Firma Mes

Roomservice | Wat als er een azc in je wijk komt?

Firma MES

Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.

0:00 | 33:18

Wanneer wij een nieuwe theatervoorstelling maken doen we veel onderzoek naar het onderwerp door gesprekken met betrokkenen en deskundigen te voeren. In deze podcast hoor je een aantal stemmen en gesprekken die horen bij onze nieuwe voorstelling Roomservice. Roomservice wordt uniek locatietheater in een toekomstig azc over een wijk in opschudding - te zien vanaf 22 mei in het voormalig ziekenhuis aan de Sportlaan in Den Haag. Hier koop je tickets voor de voorstelling (let op die gaan hard!).

Roomservice
Er komt een asielzoekerscentrum in de wijk, een grote. Er viel een brief van de gemeente op de mat met de uitnodiging voor een informatieavond. Er zou cake en koffie zijn. Er was opschudding. Er werden bezwaren ingediend. Mensen meldden zich aan als vrijwilliger en taalmaatje. Mensen praatten erover bij de kaasboer. Er ontstond ophef. Iemand kreeg een klap. Het gebouw staat nog leeg. En niemand kan meer wegkijken.

Firma Mes onderzoekt de beladen wereld van de asielopvangcrisis aan de hand van een prangende situatie in de wijk waar zij zelf wonen. Op basis van grondige research en interviews met betrokkenen: buurtbewoners, het COA, winkeliers, statushouders en de gemeente. Hun uiteenlopende menselijke ervaringen en perspectieven vormen samen de inspiratie voor deze brandend actuele, wrang-komische en pijnlijk confronterende voorstelling. In deze podcast hoor je een deel van waar de inspiratie vandaan komt. 

Deze podcast werd gemaakt door Roos Eijmers en Daan van Dijsseldonk
Muziek: M. Alberto
Met dank aan iedereen die heeft bijgedragen in stem of inhoud

Firma Mes maakt blikverruimend documentair theater dat gesloten werelden opent en macht bevraagt.

Meer informatie vind je op firmames.nl

SPEAKER_05

Hoi, fijn dat je luistert naar deze podcast van Firma Mes, het theatercollectief dat blikverruimend documentair theater maakt. Mijn naam is Roos Ijmers, theatermaker en acteur. Wanneer wij een nieuwe theatervoorstelling maken, verdiepen we ons in een bepaald thema, verhaal of een plek. Dat doen we door veel gesprekken met betrokkenen en deskundigen te voeren. In deze podcast hoor je een aantal stemmen en gesprekken die horen bij onze nieuwe voorstelling Roomservice. Het onderwerp van die voorstelling begon deze keer erg dichtbij, namelijk op de deurmat van onze eigen woning. Daar woonden we, mijn gezin en ik, pas net. Op de deurmat viel een brief van de gemeente Den Haag.

SPEAKER_23

Beste bewoner of ondernemer, met deze brief informeren wij u over de laatste stand van zaken van de locatie Sportlaan. De locatie Sportlaan zal 5 tot 7 jaar gebruikt worden als tijdelijke opvang en woonruimte voor asielzoekers en andere kwetsbare groepen. Heeft u vragen, ideeën, zorgen of wensen? Kom dan naar de inloopbijeenkomst die wij binnenkort organiseren.

SPEAKER_05

We ontvangen dus een brief dat er een AZC, een asielzoekerscentrum, zal komen in het leegstaande ziekenhuis bij ons in de wijk: onze gezellige, welvarende, kindvriendelijke wijk. We merkten al vrij snel: hier zit theater in.

SPEAKER_16

De Bloemenbuurt en de bomenbuur waren allebei eigenlijk, oh, wanneer dan? En waarom dan? En waarom zoveel asielzoekers? En waar komen die dan vandaan, weet je wel. Dat was het enige wat we konden uitbrengen. En dag later, toen dacht ik, ja, jongens, dit kan toch niet zomaar toch niet zomaar?

SPEAKER_18

Ja, want hier hoor ik allemaal, wat gaat er gebeuren? Nou ja, ik denk, mensen moeten golpen worden. En er zullen best slechter tussen zitten. Ik heb tot nu toch geen probleem mee.

SPEAKER_06

Da heb ik er wel een mening over, maar of ik die ook uit volspreken.

SPEAKER_13

Op een podcast.

SPEAKER_06

Weet ik niet.

SPEAKER_13

Sowieso wordt dit het grootste experiment van Nederland. Zes verschillende doelgroepen in Nederland.

SPEAKER_22

Want de bevolking hier in de Vogelrijk is boos. We zijn alle kanten gepasseerd. Ik ben een paar vergaderingen geweest. Nou, dat is te dommelheid gekroot.

SPEAKER_08

Maar de buurt reageerde weer echt als een biel. Alsof het niet eerlijk was en dat het niet zo had.

SPEAKER_05

Wat betekent het eigenlijk als er een AZC midden in je woonwijk komt. Om daarachter te komen gingen we in gesprek met buurtbewoners. We gingen langs bij een tennisclub, we spraken winkeliers, mensen van de gemeente en het COA. Opvallend, veel mensen hebben een mening over dit onderwerp, maar bijna niemand wil die hardop uitspreken in een podcast. Even vanaf het begin. De plek waar het AZC komt in Den Haag grenst aan drie wijken: de Bloemenbuurt, de Vogelwijk en de Bomenbuurt. In die laatste wijk woon ik zelf. Het zijn gezellige kindvriendelijke wijken waar allerlei activiteiten worden georganiseerd. Op fietsafstand van het strand en de duinen en met een fijne winkelstraat. De Vogelwijk is met een gemiddelde WOZ-waarde van 939.000 euro een van de rijkste wijken van de stad. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2022 was D66 in alle drie de wijken de grootste partij.

SPEAKER_01

Ik vind de gezellige knes toch wel een klein modern leuk wijk. Je hebt eigenlijk alles wat je nodig hebt.

SPEAKER_02

Een wijk waarin veel witte mensen wonen, gezinnen of oude mensen. Het is een goede buurt. Hele diversiteit van winkeltjes, etentjes, koffieshopjes.

SPEAKER_11

Nou, gewoon de plek in de stad, zeg maar. Het is een goede plek. Niet zo ver van het centrum en je zit ook niet ver van het strand. Dus ja, plezierig, middelmatig, geen poer, normaal.

SPEAKER_05

Het gebouw waar het over gaat, is het leegstaande ziekenhuis aan de Sportlaan. Precies in het midden van de drie wijken. In Den Haag vooral bekend als het voormalige Rode Kruisziekenhuis. Voor veel mensen een plek vol herinneringen.

SPEAKER_10

Ik wilde heel graag daar bevallen omdat ik daar zelf was geboren en omdat het dan in de wijk was, en omdat ik dan tegen mijn kinderen kan zeggen: kijk, daar ben jij geboren. Maar voor de rest zei ik ook al tegen mijn schoonjes, die laatst ging vallen, ga vooral niet daar, want het is gewoon oud. En je ligt daar op zaal en je zat het ziekenhuis gesloten werd en die snap ik wel.

SPEAKER_05

Hier wil de gemeente dus een opvanglocatie openen, waarin totaal 750 mensen worden opgevangen uit verschillende kwetsbare groepen. 440 asielzoekers, maar ook dak- in thuislozen en psychisch kwetsbare jongeren. Een AZC in een woonwijk roept bij mij direct allemaal beelden op. Vooral van wat ik ken van het nieuws: grote protesten, vlaggen, politieke spanningen en mensen die heel erg voor of heel erg tegen zijn.

SPEAKER_16

Aantalvannen rondlopen stelen.

SPEAKER_13

De kinderen vernieuwingen. Kom weg met dat volk allemaal. Dus het gaat over naarheid op naarheid tot naarwijd. Er is gewoon een crisis. De mensen ervaren een crisis.

SPEAKER_17

En dat is wat er nu aan de hand is. Onze regering zegt er is een asielcrisis omdat de mensen dat zo voelen.

SPEAKER_12

Het strengste asielbeleid ooit. De adviesraad Migratie en de Raad voor het Openbaar Bestuur vinden de kabinetsplannen om de spreidingswet af te schaffen, onverstandig.

SPEAKER_19

De vraag is: wat betekent de opvang van al deze vluchtelingen voor een kleine gemeenschap?

SPEAKER_05

Op dit moment is er veel te doen over het aantal asielzoekers in Nederland. Maar wat goed is om uit elkaar te houden, zijn de asielcrisis, die door sommigen zo wordt ervaren en volgens anderen helemaal niet bestaat, en de asielopvangcrisis. De asielopvangcrisis gaat meer over de vaak tijdelijke opvang van asielzoekers. Dat systeem piept en kraakt. Je hoort mensen van het COA, het Centraal Orgaan Opvang Azielzoekers. Zij zijn de instantie waar asielzoekers terechtkomen en er worden opgevangen in Nederland. Het gaat ook over de spreidingswet die sinds een paar jaar geldt.

SPEAKER_07

Dus er is nu door die spreidingswet is hebben alle gemeentes ook een taakstelling voor de asielopvang. En Den Haag loopt daar eigenlijk al heel lang heel erg op achter. En dit wordt een nieuwe gebiedsontwikkelingstraject. En in die legstaansoplossing hebben ze bedacht: dit is misschien met niet al te veel middelen om te bouwen tot een plek. En het is wel zo dat normaal gesproken, zeg maar ook qua huisvesting, de meeste mensen naar Moorwijk gaan. Dus het is ook wel, denk ik, dat er voor gekozen is om ook het meer evenwichtig te spreiden over de stad.

SPEAKER_14

Het is gewoon een wet die geld. Dus elk dorp had afgelopen 1 juli eigenlijk een ACT moeten openen. En sommigen moeten opvang voor 100 mensen en sommige voor 400 mensen. En Den Haag moet geloof ik 2200 mensen opvangen.

SPEAKER_05

Voor velen kwam het nieuws dat er een ACC hier in hun wijk komt als een grote verrassing.

SPEAKER_18

Ja, hier in de buurt hoorde ik het van mensen en door je hebt ook zo'n krankje de kruin, daar las ik het ook in.

SPEAKER_03

Ik vermoed in het vogelwijker, dus een blaadje, van het wijkblaadje, zeg maar. Dat dat soort van plan was dat daar heel veel mensen zouden komen.

SPEAKER_10

Mijn jongste zat toen nog op de basisschool, dus ik stond ook nog op het schoolplein. En ja, dat je op het schoolplein er gewoon over had. Heb je het gehoord? En dat je dan ook al heel snel merkt dat daar mensen, ja, dat het leeft en dat er heel veel verschillende meningen over zijn.

SPEAKER_05

Want wat dacht jij toen het krijg.

SPEAKER_16

Al snel was het het gesprek van de dag. Als je nou voorstelt dat je 750 man moet opvangen, en er zijn er tien van vervelend. Die kunnen het versieren voor al die 750 man. Het hoeven er niet eens veel te zijn. Maar wij denken, ja, 440 asielzoekers hier midden in de wijken. Dat is wel heel veel.

SPEAKER_13

Waarom ben ik ook tegen? Omdat het en onderdacht is, er is geen extern veiligheidsplan. Het is al heel vaak van tafel geveegd. En dan wordt er steeds geroepen. Ja, maar we gaan met omwonenden in gesprek. Alles behalve waar. Want waarom is er nog geen vergunning? Omdat ze de vergunningen niet rondkrijgen, omdat de plannen niet kloppen, er zitten zoveel haak en ogen aan.

SPEAKER_06

Ja, weet je, ja, dat tegen. Ik bedoel, ik zeg niet van joh, Joepie, en kan een vlag uit. Dat zeker niet. Maar ja, je kan ook niet zo. Heel veel. En aan de andere kant, ja, verplaats je in zo'n situatie, en hoe zou ik het dan zelf vinden? Als ik ergens terecht kan. Het is een beetje twee kanten, vind ik.

SPEAKER_05

Maar ja, lastig. Na de informatieavonden van de gemeente beginnen mensen zich te organiseren. Er wordt een stichting opgericht om doelgerichter bezwaren in te kunnen dienen tegen de plannen. Mensen in deze wijken kennen hun wegen en hebben diepe zakken. Sommigen krijgen al snel de bijnaam toetsenbordridders. Er worden ook werkgroepen opgericht door mensen die willen helpen. Mensen willen taalmaatje worden en er wordt kleding ingezameld. De grootste groep mensen doet niets en wacht af.

SPEAKER_10

Ik heb zelf niet gepraat met mensen die daar echt hele sterke negatieve ideeën over hebben, maar wel gelezen. Want er kwamen al snel twee app. Of er kwam al snel één app groep. En een man ging daarin. En af en toe zei ik tegen hem, vertel eens wat daar gebeurt. Of dan liet hij me dingen lezen, waar ik dan wel echt van schrok. Nou, straks kunnen onze dochters niet meer zelf alleen op de fiets in de buurt. En echt heel erg ervan uitgaat dat de buurt wordt overgenomen door hele gevaarlijke mensen.

SPEAKER_13

En tegenstander werd aan het begin echt als racist. Oh, je bent een racist en je bent tegen die buitenlanders. Maar het is echt bij mij voortgekomen. De buurt zien veranderen. En dat je dan als Nederlander tegenaan loopt dat je zelf dus niet aan de beurt komt. In ziekenhuizen, de wachtlijsten. Dat is voor mij wel een beetje omgekeerde wereld. En dan zeggen ze altijd, ja, je bent rechts, maar je wordt daar dus rechts van.

SPEAKER_10

Ik ben heel erg dan gedaan. Ik denk dat ik vooral dacht. Natuurlijk moeten wij als buurt ook een bijdrage leveren en deze mensen moeten ook ergens wonen.

SPEAKER_18

Kijk, ik woon tegenover die schoon daar. Dus ik heb er denk ik niet zoveel last van. Maar als je daar tegenover woont, misschien had ik dan ook anders gepraat. Kijk, als je een duur huis hebt gekocht bij zo, en dat huis gaat ineens een ton naar beneden qua prijs. Je kan juist ten eerste niet meer kwijt, denk ik. Dus ja.

SPEAKER_05

En nu staat het enorme gebouw leeg. De eerste asielzoekers hadden er al maanden in moeten zitten, de verbouwing al lang afgerond. Maar er gebeurt niets. Iedereen is in afwachting van de vergunningen en bezwaren die lopen. Of nee, dat is niet helemaal waar. Één vleugel van het gebouw is al een paar jaar in gebruik door het leger des heils. Sinds een paar jaar is hier de winteropvang gevestigd. Er worden nu zo'n 80 dak- en thuislozen opgevangen in de wintermaanden. De buurt heeft dus al enige ervaring met een opvangplek in de wijk.

SPEAKER_03

Er is een opvang, een winteropvang. En dat gaat heel goed. Dat is met hulp en een paar keer wat missertjes, is het toch weer goed opgevangen, zou ik maar zeggen. En niemand in de wijk vindt dat erg of zo. Volgens mij.

SPEAKER_11

Toevallig, van de week liep er mevrouw heel erg dronken over straat s'avonds. Ze begon dus echt al vrij hier in de buurt en ik was boodschappen nog aan het doen s'avonds. En jongetjes sprak haar ook aan, van tieners, van kan ik u helpen? Nou, daar ging ze helemaal de keer. En ze ging niet over de stoep. Ze ging echt van links naar rechts over de straat. En op een gegeven moment leverde het echt gevaarlijke situaties. Dus ook fietsers die belden, die ging ze, daar ging ze tegen de keer. Toen op een gegeven moment ging ze, toen dacht ik, nu moet ik er iets mee doen. Toen heb ik de politie gebeld, de plaatse politie. En zei die mevrouw in het lijn, super aardige mevrouw, die zei: kan je er blijven volgen tot er iemand van de politie aankomt. Dus ik ben achter haar aan blijven lopen. En dat ging helemaal goed ongeveer bij de beklaan was. En toen had ze door, denk ik, dat het gesprek over haar ging. En toen draaide ze kom. En toen stond heel zwakkend op haar benen. Dus het ging niet heel fatsoen, maar ik kreeg wel een klap van waarop mensen kwamen helpen. En toen kwam uiteindelijk de politie aangereden en toen vraag me niet hoe, want als je dat had zien lopen, had je het echt niet bedacht. Maar toen rende ze in één keer weg. Je staten te trillen en ja, schritt je rot. Ik kwam thuis tot de conclusie dat ik nog nooit geslagen was. En dit was dus de eerste keer.

SPEAKER_05

Toen de winteropvang net was geopend, werd er veel overlast ervaren door buurtbewoners, maar ook vooral door de winkeliers in de Farenheidstraat. De winkelstraat die op loopafstand zit van het voormalige ziekenhuis. In die winkelstraat zit van alles: een bloemenwinkel, supermarkt, een goede kaasboers, slager, wijnwinkel. Voornamelijk kleine, gepassioneerde ondernemers die hier al jaren hun zaak hebben. En zij kregen het flink voor hun kiezen.

SPEAKER_06

We hebben het eerste jaar wel overlast gehad, werd ook hier twee keer ingebroken en één keer had er iemand hier geslapen en zo in de winkel.

SPEAKER_16

Nou ja, we hebben toen met kerst en Audit Nieuw was het zo erg dat de politie niet eens meer opnam. Want Winkel's hebben zelf een directe lijnen als er iets is, maar die namen niet eens meer op. En dus als ook bewoners toeschoten om zo iemand vast te houden totdat de politie kwam, dan kwam de politie niet. Dus toen hebben zij Wick Liers, een brief geschreven naar Jan van Zanen. En Jan van Zanen was wel de dag later. Toen heeft hij hosts ingeschakeld. Die lopen er nu ook rond en dat zijn kleerkasten van mannen die dan de boeren gaat houden.

SPEAKER_05

Na de onrustige start van de winteropvang werd het aantal dak- en thuislozen teruggeschroefd van 120 naar 80. En er zijn nu dus hosts. Nu gaat het beter, maar de buurt en vooral de winkeliers hebben de gebeurtenissen wel vers in hun geheugen. Ze zijn bang dat als het van 80 mensen nu naar 750 zou gaan, er veel onrust zou komen. Een aantal winkeliers die ik sprak, maar die absoluut niet met hun stem in de podcast wilden, vertellen over de enorme verliezen die ze nu al leiden door winkeldiefstal. Bedragen die ze vaak zelf op moeten hoesten. Een dakloze is natuurlijk geen asielzoeker, een asielzoeker geen dief, een host geen politie, en 80 is een ander getal dan 750. Er wordt snel veel op één hoop gegooid als het over dit onderwerp gaat. Dat gebeurt zowel in de wijk als in berichtgeving. Om beter te weten wat er speelt in de wijk en hoe mensen over deze hele situatie denken, werd door de wijkstichtingen van alle drie de buurten bedacht om een grootschalig, onafhankelijk onderzoek te laten doen. Dat onderzoek werd uitgevoerd door de Haagse Hogeschool. Er werden ruim 1500 woningen geselecteerd voor een deur-aan deur interview. Er waren straatgesprekken en online vragenlijsten. Ik praat met de voorzitter van Stichting Bomenbuurt over de uitkomsten van het onderzoek.

SPEAKER_16

En er wordt gezegd: mensen zijn gehecht aan hun buurt. Er zijn heel veel sociale activiteiten. Vooral in de bomenbuurt, heel levendig, veel sociale activiteiten. Mensen voelen zich in alle drie de wijken thuis. Geborgen. En vaak dat ze er zelf geboren en getogen zijn. Weer kinderen hebben gekregen en die weer in de wijken wonen. Dus er is een behoorlijk grote sociale cohesie. En eigenlijk voor alle drie de wijken. Dus eigenlijk is dat gewoon een compliment voor de samenwerking in de drie wijken. En ze zien het echt als een dorp binnen de stad. En vraag 7 ging echt pas over die tijdelijke invulling. Da zaten wat felle rakkers in de Vogelwijk, die tegen waren, en die zeiden van dat willen we niet. Ook een paar vreselijke teksten die we kregen over moslims en Mohammed, en ik zal het nou niet meer omdat het opgenomen wordt, niet zeggen wat er nog meer gezegd werd, maar toen hebben we gezegd, ja, dit is gewoon opruilend. Dat kunnen we niet publiceren. Maar er waren vooral mensen die er dichtbij woonden. Ze zeiden: we vinden het niet fijn dat de gemeente dat zo zonder ons doorgedrukt heeft. Dus dat was echt wel de algemene houding. Maar als het dan moet, dan gaan we kijken hoe we toch kunnen helpen of iets kunnen doen. Maar daar moet er wel een veiligheidsplan komen.

SPEAKER_05

Socioloog Stanley Cohen beschrijft in 1972 de Moral Panic Theorie over hoe een maatschappelijk fenomeen kan uitgroeien tot morele paniek. Een proces waarbij een groep mensen of gebeurtenis wordt gedefinieerd als bedreiging voor maatschappelijke waarde, waarna publieke en politieke reacties de paniek versterken. Stadium 1 is het identificeren van een dreiging. Er wordt iets afwijkends of gevaarlijks gesignaleerd. Stadium 2 ligt bij de media en hoe die hierover bericht. En in stadium 3 volgt de reactie van publiek en autoriteiten, waarin gevoelens van dreiging zich vertalen in oproepen tot toezicht, regels en controle. Kohens theorie klopt met hoe er volgens het onderzoek in de drie wijken gereageerd wordt. Vooral een deel van de vogelwijk zit op dit moment in stadium 3. Hoe dichter mensen bij het oude ziekenhuis wonen, hoe vervelender ze het vinden. Ik sprak daar inderdaad een aantal felle tegenstanders. Maar toch ook mensen die er net weer anders over denken.

SPEAKER_04

Hallo, goed. Ik heb een vraag. Ik ben een podcast aan het opnemen over de opvang die hier tegenover komt.

SPEAKER_22

Ja, ik denk niet tot dat we. Ik moet überhaupt nog maar zien wat er met een zooit thuis gaat gebeuren, met daar die opvang. Want de bevolking hier in de Vogelrijk is boos. We zijn alle kanten gepasseerd. Ik ben een paar vergaderingen geweest. Nou, dat is te donnigheid gekroot. Dus dat doe ik gewoon niet meer mee. Dat heb ik ook meegedeeld.

SPEAKER_05

Maar u denkt dat het misschien helemaal niet doorgaat uiteindelijk.

SPEAKER_22

Nou, ik zou het erg op mij zelfs niet doorgaan. Dat is ook dom.

SPEAKER_04

Moet ik het opneem voor de. Ja, dan vind ik het ook.

SPEAKER_09

Vind jij het oké of niet?

SPEAKER_21

Ik heb altijd gezegd.

SPEAKER_09

Ik heb nog even doorvangen.

SPEAKER_21

Ja, dat is dat in het binnenkomen.

SPEAKER_09

Want het is best koud. Oh, liep het geluid of mensen in de kop.

SPEAKER_05

Ik pak net ook. De wijk denk ik inderdaad best wel heftig gekomen.

SPEAKER_09

Ja, hoe beter je het hebt, hoe meer je vergeet dat mensen gewoon niet altijd terechtkomen zoals je zelf terechtgekomen bent.

SPEAKER_21

Maar ik vind ook dat, blijf maar zeggen, dat de vogelwijk, zoveel mensen, zoveel meningen. En ik denk echt dat er een balans is tussen mensen die voor en tegen zijn. En dat mensen die deze zijn, die schepen wat harder. Die zoeken het ook op. En de vraag is waar ze nou precies tegen zijn. En ik vind juist goed dat de wijkvereniging ook zoekt naar de nuance en echt het gesprek wil aangaan. Om welke voorwaarden kun je nou doen of welke standpunten kunnen we gezamenlijk vinden om bijvoorbeeld de totaliteit of de verschillende groepen waar het over gaat. Maar heel veel gaat op basis van beeld. En dan wordt er een mening gevormd. Ik zeg van ja, weet je, ga het aankijken.

SPEAKER_05

Want ik hoor dan ook allemaal mensen zeggen, ja, mijn huis wordt echt een ton minder.

SPEAKER_09

Is niet waar. Ze zijn hier alle twee verkocht. Ze waren geloof ik maar 25.000 minder. En die staan er recht tegenover. Dus dat is gewoon al feitelijk onwaar. Want dat was tijdens de berichtgeving stonden die huizen te koop.

SPEAKER_21

En nu hebben we de tekeningen gezien naar de toekomst. Natuurlijk is allemaal nog niet vast en besloten. Maar het kan zelfs zijn dat er een groen strookje voor de deur komt en het uitzicht met dezelfde voorkant blijft. Nou, dan kan het zomaar. Dat de waarde van ons huis juist gaat stijgen.

SPEAKER_09

En ik vind het ook een beetje naïef, want het staat nu leeg en dit is echt niet goed voor het gebouw. En ik vind het een godsbeat leeg staat in deze wereld. Zo'n groot prachtig terrein.

SPEAKER_21

Als ik nog één ding zou mogen toevoegen. Ik vind het goed als mensen hun mening geven en ook mogen geven, omdat er ook geluisterd wordt. Maar wat we in Nederland steeds vaker denken, dat als je je mening geeft, dan moet het ook jouw mening worden.

SPEAKER_09

Nee, dan moet de beslissing ook zijn dat jouw mening erin teruggevonden wordt. En dat is natuurlijk niet zo. Doe maar niet onze naam erbij.

SPEAKER_08

In ieder geval mijn naam.

SPEAKER_05

Ook interessant om te merken in de wijk de rol van gevoelswaarheid en verhalen. Mensen gaan meer af op hun eigen gevoel dan op feiten die ze lezen in een krant of die ze zien op hun journaal. En die gevoelswaarheid wordt vaak gevoed door verhalen die ze horen. Een van de verhalen die rondgaat, is dat er nu al daklozen in de vogelwijk in tuinen slapen. Bij de tennisclub ontmoete ik plots een vogelwijkmevrouw die inderdaad een dakloze in haar tuin vond. Maar ze was niet boos of geschrokken, dat was hoe ik het uit de verhalen had begrepen. Nee, ze vond het eigenlijk alleen maar ontzettend zielig voor deze man en heeft hem koffie aangeboden. Hoe informeer je als gemeente mensen die gevoeliger zijn voor verhalen dan voor cijfers? De gemeente hield samen met het COA informatieavonden in het voormalige ziekenhuis. Hier kwamen veel mensen op af.

SPEAKER_07

Ja, dus eigenlijk vooral informeren en niet gewoon eigenlijk ook aangeven zoals het is. Ja, ik ervaar de bijeenkomst. De enige dat mensen eigenlijk ook wel redelijke eisen hebben. Het wordt dus dan in dit geval vraagt van de gemeente Den Haag een veiligheidsplan. Denk ik ja, een veiligheidsplan heb je ook gewoon nodig. En bijvoorbeeld heel veel mensen weten natuurlijk ook heel veel dingen niet. Dus ik begrijp wel dat mensen zich zorgen maken of het geheel is, is een ander punt. En het is ook natuurlijk een soort wetselijke verplichting voor alle gemeenten. Het is ook redelijk lijkt me dat het ook een keer in een mooier stadsdeel gevestigd is. Dus als koo zijn wij daar wel altijd bij aanwezig, zeg maar om informatie te geven, maar het is gewoon ook wennen.

SPEAKER_16

En ik had al zoiets van joh, wij zijn een hele fatsoenlijke wijk. We zijn geen wijk van varkenskoppen aan een hek of dat soort ellende. Het is heel fatsoenlijk, maar daarmee verwachten we ook dat wij ook fatsoenlijk behandeld worden.

SPEAKER_05

We hoorden vaker dat veel mensen ontevreden zijn over de manier waarop ze door de gemeente geïnformeerd zijn over de opvang. Het onderzoek van de Haagse Hogeschool concludeert het optreden van de gemeente speelt een cruciale rol. Waar bewoners zich misleid voelen, groeit wantrouwen en verzet.

SPEAKER_16

Want het is gewoon een besluit, 750 man, klaar. En dan moeten ze omgevingsvergunning, hebben ze aangevraagd voor de verbouwing intern, dat gebouw. En dat gebouw moet dus voor 26 miljoen verbouwd worden voor een tijdelijke opvang van 5 tot 7 jaar, dan vindt het nogal wat heel veel geld, hè? Dus dan denk je bij jezelf, een beetje scheef is het wel. En als je dingen voorlegt aan de gemeente, ook met de permanente invulling, waarvan wij gezegd hebben, en ik heb gezegd, ik wil gewoon meer woonruimte voor jongeren. Opstapwoningen. Ik wil ook meer woonruimte voor ouderen die uit een grote huis willen. En dan ja, maar alles ligt vast in de woonvisie. Dus daar valt niks meer over te zeggen. Ja, dan ben je toch een beetje klaar. En heel eerlijk, wij had gehoopt dat we nog in bepaalde dingen konden participeren met de gemeente. En toen heeft de gemeente een werkgroep ingesteld. Maar dat was een wasseneus. Daar hebben ze helemaal niks mee gedaan. Ik vraag aan die gemeente van: die werkgroepen voor de permanente invulling, wat doen jullie daar nou eigenlijk mee? Ja, we nemen het mee. Ja, waarin dan? En dan wordt het stil en ja daar moeten we die en die over besluiten. Ja, wie dan? En dan hoor je dat niet. En op een gegeven moment denk je bij jezelf, ja, en alles wat je dan zegt, daar doen ze niks mee. We doen het eigenlijk voor Pietje Puk.

SPEAKER_05

De informatiebijeenkomsten worden nauwkeurig uitgedacht, maar toch loopt het daar soms ook anders dan voorspeld. Soms worden die bijeenkomsten ook letterlijk overschreeuwd. Vaak door mensen die niet eens uit de wijk komen, maar gewoon boos zijn over het asielbeleid in Nederland.

SPEAKER_20

Ik heb hem ook een keer benoemd, ik ben bij die bijeenkomst in Kijkduin geweest. En toen stond iemand, een mevrouw enorm tegen me te schreeuwen, haar blonde dochter en altijd een blonde dochter, onvoorstelbaar veel blonde dochters in Nederland. Die zou verkracht worden, het zou mijn schuld zijn. Ik heb later van een collega gehoord zeven minuten tegen mij schreeuwen. Wat heel moeilijk is op dit niveau zeven minuten in je emotie te blijven. Dan gaat die energie gewoon weg. En toen had ik een paar keer wat teruggezegd, en ze bleef me mij beschuldigen. En toen zei ik, weet je wat het is? De meeste dochters worden door hun vader, hun neven, broer of een buurman aangerand. En niet door die vreemde in de straat. Toen was ze helemaal zo boos. En toen zei ze: u ga ik niet meer praten. Maar dat is wat mensen bang voor zijn, voor het onbekende.

SPEAKER_05

Bij het CoA of de gemeente krijg je waarschijnlijk best vaak boze mensen tegenover je. En niet alleen op de werkvloer.

SPEAKER_14

Aan menige borreltafel, zeg maar, ben je wel de Sjaak als je bij het COA bent. Ja, laatst waarschijnlijk. Ik weet niet wat we wat rankje veel. Ik zeg, maar ik wacht eigenlijk gewoon even tot dit onderwerp voor mij is. Want voor de groot mogelijke onzin voor mij komen, maar mensen zitten er niet altijd te wachten op mijn feitkennis. En in het begin denk ik dat wel enthousiast, maar dat ben ik niet. Die mensen willen nog snel werken naar mijn coma. Ik ben ik ben ook en ik hoor het aan het komen. Ik wil het niet mijn moeder ook. Ik wist wel dat dit wel gebeurde, maar die had natuurlijk ook zoiets voor. Dus ik zei zo meneer, ik ben lekker met mijn moeder in het theater vanavond. Ik denk niet dat dit het moment is. En ik denk ook niet naar mijn uitgang komen hier even een kwartientje pauze. Ik zeg dus: ik denk niet dat het voor nu is. Nou, maar blijf maar gaan.

SPEAKER_07

Onze ervaring vanuit het CoA is eigenlijk dat het altijd best wel sterke reacties oproept voordat het start. En ook misschien nog wel in het begin. En dat eigenlijk bijna altijd als dan zo'n locatie sluit, dat mensen dan protest maken omdat het sluit. Dus ja, dus dat is eigenlijk bijna altijd.

SPEAKER_05

Het is dus iets waar de gemeente en het COA al rekening mee houden. Er is eerst protest, dat duurt een tijdje. Dan is het een kwestie van doorzetten. En uiteindelijk is het allemaal prima en vinden mensen het zelfs jammer als de opvang stopt.

SPEAKER_13

Nou, je hebt hier toevallig hier die Haagse hosts die nu aankomen lopen. Ik heb al heelboel geluiden gehoord van mensen goedemorgen die niet meer oké zijn met bierman of buurvrouw. Omdat ze het gewoon niet accepteren hoe zij denken. Weet je, het is zo mooi dat er mensen zijn die dit omarmen, die liefdevol warmen, die heel positief denken. En ik geloof echt oprecht in de goedheid van de mens. Maar het is ook soms een beetje naïf.

SPEAKER_00

We hebben niet de wijsheid in pacht, zeg maar. Maar ik hou wel mijn hart vast. Vooral ook omdat het zo gemengd is. Ja, wat moeten dan? Die arme solemieters, die beheersen de taal niet. En die moeten dan met al die studenten en zo. Ja, daar wordt dan wel heel erg makkelijk over gedaan. Maar ik moet ook zien dat het allemaal goed gaat. Ik zeg niet dat het niet goed kan gaan, maar ik verwacht het niet.

SPEAKER_02

Ja, weet je, ik snap dat daar beroering over is. Want niemand, ik bedoel, niemand wil dat in de buurt. Tegelijkertijd denk ik, is er ontzettend goed over nagedacht. Ze hebben voorbeelden gehaald uit het hele land, onder andere in Amsterdam, waar het niet goed ging. Daar hebben ze van geleerd. Al die diversiteit aan mensen. Het zijn niet alleen maar mensen uit hun AZC. Het zijn ook studenten. Het zijn ook mensen die gewoon alleen wonen en een plek zoeken. Dus waarom gaan we dan met z'n allen voor liggen? Geef het een kans. We wonen allemaal in een enorm huis. Er wordt niet aan ons gevraagd: neem er één in huis. En dat gebouw staat toch leeg. Wat moeten we ermee?

SPEAKER_05

Geef het een goede bestemming. In het begin zei ik dat het een D66 wijk was. Dat veranderde bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen. Net als in de rest van Den Haag kreeg Hart voor Den Haag ook in de Bloemenbuurt, Bomenbuurt en de Vogelwijk, 30% van de stemmen. Met afstand een grootste partij. De mensen waar het hier eigenlijk de hele tijd over gaat, de asielzoekers en statushouders zelf, heb je nu nog niet gehoord. Zij zijn er nu natuurlijk ook nog niet. Het gebouw staat leeg, iedereen wacht af. Alle gesprekken die we gevoerd hebben en waar je in deze podcast slechts een klein deel van hebt gehoord, dienen als inspiratie bij het maken van de voorstelling Roomservice. In die voorstelling doen we geen uitspraak over of de opvang er wel of niet moet komen. Daar is het ons niet om te doen. Het gaat vooral over hoe een wijk en haar bewoners omgaan met zo'n grote maatschappelijke kwestie, die zich opeens letterlijk voor je deur afspeelt. Roomservice is vanaf mei 2026 te zien op de plek waar het daadwerkelijk over gaat. Het voormalige ziekenhuis aan de Sportlaan. Je bent van harte welkom. Mijn naam is Roos Ejmers van Firmames. Ik maakte deze podcast samen met Daan van Dijseldon. De muziek is van M. Alberto. Ik wil iedereen die heeft meegewerkt of bijgedragen aan deze podcast heel erg bedanken. Kijk voor meer informatie op Firmames.nl en je helpt ons enorm door deze podcast te vertellen en een review te geven en aan anderen door te vertellen dat deze podcast bestaat.