Πέτρος Παπακωνσταντίνου: Επιστρέφουμε στην εποχή των ... Αυτοκρατοριών!

🎙️(26/04/2026)

Ο δημοσιογράφος-συγγραφές Παπακωνσταντίνου για το νέο του βιβλίο «Πολεμικός Καπιταλισμός: Η Δεύτερη Εποχή των Αυτοκρατοριών».

Τροφή για σκέψη και προβληματισμό το εκπληκτικό βιβλίο που έγραψε πρόσφατα με τίτλο «Πολεμικός Καπιταλισμός: Η Δεύτερη Εποχή των Αυτοκρατοριών» ο δημοσιογράφος- συγγραφέας Πέτρος Παπακωνσταντίνου, που μιλάει στο newshub.gr.

Παρουσιάζοντας το βιβλίο του, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΤΟΠΟΣ», ο κ.Παπακωνσταντίνου αναφέρει ότι απέφυγε να γράψει ένα βιβλίο με ύφος Ακαδημαϊσμού αλλά με ύφος προσιτό στους μη ειδικούς προσφέροντας γνώση, ιδέες και προβληματισμό στον αναγνώστη.

Η Ευρώπη δεν μπορεί...
Σχολιάζοντας το διεθνές θολό τοπίο τονίζει,ότι, έχουμε επιστρέψει στην εποχή των ... Αυτοκρατοριών (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα), ο μεγάλος αντίπαλος, οικονομικός, των ΗΠΑ είναι η ... Κίνα, κάτι που δεν κατάφερε ποτέ η Ρωσία, ενώ η Ευρώπη παραμένει ... θεατής καθώς σε επίπεδο στρατιωτικής δύναμης αλλά και πολιτικής στο διεθνές περιβάλλον δεν μπορεί και απέχει...

Ανεβαίνει η Ακροδεξιά...
Προβλέπει, ο κ. Παπακωνσταντίνου, ότι, η θηριώδης αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στην Ευρώπη που επιχειρεί να κερδίσει χαμένο έδαφος, θα αποβεί εις βάρος των πολιτών της σε κοινωνικό επίπεδο... Αυτό θα έχει σας αποτέλεσμα την περαιτέρω άνοδο της Ακροδεξιάς... Είναι, λέει, η μεγαλύτερη απειλή για την ... στρατικοποιημένη Ευρώπη. Απειλείται να διοικείται από ... ακροδεξιές Κυβερνήσεις και αυτό θα μοιάζει με την Δημοκρατία της Βαϊμάρης... Δεν θα πολεμήσουν για εμάς... Ο συγγραφέας-δημοσιογράφος τονίζει, ότι, η συγκρουσιακή πορεία Ισραήλ-Τουρκίας δεν σημαίνει ότι, θα σπεύσει το Ισραήλ να προσφέρει χέρι βοηθείας στην Ελλάδα σε περίπτωση Ελληνο-Τουρκικής σύγκρουσης, και ότι θα πολεμήσει για εμάς...

Ωστόσο για τον ρόλο των ΗΠΑ στα Ελληνοτουρκικά, εκτιμά, ότι, η Αμερική δεν θα αφήσει να ξεπεραστούν τα όρια μεταξύ των δυο χωρών και να δημιουργηθούν προβλήματα στην Ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ...

https://www.newshub.gr 

Μας τιμάτε εαν κάνετε εγγραφή
στο κανάλι μας στο Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCgI7vd72xX-ZNWb_x7zzWJg
στη σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/newshub.gr
στη σελίδα μας στο twitter: https://twitter.com/NewshubG
στη σελίδα μας στο  instagram: https://www.instagram.com/newshub.gr/
στη σελίδα μας στο Tik Tok:  https://www.tiktok.com/@newshub.gr

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Καπέτοι εκπραστέ, φιλοξενούμε στο NewsCub στο πλαίσιο παραγωγή των podcast που κάνουμε με τον καλό συνάδελφο δημοσιογράφω και συγγραφέα, τον κύριο Πέντρο Παπακοσταντίνου, ο οποίο πρόσφατα έγραψε ένα βιβλίο που κυκλοφορεί από τι εκδόσει τόπο, με τίτλο Πολεμικό Καπιταλισμό, Η δεύτερη εποχή των αυτοκρατοριών. Πολύ ενδιαφέρον τίτλο. Θα ζητήσουμε γιατί τον επέλεξε και που παραπέμπει. Ευχαριστώ για την αποδοχή τη πρόσκληση. Καλησπέρα χρόνια πολλά, κύριε Παποκοσταντίνου.

SPEAKER_01 0:36

Καλησπέρα, κύριε Παρδάκη, χαίρομε για την φιλοξενία. Το βιβλίο, όπω παραπέμπει ο τίτλο, αναφέρεται στι μεγάλε συγκρούσει τη εποχή μα, οικονομικέ, πολιτικέ, αλλά και στρατηγικέ δυστυχώ, που μα κυκλώνα. Ο υπότιτλο, η δεύτερη εποχή των αυτοκροτεριών, παραπέμπει στο πολύ γνωστό βιβλίο του Έριχ Χόσου, του διάσημου Βρετανού ιστορικού, το οποίο αναφέροντα στην πρώτη εποχή των αυτοκροτεριών, δηλαδή 1875-1914. Αυτό που κατοχυρώθηκε διεθνώ ω η εποχή του κλασικού εμπειραλισμού όταν οι μεγάλε δυνά κυρίω τη Ευρώπη είχαν μοιράσει ολόκληρη την Αφρική, το 85% τη γίνηση επιφάνεια για να καταλήξουν στα ασφαλία των δύο παγκοσμίων πολέμων. Ο δικαιίων συνειδημό που γίνεται βέβαια είναι ότι η εποχή μα η σημερινή έχει αρκετά κοινά σημαίνει με εκείνη την εποχή, διότι αυτό που δεν μπορούσα να φανταστούν πριν από δύο-τρει δεκαετία, όταν έπεφτε το ανατολικό μπλοκ, πιστεύαν πολύ όπω πάμε σε μια εποχή χωρί συγκρούσει μεγάλων δυνάμων πλέον, αφού δεν υπήρχε κάποια ιδεολογική αντιπαλότητα στον κόσμο. Και όμω βλέπουμε τώρα ότι στην Οκρανία, για παράδειγμα, που μένεται ένα πολύ μεγάλο πόλεμο εδώ και τέσσε και πλέον χρόνια. Έφθασαν στο όριο τη απευθεία σύγκρουση Νάκο και Ρωσία, διότι έμεσε η σύγκρουση ήδη υπάρχει βέβαια. Στη συνέχεια είχαμε την δολοφωνία τη γγάζα. Βλέπαμε στι τελειωσει κάθε μέρα επί δύο χρόνια και πλέον. Και τώρα έχουμε το πόλεμο στο Ιράν, ο οποίο έχει ήδη τεράστιε εκπαιδεύσει στην περιοχή βέβαια πρώτα, στου λέγου του Ιράν και του Λιβάνου, αλλά και στην παγκόσμια οικονομία κάτι που έχει αρχίσει και εμά και εδώ στην Ελλάδα και παντού να μα αφορά άμεσα. Αυτέ ήταν οι αφορμένε για αυτό το βιβλίο. Προσπάθησε να γράψω ένα βιβλίο που να αποφεύγει τον καταδισμό, να είναι σε δημοσιογραφική γλώσσα προσιτή του μη ειδικού και που αναγνώστησαν εξάρτη από την συμφωνεί με τι δημιουργικέ μου φαιρίε με τα πολιτικά μου συμπεράσματα. Θα τον βρει χρήσιμο. Θα έχει να του προσφέρει γνώσει και ιδέε για προβληματισμό.

SPEAKER_00 2:54

Εξαιρετική αυτή η αναφορά που κάνατε, ότι επανερχόμαστε στην εποχή των αυτοκρατοριών και υπονοείται τη Ηνωμένε Πολιτείε, Ρωσία και Κίνα, έτσι.

SPEAKER_01 3:04

Ναι, αυτή τη στιγμή αυτέ είναι οι μεγάλε δυνάμει στον πλανήτη, οι μεγάλε πυρηνικέ και οικονομικέ δυνάμει. Η Κίνα βεβαίω είναι κυρίω οικονομικό αντίπαλο τη Αμερική. Είναι πρώτη φορά που η Αμερική βρίσκεται ένα αντίπαλο στα μέτρα τη σχεδόν, διότι η Σοβιτική Ένωση, όπω πολύ καλογνωρίζεται, ποτέ δεν έφτασε κοντά στην Αμερική στο πεδίο τη οικονομία και τη τεχνολογία μπορεί να ήταν υπέρτίμη στρατιωτική, να ήταν νοσοδυναμεί στο πυρηνικό τη οπλωστά, αλλά οικονομικά δεν ήταν ποτέ. Ενώ τώρα η Κίνα έχει φιλοδοξίνα να την ξεπεράσει κιόλα στην Αμερική. Δεν ξέρω αν το καταφέρει αυτό, δεν είναι καθόλου βέβαιο, αλλά πάντα είναι η ισότιμη οικονομικά έτσι. Και η Ρωσία που είναι ισότιμη στρατιωτικά και το από έδειξε και στην Ουκρανία. Έτσι, που ο Τζομίτεν πιστεύει ότι θα σύρει την Ρωσία σε ένα πόλεμο που θα έχει ω ⁇ αποτέλεσμα τη γνώση του καθιστό του ρόσιγου, τη κυβέρνηση τη γρόση και του Πούτιν, διότι δεν θα αντέξει σε αυτό το πόλεμο και οικονομικά θα καταρρεύσει και τα βρήκε δύσκολα και τέσσερα χρόνια και πλέον μετά δεν μπορεί να ξεμπλέξει ούτε Αμερική ούτε δύσκολη σε ολόκληρη με τον πόλεμο τη Ουρανία. Για την Ευρώπη δεν αναφέρομαι, διότι εντάξει από οικονομική άποψη είναι στο μέγεθο τη Αμερική και τη Κίνα, ω αγορά, ω παραγωγή, ω ακαθάρι στο εθνικό προϊόντα, είναι συγκρίσιμα τα μεγεθό πάντων, αλλά από πολιτική και σταριλική άποψη είναι πάρα πολύ μακριά, ω πολιτική οντότητα δεν υπάρχει καν ακόμα ουσιαστικά έτσι η Ευρώπη, γιατί σε κάθε μείζον θέμα υπάρχουν δικασμένοι. Αυτό που έλεγε ο Κύσιλπαλιά, ότι όταν σου μιλάνε για την τότε οκώ δεν ήταν ακόμα Ευρωπαϊκή Ένωση, ήταν Ευρωπαϊκή οικονομική κοινότητα γιατί δεν συνομιλίζει με την ΕΟ και έλεγε μα ποιο να πάρω τηλέφωνο εκεί. Τώρα στα οικονομικά ζητήματα ξέρουμε ποιο να πάρουν τηλέφωνο οι Αμερικανοί, παίρνουν του Γερμανού, αλλά σε όλα τα άλλα ζητήματα πρέπει να πάρουν πολλά τηλέφωνα για να βγάλουν άκρα.

SPEAKER_00 5:01

Η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια χάνοντα την οικονομική τη δύναμη, η παύλα λάμψη να το πω εγώ και αλλιώ, αλλά και τη δλωματική τη παρεμβατικότητα, δεν κι δυνεύει τελικά από την Ρωσία όπω υπάρχει αυτό και πλαπνά ο φόβο κύριε Παγκόσμιο.

SPEAKER_01 5:17

Κοιτάξτε, αν με ρωτήσατε πριν από τέσσερα χρόνια πριν αρχή ο πόλεμο, δηλαδή με την εισβολή τη Ρωσία στην Ουκρανία, θα σα έλεγα πω αυτά είναι φαντασιώσει, αλλά ακόμα και μετά που άρχισε ο πόλεμο και που φούνται στην Ευρώπη ένα αντιρωσικό κλίμα ανεπροηγούμε. Ενώ ότι ήταν δικαιολογημένα βεβαιωσε η αντίδραση των Ευρωπαίων απέναντι στη Ρωσική εισβολή, διότι όσο και αν προκλήθηκε η Ρωσία από την Αμερική με την προσανατολή διεύση του ΝΑΤΟ, διότι βέβαια που δεν θα δέχονταν ποτέ να μπουν επίραβη του Νάτο στην Οκρανία που θα φτάνα σε 12 λεπτά ή σε 15 λεπτά στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη, αλλά παρόλα αυτά υπήρχαν άλλοι τρόποι για να το αντιμετωπίσει το θέμα και βάση περιπτώσει, η πρόκληση τη Αμερική δεν δικαιολογεί να καταλήσει από προσιμάτη στον τρόπο την κυριαρχία και την ανεξαρτησία ενό κυριαρχού κράτου όπω είναι η Οκρανία. Αλλά ανεξάρτητα από αυτό. Η Ρωσία, οπωσδήποτε αυτό που λέγανε μετά οι Ευρωπαίοι, ειδικά με τώρα το περίφημα Τσάινβέντε, αλλαγή ιστορική σελίδα, που διακύριξε ο τότε καγκελάριο τη Γερμανία Όλαφόλτσου. Και που άρχισε να θερεύει αυτή τη ψυχροπορεμική αμόσφηρα στην Ευρώπη, ότι μπορεί να φτάσουν τα γερμανικά, τα ρωσικά, τάνξ στο Παρίσι κάποια στιγμή στο Στρασβούργο, ο Εμανουέλμα, αυτά ήταν οι τρεβολέ οπωσδήποτε. Δηλαδή η Ρωσία δεν είχε εδαφικέ βλέπει και τον πόλεμο στην Οκρανία δεν τον έκανε για να κατακτήσει εδάφια έτσι. Μια χώρα που έχει 11 ώρε διαφορά από το Καλίνικα μέχρι του βλάδυτο Στόκ, το μόνο που δεν τη λέπει είναι εδάφη. Για άλλου λόγου το έκανα, διότι έγινε η υπαρξιακή απειλή προέβηση του Νάτων. Επομένω, όλα αυτά νομίζω ήταν περισσότερο προπαγάνδα των Γερμανών, των γάλων, των Βρετανών και άλλων Ευρωπαίων, για να δικαιολογήσουν τιριώσει αύξηση των κιωτικών δαπανών στην Ευρώπη, που είναι σβάρω βέβαια, των κοινωνικών δαπανών. Και πολύ φοβάμαι, κύριε Βαρτάκι, ότι σύντομα θα μπουν οι συντάξει σε καινούριο λεμικό σε όλη την Ευρώπη, διότι δεν μπορούν να αντέξουν οι Ευρωπαϊκή προπολογισμοί και τι αρνητικέ δαπάνε από τη μία πλευρά και το μεγάλο κόστο που έχει η αύξηση τη τιμή ενέργεια, μια και το φθηνόροσκό αέριο το αντικαταστήσαμε με επανάκριχο Αμερικανικό υγειοποιημένο LNG, που είναι και περιβαλλοντικά πολύ επικίνδυνο μάλιστα γιατί πρόχεται από το fracturing, από το ισχυτικό αέριο. Δεν μπορεί να αντέξει όλα αυτά η Ευρώπη και θα βρεθούν στη λιμικό κοινωνικέ δαπάνε. Έχει αρχίσει αυτό να γίνεται. Και δεν θέλω να είμαι μαντισκανο, αλλά νομίζω πω αυτή τη διστοπική κοινωνική πραγματικότητα για να οι δανικέ προποθέσει για την περαιτέρω άνω τη ακροδεξιά στην Ευρώπη.

SPEAKER_00 8:05

Μπρολάβατε. Αυτή ήταν η επόμενη ερώτηση που περιγράφετε σε αυτή τη ζωερή εικόνα τη Ηνωμένη Ευρώπη ενδίνει την απειλή τη ακροδεξιόκρατομένη Ευρώπη.

SPEAKER_01 8:19

Ναι, βεβαίω. Παρότι τώρα υπήρξε μια σχετική ανακούφιση με την νύπα του Βίκτω Όρμπαν στην Ουγγαρία, η οποία ήταν και φυσολογία έτσι, γιατί από το 2010 συνέχεια Όρμπαν και η φθορά τη εξουσία, η φυσολογική φθορά τη εξουσία και μόνο αυτή θα ήταν ικανή για να τον οδηγεί εκτό εξουσία. Αν και ο κύριο Πέντε Μαγιά, ο διάδοχο του που κέρδισε τη εκλογία, δεν και πολύ καλύτερο εδώ που θα λέμε το Βίκτο Ορμπανέτσι, δηλαδή το μόνο που τον διαφοροποιεί και γι' αυτό είναι ευχαριστημένοι οι πολύ Ευρωπαίοι, είναι ότι δεν βαζυβα το αντιοδότηση τη Ουθανία. Δεν έχει τόσο φιλοστική πολιτική όσο έχει όρμα. Αλλά στα άλλα όλα ζητήματα, στα ζητήματα τα εσωτερικά, των μεταναστών, για παράδειγμα, στο μεταναστευτικό και πιο ακροδεξιά των όρων. Έκανε κριτική στον όρπανο ότι επειδή είχε έλλειψη ογκαρία σε χέρια εργατικά είχε αφήσει να έρθουν πολύ μετανάστευση χώρα. Σε ζητήματα όπω είναι δικαιώματα των μειωνοτήτων κάθε είδου κύτου του καθεξή, έχει μια πολύ σκληρή συντηρητική και ακροδεξιά γραμμή σε πολλά θέματα. Λοιπόν, Πάμε περιοριστή ήταν μια σχετική ανακούφιση για του ⁇ Ευρωπαίου ΣΥΡΤΟρμπάν, αλλά στι άλλε χώρε βλέπουν αντίρωπα μηνύματα. Δηλαδή βλέπουμε ότι στην Γερμανία, η ΑΕΠΔ, η Εναλλακτική και η Γερμανία τη Κυρία Βάιντε έχει ορμητική άνοι και μάλιστα εδώ και ένα διάστημα, όχι μόνο στην Ανατολική Γερμανία που ήταν το προκύριο τη, αλλά και στη δυτική που τα ποσά τη ήταν χρήσιμα μέχρι πρώτη. Τώρα παίρνουν πολύ μεγάλα ποσοστά και στη Δυτική Γερμανία. Ακόμα περισσότερο, νομίζω πω ο κίνητο είναι πιο άμεσο στη Βρετανία, όπου έχει και ο Στάρ με τα προβλήματα, έτσι και αλλιώ λόγω τη οικονομική πολιτική που είχε πέσει τη δημοτικότητά του. Αλλά ήρθε και αυτή η υπόθεση Επιστάι με τον Μάντελιστον τον Πραιτευτεί στην Αμερική που ήταν αγγενμένο σε αυτή την υπόθεση και τον έχει ευθείτε τον Στάρκ πιο πολύ και την έβερε να πέσει οποιαδήποτε στιγμή, νομίζω πω εάν δεν πάει καλά, που δεν θα πάει καλά στι τοπικέ εκλογέ ⁇ του Μαίου τι βουλευτέ θα δρομολογηθεί η πτώση του. Η συντηρητική δεν είναι εναλλακτική λύση, διότι μετά την περίοδο Τζόνσων είσαι διάλυση και αυτό που πλέει πλησίστηκε προ την εξουσία είναι ο Νάιτελο Φαράτζη, μέχρι πρώτη περιθωριακή δύναμη. Έτσι μπορεί να έπαιξε ρόλο πρωταρχικό, α πούμε, στην υπόθεση του Μπρέξει, ήταν αυτό που προπαγάνιζε το Μπρέξι και έσυρε πίσω του συντηρητικού, αλλά στη Βουλή των κινοτήτων δεν είχε καθόλου εκπώση ή είχε περιθωριακή τελευταία. Τώρα όλου οι δημοσκόπησει λένε πω μπορεί να βγει στην εξουσία. Η Λεπέμπέν, αν δεν τι επιτρέψουν να δικαστήριο να κατέβει τι προεδρικέ εκλογέ ο διάδοχο τη, ο Παντελά, δικτυακών με αξιώσει στη γαλλική προετρία, οπότε σκεφτείτε κύριε Βαρτάκι, θα γίνει αν στρατιωτικοποιηθεί η Ευρώπη, όπω γίνεται με του προπολογισμού τη, τη στρατιωτικοποίηση τη οικονομία και όλα αυτά και αυτού του μεγάλου ευρωπαϊκού στρατου, του επικεφαλή του είναι η κυρία Βάιτε, η κυρία Μελώνη, ο κύριο Παντελά και ο κύριο Φαράντζε. Είναι μια ανατριχιαστικά ανησυχική προοπτική. Ελπίζω να μην γίνουν πραγματικότητα. Αν γίνει όμω, θα μιλάμε για μια βέβαια που θα μοιάζει με την περίπτωση τη Δημοκρατία τη Βαϊμάρη.

SPEAKER_00 11:46

Τραγικά είναι όντο τα πράγματα όπω τα περιγράφεται και έτσι είναι, ωστόσο έναντι του Τράμπου απέναντι στον Τράμπου σε σχέση με τη μέση ανατολική και τον πόλεμο στον βασικό κόρπο. Η Σπανία και Γαλλία σήκωσε το κεφάλι στι αποφάσει του Τράμπου και η αντίσταση επέφερε εκνεβισμό στην Αμερική και στον Αμερικανικό πρόεδρο. Αυτό δίνει κάποιο αισιόδοξο μήνυμα αναφορικά με την πορεία τη Ευρώπη και τη Ευρωπαϊκή Ένωση.

SPEAKER_01 12:21

Ναι, όταν έφθασαν στο μην περαιτέρω. Ναι, ναι, διότι άλλο και να μην το έκαναν. Δηλαδή ο Τράπτ έκανε ένα πόλεμο του, μόνο του με τον Πανάχνει στο Αμερική και Ισραήλ, μόνο του όμω, χωρί να ρωτήσουν κανένα συμάχη του. Εξαγρίωσαν του πάντε από του Ευρωπαίου μέχρι του Ιαπωνέζου. Οι Ευρωπαίοι διότι θα κινεύουν να υπωστούνε πολύ σκληρέ επιπτώσει από την κρίση, για παράδειγμα, εάν διαλυθεί το Ηρνμα. Υποθέται που δεν φαίνεται μέχρι τώρα, ότι πετυχαίνουν οι Αμερικάνικο και κυρίω οι Ισραήλνικό στόχο του, το στόχο του Ισραήλ είναι να διαλυθεί το Ήραν, δηλαδή για να παύσει η τελευταία μεγάλη χώρα που απειλεί κατά αυτού το Ισραήλ, που εμπάσει πριν το συναντίρο στι περιφερειακέψει του Ισραήλ. Σκεφτείτε τι με τι κύματα καταρχήν προσφυγικά θα κατακλειστή η Ευρώπη, που μπροστά του, το αντίστοιχο το τελευταίο πολύ μεγάλο κύμα από τη Συρία προτίστηκε το Αφανιστά δευτερευώντο του 2015 που το είχα μιλήσει και στην Ελλάδα έτσι. Θα μοιάζει με επειδή χαρά. Και ενδεχομένω και με τι κύματα τρομοκρατία που θα μπείξουν την Ευρώπη, όπω ο Συριακό Εφίλειο γέννησε τον Πατακλά, το Ισλανικό κράτο και όλα αυτά τα πράγματα έτσι. Η Αμερική είναι μακριά δεν τα υπέστη αυτά τότε με το σειριακό πρόβλημα. Δεν θα διεπιστεί και τώρα με το ιρετικό πρόβλημα η Ευρώπη, θα τα πληρώσει πρώτα απ' όλα. Και θα πληρώνει βέβαια και στο οικονομικό πεδίο. Η ιδέα η Ιαπωνία και οι άλλε χώρε τη Ανατολική Ασία, η Ιαπωνία, Νότια Κορέα αλλά και Νότια, το Πακιστάν και ούτωκα, είναι χώρε οι οποίε εξαρτώνται ασφικτικά από τα πετρελα του κόλπου. Από εκεί εισάγουν, δηλαδή η Ιαπωνία για παράδειγμα το 95% του πετρελαίου του παίρνει από τον κόλ. Που είναι κλειστό τώρα. Στην αρχή τον γλίτσα οι Ιραμοί, μετά τον γκλίσαν και οι Αμερικανοί που απάντησαν στο μπλοκάρισμα του Ιράρμουν με το δικό του μπλοκάρισμα, με αποτέλεσμα αυτέ οι χώρε να κεντυνεύουν να ξεμείνουν σε λίγο από θέματα πετρελαίου και να έχουν τεράστιο πρόβλημα. Λοιπόν, όταν οι Αμερικάνε τα κάνουν όλα αυτά χωρί να ρωτήσουν του συμάχου του, λογικό ήταν η σύμαχή του να αντιδράσουν. Αλλά έπρεπε να φτάσουμε μέχρι εδώ. Δηλαδή όταν γίνονταν η απαγωγή του Μαδού, για παράδειγμα, του Πρόεδρου τη Βενεζέλα. Αν εξετάρουν τα πόια άποψη μπορεί να έχει κανεί και όποια γνώμη για την κυβέρνηση του Μαδούρου, για την κατάσταση τη Βενεζουέλα και τα λοιπά. Η Αμερική, με το έτσι θέλω, δράσει ο μοναδικό ασθενό σε ρήφηση δικαστή και δίμω τη Κουμέρεια, και πάει και συλαμβάνει τον πρόεδρο μια ανεφάρωτη χώρα και τον κουβάλλει σαν κοινού ποινικού δικαίου α πούμε με αρκέμπορα που λέει, που πράγματα που είναι πιστεύματα, και είχε ανάγκη ο Μαδούρο να εξάγει η Πετρέλα στη Αμερική, λαφρέα, αναρκωτικά, συγγνώμη, ενώ έχει τόσο Πετρέλα. Λοιπόν, και η Ευρώπη δεν είπε τίποτα. Ακόμα και ο δικό μα προγώσει ο κύριο Τάξη που ρωτήθηκε, είπε ότι δεν όλα μαζητάμε για το διεθνέ δίκαιο. Η Ελλάδα, έτσι, η Ελλάδα, μια χώρα που απένει στην Τουρκία επικαλείται διαρκώ στο διασμό και το δίκαιο τη θάλασσα και πολύ καλά κάνει για να περαιτείσετε καλό νόμιμη να έφευουν κάτι συμφέρον έτσι. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα, οι Ευρωπαίοι δεν αντέδρασαν τότε στον Τράμπου, διότι φοβούνταν πώ τα αντιδράσει, φοβούνταν τον εμπορικό πόλεμο που μπορούσε να του κάνει και το καθεσεί. Και τίμια το ευχαριστώ του Τράμπου, που τον κάλψαν όλοι οι Ευρωπαίοι, να πάει μετά από μια εβδομάδα και να λέει πώ θέλει την Γροιλανδία και πώ θα την καταλάβει και με τι βία αν γίνεται. Τώρα πίνακα τι απστάσει του να δούμε πόσο θα κρατήσουν αυτέ οι αποστάσει και αν υπάρχει συνέχεια σε αυτή την όψημη συνειδητοποίηση του πόσο επικίνδυνο είναι ο Τράμπ και πόσο η πολιτική του κατευθυμού απάντη στον τράβη δεν αποδίδε.

SPEAKER_00 16:12

Εξεργείται όλο αυτό μα λέτε και μα αναγείτε. Με το βιβλίο σα κάντε λόγο για υπερπέσταση του Ισραήλ. Σε αυτή την επαπελούμενη επέκταση του Ισραήλ μπορεί να βγει οφελιμένη Ελλάδα, λέτε. Έναντι των Τζούν.

SPEAKER_01 16:30

Κοιτάξτε, αυτό είναι το δόγμα τη εκτορική πολιτική που εφαρμόζεται σταθερά, είτε λέγεται ευθέω, είτε δεν λέγεται, από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπατρέου μέχρι σήμερα, από όλε τι κυβέρνηση. Δεν θέλω να πω πώ όλε οι κυβερνήσει που μεσολλάπισαν είχαν ακριβώ την ίδια εξωτερική πολιτική είχαν τι διαφοροποιήσει του φυσικά. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίστηκε και η Παλαιστή από την Ελληνική Βουλή ω κράτο έτσι. Καλό ήταν αυτό και δεν αναγνωρίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση, βέβαια. Αλλά σε γενικέ γραμμέ όμω η πολιτική γραμμή ήταν ίδια. Δηλαδή ήταν η πείθηση ότι το Ισραήλ με την Τουρκία έχουν επίση μια τροχιά σύγκρουση. Αυτό έγινε από την υπόθεση του μαζί Μαρμαρά, όπω θα θυμάστε, δηλαδή του πλοίου που μετέφεραν τροπιστική βοήθεια στην Γάλλα. Δεν το άφησαν Ισραήλνοι, έστειλανα δυνάμε κομμάτια και το κατέλαβαν και σκότωσαν κάπου 10 Τούρκου. Παράγοντα που οδήγησε σε ρήξη τη σχέση των 2 κρατών. Η ρήξη αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη τον επόμενο χρόνο με την Αραβική άνοιξη, όπου είχε την πλευρά, η Τουρκία πήρε την πλευρά των αδελφών Μουσλάνων, η χαμά στην Παλαιστήνη είναι ουσιαστικά το παρελθυνακό πλάνο των αδελφών Μουσλάνων. Και όλα αυτά οδήγησαν σε μια σύγκρουση. Η φιλοσοφία που επικράτησε στην ελληνική διπλωματία με οποιαδήποτε κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα ήταν ότι εχθρό στο εχθρό μου είναι φίλο μου. Και άρα μπορούμε να στηριχθούμε στο ίδιο αλλά απέναντι στην Τουρκία. Προσωπικά νομίζω πω είναι αφαιλέ κάτι τέτοιο. Άλλο πράγμα βεβαίω η Ελλάδα να προσπαθήσει να έχει καλέ σχέσει σε επίπεδο πολιτικό με το Ισραήλ μέχρι του σημείου όμω που δεν θα δικαι του Παλαιστικού και δεν θα καλύπτεται εγκλίματα που θα είναι η γενοκτονία τη γάλα. Αλλά και άλλο πράγμαεί πω οι Ισραήλ ενδεχομένω θα πολεμήσουν τον δικό μα πόλεμο με την Τουρκία, εάν όμω γίνεται γίνει ποτέ πραγματικότητα, πράγμα που δεν θα γίνει. Και άλλο είναι να υπερεκτημούν και όλε τι αντιθέσει Ισραήλ-Τουρκία. Σε αστιμή και παραδείγματα ότι το Ισραήλ και η Τουρκία, παρά τι αντιθέσειτου του συνεργάστηκαν άψογα σε μείωνα θέματα. Όπω ήταν, για παράδειγμα, ο πόλεμο Αζερμπαϊτζάν Αρμενία, και ιδιότητε με το Αζερμπαϊζαν καθένα για του δικού του λόγου. Η Τουρκία για την αδελφό τουρκενέ και έχει συμφέρον εκεί. Το Ισραήλ διότι το Αζερμπαϊτζάν δίνει το Ισραήλ στρατηγικό βάθο εναντίον του Ιράν και έχει μια μειωντητα και μέσα στο Ιράν Αζέ και την οποία τι αποσχιστικέ τάσει οποίε τη προωθούν οι Ισραήλ, εμπάσει περιπτώσει τα βρήκαν μια χαρά απέναντι στην Αρμενία που θεωρητικά είναι κοντά στην Ελλάδα από όλε από τι θρησκευτική πολιτική, πολιτισμική και ούτωκα. Στη ΣΥΡΙΖΑ το ίδιο έγινε. Και οι δύο δυνάμει, η καθεμία με τον τρόπο τη, το Ισραήλ και η Τουρκία συνέβαλαν καθοριστικά οι έστωκα λοιπόν στην πτώση του καθεστώ. Επομένω δεν πρέπει να υπερτιμάμε αυτέ τι διαθέσει. Επάσκει, δεν μπορεί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα να γίνεται βασιλικότερη του Βασιλιά στην υποστηρίξου του Ισραήλ, όταν ακόμα και χώρε όπω η κυρία Μελόνι, που είναι ακροδεξιά προ τουρκό και πολύ καλέ σχέσει έχει με το Ισραήλ έτσι. Αλλά μετά από όλα αυτά που έχει κάνει το Ισραήλ στη Γάζα, στη Συρία, γιατί κατέλαβε δάση Ισριακάλε στην αναβούλα στα υψωμάτια του Κολάν, επεκτάθηκε. Στο Λίβανοκινούκα δεξήσει, την κυρία Μελόνι να παγώσουν ορισμένα θέματα στην αρχατική συνεργασία με το Ισραήλ. Η Ελλάδα δεν τολμήσε να κάνει κάτι τέτοιο. Και νομίζω ότι θα χάσει διπλωματικά απέναντι σε ένα μεγάλο κομμάτι τη διεθνή κοινότητα να εξακολουθεί σε αυτήν την πολιτική και θα απολέσει και το βασικό τη επιχείρημα ότι υπερασπίζεται το διεθνέ δίκαιο εάν συνεχίσει και παλιθεί την πολιτική.

SPEAKER_00 20:24

Τελευταίο ερώτημα κλείνοντα αυτή την ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί σα. Μια στο καρφή, μια στο πέταλο. Η συμπεριφορά τη Αμερική του Αμερικανού Πέραν έργαν τη Κίνα. Φαίνεται ότι το Τράπαν έχει βρει με τον Πούτιν από λίγο πολύ σε σχέση και με τι πολιτικέ των δύο στην Ευρώπη. Με τη γίνεται μέλη γενεστεί.

SPEAKER_01 20:46

Ναι, καλή δεν θα συμφωνήσω απολύτω ότι θα έχει βρει με τον Πούτιν. Παρότι δεν θα συμφωνήσω ότι θα έχει βρει απολύτω με τον Πούτιν. Δηλαδή, η είδα του Έλμπριτ Κόλπι, που είναι πολύ σημαντικό παράγοντα, νούμερο 2 του Πενταγώνου, ουσιαστικά έτσι Υπουργό για θέματα πολιτικού σχεδιασμού αυτά που είπε στι 15 Απριλίου στη συνάντηση των χωρών των συνασπισμού προθύμουν για την Ουκρανία και είπε στου Ευρωπαίου ότι ουσιαστικά πρέπει να γίνει outsourcing. Δηλαδή να συνεχίσουν αυτοί να πάρουν όλο το βάρο στι βοήθεια στην Ουκρανία, όχι να τελειώσει ο πόλεμο, αλλά να συνεχίσουν οι Ευρωπαίοι τον πόλεμο με δικό του κόστο. Αυτή είναι νομίζω η πολιτική του Τράμπου προ το παρόν τουλάχιστον. Μπορεί να καταλήξει κάποια στιγμή σε συμφωνία αντιδήποτε η Οκρανία ούτε άλλο κάνει τον πόλεμο και τότε θα κατηγορίσει του Ευρωπαίου. Θα πει ποσοστόσο στο καιρό σχολεί μου να εγώ δεν είχε νικήσει ο Πούτί με τη στιγμή που αναλάβατε εσεί χάσατε, αλλά προ το παρόν τουλάχιστον ο Τράπτ δεν τα έχει βρει με τον Πούντι και δεν είναι και πολύ εύκολο να τα βρει. Αλλά εμπάσει περιοχή έχετε δείξει πω με την Κίνα έχει μια πολύ διαφορετική στάση. Ο Τράβεί και στην εξουσία ουσιαστικά και το 2006 και τη δεύτερη φορά το 20 τώρα 24 που πήρε τη δεύτερη προεδική του Θεστία. Ότι πρέπει να μαζευτεί η αμερική μια υπερπέσταση εμπειρεαλιστική, α πούμε, που δεν την αντέχει, και πρέπει να μαζευτεί από την Ευρώπη και τη Μέσαλή. Άλλον δεν το εφαρμόζω βέβαια, διότι έλεγει πώ πρέπει να μαζευτούμε από τη Μέσα Ανατολή, αλλά τώρα κάνει το δικό του πόλεμο στη Μέσα. Τέλο πάντα. Η στρατηγική του πάνδου θα μαζευτών από η Ευρώπη και μέσα Ανατολή και να επικεντρώσουμε την προσοχή μα και τι δυνάμει μα και το στρατό μα. Πρώτον στο δυτικό ημισφαίριο, που είναι το Δόδομάρο στη δεύτερη έκδοση. Και δεύτερον στην ζώνη Ασία Ειρηνικού, διότι ο βασικό μα αντίπαλο είναι η Κίνα. Και κύριξε ο οικονομικό πόλεμο στην Κίνα έχει φτάσει σε εθλιώδη επίπεδα του τελωνιακού δασμού, αλλά ήταν πίσω όμω γιατί βρήκε το δυσκολου του. Διότι η Κίνα του έκοψε τι πανεγέ, που έχει πρακτικά το μονοπόλιο σε παγκόσμια κλίμακα. Οι πανεσέ είναι εντελώ απαραίτητη και για την υβιομηχανία των υμιαγωγών και για σειρά άλλων πράγματων για μαγνητικού τομόγραφου για ελεκτρικά αυτοκίνητα και ο καθεξία και ανακάστηκε οράμπ να ανακρούσει πρήμα και να πάει σε κάποιο συμβασμό. Δεν ξέρουμε πώ θα εξήλλειξουν τι σχέσει. Ένα πρώτο τεστ θα είναι η συνάντηση του τον επόμενο μήνα που έρχεται τον Μάιο, όπου όλο μα ⁇ το Ρέργα βέβαια δεν βοηθάει να έρθουν κοντά οι δύο χώρε, αλλά η Κίνα έχει κάθε λόγο να τριβεί τα χέρια τη διότι Αμερική είναι απασχολημένη στη Μέση Ανατολή, τραβάει τι πρακωτικέ δυνάμει από την αυλή τη Κίνα και τι θέλει στη Μέση Ανατολή και θείρεται σε παγκόσμια κλίματα ω μια χώρα που έχει ένα αλοπρόσαλο πρόεδρο, που δεν μπορεί να τον εμπιστευτεί κανένα, που κάνει του κεφαλιού του χωρί να λογαριαζεί κανένα σύμμαχο, ενώ εκείνα προβάλλει ω μια δύναμη που ό,τι γνώμη κανεί κανεί και το καθεστώ του στη διεθνή σφαίρα, αυτά που λέει τα εφαρμόσει, έχει πέσα, έχει αξιοπιστία και μπορεί κάποιο να βασίζεται πάνω τη.

SPEAKER_00 23:54

Επιτρέψτε μου κίνητο μια τελευταία ερώτηση. Θέλω να ακούσω με την ανάλυση αυτή την αποψή σα αναφορικά με την πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων και σε σχέση και με τον αμερικανικό παράγοντα.

SPEAKER_01 24:08

Ναι, νομίζω ότι η Αμερική δεν έχει κανένα λόγο να επιζητά οξύνσει στηντολική τρέχει τόσα προβλήματα, που θέλει να τα βρούμε αυτή η πίεση προ τι δύο χώρε. Βεβαίω με το σημερινό συσχετιμά των δυναμών, δυστυχώ στο να τα βρούμε, θα γίνει αν γίνει με την Τουρκία σε ευνοκή θέση διότι η Τουρκία έχει αναβαθμιστεί πολύ λόγω του πολέμου τη Ουκρανία. Είναι οτιδήποτε ουδέτερο σε αυτή την κρίση που έχει καλέ σχέσει και με τι δύο πλευρέ, είναι χώρα μέλο του ΝΑΤΟ, αλλά έχει καλέ σχέσει και με την Ρουσία. Για παράδειγμα, η Ρωσία πούλησε 400 πειράβουλ στην Τουρκία του εντοργάνω, αλλά δεν πούλησε στο Ιράν, με το οποίο έχει σχέσει σταθετική συνεργασία, υποτίθεται. Και δεν το έκανα για να μην πιστομήσει τη Αμερική και να μην τα χαλάσει με τον τρόπο. Αλλά αυτό δείχνει το ειδικό βάρο που έχει Τουρκία σε αυτή τη σχέση. Νομίζω όμω πω η Αμερική έχει κάθε λόγο να μην αφήσει τα πράγματα να πάνε πίσω, να ξεπεράσουν ορισμένο όριο και να έχουμε προβλήματα στην ανατολική του τελικά του Νάτου. Αυτό δεν το ήθελα σε καμία περίπτωση και θα το πάρει αυτό η υπόψη του έργο φυσικά και αυτό κατά κάποιο τρόπο αναφτέλει τι εκθετικέ του διαθέσει αυτή τη στιγμή.

SPEAKER_00 25:33

Κύριε Ποκοστανδύνου, τροφεί για σκέψη πραγματικά και για προβληματισμό του βιβλίου σα. Σα ευχαριστούμε για την συζήτηση αυτή που κάναμε μαζί.

SPEAKER_01 25:43

Εγώ ευχαριστώ και εύκομετε καλύτερα στου αίσου και όσε μα άκουσα.