Γιάννης Πριόβολος: Γράμμος 1949, η αιματηρή κορύφωση του Εμφυλίου!

🎙️(07/06/2026) 

Η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας έχει σημαδευτεί από τον αδελφοκτόνο Εμφύλιο όσο τίποτα. Πίσω από τις καταγραφές όμως των ιστορικών γεγονότων βρίσκονταν καθημερινοί, πραγματικοί άνθρωποι. Οι δικές τους ιστορίες γίνονται αφορμή να μάθουμε περισσότερα και για τις πιο αθέατες ή άγνωστες πτυχές των τραγικών γεγονότων.

Ο Γιάννης Πριόβολος, υποστράτηγος ε.α., ιστορικός ερευνητής και συγγραφέας του βιβλίου "1949, Γράμμος: Ηυτοκτόνησαν ίνα μη αιχμαλωτισθώσι" (εκδ.Ψυχογιός) μίλησε στις "Αναλύσεις" του Newshub με τον Γιάννη Χαραλαμπίδη για την ιστορία του ελληνικού εμφυλίου πολέμου και ειδικά την τερματική του φάση, μέσα από προσωπικές ιστορίες ανθρώπων, οι οποίες βγήκαν στο φως μέσα από επίπονη έρευνα. Τα πρόσωπα κι από τις δύο μεριές του πολέμου, οι αγωνίες και οι ελπίδες τους, οι αγώνες που έδωσαν, οι ανθρώπινες τραγωδίες που εκτυλίχθηκαν στη σκιά των ιστορικών γεγονότων, με άξονα την ιστορία του ταγματάρχη Ιωάννη Βαλάση. 

https://www.newshub.gr 

Μας τιμάτε εαν κάνετε εγγραφή
στο κανάλι μας στο Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCgI7vd72xX-ZNWb_x7zzWJg
στη σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/newshub.gr
στη σελίδα μας στο twitter: https://twitter.com/NewshubG
στη σελίδα μας στο  instagram: https://www.instagram.com/newshub.gr/
στη σελίδα μας στο Tik Tok:  https://www.tiktok.com/@newshub.gr

Transcript

SPEAKER_00 0:01

Είναι τα πότκα στο NewsCabου ακούτε τι αναλύσει με το Γιάννη Χαραλαμί. Η σύγχρονη ιστορία μα και ειδικότερα η ιστορία τη δεκαετία του 1940 είναι πάρα πολύ πυκνή. Η Ελλάδα πέρασε μια πραγματικά θα λέγεται κανεί κολασμένη δεκαετία εκείνη την περίοδο η οποία κορυφώθηκε βεβαίω με τον Εφίλιο Πόλεμο ο οποίο έλεισε το 1949. Η ιστορική καταγραφή έχει προχωρήσει πάρα πολύ για εκείνα τα χρόνια και μέσα από πολλέ, αν θέλετε, μελέτε συμβολέχουμε μια αρκετά καλή εικόνα εκείνη τη περιόδου. Ωστόσο, σιγά σιγά έχω την εντύπωση και έχει σημασία αυτό ότι προχωράμε λιγάκι και στην μικροστορία, διαγράφοντα έναν κύκλο, τι θέλω να πω, όταν ξεκίνησε η καταγραφή των εμπειριών, αυτή αφορούσε βεβαίω του ανθρώπου που τα έζησαν από πρώτο χέρι και από τι δύο μεριέ και από τα δύο στρατόπεδα. και ήταν φορτισμένη με ό,τι μπορούσε ο καθένα από αυτού να κουβαλάει βεβαίω και να το μεταφέρει στην δική του καταγραφή στην απομονευματική ενπά περιπτώσει καταγραφή των εμπειριών του. Σήμερα έχουμε τη δυνατότητα μέσα από την ιστορική έρευνα να επιστρέφουμε στι προσωπικέ ιστορίε και να τι βλέπουμε με έναν τρόπο πολύ πιο όριμο και πολύ πιο αποδοτικό και αποτελεσματικό για την ευρύτερη αντίληψη κίνηση εποχή. Σε μια τέτοια προσωπική ιστορία θα αναφερθούμε. Και μέσα από αυτήν θα δούμε αν θέλετε και τη μεγάλη εικόνα τη σύγκρουση του Εφιλίου Πολέμου στην τερματική του φάση ή προ την τερματική του φάση στο 1949 θα μιλήσουμε με αφορμή την κυκλοφορία ενό βιβλίου, πολύ πρόσφατα, του βιβλίου 1949 γράμμα. Υφυκτώνησαν ή να μην αιχμαλοτιστώ. Ενό βιβλίου που έχει γράψει ο Γιάννη Πριόβο, αντιστράτηγο αναποστρατεία και γνωστό και δόκιο ιστορικό Ερευνητή και συγγραφέα. Ένα βιβλίο το οποίο η κυκλοφορεία τη εκδότη ψυχολογία στη σειρά ιστορία πολέμου, την επιμέλεια τη οποία έχουν ο Τάσω Ακυλαρόπουλο και ο Ηλία Μαγλινη Γεια σα, κύριε Πριόβολη.

SPEAKER_01 2:16

Καλημέρα.

SPEAKER_00 2:18

Λοιπόν, θα πω καταρχά ότι το βιβλίο σα προσωπικά σε μένα προκάλεσε μια πολύ έντονη εντύπωση. Το διάβασα πραγματικά με ευχαρίστηση αλλά και με οδήγησε κάποιε στιγμέ και δεν χρησιμοποιώ τυχαία αυτή τη λέξη διότι μέσα από αυτήν την δική σα ιστορική έρευνα η οποία ξετηλήγεται πραγματικά σελίδα με σελίδα και μέσα από την προσωπική ιστορία ενό ανθρώπου, ενό Έλληνα αξιωματικού, ο οποίο πολεμούσε στι τάξει του Εθνικού Στρατου, βλέπουμε πραγματικά πω οι ζωέ των ανθρώπων πολλέ φορέ φυσικά αντιμέτωπε με δυνάμει καταστάσει που του υπερπαίνουν. Αν θέλετε αλώθηκαν. Ζημώθηκαν μέσα στι εμιλόπετρε τη εποχή.

SPEAKER_01 3:14

Είναι μια σπάνια ιστορία που για διάφορου λόγου, είχε μείνει στο περθώριο. Από κάποιε συμπτώσει, κάποια σύντοση. Μάλλον έτυχε να πέσει στα χέρια μου κάποια λίγα έγραφα που αφορούσαν κάποιο συγκεκριμένο αξοναν.

SPEAKER_00 3:32

Εντατελώία έτσι.

SPEAKER_01 3:34

Ενταγώ στοιχεία, βέβαια στην προσπάθεια και στην έρευνά μου για άλλα βιβλία. Στα αρχεία έπεσα επάνω και στα λιγιστά αυτά έγραφα που αφορούν τον συγκεκριμένο ηρωά μουσα εισαγωγικά στο βιβλίο αυτό που είπε προηγουμένω, είπα την προηγούμενο, με τον τίτλο ιφυκτόνησαν να μην είναι αιχμαλοτιστώ.

SPEAKER_00 3:57

Αυτή η φράση και το δεδομένο τη αυτοκονία του αξιωματικού των αξιωματικών των συγκεκριμένων, είναι αυτό που στο στοιχείο που σα έκανε εντύπωση.

SPEAKER_01 4:08

Ναι, γιατί έπρεπε να δω ποιο ήταν αυτό, ο ένα από του, ανάμεσα σε άλλου που αυτοκτώνησαν. Ποιο ήταν ακριβώ σαν επαγγελματία αξιωματικό και ποιε ήταν οι συνθήκε και οι λόγοι οι οποίοι τον ανάγκασαν να φτάσει στο απονοημένο.

SPEAKER_00 4:29

Μιλάμε καταρχά για τον ταγματάρχη τότε, το 1949, η Ιάννη Βαλάση.

SPEAKER_01 4:36

Ακριβώ γι' αυτό το πρόσωπο. Ο οποίο εκείνη την περίοδο στην οποία έφτασε το απονονωημένο, ήταν ο δικητή ενό τάγματο με τον αθλημό 5-84 τάγμα πεζικού, μια ταξιδία που ήταν προθημένο στο γράμμα την εποχή εκείνη.

SPEAKER_00 4:58

Πάνω στα ελληνικά σύνορα ουσιαστικά.

SPEAKER_01 5:01

Ναι, δηλαδή είναι επαρχία κόκιτσα αν θέμουμε καλά. Βόρεια του ποταμού Αό και ανάμεσα σε ένα παραπόταμο του Σαραντάπορου, που είναι παραπάντα και αυτό του Αό. Τον Βουρντιανιό του ποταμού, εκεί σε ένα τρίγω μεταξύ τριών χωριών, ασμοχόρει χιονιάδε οργοπόταμο, έγιναν τα περιστατικά που εστιάζεται κυρίω στο βιβλίο αυτό με τον τίτλο που προαναφέραμε.

SPEAKER_00 5:33

Βρισκόμαστε όταν συμβαίνουν αυτά τα τελικά γεγονότα, γιατί βεβαίω το βιβλίο αφορά και ένα χρονικό τη ζωή και τη αγιοδρομία αυτού του ανθρώπου, μέχρι να φτάσει να δει και ένα τάγμα πεζικού στην ελληνοαλανική Μεθόριο το 1949. Τα γεγονότα αυτά λοιπόν καταγράφονται λίγου μήνε πριν ουσιαστικά τελειώσουν οι επιχειρήσει του Εφιλίου Πολέμου και υτηθεί οριστικά ο δημοκρατικό στρατό Ελλάδα σε κίνητη φάση. Μιλάμε δηλαδή για την Άνξη του 1949 και το τέλο του πολέμου ήρθε τον Αύγουστο του 1949.

SPEAKER_01 6:18

Έτσι ακριβώ. Είναι η εποχή που το σύνολο των Ανταρκτικών δυνάμειων, με άλλα λόγια, για να λέμε τα πράγματα με το ονομά του των ένωστασιαστών, δηλαδή αυτών που είχαν πάρει για του δικού του λόγου στα όπλα και στασίασαν απέναντι σε μια κυβέρνηση νόμιμη η οποία είχε εκλεχθεί με κανονικέ δημοκρατικέ διαδικασίε εκλογέ. Τώρα πόσε δημοκρατικέ ήταν αυτέ τι διαδικασίε, είναι ένα άλλο θέμα.

SPEAKER_00 6:50

Εντάξει, ωραία, επειδή αναφερόμαστε στι εκλογέ του 1946, να πω απλά, επειδή πρόσφατα ασχοληθήκαμε ξανά και τη θυμηθείαμε αυτέ τι εκλογέ γιατί κλείσαν 80 χρόνια. Ήταν εκλογέ στι οποίε το κομμιστικό κόμμα είχε την επιλογή να συμμετάσχει και επέλεξε να απόσχει αφενώ και αφετέρου ήταν εκλογέ οι οποίε έγιναν με διεθνεί παρατηρητέ, οι οποίοι και ε πάση περιπτώσει, κατά το μάλλον είδων, επικύδουσαν την εγγυότητα του αποτελέσματο. Να το πω και αυτό.

SPEAKER_01 7:27

Και είναι οι πρώτε εκλογέ μετά τον πόλεμο που έγινα.

SPEAKER_00 7:30

Μετά από 10 χρόνια όλοντα από το 1936.

SPEAKER_01 7:32

Έξα ναι, γιατί μεσολάβησε και το στρατιωτικό καθεστώ του μεταξύ, λοιπόν.

SPEAKER_00 7:36

Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν, στην άκει, στι αρχέ του 1949, οι αντάρτε φαίνεται και μέσα από το βιβλίο ότι είχαν σε μεγάλο βαθμό αποσυρθεί και δεν διεξήγακαν επιθετικέ επιχειρήσει σε κίνη την περιοχή. Θεωρείται μάλιστα ότι γενικά μάλλον δεν έχουν την ισχύ τη δύναμη να επανακάψουν και ότι δεν υπάρχει απειλή στο συγκεκριμένο τομέα του μέτωπου. Εγώ αυτό κατάλαβα εμφανισε περιπτώσει ότι υπήρχε μια γενική χαλάρωση α πούμε από τη μεριά τη δίκηση, τη ιεραρχία τη τραγειτική.

SPEAKER_01 8:18

Από το τέλο καλοκαιριού του 48 είχε καταληφθεί ο γράμμα από τι εθνικέ δυνάμει. Και οι αντακτικέ δυνάμε είχαν αποσυρθεί στο λύτρο ποσοστό του στο 89%. Ελάχιστο είχαν μείνει στο γράμμα. Είχαν αποσυρθεί λοιπόν στο Βίτση. Ο απλό κόσμο πίστευε και οι στρατιώτε φαίνεται στο βιβλίο και οι μικροί αξιματικοί πίστευαν ότι ίσω πολλά τμήματα του γράμου είχαν αποσυρθεί στην Αλβανία και ίσω με πρόθεση να μην ξαπιστρέψουν ποτέ. Έλα όμω που σε ένα βράδυ από το γράμμα, από το Βίτσενο. Μετακόμισαν στο γράμμα. Συνολικά, περισσότερε από 3.000 αντάρτε, μαζί με αυτού που έκαναν την παραπανητική κίνηση για να μπορέσουν να συσφύξουν την 75 ταξιαρχία τη οποία προθημένο τάγμα ήταν το τάγμα που δικούσε ο Άγνη Βαλάση στο τρίγωνο ασυμώριο οργοπόταμο χιονιάδε. Εκεί δηλαδή του περιέσφυξαν το πρωί τη Δευτέρα Απριλίου και διαδραματίζονται τα φοβερά γεγονότα που αναφέρονται στο βιβλίο.

SPEAKER_00 9:38

Ναι, είναι πραγματικά φοβερά γιατί φαίνεται ότι αφενώ έχουμε μια αποτακτική απόψω καθόλου, πώ θα το πήγανε, απρόσμενη και εκπληκτική επαναφορά των ανταρικών δυνάμειων στη συγκεκριμένη περιοχή. Πραγματικά μέσα από.

SPEAKER_01 9:57

Είναι σε διακόπτω είναι να του βγάζει στο καπέλο άστο αν πιστεύει τι ιδέε του ή όχι. Δηλαδή μέσα σε μια νύχτα σχεδόν να περάσουν τέτοιε δυνάμει και να συγκεντρωθούν στο γράμμα που δεν του περιμένει κανεί, είναι για αυτού θαυμαστό. Να λέμε τα πράγματα για την ιστορία με το όνομά του. Και τα σχέδιο τη παραπάνηση επίση. Εκτό τι δυνάμει που ήρθαν από βορά, δηλαδή από το γράμμα, τα εξώματα του γράμου και κατέβηκαν προ τα κάτω εκεί που ήταν το Τάγμα, υπήρχε και μια άλλη παραπάνηση ενό συγκροτήματο Υψηλάντη, που από το Βίτσα μετάφερε και βγήκε στα βόρεια τη Κόντσα στα βουνά που είναι χαμηλότερα, έτσι με αποτέλεσμα να κυκλοθεί η ταξιαρχία και κυριότερα το 584. Επίση να πω κάτι γιατί θα το συναντήσουμε και δημιουργήσει απορίε την ίδια εποχή το Μάρτιο του 49, οι ανταρτικέ δυνάμει στην κεντρική Ελλάδα είχαν κάνει προσπάθεια να καταλάβουν τι νότιε πόλη τη Ιπύρ, κυρίω στην Αρτα. Έτσι και εκεί ο Εθνικό Στρατό βλέποντα τον κίνδυνο πέραν των δυνάμων που ήταν εκεί, έστειλε από τι ευρρίε που υπήρχαν στην Οκδοή Μεραρχία στην εικόνησα τέσσερα. Αποτέλεσμα τη ημέρε εκείνη που γίνεται τα γεγονότα στο γράμμα, στο 54, η προηγισμένη ημεραρχία, η ογδοή μεναρχία, δηλαδή, να μην έχει ουσιαστικά στα χέρια τι ευεδρίε, ότι το βασικότερο για ένα ανδεικτεί γιατί τι είχε στείλει νοιτιότερα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα να μην καταληφθεί η Αρθρα, κλπ.

SPEAKER_00 11:51

Α έτσι. Με αυτό τον τρόπο βέβαια είναι πιο μεγάλο.

SPEAKER_01 11:54

Γι' αυτό δε βλέπουμε και μεγάλε δυνάμει. Σχεδόν καμία δύναμη να ενισχύει το τάγμα που ζητάει από εννοσμένα βοήθεια, αλλά και τι κάνει το πυροβολικό και η αεροπορία. Το πυροβολικό είναι. Είναι ανήπαπτα.

SPEAKER_00 12:07

Ανίρα και το κατασκευή.

SPEAKER_01 12:08

Ανίρα και η αεροπορία και το πυροβολικό είναι ανήπατον, γιατί δεν νομίζω ότι μετακόμισε γνώεια. Και η αεροπορία βέβαια ίσω έδωσε κάποιο παρόλογο, όχι ίσω έδωσε κάποιο παρόλογο, αλλά ίσω με οι περισσότερε δυνάμει ήταν στραμένε προ τι δυνάμει που είχαν πάει προ την ήπαιδο προ την Αρύτα και υποχωρούσαν στον αγγελό και δώθηκαν κάποιε μάχε εκεί στι μέρε, δηλαδή τελευταίε μέρε Μαρτίου. Την μέρα, δηλαδή που ο διοικητή, 2 Απριλίου, ο δικητή του 54, ο Ιωάννη Βαλά, ζητάει επικεντρωνικά ενισχύσει από την ταξιαρχία. Η ταξιαρχία με τη σειρά τη φαίνεται, ή έχει κυκλοθεί και δεν μπορεί να στείλει και απευθύνεται στην μεταρχία. Η μεταρχία, ξαναλέω, δεν έχει εφεδρία στα χέρια τη, διότι τι είχε δώσει εύκολα, δεν ξέρω ποια λέξει να πω, τι είχε στείλει εύκολα να υπερασπιστούν την άρτα.

SPEAKER_00 13:08

Εάν το πυροβολικό που έπρεπε να υποστηρίξει τι θέσει του πέντε κοντατερατά και τη 75η ταξιάρχία συνολικά, εάν το πυροβολικό αυτό δεν είχε μεταφερθεί νότιότερα, τότε πώ εξηγείται ότι μέσα σε μια πολύ ορημάχη δεν βρέθηκε η δυνατότητα να υποστηρίξει τον αμυντικό αγώνα.

SPEAKER_01 13:32

Είναι μια απορία πρώτο που δεν έχουμε λατήσει καλά και δεν μπορώ να απαντήσω, αλλά δεύτερο, και ο στρατηγό παπάγκο μετά το ατύχημα, αυτό α το πούμε, ατίχημα, του 54 διέταξε και προεστάμε σώμα στρατού και την αναρχία να γίνουν ενέργειε και προανακρίσει διότι το γεγονό χρήσει όπω λένε διερεύνηση. Δεν τι πέρασα εγώ ή δεν το έψαξα όσο πρέπει για το πυροβολικό. Η ουσία είναι ότι για παραμένει η ερώτηση που είναι και τι έκανε το πυροβολικό. Για άλλου ερευνητέ.

SPEAKER_00 14:13

Έχει όντω ενδιαφέρον από στρατιωτική περισσότερο περιέργεια ενδιαφέροντα.

SPEAKER_01 14:20

Και μια απορία από όσοι ξέρουν βασικά πράγματα τι γίνεται σου λένε εδώ.

SPEAKER_00 14:26

Επίση το πράγμα, αυτό το συγκεκριμένο. Εντάξει, δεν θα πούμε τώρα όλο το βιβλίο, βέβαια, γιατί πρέπει να το διαβάζει κανεί και διαβάζεται εύκολα, αλλά εύκολα θέλω να πω, σαν αναγνώστη στο διαβάζει κανεί, ξετηλήγεται πολύ ομαλά η ιστορία, αλλά φέρνει και μια συναισθηματική φόρτιση τέλο πάντων.

SPEAKER_01 14:51

Ιδίω παραπιπτώσει τώρα οι συγγενεί και οι απόγονοι και τα παιδιά του που ζουν ακόμα, φτάνουν και μεγάλη δυσκολία μου είπανε να το διαβάσουν και το διαβάζουν αποσπασματικά και όχι πάντα με τη σειρά, προσπαθώντα να ισορροπήσουν την ψυχή του.

SPEAKER_00 15:10

Να σα πω την αλήθεια τώρα και εγώ που δεν είμαι φυσικά συγγενεί με τον ήρωα του βιβλίου. Δυσκολεύστηκα και φορτίστηκα και λόγω μια δική μου παλιότερα υπηρεσία στον ελληνικό στρατό, αλλά και βεβαίω λόγω τη αντίληψη τη ιστορικότητα των πράγματων και τον τρόπο με τον οποίο η ιστορία καμιά φορά βάζει στη μέγενη τη ζωέ των ανθρώπων. Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι το τάγμα αυτό ήταν ουσιαστικά σπασμένο στη μέση. Δηλαδή, ήταν περίπου το 60.

SPEAKER_01 15:48

Αν πιάσουμε τον γράμμα και τον δούμε από ψηλά ένα παραπάντα του 40%, ο βουλτινικό τη ποταμό χωρίζει την περιοχή σε δύο μέρε, α πούμε, στο τρίγωνο των χωριών μα που είπαμε ερωτουμένου στο ασυμόριο και ο Νιάτοπόταμο και στην απέναντι πλευρά, όπου είναι η τοποθεσία κανάλια. Οι δύο λόχοι του τάγματο ήταν στα κανάλια, αλλά η διοίκηση ο λόγο διοικίσεω και δύο λόγοι οι πιο δυνατή του τάγματο, βρίσκονταν ανάμεσα στο τρίγωνο που είπαμε εμπρωμένο των χωριών αυτών. Οι αντάρτε περιέσφυξαν τη διοίκηση που βρίσκεται στο δρόση χώρι και τα τμήματα που βρίσκονται εκεί στα γύρω υψόματα στι χιονιάδε και στο περιβότο ύψωμα, όλα ένα χαρακτηριστικό σημείο επειδή μια εκκλησία των Άγγλο Κωνσταντίνο. Εκεί έγιναν σοβαρότερε μάχε, εκεί έπεσαν πάρα πολλά πολύ νεκροί και τραυματίε και με συνολική απόλυτα, μπορούμε να πούμε, οι απόλίε έφθασαν στου 100 περίπου άντρε και όταν λέω απόλιά ενώ νεκρού, τραυματίε και εξαφανισμένου. Η νεκρή είναι γύρω στου ⁇ 25, οι τραυματίε πολύ περισσότεροι και οι εξαφανισμένοι θα μάθουμε εκ των στέρμων ότι είναι εκμάλωτε στην Αλβανία οι περισσότεροι είναι γύρω στου ⁇ 65. Αλλά τα βιβλία και τα έγραφα, τα απόρτα τη εποχή εκείνη του αναφέρουν όλου εξαφανισμένου, διότι δεν ξέρουν αν ζουν και πού είναι.

SPEAKER_00 17:31

Τώρα, εάν κάνουμε μερικά βήματα πίσω έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον στην εξέλιξη τη ιστορία. Αφενώ να πω ότι έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον από μόνο του το πώ εσεί έχετε καταγράψει την εξέλιξη τη έρευνα, από την πρώτη εντύπωση, το πρώτο ερέτημα που επανέλθεται μετά από λίγο καιρό και πρέπει να αρχίσετε να το ψάχνετε και δεν ξέρει κανεί από που να πιάσει το κουβάρι αυτό τέλο πάντων και τι να βρει. Ψυλού στάχη θα λέγεται κανεί ψάχνει να βρει. Και όμω σιγά σιγά βήμα, βήμα, βήμα, βήμα, βήμα βήμα καταφέρνεται προφανώ με φαντασία, με επιμονή, υπομονή κλπ. Καταφέρετε να αποκτήσετε όλη αυτή την πληροφορία και να χτίσετε όλη την ιστορία.

SPEAKER_01 18:18

Ναι, έτσι ακριβώ είναι και αυτή η διαδικασία που είπα ότι δεν έπρεπε να πάει χαμένη, έπρεπε να φανεί στο βιβλίο. Είναι κατά τη γνώμη μου και το σημείο εκείνο που κάνει το βιβλίο κάπω διαφορετικό από άλλα αυτού του είδου και διαβάζεται πιο εύκολα με δεδομένο ότι δεν εστιάζεται μόνο σε στρατιωτικά γεγονότα και λεπτομέρειε στρατιωτικέ. Εκεί είναι που προέρχεται και η μεγάλη συγκίνηση και όπω είπαμε, δημιουργεί το πρόβλημα στον αναγνώστη, ο οποίο ταυτίζεται με το δικητή, όπω τα αυτήστηκε ο συγγραφέα. Δεν κρύβω δηλαδή ότι την ώρα που λίγο πριν την αυτοκτονία του, όταν κάνουν το συμβούλιο και τι μπορούν να κάνουν για είτε να σωθούν είτε να μην παίρνουν στα χέρια των Ανταρκτικών δυνάμειων, εγώ μπορώ να πω ότι ταυτίκα με το δικητή και ενεργούσα στη γραφή μου, λε, και ήμουνα ο δικητή και γραφαντά από μιλά μου.

SPEAKER_00 19:27

Εντάξει, είναι εντυπωσιακό αυτό πραγματικά. Είναι εντυπωσιακό όλο το δρομολόγιο το ερευνητικό που καταγράφεται ούτε άλλο, αλλά είναι εξήσω εντυπωσιακή και η ζωή ενό ανθρώπου, ενό αξιωματικού, ενό νέου ανθρώπου, ο οποίο καταγνωμένο από μικρασιατική οικογένεια που έχει κατασταθεί στην ελληνική επαρχία, δεν έχει και πάρα πολλέ επιλογέ ουσιαστικά πηγαίνει στην στρατιωτική σχολεία Ευλπίδων, γίνεται αξιωματικό σε μια περίοδο η οποία είναι πολιτικά φορτισμένη, προσέχει πάντοτε πάρα πολύ να απέχει από πολιτικέ συζητήσει και διαργασίε, κάτι το οποίο ήταν το αγαπημένο σπό των Ελλήνων αξιματικών εκείνη την εποχή. Φαίνεται πόσο σοβαρό, μετρημένο, ευθύ και έντυχο άνθρωπο είναι. Αυτό το αντιλαμβάνεται κανεί διαβάζοντα νομίζω την δική σα την έρευνα βήμα βήμα. Και αξίζει να πούμε ότι ο άνθρωπο αυτό, τόσο προσεκτικό, τόσο νομιμόφρον, τόσο επαγγελματία, φίσταται στα πρώτα στάδια του ενφιλείου πολέμου μια κακή περιπέτεια. Δηλαδή όντα πάλι διοικητή ενό τακτικού αποσπάσματο, ενό τμήματο εμφά περιπτώσει, ενό τακτικού συγκροτήματο, στην περιοχή τη στεριά Ελλάδα, φίσταται μια σοβαρή ενέδρα, διαλύεται το τμήμα του με αρνητικέ συνέπειε και ο ίδιο περνάει στρατοδείο και καταδικάζεται.

SPEAKER_01 21:04

Ναι, και το αξιοπρόσεκτο είναι ότι είναι ακριβώ δύο χρόνια, 2 Απριλίου του 47 το γεγονό. Και γι' αυτό σκέπτομε και όταν ταυτίζουμε με το δικητή την αντίστοιχη εμεί 2 Απριλίου του 49, ότι δεν είναι δυνατόν να μην περνούσε εκείνη τη στιγμή και η περιπέτεια του αυτή συνέπειε, μια δεύτερη συνέπεια και ένα δεύτερο ατύχημα όπω ήταν αυτό το γράμμα κλπ. Δεν θα μπορούσε να το σηκώσει η συνίδηση του οι διάφορε σημειώσει των αξιματικών των προεσταμένων του. Το φιλότιμα του επιφάνει. Σίγουρα θα παίρνε και δεύτερο στρατοδικείο και δεν ξέρουμε ποια θα ήταν οι τύχη μέσα στα δύσκολα εκείνα χρόνια, σαν εξελαστήριο θύμα μια κατάσταση η οποία ήταν τραγική χωρί να λάβει κανεί υπόψη. Τον είχαν προωθούμε εκεί, κατά τη γνώμη μου ότι αν επανέρχονταν οι δυνάμει που δεν υπολόγιζαν ότι θα επανέρθουν, αλλά που επανήλαν να καταστραφεί εκ των πραγμάτων αφού όπω αποδείκτηγε, δεν μπορούσαν να τον ενισχύσουν και ενισχύσει και οι Εφεδρία να είχαν δεν κατάφερα να τον ενισχύσουν και τον άφησαν και εξοδώθηκε μέσα σε λίγε ώρε.

SPEAKER_00 22:25

Επίση, με αφορμή εκείνη την πρώτη του περιπέτεια, την πρώτη αποτυχία τη σκληρή που είχε συμβεί στα βουνά τη ρούμελη. Καταγράφεται ένα περιστατικό το οποίο νομίζω ότι φυσικά πρέπει να έχει εντυπωθεί στη μνήμη του, δεν είναι τυχαίο. Και πολύ καλό κάνετε και δίνεται την έμφαση ότι κάποιο άλλο αξιωματικό, ανώτερο, είχε γυρίσει και του είχε πει ότι έπρεπε να έχετε αυτοκτονίσει κυρία τα αματράκια και να μην γυρίσετε εδώ.

SPEAKER_01 22:57

Και αυτό σίγουρα την ώρα που ταυτίζουμε εγώ με το δικητήριο λίγο πριν αυτοκτονίσει, είμαι σίγουρο ότι και αυτό στο μυαλό του τον τριβυρίζει θα να σημασιμα σε εισαγωγικά.

SPEAKER_00 23:13

Και εντάξει, βέβαια, μέσα από όλη αυτή την ιστορία τώρα, βλέπουμε σε μεγάλο βαθμό και πολλέ όψει και επτυχέσει τη χώρα συνολικά και βεβαίω των Ελλήνων Αξωματικών, αλλά και τη χώρα συνολικά από τη δεκαετία του 30 μέχρι και το τέλο του Εφιλίου. Για το δεν τέλο του ενφιλείου είναι εντυπωσιακό ότι εντάξει, επειδή όλοι μα έχουμε λίγο πολύ μια γενική εικόνα. Αυτού του είδου, οι πολύ σημαντικέ πτυχέ, όπω είναι αυτή, η επαναφορά των ανταρικών δυνάμων από το Βίτσα στο γράμμα και η σοβαρή αυτή, η προφανή αποτυχία του Εθνικού Στρατου. Είχε ουσιαστικά. Εγώ δεν είχα ιδέα περιατού, α πούμε. Αν δεν είχα διαβάσει το δικό σα το βιβλίο, δεν θα έχει υποπέσει ποτέ στην αντιληψή μου κάτι τέτοιο.

SPEAKER_01 24:06

Από το βιβλίο μου, όταν με ένα κατά τη γνώμη μου έξυπνο τρόπο φέρνω στην ζωή των ήρθα του βιβλίου μου, τον τεματάρχο ανεβαλάσει και τον δίνω το δικαίωμα να μιλήσει και να απολογηθεί εισαγωγικά, τι έκανε και τι δεν έκανε, και να αναπαντήσει και απέναντι στο δικτή τη Μεραρχία. Βλέπουμε πάρα πολλά πράγματα εκεί, δηλαδή τι έγινε εκείνε τι μέρε, γιατί δεν μπόρεσε να τον ενισχύσουν. Και επίση ήταν σίγουρο από ό,τι αποδείχθηκε. Γενλο γεγονό, ότι τέτοια τμήματα που είναι οργανωμένα και αμυμώμενα σε περίπτωση ψώματα, όταν έρθει η ώρα και περικυμπωθούν από τον εχθρό, κάποια στιγμή θα πέσουν εφόσον δεν μπορέσουν να ενισχυθούν. Γιατί και ο συγκεκριμένο δικητή, μα απαντάει φανταστικά, βέβαια, και λέει στο δικητή. Και δεν μου λέει ο κύριο δικητή, ο μέραρχο, τι έγινε δύο μήνε περίπου μετά στι 30 Μα ⁇ ου του 49, δεν έπεσε σχεδόν με ολεύθε αποτελέσματα και με μεγάλε απόλυση και το ύψο ανατολικότερα από το σημείο εκείνο δικό μου λέει ο δικητή στο ύψομα πάτωμα δεν έπεσε και αυτό. Έπεσε και αυτό. Άρα τι μα λέει ο μέραρχο ότι προσπάθησε να μετατρέψω το πεδίο τη μάχη σε μάχη ανοιχτού πεδίου. Γιατί ήθελε ο ίδιο να το κάνει, δεν ήξερε ότι δεν θα μπορούσε να το κάνει. Αφού δεν είχε ενισχύσει όμω, από που θενάνα, αναγκάστηκε από μόνο στο να σπάσει τον κιλό. Κέκαν μου μάχη αν την ποθέσουμε υποτιπόδητου πεδείου μάχη. Το ίδιο λοιπόν συνέβει στι 30 Μα ⁇ ου του 49 στο ύψομα πάτομα και το ύψο αυτό είπα σε τεράστια επανελλοδρία. Σχεδόν όμω με αυτή του Γιάννη Βαλάση στο τρίγω να σημειώρι του Νιάδε Οργοπότωμα. Σόνο που δεν είχαμε αυτοκτονία και δεν έχουμε έντονα μείνει στην ιστορία το περιστατικό του. Και τέλο πάντων, με αυτή την απάντηση που μα δίνει ο διοικητή, που του βάζω, δηλαδή, στο στόμα να πει ορισμένα πράγματα, τα οποία είναι δική μου άποψη ότι πώ να αντέξω, αφού ενισχύσει δεν ήρθανε, τι θα έκανα δηλαδή. Επόμενο ήταν να έξω το δο.

SPEAKER_00 26:58

Αλήθεια, από αυτέ τι σημαντικέ επιθετικέ πρωτοβουλίε του δημοκρατικού στρατού, την περίοδο Μαρτίου, Απριλίου, Μα ⁇ ου 1949.

SPEAKER_01 27:12

Πώ φτάνουμε τελικά μετά από δύο-τρει μήνε στην ολοκληρωτική επικράτηση του Εθνικού Στρατου, Μετά τα γεγονότα τη Υπήρξε που επανερσύθηκε με κύριο γεγονό τον αχελό ποταμό που έπαθαν πανελευεία, μετά τα γεγονότα τη άρταση. Στην προσπάθεια, δηλαδή να καταλάβουν την άρτα στην οπιστοχωριστή του έπασαν πανελευτρία, που αρχίζει η πτώση των ανταρτικών δυνάμων και η υτοπάθεια ταυτόχρονα. Έχουν πάθηκε σε άλλα σημεία του, οι ανταρτικέ δυνάμει πανολευθία. Τελο πάντων έχουν υποστήσει είτε. Εστιάζεται ο αγώνα για αυτού να δοθεί πλέον στο γράμμα. Το ίδιο λοιπόν, και οι εθνικέ δυνάμει εστιάζονται εκεί με την βοήθεια ασφαλώ και των συμάχων αμερικάνων. Σ αυτήν την προσπάθεια κερδίζεται ο αγώνα από τον εθνικό στρατό.

SPEAKER_00 28:17

Και ουσιαστικά, δηλαδή, μετά και τι τελευταίε επιθετικέ επιχειρήσει του εθνικού στρατού στο γράμμα.

SPEAKER_01 28:29

Η υπόψη να έχει προηγυθεί η εκαθάριση τη πελοπονή σου. Σχεδόν αρχίζει να τελειώνει και η καθάριση τη ρούμενη, όπω λέγεται κλπ. Και οι αντακικέ δυνάμει, εκτό από τι παλοποίησε που είναι νησί και καταστράφηκε, κυκλώθηκαν και πιάστηκαν οι περισσότεροι αιχμάλωτη και μπήκαν σε στρατόπεδα αιχμαλώτων και δικάστηκαν, κλπ. Οι δυνάμει τη Ρούμενη, μπράσ στην πανεθρία και μη παθούν το ίδιο που έπαθαν στην πελοπόνοσο, σιγά, σιγά, σιγά τα υπολύματα φεύγουν προ την Βόρειο Ελλάδα γράμμα βίτσι, όπου θα δώσουν και την τελική μάχη.

SPEAKER_00 29:10

Και είναι η αλήθεια είναι ότι πολλοί δεν έχουμε καλή αντίληψη του τι έχει ότι α πούμε εφίλοναν ουσιαστικά στην Πελοπόνησο μέχρι και του τελευταίου μήνε. Δηλαδή δεν έχουμε στο μυαλό μα πόσο σκληρό πεδεί μάχη ήταν η Πελοπόνησο ή η στεριά Ελλάδα.

SPEAKER_01 29:31

Τα τελευταία σχέδια ήταν οπωσδήποτε καθάριση τη Πελοπονίσου, μέχρι αρχέ του 1949, δηλαδή μέχρι τέλο Φεβρουαρίου, όπω και έγινε. Επόμενο βήμα η μεραρχία, η εντυαρχία που κέρδισε τον αγώνα στην Πελοπόνισο, πέρασε στη στεριά Ελλάδα και αρχίζει το ίδιο σχεδόν σχέδιο με άλλε δυνάμει. Και οι δυνάμει τη ρούμελη, ανταρτίγια, βλέποντα ότι δεν θα τα βγάλουν πέρα ή έχοντα και τεράστια απόλυε, τα υπολίματά του, σιγά σιγά τραβάμε στο γράμμα και στο Βίτσε. Όπου όπω προήπα, θα δοθεί στον Αύγουστο η τελική μάχη.

SPEAKER_00 30:11

Ναι, όλα τα παρεπόμενα που γνωρίζουμε του αναπομείτε μαχητέ του δημοκρατικού στρατού να περνάνε πια μόνιμα στο έδαφο τη Αλβανία και στη συνέχεια να φεύγουν σε άλλε χώρε του ανατολικού μπλοκ. Εκαταλείποντα μάλιστα και αυτό είναι μια μελανή σελίδα νομίζω, εγκαταλείποντα στα χέρια των Αλβανικών αρχών.

SPEAKER_01 30:36

Είναι και από πορεία άξων γιατί η ιστορία και η ιστορία που τη γράφουν και οι κοινωνίε και οι γενικένοι, γιατί οι νικημένε εισαγωγικά αποκρίτουν αυτό το γεγονό στην Αλβανία. Γιατί υπάρχει και αντίστοιχο στην Βουλγαρία, φεύγοντα προ τη Βουργαρία, αφήσαμε και εκεί αιχμάλω του το ίδιο. Αλλά πάμε στην Αλβανία, η οποία είναι οι αιχμάλωτοι του γράμμα και του βήσει με περισσότερου του αιχμαλώτου του 54 τάγματο πεζικού. Γιατί είπαμε προηγουμένω ότι όταν το τάγμα του βαλάση έπαθε την παρολοθία, τουλάχιστον 65 εξαβανίστηκαν. Αυτοί, αν θέσαμε ότι όλοι δεν ζήτησαν οι αντάρτε, οι ανταρτικέ δυνάμει, φεύγοντα, υποχωρώτα προ την Αλβανία, όπου μετά θα τραβούσαν για άλλε χώρε που του επιτρέψαν. Του αντάρτε του άφησαν στα χέρια τη Αλβανική αστυνομία, διότι δεν μπορούσαν υποτίθεται να του πάρουν σε άλλε χώρε ότι θα δημιουργούνταν θέματα τεράστια, ενώ οι Εχμάλωτοι. Του άφησαν, λοιπόν, την αποψή μου.

SPEAKER_00 31:45

Δεν του άφησαν να γυρίσουν επίση επάσιο περιπτώσει.

SPEAKER_01 31:48

Ναι, και μετά από 4-5 χρόνια άρχισε κάποιο ο ερθμό τραβότα να του ανακαλύπτει. Και μόνο τον αύξηση για του εκμανώδου μιλάω τη, αυτή που μήνα στην Αλβανία, μόνο τον άκουσα από το 56 επέστρεψαν οι 300 περίπου πρώτη, που λέω στο βιβλίο και ακριβώ ποια είναι αυτοί από του ευκαιμετωπού πρώτα του 54, οι οποίοι επέζησαν, όπω ο Βαλκάνω, ο Ανασασόπουλο, ο Καίνη, ο γιατρό ο Σακάσκ. Αυτοί κατάφεραν και επέστρεψαν και μα περιέγραψαν τα τραγικά που πέρασαν με δεδομένα ότι και μερική αυτοκτώνησαν σαν αιχμάλωτη στην Αλβανία. Και λέω στο βιβλίο μου αυτό που το νιώθω απόλυτα ότι λέμε για τη μεγαλοψυχία των νικητών. Εδώ πρέπει να μιλήσουμε για το μεγαλοψυχία των κειμένων που δεν τη δείξανε στο σύνολο πάνω, περνώντα με του αιχμαλώτου, του 500 περιοχελό του Γράμμα και το Βίτσε. Έπρεπε να του αφήσουν και να του πουν εσεί παιδιά του λαού είστε λέξει δικέ του είναι. Γυρίστε πίσω στα σπίτια σα μέχρι εδώ, ήταν ο αγώνα ο δικό μα, χάσαμε καλά και σα γυρίστε στα σπίτια σα. Δεν το κάναμε. Και δεν είναι ότι δεν το κάνανε, το αποκρίβουν για την ιστορία.

SPEAKER_00 33:14

Είναι πραγματικά μία από τι κρυβερέ και σκοτεινέ αυτέ πτυχέ που κρύβουν αυτά τα γεγονότα τώρα, για να πάω έτσι κλείνοντα και λίγο στο ανθρώπινο στοιχείο. Φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από το βιβλίο πω και ο πρωταγονιστή των γεγονότων αυτών, ο Ταγκατάρχη Βαλάση, είναι ένα άνθρωπο που έχει φυσικά και μια προσωπική ιστορία, έχει μια οικογένεια που τον αγαπά, φτιάχνει ο ίδιο στη δική του οικογένεια με μια σύζυγο, ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι αποκτούν δύο μικρά πεδάκια. Είναι ένα άνθρωπο νέο ε πάσει περιπτώσει και αυτό. Είναι 31 χρονών ταγματάρχη, βέβαια, αλλά είναι ένα νέο οικογένειαρχη, αφήνει πίσω του μια νέα σύζυγο, δύο μικρά πεδάκια. Και αναρωτιέμαι εν πάση περιπτώσει πόσο δικαιωμένοι ή διαδικαιωτι μένουν οι άνθρωποι, εσεί που έχετε δει και πλήθο προσωπικών ιστοριών, ειδικά μέσα από την ακτινογράφηση του σώματο των Ελλήνων Αξιμαδών τη Δεκατία του 40. Πώ οι άνθρωποι, εν πάση περιπτώσει, μένουν δικαιωμένοι ή αδικαιωτοι μέσα από την κατατριβή του στι συμπληγά τη ιστορία.

SPEAKER_01 34:33

Αφαλώ για την οικογένεια δεν μπορούν να μείνουν δικαιωμένοι, διότι το αποτέλεσμα του κάνει να βρίσκονται σε μια τραγική κατάσταση, απόδειξε ότι όπω μου λένε, το βιβλίο το θεωρούν πάρα πολύ και με ευχαριστούν που ασχολήθηκα καταπιάστηκα με αυτή την ιστορία. Δεν μπορούν όμω να καταλάβουν τι έγινε εκεί και γιατί τουλάχιστον συνέβει στον συγγενεί του αυτό το πράγμα το οποίο του έφερε να ζήσουν σε μια τραγική εποχή.

SPEAKER_00 35:14

Οπωσδήποτε πάντο δουλειέ σαν αυτή που έχετε παραδείξει εσεί με το βιβλίο Φυτοκνώ σαν αλλοτιστώση. Εδώ ψυχολιό ξαναλέω από τη σειρά ιστορία πολέμου. Οι δουλειέ σαν αυτή λειτουργούν ω το καλύτερο δυνατό μνημόσινο. Αν όχι δικαίωση, γιατί δεν ξέρω αν έχει και νόημα η έννοια τη δικαίωση. Λειτουργούν ω το καλύτερο μνημόσινο. Η καλύτερη τιμή στη μνήμη αυτών των ανθρώπων. Οπωσδήποτε και στην άλλη παράτα ψηξαν άνθρωποι έντομοι ακέραι, οι οποίοι πολέμισαν και τι συδέχουν του και έπεσαν. Δεν θέλω να το ανέσω σε καμία περίπτωση. Αλλά εντάξει, οπωσδήποτε εδώ έχουμε και μια περίπτωση ενό ανθρώπου ο οποίο έκανε τη δουλειά του.

SPEAKER_01 36:03

Θα συμφωνήσω μου μαζί σου και θέλω να πω, δηλαδή ότι και από τι δύο μεριέρε τα πράγματα δεν ήταν πολύ όμορφα κλπ. Δηλαδή, και οι δύο πλευρέ πέσαν σε ακρότητε απόδειξη στο σημείο που μιλάω για του μεκρού του μένα αταφύγει από τι δύο πλευρέ. Και υπάρχει το χαρακτηριστικό που κάποιο αρχίατρο που έχει καταταγεί εθνοτικά στον Αντάκιο στρατό, όταν ο εκμάτωτο είναι γιατρό, αγαπητή τη νικήτα τι 75 ταξιέ στρατιώτε γιατρό, του ακολουθεί εξανάγια και βοηθάει στα διάφορα γεγονότα και στι απόλυτα των ταρτών, βλέπει ταυτόχρονα του μεκρού άταφου. Και του λέει γιατί δηλαδή αυτή η κατάσταση. Δεν μπορούμε να του σθάψουμε ενώ κλπ. και η απάντηση του γιατρού, του αρχήτρου, των ανταρτών, είναι να δεν έχουμε. Και έτσι να το θέμα είναι ότι ο φανατισμό αυτών των πλευών, όπω προκειμένου, του αρχεία του των ανταρτών του Τζαμαλούκα, έτσι λέγεται, όταν γράφει το βιβλίο του αφορά το τίτλο ενάντια στο Θάνατο στο Κάμα και στο Βίτσε. Λέει του συρωγισμού, λέει τι προσπάθησε να κάνει για του δικτυακού, για του Αντάρτε κλπ. Δεν μιλάει όμω καθόλου να το ξέρει το γεγονό ότι οι αντίπερνουν άταφοι. Συμβουδιά γι' αυτό. Αυτό με πειράζε μένα.

SPEAKER_00 37:39

Ναι. Σα πειράζει γιατί έχετε το αίσθημα τη ιστορική δικαιοσύνη.

SPEAKER_01 37:44

Ναι.

SPEAKER_00 37:46

Εντάξει. Αυτά δυστυχώ είναι κομμάτι τη ανθρώπινη.

SPEAKER_01 37:51

Όχι, επειδή λέγεται και από τη μία πλευρά και από την άλλη ότι εμεί δεν σκοτώνα μέχρι του, δεν κάναμε, δεν θα βάμε του μεκρού. Δυστυχώ, στι περισσότερε περιπτώσει και οι δύο πλευρέ δεν φέρθηκαν σωστά, όπω έπρεπε, διδασκόμενο από την αρχαία ιστορία, που όταν η μερική μέραν άνταση υπήρχαν μεγάλε συνέπειε και από τι δύο πλευρέ όπου μπορούσαν να υποστούνουν συνέπειε από τον αντίπαλο, αυτοί που δεν φέρθηκαν σωστά στου μικρού.

SPEAKER_00 38:20

Ναι, είναι χαρακτηριστική η περίπτωση τη ναυμαχία των αρχηγούσων.

SPEAKER_01 38:28

Αλλά μπορεί να είναι πολλά πράγματα.

SPEAKER_00 38:31

Δείχνει τη σημασία που απέδινα.

SPEAKER_01 38:34

Ενολύγει α σταματήσουμε να λέμε ότι η πλευρά οι δική μα, δηλαδή, ο καθένα που όπου και ανανίκη ήταν σωστοί. Έθαμε του μεκρού, δεν σκότω τον έχυμα του, όλα δεν στέχουν. Και οι δύο πλευρέ φτάναν στα άκρα. Εξάλλον γι' αυτό το λέμε και ενφίλιο. Αν νομίζουν ότι τότε δεν είναι εμφίλιο. Α το πούμε όπω τον λέγαν παλιά. Στου εμφίου πολέμου, α βούμε μπροστά και η μένει και η ιδέα να πούμε ότι συνέβησαν αυτά τα τραγικά και όχι να λέμε ότι η δική μα παράταξη ήταν η σωστή.

SPEAKER_00 39:13

Είναι σαφέ και το ξέρουμε πολύ καλά ότι στου εμφίλου πολέμου συμβαίνουν τα πιο τραγικά και αποτρόπεγα πράγματα.

SPEAKER_01 39:20

Α μην τα κρύβουμε όμω στου νερότερου που θέλουν να μάθουν την ιστορία.

SPEAKER_00 39:23

Έχετε δίκιο. Έχετε δίκιο. Κύριε Πρινόβο, θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ. 1949 γράμμα, συφτώνη σαν ένα μηχμαλοτιστώ από τη σειρά ιστορία πολέμου των εκδόσεων ψυχολογώ. Να είστε καλά, κύριε Πριόβολο και για τη δουλειά αυτή που μα παραδώσατε και την διάβασα πραγματικά ω αναγνώστη στο λέω προτίσω, με μεγάλη ικανοποίηση και δευτερεύοντα και ω ιστορικό. Και έρχομαι να διαβαστεί πολύ το βιβλίο γιατί αφενώ το αξίζει η δουλειά που κάνατε και η επιμονή που δείξατε και αφετέρου το αξίζει οπωσδήποτε και η μνήμη αυτών των ανθρώπων και του ίδιου του πρωταγωνιστή, αλλά και άλλων που τον συντρόφευσαν στην άδική μοίρα αυτή που ήταν κρυμμένη για εκείνο στι πλαγέ του γράμου. Ευχαριστώ πάρα πολύ.

SPEAKER_01 40:08

Ήθελα να πω ότι το βιβλίο. Ναι, κούπαμε. Βεβαίω. Ήθελα να πω ότι το βιβλίο, για όσοι το διαβάσουν, θα δουν ότι είναι γραμμένο χωρί φανατισμό. Απλώ θέλει να περάσει τι αλήθει που έχουν αποκρίψει άλλοι και ότι η παρουσίασή του θα γίνει την ερχόμενη 5η 11 Ιουνίου στο βιβλίο ο Ιανότητα 24. Ναι, νομίζω τα υπόλοιπα.

SPEAKER_00 40:40

Πέμπτη λοιπόν, 11 Ιουνίου στο βιβλίο Ιανό τη. Είναι πάρα πολύ γνωστό, φυσικά σε όλου του φίλου στην Αθήνα, νομίζω ότι εκεί θα έχετε την ευκαιρία να τα πείτε πολύ ωραία με τον Τάσο το Καραρόπουλο, με τον Γιέλ Μαγνί, έτσι δεν είναι.

SPEAKER_01 40:54

Έτσι ακριβώ, οι οποίοι είναι και αυτοί που έχουν την ευθύνη στι εκδόσει ψυχώ τη σειρά ιστορία πολέμου.

SPEAKER_00 41:08

Σωστά, έτσι είναι ακριβώ και έχουν και εξαιρετική γνώση, ειδικά ο τάσω αγκαλαρό που το συζητάμε έχει άριστη γνώση του και του αντικημένου, που ό,τι αφορά το σώμα των Ελλήνων εξωματικών εκείνη την εποχή. Και είμαι βέβαιο ότι θα κάνετε μια εξαιρετική συζήτηση. Δηλαδή που δεν θα μπορέσουν να την παρακολουθήσω, αλλά είμαι βέβαιο ότι πολλοί φίλοι στην Αθήνα θα σπέσουν να είναι εκεί και να σα ακούσουν.

SPEAKER_01 41:32

Και ο στόχο ο δικό μου τουλάχιστον ξέχω τι θα πούνε οι παρουσιαστέ, θα είναι περισσότερο να τεθούν ερωτήσει και να γίνει μια τέτοια κουβέντα όπω κάναμε εμεί η δύο τώρα.

SPEAKER_00 41:46

Ελπίζω να είναι και οι εκεί.

SPEAKER_01 41:50

Ναι, αυτό είναι σίγουρο. Θα είναι τα παιδιά και εγώνια και θα είναι μια συγκινητική σκηνή στιγμή για εκείνου οπωσδήποτε και η συγκίνητρηση θα μεταφερθεί και στου πόλη που είμαι σίγουρο.

SPEAKER_00 42:05

Έτσι, και εγώ το πιστεύω πραγματικά. Να είστε καλά. Ευχαριστώ πολύ. Εγώ γιά. Ακούσατε τι αναλύσει με το Γιάννη Καναλαπνίδι για τα podcast του NewsHub. Μα βρίσκεται στο newskup.gr και μα ακολουθείτε στα κανάλια του NewsHub σε όλε τι πλατφόρνε πώκα.