Γιώργος Κοτσιφάκης: «Κατοικώ τον κόσμο που προσπαθώ να φτιάξω στη σκηνή! Στη Νότια Κρήτη βρίσκεται το ησυχαστήριό μου»!

🎙️(19/07/2026) Τα podcasts του Newshub.gr

Πριν από δέκα χρόνια είχαμε πραγματοποιήσει την πρώτη μας συνέντευξη. Τότε ήταν ένας νέος χορευτής που έκανε τα πρώτα του μεγάλα βήματα στο εξωτερικό. Σήμερα, ο Γιώργος Κοτσιφάκης συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους Έλληνες χορευτές της γενιάς του, έχοντας διαγράψει μια σπουδαία διεθνή πορεία και συνεργαστεί με κορυφαίους δημιουργούς του σύγχρονου χορού.

Η νέα μας συνάντηση έγινε μέσω  του podcast του Newshub.gr, «Κοινωνία σε πρώτο πρόσωπο» με τη Βάλια Μπούη, λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση του DanceWeek Festival_RESTART στο Ηράκλειο, όπου επέστρεψε για να διδάξει, και πλέον με τον ίδιο να βρίσκεται στη Βιέννη, συμμετέχοντας στο ImPulsTanz, το μεγαλύτερο φεστιβάλ σύγχρονου χορού και performance στην Ευρώπη.

Η συζήτησή μας, όμως, δεν περιορίστηκε στον χορό και στη σπουδαία διαδρομή του με διεθνείς συνεργασίες, μεγάλες σκηνές ή καλλιτεχνικές διακρίσεις. Αλλά για συναισθήματα που τον κρατούν μέχρι σήμερα «ζωντανό», την επιμονή να ακολουθήσει έναν δρόμο που πολλοί αμφισβήτησαν, τη δύναμη να μετατρέπει τις δυσκολίες σε δημιουργία, αλλά και το θάρρος να μιλά ανοιχτά για όσα δεν φαίνονται πίσω από τα φώτα: την αγωνία, τις κρίσεις πανικού και την ανάγκη να προστατεύει την ψυχική του υγεία.

Ίσως τελικά αυτή να είναι και η ουσία του χορού. Να κινεί το σώμα, αλλά κυρίως να μεταμορφώνει τον άνθρωπο. Και ο Γιώργος Κοτσιφάκης αποτελεί μια ζωντανή απόδειξη ότι το ταλέντο, όταν συναντά την πειθαρχία, την αλήθεια και την ψυχική ισορροπία, μπορεί να ταξιδέψει πολύ πιο μακριά από οποιαδήποτε σκηνή.

Κι όμως, όσο κι αν έχει «κατοικήσει» τον κόσμο που δημιουργεί πάνω στη σκηνή και έχει βρεθεί στα σημαντικότερα καλλιτεχνικά κέντρα της Ευρώπης, η μεγαλύτερη πολυτέλεια για τον ίδιο παραμένει μια ζωή απλή: ένα τραπέζι με τους αγαπημένους του, το φαγητό της μητέρας του, οι φίλοι του, μια βουτιά στον Κερατόκαμπο και η ηρεμία της Νότιας Κρήτης.

Γιατί, όπως παραδέχεται και ο ίδιος, «σαν τη Νότια Κρήτη δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο».

Για τον Γιώργο Κοτσιφάκη, το ησυχαστήριο αυτό έχει όνομα: Κερατόκαμπος. Εκεί επιστρέφει κάθε φορά που θέλει να αδειάσει το μυαλό του, να βρεθεί με τους δικούς του ανθρώπους και να θυμηθεί γιατί ξεκίνησε να ονειρεύεται.»

Κλείσαμε τη συζήτησή μας με μια υπόσχεση. Την επόμενη φορά δεν θα μιλήσουμε μέσα από μικρόφωνα ή σε κάποιο στούντιο. Θα συναντηθούμε στη Νότια Κρήτη και δη στον Κερατόκαμπο κάτω από ένα αλμυρίκι, με θέα το Λιβυκό πέλαγος. Εκεί όπου οι λέξεις μοιάζουν να αποκτούν άλλη βαρύτητα και οι πιο όμορφες ιστορίες λέγονται χωρίς βιασύνη...

#Κοτσιφάκης #newshub.gr #newshubgrpodcasts #Αναλύσεις 

To κανάλι μας στα Apple podcasts: https://podcasts.apple.com/gr/podcast/%CF%84%CE%B1-podcasts-%CF%84%CE%BF%CF%85-newshub-gr/id1601368308

Το κανάλι μας στο Spotify: https://open.spotify.com/show/1W9rhtqzGlbfs8xGWNK7gN?si=8ed1a435409a41f8

https://www.newshub.gr 

Μας τιμάτε εαν κάνετε εγγραφή
στο κανάλι μας στο Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCgI7vd72xX-ZNWb_x7zzWJg
στη σελίδα μας στο facebook: https://www.facebook.com/newshub.gr
στη σελίδα μας στο twitter: https://twitter.com/NewshubG
στη σελίδα μας στο  instagram: https://www.instagram.com/newshub.gr/
στη σελίδα μας στο Tik Tok:  https://www.tiktok.com/@newshub.gr

Transcript

SPEAKER_01 0:14

Ένα ακόμα επεισόδιο πρόκτηθ τη σειρά κοινωνία σε πρώτο πρόσωπο με τη βάλια μπού του NewsHub.gr μόλι ξεκινά. Πριν από 10 χρόνια, όταν μιλούσαμε για πρώτη φορά, ήταν ένα νερό χωρευτή που είχε όμω ήδη αρχίσει να ανοίγει τα φτερά του στο εξωτερικό. Σήμερα, ενέτη 2026, ο Γιώργο Κοτσιφάκι εγκαταλέγεται στου σημαντικότερου έλλεινε χωρευτέ τη γενιά του, έχοντα συνεργαστεί με κορυφαία ονόματα του Παγκόσμιου σύγχρονου χορού και έχοντα ανέβησει στι μεγαλύτερε σκηνέ τη Ευρώπη. Δεν είναι από του ανθρώπου που επιδιώκουν τη δημοσιότητα, αλλά το όνομά του βρίσκεται δίπλα σε μερικού από του μεγαλύτερου δημιουργού του σύγχρονου χορού παγκοσμίω. Από το Ηράκλειο, μέχρι τι μεγαλύτερε κοινέ τη Ευρώπη, ο Γιώργο εκεί έχει αποδείξει ότι παραλέπω πειθαρχία, αφοσώση, μπορούν να ξεπεράσουν κάθε γεωγραφικό όριο. Με αφορμή και την πρόσφατη επιστροφή του στο Ηράκλειο για το Dance Week Festival Restart. Θα μα μιλήσει σήμερα και έχω την ιδιαίτερη χαρά και την τιμή να συνομιλώ μαζί σου μετά από τόσο καιρό γιόργο μου, καλό μα ήρθε.

SPEAKER_00 1:35

Γεια σου βάλια μου, καλησπέρα. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση και χαίρομαι πάρα πολύ που μιλάμε.

SPEAKER_01 1:40

Κι εγώ και μου επιτρέπει να σου μιλάω στον ελληνικό.

SPEAKER_00 1:43

Παρακαλώ εννοείται και εγώ το ίδιο. Ωραία. Θα μιλάω στον ελληνικό.

SPEAKER_01 1:47

Φυσικά, θα μιλήσουμε λοιπόν και για του αγώνε σου, για τι τυσή που έχει κάνει πίσω και μπροστά στη σκηνή για την πορεία σου, αλλά και για το πώ έτσι τη βαθιά ανάγκη σου να επιστρέψει ξανά και ξανά, όσο βέβαια το επιτρέπουν οι υποχρεώσει σου, εκεί από που έχουν ξεκινήσει όλα. Πριν από 10 χρόνια λοιπόν, είχαμε κάνει έτσι με την πρώτη μα συνέδροση. Σήμερα, μία δεκαετία μετά, αν σε ρωτούσα τι άλλαξε μέσα σου αυτά τα χρόνια περισσότερο, ο χορευτή ή ο άνθρωπο. Τι θα μου έλεγε.

SPEAKER_00 2:24

Κοίταξε, θεωρώ ότι όσο 90 χρόνια και μεγαλώνουμε και οριμάζουμε. Κάποιοι καταφέρνουμε και εξελισζόμαστε, κάποιοι μπορεί να μένουμε στάσιμηι σε μια ιδιότητα σε μια ταυτότητα που πιστεύουμε ότι έχουμε ορίζει και τον εαυτό μα. Εγώ μεγαλώνοντα θέλουν να γίνουμε η καλύτερη έκδοση του εκδοχή του αυτού, α το πούμε έτσι. Πωμένο θα πω ότι μεγαλώνω, όπω μεγαλώνουμε όλοι. Απλώ σκέφτομαι λίγο περισσότερο, αναλύω τα πράγματα λίγο περισσότερο, έχω περισσότερε ένιε, έχω περισσότερε σκέψει για τα πράγματα για τον κόσμο. Επομένω, μπορώ να πω ότι μετά από 10 χρόνια ναι, μπορεί να έχω γίνει ένα καλύτερο χωρευτή με την εμπειρία μου και μόνο αυτέ τι συνεργασίε που κάνω και που εξασκό τη τέσνη μου, αλλά θέλω να πιστεύω ότι έχω γίνει και καλύτερο άνθρωπο. Επομένω, αυτό είναι κάτι το οποίο είναι κάτι με απασχολεί πιο πολύ που έχω να σου πω, διότι το δικό μου το επάγγελμα και η τέχνη μου, δεν μου αρέσει να λέω εμερική λήξη, αλλά υπάρχει μια φορά στο σώμα και δεν μπορώ να βασιζόμαι πάντα στο σώμα μου, ο είτε θα το αγαπάω και το προσέχω και το γυμνάζω. Αλλά νομίζω αυτό που μένει στο τέλο, είναι το μυαλό, είναι οι σκέψει μα, είναι οι ιδέ μα, είναι οι επιποητήσει μα. Επομένω αυτά φροντίζω να σε αυτά πενδεί το περισσότερο για να είμαι λιγνηση.

SPEAKER_01 3:58

Και είχε πει ότι οι χωρευτέ μεγαλώνουν, πιστεύοντα πω ο πόνο είναι αδελφό. Το πιστεύει ακόμα αυτό ή έχει αλλάξει σχέση με τον πόνο με όλοι έχει αλλάξει τι παραστάσει, βροβίε, συνεργασίε με ανθρώπου που έχουν καθιρώσει τον σύγχρονο χώρο.

SPEAKER_00 4:17

Θα σου πω, ο πόνο συνόστον είναι μεγάλο με αυτό το μόνο, α πούμε, μεγάλοσα με αυτήν την σκέψη ότι ο πόνο είναι ο αδελφό μα, αλλά μπορεί να μπορεί να ακούσετε λίγο περίεργο και δεν ξέρω κάποιον και να κάνει κάποιε σκέψει περίεργη σχετικά με τον πόνο αυτό που εγώ ενώ, αυτό μάλλον που τώρα καταλαβαίνω, και τότε μάλλον ένιωθα, είναι ότι μέσα από τη σκληρή προσπάθεια και μέσα από την επιμονή, μέσα από την πειθαρχία, μέσα από την επανάληψη και την επανάληψη μπορεί να φέρει και μια κούραση, μπορεί να φέρει μια φορά μέσα σε αυτά, μέσα στην επανάληψη και στην επιμονή και στην κούραση, υπάρχει και φυσικά ένα πόνο, ένα πόνο που είναι σωματικό, είναι ψυχικό, αλλά νομίζω θα το έλεγα καλύτερο.

SPEAKER_01 5:09

Ναι, ναι, ναι. Το νιώθω. Αλλά όσοι να παρακολουθούν νομίζω ότι δεν το νιώθουν, δεν καταλαβαίνουν.

SPEAKER_00 5:18

Νομίζω ότι τον πόνο θα τον μετέφερα και θα τον με τον όμαζα πλέον σαν κάμπο, σαν κάτι το οποίο μια στη εργασία, η οποία πάντα μια στη εργασία έχει μέσα και μια καταπόνιση με αυτόν αυτή την έννοια, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θέλω να περάσω στο μήνυμα ότι ο πόνο είναι κάτι που πρέπει να τον υπομένο και να τον αντέχουμε και να τον ψάχνουμε. Αλλά ο κάμμα και ο ευκάματο που λέμε είναι μέσα από τη στιγμή. Υπάρχει μια ευχαρίστηση, υπάρχει μια εδωνή η οποία εμένα τουλάχιστον με έχει ανοίξει το δρόμο και με έχει βοηθήσει να φτάσω που να φτάσω. Με την έννοια ότι δεν τα παρατάω εύκολα, εκεί που μπορεί να κουραστώ, δεν θα λίγο ψυχίσω, θα συνεχίσω λίγο παραπάνω, πάντα με σεβασμό προ το σώμα, προσεβασμό για του συναδέλφου μου. Επομένω, για να μην παρεξηθώ, δεν ενώ να φτάσω μέχρι τι τελικέ πτώσει και να περνάω κάποια πολύ δύσκολη κατάσταση. Απλώ, έχω εκπαιδευτεί και έχω συνηθίσει να δουλεύω. Έχω συμπληρωθεί με την έννοια του τη κληρή εργασία και με τι προσπάθειε.

SPEAKER_01 6:30

Και το υπάρχει και το γνωστό σε όλου μα αρχαιγότερα αγαθά κόψει εκτόνται.

SPEAKER_00 6:34

Ακριβώ.

SPEAKER_01 6:36

Καταλαβαίνουμε όλοι τι εννοεί και μα έδωσε και πολύ όρια tips και για του συναδέλφου, του νεώτερου από εσένα και για του σεβασμού στο σώμα και για το σεβασμό στην ομάδα που δουλεύει. Επίση, μου είχε πει το 2016 γιατί την είδα με προσοχή και μου άρεσε και την ξανακού τη συνέντευξη μα ότι κάποιοι σε είχαν αποτρέψει τότε να έχει μια επαφή με τον χώρο γιατί δεν σου τέριαζε. Εσύ στο πέρασμα των ετών ένιωσε έτσι την ανάγκη να του αποδείξει ότι έκανα λάθο ή όλα αυτά που έκανε τα έκανε μόνο για σένα για να ευχαριστήσει και να αποδείξει τον εαυτό ότι εγώ μπορώ, θέλω και θα τα καταφέρω.

SPEAKER_00 7:22

Όντω, πριν πολλά χρόνια είχα συμβεί αυτό το πράγμα. Ήμουν ακόμα σε μια τριβεριλικία, ή μου ένα παιδί που είμαι 17 χρόνια όταν άκουσα αυτά τα λόγια. Ήταν πολύ πληγωτικά, ήταν πολύ απογοητευτικά. Παρόλα αυτά, δεν διαβλακάτω, ίσα ίσα μπορώ να πω ότι με πείσμωσαν, με τι μουπροδότησαν κάτι μέσα μου, πολύ δυνατό. Και συνέχισε να προσπαθώ και να δουλεύω. Σε καμία περίπτωση δεν άφησα από το κανένα να μου καθορίσει το πώ απορευτώ, το πώ θα υπάρξω σε αυτό που αγαπάω, με τι θα καταπιαστώ επομένω. Ναι, μένει, το άκουσα, να πλήγωσε και έτσι με στεναχώρησε. Αλλά παρόλα αυτά, όμω ήταν και αυτό που μου έδωσε ένα παραπάνω πουσάριμα για να συνεχίσω. Δεν έχω ανάγκη να αποδείξω σε κανένα τίποτα, ούτε εύκολο να είναι καλά αυτό ο άνθρωπο και αυτοί οι άνθρωποι που μου μίλησαν τότε έτσι και του σε ευχαριστώ, μπορώ να πω. Το αυτό που κατάφερα έτσι να αποδείξω στον εαυτό μου είναι ότι δεν τα έβαλα κάτω και δεν ήθελα να αφήσω κάποιο να με καθορίσει. Δεν ήθελα κάποιο να μου πει πώ είμαι και μέχρι που μπορώ και μέχρι που αντέχω. Επομένω, είναι κάτι το οποίο. Ναι, μόνο στον εαυτό μου θα έλεγα, με τον εαυτό μου, α πούμε κάποιο, αναμετρήθηκε.

SPEAKER_01 8:44

Και αν μου επιτρέψει να κάνω ένα σχόλιο γιατί έχει μια πορεία που έχει αποδείξει από μόνη τη ότι μπορεί πολλέ φορέ οι μεγαλύτερε νίκη να ξεκινούν έτσι από μια ανβηβήτηση, αλλά στην πραγματικότητα είναι αυτό που μετράει στο τέλο ότι έχει φτάσει επάξιε στο τέλο τη διαδρομία, μέχρι τώρα διαδρομέ που έχει επιλέξει με πολύ σημαντικέ διακρίσει και μία επίστευτά. Εσωτερική δικαίωση, θα έλεγα εγώ. Έτσι δεν είναι.

SPEAKER_00 9:13

Εντάξει.

SPEAKER_01 9:16

Είναι δική μου άποψη αυτή η θεωρώ. Σε πάρα όσα παρακολουθώ και σε ευχαριστώ πολύ και σε ταυμάζω.

SPEAKER_00 9:23

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ βάλια μου, και αλήθεια είναι πω αισθάνομαι και εγώ περίφημα αισθάνε ότι φυσικά και έχω καταφέρει κάποια πράγματα. Συνεχίζω, δεν την ευσηχάζωμαι. Συνεχίζω να προσπαθώ ακούω όλου όλου των είδών τα feedbacks και τα σχόλια και τι απόψει και τι γέφυρε, α πούμε, με αρέσουν, με βοηθάνε βοηθάνα να γίνουμε καλύτερο, βοηθάνα να βλέπω κι εγώ πώ αυτό επικοινωνεί η δουλειά μου, το έργο μου. Φυσικά ο καθένα μπορεί να έχει δικιά του άποψη, είναι όλε ευαστέ, αλλά σίγουρα είμαι νιώθω πολύ νοποιημένο και ανυπομονω και για το μέλλον.

SPEAKER_01 10:06

Ωραία. Δώσε μα λίγο έτσι θέλω να μάθω τα συνναισθήματα σου, βάλω να μα λίγο πίσω από τη σκηνή πριν βγει. Υπάρχει ακόμα μετά από τόσε παραστάσει που έχει δώσει. Πώ νιώθει, υπάρχει ακόμα αυτό το άγχο, μην πάει κάτι λάθο. Πώ προετοιμάζεται, πώ βοηθάει στον αιώνα αυτό για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

SPEAKER_00 10:28

Μετά από τόσα χρόνια μπορώ να πω ότι πάντα έχω άνχο, πάντα έχω μια γωνία. Ποτέ δεν βγαίνω χαλαρό στη σκηνή. Πριν προετοιμαστώ διαλέγω ένα μέρο που να είμαι λίγο μόνο μου. Να αποφεύγω λίγο τι αναστροφέ, τα πολλά λόγια. Μου αρέσει να απομονώνομαι. Μου αρέσει να κάθουμε σε μια άκρη. Περνά μέσα στο μυαλό μου όλη τη χορογραφία, όλε τι διορθώσει, όλα τι μικρέ ετοιμέρειε που θέλω να τα κάνω σωστά, α πούμε πάνω στη σκηνή. Φυσικά είμαι πάρα πολύ, έχω γυμναστεί πιο πριν, έχω κάνει το ζεστά μου, έχω κάνει την προπόνησή μου σωματικά και ψυχολογικά. Προσπαθώ να είμαι όσο γίνεται στη στιγμή, προσπαθώ να μην σκέφτομαι το παρελθόν, δηλαδή τι έχει γίνει την προηγούμενη μέρα, αν έχει πάει στραβά ή αν έχω μαλώσει με κάποιον φίλο μου. Προσπαθώ να ξεχάσω τι έχει συμβεί και ό,τι πρόκειται να συμβεί. Δεν το σκέφτεμαι γιατί το σκέψει στο μέλλον μου φέρνει αγωνία και φόβο. Ομένω, προσπαθώ να είμαι στο τώρα, στο εδώ και τώρα, και παρατηρώ την ανάσα μου, παρατηρώ τον εαυτό μου, που ειοσθέμα εκεί την ώρα. Και προσπαθώ να λέω στον εαυτό μου θετικά λόγια και να κάνω θετικέ σκέψει λέγοντά μου θα τα καταφέρει, μπορεί, πάμε μια φορά, το έχει ξανακάνη. Επομένω, λέω και κάτι τέτοια λόγια, α πούμε, στη σκέψη μου, που με βοηθάνε να με τοννώσουν, διότι αυτή η ανασχολή μου να το πιώ το να έμεινο πάνω στη σκηνή, δεν είναι κάτι απλό, γιατί καμιά φορά μπορεί να με πιάσει μια φρίκηση να φρικάρο, να το πω έτσι απλά, με τη σκέψη ότι από κάτω με βλέπουν τόσα μάτια.

SPEAKER_01 12:12

Είναι πολύ ισπανικό.

SPEAKER_00 12:14

Ναι, έχω πάθει για τι φορέ. Έχω πάει γιατί η σκέψη ότι ανεβαίνω κάπου και από κάτω με κοιτάνε και οι άνθρωποι περιμένουν και έχουν πληροφορία και έχουν προσδοκίε. Είναι μια ευθύνη, είναι κάτι. Έχει ένα βάρω αυτό. Το οποίο όταν το πολιτώ μπορεί να με πιάσει καμιά φορέ μια μικρή κρίση, α πούμε, όπω το είπε. Γιατί λε, όπου φέρω μεγάλη ευθύνη και έχω πολλά ζευγάρια μάτια πάνω μου. Πολλέ προσπαθώ και αυτό να το αποθώ και απλώ θα ανεβω πάνω και θα μοιραστώ αυτό που έχω να κάνω αυτό που έχω ετοιμάσει, αυτό που θέλω να πω.

SPEAKER_01 12:51

Και πιστεύω να εβαίνει πάνω και είσαι ο Γιώργο και ο αυτό, κανεί άλλο υπήρχε κάποια παράσταση στην οποία ένιωσε ότι άδειασε, άδειασε ψυχικά.

SPEAKER_00 13:02

Κάθε φορά το νιώθω αυτό, η αλήθεια είναι. Όταν είμαι πάνω στη σκηνή, είμαι ο εαυτό μου, είμαι ο Γιώργο όπω λεφ, Έχω όμω και τον νούμερο του άλλου του συναδέλφου μου, αν του παρτανέ μου, ο οποίο άλλο κόσμο είναι πάνω στη σκηνή. Δεν κλείναμε, δεν παθανώ, δεν μπαίνω σε μια φούσκα. Κατικό τον κόσμο αυτό προσπαθώ να φτιάξω στη σκηνή. Είμαι μέσα μέσα στην ιστορία, α πούμε, ή μέσα αυτό που θέλω να φυγηθώ, χωρεύοντα, αλλά πάντα προσπαθώ να κάνω να κρατάω τα κανάλια ανοιχτά, να ανακρατάω την επικοινωνία ανοιχτή. Αλλά αυτό έχει μπορώ να πω ότι κάποιε φορέ στην εψοδό γιατί όντω νιώθω ότι δίνω, δίνω πολύ εκείνη την ώρα και φεύγοντα από τη σκηνή, ειδικά με τα πολλά φώτα, καμιά φορά δεν βλέπει που κάνω το πρόσωπα των θεατών. Δεν μπορεί να καταλάβει αν αυτό που κάνει, αν αρέσει ή όχι, πώ το επικοινωνών, δηλαδή καμιά φορά, όταν μπορώ και βλέπω τι πρώτε σειρέ στα μάτια κάποιον ανθρώπων, μου δίνει δύναμη αυτό γιατί έχω νιώθω ότι κάποτε το επικοινωνώ, ότι κάποτε το πεθαίνω. Αλλά υπάρχουν αρκετέ φορέ που βγαίνουν τη σκηνή μερά. Γνιώσω άδειο, νιώθω ότι έχω δώσει δώσει δώσει, και εν τέλει το αυτό που παίρνει πίσω ή θα κουστήκλει σε το χειροκρότημα, είναι αυτή η επίχηση, είναι κάτι είναι μια επιβάρευση. Αλλά δεν το κάνω γι' αυτό, δεν το κάνω για να πάρω κάτι πίσω. Το κάνω γιατί νιώω ότι μέσα από αυτό το πράγμα εκφράζω και αυτά που σκέφτομαι και αυτά που θέλω να εκφράσω. Ελπίζω το ότι θα ενδιαφέρει κόσμο να το δει και να το ακούσει. Πολλον, αλλά δεν περιμένω πάντα κάτω. Δεν περιμένω πάντα κάτι πίσω.

SPEAKER_01 14:51

Υπάρχει κάποια στιγμή που ανέβηκε και σκέφτηκε τώρα. Τώρα ζω αυτό που κάποτε α πούμε έμειζα δυνατό. Το κάνω εγώ τώρα αυτό, το έχει σκεφτεί ποτέ.

SPEAKER_00 15:02

Ναι, είναι οι στιγμένε. Α, οκ. Είναι κάποιε στιγμένε δεν ξέρω τώρα για να είμαι η λικνή. Το μπορώ να το έχω νιώσει τρει φορέ αυτό να έχω εξερβει τον εαυτό μου, τα όριά μου. Είναι ενώ. Ναι, καταλαβαίνω τι λένε. Μου είχε συμβεί, μου έχει συμβεί να υπάρχουν στιγμέ, είναι στιγμέ, δεν κρατάνε για πολλή ώρα. Είναι στιγμέ που νιώθω έτσι μια ανάταση νιώθω, ότι κάπω ανεβαίνω, ενδιαφέρον. Ναι, είναι που νιώθω ότι βγαίνω, είναι κάπω στακουλή τώρα λίγο περίπου. Φομη θέσειτε να μου παρευξη. Είναι σε μια ακροατέ. Είναι σε μια εμπειρία λίγο έξω το σώμα. Είναι για μια στιγμή νιώθω ότι ανεβαίνω, ότι κάπω ότι δεν μπορώ να εκφράσω. Σαν να μην είναι παρόμοιό. Κάτι γίνεται, γίνεται την ώρα κάπω, κάτι συμβαίνει, το οποίο δεν μπορεί να είναι κάπω απερή γραπτό, αλλά είναι για κατάλληλα πολύ μικρέ στιγμένε και δεν το αφήνει και όλα θα μου παρασηβει, γιατί αυτό είναι τα σημεία την παίρνω σε κάτι δικό μου που κάνω εξού, του λίγο αποκλείο του γύρω μου. Πολλοί δεν αφήνω να μπαίνω σε τέτοιε ζώνη και σε τέτοιε καταστάσει, γιατί νιώθω ότι γίνεται μετά αρκετά εσωτερέ και αυτοναφορικό. Αλλά συμβαίνει.

SPEAKER_01 16:19

Εκεί που τώρα σε ακούμε προσοχή και βλέπω ότι είναι εκεί που πα να απογιοθεί, πιάνει τον εαυτό σου και του λέει ο πατρό προ Γιώστου, εδώ είμαστε. Πατάμε γη, καταλαβαίνει. Στη γη. Στη γη. Η Άννα λίγη σου εκείνη τη στιγμή έχει εκτοφτεί, θα έλεγα εγώ.

SPEAKER_00 16:39

Αλλά προτιμώ να είμαι στη γη, προτιμώνα με κάτω.

SPEAKER_01 16:41

Και φυσικά έχουν υπάρξει και πολύ σημαντικέ τιμέ. Έχει συνεργαστεί με κορυφαίου ανθρώπου του χορού, μεγάλου δημιουργού, τον Παπαϊωάννου, τον Γιάννη Φάρμ, τον Ράπερτ. Τι κοινό έχουν κάποιο κοινό όλοι αυτοί. Τι είναι αυτό που κρατάσει από όλου εκείνου δημιουργού.

SPEAKER_00 17:01

Κοίταξε, ο κάθε δημιουργού έχει το δικό του κόσμο, τη δική του θεόδηση τα πράγματα συντέχνη. Ο καθένα συμφέρει ένα δικό του κόσμο, που κάποιε φορέ φυσικά βρίσκουν ομιότητε και παρ' όλα αυτά, δεν συναντάω πάντα τα ίδια περιβάλλοντα. Δεν είναι πάντα το διοζητούμε. Το σίγουρο όμω είναι ότι μέσα από τι διαφορετικέ εργασίε που έχω κάνει με ονόματα με καλύτερε που θαυμάζω, που πάντα ήθελα να δουλέψω μαζί του και νιώθω πολύ γνώμη και τη χαιρόσ κατάφερο να το κάνω. Γιώθω ότι ό,τι παίρνω, ό,τι στοιχείο και προεφορείχω πάρει τον Δημήτρη των Παπαγιών, τον Φωνιαδάκι, από τον Γιάννη Φάμπερ, από τον Λιόσον, από τον Χρήστο Παπαδόπουλο, τον οποίο τώρα συνεργάζομαι και δουλεύουμε πάρα πολύ στενά και είμαστε ή πάρα πλοχρή στην ομάδα και νιώθω ότι ανθύσω μέσα σε μέσα στην ομάδα του. Κάθε φορά οτιδήποτε παίρνω από κάθε συνεργασία, το κουβαλά ω την επόμενη μου συνεργασία. Το κουβαλά και το χρησιμοποιώ μπαίνει στην εργαλιοθήκη μου και μπορώ να το χρησιμοποιήσω ακόμα και στον κόσμο και να τα εφαρμόσω στον κόσμο κάποιο άλλου πάντα βρισκό χώρο να τα εφαρμόσω γιατί όπω και να το κάνουμε, οι εμπειρία μα ορίζουν, μα καθορίζουν και μα συμματίζει. Πωμένο μπορώ να πω ότι ναι, οκαιοσνα μπορεί να έχει το δικό του κόσμο του καλλιτέχνε, ακόμα και ανθρώπου που να δούμε έξω στον δρόμο και να αναστρεφόμαστε. Από κάποιο κάτι που βάλουμε. Επομένω, είναι σαν κάποιε ερωτικέ σχέσει, σαν κάποιε σχέσει οικογένεια οι οποίοι μα επηρεάζουν και μα καθορίζουν το πώ συμπεριφερόμαστε ακριβώ. Όπω είπατε ακριβώ.

SPEAKER_01 18:42

Ότι είσαι πολύ ταξιδεμένο, πά από εδώ από εκεί, αλλά είχαμε και εμεί τη χαρά να σε φιλοξενήσουμε. Πάτησε τα πάτρια εδάφια. Είχε εδώ στην Κρήτη, το Ηράκλειο. Πε μα λίγο γι' αυτό το φεσβάλ. Και προσφέρει από τη θέση του χωρεφτή να βρεθεί στη θέση του δασκάλου. Ναι, ναι, ναι.

SPEAKER_00 19:02

Ναι, λοιπόν, πριν λίγε μέρε, ολοκληρώσαμε εγώ και ο Χρήστο Παπαδόπουλο έναν σεμιναριακό κύκλο στα πλαίσια του Dance Wick Festival Restart, που διοργάνω η χαρά καράλη η οποία ήταν δασκάλα μου στην έραγική σχολή στο Ηράκλειο τη Κρήτη, στη σχολή τη κυρία Ντίνα Βασιλάκη, τη λέω κυρία. Δυσκολεύαμε ακόμα να λέω Ντίνα Βασιλάκι, πάντα λέω κυρία Αντίνα Βασιλάκι. Και μαζί με την άλλη.

SPEAKER_01 19:31

Είναι μια κυρία Βασιλάκι.

SPEAKER_00 19:32

Ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι. Μαζί με την άρα την μπουμπάκι, λοιπόν, η χαρά, η καράλη και άρια μπουμπάκι, φίλη μου και αυτή η παλιά μου σημαίτρια χρολογράφο και χωρέφια. Διόγνωσα λοιπόν αυτό το φεσβάλλε, στο οποίο συμμετέχαμε, μα κάλεσαν και αμέσω τα αποκρίθηκαμε. Είπαμε, ναι, εννοείται, θέλουμε πάρα πολύ, όντω έγινε. Ήμασταν τέσσερι μέρε. Ήταν πάρα πολύ ωραία, ήταν πολύ συγκινητικά. Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία γιατί πέρα από το συναισθηματικό κομμάτι που αυτό το Φεστιβάλ το είχε εργασει χαρά πριν πολλά χρόνια και σταμάτησε και τώρα το ξαναέκαν. Πέρα από το συναστηματικό αυτό ήταν ένα πάρα πολύ άρτυο, πολύ καλαστημένο με επαγγελματικό, άψογο τρόπο, οργανωμένο Φεστιβάλ, το οποίο είχε πάρα πολλού συμμετέχοντε. Ήθανα από την Αθήνα, ήθα από διάφορα άλλα μέρη τη Ελλάδα, από το εξωτερικό, από το Εράκκλο. Ομένω, μπορώ να πω έφτιαχνε και με επιτυχία αυτό το εγχείρημα, αυτή η επανάληψη, α πούμε, ακριβώ. Ήταν φανταστικά. Τι είμαι σα φόλα τώρα, χαιρόμαι πάρα πολύ. Το τιμουνα στο σπίτι μου στο Εράκκλο και έμεινα και πήγαινα τα μεσημέριε το πρωί, μάλλον ξύπναγαν και πήγαινα και έκανα στο Χριστό και μεστριπατε σεμινάριο με χωρευτέ, με νέου χωρευτέ, το τιμουνα με την κυρία χαρά, με τι βάλω με την άρια, όμω με κόσμο, τιμωνα σε μέρη που γνωρίζω και το γεγονό ότι επιστρέφω, επιστρέφοντα στα πτρία εδράφια, όπω λέμε, και έχοντα μια άλλη ιδιότητα, δηλαδή έχω μεγαλώσει. Δεν είμαι απλά ένα συμαθητή, δεν είμαι απλά ένα χωρευτή, έχω και μπορώ και διδάσκω, μπορώ και δίνω δυνατότητα να μοιραστώ αυτά τα οποία εγώ έχω μάθει και να μοιραστώ τι εμπειρίε μου από την πορεία μου έω τώρα. Έρχουμε με έναν άλλο ή με λίγο. Όχι, ναι, ναι, κατά ναι. Έναν άλλο αέρα. Έτσι έχουμε ένα κάτι άλλο φέρω τέλο πάντων, το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον γιατί όπω επιστρέψω στην Κρήτη, καταλαβαίνω πώ τα χρόνια περνάνε, πώ μεγαλώνω. Είναι πάντα το σημείο αναφορά για μένα η Κρήτη. Ακριβώ, ναι. Κάθε φορά από το πόδι μου εκεί καταλαβαίνω και που είναι, που ήμουνα και που θέλω να πάω. Ακριβώ, ακριβώ.

SPEAKER_01 21:54

Και είμαστε και οι συντοπίτσε βεβαίω, έχουμε έτσι και η κοινένα μέρη συνάντηση. Μα ενώνουν κάποιε περιοχέ, α πούμε, η Βιάνω καιρατό καμπό, όταν βρίσκεται σε έτσι. Ξέρω ότι είναι το ισχυριό σου και εσένα. Ότι περνά στιγμέ και αφήνει τον διεθνεί χωρευτή, τον διεθνή δάσκαλο. Και είσαι απλά ο Γιώργο.

SPEAKER_00 22:21

Ναι, ισχύει αυτό. Όταν προσγιονόμαι στο ηράκιο και καταρχήσω και αρχίζω και ο δεύω προ τον Νότομο. Να στανοίσω τη μητέρα μου, του συγγενεί μου, τα τι αγαπημέρε παραλίε. Ναι, τα ξεχνά όλα. Η αλήθεια είναι μηδενίζω. Έχουμε πίσω στα βασικά, τα πολύ τόσο απαραίτητα. Η σύνδεση μου με τη φύση, η σύνδεσή μου με τη θάλασα, με τη μαμά μου, να δοκιμάζω τα φαγητά τη, τη μαγειρική τη, να ξαπλώ την παραλία, να πείνω τον ελληνικό μου καφέ. Αυτά τα πολύ απλά τα βασικά πράγματα που για μένα είναι ανεκτίμητα. Επομένω, ναι, το να επιστρέφω εδώ. Μου είναι πολύ σημαντικό στο να μηνρίζω, στο να ξαναρχίζω, στο να καθαρίζω. Επομένω δεν ξέρω από όλα τα μέρη που έχω ταξιδέψει θα το πότε να ακούσει περιοβαλά σαν την όρια κρίτη δεν έχει.

SPEAKER_02 23:15

Δεν έχει έτσι έτσι.

SPEAKER_00 23:18

Την αγάπη πολύ, περνάω φανταστικά, είναι για μένα το δικαστήριο μου είναι κάτι το οποίο νομίζω όλοι έχουμε κάποιο αγαπημένο τόπο, που έχουμε πεδικέ αναμνήσει που έχουμε συγγενεί, φίλου. Οπομένω για μένα τα καλοκέρια, οι παραλίε τη νότια κρίτη, η μαμά μου, το σπίτι μου είναι για μένα νούμερο ένα προτεραιότητα στο τέλο κάθε σεζόν και οπότε μου βρίσκει λίγο χρόνο να τραπετεύω εκεί.

SPEAKER_01 23:44

Αγαπημένοι κυρία Μαρία, θα είπω και εγώ πολύ. Πάμε λίγο προ το τέλο. Πάμε λίγο προ το τέλο. Υπάρχει κάποιο όνειρο που δεν έχει κατακτήσει ο γιοτσφάκι.

SPEAKER_00 23:59

Προφανώ θα υπάρχουν πράγματα. Προφανώ έχω πράγματα. Έχω κρυφού στόχου, έχω κρυφού πόθου. Πώ το πω τώρα ευσεβεί πόθω. Έχω πράγματα στο κεφάλι μου, τα οποία είναι είτε μικρά, είτε άπιαστα, μάλλον. Δεν ξέρω, δεν το γνωρίζω. Αλήθεια, είναι πώ προσπαθώ να ζωτά τώρα, προσπαθώ να μην κάνω μακροχρόνια σχέδια. Προσπαθώ να σκέφτομαι τι θα ήθελα να κάνω και που θα ήθελα να είμαι στου επόμενου έξι μήνε, άντε μέχρι έναν χρόνο. Προσπαθώ να μην σκέφτομαι για πάρα πολύ μακριά γιατί κάμια φορά οι προσδοκίε, οι προσδοκίε μα μπορεί να πω τώρα, να μην εκπληρωθούν ή κάπω προκύπτουν πράγματα τα οποία δεν τα είχαμε προβλέψει. Επομένω θέλω να κρατάω, θέλουν πραγματικά να βιώνω και να ευχαριστούμε το κοντίδιο τώρα τη στιγμή και να θέσω μικρού στόχου, οι οποίοι όταν ευθεί οι μικροστόχοι εκπληνονται και κατά τι καταφέρνω, μου δίνω μεγαλύτερη ευχαριστησία από το να βάζω ένα μακροχρόνιο στόχο, ο οποίο μπορεί να μου φέρει στρέσμου. Φυσικά, υπάρχει ένα planning, φυσικά είναι οργανωμένο και προσπαθούν να είμαι οργανωμένο και να βάζω τα πράγματα στη σειρά έτσι ώστε να επανταργεί στη στιγμή με μειολογική να έχω κάνει τι δουλειέ μου όπω θέλω να τι έχω κάνει, αλλά για την ώρα αν θα μπορούσα να μοιραστώ ένα μικρό από μέσα, είναι ότι θα ήθελα να περνά πιο πολύ χρόνο σε ένα μέρο. Θα θέλα να είμαι σε ένα μέρο που να έχω μια είδου ρουτίνα. Θα ήθελα να έχω μια καθημερινότητα πολύ απλή.

SPEAKER_01 25:56

Να πέσω λίγο ηριθμή.

SPEAKER_00 25:58

Νομίζω αυτό είναι πολύ λίγο.

SPEAKER_01 26:02

Είναι κατανοητό απολύτω, με δεδομένο όλο αυτό που ζει, που βιώνει, που πηγαίνει από χώρα σε χώρα.

SPEAKER_00 26:10

Θα ήθελα κάποιο λίγο να κάνω να εξαποστάσω λίγο, όχι με έναν τρόπο πεσημιστικό. Θα θέλα λίγο να λίγο να κάτσω, να παρατηρήσω, να απολαύσω απλά πράγματα. Θα ήθελα να χανα σκύρω, θα ήθελα να βρίσκουμε του φίλου μου, να μαγειρεύουμε, να παίζουμε παιχνίδια. Θέλω λίγο μια τέτοια ήσυχη ζωή αυτό.

SPEAKER_01 26:34

Είναι κατά κάποιο τρόπο και ένα τίμημα που μου δίνει τώρα. Είναι ένα τίμημα που πληρώνει για όλη αυτή την μεγάλη επιτυχία. Απλά πράγματα που μου περιγράφει τόσο όμορφα, που θα ήθελε να ζήσει και φυσικά έχει χρόνο να τα ζήσει, αλλά προ το παρόν είναι το τίμημα. Είναι το τίμημα τη επιτυχία που πληρώνει αυτό και δεν μπορεί να τα απολαύσει στη συγκεκριμένη όλα αυτά τα χρόνια.

SPEAKER_00 26:58

Σα ευχαριστώ βάλια μου για τα γραφεία, ευχαριστώ πάρα πολύ. Εγώ δεν το βλέπω, το εκτιμούσα ευχαριστώ γιατί δεν το βλέπω ακριβώ, δεν το βλέπω μόνο σαν επιτυχία, το βλέπω σαν η ανάγκη τη δουλειά. Η δική μα δουλειά, αντιστοιχώ πρέπει να τα ξδέψει, δηλαδή. Στην Ελλάδα δεν μα παρουσιάζεται. Δεν μα δίνεται περιθώριο να παίξουν πολλέ παραστάσει, να το πω έτσι. Προτομαζόμαστε για μήνε για να κάνουμε στι παραστάσει στο καλύτερο μια εβδομάσει. Επομένω, μετά ευτυχώ κιόλα ο χορό μπορεί να τα ξανέψει. Δεν είπα στο θέατρο που υπάρχει δυσκολίε στην επιλώσα. Επομένω, ο χώρο μπορεί να τα ξηδέψει. Είναι και λίγο αφήσει τη δουλειά μου τέτοια, πέρα από την επιτυχία που δεν μπορώ να πω, εννοείται, πάει πολύ καλά δουλειά μου, αναγνωρίζετε η δικά μου δουλειά προσωπικά. Κλείνον πολλά φεστηβάλε, γίνονται αναθέσει, προτάσει. Ναι, όλα αυτά έχουν ένα τίμα προφανώ και αυτό το τμήμα είναι ότι δεν βρίσκω σπίτι μου συχνά, δεν βλέπω του φίλου μου συχνά, οπότε επιστρέφω, οι φίλοι μου, έχουν αλλάξει, έχουν αλλάξει κουρέματα, έχουν αλλάξει αμάξια, έχουν γεννήσει. Έχουν χωρίσει. Συμβαίνουν διάφορα σύμφωνα.

SPEAKER_02 28:10

Καταλαβαίνονται φυσικό κι άλλο.

SPEAKER_00 28:12

Κάποιοι μεγαλώνουν ακριβώ, υπάρχουν και αυτό. Βλέπει λίγο τα πράγματα αλλιώ. Είναι για σένα ο χρόνο στα ματάει, αλλά για αυτού που μένουν πίσω δεν θέλω να το ακούσω δεν θέλω να ακούσει τετραγικό. Αυτό που εγώ τουλάχιστον έχω αφήσει πίσω, α το πω έτσι η ζωή συνεχίζεται. Εγώ μπορώ να πατάω να πω, εγώ να λέω, περιμένετε με έρχομαι, γυρίζω, επιστρέφω. Αλλά αυτό μπορεί να είστε μετά από τρει μήνε. Το τίμημα είναι αυτό το τυχόν στιγμένε, και ότι με του αγαπημένου μου και νιώθω ότι αυτή η νοματική ζωή πέρα από τι πολλέ παραστάσει και τι διαφορετικέ εικόνε που γεμίζει το μάτι σου, το κεφάλι σου, όλα αυτά. Είναι κάπω παροδικά, είναι κάπω φευγαλέα, είναι για λίγο, φεύγει, γνωρίζει με κάποιο εδώ πέρα. Και μετά φεύγει και δεν κρατάει βέβαια κάποιε νομιμένε ή κάποιε συναντήσει.

SPEAKER_01 29:04

Εμεί συγγνώμη σαν διακόπτα, αλλά θέλω να το πω. Αλλά δεν θέλουμε και άλλο γεροκό τσέφάκι στη σκηνή. Δεν σε θέλουμε ακόμα σε αυτό που περιγράφει. Είναι πολύ ωραία και εγώ θέλω να το ζήσω να σου πω την αλήθεια. Αλλά θέλω ακόμα στη σκηνή να ευχαριστώ και να μα γέύει στο κοινό που σε παρακολουθεί. Τελευταία ερώτηση σε αποδεσμεύω. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ πολύ για να. Θα σου διαβάσω μία φράση που μου είχα πει στη συνέχεια που είχαμε δώσει έτσι πριν 10 χρόνια μου έχει δώσει. Σκληρή δουλειά γεμάτη καρδιά. Αυτή η φράση. Σήμερα. Μετά από 10 χρόνια. Θα την άλλαζε, θα τη συμπληρώνει, θα υπήρχε κάτι κάποια άλλη νέα φράση και να κρατήσω. Και μετά από 10 χρόνια. Ελπίζω να είναι λιγότερα. Αλλά να τη ξαναπούμε.

SPEAKER_00 29:54

Και γενικότερα που θα ξαναπούμε. Στη δουλειά, γεμάτη καρδιά, η υγεία στο μυαλό θα βάλω. Συνεχίζουν να τα λέω αυτά, αλλά ένα κάτι πολύ σημαντικό για μένα είναι και η υγεία στο κεφάλι μα, στο μυαλό μα, στι σκέψη μα, στι ιδέα μα, το πώ πιστεύουν ότι είναι εαυτό μα. Θεωρώ ότι ψυχικά και ψυχολογικά οι άνθρωποι δεν δίνουν πολύ προσοχή στο κομμάτι αυτό και θεωρώ ένα πολύ μεγάλο μέρο τη δυσκολία στη ζωή γιατί υπάρχουν και πράγματα δύσκολα που συμβαίνουν γύρω μα, νομίζω προκύπτουν από αδυναμίε και από προβλήματα ψυχολογική φύση. Επομένω ναι, στη σκλη δουλειά, ναι στο να γεμίζει και να ευχαριστη και να γεμίζει ωραία συναισθήματα μέσα στη δουλειά και από του καρπού που σου δίνει τη δουλειά. Απ' την άλλη όμω θεωρώ ότι είναι κάτι πολύ σημαντικό είναι και να είναι η ενσυναίσθηση, είναι η αγάπη των ανθρώπών μα, είναι να προσέχουμε ένα θέλουμε το καλό ενό του άλλου, να προθαίνουμε το καλό του εαυτού μα, να μην υπερβαλούμε, να έχουμε τέλο πάντων μία ισορροπημένη και υγεία αντιμετώπιση στη ζωή γενικά και αυτό και να κάνει κυρίω ψυχολογικά. Επομένω, λίγο μια φροντίδα, να το πω, ένα χάρη να κάνουμε στον εαυτό μα πρώτα απ' όλα, να θεωρήσουμε του αυτού μα όσο πιο σαν καλύτερη μα φίλη, πώ θα μιλάγαμε σε ένα καλό μα φίλο, έτσι με αυτή τη μία το λέω, να μιλάμε στον εαυτό μα και ακριβώ.

SPEAKER_02 31:44

Η πολλή υγεία είναι το πάνω και εγώ συμφωνώ.

SPEAKER_00 31:46

Δεν ήθελα να σα μπερδέψω, αλλά είναι κάτι πολύ σημαντικό αυτό και νομίζω να έγινε κατανοητό. Επομένω, αυτό είναι που θα έλεγα λίγο λίγο φροντίδα και αγάπη στον εαυτό μα, γιατί άμα δεν φέριο τον εαυτό μα εμεί πρώτα απ' όλα δεν θα φροντί κανένα άλλο. Επομένω, ναι, νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό.

SPEAKER_01 32:04

Σα ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου, γιατί είναι πολύ όμορφα λόγια που μα είπε ότι μα ταξίδε μα και πίσω από τη σκηνή και στη σκηνή για τα συνθήματά σου, για όλα όσα μα είπε, για όσα μοιράστηκε, να μην περάσουν 10 χρόνια για να τα ξαναπλάμε, να είναι λιγότερα, αλλά επίση έχουμε να είμαστε μαζί κάτω από ένα αλμιδικη στον Κερατόκαπου εκεί μπροστά από το σπίτι σου. Να κούμε τον ήχο των κυμάτων, γιατί και εγώ έχω ανάγκη από μόνο, μην νομίζει, και να ταξιδεύει, να αφήνουμε την ψυχή μα το σώμα μα έτσι λίγο να ηρεμί, να γαλινεύει, να ταξιδεύει. Σε ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ λίγο βαθμό για τα όνειρά σου, στη διαδρομέ.

SPEAKER_00 32:45

Μεσα καλά. Και σε σένα το ίδιο ευχόμενε πάνω από πολλά υγεία και ηρεμία να είμαστε και μελαφράδα θα πω. Και θα τα πούμε κάποια από έναν μυρί και στον κύριο Καμίου.

SPEAKER_01 32:56

Κλείνοντα κυρίε κύριε τηζήτη, μα γίνεται σαφέω ότι η διαδρομή του Γιώργου Κωτσιφάκι δεν μετριέται μόνο με διεθνεί συνεργασίε, οι καλλιτεχνικέ διακρίσει, μεγάλε κοινέ, σκηνέ, κοινέ, έτσι. Αλλά υπάρχει επιμονή στον άνθρωπο αυτό να ακολουθήσει έναν δρόμο που, αν και κάποιοι αμφισβήτησαν, με τη δύναμη του, από δυσκολία το μετέτρεψε σε δημιουργία. Και τελικά αυτό είναι η ουσία του γορού. Να κοινείται σώμα, αλλά και να μεταμορφώνει τον άνθρωπο. Και ο Γιώργο Κοτσιφάκη αποτελεί μια ζωντανή απόδειξη ότι το ταλέντο, όταν συναντά την πιδαρχία και την αλήθεια, μπορεί να ταξιδέψει πολύ πιο μακριά από οποιαδήποτε σκηνή. Σα ευχαριστούμε που μείνατε μαζί μα μέχρι το επόμενο podcast, να είστε καλά, να προσέχετε την υγεία σα και σωματική και ψυχική. Γεια σα.