ΞΕΚΑΘΑΡΑ

ΞΕΚΑΘΑΡΑ S05E06 - Όλγα Βλαχοπούλου

Aphrodite HGW

Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.

0:00 | 1:28:20
SPEAKER_01

Λοιπόν, στην μετά ξεκινάμε λίγο διαφορετικά, γιατί ήθελα πάρα πολύ καιρό να κάνω μια δική εισαγωγή στι μυστηριότητε. Μπορείτε και να έχει δείξει στον τίτλο τρόπο για να έχω μαζί μου, αλλά και πάλι έχω να κάνω μια μυστηριόδη. Λοιπόν, τι κοινό έχουν. Οι Λεονόρα του Γανέλλου, οι πίτσα, η δέσπινα βανδί, ο αντόνη ⁇ ρέμο ⁇ , ο ψάκρι ρουβά ⁇ , τι κοινό έχουν το, Μόναξιά μου όλα, μόναξια μου, τίποτα. Τι κοινό το! Γιατί έποψε ⁇ . Αγαπηνού ⁇ το ξέρω πώ ⁇ δεν το δίφευτο. Τιε! Λε, είναι που πάντα για αγαπη αρχή και όταν θα δεν είσαι εκεί, συγγνώμη το ξανάκο. Ήσπαστέ νύχτα! Δυο κομμάτια!

SPEAKER_03

Γεια σα ⁇ όλα μου!

SPEAKER_01

Για καλώ! Για όποια άτομα μπορεί να μην έχει αναγνωρίσει τίποτα που είπε αντροπή σα ⁇ που ζείτε είναι, θα το πω, η σημαντικότερη σύγχρονη ελληνίδα στη φυλό ⁇ και δεν τρέχουμε καθόλου να το πω αυτό. Και είναι εδώ μαζί μα ⁇ , δεν το περίμενα αλήθεια ποτέ ότι θα έρθει αυτό το κανάλι στο επίπεδο δεν έχει εδώ ένα λαγκοπούλο. Τι λέει τώρα, δεν περίμενα ποτέ ότι θα γνωρίζω να προσωπικά την ογαπούλου. Μεγάλι φαν, πάρα πολύ μεγάλη φαν για πάρα πολλά χρόνια.

SPEAKER_03

Και χαίρμα γι' αυτό, πολύ χαίρομαι.

SPEAKER_01

Όλοντα καλό ήρθατε. Τώρα τι βρήκα. Θέλω να μάθω τα πάντα για σένα.

SPEAKER_03

Ρέταμε ότι θέλει.

SPEAKER_01

Τα πάντα! Και δεν θα βγει από το μάθω. Λοιπόν, θέλω πρώτα να πριν πάμε σε όλα τα καλλιτεχνικά να μα πει με δύο λόγια ποια είναι η όλγα βροχωπούλου, α πούμε, πώ ξεκίνησε η όλγα βαθοπούλου. Που μεγάλωσε πρώτα εμπνεύσει, πρώτη έρωτε. Πού έγιναν όλα αυτά.

SPEAKER_03

Λοιπόν, αυτά είναι πολύ μακρά από την Αθήνα, έγινα στη δράμα.

SPEAKER_01

Δράμμα.

SPEAKER_03

Βεβαίω, βόρεια Ελλάδα φαντάζουμε να τη γνωρίζει τη δράμα. Συνολικά με την καβάλλε με τι έρευ, με την ξάνφη. Γεννήθηκα στην Αθήνα, όμω ήταν μου τριών χρονών. Οι γονεί μου αποφάθησαν να πάνε στον τόπο καταγωγή τη μαμά μου. Οπότε βρεθήκαμε εκεί, πήγα εκεί στο σχολείο, εκεί ήρθανε οι πρώτε παρέ, τα πρώτα σκηρτήματα, οι πρώτε εμπνεύσει. Όλα δημιουργήθηκαν εκεί. Μέσα σε εκείνο το αχνό το πείο τη δράμα με τι λίμνε, με τα νερά, με τα δέντρα, με τον πολιτισμό, με το στοιχείο αυτό τη τέχνηση που είναι πολύ. Επικρατή πάρα πολύ στον νόμό στην πρώτη τράπεζα. Ναι, ναι, ναι. Είναι οι άνθρωποι πολύ τη τέχνη του πολιτισμού γίνονται πράγματά και εκεί πέρα, διάφορα πολύ ενδιαφέροντα. Έμέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο λοιπόν. Άρχει και μένα να μου γεννάτε όλη αυτή η διαδικασία του να θέλω να εκφραστώ μέσω του γραπτού λόγου, από πάρα πολύ μικρή όμω.

SPEAKER_01

Τι ωραία.

SPEAKER_03

Να τετάρτη δημοτικού την πρώτη φορά που έγραψε κάτι.

SPEAKER_01

Φύγει γονεί από την Αθήνα για να παρέχουν μια καλύτερη ποιότητα ζωή, α πούμε, σε σένα ή περι.

SPEAKER_03

Σε μένω ένα αδελφό.

SPEAKER_01

Αυτό για να υπήρχε κάποιο λόγο.

SPEAKER_03

Όχι, όχι, όχι, όχι.

SPEAKER_01

Πώ είναι να μεγαλώνει στην επαρχία και να έχει επαφή με τη φύση τόσο εύκολα να φύγει από αυτή την μοντά.

SPEAKER_03

Πώ είναι στα βήμα, θα σου πω, είναι ένα εξαιρετικό βήμα, θα σου πω και τα θετικά του και τα αρνητικά του. Δηλαδή, έχει την φύση, έχει την ησυχία, έχει την ασφάλεια. Έχει ανθρώπου δίπλα στου οποίοι θα σου σταθούν και θα σου συμπεριφερθούν με ένα τρόπο πολύ κύριο και αγαπησιά, γιατί έτσι είναι οι άνθρωποι στην ελληνική περιφέρεια, ω επί το πλύστο. Θα έχει την ευκαιρία να πάει σε ένα ραντεβού σε πέντε λεπτά. Δεν χάνει χρόνο. Πολύτιμο χρόνο, ακριβώ. Παρόλα αυτά, μπορεί να χάσει άλλα πράγματα που σου προσφέρει η πρωτεύουσα ή μια μεγαλύτερη πόλη. Δηλαδή από ερευτήματα, από παροχέ που μπορεί να έχει διαφορετικέ όταν ένα παιδί που μεγαλώνει την πρωτεύουσα. Όταν λέω ερεθεί μετά τι ενώ θέατρα, κοιματογράφου, δραστηριότητε, λίγο παραπάνω από ό,τι θα έχει ένα παιδί στην.

SPEAKER_01

Επέστρεψει όχι ευπέστρεση. Έφυγε ποτέ από τη δράμα σε μεγάλο χρονικό διάστημα.

SPEAKER_03

Φυσικά, είχα έφυγε για ένα διάστημα στην Αθήνα. Έφεγα στο εξωτερικό, στη Γερμανία, έζεσ χρόνια εκεί, στην Κολωνία. Οκ, καν. Τι ωραία. Εργαζόμω σε ένα ίδρυμα με ορφανά παιδιά, παιδιά χωρί οικογένεια τέλο πάντων. Ξένα γύρισα στην Ελλάδα στη μιτηλή 6 χρόνια που εκεί γίνεται και τα δύο μου παιδιά.

SPEAKER_01

Στη μυτυλή. Στη μιλική. Α, έχει πάει.

SPEAKER_03

Έχω κάνει την γύρω.

SPEAKER_01

Μην κάνει τον γκραν του. Βεβαίω. Και τελικά που είναι πιο αναραμένη.

SPEAKER_03

Δεν ξέρω, που λέει καρδιά σου κάθε φορά.

SPEAKER_01

Μου αρέσει. Μου αρέσει. Η στοιχική, από τι κατάλαβα είπε κάτι πιο πριν ότι από μικρό πεδίω, εγγραφέ.

SPEAKER_03

Ναι, έγραφα, έγραφα.

SPEAKER_01

Η στοιχική όμω συγκεκριμένα. Πώ προέκυψε, πώ ήρθε.

SPEAKER_03

Θα σου πω, δεν είχε ταμπέλα αυτά, δηλαδή τη στοιχική α πω να το πω, ούτε ήταν μια εσωτερική ανάγκη να εκφράζουμε μέσω αυτού του τρόπου, δηλαδή να γράφω. Το ένσω από πάρα πολύ μικρή ηλικία. Δηλαδή ήμουν στο δημοτικό. Και μου είχα πάρει, μα ένα ημερολόγιο και έγραφα εκεί τη σκέψει μου, του προβληματισμού μου, κατέγραφα την καθημερινότητά μου. Και κάποια στιγμή ο Γιάννη Γουργανέ έκανε μια εκπομπή στην κρατική τηλεόραση στο γύρο Γυρόλιο. Και είχε αναφέρει ότι όσα παιδικά και γράφουν στοίχου, μπορούν να μα στείλουν στοίχου να κάνουμε το τραγουδάκι τη εκπομπή. Να συμμετέχουν στη δημιουργία του τραγουδίου τη εκπομπή. Αλλά έτσι ξεκίνησε. Κάπω έτσι. Βέβαια ήταν το πρώτο μου πόνη, από τότε μέχρι την επόμενη στιγμή που άρχισαν να το κάνω και πιο επαγγελματικά, περάσαμε χρόνια. Αλλά θέλω να πω αυτό ήταν το πρώτο μου πόνη. Και έτσι έγινε το γεια σα παιδιά και να είμαστε καλά. Δηλαδή. Είναι πάντα στο στοίχο, βέβαια, βέβαια. Έλα μπορέσει, δεν θα ξέρει. Τετάκι.

SPEAKER_01

Τι ωραία, ποιο συνειδητά, το πρώτο τραγούδι που δημοσιεύθηκε, ποιο είναι.

SPEAKER_03

Α πω ποτέ συνειδητά δεν έγραψω τίποτα.

SPEAKER_01

Είναι ποιο συνειδητά εννοώντα. Να το εξηγήσω.

SPEAKER_03

Συνειδητά δεν έγραψω ποτέ τίποτα. Όλα γίνανα συνείδητα.

SPEAKER_01

Τα καλύτερα γίνανε συνείδητα.

SPEAKER_03

Βάζω τη φραγίδα μου σε αυτό. Θα σου πω, περνάνε τα χρόνια, εγώ σε αυτά τα χρόνια γράφω. Δηχνό, στοιχού μου στου μαθητέ μου, του καθηγητέ μου, άλλοι με παίρνωσα σοβαρά, άλλοι όχι. Κοροϊδεύουν.

SPEAKER_01

Αυτά τα παιδιά που ζυλεύουν. Περά να σε κοροϊδέψουν και τη ζυλέβουν. Ποτέ.

SPEAKER_03

Είχα και τι αποδοκιμασία και τι επιδοκημασίε, βέβαια. Είχα καθηγητέ που με πίστευσαν πάρα πολύ και είπα ότι πρέπει να το εξελίξω αυτό γιατί έβλεπα ένα στοιχείο σταλέν το τέλο πάντων σε αυτό. Και κάπω έτσι γράφετε γράφοντα, πάνω στην Τρίτη Λυκείου. Όπου μετά από έναν μυραίο επιφυγικό έρωτα.

SPEAKER_01

Πάντα γεννανέ ρωτάω. Πάντα για ένα ερωτά.

SPEAKER_03

Τι άλλο. Γενούνται οι στοίχοι των δύο των τραγουδιών που προανέφερε για του Σλάξ. Το είπαμε την Αθημίζει και το μοναξιά μου όλα, τα οποία στην υπογράφουμε το φίλο που πιάσσα. Εκεί γράφτηκαν στην τρίτη Λικύνη, όταν ήμουν τρίτη εγώ, στο πρόχιο τετράδιω του σχολείου. Αυτό βέβαια μετά, αυτό γίνεται το 93. Το 98 κυκλοφόρισα να όμω τα κομμάτια, γιατί εγώ του γνώρισα το 95. Με 97, δεν θυμάμαι ακριβώ ⁇ τεχνολογία. Κάνω το 97 έκανα λάθο. Ναι, και ένα χρόνο μετά μπήκαν τα τραγούδια στη δικογραφική δουλειά στη Λυβή.

SPEAKER_01

Το έποψη αγάπη να θυμίζει. Νομίζω θα είναι τα τραγούδια που θα με. Όπότε και να τα ακούσω, θα με πιάνουν πάντα.

SPEAKER_03

Μεγά συγγενεί ⁇ και γενία.

SPEAKER_01

Δηλαδή από μικρό παιδί που τάκουσα, μέχρι τώρα που μπορεί να το βάλω καμιά φορά στα μάξει. Δεν μπορώ να το διαχειριστώ.

SPEAKER_03

Όταν κάτι γράφετε κάτω από μια συγκεκριμένη συνθήκη και πόσο μάλιστα εν είσαι στην όταν στα ανιανικά χρόνια σου θέλει να δημιουργήσει κάτι, φαντάζει τι γίνεται μέσα σου. Τι γίνεται μέσα σε έναν άνθρωπο 17 χρονών. Οι ανατροπέ, όλα τα βιώματα, όλα τα μεγεθύνσει, όλα τα βλέπετε με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο. Ο ενθουσιασμό, η τόμοι να αζήσει. Η έλλειψη φόβου, όλα αυτά. Τα συναισθήματα τα κατέγραψα με έναν τρόπο.

SPEAKER_01

Δεν γράφουν όλοι από την Ελλάδα να θυμίζει. Μπορεί να είναι κοινό το βήμα δεν για τραβότε. Δεν το γράφει.

SPEAKER_03

Α πούμε, επειδή είχα τον τρόπο να το μεταφέρω αυτό όπω το μετέφερα. Το βήμα των ενικών χρόνων και κοινώσει όλα τα παιδιά που διανύρουν αυτέ τι ηλικίε. Όμω, είχα αυτό το μηχανισμό να το μεταφέρω στο χαρτί με αυτό τον τρόπο.

SPEAKER_01

Ήταν και ίσω και η τύχη τη συνέπαση με του πυξλάξει. Στην κυρία, δηλαδή.

SPEAKER_03

Ήθε μια συναλύ τη δράμα. Του γνωρίζα εκεί, η φίλη μου ανέφερε ότι γράφω τράπικά πάρα πολύ. Ήθελα.

SPEAKER_01

Είναι το κλασικό που λένε.

SPEAKER_03

Αφιλή μου γραφείο. Ακριβώ αυτή ήταν η αντίσταση που βλέπογων.

SPEAKER_01

Πάλι καλά όμω αυτή η φίλη.

SPEAKER_03

Πάλι καλά ένα καλά ή ρούλα.

SPEAKER_01

Πάλι ευχαριστούμε ρούλα. Είσαι υπαίτιου που μα χάρη μια καριέρα με απίστευτα τραγούδια.

SPEAKER_03

Ακριβώ, ακριβώ. Και κάπω έτσι μου λέω υπό τη γράφει, λέω βυκή. Καμία αυτοπιθυση για αυτό που έκανα. Και νομίζω ότι εξακολουθούν κάπω έτσι. Κι όμω κιόμει.

SPEAKER_01

Όλη η Ελλάδα, τραγουδά οι τραγουδιά σου δεν γίνεται.

SPEAKER_03

Και όμω νομίζω ότι έτσι γίνεται. Και τη μουλεπαρτή, θα κάνω μια παρένθεση. Ναι, έλεγκε. Όσο τα λέτο διαθέτει κάποιο, τόσο λιγότερο καταλαβαίνω ότι το διαθέτει.

SPEAKER_01

Ναι.

SPEAKER_03

Αυτό ίσω είναι και η πηγή όλων των καλώντων μπορεί να συμβούνε στον χώρο μα. Όλο το υπόλοιπο.

SPEAKER_01

Καταλαβαίνει. Είναι εκτό σειρά με ρωτήσει που μπορεί να έχω σκεφτεί, αλλά με ένα μονοιάζει. Μου έχετε τώρα να το πω από την ώρα που ανοίξαμε την κάμερα. Όλο ο κόσμο πραγματικά δεν υπάρχει Έλληνα πουλάσσε ένα τραγούδιο να μην το ξέρει απ έξω. Ταυτόχρονα μπορεί να μην ξέρει ακριβώ ότι λέει ο όλογα βλαχω από κάτω. Μπορεί να ξέρει ότι λέει λένε ζουγανέλη, μπορεί να ξέρει ότι λέει, σαν εκεί ζουβάσει, μπορεί να οτιδήποτε. Άρα λοιπόν είσαι μια super star στην πραγματικότητα ενώ τα τραγούδια.

SPEAKER_03

Τα τραγούδια είναι super star.

SPEAKER_01

Ναι, τα τραγούδια είναι super star. Και οι άνθρωποι που τα λένε, αλλά εσύ που σε επηρέα σε ποτέ αυτό.

SPEAKER_03

Θα πούμε προβλημάτησε κάποιε φορέ. Δεν μπορώ όμω να πω ότι με επηρεάσα. Αλλά ελικρά να με προβλημάτησε. Δηλαδή έλεγα, είναι πολύ κρίμα να μην αναδικούνται η δημιουργεί, όσο αναδεικνύονται οι καλλιτέχνε που ερμηνεύουν τα κάτω στο κομμάτια. Ταυτόχρονα όμω, και αυτή η θέση έχει τη γοητεία τη, έχει το μυστήριό τη. Δηλαδή, είμαστε οι άνθρωποι πίσω από τα φόρτα. Είμαστε οι άνθρωποι που είμαστε στη δημιουργία όλε αυτέ τι συνθήκε. Παρ' όλα αυτά, αυτό που με ενδιαφέρει όμω είναι να οι δημιουργοι να αναγνωρίζονται. Δηλαδή, είναι πρακτικά πρόσωπα, έχουν δώσει στην ψυχούλα του εκεί πάνω και πρέπει να αναγνωρίζονται.

SPEAKER_01

Και δυστυχώ δεν είναι και πρακτική.

SPEAKER_03

Δεν απαρείτο να έχουν την ίδια προβολή.

SPEAKER_01

Αλλά κάπω να δει ότι αυτό το τραγούδια παιδιά μου το έγραψε μοτά και τάδε και whatever.

SPEAKER_03

Να αναφέρονται στα ραδιοφόντα.

SPEAKER_01

Δεν υπάρχει στην πρακτική στα live. Δηλαδή πάρα να δει live του τάδε ή τη τάδε και δεν σου λέει ποιο το έγραψε. Έστω στο τέλο να πει ευχαριστώ πάρα πολύ και αυτού του ανθρώπου που είναι πίσω και αυτό είναι λίγο. Εγώ προσπαθεί να φλέξω στα live μου. Προσπαθώ να πάντα να κάνω κρέτ. Ότι αυτά τα πακούσατε το έγραψε μέσα.

SPEAKER_03

Υπάρχουν και τι καλύτερε που το κάνουν στι πλεκτέ μα. Πλέον.

SPEAKER_01

Βέβαια να πω και τάλλο. Όταν άλλο έχει 7 σελίδε ανθρώπου που έχουν γράψει ένα τραγουδί, αν δεν τώρα να ευχαριστήσει αυτίδε κόσμο. Και καλά αυτό δεν γίνεται. Εγώ δεν καταλαβαίνω πώ γράφουν αυτά τα σελίδε κόσμο.

SPEAKER_03

Έχει τύχει να συγγράψω.

SPEAKER_01

Άλλο ένα-δυο άνθρωπο.

SPEAKER_03

Ένα δύο άνθρωποι.

SPEAKER_01

Μια είχε οκτώ ανθρώπου. Πηγών σε γράφει σου λέω, διαβάζει, διαβάζει, διαβάζει. Συγγνώμη κάποιο είπε μέσα από του καφέ. Είπα παιδιά, έχω καφέ, αν να τον βάλουμε και αυτό του υπουργού. Πώ γίνεται, δεν ξέρω. Βάλτε το κόμμα εκεί και όχι εκεί, άλλα πρέπει να μου δώσει κρέτ. Πορβανε και δεν αλλάζουν μια φράση. Δεν καταλαβαίνω αυτό.

SPEAKER_03

Δεν ξέρω και εγώ πώ γίνεται.

SPEAKER_01

Ήθελε ποτέ να έρθει στο spotlight με την έννοια να ερμηνεύσει τραγούδια σου. Σε έπιασε ποτέ το. Θα τα πω εγώ.

SPEAKER_03

Όχι. Όμω, τραγουδά πάρα πολύ. Δηλαδή, από μικρή επίση τραγουδούσα πάρα πολύ. Δεν κράτη σε γενικά. Δεν είχα ποτέ αυτή την. Τρέλλα να το πω, την. Ναι, την τρέλα.

SPEAKER_01

Ναι, τώρα την πετράδα.

SPEAKER_03

Την πετρία, το ψόν, βράδυ, το ψόν ψυχνά. Το ψώνιο να βγω εκεί πάνω και να τραγουδίσω. Οκ. Αλλά μου αρέσει πάρα πολύ το τραγούδι.

SPEAKER_01

Έλα. Ναι, ναι. Θεωρώ ότι φαίνεται. Από τι. Ένα άνθρωπο που γράφει τόσο ωραία, σημαίνει ότι είναι ένα άνθρωπο που έχει σκεφτεί πώ θα ακουστε αυτό που έχει γράψει. Σίγουρα, σίγουρα έχω σκεφτεί. Δεν είναι ότι άλλα ωραίο στίχο. Δηλαδή σημαίνει ότι έχει τραγουδίσει. Έχει ερωματιστεί όλοι. Το θεωραματιστεί του. Δεν θέλω να χαλώσω τη καλέτα μου σήμερα και έχω έρθει σε πατού που θα με πάνε εκεί, αλλά επειδή μετά θα χαθώ και θα ψάχνομε, θα τι κάνω λίγο πιο μετά. Α ξεκινήσω με τι ερωτήσει μου, γιατί είναι 80 σελίδε. Επειδή να έχει χρόνο. Επίση να έχει χρόνο. Τέλο. Λοιπόν, πια ήταν η πρώτη στιγμή που κατάλαβε ότι οι λέξει έχουν δύναμη για σένα.

SPEAKER_03

Ότι οι δικέ μου λέξει έχουν δύναμη.

SPEAKER_01

Ναι. Υπήρχε στη στιγμή που είπε, Ά, είπα να δει, δεν είναι απλά λέξει. Δεν είναι απλά κάτι που γράφω έτσι για να μου φύγει, αλλά είναι πραγματική ουσία και δύναμη.

SPEAKER_03

Και τα πίστευτα πάντα ότι οι λέξει έχουν δύναμη έτσι αλλιώ. Και οι λέξει δημιουργούν κόσμο. Αυτό είναι το πιστεύω ακράβα, ό,τι συμβαίνει. Ο κοσμοφό, κόσμο, σκοτάδι, περίεργου, ανθρώπιν, διάφορου κόσμο, ανάλογα με το τι. Καλέστι γράφει στη. Όταν κατάλαβα ότι οι δικέ μου λέξει έχουν δύναμη, πότε μάλλον το κατάλαβα μέρο. Όταν άκουσα τα τραγούδια μου λάθη από συναβλίεση σε κάποιο χώρο.

SPEAKER_01

Κανένα αίσθηση. Να ακούσω ένα άσκε από κάτω και να βλέπει ⁇ όλο τον κόσμο να τραγουδάσει το στίχο με το τραβούδιο.

SPEAKER_03

Εγώ φισθόνα σε ένα κοβόμεν σε χιλιάδε κομμάτια γίνεται στιγμή. Δηλαδή και μοιραζόμουνα στον κόσμο ένιωθε αυτό το πράγμα. Και ταυτόχρονα συγκίνηση βέβαια. Και πάντα όταν ακούω ένα κομμάτι μου λάβει σε κάποια συμβαία ή στο ραδιοφόνο ή οπουδήποτε αλλού, πάντα φαίνω στον νερό μου την εικόνα να τον λέξω στο χαρτί. Για να είναι εκείνη όλοι η δύναμη. Και βέβαια, όταν γράφετε ένα τραγούδι κατά την άποψή μου, μετά δεν σου ανήκει. Ανοίγει στου όλου του υπόλοιπου, εκτό από σένα. Δεν μιλάω για τα πνευματικά δικαιώματα και το σύμφωνο τη διαδικασία. Δεν καταλαβαίνω. Για το ψυχικό.

SPEAKER_01

Ναι, ναι, ναι. Αν δεν έχει γίνει τυχουργό, με τι θα σχολιώσουν. Και έρχεται και να πω ότι βιοπορίζεται κανεί από τη συγχωρική.

SPEAKER_03

Ναι.

SPEAKER_01

Θα είμαι στοιχώ! Γιατί αυτό δεν πάει πολύ καλά. Τι να κάνω.

SPEAKER_03

Λοιπόν, βέβαια, για να φτάσει στο μέλλον να βιοπορίζασε, πρέπει να έχει κάνει πολλέ επιτυχίε, να έχει αναγνωρισμότητα στον χώρο, να σε επιλέγουν, να δουλεύει διαρκώ πάνω σε αυτό. Και βέβαια παλαιότερο ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα από ό,τι είναι τώρα. Η κρίση είσαι σε όλου και του σημάδεψε όλου. Αν εξαιρέτον, επαγγελματό, ιδιότητε κτλ. Παρ' όλα αυτά, ναι, μπορεί να βιοποριθεί αν είχε σε μια κλίμακα η οποία σου επιτρέπει να το κάνει αυτά. Κάτι ωραία. Και αν δεν είσαι στουργο, θα φθάσουν.

SPEAKER_01

Μπαλαρίνα.

SPEAKER_03

Δεν έβαλα πάρα πολύ να ασχοληθεί με τον κλασικό χώρο.

SPEAKER_01

Είχε όμω ποτέ ασχοληθείε στο σαν παιδί.

SPEAKER_03

Μικρήνα ενόργανία, κανένα εθνική κτλ. Ω εκεί, όμω, αν ξαναρχόμενο στη ζωή θα κάνει αυτό. Πάλι κάτι καλλιτεχνικό. Πάλι κάτι καλλιτεχνικό.

SPEAKER_01

Άρα, το καλλιτεχνικό, τελικά δεν θα την διαλύσει τη καλέτα μου. Το καλλιτεχνικό ω μαμά είναι κάτι που έχει προσπαθήσει να το φέρει και στα παιδιά σου.

SPEAKER_03

Δεν χρειάστηκε. Γιατί τα παιδιά μεγάλο είναι μέσα σε ένα κλίμα τέχνη, μουσική, δημιουργία. Οπότε όλο αυτό του επηρέασε ω ένα βαθμό. Ο γιο μαχολείται με το σχέδιο, ζογραφεί πάρα πολύ ωραία. Η κόρη μου παίζει και θάρα, είναι makeup artist. Ναι, να το έχει υπόψη.

SPEAKER_01

Είναι εδώ η κόρη.

SPEAKER_03

Εδώ, είναι εδώ.

SPEAKER_01

Α, και η κόρη είναι εδώ.

SPEAKER_03

Βεβαίω. Βεβαίω. Και είμαστε μια καλλιτενική οικογένεια. Γενικά όλοι μα η έκφραση και όλοι μα οι δραστηριότητα και από την καθημερινότητά μα ακόμα είναι καλλιτεχνική.

SPEAKER_01

Τι ωραία! Τι ωραία. Και του έδωσε ποτέ κάποια συμβουλή την προσέχουν.

SPEAKER_03

Εννοείται. Τι να προσέχουν.

SPEAKER_01

Δεν ξέρω, μπορεί κάποιο να μα βλέπει και να θέλει να ακούσει τι να προσέξει.

SPEAKER_03

Δηλαδή να ζει με την καρδιά σου εποκτηθεί και να είστε φτυχισμένοι. Δηλαδή αυτό που κάνετε να το αγαπάτε. Αυτό εννοείται, αν μου μάθω θα πω να προσέχετε αυτό εκείνο, αλλά όχι να προσέχουν τα όνειρά του να του ράβε ότι μετά προσέχουν, να τα ζουν.

SPEAKER_01

Δεν θέλει και μένα μου το χνωστά στο 18.

SPEAKER_03

Ο είπα δική μου γονή. Οπότε καταλαβαίνει ότι είχα αυτό το εφόσιο. Είναι δική μου φανή για να κάτι σοβαρό.

SPEAKER_01

Και που κατέληξε. Να κάνω κάτι πάρα πολύ ζευγάρο! Λοιπόν, ποιο τραγούδι άλλου δημιουργού θα ήθελε να έχει γράψει.

SPEAKER_03

Ό, πάρα πολλά είναι. Μπορώ να σκεφτό τώρα. Το δέχο. Είναι πάρα πολλά, που έχει βλέπει αφόρι. Αφόρτα. Πόσο πολύ θα ήθελα να το είχα γράψει εγώ.

SPEAKER_01

Υπάρχει λοιπόν αυτό. Γιατί εδώ σκεφτόμουν σε ρώτησα μπορεί να πει δεν ξέρω κανένα.

SPEAKER_03

Κυρίω φυσικά.

SPEAKER_01

Παρέμφα. Τι κάνει ένα στοίχο να γίνεται διαχρονικό.

SPEAKER_03

Η αλήθεια του.

SPEAKER_01

Είπε και έπεσε στη Θάλασσα.

SPEAKER_03

Είπε και έπεσε στη Θάλασσα.

SPEAKER_01

Είμαστε βαθιά εκπομπή σήμερα. Ναι. Ναι. Γιατί αν πάμε μπει σε αυτό που λέγαμε για του πρώτου. Σαν επιτίθε του. Το επικράτησε είναι ακριβώ. Είχε αλήθεια εφημική αλήθεια.

SPEAKER_03

Αυτή από τόσα χρόνια στον χώρο αυτό το έχω.

SPEAKER_01

Έχει προσπαθήσει να γράψει στοιχείου, επειδή πρέπει να γράψει.

SPEAKER_03

Φυσικά.

SPEAKER_01

Και αυτό θεωρίζει ότι χωρί να μα πει. Θεωρήσει ότι δεν πήγα λίγο χειρότερα από τι θα πίστευε γιατί δεν είχαν αλήθεια.

SPEAKER_03

Όχι, δεν υπάρχει πρόκειται να μην γράψει που να μην έχει αλήθεια. Σκόμα και αν πρέπει να το γράψω μια δεδομένη στιγμή, σε ένα χρονικό περιθώριο συγκεκριμένο. Αλλιώ δεν θα γράψω όχι. Άρχεται αν πρέπει όχι να το γράψω την τάδε στιγμή.

SPEAKER_01

Θα έρθει κάποιο και θα σου πει λοιπόν, όλα θέλω να μου γράψει ένα τραγούδι για να αναφέρε σε αυτό και σε αυτό και σε αυτό και σε αυτό, α πούμε. Λειτουργήσετε τι απέσει αυτό το άτομο έχει γιά σου.

SPEAKER_03

Δεν μου έχει τύχει ποτέ αυτό. Εγώ το κάνω συνεργάτε μου. Μου έχει τύχει το αντίθετο, μάλλον να εμπιστεύονται ακριβώ στον δικό μου κόσμο, αυτό που θέλω να δημιουργήσω εγώ και να του δώσω.

SPEAKER_01

Βέβαια, βοηθάει τώρα πλέον ότι έχει τέτοιο στιγμή. Παθύλε πάρα πολύ. Αν έρχονται στην ευρωπαϊκού που θέλει. Δεν λέω δεν έχω. Γράψε μου. Ένω συνεργάτη μου ίσω κάποιε φορέ λέω.

SPEAKER_00

Θέλω να γράψω ένα αγγούζη που να αναφέρεται αυτό.

SPEAKER_03

Βέβαια δεν είναι κακό να πει κάποιο εξέρχεται και αυτό ότι πρέπει να γράψουμε κάτι γι' αυτό.

SPEAKER_01

Οκ.

SPEAKER_03

Θα το κάνω δικό μου και θα το δώσω. Θα δώσω αυτό το ξέννη.

SPEAKER_01

Αυτό είναι μια θεματική ήρθα.

SPEAKER_03

Ναι, ναι, ναι ακριβώ.

SPEAKER_01

Πιστεύει ότι ο καλό στοίχο είναι απαραίτητο ένα σύθετο στίχο.

SPEAKER_03

Όχι. Όσο πιο απλά τα λέει, τόσο καλύτερα. Το απλό έχει μεσότητα, έχει αλήθεια που είπαμε πριν. Δηλαδή δεν χρειάζεται ούτε να πει κάτι πολύ επιτυδευμένα, ούτε πολύ σύνθετα. Δηλαδή, σκέψου τα πολύ παλιά πώ γράφουν οι άνθρωποι, γενικά που ζούσαν οι άνθρωποι με στην απλότητα και όλο αυτό έχει ένα μεγάλο παιδί μου. Έτσι λέει τα πιο σπουδία πράγματα λέγονται με τα πιο απλά λόγια.

SPEAKER_01

Τα κουτέ! Τα κουτέ! Έχουμε γίνει και μα με τα λόγια. Δεν μιλάω για συγκεκριμένα, δεν μα πάνω. Μασάμε τα λόγια μου κρύβουμε από πίσω.

SPEAKER_03

Δεν χρειάζεται.

SPEAKER_01

Συγγνώμη και τα δικά μου. Λοιπόν, τι κάνει ένα στοίχο. Τοπα.

unknown

Ναι.

SPEAKER_01

Ναι, συγγνώμη, συγγνώμη. Δεν είναι αφορά το κεντρο. Εγώ όχι. Εγώ ενώ. Όταν γράφει, σκέφτεσαι πρώτα τον τραγουδιστή που θα θέλει συνικά να το πει την ιστορία που θε να πει ή την ιστορία που θε να πει.

SPEAKER_03

Το δεύτερο. Πάντα την ιστορία που θέλω να πω. Δεν σημαίνει αυτό ότι δεν έχω φανταστεί ότι αυτό που έχω γράψει θα μπορούσε να το πει ο τάδι, α πούμε, να του πήγαινε πάρα πολύ ωραία. Το έχω σκέφτητε, αλλά προτεραιότητα έχει πάντα η ιστορία.

SPEAKER_01

Έχει τύχει. Βασικά θα έχει τύχη. Αλλά πόσο συχνά τυχαίνει αυτό σωστό. Να πει λοιπόν ένα έργο σε αυτό το τραγούδι. Θα θέλα πάρα πολύ να το πει η τάδε η οτάδε και τέλει να το πάσει σε αυτό τον τάδι και να πει, άρα δεν θα το πω. Θα το πω.

SPEAKER_03

Έχει, βέβαια.

SPEAKER_01

Όνώ σημαίνει συχνά ή τι πρώτε φορέ να υπάρχει μια μεγαλύτερη προσπάθεια σε ένα τραγούδι να. Θα σου πω. Τα μάτια σου το βλέπετε, το ήταν μια βόλτη απάντηση.

SPEAKER_03

Νομίζω δεν χρειάζεται να πατήσουν κάτι. Και σιωπή κακέ. Είναι καλύτερη απάντηση. Κοίτα, συνήθω πολλέ φορέ εμεί φανταζόμαστε ένα τραγούδιο ότι ταιριάζει σε κάποιον καλλιτέχνη και αυτό μπορεί να είναι έτσι όντω. Δηλαδή είναι πραγματικότητα και πραγματικά ταιριάζει. Και ο καλλιτέχνη να μην το καταλαβαίνει. Για του δικού του λόγου, γιατί είναι σε μια δεδομένη εκφράσει γιατί έχει κάτι άλλο να κάνει στο μυαλό του να δοκιμάσει κάποιο άλλο κομμάτι. Και έχει τύχει να πάνε από τα κομμάτια σε καλλιτέχνε, οι οποίοι δεν τα επέλεξαν. Τα πήραν κάποια άλλη και έχει γίνει χαμό. Τι περισσότερε φορέ είναι σαν να προσπαθούμε να πείσουμε τον καλλιτέχνο, γιατί αυτό σου πάει. Πρέπει να επιτοπίσει. Αν το καταλάβει. Αλλά είναι μια διαδικασία την οποία ακολουθούμε αρκετά συχνά.

SPEAKER_01

Όταν γράφει στοιχο, σου δίνουν πάντα μουσική και γράφει πάνω στο μουσική ή γράψει το στίχο. Δηλαδή, συνεργάζεται με το συνθέτει ή γράφει στοίχο και απλά και ένα συνθέτηση και μελοποιεί.

SPEAKER_03

Και με του δύο τρόπου γίνεται.

SPEAKER_01

Γιατί που το πάω. Εάν δεν υπάρχει η μουσική και έχει γράψει εσύ το στίχο, σου μια χαρά και ωραία και λε, να πάρουμε το στίχο και να το πάμε κάποιο. Έχει τύχει να έρθει ο συνθέτη, να βάλει τη μουσική που πιστεύω ότι το πηγαίνει και να πιάνει τα μαλλιά, να τράπεζα τα μαλλιά σου και να λε, ποκο, παναγιά μου αυτό το πράγμα. Ή να έρθει ο τραγουδιστή, να το έχετε γράψει πολύ ωραία και να το εμπινεύσει και να λε. Αυτό εγώ η αλήθεια είναι δεν θα ήθελα.

SPEAKER_03

Αν σου πω ότι δεν μου έχει τύχει.

SPEAKER_01

Οκ.

SPEAKER_03

Αλλά ξέρω περιπτώσει συναδέλφων που έχει συμβεί και το έχω ζήσει δηλαδή η σόμασία. Αλλά σε μένα όχι, δεν θα το έλεγα. Ήμουν τυχαία.

SPEAKER_01

Το πρώτο έβρεσε το αγούργη μου, που είχαμε ζητήσει από ένα. Είχαμε γράψει του τοίχου και είχαμε ζητήσει από το Nightboy να κάνει τη μουσική. Το τι θέλει. Μα κάνει μου και μα αρέσει πάρα πολύ μουσική, αλλά για κάποιο λόγο, ενώ μα θέλει και οδηγό, έχουμε σημειώνο που υπήρχε ξεκάθαρο μύνου. Όταν εγώ μπήκα στο στονιο, ο τρόπο που τερμήσεω ήταν πολύ διαφορετικό. Ενώ δεν έχασα τα μέτρα. Δεν πάτησα τη μελοδική. Τόσο πολύ διαφορετικό από τον οδηγό που μα έστειλε, που θυμάμαι ακόμα και τώρα 10 χρόνια μετά την αντίδραση που ήταν. Α! Οκ!

SPEAKER_00

Το πήγατε εκεί. Δεν το είχα σκεφτεί.

SPEAKER_03

Το έχω ζήσει, το έχω ζήσει. Ναι, είναι θέμα.

SPEAKER_01

Ο ίδιο επέβαιναν όχι δεν κακό αυτό που λέει. Δεν έπειτα πάνω. Και του είχε βάλει που θα έχει σκεφτείτε. Όταν σου έχει βάλει στον οδηγό έναν άνθρωπο που έχει πολύ ωραία φωνή. Οπότε δεν έχει πάρα πολύ ωραία φωνή.

SPEAKER_03

Εντάξει. Είχε μέτρο σύγκριση οπότε.

SPEAKER_01

Ναι, και όταν έχει μια πάρα πολύ ρεφωνή. Πώ μπορεί να ακολουθήσει και ορία μελοδικέλε. Δεν χρειάζεται να κάνει και ορικούρε. Εγώ ειδικά τότε που δεν είχα κάνει μισό μάθημα φωνική στη ζωή μου. Ότι δεν μπορούσα να τραγουδίσω. Εννοείται το κλεβά. Το κλέβα είτε με OTUNE και τραπεγγενά πράγματα. Είτε βάζαμε πράγματα για να μην ακούει. Οπότε καταλαβαίνω γιατί άλλο θα έχει ακούσει. Καλαβαίνει στην εκπληκτική του. Ναι, αλλά τι περίμενε. Είναι τραγοντήριο τραγόδο. Δεν είπατε. Παραμε να περιμένουμε, το περιμένουμε. Δεν είπα μου ότι η μαριακάλα την ατραγωγή στο παιδί μου. Δεν έκανε γιατί βήσει κάτι. Γιατί με φροντίε GW έκανε το παιδί μου. Για αυτό το ρώτησα αυτό. Τι θέλει να λύσει την απορία. Για αυτή την εμπειρία. Υπάρχουν λέξει που αποφεύγει στον στίχο σου. Δεν μου αρέσουν οι πάρα πολύ σκληρέ λέξει. Οκ. Όπω.

SPEAKER_03

Δεν ξέρω. Έτσι. Φαίνεται κάποιο κληρή ή μπορεί να ακούσω σε κάποιο κομμάτι και να πω ότι. Θα ήθελα τώρα να σου πω ένα παράδειγμα.

SPEAKER_01

Όχι, εντάξει, δεν σου έρχεται δεν έρχεται. Όταν θέλω να έρθει, δεν μου έρχονται. Δεν πειράζει. Δεν πειράζει. Σκληρέ λέξει να μου κάνει την αναπάτηση.

SPEAKER_03

Θέλω έτσι πιο σmoθ πράγματα να γράφω.

SPEAKER_01

Υπάρχουν στοίχοι που έχει γράψει και έχει πει αυτό δεν το καταλάβει κανεί.

SPEAKER_03

Φυσικά.

SPEAKER_01

Τελικά το κατάλαβα. Το κατάλαβα. Εντάξει.

SPEAKER_03

Τώρα αυτό δεν ξέρω.

SPEAKER_01

Ναι, ναι.

SPEAKER_03

Όμω εντάξει, πήγε καλά.

SPEAKER_01

Ωραία.

SPEAKER_03

Ναι, ευτυχώ.

SPEAKER_01

Έχει γίνει τραγούδι σε επιτυχία από δεν το περίμενε.

unknown

Ναι.

SPEAKER_01

Δηλαδή να υπάρχει. Θα το πιο ή δεν το λέμε γιατί.

SPEAKER_03

Όχι, θα το πω. Δεν το περίμενα. Δηλαδή ήταν το φύγιο του κουβέρτη.

SPEAKER_01

Οκ. Σίνομε δεν ξέρουν κουβέρνη, δεν ξέρω την ισκοφείω οπότε με πια τη διάβαση. Αλλά θα το βάλουμε.

SPEAKER_03

Έγινε επιτυχία έγινε επιτυχία και τα μεγάλη. Όχι, γιατί αποτιμούσα το τραγούδι, αλλά γιατί δεν περίμενα να φτάσει στον βαθμό που έφτιασε. Και επίση δεν είναι επιτυχία.

SPEAKER_01

Σίγουρα. Ότι ενώ γράφει σαφώ και ολοκληρώ που γράφει για να γράψει μια επιτυχία κάτι που θα πάει καλά, νομίζω ξέρουμε ότι δεν πάνε όλα. Όχι, βέβαια. Και κάποια τα οποία θα είναι πιο.

SPEAKER_03

Παρόλο που γράφω πάντα με την ίδια σοβαρότητα. Δηλαδή. Δεν το γράψα. Το υποτίμησα του.

SPEAKER_01

Πάντα γράφει.

SPEAKER_03

Και δίκη για τον νίκο, είμαστε συνεργάτη χρόνια και έχουμε και τη σχέση που έχουμε και όλα αυτά. Ισάσαμε πάρα πολύ μεγάλη χαρά το έγραψε. Απλά δεν περίμενα τη θα σκάσει με αυτόν τον τρόπο. Ναι, και έγινε χαμό.

SPEAKER_01

Το που κλείσουμε την κάμπορα που θα τα ακούσατε να το έχει ακούσει και το έχουμε βάλει λίγο εδώ. Ντιάσουμε λίγο sentiment. Ναι, ευχαριστώ. Έχει τύχει να γράψει κάτι που δεν το έχει ακριβώ βιώσει και αφού το γράψει κατά σύντοση να σου συμβεί.

SPEAKER_03

Βεβαίω. Καμιά φορά λέω ότι τα τραγούδια είναι προφητικά. Το έχω αισθανθεί πάρα πάρα πολύ φωτό.

SPEAKER_00

Για παράδειγμα. Πώ δεν έχω, Το λέω ή δεν το λέμε. Δεν θέλω να βάλει στην σκηνή θέση. Βλέπει εγώ πάντα ρωτά. Το λέω, δεν το λέω.

SPEAKER_03

Πώ. Νατό Βαρτή, για τον Ρέμα όταν είσαι εδώ.

SPEAKER_01

Οκ. Τώρα ψάξουμε πάλι του τοίχου να καταλάβουμε τι λένε στο να μάθουμε την ιστορία και τι συνέβη.

SPEAKER_00

Εντάξει, εγώ θα το κάνω. Εγώ θα το κάνω κατά τον στόχο. Αυτό είναι το ζητούμενο. Θα το κάνω κατά του εκατό.

SPEAKER_01

Λοιπόν, πώ είναι η στιγμή που ακούσει προ τη φορά τραγουδισμένο ένα τραγούδι σου.

SPEAKER_03

Πώ είναι.

SPEAKER_01

Ναι, πιάνε συνισθήματα.

SPEAKER_03

Χαρά. Ναι, ναι, ναι. Κάθε φορά το ίδιο. Εκτι ενθουσιασμό ο ίδιο και η χαρά βέβαια με την πάρο των χρόνων και το έχει μέσα το έχει συνειδητοποιήσει ότι αυτό συμβαίνει συχνά κτλ. Όμω παρόλα αυτά, είναι αυτή η γοητεία τη δημιουργία, ότι και πάλι κάτι γεννήθηκε.

SPEAKER_01

Ακούσε τα τραγουδία που γράφει γενικά ή σε του ανθρώπου.

SPEAKER_03

Θα ακούω τόσο πολύ μέχρι να τα γράψω. Δηλαδή, στη διαδικασία που τα γράφω, μετά που τα τραγουδώ πάνω στο τη Μελοδία, μετά που θα ακούσω τον τέμο, μετά που θα πάρει ο κάθε καλλιτέχνη, θα το κάνει τρέμα ίδιο, θα το ξανακούσω. Όταν και κλοφορήσει και μετά δεν θα επιλέξω ένα δικό μου τραγούδι να ακούσω.

SPEAKER_01

Αντίχε δεν αλλάζει, α πούμε. Όχι, εντάξει, Όχι, γιατί η Σελνί έχει επίπεδα. Δηλαδή, δεν θα επιλέξω όμω να ακούσω τραγούδι.

SPEAKER_03

Δεν θα συγκινηθω από ένα δικό μου τραγούδιο όταν θα έχει κλοφορήσει και μετά.

SPEAKER_01

Αυτό για κάποιο λόγο μου ακούειται κατανοητό. Δηλαδή μπορώ να το καταλάβω.

SPEAKER_03

Δεν θα με συγκινήσει. Ενώ με έχει συγμήσει την Ελλάδα από το γράφω κτλ. Έχω νιώσει αυτό. Μετά που μου λέει, πω, αυτό το τραγούδι με έχει συγκεκριθεί. Αυτό που έχει γράψει εντό ωραίο. Και εγώ κουταλαινών και συγκινούμα.

SPEAKER_01

Εντάξει, αλλά εγώ θεωρώ ότι έχει περάσει στη συγκίνηση γράφοντα. Δεν είναι και σε ένα που έχει περάσει έτσι. Αλλά βέβαια. Το έχει γράψει τόσο πολύ γίνησε πολύ μπροστά. Υπάρχει παρόλα αυτά τα τραγούδια που δεν θέλει με τίποτα να ακούσει.

SPEAKER_03

Όχι πώ δεν θέλω να τίποτε να ακούσω, απλά με σενχωρεί.

SPEAKER_01

Ναι, υπάρχει. Εγώ είμαι ένα τραγούδι που σε δικά που έχω πέντε έχω έτσι. Ένα τραγουδεί μου αρνούμε το πολλά.

SPEAKER_03

Να βρίστε ήδη.

SPEAKER_01

Αρνούμε. Όσε φορέ το έχω που έχω παντάξει όσο πολύ στο κλάμα, που πια αρνούμε να το πολλάύιο.

SPEAKER_03

Και καλά κάνει.

SPEAKER_01

Επειδή είναι και έρχεται από πολύ σκοτεινά τέτοια, δηλαδή. Ήταν το αναβιώνω κάθε φορά πάνω στη σκηνή. Δεν γίνεται, κάναμε ωραίο βίντεο, το κάναμε αυτό, υπάρχει στον κόσμο, υπάρχει και έξω. Ποιο θέλει να τα ακούσει. Ναι, δεν είναι καθόλου εύκολο κανον σκέφουμε αυτό. Αλλά εντάξει, υπάρχει.

SPEAKER_03

Φυσικά.

SPEAKER_01

Το γράψα με την ψυχούλα μου, ήταν από τα λίγα που έχω γράψω εγώ του τίχου όλου. Το γράψω από την ψυχούλα μου μέσα.

SPEAKER_03

Δεν ήταν λειτουργικό αυτό.

SPEAKER_01

Δεν ξέρω.

SPEAKER_03

Δεν δημιουργήσει ηλικτροτικά.

SPEAKER_01

Δεν μπορώ να σου πω.

SPEAKER_03

Καλάζουμε τώρα λέει ρόλο και του κάνει από την έγιναν.

SPEAKER_01

Δεν μπορώ να στόχου. Δεν μπορώ να σου πατένω πάνω από το φυσικό. Εντάξει. Ναι. Χάρη για τα μηνύματα που έλαβα.

SPEAKER_03

Ωραία.

SPEAKER_01

Από κόσμο που μου είπε σε ευχαριστώ.

SPEAKER_03

Ωραία. Κατάλαβα απόλυτα.

SPEAKER_01

Αμέχρι εκεί.

SPEAKER_03

Εντάξει.

SPEAKER_01

Όχι, αυτό το παντήσαμε. Έχει τύχει να σου πούνε να αλλάξει δραστικά στίχου σου. Να σου πει θα το θέλω αυτό, αλλά πρέπει να αλλάξει όλο το κουβλέον.

SPEAKER_03

Πώ, βέβαια.

SPEAKER_01

Το κάνει. Το κάνω.

SPEAKER_03

Το κάνω. Υπήρξε αναφορέ που είπα δεν το κάνω. Εμένα μου αρέσει έτσι ακριβώ όπω το έγραψα. Όταν όμω κατάλαβα ότι αυτό θα εξυπηρετήσει κάτι και στη μελλονδεία. Αναλόγο και πώ θα το ζητήσει ο άλλο.

SPEAKER_01

Άρα είστε από του ανθρώπου που είναι ανάλογα προ το ζητήσουν.

SPEAKER_03

Δεν έχω θέμα να αλλάξω κάτι. Προθέω φυσικά και έχει τύχει να αλλάξει ολόκλο τραγούδι. Αλλά όχι σε φάση του τύπωση ότι είναι να το βγάλουμε τώρα και πρέπει να το αλλάξει όλο είναι ότι έχω ένα στοίχο πάνω σε μια μελλονία γιατί ένα φίλο και μου λέει για το θέμα να γράψει ένα τελείω διαφορετικό στοιχο πάνω σε αυτή τη μελονία και το κάνω και μετά γίνεται ένα τραγούδιο γνωστό που έχει πει γνωστή καλλιτέχνη. Οπότε οι αλλαγέ πρέπει να γίνεται, δεν πρέπει να εσύ έχει γράψει το Ευαγέλ και δεν αλλάζει αυτό με τίποτα.

SPEAKER_01

Υπάρχει βολελτσιο, α πούμε, τα έχει στο συνολοφυλάκι όσου τοίχου που του αφήνει και περιμένει πότε θα βρουν το δρόμο του. Ή γράφει κάποιο πιο οργανικά στη συνθήκη. ξέρει ότι οι τάδε ο τάδε θέλει να βγάλει ένα καινούριο άλλο και γράφει. Καθώ.

SPEAKER_03

Δεν έχω πολλά στο Σιρτάρι και αλήθεια. Όχι, ότι δεν έχω. Αλλά όχι ένα τόσο μεγάλο λόγο τραγουδίών. Συνήθω γράφω φεύγει όπω γίνεται έτσι. Έχω όμω τραγούδια στο συρτάρι και πιστεύω πάντα ότι τα τραγούδια είναι ζωντανή οργανισμοί που εκείνα όταν είναι στη στιγμή του θα πάνε εκεί που πρέπει.

SPEAKER_01

Οκ. Σαν διαδικασία, πολύ τυπικό, α πούμε. Επειδή περιπτώσει το γράφω φεύγω και γράφω φεύγει και μου ήρθε. Εσύ, κάθε, γράφει, α πούμε στοίχο. Ποια είναι η διαδικασία πώ αυτό ο στίχο φτάνει στα χέρια ενό καλλιτέχνη να δάντο θέλει όχι.

SPEAKER_03

Λοιπόν κιταλή, μπορεί να έρθει ο καλλιτέχνη σε μένα και να μου πει έχει κάτι να μην θυματίσει.

SPEAKER_01

Οκ.

SPEAKER_03

Ναι. Τώρα, αν καθηγήσω και γράψω εγώ με ένα συνθέτει. Μετά το δειματήνο στο καλλιτέχνη. Του θέλω τα ακόμα και το έχω με γράψει αυτό. Σε ενδιαφέρει, άκουσε το. Σου αρέσει.

SPEAKER_01

Πε, όλο το βλαγοπούλο έχει τη δυνατότητα να το κάνει αυτό, γιατί εγώ έβλεπα άλλο βαλοκοπούλου μπροστά μου, σε μέρη, θα έλεγα, δεν άναμε. Γιατί μιλάει, Γιαλακούβε από για τι λακούδε, γιατί μιλάει. Σκεφτόμε μια λογο που έχουμε έξω τώρα για αυτό που κοιτάξτε και βρήκα τηλακού. Σε παιδιά που μα βλέπουν τώρα που γράφουν και είναι τώρα πολύ καινούρια σε όλο αυτό, ποια είναι η συμβολή του, πώ να προσεγγίσουν ιδανικά έναν καλλιτέχνη.

SPEAKER_03

Λοιπόν, θα πω κάτι ότι δεν θα πρέπει να αποθαρίνονται γενικότερα τα παιδιά. Γιατί κι εγώ, όταν κυκλοφόσε τα κομμάτια με το Φαξ και μετά δεν μα τολήθηκε ο δρόμο με ροδοπέτα.

SPEAKER_01

Θα πήθε μετά αυτό το τραγούδιο, γιατί.

SPEAKER_03

Κάθε άλλο, κάθε άλλο. Αλλά και σε όλη αυτή τη διαδικασία μέχρι να φτάσω στο σήμερα. Το πάλισσα πάρα πολύ, βρήκα πολύ καλυστέρε πόρτε, αγωνίστηκα να αποδείξω ότι αυτό που κάνω το κάνω καλά και να βρω ανθρώπου να το πιστέψουν, να με δώσουν και δεν το δούμε, να ακούσουν κάτι, να δουν κάτι. Και γονίστηκα πάρα πολύ, δηλαδή το ζούσα και στη δράμα, δεν ζούσα ή να πήγαινε ερχόμουν σε όλη τη διαδικασία. Κατέβασε να είναι κανένα που πήγαινε σε μια δυσκολγραφία, πήγαινε σε ένα συνταγή. Δηλαδή και κρέφα κλειστά. Ένα πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Όμω, όταν κάνει πραγματικά, θέλει πάρα πολύ να το κάνει. Κατέπανε προίσει από αυτά. Ναι, θα προσαρείσει μια φορά. Δεν θα συναντορίζει, δεν θα πεισω ότι Μην τα παρατάσει. Μην τα παρατάσει. Πρέπει να πείσω να είναι σε έναν ποτάμι που δεν σταματάει προθανά.

SPEAKER_01

Τι σου έχουν κλέψει ποτέ η δέξει. Δεν μιλάω εκπαιδερά. Δεν μιλάει εκπείρα. Δεν έχει τίποτα να κάνει με το ράμφο στο ίντερνετ τελευταίο καιρό. Στι αρχέ. Στι αρχέ. Αφού σε και λέ, καλά είναι χρόνοι.

SPEAKER_03

Σχεδόν, σχεδόν αυτού.

SPEAKER_01

Το οποίο πω έναν στιχό, πώ μπορεί να μπορούσε να τον κλέψουμε, πια είναι τίποτη κάπου ένα κομμάτι να το δουν και σου λένε να έχει ευχαριστώ και τελικά το βλέπει. Κάπω έτσι γίνεται λίγο παραλαγμένο.

SPEAKER_03

Κάπω έτσι γίνεται, ακριβώ, λίγο παραλαγμένο. Αλλά καταλαβαίνει αυτό μάθο.

SPEAKER_01

Είναι ότι είναι πολύ.

SPEAKER_03

Ναι, ναι.

SPEAKER_01

Θεωρήσω ότι και ο χώρο τη χουργία είναι ένα χώρο που έχει πολύφαλοκρατεία και πατριαρχία, δηλαδή, ω γυναίκα τειχουργό. Θεωρήσει ότι το ότι σε γυναίκα έχει υπάρξει εμπόδιο.

SPEAKER_03

Φυσικά. Αν και προσωπικά δεν αντιμετώπισα κάποια συμπεριφορά η οποία να είναι τραβηγμένη, έτσι να το πω. Ήταν φορέ που συνέβησαν κάποια πράγματα, τα οποία ήταν μυνήσιμα σήμερα.

SPEAKER_01

Μηνίσιμα.

SPEAKER_03

Πολύ περιορισμένα όμω. Και παρόλο που δεν έχω σου λέει τόσο έντονα κάποιο προσωπικό βήμα σε αυτό, φυσικά και υπάρχουν περιπτώσει ανθρώπων οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν διαφορετικά γιατί τυχαίνει να είναι γυναίκε.

SPEAKER_01

Γιατί πάντα εννοώ θεωρώ τον αυτό που πολύ ξύπνοε με την έννοια του καταλαβαίνω τι συμβαίνει, πάντα δεν πάγω να σου κάνουμε όταν ακούω σε κάποιου συγκεκριμένου συλλήσα πιο τέτοιου είδου καλλιτεχνικό είναι πια έμια. Μα μεγαλώνουν με τι, όχι με την πνευση, με το φύγημα το ξεπερδεύτα φύγημα ότι η στοίχηση συγγραφή είναι για τα κορίτσια. Και ξαφνικά, σου λέει σε κοπέλα γράφει. Αυτό είναι το φύγημα. Και ξαφνικά, ακόμα και εκεί, αυτό που έλεγα, δεν θυμάμαι που το έχω αφήσει είναι ότι πάντα θα με βρίσκει, ξαφνισμένοι, που κάποια επαγγελματικά όπω του μάγειρα α πούμε, ή του Τυχουργού, που κοινωνικά το φύγημα είναι η γυναίκα είναι στην κουζίνα και μαγειρεύει. Η γυναίκα είναι καλή με τα λογοτεχνικά και γράφει. Ακόμα και αυτό. Τα επαγγελματικά του φίλια. Τα απόλυτα αστεριότυπα τα επαγγελματικά του φίλια. Και παρόλα αυτά, που πάνω από τα αστεριότυπα, πά στο επάγγελμα να το δει. Και συναντάλλον άντρε μέσα. Και λέει κάτσε μια στο λεπτά. Για να καταλάβω. Πουλά το φύγημα ότι ο συγγραφέα χειρουργό, α πούμε, οι γυναίκε είναι καλέ στο γράψουμε, αλλά ο συγγραφέα του κουργού είναι άντρα. Οι άντρε είναι καλή σε αυτό. Η κουζίνα και το μαγείρεμα, αλλά οι άντρε είναι καλή μαγείρε τη επαγγελματίε. Και λέω. Δεν γίνεται, αυτό είναι ψυχασδικό. Όλο το ψηκασυνικό, αλλά και. Ακόμα και αυτό. Οι άντρε είναι καλή και όλα επαγγελματικά, αλλά οι γυναίκε είναι καλέ στην κουζίνα μόνο εστιανικά. Μόνο. Και γι' αυτό πάντα με εκπλήσει αυτόν πριν. Δεν ξέρω γιατί με εκπλήσει έτσι. Δεν με εκπλησει καθόλου. Δεν θα έπρεπε. Δεν θα έπρεπε. Δεν θα έπρεπε, αλλά δεν με εκπλήσει. Ποιο, στεναχώροεκπλήσει. Δεν είναι ακριβώ. Δεν ξέρω τι. Α. Γράφει ποτέ έχοντα στο μυαλό σου τώρα θα γράψει ένα ποπ κομμάτι. Τώρα θα γράψω ένα έντεχνο κομμάτι ή τι βγαίνει.

SPEAKER_03

Όχι. Ποτέ δεν σκέφτεμε τη γράφω.

SPEAKER_01

Οκ. Έχει όμω διαφορά ένα ποπ στοίχο από ένα έντεχνο στοίχο και ένα λαϊκό στοίχο στον τρόπο που γράφεται. Όχι.

SPEAKER_03

Για μένα δεν έχει καμιά διαφορά ούτε βάζω τα μπέλεσ. Δεν υπάρχει έτεχνο, λαϊκό, τα αλλάτι είναι άντεχνα α πούμε.

SPEAKER_01

Η αλήθεια είναι και με τη λέξη αντεχνο. Κι εγώ είμαι λίγο πρέπει να βρούμε μια καλύτερη λέξη.

SPEAKER_03

Ακριβώ, δηλαδή θεωρώ ότι γενικά δεν μπορεί να είναι τα μπέλεσ, οπότε τι βάζω και στη μουσική.

SPEAKER_01

Ρωσέ απλά καθαρά μου, α πούμε, υπάρχουν λέξει χαρακτηριστικέ που είναι για λαγικά τραγούδια. Λέξει χαρακτηριστικέ.

SPEAKER_03

Εξήσω έχει κάποια μια διαφορετική αισθητική το να γράψει ένα έντεχνο από ένα άλλο. Για μένα, δεν έχει διαφορά.

SPEAKER_01

Από δεν το περίμενα. Εγώ θα περίμενα στο μυαλό μου, α ναι. Όταν σκέφτομαι θα γράψω ένα από πάκι.

SPEAKER_03

Έχει ξέρει μπορεί να αλλάξει ένα στίχο, να τον αλλάξει μελογή, να τον αλλάξει ενοχίστρο, δηλαδή να αλλάξει όλο το ύφο. Να πάρει ένα στοίχο, να κάνει μια συγκεκριμένη ενοχύστρωση και να είναι τέλο και να κάνει μια αντίστοιχη ενοχιστολή και τέλο κάτι άλλο.

SPEAKER_01

Η αλήθεια του έλεγκα στη νόημα γιατί υπάρχουν πολύ καλλιτέχνε που παίρνουν τα τραγούδια του μετά και τα κάνουν διασκευέ. Που τα αλλάζουν και λέω και αλλά άλλο τραγούδια.

SPEAKER_03

Οπότε βλέπει ότι ο τρόπο που το γράφει δεν αλλάζει.

SPEAKER_01

Δεν το σκέφτηκα. Τι σε εμπνέει. Τι με εμπνέει. Αν είναι πολλά αυτά που σε εμπνέουν, τι δεν σε εμπνέει καθόλου. Γιατί δεν θα γράφει ποτέ.

SPEAKER_03

Καλύτερο αυτό. Γιατί να με ευνεύψουμε μπορεί να πάρει.

SPEAKER_01

Το καταλαβαίνω. Τι δεν θα γράφει τίποτα. Γιατί ήταν κακό για τον πόλεμο δεν ξέρω. Αλλά γιατί μπορεί σένα το κρατήσει σε απόσταση.

SPEAKER_03

Και δεν θα γράφω κάτι κάποιο που να αφορά πολιτική. Αν και πήγα ένα κομμάτι που πήγαν ένα στίγμα κοινωνικό, αλλά κυρίω γράφω με πλέον έρωτα.

SPEAKER_01

Το ακούω. Είναι δική μου αίσθηση μα.

SPEAKER_03

Σε σχέση των ανθρώπων.

SPEAKER_01

Ή εντέλει όλοι μα τραγουδά για τον έρωτα.

SPEAKER_03

Ένα, εκεί καταλήγουμε όλοι.

SPEAKER_01

Το σκεφτώ μου τι προέλε. Δηλαδή. Σκεφτώμε και άλλα ταραγούδια μου που νομίζω από εμπειρία τώρα που έχετε ερωτάζουμε το καινούργιο άλυμο, οπότε πάλι έχω μπει σε μια διαδικασία λίγο. Και λέω θέλα να μην γράψω για τον έρωτα και εντέλει, ακόμα και αυτά που φαινομεικά δεν μιλάνε για τον έρωτα, για τον έρωτα μιλάνε.

SPEAKER_03

Φυσικά, όλο και καταλήγουν. Δηλαδή έχει τυχα να γράψουμε ένα κομμάτι με τον Αντόριβέ και μου έλεγε που ήταν λίγο πιο κοινωνικό πολιτικό το περιεχόμενο. Και μου λέει: Στο εφίλανου κάτι που να έχει έρωτα. Πάντα πρέπει να υπάρχει.

SPEAKER_01

Δηλαδή, ακόμα και ένα τραγωγή που έχω ένα καράζο κόσμο. Μέρωτα τον κάτι. Καταλαβαίνει, όχι. Δεν γίνεται. Δεν ξέρω τι δεν μπορώ να γράψω για κάτι άλλο. Φυσικά και μπορεί. Νιώθω ότι γράψει. Ποτέ δεν θα γράψουμε κάτι άλλο.

SPEAKER_03

Πλάξα εγώ.

SPEAKER_01

Σκέψω, μια φορά έλεγα και όλο αυτό ξεκίνησε. Που ήθελα να φτιάξω ένα live μόνο τα ερωτικά.

SPEAKER_02

Ναι.

SPEAKER_01

Και απλά κάποια στιγμή παρατήθηκα. Γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω ποια είναι μία ερωτικά. Δηλαδή η κίνητα όλη να σημειώσει με τα τραγούδια που θέλω να πω πια είναι ερωτικά και δεν μπορεί να βρω ένα που δεν ήταν. Και λέω. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται. Δεν γίνεται. Είναι ένα στοιχό εκτεθυμμένο μέσα από τα τραγούδια του. Φυσικά. Δεν κρύβεται πίσω. Δηλαδή. Δεν θέλω να υπάρχει μια.

SPEAKER_03

Αυτά που γράφει μπορεί να φορούν τα βιώματα. Το κομμάτι τη ζωή του, τη σκέψη του, τη αντίληψή του.

SPEAKER_01

Θα σου πω που πήγαινε το ίσω όχι. Και έχει να κάνει με κάτι πόμει στην αρχή, επειδή δεν δίνουν κρέτη στα live. Λε, έστω τέλο τη ημέρα, αυτό που τραγούδε εκεί θα εκτεθεί. Εγώ δεν με λένε ποτέ.

SPEAKER_03

Α, την γλίτσα.

SPEAKER_01

Την κλείνω. Του λέω δεν την κλινών.

SPEAKER_03

Δεν γλιτώσει, όχι, όχι. Φυσικά και εκδήθεσε.

SPEAKER_01

Αλλά τώρα και τη συνοπίζεται και έγραφα.

SPEAKER_03

Αλλά το ξέρει ότι θα εκτεθεί.

SPEAKER_01

Ναι.

SPEAKER_03

Είσαι έτοιμο ότι θα εκτεθεί.

SPEAKER_01

Έχει γράψει κάτι άλλο από στίχου ή οδηγείματα. Βεβαίω. Κάντε μα πλάγ εδώ.

SPEAKER_03

Αρχικά, έχω γράψει και γράφω παραμύθια για παιδιά.

SPEAKER_01

Πρέπει να τα διαβάσω στο HTW. Πρέπει να κάνουμε μια βραδιά να διαβάζω παραμύθια. Κάνουμε εδώ, διαβάζουμε παραμύθια για παιδιά. Πρέπει να κάνουμε όλα βλαπούλου παραμύθια, φιλοξερή μου τι μου.

SPEAKER_03

Μετά τώρα είμαι στη διαδικασία συγγραφή ενό βιβλίου.

SPEAKER_01

Περίπου, τι θα αφορά.

SPEAKER_03

Λοιπόν, είναι μια ιστορία που αφορά τον έρωτα βέβαια. Ένα πούμε όμω. Είναι μια ιστορία που αφορά δύο ζευγάρια, το ένα από το παρελθόν και ένα από το παρόν. Και πώ αυτέ οι δύο ιστορίε συνδέονται μεταξύ του. Οκ. Οκ. Ναι. Είναι πολύ εδώ γι' αυτό. Επίση. Πίσει έγραφα πάρα πολύ στα νερικά μου χρόνια.

SPEAKER_01

Η οποία δεν έχει εκδοθεί ποτέ. Ποτέ. Μπορεί έγινε στίχο.

SPEAKER_03

Κάποια ναι. Τα παράλαξα και το εφτερά στο μέτρο. Ναι, ναι, ναι.

SPEAKER_01

Γιατί νιώθω ότι για ένα στοιχώ, ίσω είναι κάπω εύκολο να μεταπιτήσει από τον έγραφα.

SPEAKER_03

Ναι, να το κάνει. Φυσικά, φυσικά.

SPEAKER_01

Ζιλεύω πάρα πολύ τον κόσμο που ξέρει να γράφει. Καλά και τον κόσμο που ξέρει να γραφείτε, μην το πιάσουμε τώρα. Αλλά είσαι από του ανθρώπου που ζηλεύω πάρα από τα λέντση, είναι τα λεντα που ζηλεύω πάρα πολύ. Γιατί εγώ, αν δεν είναι κάτι πολύ μέσα μου που θα το γράψω και κάπω άγρα, δεν το έχω καταλέγντο. Να του να γράψω. Δεν έγραφε και ποτέ εύκολα ή ποτέ δεν κατέγραφα τι σκέψη μου κάπω. Το οποίο το έχω κατανοιώσει τώρα γιατί θα μπορούσε να. Θα μπορούσε τώρα να έχει. Όχι να έχω λύκο, αλλά να έχω μνήμη. Μην για πράγματα τα οποία.

SPEAKER_03

Και την οποία μνήμη μπορεί να χρησιμοποιήσει δημιουργικά. Και να κάνει πράγματα.

SPEAKER_01

Γιατί το όρο καλλιτέχνε αντελώ από τι εμπειρία μου.

SPEAKER_03

Αυτό, για φαντάσουν να αντιλήσει και από την μνήμη.

SPEAKER_01

Ακριβώ, δηλαδή και η μνήμη είναι από τα κομμάτια που με κινητροδοτή στην τέχνη μου εκτό του τράγαινο ω βουλιά στην Κάνη.

SPEAKER_03

Παρόλο που θέλω μπορεί να καλέσει όμω, κάτι που ανακαλύψει.

SPEAKER_01

Ναι, αλλά α πούμε, τώρα που έκανα για τον καρκίνο την έκθεση.

SPEAKER_03

Έκανε για τον καρκίνο.

SPEAKER_01

Δεν είμαι γνωριστή, ήμουν και με θέλω να πούμε. Την πριν χρόνια πέρα. Έκανα έκθεση για τον Καρκίνο εδώ τον Οκτώβριο και είχε ένα documentation, μια διάθεση documentation, αλλά για μένα ήταν καθάρα καταγραφή. Δηλαδή έκανα και μια μεγάλη κατάσταση, αλλά ήταν κυρίω η διάθεση καταγραφή μου. Οπότε θα ήθελα να έχω και μια καταγραφή πέρα από παιδικέ φωτογραφίε του πώ ένιωθει τη δεδομένη στιγμή, όχι μόνο πάνω.

SPEAKER_03

Έχει να δείξει πάρα πολλά πράγματα μέσα από τη μνήμη.

SPEAKER_01

Έχω πέσω τη μαμά μου τώρα. Θέλω να τη βάλω να μπρασέ από μια κάμερα, όχι παρέκτρο να το δημοσιοποίσω, να μου μιλήσει για τη ζωή τη για τα πάντα. Γιατί να τα έχω καταγγραμένα. Ακριβώ γιατί δεν έχουμε ημερολόγια.

SPEAKER_03

Ακριβώ.

SPEAKER_01

Ναι, νομίζω ότι η μνήμη πολύ σημαντικό. Πολύ πολύ. Πώ αλλάζει ο τρόπο που γράφει για τον έρωτα μεγαλώντα.

SPEAKER_03

Αλλάζει.

SPEAKER_01

Με πιο τρόπο.

SPEAKER_03

Παλιότερα ήταν πιο αφόρμητο. Τώρα μπαίνει σε μια διαδικασία δεύτερο σκέψειων α πούμε. Διατρεί πάντα την γοητεία του, αλλά γράφω πολύ διαφορετικά πια γι' αυτό.

SPEAKER_01

Έχει τύχει να ακούσει τραγούδε που έχει γράψει τον έρωτα πριν 10 χρόνια, 20 χρόνια και να μου τζώσει τον αυτό. Να εγώ αν είναι δυνατόν. Όχι, να πει. Να νιώθετε σε αυτά γι' αυτό το μαλάκα.

SPEAKER_03

Αυτό να κάνει δυνατόν μπορώ.

SPEAKER_01

Γι' αυτό. Θέλω να ξεχάσω. Έχει. Υπάρχει τραγούδια που σου θυμίζει έντονα μια προκατάσταση και θέσει απλά να εξαφανιστεί από τον κόσμο. Φυσικά. Όχι αυτό, υποκρετικά είναι έστελ το τραγούδι, παιδί μου.

SPEAKER_03

Είπαμε τον τραγούδι μου. Δεν το αξίζει το τραγούδιο αυτό. Ναι, ναι, ναι βέβαια. Εννοείται.

SPEAKER_00

Τη κάτσε την περίπτωση.

SPEAKER_03

Έχει, δεν αποκτήσει τον εθνών, αλλά λέει ότι θα το αποφύγω όσο περισσότερο μπορώ.

SPEAKER_00

Έχει ζητή τίποτα από τραγουδεί. Τι τύπου σε πατακαλώ. Αυτό μην το ξαναπείτε. Αύκολο. Τη μου έχει την άλυση μου.

SPEAKER_03

Την έχω την αφού. Έτσι και μεταξύ του παρόλοκίνο να τον εποθεί αυτό.

SPEAKER_00

Ναι, ναι, εννοείται.

SPEAKER_03

Δεν το είπε βέβαια, αλλά θέλω να σου πω ότι. Ναι, μεταξύ του παρουτικαστή όμω υπόθηκε. Μη το δώσουμε αξία.

SPEAKER_01

Το εκμεταλλεύετε και επιτέλου πάψε αυτό την επόμενη.

SPEAKER_03

Ακριβώ. Πού δεν μπορεί να έρθει αυτό που ήθελε. Ναι. Δεν το γράψω εγώ. Ναι, ναι.

SPEAKER_00

Δεν το ξέρω.

SPEAKER_01

Λοιπόν. Εφύπω.

SPEAKER_03

Νομίζω, η θεωρείται με το πλήρω.

SPEAKER_01

Το λέω θα λάβουμε και θα πρέπει να ξέρω πώ το έχει γράψει κατάλληλα.

SPEAKER_03

Νομίζω ότι είναι φύγο. Είναι εφίω.

SPEAKER_01

Αν έπαιδα. Θα θέλω συγκεκριμένο απλά. Αν έπρεπε να διαγράψει ένα στοίχο που έχει γράψει. Από την ιστορία του τέτοιου συμβουλή. Ένα, αν δεν τραγούδι. Αλλά για να μην είναι χθε με τραγούδι, αν έπρεπε να τα διαγράψει ένα στοίχο με ένα τραγούδι. Υπάρχει κάποιο αρχέτε τώρα που να βγει, αυτό θέλω να εξαφανιστεί χθε. Κανένα βαρέ ερωτήματα.

SPEAKER_03

Δεν μου το έχουν κάνει ποτέ. Δεν μου κάνει ποτέ αυτή την ερώτηση. Τέλεια είναι. Ακόμα και αν δεν θα μπορέσει να την απαντήσω, σου βάζει το καπέλλιο. Ευχαριστώ. Δεν μου έρχεται τώρα κάτι. Ένα στίχο πάνω.

SPEAKER_01

Γιατί τα τραγούδια που μαστείζουν κάτι παλιού, κακό ή οτέβαια ή παλιό. Αλλάξε ένα στετικό να πει. Όχι! Γεια σου! Αντίο, πελέκαμε. It's okay. Εμεί προβλημα. Υπάρχει σίγουρα. 100%. Είναι αρκετά σίγουρη αντιπροσωπεύση.

SPEAKER_03

Σίγουρα. Ναι, ναι. Έχει να θέλω να δείξει βίντεο από την κινητό να το βάλει το υγώ.

SPEAKER_01

Αν σου έφθινά κάτι.

SPEAKER_03

Α, για το τραγούδιο α πούμε.

SPEAKER_01

Όχι τραγούλε, λέω, δεν είναι στοίχιστο συγκεκριμένο. Δεν είναι εκθέσουμε ολόκληρο το τραγούδι. Να πει αυτή τη φράση από αυτό το τραγούδι θα ήθελα να την εξαφανίσω. Δεν είναι κακό.

SPEAKER_03

Ένα σκεφτόλον.

SPEAKER_01

Δεν είναι κακό, γιατί μπορεί να είναι κάτι για να σε ελαφρύ. Μπορεί να είναι κάτι που πονάει πολύ. Όχι, υποχρετικά κάτι που είναι κακό. Κάτι που υπονάει. Κάτι που δεν θα θέλει να έχει μοιραστεί τόσο. Σε βάλω το οποίο αυτό που μιλάω δεν θα πειλά το επόμενο. Υπάρχει κάτι που έχει γράψει. Και ξέχασα την ερώτηση. Υπέροχο. Ξέχασε τι θέλει να πω. Ξεκίνησα να λέω κάτι που μου ήρθε στο μυαλό αυτοί και απλά πάτησε αντιλήτριο το κεφάλι μου την ώρα που την έλεγα. Το είδα αυτό συγγραφέα. Πώ γίνεται η άλλαγγελμα. Δεν ξέρω.

SPEAKER_03

Τι ρώτησε.

SPEAKER_01

Έλεγα. Σω έλεγα εκείνη την ώρα. Αν είναι κάτι δεν είναι κάτι που πονάει, αν είναι κάτι που θέλει να εξορτήσει και φτιάχνει κάποιο την ώρα. Α, αν υπάρχει τραγούδι πού.

SPEAKER_03

Το έχει γράψει αλλά.

SPEAKER_01

Ναι. Δεν πειράζει δεν θα το μάθουμε ποτέ.

SPEAKER_03

Μπορεί να έρθει τροχωνισμένο.

SPEAKER_01

Το κάρμα είπε. Μην το ρωτήσει αυτό. Και εγώ το σέβο με το κάνω. Ακριβώ. Λοιπόν. Α. Όταν γράφει τραγούδια για ανθρώπου συγκεκριμένου. Δεν το ξέρουν αλλά το ξέρουν.

SPEAKER_03

Ναι, υπάρχουν περιοριστέ που το ξέρουν κιόλα, φυσικά. Δηλαδή του λέει, γράφω κάτι τώρα και θέλω να το δει γιατί νομίζω ότι είναι για σένα. Όχι, αν αναφέρω τη σε καταστασιόν. Σε κατασταθεί.

SPEAKER_01

Και ξέρουν ότι. Α, αυτό είναι για μένα τον τραγουδίο. Δηλαδή αν έχει κάποιο κάποιον για μένα το έπακρα τη Αγάπη να θυμίζει, μέχρι να πεθάνω, θα το έλεγα. Εγώ για μένα γράφτηκε! Εκεί του τόπα και να τον τιμωρήσω. Εντάξει. Έτσι μια ζωή με το κουβαλάει. Είδα στα 17-18 πόσα τιμωρητική. Πώ τη μορφή.

SPEAKER_03

Δεν καταλαβαίνω τώρα πια.

SPEAKER_01

Εγώ το καταλαβαίνω.

SPEAKER_03

Είναι αυτή η θέλα των συστημάτων. Είναι εκείνη ηλικία που όλα.

SPEAKER_01

Αλλά γιατί κάνω εγώ η δική σου πιο κοντινή σου επειδή. Φυσικά. Φυσικά. Δεν ξέρετε τι έχει κάνει μαμά μου και το αρνείται. Έχει γράψει ένα βιβλίο παιδικό. Και διαβάζει στον Ήρωα και είναι ό,τι θα θέλε εγώ να με και ο κακό είναι ειδικό. Το αρνείτε κατηγορηματικά. Αν διαβάζετε το βιβλίο, αρχικά χρήμα είστε να είναι εξανθώ. Δεν λέω γι' αυτό, δεν ήθελα να είμαι εξανθώσει, αλλά είναι ένα εξαντει το παιδί. Αλλά τα virtues που έχει, που περιγράφει τι έχει είναι ότι με έχει πρήξει στο μεγάλο μάμ να είστε πιο αυτό, πιο εκείνο, πιο το άλλο. Και ο κακόμικό είναι ένα μελαφρινό με σγουρά μαλλιά που αυτό από εκεί. Και δεν τη σταθμό. Το παιδί μου φαινά. Τώρα πού είναι το παιδί μου στο βιβλίο. Και πώ είναι αντίκδου, διαβάζει στο βιβλίο. Πού είναι το παιδί σου. Μην γιατί πρέπει να τη γίνει πλευρά και από σένα. Λέω. Άμονε! Άμονε! Και το φείνω βαρέω. Δεν ξέρω νομίζω. Αν το βλέπει αυτό το επεισόδιο, αν το βλέπει, μα όλο το φερό ακόμα βαρέδο. Δεν σημαίνει ότι δεν το ξεχάσει. Δεν το έχω ξεχάσει. Το οποίο δεν ήταν πάρα πολύ εξουκιστικό.

SPEAKER_03

Ναι, δεν ήταν.

SPEAKER_01

Γιατί δεν μου το αποφασισμό.

SPEAKER_03

Το παίρνει το παιδί.

SPEAKER_01

Το κατάλαβα μόνο μου. Φυσικά. Και πεάντα ή μου να λέει, έφυγο πια σελικά, α πούμε. Δεν το στερίκεψα πιο πολύ το γέλασα από ότι το εσωτερκεφασα, αλλά σκέφτη να έχουν γράψει σε ένα καριόλι που σκεφτό που μου έκανε μέρε τι μέρανε στο τραγούδι και μετά. Ναι, για μένα το γράψει ένα αυτό. Αυτή καλά. Τέλεια. Αν ένα στοίχο μπορούσε να σου απαντήσει πίσω. Τι θα ήθελα να σε ερωτήσει.

SPEAKER_03

Τι θέλει να με ερωτήσει.

SPEAKER_01

Καλέ τι βαθιά άνθρωποι έχουμε φέρει σήμερα εδώ. Είναι καριστική απάντηση όταν πάρα κάτω. Δεν ξέρω αν κάτι να παρατήριο μετά αυτό. Βάου. Δεν ξέρω τι περιμένουμε να ακούσει. Είσαι καλά. Α, ποιο είναι το πιο παράξενο μέρο που έχει έρχεται στοίχο.

SPEAKER_03

Το πιο παράξενο μέρο που έχει έρθει τίποτα. Το αλέρι του σχολείου.

SPEAKER_01

Είναι την καρτευτεί, ότι τα καλύτερα τραγουδία θα έχει γράψει την τουαλέτα.

SPEAKER_03

Ναι, ναι. Το αλέρι τα έχει παίξει πάρα πολύ. Πάρα πολύ.

SPEAKER_01

Γιατί άραγε λε.

SPEAKER_03

Η απομόνωση. Η αίσθηση τουλάχιστον τη απομόνωση. Νομίζω αυτό. Γνώθα ότι είσαι ασφαλή εκεί μέσα.

SPEAKER_01

Μου αρέσει αυτό. Γιατί τώρα μου κόλησε ότι τα ζώα θα ψάχνουν όταν είναι να πάνε να κάνουν την ανάγκη του βάλει ψάχνουν να είναι ένα ασφαλέ μέρο. Ακριβώ. Γιατί είναι εκτευμένα.

SPEAKER_03

Ναι. Και πιστεύει ότι μέσα στην ασφάλεια εκεί μπορεί να κάνει. Αναγένει το ζώδιο. Ακριβώ.

SPEAKER_01

Αλλά δώστε μα ένα δυνακτορικό κάτι. Εδώ αναλύτω.

SPEAKER_03

Ένα τίκω, κάτι, παιδιά.

SPEAKER_01

Αναλύμε σε βάθο πράγματα. Γουάου. Είσαι από του ανθρώπου που σου έρχεται στοιχείο πρέπει να γράψει εκείνη τη στιγμή σαν χαρτί να μου το ξεχάσει.

SPEAKER_02

Ναι.

SPEAKER_01

Εγώ θεωρώ ότι η Ελλάδα έχει χάσει μια μεγάλη στοιχό, γιατί όταν μου έρχονται δεν τη γράφω ποτέ και μετά λέω. Είχα σκεφτεί κάτι, θα γινόταν συγκρονιστικό τραβούδι.

SPEAKER_03

Να το κάνει από εδώ και πέρα.

SPEAKER_01

Κάθε φορά που μου σημαίνει αυτό. Λέει από την επόμενη φορά. Την επόμενη φορά οπωσδήποτε θα το κάνω.

SPEAKER_03

Πότε.

SPEAKER_01

Το μόνο που έχω αρχή. Επειδή πιστεύω πολύ στι ενέργειε, όπω και με την ερώτηση που ξέχασα να του κάνω πριν. Θεωρώ ότι για κάποιο λόγο δεν το κάνω.

SPEAKER_03

Ανέχει.

SPEAKER_01

Δηλαδή κάπω.

SPEAKER_03

Έχει γρήγορα πολύ στην ενέργεια όπω είναι αυτή.

SPEAKER_01

Και ενεργειακά κάτι μου λέει μην το κάνει. Αν έπρεπε να το κάνω, θα το έκανα.

SPEAKER_03

Το έκανε. Όχι, όχι, το πιστεύω πάρα πολύ αυτό. Το καταλαβαίνω και το ακούω.

SPEAKER_01

Για άλλα πράγματα, με το που μου στη δεν τη γράφω. Ακριβώ. Πώ για άλλα που μου έρχεται η δέκατη γράφω αυτόματα, γι' αυτό δεν το κάνω. Οπότε θέλω το σύμπαν μου λέει από μόνο του.

SPEAKER_03

Ναι, χαρά.

SPEAKER_01

Όχι, τίποτα άλλο, θα χάσει τη δουλειά σου, δεν πρέπει. Καλάλλη σε. Όπω επίση, συνειδητοποιήσα και πάρα πολύ άσχετο, βλέποντα ενώ την κυματία για τη φόρμουλα 1. Δεν μου αρέσουν το αυτοκίνητα. Δεν ξέρω ότι το ξεκίνησα. Νομίζω είχε ρεμοράκια αυτό το ξεκίνησα. Μάσταν η φόρμουλα 12. Συντοποιήσα ότι ο κόσμο έρχεται σε έναν πάρα πολύ καλό οδηγό φόρμουλα 1 εμένα. Έχω όλα όσα χρειάζεται. Είμαι γρήγο για κάτι τέτοιο. Έχω όλα όσα χρειάζεται, ένα καλό οδηγό. Υπομονή που βάλω το τιμών και πάρα πολύ γρήγορα τα ανακλαστικά. Και του έβλεπα εκεί και συντοποιήσα ότι πρέπει να παίρνω αποφάσει ότι θα δειλάκουν το δροβλή κάτι το οποίο το κάνω. Δηλαδή αν πάει να πέσει κάτι κάτω, εννιά 10 φορέ να το έχω πιάσει. Και όλοι μου αντίνζα σα. Χάσατε ένα πάρα πολύ καλό δόση φορμούλα. Δεν φαντάζεστε έτσι να δείγωνα. Συγνώμη λίγο, μισό λεπτάκι. Όχι, δεν θέλει να σκορφώ, μπορώ να το κάνω εδώ. Δεν πειράζει. Αμπέλλει, δεν ξέρω από αυτά. Ναι, αυτό ήθελα να το πω και το συντονιστά χθε. Το βράδυ. Έχασε ο κόσμο ένα στέλι. Πιστεύει ότι η στοίχοι έχουν χάσει τη σημασία του σε σύγχρονη μουσική. Την τράπεζε. Την τράπεζε φτώμενα. Εμπει πέρα από την τράπ. Μιώθω για να καταλάβει από που ξεκινάζει αυτή η ερώτηση. Ακόμα και από στη μητράπ, που είναι μια κατηγορία μου και πολλέ φορέ νιώθω ότι είμαστε όταν κατηγορα τη μαμά μου όταν είμαστε 15 μου που μου κράτη στη δημοσιοκανο, νιώθω και λίγο γραπράζει. Πάντα γονεί. Τέπαν, α τι αφήσει με την τράπεζα στην άκρη. Μιώωθει ότι σε μια εποχή βαθιά social mediaκή το TikTok φτάει γι' αυτό, που όλα είναι κονσέρ και γρήγορο και πρέπει να βγάλει το επόμενο, που δεν γράφονται πια δύο χρονικά κομμάτια. Είναι δύσκολα γράφονται δύο χρονικά κομμάτια πια. Ότι ξαφνικά όλα έχουν χάσει λίγο και το νόημά του. Από εκεί πιγάζει αυτή η ερώτηση.

SPEAKER_03

Θα σα πω, δεν αφορίζω γενικά την μουσική που τα λόγο, γιατί παλαιότερο αφορίζουν τη χέρι μέταλλα, γιατί τι μουσική είναι αυτή που ανέγει και είναι τουτανά και είναι αυτό και είναι το άλλο. Κάτι διάφορα γιατί. Κάποια άλλα τη μουσική επίση ότι είναι τον μοσμό, ότι είναι αυτό, ότι είναι εκείνο. Διάφορα. Τώρα έχουμε την τράπου, αυτό και. Ναι, κάθε μου κάθε γενία έχει τη μουσική τη. Η μουσική με την οποία εκφράζεται. Ωραία, τυχαίνει να μέσα σε αυτό το πλαίσιο να έχουμε και την τράπεζα. Που δεν με βρίσκεται, εσύ μα αρέσει, να ακούω οκ. Εκφράζω όμω ένα μέρο κάποιων ανθρώπων. Ο στίχο με βρίσκει παντελώ αντίθετη με αυτό που προσβεύει. Όμω παρόλα αυτά, εκφράζει κάποιο. Η ελευθερία έχουμε, φαντάζομαι, μπορεί να ακούσει ο καθένα ότι θέλει, αλλά τον εκφράζει ότι θέλει. Ξέρει τι λύσει σήμερα εγώ αυτό που αφήνοντα την τράπεζα στην άκρη. Λύπει η ευσκαισία με την οποία γραφόταν ο στίχο. Δηλαδή λύπη ορματισμό. Λύπει αυτή η γλίκαρα, παιδί μου.

SPEAKER_01

Όπου λύπη όμω και στη ζωέ μα ορματισμό.

SPEAKER_03

Ναι, βέβαια. Λείπει όλο αυτό το στοιχείο από τη ζωέ μα. Αυτή η τάση του να κάνει κάτι με έναν πιο γλικό τρόπο. Κατάλαβε γίνονται γρήγορα, γίνονται όλα πρόχοι, γίνονται όλα για να γίνουν, α πούμε.

SPEAKER_01

Σεμφωνώ. Γιατί έβλεπα τώρα τον Πρίτζερτον. Και απλά είχα βάλει τα.

SPEAKER_00

Σε πάση από το φρύλα. Ναι.

SPEAKER_01

Όχι, είχα τελειώσει τον Πίτζερ και βάλα φορμωλα. Και του έβλεπα όταν τόσο κλικ. Και ξέρω ότι είναι ταινία μου. Αλλά που έκανε grands και πήγαινε και έλεγε αγαπητό, και αυτό και έλεγε την Ατάκη την ώρα. Βέ! Τα μισάνω μου πει κάποιο. Και συντονίσαμε ότι δεν ακούω από γύρω μου κάποιο να λέει. Άθε τη ταινία. Άθεση τη ταινία στι περιοχή. Λίγο ροματισμό. Μια κίνηση ροματισμού. Ένα, είμαστε.

unknown

Θα το κλάμε τώρα.

SPEAKER_01

Δεν θα βρω από τον κόμμα θέλω. Όχι, το μόνιμο. Έχει αυτή την εκπομπή στην άλλη που έχω την εκπομπή που έχουμε την άντρα με τον πόλε. Λεσαι. Δείτε τι σα παρακάτω από την εκπομπή. Δείτε την περνάω ωραία. Είναι το μόνιμο στο κάθε μήνα, απλά λέει ψαχνογκόμενο. Απλά το ανακινόμαθε μήνα. Μέχρι να βρω.

SPEAKER_00

Μέχρι να βρω. Οπότε. Έχει καθείρο ροματισμό.

SPEAKER_03

Έχει καθεί ο ροματισμό.

SPEAKER_00

Έχει δίκη.

SPEAKER_03

Γίνοντα γρήγορα σου. Αυτό δηλαδή.

SPEAKER_01

Και το κέρδο πάνω απ' όλα νιώθω στη μουσική. Δηλαδή και νιώθω ότι την τέτοια δεν υπάρχει. Ποιο είναι το κέρδο. Αν έρθω εγώ και σου γράψω ένα κομμάτι, τσάτρα πάτρα, ίσα-ίσα για να το πει να βγει το άλυ που δεν είναι κανένα άλμπου. Ποιο κανένα γράφει άλυμα.

SPEAKER_03

Σημαν πιστεύω ότι δεν επιλέγουν ένα ωραίο τραγού. Ένα καλό τραβούδι γιατί είναι καλό τραβούδι.

SPEAKER_01

Ναι. Ναι. Αυτό είναι άλλο όμω. Ενώ πάει.

SPEAKER_03

Έχω κάνει αυτή τη συνδυοποίηση.

SPEAKER_01

Γουάω.

SPEAKER_03

Ναι.

SPEAKER_01

Δηλαδή τελευταίο.

SPEAKER_03

Δεν βγαίνουν ωραία τραγουδία. Δεν εξακολουθούν να βγαίνουν ώρα τραγουδία.

SPEAKER_01

Στην Ελλάδα, τελευταίο καλό δύσκολο που άκουσα, δίκο, ολοκληρωμένο, που να είπα. Γουάου! Ήταν άλλο που είχαμε εδώ τον προηγούμενο μήνα. Και δεν το λέω την είχαμε εδώ. Που παλαιότερο και αν ράπκοπέ. Πολλοί τραπαύριο ράβει. Βαθιά ερωτικό άλφου. Βαθιά ερωτικό άλυμα.

SPEAKER_03

Φυσικά του πιστεύω.

SPEAKER_01

Και ήταν όλα τα τραγούδια, όλα τα τραγούδια ακούστημα. Πώ λέγεται το ελληνικό τύπου.

SPEAKER_03

Ναι, ναι, πώ θα το πούμε.

SPEAKER_01

Όλα. Δεν υπήρχε εκπλά χρόνια. Α, και με τη στάνταρ το βελτιώ. Να πω ότι ακούω ένα άλουν και γενικά στην Ελλάδα και θα πω ακούω όλα.

SPEAKER_03

Όλα, ναι, ναι. Παλιότερα έτσι ήταν το άλυμα και θα ακούσει όλα.

SPEAKER_01

Καλά θα ξεχάσω εγώ. Γιάννη πλούταρχο, ήμουνα στο σχολικό πήγε ένα σχολείο και έλαιο να το φυσάει πολύ ευρωπασμένο με τον τζάμιο. Όλα τα άκουγα. Το συντήσω στην ιδιαίτερα που δικά. Παλιότερα βάζαμε σε συνθήσει τη συνδιαί και ακόμα σε Wόkland. Έχει λιώσει αυτό το. Νομίζω θα έρχεσαι στόμα θα έλεγε φτάνει. Θα το ξεχάσω. Κραυγή. Βύση. Δεν γράφονται πια το άλμον.

SPEAKER_03

Ναι, ναι. Ακόμα και αν δεν ήταν το είδο μουσική που ακούσει. Οφείλει να παρατηθεί ότι γραφόμενα άλυμπο ολοκληρωμένα, τα οποία ήταν αξία λόγω ύπαρξη, γνώμη. Και όλα τα τραγούδια είχαμε λόγω ύπαρξη μέσα εκεί.

SPEAKER_01

Νομίζω το απαντήσαμε, αλλά εγώ θα το κάνω. Τα social media και το streaming έχουν αλλάξει παντελώ το πληθυσμό.

SPEAKER_03

Σε ένα πάρα πολύ μεγάλο βαθμό.

SPEAKER_01

Θεωρήσει ότι υπάρχει γυρισμό.

SPEAKER_03

Πάντα υπάρχει γυρισμό.

SPEAKER_01

Ο οποίο θα πειράσει.

SPEAKER_03

Δεν ξέρω ποιο θα είναι, αλλά θεωρώ ότι πάντα υπάρχει γυρισμό.

SPEAKER_01

Διάβαζα κάπου ότι οι νέοι ενήλκε τώρα, ότι είναι τζέντη, είναι τζέντιο είναι οι ενήλκε τώρα, είναι πιο τζενέοι. Τέλο πω ότι οι νέοι ενήλκε τώρα βλέπουν τι γενιά μου τα πουμαστε πιο ελεύθερη σε πολλά στο σεξίωτο έρωτα. Και το έχουν γυρίσει πίσω στη μονογκαμία και στο πιο ερωτικό. Και λέω και ήταν γενιά, πρόλαβε μια μέσα μια γενιά να αλλάξει αυτό. Πογώ είμαι τη πολυγγραμμία, δεν εδώ είμαι. Διάψαν κόμμα. Δεν είναι προ το να κάνουμε κάτι κλειστό. Αλλά ενώ ναι, ίσω να μπορεί να αλλάξει με την τάση. Γιατί ο καταναλωτή στο τέλο ημέρα, δυστυχώ στον καπιταλισμό έχει το. Αν σταματήσει να καταναλώνετε αυτό, θα σταματήσει. Θα πάει κάτι πολύ. Αλλά μην πάει κάποτε. Μην πάει κάποιο χειρότερο. Τα social media είναι μαύρη τρύπα. Ησχηγή. Α, πότε γράφει καλύτερα. Το περάσει το πρωί. Και θα ισχυρια ή φασαρία. Φασαρία. Θε. Εγώ που έχω δέπτη δεν μπορώ. Αν μιλήσει άνθρωπο, δεν μπορώ κανένα συγκεντρώσω δουλειά.

SPEAKER_03

Όχι, έχει τύχει να γράψω μέσα σε γλέγκια.

SPEAKER_01

Αυτό κάπω το καταλαβαίνω. Γιατί είναι μια μισταγωγία. Οπότε κάπω είναι εμπνευθυνόμενο.

SPEAKER_03

Αλλά και στο σπίτι, που ήταν και τα παιδιά μικρά.

SPEAKER_01

Ναι.

SPEAKER_03

Εγώ μπορούσα να γράψει.

SPEAKER_01

Έχει γράψει τα παιδιά. Στίχου. Έχω γράψει πόσο κι. Πόσο κι.

SPEAKER_03

Ενοείται.

SPEAKER_01

Υπάρχει κάποιο τελετουργικό πριν γράψει.

SPEAKER_03

Ένα καφέ.

SPEAKER_01

Ναι. Μην λίγο και την όπια μην είναι μόνο τελικό. Για να φτάσει στην δουλεύτα γρήγορα και να γράψει εκεί, κατάλαβα. Θα μπορούσε. Παιδιά. Τι σε κάνει να νιώσει ότι είναι έτοιμο ένα στοίχο.

SPEAKER_03

Καταρχάσει εγώ όταν γράφω να πω και αυτό. Ξεκινάω την ιστορία την αρχή, δηλαδή δεν γράφω ποτέ πότε ένα ρε φρεν. Ποτέ ένα δεύτερο κουμπλέ. Δεν γράφω το πρώτο κουμπλέ ξεκινά η ιστορία. Συνεχίζετε, πάει στο Ρεφεν. Συνεχίζεται. Πώ λέγεται τώρα μου διαφεύει η λέξη.

SPEAKER_01

Κορυφό.

SPEAKER_03

Κορυφώνεται στο δεύτερο κουμπλέ. Όταν αυτό μου βγει αβίαστα, λέω ότι αυτό είναι.

SPEAKER_01

Έχει τύχει να γράψει ποτέ να πει. Α, εμπνέω από αυτήν την ιστορία τώρα, αλλά επειδή δεν μου έρχεται το στίχο, α γράψω την ιστορία σαν ιστορία. Σαν κορμό, α πούμε. Και ότι ίσω εκεί γράφει. Όχι, το κάνει. Το προκύπτει. Όχι. Οκ. Πλέον πάντα, πάμε να το γράψουμε στοιχεία.

SPEAKER_03

Ναι, κατευθείαν.

SPEAKER_01

Οκ. Κατευθείαν. Βλέπετε, σήμερα βιβλία όμω. Δεν έχω ξαναρωτήσετε άνθρωπο του σε πολλά πράγματα. Πήγα να πω τελειώνουμε, αλλά. Τελιώνουμε. Κολάιν λίγο με κάτι άλλο που λέγουμε πριν. Υπάρχει λέξη που σε συγκίνητα να τη γράφει. Η φράση.

SPEAKER_03

Μου αρέσει πάρα πολύ λέξη κατάματα.

SPEAKER_01

Κατάματα. Είναι δόντα.

SPEAKER_03

Είναι ένταση αυτή την λέξη να έρθει μένα τώρα.

SPEAKER_01

Έχει φοβερή ποτέ ότι κάποια στιγμή θα στέρεψουν ιδέε.

SPEAKER_03

Πάρα πολλέ φορέ. Δεν νομίζω το μόνιμο άγνωστο αυτό που γράφει ότι μην του λύξει έμπρευνηση.

SPEAKER_01

Έχει φοβεθεί ποτέ ότι μπορεί να μείνει πίσω από την εποχή.

SPEAKER_03

Φυσικά.

SPEAKER_01

Ναι, τώρα μου καταφέρω.

SPEAKER_03

Ναι, ναι. Φυσικά και τώρα το σκέφτε με έρχονται στιγμέ. Αλλά καταφέρει έτσι όπω έρχεται.

SPEAKER_01

Θεωρήσει ότι α πούμε, ή έχει βάλει τον εαυτό σε μια σκέψη ότι μήπω θα έπρεπε να γράφει, να αλλάξει τον τρόπο που γράφει για να είναι πιο.

SPEAKER_03

Όχι, δεν χρειάζεται να αλλάξει τον τρόπο που γράφει, αλλά μπορεί να τον εξυγωνεί, δηλαδή να το φέρει στο σήμερα.

SPEAKER_01

Ποιο πολύ λέξει.

SPEAKER_03

Ναι, ναι, ναι ακριβώ. Σήμερα να τον φέρει. Αλλιώ τι χάνει αυτό τηντά σου.

SPEAKER_01

Έχω ένα λεξικό μεer σύγχρονε λέξει να σου πω. Μήπω γράψει κανένα επόμενο τραγούδι τίποτα. Θα είναι πάρα πολύ καντί και λέει. Τι σου έχουν διδάξει τα τραγούδια που έγραφε. Τι μου έχουν διδάξει. Ναι, σου έχουν διδάξει κάτι. Ή να το θέσω αλλιώ. Έχει τύχει να γράψει να γίνει στο ψυχολόγο του τραγουδίου σου, του εαυτού σου μέσα από το τραγούδι σου. Και να πει, τώρα αυτό που το έγραψα, τι λέει για μένα. Ή γιατί το νιώσα έτσι.

SPEAKER_03

Όταν συμβαίνει αυτή η διαδικασία, το πιστεύω ότι το είσκεφτεί. Τώρα που το λέει έτσι μου, έρχεται κατά κύριο λόγο.

SPEAKER_01

Αυτό πήγα σε επειδή παλιά όταν πήγα σε μια κατάλαβα πάρα πολύ κακή ψυχολόγο, που με έβαζε να γράφω τι σκέψει μου, το έκανε για να αυτοψυχαναλύωμε κάποιο. Να διαβάζω ότι τη σκέψη εκείνη τη στιγμή.

SPEAKER_03

Τώρα που το λέω νομίζω να είναι ένα. Δηλαδή και αυτό που είπαμε πριν από τα τραγούδια είναι έκθεση. Εκτίθεσε. Η οποία αυτή η έκθεση σε βοηθάει να προεφαιρώνει πράγματα από μέσα σου τα οποία τα φέρει με ένα τρόπο που σε βαρέρουν. Οπότε γράφοντα φεύγει, γράφει να είναι και ενέργεια. Είναι ζωντανή οργανισμό.

SPEAKER_01

Είναι ενέργεια. Το να το γράψει και να φύγει. Εκτελώ, εντελώ. Οπότε ναι, λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά. Επίση, υπάρχουν και πάρα πολλέ πρακτικέ που σου λέει γράψει κάτι που θε να εξοκίσει και κάτω. Ήσα ίσα για να διώξει την ενέργεια στο σύμπαν. Καλαφέρτε μα ένα δεδακτορικό σήμερα. Δεν έχουμε κάνει ολόκληρε ελληνίε. Καλάλλεται. Ποιο είναι το πιο από όμορφο πράγμα που σου έχει πει κάποιο για ένα στοίχο σου.

SPEAKER_03

Έχω ακούσει τόσο όμορφα πράγματα. Τόσα όμορφα πράγματα. Ο είστε από την δάκρυα από δεν θα τα ακούσω.

SPEAKER_01

Το πιο αναπάνεχο.

SPEAKER_03

Το πιο αναπάνεχο. Οπότε τώρα να κάνω. Να κλέμβ σε ένα μήνυμα που έχω λάβει. Ναι, να μην ξεκινήσει τόσο πολύ. Μια φορά μου και επει κάποιο ατημέσω εξαρτά. Αυτό το θέμα με πολύ χαρακτηριστικά. Για κάτι. Αυτό στο βιβλίο σαν άνθρωπο που το ένιωσε και όλα αυτά.

SPEAKER_01

Θέλω να εστιάσουμε σε μια ποιτική συλλογή και πάρα πολύ ωραία ποτική συλλογική. Θα σα βάλω εδώ και το εξώφυλλο που τώρα δεν θέλω να πω λάθο. Θα σα βάλω εδώ το εξώφυλο που να το βρείτε αυτό το βιβλίο, πάρα πολύ βιβλίο. Που οι πίτρια που άκουγε να διαβάζουν τα πείματά τη, αυτό που μοιραστεί πιο έντονα είναι ότι είναι φοβερό πόσα διαφορετικά από την ίδια βιώνετε αυτό που έχει γράψει από τον κόσμο που διαβάζει.

SPEAKER_03

Ακριβώ.

SPEAKER_01

Δηλαδή τον τρόπο που διαβάζεται. Ακριβώ.

SPEAKER_03

Είναι τελειώ διαφορετικό το βήμα.

SPEAKER_01

Και έλεγκε ότι αυτό δεν θα μα πω να έτσι καντίπωση πώ εκείνη το έχει με συγκεκριμένο τρόπο μυαλό και διαβάζοντα το καλλιτέχνε που είχε μαζί.

SPEAKER_03

Ήταν κάτι τελείω διαφορετικό. Και ανάγνωση, ανάγνωση είναι διαφορετική.

SPEAKER_01

Οπότε μπορώ να το εννοώ γιατί ονέ ότι μπορεί κάποιο να ακούσει ένα στοίχο και να πει τώρα Γουά.

SPEAKER_03

Μα και μένα σημαίνει σαν ακρόατρια. Α πούμε, να ακούσω κάτι και να εκφράσω το θαυμασμό μου και το να με έχει γίνει κάτι τόσο πολύ και να πω. Ξυχνώ, δηλαδή πώ έγινε αυτό. Πώ το γράψει αυτό, γιατί να με έχει γίνει τρομέρά. Ναι.

SPEAKER_01

Φτάνουμε στο τελευταίο κομμάτι των σημερινών ερωτήσεων. Εντάξει, ο μαραθόνιο του HWST. Αυτό το συμαρθόνιο σήμερα. Δεν ξέρω πώ η ώρα. Μια όριε το συγγραφέα.

SPEAKER_03

Το λόγω του αληθέ.

SPEAKER_01

Δεν έχουμε κάτι ποτέ τόσο μάθημα.

SPEAKER_03

Μάρεσε πολύ να σου πατούσε και μονολεκτ.

SPEAKER_01

Όχι, ευτυχώ πέρα απαντά μονολεκτρική. Α. Αν μπορούσε να αφήσει. Είναι λίγο παρόμοιο με ένα άλλο που είπαμε. Οπότε, αυτή του έφαση σήμερα αλήθεια. Οπότε δέχουμε και την απάντηση μετά μεσage.

SPEAKER_03

Εντάξει.

SPEAKER_01

Γιατί και αυτό θέλει σκέψει λίγο. Αν μπορούσε να αφήσει μόνο ένα στοίχο στον κόσμο.

SPEAKER_03

Ποιο ήταν αυτό, ο στίχο λόγο για τα παιδιά μου.

SPEAKER_01

Τον λέμε ή όχι. Ποιο είναι.

SPEAKER_03

Θε μια μέρα εξαφανικά και όλα πήρα ένα νόημα ξανά.

SPEAKER_00

Μανού στο πρωί. Μανούλε.

SPEAKER_03

Σήμερα δεν έχω πω την κλάματα στην έχει, αλλά τα κλάματα σήμερα. Μπορεί να έχω γράψει πολύ πιο σύντομο στην φυλλογή. Είναι άλλο. Για σένα. Ένα αυτό το 100%.

SPEAKER_01

Κάπω τα απαντήσαμε, αλλά ίσω να τα παντήσουμε λίγο πιο δομειμένα. Αν ένα άνθρωπο ερχόταν και σούλα και θέλω να γίνω ο στουργό. Ποιε ήταν οι τρει βασικότερε συμβουλέ που θα του δυνα.

SPEAKER_03

Οι τρει βασικότερε.

SPEAKER_01

Οι βασικέ συμβουλε.

SPEAKER_03

Είναι οι βασικέ. Να γράφουμε αλήθεια.

SPEAKER_01

Ακούτε, γιοστάμε.

SPEAKER_03

Να μην επιτρέψει κανένα το οποίο ότι αυτό που κάνει δεν είναι καλό. Γιατί και τονταλή έχει απορυθεί από την καλό τεχνών. Δεν σημαίνει κάτι αυτό. Δηλαδή είναι ένα ειδικό που αυτό που γράφει είναι καλό, αν σα πιστεύει ότι είναι καλό εκεί.

SPEAKER_01

Και αν πιστεύετε στου ειδικού.

SPEAKER_03

Ακριβώ.

SPEAKER_01

Κάπω. Ακριβώ. Έχουν καταστρέψει από πολλέ ειδικό.

SPEAKER_03

Και να έχουν επιμονή.

SPEAKER_01

Μα αρέσει η επιμονή.

SPEAKER_03

Πολύ σημαντικό.

SPEAKER_01

Μου αρέσει επόμενα. Και ο κόσμο νιώθω πω είναι τα social media αυτά και η γρήγορη διεθνή ζωή που έχουμε. Δεν στεκόμαστε κάποια. Δεν έχει υπομονή με την επιμονή. Ακριβώ. Δηλαδή θεωρείται ότι επιμονή σημαίνει να επιμείνω για έξνε και δεν.

SPEAKER_03

Και θέλει τρέλα, έτσι. Αυτό θέλει τρέλα θέλει να το αγαπά. Δεν είναι απλά τα πράγματα. Θέλει τρέλα. Θέλει να είναι σε ερωτημένη με αυτό που κάνει. Να μην μπορεί χωρί αυτό.

SPEAKER_01

Α, θέλω να βάλει το κλάνο του γυρονού. Γιατί υπάρχουν πάρα πολλέ φορέ που σκέφτομαι. Τι είναι αυτό το τέλο ημέρα που κάνω που θα μπορούσα να ζήσω χωρί αυτό. Και δεν έχει πάρα πολύ να κάνει την. Αυτή την τέχνη μου. Έχει να κάνει με άλλα κομμάτια μου, πάλι στην τέχνη, δηλαδή η ζωή μου θα φερε έτσι τέλο πάντων που μεπωρέθηκε τόσο πολιτέχνη από το περιβάλλον για του εκονή μου που ήταν τόσο τέσσερι να ασχοληθούμε με την τέχνη που ήρθανε έτσι τα πράγματα και έτσι η ζωή όπου ασχολούμαι με την τέχνη. Σε καμία περίπτωση δεν θα βγάζει την τέχνη. Αλλά υπάρχουν αναρωθιάμε πάρα πολλέ φορέ ποιο είναι το κομμάτι εκείνο που είναι ερωτευμένο μαζί του. Το έχω, δεν θα το πω το δημόσιο, είναι κάτι πάρα πολύ προσωπικό. Αλλά ναι, πολύ σημαντικό.

SPEAKER_03

Ναι, είναι.

SPEAKER_01

Πολύ σημαντικό. Εγώ νιώθω ότι θέλει και μια αυτοκριτική.

SPEAKER_03

Φυσικά θέλει.

SPEAKER_01

Θέλει αυτοκριτικά. Παρά την άλλη θέλει αυτοκριτική.

SPEAKER_03

Και ακούτε με τον εαυτό μα.

SPEAKER_01

Ακούω και από την άλλη πολλέ φορέ είναι αρέω.

SPEAKER_03

Και δεν θέλει έπαρση. Είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να μπορεί να κάνει να συμβεί να αποκτήσει έπαρση για κάτι.

SPEAKER_01

Βλέπω νέου δημιουργού που έχουν φοβρά μεγάλη ιδέα και λανθασμένα για αυτό που δημιουργούν.

SPEAKER_03

Εγώ όλο το σπουδέρο που απογνωρίσει ήταν τόσο απλή και τόσο ανθρώπινη με ήχνο έπαρσει.

SPEAKER_01

Μηρά έχει τη ζωή, σου έρχεται η πέντε χαστού. Απλά ήδη να ανάγκε να φτάσει στην αρχή τη ζωή του χώρε παιδιαστού.

SPEAKER_03

Ενδυνέ, ναι, πρέπει λίγο να τα προλαμβάνει αυτά.

SPEAKER_01

Λοιπόν, και πριν πω τι τελευταίε τελευταίε ερωτήσει, θα κάνω το παιχνίδι των 7 γρήγορων ερωτήσεων, γιατί σήμερα. Έγραψω και παιχνίσει. Έτρελα λάθο και τα παιδιά. Ένα λάθο και τα φωλικό παιδιά. Τι παιχνίδι 7 γρήγορων ερωτήσεων. Τι συμβαίνει αλλά εκπομπή. Σήμερα τουλάχιστον λειτουργούν και όλα σωστά. Θα μάθουμε στο παντίτ. Θα μάθουμε τον πέντε, παιδί μου. Λοιπόν, παρακαλώ. Θέλω. ίσω το έχουμε ξαναπεί, γιατί δεν σκεφτόμουν να έχω ξαναγράψει. Θα σκεφτόμουν. Τι που πε, πέ, πέ, αν δεν ξέρω τι θα μιλήσει επόμενο. Δεν θέλω να το σκεφτούμε να ό,τι βγει.

SPEAKER_03

Ούτε δευτερόλεπτα το σκεφτόμουν.

SPEAKER_01

Το πρώτο μου το έχει πει και θέλει να το ψάξουμε, αλλά δεν πειράζω θα το ξαναρτίζω και θα πούμε επόμενο. Λοιπόν, ένα τοίχο που θα ήθελε να έχει γράψει εσύ.

SPEAKER_03

Με τα μάτια κλειστά.

SPEAKER_01

Μια. Ναι. Μια λέξη που σου συγκεκρι πάντα τη γράφει. Κατάματα. Έρωτα σε νοσταλία. Νοσταλία. Μια λέξη που δεν θα έβαζε ποτέ σε τραγούδι.

SPEAKER_03

Στουπίδια.

SPEAKER_01

Σιοποίη ή μουσική όταν γράφει.

SPEAKER_03

Δεν άκουσα νομική.

SPEAKER_01

Σιοποίη ή μουσική όταν γράφει. Θόρηγο. Ποιο είναι έσθημα για να του καλύτερου τοίχου ή χαρά ή λύποι.

SPEAKER_03

Ιουδετερότητα.

SPEAKER_01

Για μένα. Όχι, ναι! Καλαδηδατορικά θέρεται μα εδώ. Αν η ζωή σου ήταν τραγούδι ποιο ήταν ο τίτλο του. Αυτό. Νου πω κάτι. Ναι, πόσο πιο γκραστο. Ούψ. Μαζί σου. Ναι, ναι, 100%. Λοιπόν. Αυτό το αυτό τελευταίο τελευταίο. Θα αλλάξω λίγο τη δομή και δεν θα κάνω τελευταία τελευταία έτσι που κάνω. Επόμενη, αρχικά ξέρω γιατί με την όργα θα το μερτηρήσω, γνωρίζαμαστε μέσω του δικό μου στην θέτη του μεγάλων επιτυχιών. 40 χρόνια επιτυχίε. Στη φουλν. Να περιμένω κάτι. Μεταξύ σα. Ποτέ δεν ξέρω. Νιώστε ότι πρέπει να γίνει αυτό. Τι να περιμένω από σένα όμω. Τώρα. Υπάρχει κατσαρδιά έτοιμο, που έρχεται έτσι φρέσκο.

SPEAKER_03

Ναι, απλά δεν μπορώ να αποκαλύψω αυτή τη στιγμή. Υπάρχει ένα κομμάτι στον Ρέμα αρχικά που πρόκειται να βγει. Και κάτι άλλο που τώρα φτιάχνετε και αυτό δεν μπορώ.

SPEAKER_01

Για Eurovision θα αγραφέ. Ναι. Οκ. Το ακούω, γιατί έχει την αναγνωρίσουμε από έχει. Δεν υποστηρίζουμε σε αυτό το πόντα τη Eurovision αυτή τη στιγμή, όπω είναι. That's a different situation.

SPEAKER_03

Έφερε από την εμπειρία.

SPEAKER_01

Ναι. Και καταλαβαίνω τώρα το να κιλά που πάει. Και τον αγαπάμε και πάρα πολύ εδώ.

SPEAKER_03

Μου αρέσει να είναι αριστοφανικό.

SPEAKER_01

Πάρα πολύ, αλλά κάπω δεν αγαπάμε το τι πάει και που πάει, αλλά τι να κάνουμε. Και δεν μπορεί να σε χαρεί κι όλα. Γιατί λε επιτέλου να κουέρ παιδί, να λαμβάνει την αναγνωρισμότητα που το αξίζει, που είναι το outsider story που θε να ακούσει.

SPEAKER_03

Αμικώ καλλιτεχνία, ενέργεια.

SPEAKER_01

Outsider παντελώ. Και δεν μπορεί να χαρέσει επειδή είναι γεροβίνο. Για μέρα, χαμογραφέ! Θα σου γραφτεί. Βγάλει καινούρια άλλο τώρα. Έπια το λέω. Λοιπόν, αυτό που ρωτάμε εδώ τον κόσμο, συνήθω κλείνω, είναι να βγάλει κάτι από μέσα του. Υπάρχει κάτι έτσι που θε. Να πει στον κόσμο, να βγάλει να το αφήσει και έξω, να κάτι που θέλει να έχουν ερωτήσει και δεν σε έχουν ερωτήσει.

SPEAKER_03

Μην έχει κάνει 10 ερωτήσει που δεν έχουν ερωτήσει και τι έχω απαντήσει.

SPEAKER_01

Α, όριστε.

SPEAKER_03

Να σου πω κάτι, το δέχονω. Δηλαδή, πραγματικά, το δέχο. Τόσα χρόνια έχω δώσω τόσε συντεύσει τουλάχιστον 10 ερωτήσει από αυτέ που μου έκανε, δεν μου τι είχαμε κάνει ποτέ.

SPEAKER_01

Γι' αυτό φόρλο λάκι καμπανάκι. Σα ευχαριστώ. Σε ευχαριστώ εγώ γι' αυτό, μου άρεσε πάρα πολύ. Ευχαριστώ. Αλήθεια. Προσπάθησα. Ήθελα να σε προσέξω πάρα πολύ. Το κατάσταση. Ήθελα να σε προσέξω πάρα πολύ. Όχι πώ δεν θέλω κάθε καλεσμένο που κάθε εδώ, αλλά όπω είπα και στην αρχή δεν φανταζόμουν ποτέ ότι θα φτιάχνει στιγμή πέντε χρόνια μετά που κάνω αυτή την εκπομπή να έχω σένα και ότι εδώ πέρα και να συζητάμε, για μένα είναι μεγάλο παιδί μου. Για μένα είναι πολύ μεγάλο.

SPEAKER_03

Ένα πάρα πολύ.

SPEAKER_01

Γιατί μεγάλο ίσω είναι και φανγέλνι, δηλαδή έχει από μια περίοδο φανγκέλνη γιατί τα τραγούδια και μένα έχουν αγγίξει. Με έχουν αγγίξει πάρα πολύ και πάρα πολύ. Και υπάρχουν τραγουδεί που σημαίνει πάρα πολλά πράγματα για μένα. Οπότε.

SPEAKER_02

Κάτσε.

SPEAKER_01

Όχι, όχι, εντάξει, έπειτα. Οπότε για μένα είναι πολύ. Ήμουν έξρα, έξα, έξα, έξτρα εννοιασμένη που θα στη σήμερα εδώ.

SPEAKER_03

Αυτό είναι τα μοίρι για μένα.

SPEAKER_01

Θέλω. Ωραία. Και η τελευταία ερώτηση. Υπάρχει ένα στοίχο που θα ήθελε να έχει γραφτεί κάποτε για σένα.

SPEAKER_03

Αν έχει γραφτεί ή αν θέλει.

SPEAKER_01

Θα θέλει να έχει γραφτεί για σένα.

SPEAKER_03

Πολύ θα ήθελα να κάποιο μου πει ότι γράψω κάτι για σένα. Δεν ξέρω αν έχει συνδέει. Αλλά πολύ θα το θέλω. Πάρα πολύ.

unknown

Ναι.

SPEAKER_03

Το λέω δημόσια γράψετε κάτι για μένα. Εγώ.

SPEAKER_01

Και να με βρίζετε εγώ, δεν έχω πρόβλημα. Ευχαριστούμε πάνω. Πάρα πολύ. Για αυτή την όλη όλη. Τέλεια. Εγώ. Τέλεια, τέλεια. Εγώ. Ξεκαιριστεί αφού μιλάμε και για τα κρέτη. Δεν ευχαριστήσουμε άλλη μία φορά. Το θα μου είναι τα πια. Πάντα το βγαίνουμε. Πάντα το βίντεο. Θα δουλεύετε αυτό το βρίσκοντα το κανάλι, το έχει κάτι να βλέπετε. Παρείτε θα μου λέει για τα κανάλμα μου. Βαζαμε στην κανάλι από το φόβο, αστεί αυτό. Δεν γίνω σαν όλα. Ευχαριστούμε και σε αυτό το παραμοντήρι. Αυτό θα ανοίξουμε το βίντεο. Πήτε δεξιότητε ⁇ βίντεο σα ⁇ και ακολουθήστε μα ⁇ παντού, ακολουθήστε ένα λόγο, ακολουθήστε μένα, ακολουθήστε και το house of HW χρειαζόμαστε κόσμο είναι το νέο shop. Ακολουθήσετε το μα, αλλά μα ⁇ είστε δρόμο, μην είστε καλά.

SPEAKER_03

Και τέλο ⁇ μου κάνουν τι ⁇ παραδέχετε ερωτήσει ⁇ .