Baba- ile rzeczy w sobie skrywa czyli Uniwersum Dowcipów #2

W drugim odcinku Uniwersum Dowcipów zajrzymy w głąb baby.

Jeśli chcecie nas wesprzeć- możecie postawić nam kawę, chętnie wypijemy :)buycoffee.to/zarty-sie-skonczyly

Transcript

SPEAKER_03 0:02

Żarty się skończyły, czyli podcast do świania. W każdym wszechświecie pojawiają się bohaterowie. Niektórzy ratują świat. Niektórzy patrząc ze złem, ale jest też inny rodzaj bohaterów. W czasach gdyż absływa z powadą. Zasad komentarzy i memo. Gdy śmiała zaczyna zapominać, jak się śmiało. O jaw ja ją śmiemy. O nie proszę, nie przewidywali. Absolutnie bez litości dla waszego poczucia komoru. Przychodzą z każdego miejsca, z każdej istotnej absolutów poczętności. Nie po to, żeby latować śmiała, ale żeby uratować w naszym. Witamy w uniwersum do wkipów.

SPEAKER_01 1:17

Sponsorem dzisiejszego odcinka jest Piotr Urbaniak. Który w komentarzu napisał. Wspaniale się was słuchacowie smacznej kawy życze. Bardzo dziękujemy Piotrze. A wszystkich innych naszych słuchaczy serdecznie zapraszamy do wsparcia naszego podcastu poprzez zakupienie nam kawy na Bajkafi. Link znajdziecie w opisie naszego podcastu. A teraz wielka emocja związana z kolejnymi bohaterami naszego uniwersum. Na razie mamy Yasia, a teraz czas na babę i powiem Państwu, ale też powiem tobie, Łukasza. Tak, Marcin, dzień dobry w ogóle. Żekłani się Państwu nisko, że witamy w podcastą walizką. Z otwartą walizką, że witamy Państwa w podcaście Żarty się skończyły. Podcaście do śmiania. Bo to właśnie taki podcast.

SPEAKER_02 2:23

Dwcipy, a w dzisiejszym odcinku będziemy je rozkładać nie jako na czynniki pierwsze i nie, ty to lepiej powiesz.

SPEAKER_01 2:31

Nie wiem, czy lepiej, ale wiem, że będzie nam zależało na kolejnym odcinku, w którym misternie tkamy naszą nić uniwersum dowcipów. W pierwszym odcinku utkaliśmy początek naszej pajęczyny uniwersum, czyli Jasia. Czyli Asia, głównego bohatera, wokół którego nie chcę mówić, że będzie się kręcił cały ten świat.

SPEAKER_02 2:54

No ale wydaje mi się najważniejszą postacią w świecie dowcipów. To znaczy taką.

SPEAKER_01 3:01

Jasna, nie powiem co.

SPEAKER_02 3:03

Sztandarową. Sztandarową. Nie wiem, czy nie potłukłeś Marcinie Bitelców.

SPEAKER_01 3:10

Na szczęście nie potłukłem Łukaszu.

SPEAKER_02 3:13

No dobrze. Tak, no i ja się tak, ja się jest sztandarową, sztandarową postacią w uniwersum dowcipów, a dzisiaj na warsztat bierzemy. Jak to ciekawie zabrzmie, że bierzemy na warsztat babę, ale tak.

SPEAKER_01 3:27

No ale chyba ty wziąłeś.

SPEAKER_02 3:28

Ale wziąłem wziąłem na swój warsztatł. Aktorski babe, która pojawia się w wielu dowcipach. Bo wzięliśmy tę babę, która przychodzi do lekarza. Tak, tak. To jest ta baba. Nie widzieliśmy po prostu baby, babci, bo babcia też się pojawia, to będzie inna baba.

SPEAKER_01 3:48

Babcia się pojawi pewnie razem z dziadkiem.

SPEAKER_02 3:50

Tak.

SPEAKER_01 3:52

Ale chciałem Państwu powiedzieć, i tobie również, Łukaszu, od czego zacząłem, że ja się naprawdę świetnie bawiłem przy rozkminianiu tej postaci w uniwersum. Jest tutaj wiele rzeczy, które mnie po prostu zaskoczyły.

SPEAKER_02 4:06

Bo to nie jest jednoznaczna postać.

SPEAKER_01 4:09

Baba otworzyła mi oczy na świat.

SPEAKER_02 4:11

Tak, bo ona. Baba otworzyła mi oczy na świat. Ty jak to ładnie powiedziałeś? Czyli bez. Jak ktoś piewał, Andrzej zauchaz z panem rynkowskim, baby, a te baby, człowiek człowiek byje łyżkami jadł. Tak. Tak, no mnie też. I zaskoczyła mnie, ponieważ ona w wielu dowcipach, w różnych dowcipach pełni różną funkcję, wydaje mi się, ale to myślę, że do tego dojdziemy.

SPEAKER_01 4:36

Dojdziemy.

SPEAKER_02 4:37

Dojdziemy. Razem z babą.

SPEAKER_01 4:40

Ważne, żeby baba.

SPEAKER_02 4:41

Doszła do lekarza.

unknown 4:43

Tak.

SPEAKER_01 4:44

No zacznijmy od początku. Tak. Myślałeś sobie o tym, ile baba ma lat.

SPEAKER_02 4:49

No oczywiście, że myślałem. I co tam wymyśliłeś, Łukas? Ja wymyśliłem, że baba ma pomiędzy 70 a 80 lat. A nawet nieco więcej niż 80. Tak jest. Myślę, że baba już. Tak, ma tyle lat i mieszka z mężem.

SPEAKER_01 5:07

Nie źle, bo ja obstawiłem, baba ma. Uwaga, cytuję samego siebie: baba ma po 70. To tu się zgadzamy. A napisałem amentalnie ma po wsi. Co ma? Tak napisałem. A mentalnie ma po wsi. Po wsi? Tak. To miało znaczy, że mentalnie ma, że ma mental kobiety ze wsi.

SPEAKER_02 5:28

Tak, tak, tak. Ale ja napisałem, że zachowuje się na co najmniej siedem.

SPEAKER_01 5:34

Na co najmniej 7 lat.

SPEAKER_02 5:35

Co najwyżej tak naprawdę.

SPEAKER_01 5:36

Co najwyżej. Bo tutaj są pewnego rodzaju konotacje z jasiem.

SPEAKER_02 5:42

Tak, tak, tak.

SPEAKER_01 5:43

No według metryki to jest emerytka.

SPEAKER_02 5:47

Jest jak najbardziej. Taka emerytko ręcistka.

SPEAKER_01 5:51

Emerytko ręcistka. Ty powiedziałeś, że zachowuje się na co najmniej 7, tak? No co najwyżej. Ja napisałem, że ona zachowuje się na lata poza cywilizacją. Tak napisał.

SPEAKER_02 6:03

Ciekawe, to ja chyba zbyt dosłownie traktuję ten kwestionariusz.

SPEAKER_01 6:07

Ale ja wbrew pozorom też. Ona jest dla mnie, ona się wyślizguje niczym piskos z rąk wędkarza, ona się wyślizguje cywilizacji.

SPEAKER_02 6:19

No tak, bo ona jest jakby poza społeczeństwem, ona nie przystaje do tego świata.

SPEAKER_01 6:23

Nie przystaje.

SPEAKER_02 6:24

Trochę tak jak jaśnie przystawał do świata szkoły i świata hierarchii w szkole i tej społeczności. Tak ona w ogóle jest totalnie nieżyciowa. Odklejona jest baba.

SPEAKER_01 6:39

No, albo ona jest odklejona, albo odklejona jest rzeczywistość, ale to postaramy się później jeszcze to rozwinąć. Czy w dowcipach czas dla niej stoi w miejscu? Tak. No ja napisałem tak, na czele ze służbą zdrowia.

SPEAKER_02 6:54

Tak. Czas stoi w miejscu, lekarz stoi w miejscu. Ona czasami siedzi, czasami stoi w miejscu. Tak.

SPEAKER_01 7:04

I ja tu nie wiem, czy ta baba to nie jest. No nie, to nie jest ta sama osoba, co ta babcia od dziadka, ale to jest przynajmniej co najmniej ich sąsiadka.

SPEAKER_02 7:14

Tak. Ja się zastanawiałem też, jak ona wygląda. Ale to poczekaj, bo ja tu chciałem.

SPEAKER_01 7:24

Ja chciałem uargumentować jej wiek. No bo wiesz, ponieważ to jest rozprawa naukowa, to co my robimy, to ja chciałem podeprzeć się faktografią. Ale proszę się podpierać. No, i już się podpieram. Uwaga. Tylko muszę znaleźć ten dowcip, żeby się podeprzeć. A propos. Apropos jej wieku. To mam tutaj dowód na to, że ona bardzo stara. No proszę. Przychodzi baba do lekarza staje w drzwiach i mówi Hajdla. Lekarz spogląda na nią zdziwiony i pyta. Co pani jest? Przecież wojna już się dawno skończyła. A baba na to. Ale ja pana poznałam, doktorze Mengel.

SPEAKER_02 8:10

Bardzo dobre. Nie wiem, czy to było w ogóle.

SPEAKER_01 8:13

Ja też nie wiem. Niesamite. Ale to jedno, a drugie apropo, udowodniłem to metrykalnie. W pewnym sensie, ale jestem w stanie to jeszcze udowodnić, że ona jest wiekowa biologicznie. Chciałbym to zrobić, jeśli nie masz nic przeciwko. Przychodzi baba do lekarza. Panie doktorze! Mam gwizdżące piersi. To niemożliwe. Niech pani zdejm biustonosz. Baba zdjęła biustonos, a piersi gwizdnęły o podłogę. Tak.

SPEAKER_02 8:46

Toż świetne. To też dam ma zlawera. Ale ja tu mam kontrargument. No dawaj, śmiało. Przychodzi baba do dentysty. Panie doktorze, tak strasznie boi się barowania, że chyba wolałabym już zejść w ciąży. To niech się pani zdecyduje, bo nie wiem, jak mam fotę ustawić. Czyli może jeszcze zajść, albo tylko jej się wydaje.

SPEAKER_01 9:10

Lekarz nie chce ją jej wyprowadzić z błędu.

SPEAKER_02 9:12

No właśnie.

SPEAKER_01 9:13

Zwiadomych powodów. Dobrze, ale mówiłeś teraz o jej wyglądzie. Tak. No to jak ona wygląda twoim zdaniem?

SPEAKER_02 9:20

Ja chciałbym powiedzieć, że wydaje mi się, że ona ma maksymalnie 1,60.

SPEAKER_01 9:26

Mam napisane wzrost 160. Niesamowite.

SPEAKER_02 9:32

Husta na ubie na głowie. Absolutnie, też to mam. Myślałem o berecie, ale jednak chusta. Myślałem o takim ochorowym berecie, ale to nie ta kategoria. Spódnica. Tak. Styl taki rustykalny, że tak powiem. Tak. Jakiś sweterek. Cepelia. Cepelia. I wydaje mi się, że ma jeszcze, jeśli chodzi o posturę, to garba.

SPEAKER_01 9:53

Ja mam napisane przygarbiona.

SPEAKER_02 9:55

Przygarbiona. Pamiętasz dowcip, przychodzi baba do lekarza z garbem na plecach, a lekarz. Co się pani tak skrada? Świetny żart. No więc tak, tak mi się wydaje.

SPEAKER_01 10:05

Bo ja tu mam jeszcze, ja tu jeszcze dołączyłem. Ja mam napisane tak. No proszę. 160 cm.

SPEAKER_02 10:12

A niestownie też akurat 160. Dlaczego?

SPEAKER_01 10:14

Nie wiem. Bo 150 to za mało, a 165 to za dużo, tak. Przygarbiona. Baba ze wsi nie współczesnej, tylko takiej sztampowej, uniwersalnej. Takiej wiesz.

SPEAKER_02 10:27

No tak, takiej jak w tym Kogel Mogiel, czy w takich filmach, wydaje mi się taka z perelowskiej wsi. Tak. Że ona ma mentalność perelowską.

SPEAKER_01 10:36

Tak, i teraz kolejna rzecz. Chciałem tutaj udowodnić, bo ty udowodniłeś już, ale ja chcę dołożyć jeszcze do pieca, powiedziałeś o żarcie z garbem, no czyli garb najprawdopodobniej u niej występuje. Ale tu jest jeszcze jeden taki dowcip. Tylko muszę go znaleźć. Gdzieś on, gdzież on? A propos garbu? No proszę mi nie uciekaj Garbata Baba, bo przecież miałem ciebie tutaj.

SPEAKER_02 11:06

To jak ty szukasz, ja jeszcze powiem, że ona mi się też trochę kojarzy. Z chytrą babą z Radomia. Z tego pamiętasz?

SPEAKER_01 11:16

Nie powiedz o.

SPEAKER_02 11:17

Była taka chytra baba z Radomia, która był taki filmik, jak była jakaś wigilia w Radomiu i tam były napoje, ponieważ w Radomiu jest ta firma, która produkuje te napoje. I ona zgarnęła tak wszystkie, brała z każdego stołu po prostu i brała sobie do reklamówki. A to była taka wigilia dla osób bezdomnych, a ona sobie napchała i tak się. To jest autentyk? Tak, to jest autentyk. To był taki wiral czy wiral.

SPEAKER_01 11:42

No to przykry. A ja tutaj mam ten dowcip z garbatą babą i też właściwie z kontrargumentem dla samego siebie, a propos jej wieku i tego, co ty przetoczyłeś jeszcze przed chwilą. Przychodzi garbata baba do lekarza, lekarz pyta, co się stało, a baba mówi ciąża poza maciczna. Jezus.

SPEAKER_02 12:03

Te baby.

SPEAKER_01 12:04

Ale idąc dalej, to to jest bardzo śmieszne i musiałem to zaznaczyć, bo powiedzieliśmy sobie o takim jej outficie. Ty powiedziałeś spódnica. Zgadzam się. Chusta. Zgadzam się. Ja bym dodał jeszcze laskę. Ja właśnie nie. Ty nie opowiadaj.

SPEAKER_02 12:18

Ja bym dodał taki wózek na zakupy, taki jak mają babcie.

SPEAKER_01 12:24

Podoba mi się, to jest lepsze niż laska. To jest lepsze niż laska. Świetne. Tak, że ona tam w tym, wiesz. Tak, wygrałeś.

SPEAKER_02 12:31

To znaczy tak mi się wydaje, no tutaj.

SPEAKER_01 12:33

Przekonałeś mnie. Ale jest jedna rzecz, o której nie wspomniałeś, a moim zdaniem jest najważniejsza w jej outficie. Uwaga. Czyli mamy chustę, mamy wózek na zakupy, mamy spódnicę i mamy zawsze coś jeszcze często w dupie.

SPEAKER_02 12:48

Tak, to prawda.

SPEAKER_01 12:50

Cały czas coś ma w dupie. Tak, na przykład. Przydzi baba. No muszę to.

SPEAKER_02 12:57

No to ja mam już.

SPEAKER_01 12:58

Proszę.

SPEAKER_02 12:59

Chcesz dupę? Już masz. Przychodzi baba. Do lekarza ze śmigłem w dupie. A lekarz na to? Kto panią tak przeleciał?

SPEAKER_01 13:11

Dokładnie. Przychodzi baba do lekarza z wróblem w dupie. Co pani jest? Mnie nic, ale mężowi chyba ptaka urwało. Też tak jest. Albo przychodzi baba do lekarza z parówką w dupie. Co pani jest? Hot dog?

SPEAKER_02 13:25

O, to walternaty 4 powiedział pan Wilhelmi ten dowcip. Gajos powiedział wilhelmiemu.

SPEAKER_01 13:31

Naprawdę. Ale numer w ogóle tego nie pamiętam. No więc właśnie ona zawsze ma coś.

unknown 13:38

Tak.

SPEAKER_01 13:39

I najczęściej właśnie tam. A jakim ona jest? Zamknąłeś już temat wyglądu? Czy tu są jeszcze rzeczy?

SPEAKER_02 13:47

Tak, znaczy wydaje mi się, że może mieć delikatnego wąsa. Ale to ja się nie upieram tutaj. Po prostu mi się tak kojarzy.

SPEAKER_01 13:54

Wysypał się taki delikatny jak mleko pod nosem nastolatkowie?

SPEAKER_02 13:57

Jak nastolatkowi trochę.

SPEAKER_01 13:58

A jej wygląd przeczy jej inteligencji lub charakterowi? Nie.

SPEAKER_02 14:03

Wręcz przeciwnie, nie podkreśla to. Tak.

SPEAKER_01 14:06

A jakim on jest archetypem?

SPEAKER_02 14:09

No właśnie. Zastanawiałem się nad tym, i wydaje mi się, że to jest archetyp hipochondryka. Archetyp hipochondryka, ja nie pomyślałem. Tawa, która Non stop po prostu przychodzi z każdym byle za przeproszeniem gównem do lekarza. I to jest po prostu lekarz ma dość tej baby i ona to jest archetyp hipochondryka. Osoby, która nadmiernie jest przewrażliwiona na punkcie własnego zdrowia.

SPEAKER_01 14:34

No bo ja sobie zapisałem. To ciekawe. To jest ciekawy trop. Nie wziąłem go podobnie. Nie wiem, czy może być taki archetypt hipochondryka. Myślę, że wszystko może, bo to jest nasz podcast. I niech ktoś nam próbuje zabronić, wymyślić archetypu hipochondryka. Ja wymyśliłem, że to jest po prostu everyman, albo every woman. ściślej.

SPEAKER_02 14:52

Jak była piosenka taka?

SPEAKER_01 14:54

Every woman. Whitney wspaniała. Whitney. No, to by się zgadzało. Ten everyman, no taka naiwna, która poprzez dosłowność. Destabilizuje racjonalny porządek świata. Coś takiego robi, nie? Przez swoją racjonalność potrafi zdestabilizować zastany porządek.

SPEAKER_02 15:19

Tak, tak, ale chociaż ona czasami. Nie mam teraz na poparcie żadnego dowcipu, ale czasami ten lekarz jest głupszy od baby. Zdarza się. Nie mam teraz tutaj.

SPEAKER_01 15:35

No mnie się wykład. Nie wiem, czy to znaczy czy on jest głupszy, czy on jest rozbrojony przez nią.

SPEAKER_02 15:45

No bo na przykład przychodzi baba do lekarza z telefonem na plecach, a lekarz na to, kto pani taki numer wykręcił.

SPEAKER_01 15:51

To uważam, że jest piekielnie inteligentny Łukasz. Czyli jest inteligentny. Tak, ale często ma takie wtopy. Kre mogą świadczyć o tym, że jest głupawy, ale to chyba dlatego, że. Tak jak mówię, ona.

SPEAKER_02 16:05

Zastosowuje się.

SPEAKER_01 16:07

Bardziej, że ona destabilizuje zastany porządek świata przez swoją dosłowność.

SPEAKER_02 16:11

Okej, no tak.

SPEAKER_01 16:12

Bo to potem możemy jeszcze rozwinąć. A teraz jaka jest jej relacja z władzą? Mamy coś takiego, nie?

SPEAKER_02 16:21

No tak.

SPEAKER_01 16:25

Ja sobie napisałem, że ona jest pozornie podporządkowana.

SPEAKER_02 16:28

Pozornie podporządkowana?

unknown 16:30

Tak.

SPEAKER_02 16:31

Ja tutaj nie wiedziałem, jaka jest jej relacja z władzą. No bo czy ona.

SPEAKER_01 16:39

To płycie punkt po punkcie. Ona podważa autorytety twoje.

SPEAKER_02 16:43

Tak, no wydaje mi się, że podważa autorytet lekarza. To jest osoba typu, że sama wie lepiej tak naprawdę idzie, bo tak wypada, bo tak się nauczyła. A wie sama wszystko lepiej, choć nie ma w ogóle dostępu do internetu, ale zna, medycynę domową, tak zwaną. Jak się leczyć samemu samej.

SPEAKER_01 17:08

Bo ja sobie pomyślałem o tym, że ona nieświadomie podważa te autorytety. No bo z jakiegoś powodu tam jednak idzie. No może jest tak, jak mówisz, że idzie, bo wypada. Pytanie, co jej wypada, ale ona nieświadomie podważa dla mnie autorytety, bo ona nie respektuje reguł rozmowy. To znaczy, nie rozumie hierarchii to jest tu ważne. I przez to rozsadza autorytet od środka.

SPEAKER_02 17:39

No tak, bo ona gada z tym lekarzem jak równy z równym.

SPEAKER_01 17:42

No bo jest taki żart na przykład, jak przychodzi baba do lekarza z pełnym workiem papierów toaletowych. Lekarz mówi, po co to pani? Ona mówiła! Bo słyszałem, że z pana to jest zasrany lekarz.

SPEAKER_02 17:58

Tak.

SPEAKER_01 17:58

Nie na przykład. To jest to. Tak, ona jest taka ludowa, no po prostu, taka wiejska. I dosłowna. Ale właśnie przez tę dosłowność, ona wyłamuje ramy jakiś zasad. No tak. I wtedy jest się trudno odnaleźć komuś, kto wobec tych zasad i ram funkcjonuje.

SPEAKER_02 18:21

No tak, wybija tego lekarza z porządku takiego.

SPEAKER_01 18:24

To jest takie właśnie wybicie studzienki kanalizacyjnej. Że jak to wylewa, to już nie ma co z tym zrobić. Że tylko niestety masz buty utytłane. No tak.

SPEAKER_02 18:34

No i lekarz musi się dostosować i.

SPEAKER_01 18:37

Nie jest to łatwe. Nie jest to łatwe. To prawda. No i kto jest jej naturalnym przeciwnikiem.

SPEAKER_02 18:50

Wydaje mi się, że. Nie do końca lekarz, bo lekarz jest raczej partnerem, ale wydaje mi się, że przeciwnikiem jest mąż często w tych dowcipach. Że ona się. Właśnie nie wiem, czy mam przykład jakiś, ale ona często skarży się na swojego męża. Łąż. To też jest tak, że ten mąż nigdy nie przychodzi, tylko ona przychodzi za niego.

SPEAKER_01 19:18

No bo z tym lekarzem jest trochę tak, jak ze słynnym.

SPEAKER_02 19:22

No to jest jej partner właściwie.

SPEAKER_01 19:24

Bo to jest jak ze słynnym cytatem z Lecha Wałęsy jestem za, a nawet przeciw. Że ona jest jego prze on jest jej przeciwnikiem, a nawet sojusznikiem.

SPEAKER_02 19:33

Tak, dokładnie. Tu mam taki dowci. Przychodzi baba do lekarza. Panie doktorze, mój problem to za duże potrzeby seksualne. No to niech wyjdzie pani za mąż Mam już męża. To niech pani znajdzie sobie kochanka, już mam. No to niech pani weźmie drugiego. Mam drugiego i jeszcze innych trzech. No to wydaje mi się, że pani jest rzeczywiście chora. Oj, panie doktorze, niech mi pan to da na piśmie, bo mąż mówi, że jestem kurwa.

SPEAKER_01 20:01

Piękny żart. Niego nie było.

SPEAKER_02 20:03

Nie było chyba. Ale.

SPEAKER_01 20:05

Poczekaj, bo muszę tu wcisnąć. Proszę.

SPEAKER_02 20:09

No i to jest właśnie o tym mężu, że ona ma z nim kosę z tym mężem. I ona i często u lekarza ona rozwiązuje, traktuje tego lekarza jako swojego takiego terapeuta.

SPEAKER_01 20:19

Tak, a ja mam też taki dowcip, który jest dowodem na to, że oni są w pewnym sensie sojusznikami i że ze sobą tęsknią co jakiś czas, jest taki dowcip, jak przychodzi baba do lekarza, a lekarz mówi, coś dawno pani u mnie nie było. Ja byłam chora.

SPEAKER_02 20:38

To świetne. Byłam chora.

SPEAKER_01 20:43

No tu mamy takie kolejne pytanie odnoszące się do tej relacji z władzą. Czy ona jest ofiarą systemu, czy jest sabotażystka?

SPEAKER_02 20:53

O, jeszcze przepraszam, mogę tylko jedno z mężem. Przychodzi baba do lekarza i mówi: Panie doktorze, mój mąż zachowuje się dziwnie. Codziennie rano wypija kawa, następnie zjada filiżankę i zostawia łóżko. Lekarz po chwili odpowiada. To dziwne, łóżko jest najsmaczniejsze. No i znowu się skarży na męża tutaj. Tylko chciałem, tak?

SPEAKER_01 21:14

Tak, tak, tak. A tutaj lekarz staje się sojusznikiem męża. Tak. No dobrze, to ja wrócę do pytania. Tak, ona jest ofiarą systemu czy jest jego sabotażką.

SPEAKER_02 21:26

Ona jest ofiarą braku odpowiedniej edukacji medycznej. Przede wszystkim. Tak sobie to zapisałem. Więc jest ofiarą systemu poniekąd. Bo to jest po prostu. Ona reprezentuje prostotę ludu. Takie proste myślenie ludzi, którzy często boją się w ogóle pójść do lekarza i dlatego chodzą raz na jaki czas, więc nie dziwne, że nie wie, jak się tam zachować. Tak.

SPEAKER_01 22:01

Ana jest dla mnie ofiarą sabotaż własnego. Jest taka postać, bo szukałem jakiejś właśnie archetypu postaci z filmu. Takiego zachowania, które chciałem tutaj nakreślić. No i ponieważ jak mówiłem ci, jestem ostatnio na etapie odświeżania sobie uniwersum, takich wojen, które odbywają się w gwiazdach.

SPEAKER_02 22:24

Ciekawe.

SPEAKER_01 22:25

Słyszałem. To tam jest taka postać, którą ty możesz pamiętać, ale nie musisz. Nazywa się Jar Bings.

SPEAKER_02 22:32

No, oczywiście.

SPEAKER_01 22:33

Zmrocznego widma. Tak. I nie wiem, czy pamiętasz, że.

SPEAKER_02 22:36

Imię Jar Jar Bings, moi soborny sługa.

SPEAKER_01 22:38

Właśnie, że Jar Bings. Wiesz, że pamiętasz był ofiarą losu. I wszystko sabotował przez to. Pamiętasz, na przykład, dostał kulę mocy, którą tam taką mieli, i ta kula mu wypadała z ropy. Jak wypadała, to zaczynała uderzać w różne droidy, i te droidy ginęły przez to. Ale to wynikało z tego, że mógł totalną faj łapą.

SPEAKER_02 22:59

On był takim comic reliefem w tym filmie. W sensie taką postacią, która służyła temu, że robotował.

SPEAKER_01 23:05

Chciałby zdelżeć, tak. Atmosferę. Uży okazji sabotowała się. Ale właśnie ta konstrukcja, że nieświadomy sabotażysta, niechcący. On się z taką osobą kojarzy, właśnie. No tak, no to ładne. No, kto jest, no to wiemy. Ale zapytamy, kto jest jej stałym partnerem scenicznym? Lekarz lekarz.

SPEAKER_02 23:29

Pierwszego kontaktu myślisz, że to jest? Może być. To też nie, ginekolog też jest różne. Lekarz.

SPEAKER_01 23:36

Lekarz jest zresztą taki piękny dowcip, który nam to uargumentuje. Przechodzi baba do lekarza, a lekarz, no to niech pani stąd wyjdzie, bo już za kawały zaczynają o nas opowiadać.

SPEAKER_02 23:47

O, to ładne. A przychodzi baba do lekarza, panie doktorze, nikt nie zwraca na mnie uwagi? Następne, proszę.

SPEAKER_01 23:55

Tak, tak. Tak, tak, tak.

SPEAKER_02 23:58

Nie wiem, do czego to nawiązuje.

SPEAKER_01 23:59

To jest nawiązanie do tego, jak często chyba przychodzi. Jak tak? Jak już jest zlewana. A co jest? Bo to jest chyba dla mnie zawsze najbardziej oczekiwane pytanie, które zadajemy w naszym uniwersum. To jest najciekawsze, jak to w uniwersum. No bo to jest jaki super bohater, prawda? Co jest jej super mocą?

SPEAKER_02 24:20

Ja zapisałem. Zej super mocą jest chłopski rozum. Że ona sobie wszystko potrafi. Wszystko argumentuje sobie, że i się to wszystko jakoś wedle jej takiego prostego myślenia wszystko potrafi.

SPEAKER_01 24:39

To wiesz trochę Jasiowe.

SPEAKER_02 24:40

Trochę Jasiowe, no te czopki i maść porządka.

SPEAKER_01 24:43

To powiedz ten dosył. Nie pamiętam, jak to było. Myślałem, że wytoczysz ten dosta.

SPEAKER_02 24:48

A, no dobra, to mogę. To świetnie. Panie doktorze. Nie, przychodziłaby do lekarza. Lekarz pyta, no i jak te. Te lekarstwa na hemrody, które pani przepisałem. Pomogły? Oj, panie doktorze. Te czopki to jeszcze jakoś zjadłam i popiłam wodą. Nie, te podłużne. Ale podłużne. Nie wiedziała, że to czopła. A dobra, no spaliłem. Te podłużne to jeszcze jakoś. Jakoś popiłam. Udało mi się popić, ale tego kremu to nawet z sklepem nie dało zjeść. To w tym stylu, nie pamiętam. Ale tak, sensy zachowany. Ona. No, ona jest prosta. Prosta jest jej siłą. Tak. To jest wspólna cecha zjawisk. Mi się wydaje, tak.

SPEAKER_01 25:44

Ale ja bym dodał jeszcze jedną.

SPEAKER_02 25:45

Buta też jakaś taka. Takie. Nie wiem, że ona sobie nie daje w kasze dmuchać wie swoje, no ale to jest ten chłopski rozum. Wydaje mi się, ta prostota myślenia.

SPEAKER_01 25:54

To się w tym mieści. Ja jeszcze sobie dodałem ważną rzecz, i chciałbym, żebyśmy to jakoś odwzorowali w tej w tej finalnej wersji jej wyglądu, jak będziemy już sobie robić, ją portretować. Dla mnie to jest jeszcze, dla mnie super mocą jest jej groteskowe ciało, które podważa hierarchię społeczną, czyli wchodzenie ze śmigłem, z telefonem, z żabą na głowie.

SPEAKER_02 26:22

Podważa też często prawa fizyki i w ogóle i to, ile można w tej przysłowiowej oczywiście dupie zmieścić. Oczywiście, ale w Jakasie tyle nie mieścili.

SPEAKER_01 26:32

W jacasie zdecydowanie. No i zresztą takie słynne żartni, a propos dópy, kiedy przychodzi baba do lekarza, i mówi, że panie doktorze, po tej kuracji hormonalnej strasznie rosną mi włosy. On mówi niemożliwa, gdzie najwięcej? Ona mówi na jaja. Więc to są właśnie takie żarty, które sprawiają, że ta jej cielesność jest niezwykle groteskowa.

SPEAKER_02 26:54

I wydaje mi się, że jest też dowcip, który pokazuje, że ta twarz też nie jest jakaś najpiękniejsza.

SPEAKER_01 26:58

No jaki to jest dowcip?

SPEAKER_02 27:00

Przychodzi baba do lekarza. I mówi, panie doktorze, co mi jest? Naprawdę się martwię. Spokojnie, to zwykłe hemoroidy. Hemoroidy na twarzy? A to pani twarz.

SPEAKER_01 27:14

Jezu, nie znałem tego. Ula. No tak, rzeczywiście. Może nie być wyjątkowej urodzi. No tak. No dobrze, to mamy, to są jej super moce.

SPEAKER_02 27:26

Mam super moce, mam, mam super mocne.

SPEAKER_01 27:29

A czego nie rozumie. Ona nie rozumie tego, co się do niej mówi. Tak. To jest dla mnie. Ja to nawałem roboczą umową społeczną. On nie rozumie umieszczenie. Nie rozumie konwenansów. Tak, no, właśnie. I w ogóle Sawar Wivru, no w ogóle. Nie rozumie. Że coś się mówi w przenośni.

SPEAKER_02 27:47

Tak. Często powagi sytuacji nie rozumie. Tak, nie rozumie. Bagatylizuje. Był taki dowcip. Wychodzi baba od lekarza. O! I nagle cofa się i tak. Przepraszam, panie doktorze. Jak to było? Szabka?

unknown 28:08

Nie, nie.

SPEAKER_02 28:09

Rzuczek? Rak, proszę pani. Rak.

SPEAKER_01 28:12

No właśnie. No właśnie. Czyli kłopot z konwencją rozmowy też jest duży.

SPEAKER_02 28:16

Tak.

SPEAKER_01 28:17

Kiedy ona nie rozumie, kiedy coś jest żartem, kiedy jest diagnozą, a kiedy jest instrukcją. Tak, tak, tak. Za to rozumie też pewne rzeczy z nadmiarem, to znaczy. Ja mam wrażenie, że ona przede wszystkim rozumie materię rzeczywistości, ale nie rozumie jej interpretacji. Znaczy, ona jakby jest w stanie zrozumieć, tak, jak ty to nazwałeś, celnie na chłopskie rozum pewne rzeczy, ale interpretacja to jest coś, co wykracza poza jej możliwości poznawcze. Ona widzi świat jeden do jednego. Ale właśnie na tym buduje się komizm sytuacyjny. No to trochę. Wydaje mi się.

SPEAKER_02 28:54

No tak. Taki Forest Gump trochę. Trochę tak. W sensie, że jest prosta po prostu. Tak. Ale czasami nie jest aż taka głupia.

SPEAKER_01 29:04

Nie. No właśnie. Więc prosty nie zawsze znaczy głupi. Absolutnie, no nie jest prosta. Znaczy czasami jest prosta. Nie jest.

SPEAKER_02 29:11

To zależy od dowcipu tak naprawdę.

SPEAKER_01 29:14

To prawda. A w jakiej przestrzeni najczęściej funkcjonuje, to wiemy?

SPEAKER_02 29:21

Gabinet lekarski.

SPEAKER_01 29:22

Chociaż znalazłem jeden dowcip, który może tutaj zadać kłam. Tak? Tak, mianowicie przychodzi lekarz. Poczekaj, poczekaj, poczekaj, poczekaj, poczekaj. Miałem taki dowcip. A ja miałem taki też. Baba umarła i nie przychodzi już do lekarza, więc lekarz udaje się na jej grup. I słyszy zduszony głos. Panie doktuzie. Ma pan coś na roboczki. Czyli nie zawsze ten. Nie zawsze przychodni. No, bo to jest przychodnia, a nie szpital, prawda?

SPEAKER_02 30:10

Wschodnia, tak. NFZ NFZ.

SPEAKER_01 30:17

No to co tam dalej mamy? A, jakie są jej ciemne strony, ciemne cechy. Nie. Jak reaguje na nią świat jeszcze, przepraszam.

SPEAKER_02 30:28

To jak reaguje na nią świat? Ja wiem, jak lekarz na nią reaguje. No to jest w końcu i świat. No tak, brakiem cierpliwości.

SPEAKER_01 30:35

Ale nie masz takiego poczucia, że on reaguje tak, że. Jeżeli on jest tym synonimem świata, to, że ten świat po prostu często przegrywa. To bo najpierw wydaje mi się, że jest zbyt.

SPEAKER_02 30:48

No bo ona to jest tak, jak dyskujesz z głupim, który sprowadzi cię swojego poziomu i zabije doświadczeniem, i pokona doświadczeniem, więc to jest trochę to. Że ona go sprowadza po prostu na swój poziom myślenia i go właśnie dobija doświadczeniem swoim.

SPEAKER_01 31:04

No bo tam jest w wielu dowcipach jest podobny mechanizm. Tak mi się wydaje, że.

SPEAKER_02 31:10

Z czymś przychodzi baba. No na przykład może ja powiem, przychodzi baba z pługiem w plecach, a lekarz na to. Orzeży.

SPEAKER_01 31:20

Tak, no to jest bardzo krótki dowcip. Tutaj tego nie przyłapie. Ale że często w żartach jest tak, że ona przychodzi do lekarza. Lekarz najpierw próbuje ją kontrolować. Te okoliczność, to zdarzenie. Potem zaczyna być zdezorientowany, jakąś jej odpowiedzią. Czasami sfrustrowany, a ostatecznie. Traci władzę na jej rzecz.

SPEAKER_02 31:45

No tak, ale on czasami milczy on. Bo czasami odpowiedź babi jest ostatnią odpowiedzią w dowcipie.

SPEAKER_01 31:52

No ale właśnie wydaje mi się, że dowcip o czopkach to jest dobry, teraz sobie tak pomyślałem, to jest dobry dowcip, który właśnie pokazuje tę kolejność. Ona przychodzi do niego. On pyta, co się dzieje, ona mówi. Aha, nie właściwie on mówi. I on ją pyta, czy ona korzystała z zaleceń. To jest kontrola jakaś. Forma próby skontrolowania, prawda?

SPEAKER_02 32:15

Prawda.

SPEAKER_01 32:17

Ona opowiada mu, co wykonała, więc tam się na pewno pojawia dezorientacja, frustracja, a ostatecznie utrata władzy, bo jakby ona zakończyła temat, i to już nie ma czego zbierać. No tak.

SPEAKER_02 32:27

On wie, że tutaj już nic nie zdziwa. Nie. To jest ciekawe. Czyli czuję taką bezcelowość swojego myślę zawodu. W kontakcie z nią myślę, że nie może i pomóc tak naprawdę. Więc myślę, że też może jakaś nudka współczucia. Może być. I załamania, że jednak i poczucie bezsilności wobec niej.

SPEAKER_01 32:51

Ale też takiego rozbrojenia znowu się odniosę do kina. Tak mi się to kojarzy z taką sceną pomiędzy Indianą Johnsem a takim gościem, który on miał albo mieczę, albo Nunczaków, ale chyba miał miecze, tak? Na pustyni to miał miecz. Pamiętasz tego zastrzelił. Tak, on tam wymiata tymi mieczami, i robi jedno wielkie show, i popis. A wyciąga, a nawet ten wyciąga pistolet, po prostu strzela.

SPEAKER_02 33:17

A wiesz dlaczego?

SPEAKER_01 33:18

Dlaczego?

SPEAKER_02 33:20

Bo tego dnia Harrison Ford, czy tam w tym tygodniu miał chyba jelitówkę, czy bardzo źle się czuł i nie nauczył się układu, bo miał być układ po prostu jakiś i wymyślili to, że po prostu wie, że pistoletę. To jest genialnie. Wiem, czy to jego pomysł czy reżysera Stevena Spiberga. Pozdrawiamy. Serdecznie. Wiecie o co chodzi. Więc tak to zostało wymyślone, bo on nie miał czasu, żeby się nauczyć tego układu.

SPEAKER_01 33:45

No i zobacz, jak ta scena zdraki zapada wpadło. Właśnie świetno. No, no właśnie, więc tak sobie o tym pomyślałem, że ona za tym Dienad Jongsąd z tym pistoletem. Tam tam wymachuje diagnozami, a ona sprawła.

SPEAKER_02 33:57

Posuje się wiedzą, a to go gasi po prostu jednym słowem. Dokładnie. Jedną ripostą. W ogóle, wiesz co, dobra, ale to jest śmiało. Nie, bo a propos wyglądu, wiesz, z kim się teraz tak skojarzyło trochę. Sposób mówienia z Zofią Merle, taką aktorką, która Misiu grała i tak. Oczywiście. Panie doktorze, on zawsze nie. Nie to nie ta.

SPEAKER_01 34:21

Ale to Zofia Merle nie mówiła? Nie ona mnie pokał takim głupim chłopak.

SPEAKER_02 34:25

A nie, to tak, ale Zofia Merle też tam w misiu grała. Też tak przychodziło i też narzekała. Albo te dwie babcie w Kiblu, ale były takie.

SPEAKER_01 34:33

O, to jest baba. One tak gadały. To jest. Głupi był był, jakby się nie zgodził. To jest ona.

SPEAKER_02 34:40

Taki sposób mówienia. No właśnie, bo jeszcze nie mówiliśmy, jak ona mówi. No, jak ona mówi?

SPEAKER_01 34:47

No właśnie tak. No myślę, że na nie. Nie, doktorze. O, to jest. Chciałem powiedzieć, że właśnie twoje, panie doktorze, to jest dla mnie takie najmniej. Panie doktorze?

SPEAKER_02 34:56

Bo to jest na takim westchnięciu. I to jest takie. O, Jezu, jak mi ciężko było. Ja już nie daję rady, panie doktorze.

SPEAKER_01 35:03

Tak. I ty to mówisz podręcznikowo. Dziękuję. I teraz mamy. Też dla mnie bardzo ciekawe pytanie odnoszące się do tej konstrukcji postaci. Jakie są jej ciemniejsze strony?

SPEAKER_02 35:20

Ja tu sobie zapisałem, że nie wiem, na ile to jest ciemniejsza strona, ale że potrafi opierdolić lekarza. Podważyć jego kompetencje. No i właśnie sprowadzić do swojego poziomu.

SPEAKER_01 35:34

Tak, dla mnie to jest po prostu sobie to nazwałem destabilizacją.

SPEAKER_02 35:37

No tak.

SPEAKER_01 35:37

Że ona destabilizuje.

SPEAKER_02 35:41

Bo na nie chce źle.

SPEAKER_01 35:43

To nie jest jakiś zł. Nie, bo ona destabilizuje świat bez świadomości tego, co robi.

SPEAKER_02 35:49

Tak.

SPEAKER_01 35:52

A myślałeś sobie o tym, co by się stało, gdyby ją przenieść do innej epoki?

SPEAKER_02 35:57

Ja myślałem o jakimś właśnie średniowieczu, albo ja widzę ją jako taką szeptuchę. Taką, która w innych okolicznościach to ona by mogła doradzać swoim po prostu. Swoją wiedzą z zakresu medycyny naturalnej, jeśli tak można rzecz. I domowych sposobów leczenia sobie z różnymi problemami.

SPEAKER_01 36:21

Ciekawe, bo ja też myślałem o średnio wieczór, ale ja tam bardziej pomyślałem o tym, w role jakiego patenta by się wcieliła. I pomyślałem sobie, że ona wtedy mogłaby trafiać do księdza, a nie do lekarza, i wtedy mogłaby brać metafory religijne dosłownie, co byłoby ciekawe. I nie czuć sakrum przez to, ani hierarchii, i efekt mógłby być dla niej dużo bardziej dramatyczny, bo mogłaby zostać uznana na przykład za charetyczkę albo za opętaną.

SPEAKER_02 36:52

No, czyli wiedźmą mogłaby być, i spaliliby ją na stosie.

SPEAKER_01 36:56

Ale też sobie jeszcze pomyślałem, że gdyby ją dać do XXI wieku, trochę do przekosmos. No w pewnym sensie, to ona by brała. To ciekawe, w kontekście tak rozwiniętego AI, podejrzewam za 50 lat, kiedy ona bierze wszystko literalnie, nie ogarnia ironi ani skrótów, ani kontekstów. To ona by rozwalała tak bardzo komunikację i produkowałaby taki chaos znaczeń, że byłaby błędem systemu, czyli byłaby jakimś trollem po prostu. Tak mi się wydaje, nie.

SPEAKER_02 37:27

Ale wydaje mi się, że tak, że ona by wszystko właśnie łykała jak pelikan z tym AI. Więc też by brała to ona mogłaby.

SPEAKER_01 37:36

Ona będzie wiedziała, że w ogóle istnieje coś takiego jak fake news.

SPEAKER_02 37:38

Tak. No myślę, że no tak. Myślę, że są takie baby żyjące w dzisiejszych czasach, które też tak nie ogarniają już.

SPEAKER_01 37:51

No tak. A czy. Czy ta postać jest bardziej lustrem społeczeństwa, czy jest wędlem bezpieczeństwa?

SPEAKER_02 38:00

Dla mnie ona, jej funkcja w tych dowcipach to jest wętryl bezpieczeństwa. Jest to oswojenie takiego, nie wiem, czy naturalnego strachu, ale jakiegoś lęku przed lekarzami. Więc te dowcipy i baba, konkretniej. Ośmieszając trochę sytuację u lekarza, oswaja nas z tym. I powoduje, że nabieramy dystansu do naszych dolegliwości, bo zawsze jest ta baba, która ma gorzej śmigło w dupie jest gorsze niż przeziębienie. Na przykład. Więc myślę, że taka jest jej funkcja taki wentyl.

SPEAKER_01 38:40

Dla mnie ona pomyślałem sobie, że jest.

SPEAKER_02 38:42

I też spłaszcza z tego lekarza trochę takiego napuszczenia, że on musi się dostosować do niej, więc on nie może być już taki mądry, bo ta jego wiedza tutaj nie działa w żaden sposób. No bo jak ma do czynienia z babą, bo tutaj nie ma pola. Nie ma przestrzeni na racjonalne jakieś argumenty, więc on tu musi, wiesz, wejść na jakieś wyżyny swojego intelektu, żeby się do niej dostosować.

SPEAKER_01 39:06

Ja sobie pomyślałem, że ta postać baby jest jednocześnie lustrem, które ujawnia, to jest chyba dla mnie najciekawsze, jakieś takie ukryte sprzeczności systemu. A jednocześnie jest wentylem, który pozwala temu te sprzeczności rozładować bez jakiejś realnej zmiany. To znaczy, to, co ona robi, nie wpływa na porządek świata, ale on jest trochę jak taki wojak szwejk. No tak. Że ona właśnie potrafi te rzeczy rozładować, nie zmieniając. Nie świadomie. Tak, nie zmieniając jego porządku. Chociaż Wojak Szwejk trochę potrafił zmienić porządek świata.

SPEAKER_02 39:44

No tak.

SPEAKER_01 39:45

Zmieniał. W ogóle świetna postać wojaksz.

SPEAKER_02 39:48

To tak jak trochę ten dolaz, z jak spętałem drugą wojnę światową.

SPEAKER_01 39:52

No bo chyba dolaz to jest nasz polski woak krwej. Chyba wydaje mi się, że to był archetyczny. No tak, to też mi się tak wydaje. No to zróbmy sobie podsumowanie.

SPEAKER_02 40:02

A jeszcze przypomniał mi się jeden tylko dowcip. Ale o babie czy jakiś zupełnie? Proszę bardzo. Przychodzi baba. Do lekarza? Do lekarza. Z piłą tarczową w dupie. Tak. Lekarz pyta, co pani jest? Rżnę się na okrągło.

SPEAKER_01 40:17

O jest! Weź mi tam wciśniera. A ja sobie też przypomniałem jeszcze jeden dowcip, że mam. Mianowicie. No straszny.

SPEAKER_02 40:30

No powiedz, powiedz.

SPEAKER_01 40:32

No bo gdzie rzeczy się dzieje? Mówiliśmy, że w przychodni, ale w jakiej? To tutaj znalazłem. Przechodzi baba do lekarza, a lekarz biega wokół biurka. Po godzinie baba pyta. A co pan doktor robi? Bo ja jestem lekarz okręgowy.

SPEAKER_02 40:48

To też dobry. Lekarz okręgowy. No tak, podsumujmy. Podsumujmy zatem.

SPEAKER_01 40:55

A więc tak, baba ponad 60-letnia kobiecina. 70 nawet, nawet 70, odziana w spódnicę, chusta z wózeczkiem 60 z wózeczkiem sklepowym. Z garbem. Z garbem i z różnego rodzaju asortymentem rozmieszczanym po różnych częściach ciała.

SPEAKER_02 41:19

Spódnica wydaje mi się, że też takie pończochy, w takim kolorze brązowym. Jakieś takie gumiaki, albo takie takie buty zimowe, mi się kojarzą takie.

SPEAKER_01 41:32

Górale byskitcy mówią na takie gumiaki bacioki. W takich baciokach.

SPEAKER_02 41:35

Takach.

SPEAKER_01 41:36

Tak. A, okej. Jej archetypem mówiliśmy sobie, że jest taki every man, every woman.

SPEAKER_02 41:44

Tak. Plus hipochondry.

SPEAKER_01 41:47

Plus hipochondria. Okej. Relacja z władzą to wiemy, podważa nieświadomie te autorytety. Tak. Jej naturalnym sojusznikom przeciwnikiem jest lekarz jest nieświadomą.

SPEAKER_02 41:58

I też przeciwnikiem trochę mąż.

SPEAKER_01 42:00

I przeciwnikiem jest mąż. Absolutnie. I jest. Sabotażką ofiarą własnego sabotażu. Tak to nazwaliśmy. I stałym partnerem jest lekarz. A jej super mocą jest. To mówiliśmy dwie rzeczy: chłopski rozum. Chłopski rozum. I powiedziałbym, no, ta. No tak to groteskowe ciało, tak to nazwałem ja roboczo. Tak. A czego nie rozumiem? No to mówiliśmy, nie rozumiem do końca porządku świata, i ten porządek świata wywala. Najczęściej funkcjonuje w przestrzeni przychodni. Przychodni gabinetu lekarskiego. Świat reaguje na nią. Jak sobie to. Też sobie to jakoś chyba podsumowaliśmy. Świat generalnie z nią przegrywa. Tak.

SPEAKER_02 42:46

Nie ma na nią moc.

SPEAKER_01 42:47

Nie ma na nią mocnych i ciemne strony to.

SPEAKER_02 42:51

No ja miałem, że potrafi podważyć kompetencje lekarza.

SPEAKER_01 42:55

Tak. No czyli destabilizacja jakaś?

unknown 42:57

Tak.

SPEAKER_01 42:58

Destabilizuje. Co by się stało, gdyby ją przejść do innej, poki sobie pogadaliśmy o tym? Tak. No i uznaliśmy, że ta postać może być zarówno lustrem społeczeństwa i jego? Wędyl. Wentylem. No buduje nam się. No bardzo mocna postać. Mocna, moc. Naprawdę. Bo zastanawiam się, z kim ona mogłaby stanąć w szranki, i przegrać. Wydaje mi się, że ona jest porównywalna siłą do Jasia. Że w konfrontacji babci z Jasiem, no to może Jasio wygrałby pewnego rodzaju przebiegłością.

SPEAKER_02 43:32

Wydaje mi się, że wiesz, co powinniśmy zrobić? Wydać takie karty do gry z postaciami. Ale my to zrobimy. No właśnie. To będzie moc coś tam, coś tam.

SPEAKER_01 43:45

Ale my to zrobimy. Natomiast na tym etapie myślę sobie, że to są z dwóch bardzo mocnych superbokarów.

SPEAKER_02 43:52

Ja się jest. No ja jest bardziej, wydaje mi się, bezpośredni pyskaty. Więc tutaj, jeśli o to chodzi, To by pokonał babę językiem.

SPEAKER_01 44:02

Bo Jasiek ma jeszcze w sobie przebiegłość, a baba nie ma chyba. Takiej wrodzonej, a Jasiek jeszcze ma ten malutki plusik do inteligencji.

SPEAKER_02 44:10

No tak.

SPEAKER_01 44:11

Ale z kolei baba ma plusik do doświadczenia. No to na pewno. I to nie jakie. To byłaby bardzo ciekawa batalia. Natomiast rzeczywiście zaczyna się.

SPEAKER_02 44:18

Jakiś celebrity death match zrobić, jak było kiedyś na MTW.

SPEAKER_01 44:23

Natomiast to jest dwóch bardzo mocnych bohaterów, moim zdaniem. Natomiast jesteśmy ciekawi również waszego zdania. Kto z tej dwójki na razie wychodzi dla was na prowadzenie. I co Wy w ogóle myślicie o mocy i o sile Baby. No wiesz, super moc baby w postaci tego ciała i tego, że może mieć różne rzeczy. Począwszy od żaby na głowie, ale skończywszy na śmigle, już wiemy, gdzie.

SPEAKER_02 44:48

Albo pilę tarczowej.

SPEAKER_01 44:50

Albo pile tarczowej, albo Jondrach. No wiesz, to jest moc. To jest moc. Ja nie wiem, czy my znajdziemy mocniejszego super bohatera.

SPEAKER_02 44:57

Poszukamy, poszukamy. Nie zapominajmy, że mamy papugę. Słuchajcie, ale w ogóle piszcie też, jakie postaci z dowcipów chcielibyście dołączyć do uniwersum i o których chcielibyście posłuchać. To w komentarzach też może.

SPEAKER_01 45:11

Taki przykład bardzo mocna postać jak twoja stara.

SPEAKER_02 45:13

O, i twoja stara, tak. No i Chuck Norris w święty, którego też będzie. To jest niesamowiczony z świętej pamięci. To jest jakby nie wpisuje się w te dowcipy.

SPEAKER_01 45:22

W naszym podcaście Chuck Norris nie umarł po prostu. On kopnął kalendarz, a nie w kalendarz.

SPEAKER_02 45:26

Nie z pół obrotu. Właśnie.

SPEAKER_01 45:28

No dobrze, no to chyba teraz czas na.

SPEAKER_02 45:35

Autorskie słuchary.

SPEAKER_01 45:39

Chciałem tylko jeszcze zaznaczyć, że tutaj nasi słuchacze napisali taką rzecz, nawet nasz słuchacz. Dżanek 1, 2, 3. Panowie macie wyzwanie, przepraszam. Wydzwanie. Panowie, macie wyzwanie od widzów. Musicie w najbliższej przyszłości zrobić odcinek albo o papugach, albo o twojej starej dwa. No i Tomek i Krzysztof w komentarzu do tego posta napisali. O papugach. Mało jest dowcipów o papugach, ale jak już są, to ula.

SPEAKER_02 46:14

No mało jest, to prawda.

SPEAKER_01 46:16

Kocham papugi.

SPEAKER_02 46:17

Ja też.

SPEAKER_01 46:18

Łukaszu, a czy ty masz jakieś dowcipy od naszych słuchaczy?

SPEAKER_02 46:21

Oczywiście, od monetka Enjoyer.

SPEAKER_01 46:24

Proszę bardzo.

SPEAKER_02 46:26

Autorski żart. Jak nazywa się mąż, który zna literę 3.

SPEAKER_01 46:31

Mąż, który zna. Mąż?

SPEAKER_02 46:33

Tak.

SPEAKER_01 46:33

Nie wiem.

SPEAKER_02 46:35

Mężczyzna.

SPEAKER_01 46:38

To powinien być chyba mąż czyzna.

SPEAKER_02 46:40

Mążczyzna, ale jest męż. I mamy jeszcze od uga Buga Maczuga 2.

SPEAKER_01 46:48

Stary znały znajomy.

SPEAKER_02 46:50

Napisał w ogóle tak, dziękuję. Wkleił serce. To dzięki waszemu podcastowi zacząłem wymyślać. Suchary i to naprawdę super zabawa.

SPEAKER_01 47:00

E stra, cieszymy się bardzo, potem to robimy.

SPEAKER_02 47:03

I mam też Suchary. Jaka jest najzabawniejsza jednostka?

SPEAKER_01 47:09

Jakaś jednostka śmiechu, ale jaka nie wiem?

SPEAKER_02 47:11

Hecharce.

SPEAKER_01 47:12

O, dobre to jest.

SPEAKER_02 47:16

Jakie jest najniebezpieczniejsze warzywo? Nie wiem. To por. Dobre.

SPEAKER_01 47:22

Dobre, dobre. Uga, buga, maczu, niezłe.

SPEAKER_02 47:25

Bardzo dobre.

SPEAKER_01 47:26

No to teraz zobaczymy.

SPEAKER_02 47:27

No ja mam takie.

SPEAKER_01 47:29

Ja dzisiaj też mam takie.

SPEAKER_02 47:30

Jak się nazywa transport dla piratów. Nie wiem. Arbus.

SPEAKER_01 47:40

Parbus. A, no musiałem potrzebowej chwili. A ja mam to też takie besrzałowe. Jak jest ulubione siedzenie zjawy.

SPEAKER_02 47:53

Zjawisko.

SPEAKER_01 47:55

Nie. Podduszka. Okej.

SPEAKER_02 48:02

Też mi zadnie. Podduszka. No to ładny. Bardzo optymistyczny akcent. Bardzo ładnie pan się przymierzło.

SPEAKER_01 48:13

Słuchaczy przedstawił. Czy my w tej sytuacji żegnamy się z naszymi słuchaczami, żegnamy, ale zanim się pożegnamy, chcemy was zachęcić do tego, żebyście, jeśli tego jeszcze nie zrobili,ście zaczęli obserwować nasz podcast i zrejtingowali, zrejtowali. Nie rejterujcie. Zrejtujcie i obserwujcie nasz podcast. I jeśli macie na to przestrzeń i chcecie nas docenić czymś więcej niż posłuchanie naszego odcinka, to serdecznie zapraszamy Was do ustawienia nam kawy. Link do Bykafi znajdziecie w opisie naszego odcinka. Dokładnie tak.

SPEAKER_02 48:52

A że lubimy kawę, to chętniej ją przyjmiemy.

SPEAKER_01 48:55

Tak. Prawda jest też taka, że my nie na kawę to wydajemy, tylko na herbatę i usprawnienie działań naszego podcastu.

SPEAKER_02 49:04

Dokładnie, więc to idzie. Nie przewurlim tych pieniędzy, nie martwcie się. Nie ma pójdą na szczytny cel rozwoju naszego podcastu. Tak. Bardzo Wam dziękuję.

SPEAKER_01 49:15

Życzemy Wam miłego tygodnia, dobrego z uśmiechem na twarzy.