Dag 121 - 2026 - Handelingen 4-5

Vandaag lezen we Handelingen 4 en 5 uit de NBV21.

🌟 Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖 Lees mee via de app en houd je persoonlijke voortgang bij
🔎Ontdek nog meer manieren om mee te doen
📷Volg ons op Instagram
💡Schrijf je in voor tweewekelijkse Bijbelse inspiratie
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_01 0:05

Je luistert naar de Bijbel in een jaar podcast van het NBG. Dit is dag 122. Vandaag lezen we handelingen 4 tot en met 5. Handelingen 4 tot en met 5.

SPEAKER_02 0:20

Ondervraging door de Joodse leiders. Terwijl Petrus en Johannes de menigte nog toespraken, kwamen de priesters, het hoofd van de tempelwacht en de Saduseën op hen af. Hevig ontstemd omdat ze het volk onderrichten en de opstanding uit de dood verkondigden op grond van wat er met Jezus was gebeurd. Ze grepen hen vast en zette hen gevangen tot de volgende dag omdat het al avond was. Maar van degenen die naar de toespraak hadden geluisterd, kwamen velen tot geloof, zodat aantal gelovigen groeide tot ongeveer vijfduizend. De volgende dag kwamen de leiders de oudste en de schriftgeleerden bij één in Jeruzalem, samen met Annas, de hoge priester, Kaifas, Johannes en Alexander en alle anderen die tot de hoge priestelijke familie behoorden. Ze lieten Peers en Johannes voorkomen en begonnen in het verhoor met de vraag door welke kracht of in wiens naam hebt u die daad verricht? Peers antwoordde, vervuld van de Heilige Geest: leiders van het volk en oudste, nu wij vandaag worden verhoord naar aanleiding van een weldaad, bewezen aan een zieke, en u ons wordt gevraagd hoe het komt dat Hij is genezen, dient u al en het hele volk van Israël te weten dat deze man hier gezond voor u staat, dankzij de naam van Jezus Christus van Nazaret, die door u gekruisigd is, maar die door God uit de dood is opgewekt. Jezus is de steen die door uw, de bouwliede, is verworpen, maar die nu de hoeksteen geworden is. Door niemand anders kunnen wij worden gered, want zijn naam is de enige onder de hemel die de mens redding biedt. Toen de leden van het Sanhedrien zagen hoe vrij moedig Peeters en Johannes optren en begrepen dat het gewone, ongeletterde mensen waren, stonden ze verbaasd en ze realiseerden zich dat beide in Jezus gezelschap hadden verkeerd. En omdat ze de man die genezen was, bij hen zagen gestaan, konden ze niets tegen hun woorden inbrengen. Nadat ze hun bevolen hadden de raadzaal te verlaten, overlegden ze met elkaar. Ze zeiden: wat moeten we met hen doen? Voor alle inwoners van Jeruzalem is het duidelijk dat er door hun toedoen een wonder is verricht en wij kunnen dat niet ontkennen. Maar om te voorkomen dat het gerucht zich nog verder onder het volk verspreidt, moeten we hun nadrukkelijk verbieden nog tegenover iemand de naam van Jezus te gebruiken. Ze riepen hen terug en bevalen hun de naam van Jezus op geen enkele manier meer te gebruiken en het volk niet meer over Hem te onderrichten. Maar Petrus en Johannes zeiden: kunnen wij het tegenover God verantwoorden om wel naar u te luisteren en niet naar Hem? Oordeelt u zelf. We moeten immers wel spreken over wat we gezien en gehoord hebben. Na hen nogmaals dreigend te hebben toegesproken, lieten ze hem vrij, want ze wisten niet hoe ze hen konden straffen, u de mensen God loofde en eerde om wat er was gebeurd. De man die zo wonderbaarlijk was genezen, was namelijk meer dan veertig jaar verland geweest.

SPEAKER_00 3:31

Gebed van de leerlingen.

SPEAKER_02 3:33

Nadat Petrus en Johannes waren vrijgelaten, gingen ze naar de leerlingen en vertelden alles wat de hoge priesters en de oudsten hadden gezegd. Toen de leerlingen dat hoorden, riepen ze God eensgezind aan met de woorden: Heer, u hebt de hemel in de aarde en de zee geschapen en alles wat daar leeft. U hebt door de Heilige Geest, bij monden van onze voorvader David, uw dienaar, gezegd. Waarom snoeven de volken en beramen de volkstamme zinloze plannen? De koningen van de aarde zijn aangetreden en de Heerser spannen samen tegen de Heer en zijn gezalfde. Want inderdaad, in deze stad hebben alle samengespannen tegen Jezus, uw heilige dienaar, die door u is gezalfd. Herodes, Pons Pilates, alle volken en ook de stammen van Israël, om datgene te doen waarvan u had bepaald en voorbestemd dat het moest gebeuren. Wel nu, Heer, sla ook nu acht op hun dreigement, en stel ons, uw dienaren, in staat om vrijmoedig uw boodschap te verkondigen, door ons bij te staan, zodat zieke genezing vinden en er tekenen en wonderen gebeuren in de naam van Jezus, uw Heilige Daar. Toen ze hun gebed beëindigd hadden, begon de plaats waar ze bij een waren te beven, en alle werden vervuld van de Heilige Geest en verkondigden de boodschap van God vrijmoedig. Het gemeenschappelijke bezit. Allen die tot geloof gekomen waren, leefden eendrachtig samen. Geen van hen beschouwde zijn bezittingen als zijn persoonlijk eigendom, want ze hadden alles gemeenschappelijk. De apostelen bleven met grote kracht getuigen van de opstanding van de Heer Jezus en God begunstigde allen rijkelijk. Niemand onder hen leed gebrek. Wie een stuk grond of een huis bezat, verkocht het, wachtte opbrengst naar de apostelen en legde die aan hun voeten neer, waarna het geld naar behoefte onder de gelovige werd verdeeld. Een van hen was Jozef, een de viet uit Sypris, die van de apostelen de bijnaam Barnabas had gekregen, wat in onze taal zoon van de vertroosting betekent. Hij bezat een akk die hij verkocht, waarna hij het geld naar de apostelen bracht. Een zekere Ananias verkocht samen met zijn vrouw Safira eveneens een stuk grond, maar hield een deel van de opbrengst achter. Ook zijn vrouw wist daarvan en bracht de rest van het geld naar de apostelen. Maar Petrus zei, Ananias, waarom heb je je door Satan laten misleiden en heb je de Heilige Geest bedrogen door een deel van de opbrengst van het stuk grond achter te houden? Je had het immers niet hoeven te verkopen, en nu je het wel verkocht hebt, had je met de opbrengst toch kunnen doen wat je wilde? Wat heeft je bezield om je zo te gedragen? Niet de mensen heb je bedrogen, maar Godzelf. Bij het horen van deze woorden viel Ananias neer en stierf en iedereen wie dit ter oren kwam, schrok hevig. Enkele jongemannen wikkelden hem in een lijkwaade, droegen hem naar buiten en begroeven hem. Ongeveer drie uur later kwam ze een vrouw binnen die niet wist wat er gebeurd was. Peeters vroeg haar: zeg me, hebben jullie het stuk grond voor dit bedrag verkocht? Ze antwoordde: ja, voor dit bedrag. Daarop zei Petr, hoe hebben jullie durven besluiten om den geest van de Heer te trotseren? Kijk, degenen die je man begraven hebben, staan voor de deur, en ze zullen ook jou naar je graf dragen. Onmiddellijk viel ze voor zijn voeten neer en stierf. Toen de jongemannen binnenkwamen, troffen ze haar dood aan. Ze droegen haar naar buiten en begroeven haar bij haar man. De hele gemeente en al die hiervan hoorden, werden door grote schrik bevangen.

SPEAKER_00 7:39

Wonderbaarlijke genezingen.

SPEAKER_02 7:42

De apostelen verrichten vele tekenen en wonderen onder het volk. De gelovigen kwamen eensgezind bijeen in de zuiligang van Salomo, en opschoon niemand zich daarbij hen durfde te voegen, sprak het volk vol lof over hen. Er kwamen steeds meer mensen bij die in de Heer geloofden. Een groot aantal mannen, zowel als vrouwen, en ze legden zelfs zieken op draagbedden of matten buiten op straat. In de hoop dat toch ten minste de schaduw van Peers, wanneer hij voorbij kwam, op een van hen zou vallen. Ook vanuit de steden rondom Jeruzalem stroomden de mensen toe. Ze brachten zieken mee en mensen die door onreine geesten gekweld werden, en alle werden genezen.

SPEAKER_00 8:30

Gevangeneming van de apostelen.

SPEAKER_02 8:34

Daarop besloten de hoge priester en zijn medestanders, de Saduseën, in te grijpen. Vervuld van jalozie als ze waren, lieten ze de apostelen gevangen nemen en opsluiten. S'nachts opende een engel van de Heer echter de deuren van de gevangenis, bracht hen naar buiten en zei: Ga naar de tempel en spreek daar tot het volk over alles wat het nieuwe leven aangaat. De apostelen gaven hieraan gehoor en gingen bij het aanbreken van de dag naar de tempel, waar ze hun onderricht voortzetten. Toen de hoge priester en de Sadisseën gearriveerd waren, riepen ze het sanhedrin bijeen, de hele raad van oudsten van de Israëlieten en zonden ze tempelwachters naar de gevangenis om de apostelen te halen. Maar toen de wachters daar kwamen, troffen ze hen er niet aan. Ze keerden terug om verslag uit te brengen en zeiden, de gevangenis was zorgvuldig afgesloten en de bewakers stonden bij de deuren, maar nadat we die geopend hadden, troffen we er niemand aan. Toen het hoofd van de tempelwacht en de hoge priesters dit hoorde, vroegen ze zich vertwijfeld af wat de gevolgen hiervan zouden zijn. Kort daarop kwam iemand zeggen: De mannen die u gevangen hebt gezet, zijn in de tempel en onderrichten het volk. Daarop ging het hoofd van de tempelwacht hen met zijn wachters halen, maar zonder geweld te gebruiken, omdat ze bang waren dat het volk hen zou stenigen. Ze nam de apostelen mee en leidden hen voor het zandheid in. De hoge priester begon het verhoor met de vraag: hebben wij u niet nadrukkelijk verboden die naam nog te gebruiken en er onderricht over te geven? En toch verspreidt u uw leer in heel Jeruzalem en stelt u ons aansprakelijk voor de dood van die man. Peers en de andere apostelen antwoorden, men moet God meer gehoorzamen dan mensen. De God van onze voorouders heeft Jezus weer tot leven gewekt, nadat U Hem had vermoord, door hem aan het kruishout te hangen. God heeft Hem een plaats gegeven aan zijn rechterhand, Hem tot leidsman en redder verheven om Israël tot inkeer te brengen en het zijn zonde te vergeven. Daarvan getuigen wij. Daarvan getuigt ook de Heilige Geest, die God geschonken heeft aan wie hem gehoorzame. Toen de leden van het Sanhedrin dit hoorde, ontstaken ze in hevige woede en besloten ze de apostelen ter dood te brengen. Maar toen stond een van hen op, een fariseer die Chamaliel heette, en die als wetsleraar bij het hele volk in aanzien stond. Hij gaf opdracht de apostelen een ogenblik naar buiten te brengen, en zij vervolgens. Israëliete, overweeg nog eens goed wat u van plan bent met deze mensen te doen. Een fariseaër die Chamaliel heette, en die als wetsleraar bij het hele volk in aanzien stond. Hij gaf opdracht de apostelen een ogenblik naar buiten te brengen, en zei vervolgens, Israëlieten, overweeg nog eens goed wat u van plan bent met deze mensen te doen. Immers, enige tijd geleden, wiep tuidas zich op als een man die het volk zou leiden. En ongeveer vierhonderd mensen sloten zich bij hem aan. Hij werd gedood, zijn aanhang viel uiteen en verdween in het niet. Na hem was er Judas de Galileër, die ten tijde van de volkstelling met zijn volgelingen in opstand kwam. Ook hij ging ten onder en al zijn volgelingen werden uiteengedreven. Daarom zeg ik u, houd u afzijdig van deze mensen en laat hem begaan. Want als het mensenwerk is wat ze nastreven, zal het op niets uitlopen. Maar als het Gods werk is, zult u niets tegen hen kunnen uitrichten, of het zou wel eens kunnen blijken dat u tegen God strijdt. De leden van het sanhedrien stemden met hem in en riepen de apostelen weer binnen. Ze lieten hen geeselen, behalen hun de naam van Jezus niet meer te gebruiken en lieten hen vrij. De apostelen verlieten het sanhedrien, verheugd dat ze waardig bevonden waren deze vernedering te ondergaan omwille van de naam van Jezus. Ze bleven dagelijks onderricht geven in de tempel of bij iemand thuis en gingen door met het verkondigen van het goede nieuws dat Jezus de Messias is.

SPEAKER_01 13:05

Je luistert naar de Bijbel in een Jaar podcast van het NBG. Morgen staat er een nieuwe aflevering voor je klaar.