Word of God Podcast
Καλώς ήρθατε στο "Word of God Podcast"! Εδώ συζητάμε ανοιχτά για τον Ιησού Χριστό, βυθίζοντας στις σελίδες της Αγίας Γραφής και μοιραζόμαστε εμπειρίες από την καθημερινότητά μας.
Σκοπός μας είναι να φέρουμε πιο κοντά το Ευαγγέλιο σε όλους, εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία. Για επικοινωνία, απορίες, ή απλά για να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία, στείλτε μας email στο podcast@wordofgod.gr.
Πάρτε μέρος στη συζήτηση και γίνετε κομμάτι της πνευματικής μας παρέας!
Word of God Podcast
Από το Ποδόσφαιρο στον Χριστό | Η Ομολογία μιας Επιστροφής
Πάτα ΕΔΩ για να στείλεις μήνυμα!
Σε αυτό το επεισόδιο του Word of God Podcast, ακούμε μια ειλικρινή ομολογία ζωής που ξεκινά από την παιδική ηλικία μέσα στην Εκκλησία, περνά από τον κόσμο του ποδοσφαίρου, τις φιλοδοξίες και την απογοήτευση, και καταλήγει στην επιστροφή στον Ιησού Χριστό.
Μια μαρτυρία που φωτίζει τι σημαίνει πραγματική σχέση με τον Θεό, ποιος είναι ο ρόλος του Πνεύματος του Αγίου, και γιατί η Εκκλησία δεν είναι επιλογή αλλά ανάγκη για τον χριστιανό.
Το επεισόδιο αυτό δεν απευθύνεται μόνο σε πιστούς. Απευθύνεται και σε όσους απομακρύνθηκαν, σε όσους κουράστηκαν, και σε όσους αναζητούν αλήθεια και ειρήνη μέσα σε έναν θορυβώδη κόσμο.
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube "Word of God" για να παρακολουθείς και να ακούς τον Λόγο του Θεού.
Δες πώς ο Λόγος του Θεού μπορεί να μεταμορφώσει, να καθοδηγήσει και να γεμίσει τη ζωή σου.
📧 Email Επικοινωνίας: podcast@wordofgod.gr
Βρες μας και στα Social Media:
🟠 Instagram: https://bit.ly/3cAdtgX
🔵 Facebook: https://bit.ly/3v8vRnp
⚫️ TikTok: https://bit.ly/3uLJgVz
📖 Hashtags:
#god #pray #faith #jesus #love #wordofgod #bible #christian #amen #motivation #gospel #worship
🎵 License Information: All rights reserved under Envato Elements, Storyblocks and Epidemic Sound.
Σέναν κόσμο, γεμάτο θόρυβο και άχο υπάρχει μια φωνή μέσα στου αιώνε. Μία αλήθεια, που δεν αλλάζει ποτέ. Καλώ ήρθατε στο World of God Podcast. Εδώ εξερευνούμε τον λόγο του Θεού και ανακαλύπτουμε τον Εισού Χριστό, όχι ω μία μακρινή ιδέα, αλλά ω μια ζωντανή σχέση με τον Θεό. Μαζί με τι δικέ μα εμπειρίε ⁇ έλαμενε βαθύνουμε στον θησαυρό τη Αγία Γραφή. Word of God Podcast. Το Ευαγέλιο ζωντανό για τη γενιά μα. Γεια σα ⁇ ! Γεια σα! Φίλη Ακροματί ⁇ του World of Gold Pod. Σενάμε εδώ πέρα σε ένα ακόμα επεισόδιο όπω ⁇ έχει κατηρηθεί με τη χάρη του θεού αυτό το διάστημα αυτή τη εκπομπή, η οποία βαδίζει όμορφη και ωραία. Παίρουμε και την καλή ανατροφοδότηση από εσά, και αυτό μα βοηθάει πάρα πολύ να αντιλαμβανόμαστε τι θέλει ο ακροατή να ακούσει, τι χρειάζεται ψυχή να ακούσει. Ξέρουμε είναι ο λόγο του Θεού σίγουρα, αλλά μιλάω για πιο συγκεκριμένα πράγματα που να διαμορφώνετε. Παρ' όλα αυτά, σήμερα έχουμε ακόμα μία ομολογία στη σειρά. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε αφήσει λίγο τα επεισόδια που αφορούν κάποια συγκεκριμένη θυματολογία και έχουμε αποσυρωθεί λίγο πάνω σε αυτό γιατί ευλογομαστε πολύ έτσι Κοστήνε. Οπότε και σήμερα μαζί μα. Καλισμένοι θα είναι ευλογμένο μα άνθρωπο, στο δήμα στο Ανταναμά. Γεια σου δήμο. Γεια σα. Σα ευχαριστώ και εγώ με τη σειρά μου στα σύου του. Αμίν, αμύμ, δήμο μου. Με τη χάρη του θεού λοιπόν, όπω χαιρόμαστε, καταρχά χαιρόμαστε πώ έχουμε εδώ μαζί μα και θα ήθελα να προσεγγίσουμε το επεισόδιο αυτό με βάση τη δική σου ομολογία, με βάση εμπειρία, με βάση όλα αυτά τα οποία έχει βιώσει με τον κύριο, με τον ισχύο χριστό στη ζωή σου. Και με την καλή παρέα που έχουμε να μπορέσουμε να συζητήσουμε γύρω από αυτά. Να τα δούμε μέσα από το λόγο του Θεού, να δούμε που βρίσκουν επιβεβαίωση, γιατί τίποτα όλα αυτά τα οποία ζούμε σαν χριστιανοί δεν είναι τυχαία. Έτσι δεν είναι αόριστε απόψει ή αόριστα γεγονότα τα οποία δεν συνδέονται κάπου, δεν πατάνε κάπου. Και γι' αυτό σου δίνουν όλο τον χρόνο και την ελευθερία, έχει μπροστά σου, έχουμε μπροστά μα να το πω καλύτερα μία ωρίτσα. Για να τα αναλύσουμε και οι ακροατέ να ευχαριστηθούν όλα αυτά που έχει να μα πείσει.
SPEAKER_01:Αμέν. Καταρχάε ευχαριστώ το Θεό που μου δίνεται αυτή τη δυνατότητα μέσα από αυτήν την εκπομπή να ομολογήσω τα θαυμάσαι και τα μεγαλύτερα που έχει κάνει στην προσωπική μου ζωή. Όλη τη χάρη και το έλο που έχω γυφθεί όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα από τα παιδιά μου χρόνια, γιατί ευχαριστώ το Θεό και γι' αυτό είχα την τύχη θα πω, αν και τίποτα δεν είναι τυχαίο. Να γεννηθώ μέσα στην εκκλησία, να γεννηθώ από πιστού γονεί και να έχω δυναχή από τα μικρά μου χρόνια πάνω στην αγία γραφή, να διδάσκω μέσα από την αγία γραφή και να παίρνω αυτό που ομολογούμε ανάμεσα μα ⁇ νουθεσία κιρίου. Και επειδή ο λόγο του Θεού είναι αληθυνό και επιβεβαιώνεται μέσα στη ζωή μα, θα ήθελα να θυμήσουμε λίγο το λόγο του Θεού και να ξεκινήσουμε ένα εδάφιο που βρίσκεται στο βιβλίο των Παριμηών στο Κάπαβίτα κεφάλαιο από τη μετάφραση του Βαμβα και είναι το έκτο εδάφιο, το οποίο θα το διαβάσω δίδαξα το πεδίο ενναρχήτηση οδού αυτού και δεν θέλει απομακρυνθεί από αυτή τη ουδέο όταν γυράσει.
Σπύρος:Τι ωραίο εδάφια.
SPEAKER_01:Α μην δώσει θέλω.
Σπύρος:Μα κάνει να το έχουμε όλοι εισαγωγικά, φυλαχτώ.
SPEAKER_01:Ναι. Η αλήθεια είναι ότι τα παιδιά που γεννούνται, θα έλεγα μέσα στην εκκλησία και έχουν εμπιστού γονεί και έτσι παίρνουν αυτή τη χρολογία και αυτή την νοθεσία, θέλοντα και μην θα έλεγα, του πιάνει αυτό ο λόγο. Και ακόμα και αν στην πορεία τη ζωή του, όπω α πούμε, συνέβη και μένα και θα το πω και παρακάτω, μπορεί να απομακρυνθούν και να εξοκύλουν α πούμε λίγο από την πνευματική αυτηρία, αυτή η νοθεσία πάντα του ελέγχει και του επιστρέφει πάλι στο σπίτι του Ρανιου Πατέρα.
Σπύρος:Δήμο πιστεύει ότι όλα τα παιδιά, οι νέοι στην εκκλησία οι οποίοι έχουν γεννηθεί, οι οποίε συνήθω είναι δεύτερη τρίτη γενιά. Το λέω αυτό γιατί η Εκκλησία έχει τι απαρχέ τη με την μορφή που την γνωρίζουμε τώρα για την δική μα εκκλησία να φέρομενο και όπω έχει δομειθεί και συνήθω οι πρώτη αδελφοί που ξεκινήσαν όλο αυτό το έργο ήταν άνθρωποι που ζούσαν στην αμαρατία, πιστέψαν να αναγενθήθηκαν και φτιάξαν αυτό τον ωραίο καρπό μέσα τον αδελφό μα Λούι. Και οι δεύτερε και τρει γενιά λοιπόν άσρα να γεννούνται και να έρχονται σαν τέκνα τα οποία γεννήθηκαν στο Χριστό, και αν λέμε, γεννήθηκαν στο Χριστό, δηλαδή οι παιδικοί του ζωή ξεκινάει με αναμνιστή μέσα στην εκκλησία.
Κωνσταντίνος:Γνώσαν τον Χριστό που με τα πέραση.
Σπύρος:Ακριβώ, Δηλαδή, σε πολύ από παιδική ηλικία των 4-3 χρόνια που αρχίζει το πετά και να κατανοεί, α ακούουν εδάφια, να εκφράζουν το λόγο του κοινούριου. Όλα αυτά τα αριθμένα, πολύ σωστή λέξη, Κοστανέ. Θεωρήσει ότι αυτό είναι κοινοστοιχείο επειδή εγώ, σαν άνθρωπο που είμαι στον κόσμο, δεν μπορώ να το καταλάβω από όλου, δεν το έχω βιώσει, νομίζω και σήκω δεν έτσι.
Κωνσταντίνος:Εγώ ενδιάμεσα καταστρέψει.
Σπύρος:Μια πλοενδιάμεση.
SPEAKER_01:Εντάξει, σίγουρα ο κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικό και αντιλαμβάνεται αλλιώ την νοθεσία και την παιδών των γονιών του και αντιλαμβάνεται και αλλιώ τα πράγματα του Θεού μεγάτα από τα παιδιά του χρόνια. Σίγουρα, μένα με βοήθησε πάρα πολύ και θα ήθελα να και η πρώτη εμπειρία, η πρώτη επαφή, με το Θεό που είχα σε πολύ μικρή ηλικία γιατί ήταν μία από τι συνήθειε που έχουμε, από τι καλέ συνήθειε που έχουμε να προσευχόμαστε εματίτσωπο και για κάθε θέμα. Έτσι, λοιπόν, εγώ από τα μικρά μου χρόνια, όταν ήμουν πέντε χρονών περίπου, φοβάμαι το σκοτάδι και δεν μπορούσα να κοιμηθώ το φω. Ήταν καλοκαίρι, θυμάμαι, και ήμουν στο σπίτι τη γυαλιά μου και ο παποίου μου και η γιάζ μου και η γυγιά μου ήταν πιστή. Και όταν κλείσαμε τα φόρτα, εγώ πήγα στη γυγιά μου και τη είπα ότι θα αφήσουμε ένα φω ανοιχτό γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ σκοτάδι. Όπωλά από τα και στην ηλικία. Εκείνη όμω μου είπε προ ευχή στο Χριστό και να μην φοβάσει. Όντω ακολούθησε αυτή τη συμβουλή που είμαι ένα πολύ μικρό. Εντάξει, είχα ακούσει πολλέ φορέ στόμα του Ισουχριστού να ονομάζεται ανάμεσα μα την οικογένειά μου και στην εκκλησία που πήγα, αλλά δεν είχα ούτε γνώσει στο γραφών, ούτε ακριβώ είχα καταλάβει τι ακριβώ έχει επιτελέσει οσύνο Χριστό στον κόσμο με στη διακονία το είχε έρθει. Αλλά έτσι με μια αγαθή πίστη στο λόγο που άκουσα από τη γενιά μου το έκανα αυτό. Και πέρασε λίγη ώρα, 10 λεπτά περίπου, και ξαφνικά το δωμάτιο γέμισε με φω. Ένα φω που το έβλεπα μόνο εγώ γιατί στην αρχή μετρώμαξε θα έλεγα γιατί δεν ήξερα από που προερχόταν. Και ξύπνησα τη γηγιά μου, γενικά μου δεν έβλεπε κανένα φω. Το έβλεπα μόνο εγώ αυτό το φω. Και αυτό το φω με συντρόφευαι μέχρι που κατάφερα να κοιμηθώ.
Σπύρος:Τι ωραία εμπειρία παιδική να σου αποτυπώνε το όλο αυτό. Και να σε συνοδεύει μέχρι τώρα πόσο δημόσια.
SPEAKER_01:Τρα6.
Σπύρος:Τρε6. Σε συνδεδεύει μέχρι τώρα.
SPEAKER_01:Ναι, η αλήθεια είναι ότι κάποια πράγματα που τα βιώνουμε όλοι μα ξεχωριστά είναι αυτά που καθορίζουν και την πνευματική πορεία του καθενό ανθρώπου. Αλλά σίγουρα, το λέω βιωματικά, ο λόγο του Θεού είναι ένα και αμύν. Και έτσι όπω ξεκίνησε, δηλαδή πιστεύω ότι όλα τα παιδιά τα οποία γεννούνται μέσα στην εκκλησία έχουν μια ιδιαίτερη χάρη πάνω σε αυτό που γεννιούνται και ακούνε από πολύ μικρά παιδιά το λόγο του Θεού, ακόμα και αν συνειδητά δεν αντιλαμβάνονται κάτι.
Κωνσταντίνος:Και είναι πάρα πολύ ωραία εμπειρία. Δεν ήθελε να διακόψω ότι την έλεγε, αλλά κάποια πράγματα που μερχονται στο μυαλό. Το πρώτο είναι η παιδική απλότητα. Δηλαδή άκουσε το παιδί άκουσε από την γενιά σου, και με πολύ απλό τρόπο αυτό που άκουσε το δέφτηκε, το έπραξε και επειδή αυτό ήταν να ζητήσει στο Θεό στην δημοσία, τα αυσογή. Έχει αποτέλεσμα. Πολύ απλό. Και λέει ο λόγο του Θεού είναι τελείωσε για αυτό. Όχι, και λέει ο λόγο του Θεού ότι γίνεται στα παιδιά, που μπορεί να πούμε διάφορου τρόπου το γίνεται σαν τα παιδιά, αλλά έτσι όπω το καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον, ένα είναι και αυτό. Δηλαδή η πίστα στο Ευγέλιο πρέπει να είναι απλή. Όπω όταν το παιδί ακούει, το πιστεύει και το κάνει. Απλά πράγματα. Χωρί σκέψει και δεύτερο τρίτε, και τέταρτε και τι και πώ καιλιότητα. Παίσει και να πάει στο.
Σπύρος:Την έρανα κάνε ένα σχόλιο. Γιατί έχω παρατηρήσει και νομίζω το. Και εσεί το έχετε παρατηρήσει, και εσύ βασικά πω την έστε μαζί. Το πόσο μεγάλο ρόλο έχουν παίξει οι παπούδε. Δηλαδή. Το λέω από προσωπική πείρα. Και από προσωπική και έχουμε σε κάθε επισόδιο παρατηρούμε σε κάθε. Παρακτικά επεισόδια, αρκετό ομολογίε νέων. Πόσο πολύ έχει επηρεάσει ή έχει συμβάλει στην πείση του παιδιού ο παπούσε η γενιά ενό αδελφού. Δηλαδή είναι απίστευτο αυτό το πράγμα. Είναι πολύ μεγάλα τα νούμερα αν δούμε τα δεδομένα από τι ομολογίε. Το πώ. Τουλιά κάνει ο παπούση για γιά. Οπιστό παπούσε για γιά. Οπότε βλέπουμε ότι από τον κύριο κάθε ηλικία έχει το σπό τη. Γιατί και στη δική μου ομολογία έτσι γίνει, ο παππού μου μιλήσε και έχει πέσει το χώρο. Άρα ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να βάζουμε στην άκρη καμία ομάδα ανθρώπων, πόσο μάλλον χριστιανό έτσι, στο πώ εν τέλει θα συμβάλουν στο να πιστέψει ένα άνθρωπο ή εν τέλει τριθόν να πέσει ο πόρο.
SPEAKER_01:Ειδικά για αυτή τη ηλικιακή ομάδα θα έλεγα, πόσο μάλλον αν είναι τη οικογένεια το καθενό, είναι ιδιαίτερα σημαντική στην πορεία του παιδιού. Βλέπουμε και αντίστοιχα αποτελέσματα έτσι. Δηλαδή συνηθίζουν. Συγγνώμη βγαίνουν και λίγο έξω από το θέμα, αλλά συνηθίζουν πολύ πακούδε και γεγιάδε να καλοπιάνουν τα παιδιά στην διαπεδαγόση που μπορεί να έχουν από του γονεί και αυτό να έχει αντίστοιχα αποτελέσματα. Φυτυχώ έξω το θεωρώ, επειδή ο Θεό δίνει τη Σοφία μέσα από το λόγο του και επειδή είμαστε σε μια διαρκή δυναχή του λόγου. Όσο μεγαλύτερο ζήτη στην ηλικία ήστείτε να γίνεται και λίγο πιο σοφό. Οπότε να είχαν αυτή τη σοφία να μου δώσουν σωστέ κατευθύνσει.
Κωνσταντίνος:Και το δεύτερο που έτσι θα ήθελα να τον ίσω, το έχουμε ξαναπείνω νομίζω και σε άλλα επεισόδια είναι ότι ο Χριστό δεν έχει λικία. Δηλαδή δεν υπάρχει ηλικία κατάλληλη για να πάω στο Χριστό. Γιατί είναι μια, α το πούμε, τουλάχιστον υπήρχε, δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα στην ελληνική κοινωνία, ότι ο Χριστό, η εκκλησία οτιδήποτε είναι για μετά τα 60 εγώ. Όταν ο άνθρωπο ετοιμάζεται για να το χωρίσει με αυτό τον κόσμο. Δεν είναι έτσι. Ο Χριστό είναι για να αφήσει τον άνθρωπο, να τον γνωρίσει ο άνθρωπο όσο γρηγορώτερα γίνεται στη ζωή του. Γιατί πρώτα απ' όλα δεν ξέρω το αύριο άνθρωπο και γιατί η ζωή με τον Χριστό είναι καλύτερη από τη ζωή χωρί στον Χριστό. Το λέω πολύ απλά για να μην φάμε χρόνο.
Σπύρος:Και δεν ξέρει τι χάνει.
Κωνσταντίνος:Ακριβώ. Οπότε δεν έχει ηλικία, δηλαδή πέντε χρόνια, πέντε χρονών. Καλό είναι το παιδί να μαθαίνει να έχει αυτό το είπα μερεθίματα με τον Χριστό. Καλό. Όσο νωρίτερα τον γνωρίζει και έχει προσωπική σχέση μαζί του, τόσο καλύτερα, τόσο πιο μεγάλο όφελο θα έχει το ίδιο.
Σπύρος:Αμμένα έτσι. Οπότε μπορεί να συνεχίσει. Θα το συναντάσει συνέχεια με στην ακουμπία του πράγματα να ξέρει.
SPEAKER_01:Οκ, είναι ωραίο. Βοηθάει, θα έλεγα. Αλλά η αλήθεια είναι ότι για να κλείσω έτσι λίγο το κομμάτι τη παιδική προεμποική ηλικία, θα ήθελα να ακόμα ένα εδάφιο μέσα από την γραφή, γιατί είναι σημαντικό να βλέπουμε πώ λαμβάνει η χώρα ο λόγο του Θεού. Και θα ήθελα να το δώσω και σαν προτροπή βασικά αυτό το εδάφιο, γιατί σε μένα δεν συνέβη κάθε ολοκλήρου, θα έλεγα. Καθό ότι παρέκνα λίγο από την πνευματική εδώ για ένα μεγάλο διάστημα τη ζωή μου. Αλλά ο λόγο του Θεού λέει στον πρώτο ψαλμό ότι ο μακάριο σότη δεν περιεπάτησε σε οδό, ανώμον και σε κάθε χλεβαστών δεν εκράφτησε. Θα ήθελα βασικά λίγο να το δούμε όταν τυνά μου μπορεί να με βοηθήσει λίγο να το διαβάσω από μέσα.
Σπύρος:Παρεπτώσει μια σημείωση εδώ και επειδή έχει χτυπημένο το χέρι του δήμοστο έχει σπάσει οπότε χρειάζεται λίγο βοήθεια και κατανόηση.
SPEAKER_01:Θα ήθελα να το διαβάσω μέσα γιατί είναι ένα πολύ ωραίο εδάφιο και το δίνω σαν προτροπή, α πούμε, γιατί σίγουρα θα μα ακούνε και αδέρφια μα εδική και φυγική ηλικία που έχουν γεννηθεί μέσα στην εκκλησία και θα ήθελα να σα το δώσω σαν προσωπική εμπειρία ότι μεγαλώνοντα άκουγα τι επειρίε του μπαμπά μου που είχε έρχεται και εκείνο από τον κόσμο και άλλων αδελφών που συνήθω να κάνουν τι ομολογίε στην εκκλησία και επειδή μέχρι την πεδοφική μου ηλικία δεν είχα γευθεί κάτι τόσο συντακτικό όσο ζούσαν εκείνοι άνθρωποι. Ζήλευβα λίγο. Όταν όμω γνωρίζα τον κόσμο τη Αμαρτία και πέστε κατάλαβη ότι ήμουνα πολύ τυχερό που είνηθεί μέσα στην εκκλησία. Γι' αυτό θα ήθελα να το διαβάσω τώρα. Μακάρη ο άνθρωπο σωστή δεν περιεπάτησε εμβουλία σε βών και ενδό αμαρτολών δεν είναι στάθει. Και επει καθένα χρεβαστών δεν έκάθησε. Αλλά εντό νόμο του κιρίου είναι το θέλει μου αυτού και εν το νόμο αυτού μελετά η μέρα και νύχτα. Και θέλει είστε ω δεν τον επιφελευμένο παρά τη Ρωρία Καστανιδάτων, το οποίο δείξει τον καρπών αυτού εν τον καιρό αυτού. Αμίν. Αμίν. Αυτό, δηλαδή, μου έδωσε να καταλάβω αργότερα με τι μελλοντικέ μου εμπειρίε ότι για να κλείσουμε πιστρέφω πάλι στο θέμα τη προημηνή πεδική ηλικία, ότι όλα τα παιδιά που γεννιούνται μέσα στην εκκλησία είναι ιδιαίτερο ευλογημένα. Και θα πρέπει να το δηλαδή η δικά μου εμπειρία, να του επιβεβαιώνει το πόσο ευρωγημένα είναι που γεννήθηκα μέσα στην εκκλησία. Πολύ σωστό. Και να το διατηρήσουν αυτό απ' την αρχή μέχρι το τέλο.
Σπύρος:Μήνα, πολύ σωστή αυτή η προσέγγιση. Αν και με την ίδια προσέγγιση πρέπει να δουλεύουμε και εμεί οι οποίοι δεν έχουμε γεννηθεί στην εκκλησία. Α πούμε τι χάσαμε εμεί όλα αυτά τα χρόνια και δεν ήμασταν μέσα. Η αντίστροφή θα έλεγε την προσέγγιση δικά μα.
SPEAKER_01:Συνεχίζοντα, εντάξει, αυτή η πρώτη εμπειρία ήταν σε πολύ μικρή ηλικία, μεγαλώντα άρχισα σιγά σιγά να διαβάζω λίγο την αγία γραφή. Προσπαθούσα να κατανοήσω μερικά πράγματα. Εντάξει, ήταν πιο απλό να μάθω για τη ζωή του Εσύ Χριστου και να δω όλο αυτό τη διακονία του πώ αριζή και πώ περπάτησε στη γη σε ένα πολύ απλό βαθμό και σε έναν απλό εικόνο τρόπο σκέψη, το προσέγγιζα. Ένιωθα την ευγνωμοσύνη γιατί αντιλαμβανόνα τη σταυρική του θυσία και αυτό με ανάγκαζε να αρχίσω να αγαπώ την προσωπικότητα του Ισου Χριστούπου αντιλαμβανόμενο στο τι έχει α πούμε κάνει για όλου του ανθρώπου και συνεπάγεται και για μένα. Άρχεσα αναμπαίνω και σε πνευματικέ συνήθειε πω το να προσεύχουμε. Προσφύγουμε. Τώρα μιλάω τώρα για περίοδο του δημοτικού, α πούμε. Στο δημοτικό, α πούμε, θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα πριν ξεκινήσω να πάω για το σχολείο, πάντα προσευχόμω. Τώρα έχω χαρακμένε γνώμη, δηλαδή, ήμουνα με την τσάντα στην πόρτα του σπιτιού για να φύγω. Και τα ξεπηδύα τη μαμά μου, που ήταν οι εποχέ κι όλα τότε που βοηθούσε, που όπω λέγκε ⁇ ο λόγο του Θεού, ο ρόλο τη Γυναίκα είναι ο οικοφύλακα. Και ήταν εκείνη που ήταν το άγριο βλέμμα τη συνέχεια πάνω μου και μου έλεγε προσεφία έκανε. Και έλεγα Όχι. Κάνε γρήγορα έστω και πέντε προσευχή. Να θα αργήσω. Κάνε πέντε προσευχή και αργήσει. Και σταμάτησε ο χρόνο, εγώ καθόλου να είχα προσευχή, περνάγα τα πέντε λεπτά, πήγα στο σχολείο και δεν είχα αργήσει κιόλα. Δηλαδή ένα περίοδο πράγματο και. Όλοι αυτή μου επιτραπεί λίγο η έκφραση, αλλά έτσι όπω το ζήσαμε και στην περίπτωση του Κρονοϊού, έτσι η φούσκα, η πνευματική φούσκα, που είχα λόγω του περιβάλλοντο των γωνιών που ήταν μέσα στην εκκλησία, με κρατούσε και μένα σε μια ασφάλεια και πραγματικά δηλαδή ήμουνα ένα παιδί ξεχωριστό μέσα στο σχολείο και απολαύνα τη χάρη του Θεού στα πάντα, στα πιο απλά πράγματα, εντάξει, που να φαίνονται λίγο απλά, αλλά ακόμα και στη διαχείριση των δασκάλων προ το πρόσωπο μου. Αυτό γιατί λόγω τη πνευματική οριμότητα. Ορημότητα δεν μπορώ να πω ότι είχα σε κίνητη ηλικία, αλλά τη πνευματική υποπαίστε. Οκ. Σωστό, η προσέγγιση. Ναι, σε ένα άλλο εδριο στην γραφή, συγγνώμη που ανατρέψει συνέχεια στην γραφή, αλλά νομίζω ότι είναι ωραίο να βλέπουμε πώ επιβεβαίωνο το λόγο του Θεού που λέει ότι η υποταγή και η πακολή είναι οι καλύτεροι από τι θυσίε και το πάχο των κρυγών. Πληκτρών είναι ένα εδάφου στην παλιά διαθήκη που αναφέρεται το προφίτη Σαμίλη στο Σάβλισμό. Και αυτοί οι πακοί, δηλαδή, χωρί τι αντιρρήσει τα λέγαμε στην υθεσία των γωνιών, ω προ τα πνευματικά πάντα, με χαρίτωνε και έβρισκα χάρη α πούμε στου χώρου που κινούμου. Είτε ήταν. Γιατί παιδάκι και εγώ έκανα αθυλο παιδίε, στο σχολείο, στα μαθήματα, σε όλα ήμουνα δηλαδή να το πω έτσι χωρί να περιαφτολογίσω και ένα καφιτό, αλλά ήμουν πρώτο, α πούμε, αρίστε. Και αντιλαμβάνομαι ότι ήταν η χάρη του Θεού αυτή που με αξίζουν και ευρισκάει χάρη ενόπενών των ανθρώπων.
Σπύρος:Τι ωραία, τι ωραία. Βλέπουμε, θέσει μπορεί να είμαι σε 36 χρονών, αλλά ο τρόπο σκέψη και η ισοφία που δίνει ο Θεό σε ένα παιδί για να λειτουργεί με αυτό που μα περιγράφει ο Δήμο, δεν μπορεί να την περιγράψει σε ένα διο τη δίση. Πολλέ φορέ αναρωτιάμε, και παρατηρό, γιατί είπε πριν είπα πριν για την πνευματική οριμότητα. Και όμω, εάν δούμε στα παιδιά τα οποία ζουν καινοθετούνται, πραγματικά εννοθετούνται μέσα στο Χριστό, μπορεί να δυστυχεί τα οποία τα κάνουν να ξεχωρίζουν ω προ τον τρόπο τη προσέγγιση, τη καθημερινότητα, δηλαδή καθημερινέ, απλέ καθημερινά απλά σημεία στα οποία διακρίνει ένα παιδί του Χριστού σε αυτή την ηλικία όντω. Δεν μπορεί να το προηγούμεσει αλλιώ, αν βρείτε κάποια λέξη οριμότητα. Σε εισαγωγικά. Δεν ξέρω αν είναι αυτή η λέξη, αλλά μπορεί να το πατήσει. Εγώ θα σα πω και το πιο απλό παρατηρήσει. Στα 18 χρόνια παιδιά, που εκεί μπορεί να μιλήσει για οριμότητα. Πριν ο κόσμο του σε αναστρεφόμουν, εντάξει, νομίζω και όλοι μα αναστρεφόμαστε. Και παρτηθεί ένα 18 χρόνο παιδί το οποίο δεν είναι ζήχρι στο, δεν είναι ένα γεννημένο, δεν είναι βαθμό. Σε σχέση με ένα άλλο παιδί τη ηλικία είναι χαδική διαφορά. Τουλάχιστο στα δικά μου μάτια, δεν ξέρω αν διαφωνη συμφωνήμαι αυτό. Μπορεί να δει έντονα τη διαφορά αυτή εάν τα βάλει την πλήδη πλα παιδιά. Στον τρόπο που μιλάνε, στον τρόπο που σκέφτονται, στο πώ συλλογίζονται, στο πώ προσεγγίζουν ένα θέμα. Όλοι οι τομεί τη καθημερινότητα. Και είναι ενδεικτικό παράδειγμα για να καταλάβουμε το πόσο μεγάλη σημασία έχει στη ζωή ενό ευφή και παιδιού μάλιστα, ο Χριστό. Η ζωή με το Χριστό. Η αυθενική γνήσια χριστιανική ζωή. Δεν ξέρω.
Κωνσταντίνος:Είναι ακριβώ όπω το λέω και το παράδειγμα που δίνει ο λόγο του Θεού. Λέει, εσεί είστε φω, το φω του κόσμου, το αλάτι τη γη. Εσεί ή σαν πόλη κείμενη πάνω σε ό, σαν μια πόλη που είναι πάνω σε ένα βουνό, έτσι χαρακτηρίζει ο Χριστό του μαθητέ. Οπότε και ένα παιδί που είναι μαθητή του Χριστού. Σωστό. Να το πούμε έτσι, που μαθαίνει, που ψάχνει το Χριστό, που διαβάζει την εγγραφή, που προσπαθεί ό,τι μπορεί να κάνει μέσα από όλα αυτά. Είναι ακριβώ το παράδειγμα που υποχριστώ με αυτέ, είναι έτσι η ζωή του. Σα μια πόλη που είναι φωτινή πάνω σε ένα βουνό και έχει σκοτάδι και φαίνεται εκεί, φαίνεται τη διαφορά. Και το έχω ακούσει και μου αρέσει πάρα πολύ και το λέω συχνά ότι το φω και να θέσει δεν μπορεί να το κρύψει. Δηλαδή και να προσπαθεί να κρύβεται αυτό το παιδί η διαφορά στη συμπεριφορά, όπω είπε στα λόγια, οτιδήποτε είναι αυτό. Δεν μπορεί να κρύβει. Κάποια στιγμή θα φανταφέρει.
Σπύρος:Το λέει ο λόγο. Δεν μπορεί να κρύψει το φω κωδικό μόλι. Ουσιαστικά αυτό που λέει είναι ότι το δάπιο δάφε αυτό αντικαταπτίζει όλε ηλικία. Ακριβώ. Έρχεται και περιλαμβάνει.
Κωνσταντίνος:Στου 17χρον τα 17χρογραφία, στου 28χρονο με 20χρον, στου 30χρου με 38ο και ολοκαυτικό.
Σπύρος:Σωστό, σωστό, σωστό, είναι φω.
Κωνσταντίνος:Εάν το πάμε στην άλλη μεριά στον 65 χρόνων, στον συνταξιούχο, να μην βάλουμε ηλικία να βγει στο συνταξιούχο. Ο μένουν συνταξιούχο θα διαλέξει να πάει στο καθενείο και να κάθε να παίζει, ξέρω, αντίστοιχο που δεν πιστεύει στον Χριστό, ο άλλο συνταξιούγο θα διαλέξει να πάει στην εκκλησία. Δεν φαίνεται διαφορά. Δεν χρειάζεται. Ένα κάθε ένα καπνίζει, ξέρω εγώ, ο άλλο καπιείγκε και να βρει και ο άλλο δεν θα βρίζει και δεν θα καπνίζει. Δεν θέλει την διαφορά. Όποιο θέλετε, δεν τη βλέπε.
Σπύρος:Ένα κάνει καθολογήσει όλη δεν θα κάνει.
Κωνσταντίνος:Όποιο θέλετε, δεν τη διαφορά.
Σπύρος:Οπότε ένα συνεχώ ο άλλο είναι σκοτάδι. Οπότε μου, αν θέλει, προχωράει λίγο παρακάτω. Για να ξέρει και οι υπίε του χρόνου, είμαστε ή στα μέσα του.
SPEAKER_01:Ένα πολύ ευχαριστώ το χρόνο για το κεντρικό. Αντιλαμβανόμενα μέσα στην πορεία τη ζωή μου μεγαλώντα ότι θα έπρεπε να αρχίσω να κάνω και άλλα βήματα πνευματικά. Ένα από αυτά τα βήματα ήταν η βάθση στο νερό. Στανούμαι όμω σε ηλικία και δεν ήξερα αν ήταν κατάλληλη ηλικία να βαθτώ, γιατί είχε αρχίσει έντονα να μπαίνει αυτή η επιθυμηία από πολύ μικρό γιατί άρχισα να βλέπω βαθτήσει να γίνονται μπροστά μου. Και ζήλε στο πω τρόπο την, ήθελα και εγώ να γι' αυτό, αλλά προγωνίζουμε προτίμησα να γίνω λίγο πιο μεγάλο, να καταλάβω ακριβώ το τι σημαίνει αυτή η ενέργεια να είμαι βέβαιο ότι το θέλω πραγματικά να το κάνω. Και βάσει περιπτώσει να έχω δείξει και μια συνέπεια να το πω έτσι στο βιβλίο στο χριστιανικό βίο, ναι, αλλά ήθελα να το πω έτσι λίγο, δεν μου βγαίνουν οι κατάλληλε λέξει, αλλά να είμαι ένα παιδί που πηγαίνω στην εκκλησία όχι απλά επειδή ακολουθώ του γονεί μου, αλλά επειδή μ' αρέσει να πηγαίνω. Και ξέρει και αυτό οι γονεί το αντιλαμβάνονται από τον τρόπο που το παιδί. Στέ έγεται μέσα στην εκκλησία. Καταλαβαίνει. Αν είναι ένα παιδί λίγο ανήσυχο που σηκώνεται συνέχεια από τη θέση του. Αντιλαμβάνε σε ότι. Θέλει λίγο δουλειά. Όχι με το ζώδιο, αλλά θέλει λίγο δουλειά ακόμα για να ριζοθεί μέσα στην καρδιά του το θέλμα του θεού, α το πούμε έτσι. Η οριστική απόφαση. Ναι, η οριστική απόφαση. Εγώ έδειξα σχετικά γρήγορα την επιθυμία μου αυτή ότι μου αρέσουν όσουμε τα πνευματικά και σελικία 12 ετών βαφτίστηκα ενίδατη. Αμέσω ήθελα να πάω στο επόμενο βήμα. Αν μπορούμε να πούμε ότι έρχονται με τη σειρά αυτά, δεν νομίζω ότι πάντα έχονται με τη σειρά αλλά εντάξει.
Σπύρος:Συμφωνώ.
SPEAKER_01:Τολέπλο είναι κάτι. Αφού είχα βαθιστεί, λοιπόν ενίδα, ήθελα να βαφιστώ. Το πρεμάγιο. Με πνευμάγιο. Σε προεβαλέπε. Με πρόλαβε, ναι. Γιατί ουσιαστικά δεν είχε. Μ' αυτή μου τη κίνηση να βαθιστό έναντι δεν άλλαξε κάτι συντακτικό στη ζωή μου, γιατί ήμουν ένα ίδιο γεννημένο α πούμε, στην εκκλησία. Το μόνο που ομολογούσα ορατό και όλο το κόσμο με αυτή μου την κίνηση ότι όντω ο Ισου Χριστό, αναγνωρίζω ότι ο Ισου Χριστό ήταν ο υγιό του Θεού που ήρθε στη γη και σταυρώθηκε για την εσοτηρία όλων των ανθρώπων. Οπαιρά άρχισα να μπαίνω πιο ζεστά α πούμε στην εξήτηση του πνεύματο του Αγγίου και δεν ήξερα τώρα με ποιον τρόπο ακριβώ. Απλά προσευχόμουν. Κάποιε μέρε. Αλλά δεν.
Σπύρος:Είχε μέσα σου ριζοθεί αυτή η υπεποίηση ότι πώ λαμβάνω το πνεύμα το άγριο το λαμβάνει ο άνθρωπο ήταν κάτι το οποίο δεν το είχε πλήρω απόσαφησει μέσα στο νου. Το είχα πλήρω από σαφίσει αλήθεια.
SPEAKER_01:Απλά έμεινα πιο πολύ στο σημείο με τη γλώσσα ότι φανερόνεται ότι όντω επισκέφτηκε το πνεύμα το άγιο με το αναλύσει γλώσσε τι οποίε δεν γνωρίζει. Ακούγα του γονεί μου, άκουγα και άλλου αδελφού. Αλλά δεν το είχα βιώσει. Ήταν ένα, συγγνώμη για την έκρηση, ένα φαγητό το οποίο το έβλεπα, αλλά δεν ήξερα την οστιμιά του. Τι παράδειγμα, το καταλάβει κάποιο.
Κωνσταντίνος:Το λέω στο Θεό δεν γνωρίζει ο λαμβάνω. Ποιο σωστά. Και να δώσω πάσει στην παροβέ του αδελφού για αυτό το λέω.
SPEAKER_01:Πια χρόνια προσπαθούσα, δηλαδή από 12 χρονών θυμάμαι έντονα μέχρι τα 16-17, όσου κάποια στιγμή επειδή δεν το λάμβανα, απογοητεύτηκα λίγο να σα πω την αλήθεια. Και σταμάτησα την εξήτηση. Είχα αρχίσει πραγματικά να δισπιστώ για το πόσο μπορεί να το λαμβάνουν όλοι οι ανθρώπιοι ή όλοι αναγενημένοι α πούμε, χριστιανοί.
Σπύρος:Έστω να το αμφισβητή.
SPEAKER_01:Έχει να το αμφισβητώ γιατί δεν το λάβανε όταν το ζητούσα πολύ έντονα και μέχρι εκείνη τη στιγμή ζούσα ωραίε μικρέ εμπειρίε, δηλαδή ότι και αν ζητούσα από τον κύριο το πραγματοποιούσε, αργά γρήγορα η μασ περιπτώσει το πραγματοποιούσε και ζούσα έτσι μια ευλογημένη ζωή εδώ με τον Χριστό. Και αυτό ήταν το αποθυνμένο μου. Και έλεγα εντάξει. Λέω εγώ δεν θα το λάβω, εντάξει, μπορεί να με χαρησει με κάποιον άλλον τρόπο. Είχε αρχίζει να λυγώνη μέσα μου η αφησίτη. Αν θα το λάβω. Όχι αν υπάρχει, αν θα το λάβω εγώ. Περάσαμε τα χρόνια. Εγώ ασχολούμαι να έντονα με το ποδόσφαιρο, είχα μπει έτσι μέσα στην καρδιά μου το ποδόσαιρο. Ήθελα να είμαι μπει στην καρδιά μου να γίνω ο επαγγελματίο ποδοσοφεριστή. Εκείνη την περίοδο βλέποντα ποδόσερο στην τηλεόραση, έβλεπα αρκετού αναγενημένου ποδοσοφιστέ, οι οποίοι κάθε φορά που βάζαν γκολ να φερό κακάιο τη Γιοάνδασαν. Αυτή δύο ακριβώ. Παράζει και το λουστιά και αυτό. Να σα πω μια παρένθεση ότι είχα γνωρίσει το Τζιοβάνια από κοντά όταν ήταν στην Ελλάδα. Είχε δώσει μια προτροπή. Μπορεί να ήταν και την ημέρα τη βάστη μου, γιατί θυμάμαι ότι ήμουνα 12 χρονών όταν μου είχα δώσει αυτή την προτροπή. Μου λέει Αν πραγματικά αγαπά στο Θεό, Μην ασχοληθεί με τον ποδόστριο. Ενώ ο ίδιο ήταν ήδη επαγγελματία φωτοσιστή. Φυσικά το έλεγε γιατί γνώριζε τον κόσμο του ποδοσφαίω ότι είναι ιδιαίτερα έτσι δύσκολο. Έχει δυσκολίε. Και γενικά ο πρωταθλησμό, επειδή σε βάζει από μόνο του σε μια πολύ έντονη να το πω όξιση του εγογισού για να πετύχει να βγει πρώτο, σου δημιουργεί και άλλα ένστα. Λίγο πιο βία, λίγο πιο επιθετικά. Πιο αντιχριστιανικά. Ναι, θα μπορούσαμε να πούμε. Ειδικά, δεν θέλω να συγνώμη για την έκφραση, να δονοποιήσω τον αθλητικό ή τον πρώτα. Αλλά να το λέω από την άποψη ότι αν είσαι αυτό που λέμε μεταξύ μα πλήρη πνεύμα του Σαγίου, είναι κάποιε καταστάσει πολύ δύσκολο να τη διαχειριζεί.
Σπύρος:Δεν δυσκολία καταστάσει να χειριστή που δεν έχουν όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του ανταγωνισμού και του προθαντισμού πώ μάλλον να μπει σε αυτού του κύκλου. Το καταλαβαίνω γιατί και εγώ έπεσε από εδώ σφέγκε και είχα την τάση και ήθελα να γίνει επαγγελματίε προσφαντή. Αλλά μου ήταν ιδιαίτερη τίποση αυτή η εμπειρία με τον Τζιάνι και υπάρχει αδερφό ότι το γνωρίζει και θα του προωθήσουμε και το podcast να τα ακούσει.
SPEAKER_01:Αμύνουμε. Και εγώ θα ήθελα να το συναντήσω μετά από χρόνια ηλήθεια είναι. Ήταν ιδιαίτερο αδερφό όσοι τον έχουν γνωρίσει.
Σπύρος:Είναι αλήθεια. Και ακόμα ο συγκεκριμένο άνθρωπο προβάλει το χριστό και τη χριστιανική ζωή μέσα από μια ευλογισμένη οικογένεια με πολύ ωραίο παράδειγμα.
SPEAKER_01:Εδώ ξέρω στο Θεό. Αλλά βέβαια θα ήθελα να φέρω και σε αντιπαραβή, γιατί γι' αυτό σα είπα ότι δεν θέλω να δονοποιήσω με τον ανθλητη και τον προαθλητικό ότι σε μεταγενέστερη ηλικία μπορεί όταν ήμουν ένα νέο στην ηλικία του 18-19 χρονών να μην κατάφερα να το ελέγξω αυτά τα συναισθήματα που μου δημιουργούσε το ποδόστρο. Είτε ήταν θυμό γιατί μπορεί να βγει ο κάποια δικαία, είτε ήταν έντονη διάθεση για διάκριση που να με απομάκρυνα να είναι στρέφαν τη σκέψη μου μόνο προ αυτό και να ξεχνούσα το Θεό και να λοιπόμω να πω τι αποτυχίε μου. Σε τη διαστολή όλων αυτών θα ήθελα να πω ότι στο πρόσφατο παρελθόν, όντα μια πιο ρημη ηλικία και σωματική και πνευματική, μπορούσα να διαχειριστώ καλύτερα τι απαιτήσει του αγωνιστικού χώρου και είχα και πολύ όμορφα παραδείγματα. Δηλαδή πολλοί διευτιστέταν και με συγχαρανεί για το ίθο μου και για το πώ στεκόμαι στο κύπδο και γιατί δεν αντιδρούσα στο σκληρό παίξουμε τον αντιπάνω ή στου βριστικού χαρακτηρισμού. Και είναι καλό παράδειγμα. Ήταν μια καλή μαρτυρία. Καλλημαρτηρία. Και πιο έντομη, δηλαδή η συγκεκριμένη κουβέντα ήταν από έναν διητητή που δεν γνωριστήκαμε. Δηλαδή, δεν αντάξαμε τα ονόματα μα. Και όταν τελειώσε ο αγώνα ήρθε και μου είπε χάρηκα πάρα πολύ που σε γνώρισα. Που για μένα εκείνη τη στιγμή επειδή είχα και μια πνευματική να το πω αναζήτηση στην προσεφή μου α πούμε από το Θεό. Και τον ρωτούσα κάποια πράγματα, λειτουργήσε και λίγο πολύ σαν απάντηση αυτό που ζητούσα από το Θεό. Γιατί ήρθε ένα άνθρωπο που δεν είχαμε γνωριστή επίτησία, δεν ήξερα το όνομά του. Και ήρθε στο τέλο του εκείνου του αγώνα, που ήταν ένα πολύ έντονο αγώνα, και μου είπε χάρη και πάρα πολύ που σε γνώρισα. Και ήταν σαν ακούω τη φωνή του Θεού μέσα από το στόμα αυτό των τρόπων.
Σπύρος:Πάτω ο οικογενήριο που θα κάναμε μια κουμπί για το χριστιανισμό και αθλητισμό. Έχει ένα ωραίο θέμα για να το προσεγγίσουμε και να δούμε παραδείγματα τέτοια και να βγάλουμε τι συμπεράσματα.
Κωνσταντίνος:Είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι πώ ο χριστιανό μπορεί να δει τον αθλητισμό και είναι βασικά πολύ επικίνδυνο κομμάτι.
Σπύρος:Και πώ συμβαίζουν και αν συμβαζούν.
Κωνσταντίνος:Γιατί είναι αυτό που είπε, το είπε πολύ ωραία ο Δήμο ότι σε ηλικία 18-19 δεν μπορούσε να το διαχειριστώ. Γιατί η αλήθεια είναι αυτά που φέρνει ο αθλητισμό όπω πολύ ωραία τα περίγραψε και ο τρύφο, είναι πολύ δύσκολα κομμάτια, πολύ μεγάλα εμπόδια που πολλοί χριστιανοί όχι στα 18 του στα 38 μα, 32 μα και στα μεγαλύτερα δεν μπορούμε να τα εύκολα τα διαχειριστούμε, πώ μάλλον ένα 18 βαθμό παιδί με τον εγωσισμό, με την φιλοπροτία κτλ. Και τα λοιπόν είναι πολύ δύσκολο μαθήματα.
SPEAKER_03:Βέβαια, βέβαια.
Κωνσταντίνος:Και γι' αυτό όπω και πολύ ωραία είπε ο αδελφό. Τ είπε και ο προσπαθήκη Γιουβάνη, ότι δεν είναι ένα κλάδο που εγώ δεν θα τον πρότεινα στα ανήπια μου, πήγα να γίνεται επαγγελματίε. Να μην κάνετε προταθλησμό, αλλά μην ζήσετε από αυτό. Θα του έλεγα φυσικά να αθληθείτε, να είστε εγγεί, να παίξετε το άθημα, να το ευχαριστηθείτε, να κάνετε ό,τι θέλετε, προφανώ, αλλά δεν θα το πρότεινα σε ένα χριστιανό, ω επαγγελματικό προσνατολισμό να το πω έτσι. Αυτό σου είπε και ο εκπαιβέ.
SPEAKER_01:Μάλλον αυτό ήθελε. Ναι, αυτό είναι τέτοια. Εκείνη το συμπέρα στο τελικό. Καλά για να κλείσω λίγο το κομμάτι του ποδοσφαίρου στη ζωή μου και το πόσο θεό, α πούμε, συνετέλεσε με τρόπο δυνακτικό στη ζωή μου και με έναν έτσι θαυμάσαι τρόπο. Εγώ για όσου γνωρίζουν δηλαδή από το χώρο του ποδοσφαίρου. Είχα ξεκινήσει από καδυμίε όπω στα περισσότερα παιδιά. Σε ηλικία 16 ετών έπαιζα σε επίπεδο Δέλτα Εθνική. Είχα φύγει ήδη από το σπίτι, έμενα μόνο μου από 16 ετών. Έβγαζα χρήματα α πούμε από το ποδόσφου. Δεν καταργηθεί η Δέτα. Η χρονία μα μπορεί να μην ξέρουν γιατί δεν θα έχουν ακούσει, αλλά οι παλαιότεροι γνωρίζουν. Επάσει περιπτώσει, εγώ είχα δει ένα όνειρο στα 18 μου χρόνια να γυρίσω στην ομάδα του χωριού μου και από την ομάδα του χωριού θα πάω σομάδα αλφαγική. Επειδή ο Θεό πολλέ φορέ μου είλήσει μέσα από τα όνειρα και το βλέπω και μέσα στο λόγο του ότι μιλάει ότι τα όνειρα είναι ένα τρόπο που μιλάει στον άνθρωπο. Το οποίσα πάρα πολύ έντονα μέσα μου και ενώ ήμουνα σε ένα επίπεδο συμμετέλε και έβγαζα χρήματα. Πήγα στην ομάδα του χωριού μου σχεδόν αμυστή. Δηλαδή, τα χρήματα που μου δίναν ήταν πάρα πολύ λίγα. Το ένα-όδο α πούμε, το ένα δέκα από αυτά που θα έπαιρνα σε κάποια άλλη ομάδα. Και ήταν μια. Για του ανθρώπου τρελέ απόφαση. Δεν είχε νόημα, δεν είχε λογική. Αλλά εγώ είχα πιστέψει το όνειρο που είδο ότι ήταν όντω από το Θεό. Το όνειρο. Ήταν ότι θα πάω να παίξω στην ομάδα των οποία που κάποια το έχασα. Και από εκεί θα πάρω ένα πλήρω.
Σπύρος:Κατάλαβα ότι ήταν πραγματικό.
SPEAKER_01:Και ενώ είχα προτάσει από άλλε ομάδε τη Εθνική με καλά χρήματα. Α πούμε, εγώ ότι είσαι και πήγα στο χωριό μου σχεδόν τσάμπο. Και όντω το Γενάρη, παρόλο που εγώ το είχα χτίσει αλλιώ με στο μυαλό μου το όνλε ότι θα έρθει μεταγραφή αυτή από αγωνιστική διάκριση. Πηγαίνοντα το χωριό τα πράγματα λειτουργήσαμε όλα τελείω διαφορετικά. Εγώ δεν αγωνιζόμενα, δεν έπαιζε την ομάδα. Το προπόνη ιδιαίτερα καλέ σχέσει. Χωρί να δω εγώ ιδιαίτερα αντιδραστικό, απλά δεν με συμπαθούσε γιατί δεν το έκανα α πούμε τα χατήρια για τα αγωνιστικά που ήθελε. Και ήμουν σχεδόν εκτό ομάδα. Για να μπω σε πολλέ λεπτομέρειε, έγινε ένα πώ κατέληξε η βάση περιπτώσει. Το Γενάρι τη ίδια χρονιά που ο Γενάνη είναι μια μεταγραφή περίοδο για το ποδόστρο. Ο εργοτέλλη που ήταν αλφανική τότε, μια ομάδα από την Κρήτη. Πλέον να γνωρίζετε. Εργοτέ έχει αφήσει ιστορία. Έμβα χρηστό και του ράκλει. Ήταν από το Εράκκλο κρίτη και ήταν αλφαγενική. Έκανε ένα δοκιμαστικό και εγώ μπήκα σαν το δέκατο παίκτη, γιατί σκάλετε το εργοτέλλη είχα να διαλέξει 11 από του θεστέ και εγώ μπήκα σαν το δέκατο παίκτη, από σόντα θα λέγαμε, χάριν ενό φίλου μου που είχαμε τον ίδιο μάνατζ. Και σε εκείνο το δοκιμαστικό. Έγινε αυτό που λένε το χώρο του ποδοσφαίρου, έπαιξε την μπάλα τη ζωή του. Και ξαφνικά από τον μπάγκο ή την κερκία πολλέ φορέ στη ομάδα του χωριού, πήρα μεταγραφή σε Αλφαφική στο τέλο. Και με αυτή την κίνηση, επειδή επιβεβαιώθηκε το όνομα και άλλη μια φορά, γιατί όπω είπα, πολλέ φορέ μου μιλήσω μέσα από το όνοθεο, μου έδειξε ότι για εκείνο είναι τα πάντα δυνατά να κάνει στη ζωή μου, ακόμα και αυτό που μου φαινόταν εκατόρχοντο. Γιατί εγώ στην πορεία, όσο ήμουν στο χωριό και δεν έπαιζε, είχα ξεχάσει τον όνειρο. Αφού δεν γίνονταν έτσι πώ νομίζει ότι θα εκπληρωθεί. Και ξέρει, πολλέ φορέ μου ήρθε στο μυαλό μου Ιωσίφ που είχε ανάλογε εμπειρία. Και ο Θεό έτσι μου δείξε μέσα από αυτόν τον τρόπο ότι για εκείνο είναι τα πάντα δυνατά. Αλλά για εκείνο είναι τα πάντα δυνατά, δεν σημαίνει ότι είναι και για μένα ωφέλημα. Στην πορεία ήρθανε δύσκολη στιγμέ στο ποδόστρο. Ήρθε η απογοήτευση στη ζωή μου, σκλήρυν η καρδιά μου, γιατί δεν συνέχισε η καριέρα έτσι όπω την περιμένα και απομακρύνκα πάρα πολύ από το θέλειμα του Θεού. Λόγω και των καταστάσεων που ζούσα ότι ζούσα πάρα πολλέ χρονέ σε επαρχία που είτε είχε εκκλησία είτε δεν είχε, αλλά δεν θέλω να ακρίβων. Δεν είχα διάθεση να πηγαίνω. Είχε αρχίσει να εκλείψει ο εκκλησιασμό από τη ζωή μου. Ούτε άλλε περισσότερε φορέ οι αγώνε ήταν Κυριακή, οπότε καθημερινέ, είχα προπόνηση κυριακή αγώνα. Ήθελα δεν ήθελα έκανα τον εκκλησιασμό.
Σπύρος:Πώ ο χρονίζο να πει μεταφράσει το αποτέλεσμα. 19 ή 18-19.
SPEAKER_01:Σε πολύ καλή ηλικία. Ναι, ήταν σε καλή ηλικία για να σταιοδρομεί, α πούμε. Στα καλά σου δηλαδή. Στα καλά.
Σπύρος:Εκεί που ουσιαστικά κάνει το μεγάλο βήμα. Γιατί αν 19 παίξει αυτή την κατηγορία μετά. Η πιθανέ είναι όλε μαζί σου για να εξελιχθεί. Το λέω σαν σημειώθηκε ένα σημείο καμπίτ. Δεν είναι τυχαίο. Όχι, δεν είναι τυχαίο δεν τυχαίο. Δεν εξελίχθηκε.
Κωνσταντίνος:Εγώ θα σταθώ στο άλλο σημείο καμπί. Ο τρόπο με τον οποίο απομακρύνθηκε στη νοσία, έτσι όπω το περιγράφητο μα Δήμο, είναι δεν πήγαινε στην εκκλησία. Και πάλι δεν ξέρω πω η κοινωνία, η ειρηνική κοινωνία στι μέρε μα. Δεν ξέρω πώ τον έχει το Χριστό, γιατί πολύ ονομάζεται χριστιανοί. Αλλά χριστιανό χωρί εκκλησία δεν γίνεται. Έτσι σωστά. Δεν κρύβω, δεν πιστεύω από το δαχτυνό. Χριστιανό χωρί εκκλησία δεν γίνεται. Είναι σαν να λέξει ο λόγο του θέλω περιγράφει το Χριστό στα κεφάλι και την εκκλησία στα τον σώμα. Να λε, θέλω το κεφάλι, αλλά δεν θέλω το σώμα, δεν γίνεται. Δεν υφίσταται αυτό. Είναι ξεκάθαρα τα πράγματα. Ανθρωπο που λέει αγαπάω τον Χριστό, αλλά δεν μπορώ την εκκλησία, δεν μπορώ του άλλου χριστιανού, δεν του αντέχω, κάτι πάει στραβά.
Σπύρος:Βέβαια, βέβαια, η εκκλησία είναι ο θεμέλλο λύθο του Χριστού. Είναι ψάχνοντα το εδάφιο που ο ίδιο ο κύριο θεσεί την εκκλησία ω την έναρξη του χριστιανισμού. Μέσα από τα γενέχνη ω ημέρα. Που είναι η πεντικοστή, η γενέθεια ω ημέρα τη Εκκλησία, που είναι η μέρα τη πεντικοί. Και πάνω σε αυτό έδωσε και στον πέντρο και του είπε πέτρο πάνω σε σένα, θα χτίσω στην εκκλησία μου. Και όλο αυτό το πράγμα αποτυπώνει θα μπορούσα να πω, την σημασία τη εκκλησιαστική ζωή στον χριστιανό. Γι' αυτό ο Κωνσταντινούπολη καλά λέει και σοφά ότι δεν γίνεται χριστιανό χώρο τη εκκλησία. Δεν είναι άδειε.
Κωνσταντίνος:Για να μην παρεξηθό. Μπορεί να μου πει, ένα είναιξερό, ήμουν εγώ στον 12-3 χρόνια. Δεν έχει εκκλησία. Δεν είναι αυτή η περίπτωση. Έτσι μπορεί κάποιο να τύχει να είναι σε έναν τρόπο που δεν έχει. Έχω ένα ναυτικό. Αυτό είναι ακριβώ. Αλλά να είναι ο άλλο δίπλα να έχει την ευκαιρία να πάει σε κάποια εκκλησία και να μην πηγαίνει, τότε. Κάτι δεν παρακολουθούν. Είναι κάτι, είναι σημαντικό πολύ σοβαρό, ότι κάτι δεν πάει. Ναι, στην χριστιανή.
SPEAKER_01:Θα μιλήσω συμφωνώσε όλα και μάλιστα μου δίνεται πολύ όμορφη πάσα.
Σπύρος:Μπήκα με του ποδοικού ορισμού.
SPEAKER_01:Κεφαλιά μην κάνει. Όχι, δεν θα κάνω το κεφαλίου μου. Λοιπόν, παίρνω την πάσα σα. Πάνω λοιπόν σε αυτή την απογοίτευση που είχα λόγω τη καριέρα μου, δεν πήγαινε έτσι όπω την χωνειρευτεί και άρχισα να αισθάνομαι ότι ο κυρίω με καταλύπη. Πόλο αυτών των ανοιχισμό που διατηρούσα μέχρι εκείνη την ηλικία. Είπα εντάξει, σκλήνη καρδιά μου, αφού ολοκληρώνεται τι επιδυμίε μου και εγώ θα ζήσω τον κόσμο. Πάνω πήρα λοιπόν αυτή την απόφαση να ζήσω τον κόσμο. Μάλιστα ενώ μέχρι τότε δεν ξανοχτούσα, ούτε καφέ δεν έμπαινα σε διαφάζω από τον αθλητή και τον αγγιασμό όμω πολύ έντονα. Εκεί μου ένα 19 μισό γι' αυτό στον εργοδέ πρέπει να είμαι λίγο πιο μικρό. Είχα βγει να ξανυτήσω και γυρνώντα στο σπίτι περίπου χαράματα, 5-6 ώρα το πρωί. Είχα χάσει και όλα στα κλειδιά στο ξενήθοια πάνω. Αναγάστηκα με τα καινούρια ρούχα που είχα αγοράσει την προηγούμενη μέρα για να βγω, να εντυπωσιάσω με τα καινούρια μου ρούχα. Να προσπαθώ να σκαρφαλώσω την ταράτσα του σπίτιού για να πω μέσα στο σπίτι. Σκύστηκα τα ρούχα μου στην προσπάθεια αυτή. Καλάπερα σου. Μπαίνοντα μέσα στο σπίτι, δικά στο μάνιο και κοιτάζω στον καθρέφτη και μόλι βλέπω το πρόσωπο μου στον καθρέφτη. Ήταν λέει και δεν έβλεπα τον εαυτό μου λέει και έβλεπα κάποιον άλλον. Και ελέγχθηκα πάρα πολύ. Λέω πω ποιο είναι αυτό, πώ κατά τη. Άρχισα να κλέω και να ζητάω από το θέμα να με συγχρέσει να η καρδιά μου έτσι να γεμίζει με μεθάνια για όλη μου αυτή τη στάση. Και τη συμπεριφορά και το πώ ξεκίνησε να επιλέγω έναν άλλον δρόμο. Και πάνω εκεί συνέβη ένα μεγάλο θαύμα για την πνευματική μου πορεία εκεί με επισκέφτηκε το πνεύμα του άγριο και άρχισα να λαώσω γλώσσε πολύ έντονα και για πολλέ ώρε. Δηλαδή αν ήταν 5-6 ώρα το πρωί όταν μπήκα στο σπίτι, μέχρι τι 10 ώρα 11 το πρωί μιλούσα γλώσσε και ξέρει, και μάλιστα ήμουνα σε έκταση, δηλαδή δεν αντιλαμβανόμαι το χώρο που βρισκόμωνα. Και όταν σιγά σιγά να συνεχώμαι και κατάλαβα τι μου συμβαίνει. Γέμισα έτσι μέσα μου χαρά και ήθελα να πάρω τηλέφωνο γρήγορα το μπαμπά μου γιατί ήξερε τα προηγούμενα χρόνια την επιθυμη μου να γιυτώ στο βάθμα του πνεύματο και πληκτρολογούσα το κινητό του αριθμού και πατάω να τον καλέσω και το κλείνω μέσα. Λέω τι θα του πω, δεν μιλάω ελληνικά. Ήταν πάρα πολύ έντονο και προσπαθούσε να περάσει λίγο χρόνο να καταφέρω να μιλήσω ελληνικά για να πάρω τηλέφωνο τον πατέρα μου. Πολύ έντονη εμπειρία και η αλήθεια είναι όμω ότι αυτό με κράτησε ζεστό για μια εβδομά. Μετά η καθημερινότητα βούλιαξε πάλι σε μια απογοίτευση λόγω του ποδοσφαίρου και πάλι έπεφτα στα ίδια ελάθυ.
Σπύρος:Εδώ να μου επιτρέψει το δίμω να κάνει ένα σύντομο σχόλιο για να γίνει λίγο κατανοητό. Πολλέ φορέ όπω και εγώ είχα την εντύπωση στην αρχή, το να βαθιστεί με το πνεύμα του Άγγιο και να σε συνοδεύει όλη τη ζωή, αυτό ο αραβόνα με το χρωτό. Είναι κάτι το οποίο πολλέ φορέ έχουμε την εντύπωση ή μα δημιουργείται μια ψευδέστιση ότι επειδή έλαβα το πνεύμα του άγιο από εδώ και πέρα λύθηκαν όλα, και η ζωή μου θα είναι χρησταμένη από εδώ και πέρα. Δεν είμαι αγίζει τίποτα, δεν θα ξαναπέσω. Δηλαδή έχει ζει και είναι αλήθεια και είναι φυλλογικό να το παθένει ένα χριστιανό πόσο μάλλον δεν έχει και γνώσει βαθίε. Αλλά η ουσία του παπτίστραι του πλήρω Αγγλού δεν είναι τόσο το να έχω στο μυαλό μου ότι αυτό θα κάνει όλα για μένα και εγώ απλώ θα κάνω τίποτα και θα κάθουμε και θα περιμένω. Και προχωρότα λοιπόν και πηγαίνοντα το πνευματικό μα βίβε με τον κύριο, αντιλαμβανόμαστε και βλέπουμε εν τέλει, ότι το πνεύμα του Άγγιου είναι κάτι το οποίο εγώ επιδιώκω να πληρώνομε. Δηλαδή, εγώ επιδιώκω επιδιώκω να γεμίζω από αυτό και να πληρώνω για να μπορώ να συνεχίσω. Αν εγώ το αφήσω, αυτόμά του αρχίζει και σμίνει μέσα μου. Δηλαδή, αρχίζει και βγαίνει ξανά ο παλιό μου αντιστρόδει σε αυτό. Χάνεται αυτή η επαφή ενεργεί μέσα μου το πνευματικό άγιο και μου δίνει όλη αυτή την όση και τη δύναμη, την πνευματική, να υπερρικά πάντα στην καθημερινότητά μου, αλλά αν εγώ δεν το επιδιώκω αυτό, δεν το ζητάω από το κύριο. Αργά γρήγορα θα σύσει και θα με φέρει σε μια κατάσταση στην οποία θα θυμίζει την παλιά. Γιατί δεν το αναζοπληρώνω μέσα μου, δεν το φουντώνω ξανά. Είναι σαν τη φλόγα. Όσο φυσά, τόσο φουντόνει. Αλλά χρειάζεται η προσωπική μου εν ενέργεια. Αν δεν καλά σε ένα κουταλή.
Κωνσταντίνος:Ναι, συμφωνώ από όλα και έτσι κάτι άλλο το οποίο πολλέ φορέ ακούμε εμπειρία αδελφών, ωραίε εμπειρία, σωστά εμπειρία όπω είχε και ο Δήμο, ευλογίε από το Θεό πραγματικά και μετά βλέπει ότι ο άνθρωπο έφυγε. Εν τέλει και μπορεί να κάνω λάθο, χωρέστε να κάνω λάθο. Δηλαδή λέω από όχι με προσωπική άποψη και αυτή η καθένα, αλλά το λέει και ο λόγο του Θεού, όταν ανέφερε και ο Δήμο πριν, λέει η πακολή είναι καλύτερη από τι θυσίε. Δηλαδή, όσε ευλογεί και θαύματα και τεράστια να κάνει ο Θεό στη ζωή του ανθρώπου, αν ο άνθρωπο δεν πάρει απόφαση να ακολουθήσει τον λόγο του Θεού, δεν θα τον κρατήσουν η Ευρώπη. Έτσι ακριβώ. Η εμπειρία θα με κρατήσει, θα σε κρατήσει, θα βοηθήσει και αυτό που θα απολαμβάνει τη βοήθεια του Θεού εκείνη την ώρα έτσι, γιατί ο Δήμο απέλαφει μια βοήθεια από το Θεό κίνδυνο το πούμε έτσι. Και πώ μάλλον το πνεύμα το άγριο ακόμα περισσότερο. Απόλαφε την ευλογική του Θεού, αλλά αν η καρδιά του δεν επέστρεφε στο απλό να το πω εσυνάσοντα. Τώρα είμαι με το Θεό. Εκεί. Δεν υπάρχει κάτι άλλο. Το Θεό να σε κρατήσει με το ζώο. Γιατί το αναφέρω απλά, γιατί πολλέ φορέ μπερδευόμαστε και. Να μην το απομπερευώμαι, το μπερδεύομαι, το πω προσωπικά έτσι για να μην υπάρξει κανένα. Μπερδεύω και λέω άμω ο Θεό κατεβάσει φωτιά με τον ουρανό. Εγώ από εδώ και πέρα, δεν θα το ξαναμαρτήσω ποτέ.
Σπύρος:Σημανώ και με την φαγγελή.
Κωνσταντίνος:Μπράβο, μπράβο. Συμμείωνο. Και ο λάγο τη ζωή δεν φωτιά να κατεβάζει ολύσει από τον ουρανό και την επόμενη μέρα και η Εζάβουλε του λέγεται θα σα φάξω όπω έφεσε του προφίδε. Ο Ήλια έτρεχε. Κανικά στο Ιζράλ δεν ήταν τίποτα. Δεν σταμάτησε κανένα στην Εζάβη.
Σπύρος:Έχει πρόθεση, μα ή πρόθεση καρδιά σου.
Κωνσταντίνος:Άρα είναι τι θέλει ο άνθρωπο. Το σημείο καμπίστει, δηλαδή να το πούμε έτσι στη ζωή του Δήμ. Δυστυχώ, δηλαδή, ξέρω και ο ίδιο θα πει δυστυχώ, έτσι δεν το λέω κρύβοντα το αλφόρμα που είναι δυνατότητα. Ήταν αυτό που είχε γίνει από πριν που είπε ότι ξέρετε κλείνει καρδιά μου. Ο Θεό κάνει την ήστατική προσπάθεια, αλλά αν η καρδιά δεν επανέρθει. Λέει ο λόγο του Θεού από αυτή να προέρχονται όλε σε εκβάσει τη ζωή. Είναι εκεί τώρα το σημείο καμπίστο σημείο κλειδί που έχει σημασία.
SPEAKER_01:Α μην συμφωνώ σε ό,τι είπατε και δύο. Καταρχάστε να πω ότι αυτό που είπε ο Νεφόσιο Πήρα, το λέει και ο λόγο του Θεού, ότι όλα η γλώσσα γνώριση σε αυτό το ανικοδομή, που είναι πολύ σημαντικό αυτό το δώρο του Θεού σαμά.
Σπύρος:Είναι σαν μια παρόμο μια συνταγή, πολύ πρόχη προφανώ να με παρεξηγήσετε. Σαν έχει ένα μέσα σε ένα ομάξη το οποίο έχει τουρμπού, α πούμε, και κάθε. Αν δεν πατήσει τον Κάζη, δεν θα φύγει ποτέ.
SPEAKER_01:Θα μείνει εκεί. Είναι πολύ σημαντικό όταν το λαμβάνει ο άνθρωπο και το εκτιμήσει γιατί ακόμα και στην πτώση το πνέω άγριο έρχεται και σε ελέγχη και σε επιστρέφει. Και το λέω τελείω βιωματικά αυτό. Δηλαδή εγώ τώρα είχα μπει σε έναν φαύλο κύκλο. Να πέφτομαι, να ελέγχου, να επιστρέφω, να πέφω να ελέγχουμε και να επιστρέφω ξανά και ξανά. Αλλά για την πάσα που αναφέρθηκα προηγουμένω. Ένα γκολο. Βαλαγκό στο 90. Λοιπόν, Είναι αυτό που αναφέρω με οκλησιασμό. Γιατί μπορεί να μου συνέβαινε αυτό ξανά και ξανά, δηλαδή να είχα κοινωνία με το πνεύμα του άγιο, ώστε να μπορέσει να σταθώ και να μην κατακειλήσω τελείω και να μην μπω σε μια κατάσταση που να είναι ανθρωπίνο πολύ δύσκολο να επιστρέψει. Και ευχαριστώ το Θεό γι' αυτό γιατί ήταν το μελύτερο δώρο που έκανε στη ζωή μου να μου χαρίσει το πνεύμα του άγιο και να με συνηθίζει. Αλλά το μεγάλο γκολ μπήκε όταν. Τώρα, επειδή το είπαμε, μπήκε όταν αποφάσα, όταν πήρα την απόφαση όταν όχι πολύ μεγάλο. Εντάξει, ήμουν ένα μεγάλο. Θα μπορούσα να πει κάποιο εντάξει έδειξε η καριέρα σου και πήρε την απόφαση να επιστρέψει στην εκκλησία. Αλλά πιστέψα μου, επειδή ακόμα παίζω σε ένα τεχνικό επίπεδο ποδόσερο. Δεν οι φιλοδοξίε βίνουν ποτέ στον αθλητή. Ειδικά σε έναν που έχει από μικρό παιδί. Και μάλιστα τον αθλητή, τον αναφέρει και ο απόστολο Πάβλο στο παράδειγμα για το πώ πρέπει να είναι η πνευματική μα ζωή. Είναι παράδειγμα. Και ήθελα να πω ότι ήμουνα τον 1932, ήμουνα στη Γερμανία, απολάμβανα πολύ ωραίε συνθήκε προωφέρου, μετά ένα που δεν είχα πάει πολύ μικρότερο, γιατί πήγα 30 ενώ ετών στην Γερμανία. Και τότε ενώ τα πράγματα κοινούσαμε κατά κόσμο πολύ καλά. Και ήταν και μια από τι περιόδου που παρόλο που έλεγχο ο εκπληκτισμό, ήμουνα ακουστηκε λίγο ξύμωρο λίγο αυτό με βάση τόσο είχαμε πει, αλλά ήμουν καλά πνευματικά, είσαι ένα πολύ καλά. Δηλαδή πληρώνω ένα πάρα πολύ συχνά πνευμά. Είχα πολύ ωραίε επισκέψει από το πνευματάγιο στη ζωή μου, στην καθημερινότη μου.
Σπύρος:Ένα κάνω ένα μήνυμα σχόλιο γιατί είπε, ίσω ακουστηκε οξύμωρο. Συμφωνώ ότι ω ίσω να ακούσει κάποιο ψήμωρο μου, εδώ να λάβουμε υπόψη μα την πρόθεση τη καρδιά σου. Δηλαδή ότι ίσω εκεί εν τέλει οδηγήθηκε αφού πλέον είχε κατασταθεί έναν τρόπο ζωή σε σχέση με τον παρελθόν που ήρθε το πρωί να το άγριο, βαθήσει με το μάγο. Και μετά δεν είχε μέσα σου λάβει σταθερά κάποια απόφαση κατάσταση, σου αυτό επηρεάζει αρκετά την κατάσταση τη πρόθεση τη κατηγιά σου για ο κύριο να σε στηρίξει για ένα διάστημα.
Κωνσταντίνος:Και ακριβώ για να μην φανεί οξυγόμενο, όπω είπαμε, υπάρχουν οι εξαιρεσει. Δηλαδή είναι άλλο άνθρωπο. Άλλο άνθρωπο να μην να πάρει στην Εκκλησία ή να μην μπορεί να πάει στην εκκλησία για πρακτικού λόγου. Επίση, στη Γερμανία, αν δεν υπήρχε κάποια εκκλησία και να πάει. Και άλλο άνθρωπο να μην να πάει στην εκκλησία, ενώ έχει δύναμη.
Σπύρος:Και να μπορέσει να θεωρεί να πιστεύει.
Κωνσταντίνος:Ή επειδή σκληρίνε καρδιά του παράδειγμα, ή επειδή βάζει τον αθλητικό πάνω από την εκκλησία. Υπάρχει διαφορά. Αλλά και για να το πει αυτό επειδή εγώ το έχω ζήσει προσωπικά αυτό, μπορεί στην Γερμανία απλά να ήταν η περίοδο που ο Θεό επέτρεψε να μην έχει εκκλησία. Ήταν η έρημο για να ξαναεφτείσει για να συνεργαστεί εκεί και να έρθει καν στη θέση που έπρεπε για να.
Σπύρος:Κάνουμε μια εργασία. Εμεί θα περάσει.
SPEAKER_01:Δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα όλα αυτά και να σα πω την αλήθεια επειδή περιμένουμε όλοι το τέλο τη υπόθεση για να εξετάσουμε τι επιλογέ μα. Αυτό που με βεβαιώνει ότι οι επιλογέ μου είναι καλέ, είναι αυτό που νιώθω μέσα μου. Είναι ότι νιώθω ήρνη μέσα στην καρδιά μου, νιώθω ασφάλεια, νιώθω μια αγαλίαση, πράγματα τα οποία, αν κοιτάξουμε γύρω μα στον κόσμο, οι καταστάσει που ζούμε αυτή την περίοδο που μιλάμε. Δεν θα έπρεπε ένα άνθρωπο λογικά σκεπτώμενο με την ανθρώπινη λογική να αισθάνεται τέτοια πράγματα. Θα πρέπει να αισθάνεσαι μια ασφάλεια, μια ανησυχία για το αύριο, για το μέλλον, τι θα εσημερώσει. Ζούμε σε μια σχεδόν εμπόλεμη κατάσταση αν όχι άμεσα έμεσα, αλλά η ζωή με το Χριστό σου δίνει αυτή την ασφάλεια. Σου δίνει αυτή την ειρηνήμε στην καρδιά και είσαι πεπισμένο, επειδή το λέει και ο λόγο του Θεού, ότι είτε ζει είτε πεθάνει, είτε ζώμα λέει είτε αποθνήσουμε και το κύριο είμαστε. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ελπίδα μα γιατί γνωρίζουμε ότι όντω ο Ισιο Χριστό σταυρώθηκε και πέθανε για τι αμαρτία μα και αναστήθηκε για τη δικαιοσή μα. Και στα μία μέρα θα τον συναντήσουμε. Αλλά και να συνεχίσω από εκεί που το άφησα. Θέλω να κάνω μια ερώτηση εδώ.
Σπύρος:Παγγίδα. Παγγίδα είναι αυτή. Πρώτη και θα απαντήσει. Επειδή δεν μα μέρε πολύ χρόνο για αυτή την εκλογέ ακόμα. Και φαντάζομαι ότι θέλω να μου κάνει να μου πει ή να μα πει να το πει. Θεωρίζει ότι υπάρχουν εμπειρίε για να δώσουμε μια υπόσχεση στον κόσμο σε ένα δεύτερο επεισόδιο με τι έξε εμπειρία. Ήθε να το κλείσουμε εδώ πέρα για να.
SPEAKER_01:Κοίταξε. Δεν έρωει τη παγίδα. Του λέω τη Παγίδα γιατί θα μα πει, ναι, μετά δεσμεύσει.
Σπύρος:Έρχεσαι.
SPEAKER_01:Εγώ λέω να ξαναέρθω. Ναι, το να μοιραστούμε σε εμπειρίε από τη ζωή που να μην έχουν έτσι αυτή την κλιμάκοση την ηλικία. Μπορεί να είναι αυτοί. Όπω ανακατάμενου. Ακριβώ. Τέλει, οπότε δεσμεύσουμε. Δεσμεύμε. Απλά τώρα για να τελειώσω λίγο το κομμάτι τη επιστροφή στον εκπλησιασμό, που είναι ένα πολύ ωραίο κομμάτι. Όπω σα είπα, ήμουνα στην Γερμανία. Και ενώ τα πράγματα πηγαίναν οικονομικά και σε όλου του τομέα φαινοικά καλά. Τότε ο μπαμπά μου λέει ότι έχω μια μαρτυρία μέσα μου, ότι ο Θεό έχει κάτι καλύτερο και σαν στην Ελλάδα. Στο πρώτο άκουμα, η αλήθεια ήταν ότι αντέδρασα και λέω μπαμπά μήπω έχει να κοιμηθεί αρκετέ ώρε. Μεσυγέβηκε πάμε. Όχι, μου λέει ότι έχω μια μαρτυρία μέσα μου και μου λέει πάλι από το Θεό και τύω εντάξει, παίρννα με πάρει, γιατί ομπάζουμε ήταν ο οδηγό Νταίκα και έκανε δρομολόγια και περνούσε πολύ κοντά από εκεί που ήμουν εγώ. Και το πέρασα με το φορτιό και με πήρε και μέσα μια μέρα ενώ ήταν να υπογράψω τον νέο μου συμβόλαιο με την ομάδα και να μείνω εκεί και τα γύρω όλα και γύρισα πίσω στην Ελλάδα. Και δεν ήξερα τον ακριβώ γύρωσα πίσω γιατί ψάχνουμε να δω τι θα κάνω στην Ελλάδα, θα βρωμάδα, πώ θα συνεχίσω με τη ζωή μου, πώ θα βιοπορίζομαι. Και ξαφνικά μια μέρα που είχαμε συζήτηση με τον αδελφό μου. Ο αδελφό μου είχε επισκεφθεί τη εκκλησία μα και του είχε γίνει μια ονομαστική προφετή ότι η μου κόστα κοίταξε να βάλει σε τάξη τα πνευματικά σου. Δεν το ξέραμε αυτό ούτε εγώ το πατέρα μου, και όταν το έξω ο πατέρα μου λέει δίμορφαν αδελφό σου και πηγαίνει στην εκκλησία στην Γκεφιά. Και ήρθαμε εδώ και εκείνη η μέρα που ήρθαμε, ο αδελφό ο Γιώργο ο κροβέληση μα περιπτώσει στην είσοδο, δηλαδή με το πουμέναμε ερχόταν προ την είσαι οδελφό ο Γιώργο. Μα αγγάλιασμα λέει, και είστε, μόλι ⁇ το είπαμε, επειδή γνώριζε του γονίζει από παλιά, του γονίζει μα. Είστε βαθισμένοι, λέω εγώ ναι. Και εγώ λέω ναι, ο αδελφό μου λέει όχι. Λέει, θε ⁇ να πάμε, εγώ το είπα ναι για μένα και πνεύμα τι έννοια.
Σπύρος:Σα θυμάμαι καθόλου σα ήταν στο κέντρο.
SPEAKER_01:Ο αδελφό μου λέει όχι. Έλα ή θε να πάμε μπροστά να προσευχούμε να σου χαρίσω το να βαθτήσει με την μάγια. Ο αδελφό μου ναι, εγώ δεν το περίμενα, γιατί ο αδελφό μου είναι λίγο κλειστό χαρακτήρα. Και λέει άσω ναι, έτσι, πολύ απλά και όντω πήγε μπροστά και μετά από ένα δεκάδε μου φωνάζει ο αδελφό ο Γιώργο και πάω και άκουγα τον αδελφό μου άκρο λάδι και μάλιστα τον ακούμπησα, γύρισε με κοίταξε. Και στο τέλο τη εκκλησία δεν το θημόταν ότι έγινε αυτό, ότι εγώ πήγα τον ακούμπησα και με κοίταξε. Και αυτό για μένα σηματοδότησε ότι πρέπει να επιστρέψω στην εκκλησία και να αρχίσω να ζω εκκλησιαστική ζωή και να βάλω τον εκκλησία μα.
Σπύρος:Επίση, τα εκκλησιαστική ζωή.
SPEAKER_01:Και πήρα την απόφαση να μην γιατί είχα κάποιε φωτάσει από κάποιε ομάδε γάμμαική από επαρχία και πήρα την απόφαση να μην ασχοληθώ τόσο ενέργεια πάλι με το ποδόσιο, δηλαδή να ρίξω τι απαιτήσει μου και τι προσδοκίε μου και να βάζω, να βάλω τον εκκλησιασμό στη ζωή.
Κωνσταντίνος:Αμίν, αμύν, αμίν και αμύν. Ευχαριστούμε το θέλω. Δεν είναι και αυτοί αυτέ τι αποφάσει.
Σπύρος:Βέβαια, δεν καθόλου εύκολα.
Κωνσταντίνος:Αλλά είναι και πολύ φαίρνουν πολύ μιστό. Δεν είναι κανένα χρυσό του μαθήτρι, δεν είναι κανένα παύθογωνή, παιδιά.
Σπύρος:Και να μην τα πάρει λαμβάνει κατά τα πλάσια.
Κωνσταντίνος:Ακριβώ.
Σπύρος:Και σε αυτή τη ζωή και στην ανεβασία. Οπότε αντιλαμβανόμαστε δίνομε όλα αυτά τα ωραία που μοιράστηκε μαζί μα αυτό το πρώτο επεισόδιο. Πρώτο. Το ότι ο Θεό έπρεπε είχε ενεργό ρόλο και έντονο ρόλο μέσα στην ζωή σου, από την παιδική ηλικία μέχρι και τώρα. Άσφηνα. Πήρνουν καινά διαστήματα είδαμε το πόσο έχει διαμορφώσει το σημείο στο οποίο βρίσκεται τώρα και θεωρώ και νομίζω όλοι θεωρούμε ότι τα πάντα συνεργούν προ το αγαθό στου αγαπώντα στον Θεό. Δηλαδή αυτό που λέει ο κόσμο το κάθε μπόδιο για καλό, έτσι λέει ο κόσμο. Εμεί το βλέπω μέσα από τη γραφή αυτό είναι σαν να λέμε ότι οτιδήποτε θεω επιτρέψει στη ζωή σου, το επιτρέπει συνεργείσαι αγαθό για να βγει σε καλό με λίγα λόγια. Έτσι έγινε και με σένα και νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο θα κλείσουμε και ένα μήνυμα τουλάχιστον προσωπικό στο μυαλό μου, ποτέ, ποτέ μα ποτέ μην παρατάσει αυτό το οποίο λέγεται η Σίω Χριστό. Και δεν ξέρω αν θέλει να πει κάποιο κατα τελευταίο, όχι έτσι. Την επόμενη φορά λοιπόν, τώρα δώσαμε λίγο 90, έχουμε παράταση. Έμα ήταν ισοπαρία, θα πάμε παράτα στην άλλη εξοπαλία. Πότε θα πάμε στην παράσταση το επόμενο επεισόδιο. Και βκόμαστε και στο Δήμο και σε όλου. Του ακροατέου να έχουν όμω μια όμορφη συνέχεια μέχρι το επόμενο επεισόδιο. Εδώ θα κάνω ένα γρήγορο σύντομο σχόλιο. Όποιο αν πιστεύετε ότι αυτό το επεισόδιο πρέπει να το ακούσει κάποιο. Προοθείτε το, προωθείτε τον λόγο του θεού μέσα από τα social media, αυτό είναι ο σκοπό μα και αυτή είναι η χρήση αυτών των εργαλίων μα δίνει κύριο. Να ακούσει ένα άνθρωπο που θα οικοδομηθεί από όλο αυτό μπορεί να μα βρείτε στο YouTube με την επωνυμία Word of God, στα social media, instagram, facebookwordgot.gr, καθώ και στο Spotify να ακούσετε και στο eπότε αυτό το επεισόδιο. Και όπω είπαμε, σε κάνει καλό, δεν το κάνουμε για μα, το κάνουμε γιατί όσοι περισσότεροι άνθρωποι ακούσουν αυτή την ομολογία, τόσε περισσότερε πιθανότητε υπάρχει κύριο να ενεργήσει σε μια καρδιά, αυτό είναι ο σκοπό ο απότερο. Οπότε σα έχουμε καλή και ευλογημένη μέρα με τον κύριο ή σούχα.
