Word of God Podcast
Καλώς ήρθατε στο "Word of God Podcast"! Εδώ συζητάμε ανοιχτά για τον Ιησού Χριστό, βυθίζοντας στις σελίδες της Αγίας Γραφής και μοιραζόμαστε εμπειρίες από την καθημερινότητά μας.
Σκοπός μας είναι να φέρουμε πιο κοντά το Ευαγγέλιο σε όλους, εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία. Για επικοινωνία, απορίες, ή απλά για να μοιραστείτε τη δική σας ιστορία, στείλτε μας email στο podcast@wordofgod.gr.
Πάρτε μέρος στη συζήτηση και γίνετε κομμάτι της πνευματικής μας παρέας!
Word of God Podcast
Η Εκκλησία μέσα από τον Διωγμό | Μέχρι και σήμερα
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Πάτα ΕΔΩ για να στείλεις μήνυμα!
Οι διωγμοί των Χριστιανών δεν ανήκουν μόνο στην ιστορία της πρώτης Εκκλησίας. Σήμερα, εκατομμύρια πιστοί ζουν υπό πίεση, απειλές και αποκλεισμό εξαιτίας του ονόματος του Ιησού Χριστού. Σε αυτό το επεισόδιο εξετάζουμε τι λέει η Βίβλος για τον διωγμό, γιατί ο Θεός επιτρέπει τη θλίψη και πώς η αγάπη του Χριστού δίνει δύναμη μέχρι θανάτου. Μέσα από σύγχρονα περιστατικά και βιβλική ανάλυση, αναζητούμε το πνευματικό νόημα της υπομονής και της πιστότητας. Ένα επεισόδιο που καλεί τον ακροατή να αναρωτηθεί: Αν έρθει η ώρα της δοκιμασίας, θα σταθώ;
Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube "Word of God" για να παρακολουθείς και να ακούς τον Λόγο του Θεού.
Δες πώς ο Λόγος του Θεού μπορεί να μεταμορφώσει, να καθοδηγήσει και να γεμίσει τη ζωή σου.
📧 Email Επικοινωνίας: podcast@wordofgod.gr
Βρες μας και στα Social Media:
🟠 Instagram: https://bit.ly/3cAdtgX
🔵 Facebook: https://bit.ly/3v8vRnp
⚫️ TikTok: https://bit.ly/3uLJgVz
📖 Hashtags:
#god #pray #faith #jesus #love #wordofgod #bible #christian #amen #motivation #gospel #worship
🎵 License Information: All rights reserved under Envato Elements, Storyblocks and Epidemic Sound.
Σέναν κόσμο, γεμάτο θόρυβο και άχο υπάρχει μια φωνή μέσα στου αιώνε. Μία αλήθεια που δεν αλλάζει ποτέ. Καλώ ήρθατε στο World of God Podcast. Εδώ εξερευνούμε τον λόγο του Θεού και ανακαλύπτουμε τον Ισού Χριστό. Όχι ω μια μακρινή ιδέα, αλλά ω μια ζωντανή σχέση με τον Θεό. Μαζί με τι ⁇ δικέ ⁇ μαπει ⁇ έλαμενε βαθύνουμε στον θησαυρό τη Αγία ⁇ Γραφή. World of God Podcast. Το Ευαγέλιο ζωντανό για τη γενιά μα. Γεια σα! Γεια σα ⁇ φίλε Ακρολατή ⁇ του World of Goσ. Εδώ είμαστε ξανά. Αυτή τη φορά η παλιά ομάδα. Γιατί είχαμε σερίωμολογίε. Επάνει το γύρω στη συστήμα, εδώ με τη χάρη του Θεού. Με σκοπό να συζητήσουμε ένα συγκεκριμένο θέμα και όχι να κάνουμε μία ακόμα ομολογία. Ένα θέμα το οποίο θερούμε ότι είναι ιδιαίτερα βαρύ. Είναι διαχρονικό. Βαστάει από την πρώτη Εκκλησία και όχι μόνο στου ανθρώπου του Θεού. Και μπορούμε να πούμε ότι και σήμερα είναι έντονο παρόλο που από τα μην έγενότερα από τα δίκτυα, δεν αναδεικνύει τόσο έντομα στο θα έπρεπε και αναφερόμαστε στου διοχμού του ανθρώπου του Θεού, του διογμούσ των χριστιανών. Αυτό θα είναι το θέμα μα σήμερα και εγώ με τη σειρά μου θα καλύψε ή θα καλυρίζω από καλυτάμε να μην θέσουμε και ο χρόνο. Το Κωνσταντίν, Γιασ Κωνσταντίνα και τον Γιώργο.
SPEAKER_02:Καλησπέρα, καλησπέρα.
Σπύρος:Οπότε έτσι, με τη χάρη του Θεού θα θέλαμε να αποτυπώσουμε αυτό το επεισόδιο με μια συγκεκριμένη ροή να δούμε τι ακριβώ είναι αυτό ο διαχωμό. Θα δούμε περιστατικά σύγχρονων διοχθών μέσα από πηγέ, τι οποίε μπορεί πολλέ φορέ μπορεί να μην διαλαμβάνωμαστε και το βάρο, του ακριβώ περνάνε άνθρωποι που ομολογούν τον κύριο στον υπόλοιπο κόσμο. Θα κάνουμε έναν μια ωραία προσέγγιση σε όλο αυτό το θέμα και σιγά σιγά όλοι μαζί θα ορίσουμε και τον τελικό αποτύπωμα. Μέα από τη γραφή, όπω πάντα που είναι ο λόγο του Θεού. Δεν ξέρω αν θα ήθελα κάνει κάποιο σχολείο πριν ξεκινήσουμε.
SPEAKER_02:Ελπίζουμε ότι ο κύριο καταρχά καλησπέρα, σπήρνω καλησπέρα κοντίνε, αν και δεύτερο χρόνο είπαμε, δεν ορίζουμε, αλλά ευχαριστούμε τον κύριο που επέτρεψε για άλλη μια μέρα να είμαστε μαζί. Πάνω απ' όλα και πρώτα απ' όλα θέλουμε το όνομά του να ακουστεί και τα θέματα τα οποία συζητούμε θέλουμε να αναδεικνύουν τον κύριο, αλλά και τη δυναμή του στην εκκλησία και σε μα προσωπικά και στον καθένα που ακούει. Είναι ένα βαρύ θέμα, όπω το είπε. Ένα δύσκολο θέμα είναι από την άποψη ότι είναι ένα θέμα το οποίο θέλει αρκετή μελέτη. Δεν είναι ένα θέμα το οποίο μπορούμε να κάτσουμε και να συζητήσουμε όσο να κάτσουμε και να αναδείξουμε έρευνα, να κάτσουμε και να αναδείξουμε από διάφορα κανάλια, πληροφορίε που μαζέψαμε. Όμω πιστεύω ότι είναι σημαντικό να καθίσουμε λίγο έτσι που και πού να θυμηθούμε το τι έχει περάσει η εκκλησία μέχρι τώρα. Καθώ είναι πολύ σημαντικό και για μα. Πώ σαν έλλεινε, καθόμαστε κάθε χρόνο είμαστε έχουμε ειδικέ γιορτέ και μαθαίνουμε γιατί στα σχολεία μαθαίνουμε για την ιστορία του τόπου μα. Πρέπει και ο Χριστιανό να γνωρίζει την προεστορία τη εκκλησία, τι δυσκολίε οι οποίε πέρασε και πολλέ φορέ αυτό μα κάνει και εκτιμάμε, εάν δεν εκτιμάμε, εκτιμάμε τουλάχιστον μετά από όλα αυτά το τι ο κύριο μα έχει προσθέσει, που μα έχει προσθέσει και σε ποια χώρα είμαστε να το πούμε και αυτό που μπορεί το Ευαγίου να κυρίται ελεύθερα. Είναι προνόμοιο για ποιο χριστιανικά κράτη. Και θα το δούμε, θα το δούμε και παρακάτω πόσο προνόμιο είναι. Και δεν μιλάμε τώρα για τι Ρωμαϊκέ εποχέ που θα δούμε, αλλά και πιο σύγχρονε εποχέ. Και πιστεύω ότι έτσι θα μα δώσει παρόλο που το θέμα είναι βαρύ, πιστεύω ότι ο κύριο θα μα αλαφρύν, δείχνοντα μα πόσο ωραία μα έχει προφυλάξει ή τουλάχιστον πόσο ωραία κινήθηκε στη ζωή των χριστιανών.
Σπύρος:Άλλωστε α πούμε ότι είναι και γικό, ο ίδιο ο κύριο το είπε, καθώ τον Ιωάννη στο 15ο κεφάλιο, αναφέρει ο ίδιο ο Εσύ Χριστό ότι αν ο κόσμο σα μισή, να ξέρετε ότι πρωτήρα από εσά μίσει σε μένα και συνεχίζει συνεχίσει για να φτάσει στο 2 εδάφου να πει. Να θυμάστε λόγο που σα είπα, δεν υπάρχει δούλο μεγαλύτερο από τον κύριό του. Αν εμένα έθσα ένα υποδειγμό, δηλαδή αν εμένα με διδίωξαν, θα θέσουν υποδηλώνει κι εσά. Αν φύλλαξαν το λόγο μου, θα φυλάξουν και το δικό σα. Άρα βλέπω ότι είναι προφητικό ο λόγο αυτό και έχει, όπω είπαμε και στην αρχή, μια διαχρονική μορφή καθώ δεν υπάρχει σημείο χρονικό το οποίο να μην διώθηκε ο γνίσιο ο αθαιτικό χριστιανό, αλλά και ενγαίνει ο χριστιανισμό σαν θρησκία, σαν πίστη. Έτσι άσχετα με το πόσο καθαρα βάζει η συγκεκριμένη ομάδα στον λόγο του Θεού. Οπότε φεύγουμε προφανώ από την εντύπωση ότι ανήκε μόνο στην πράξη αποστόλών ο διογόνο, γιατί εκεί το βλέπουν έτονα, στην πρώτη εκκλησία, αν δηλαδή να αποθέσουμε τα μάτια μα μόνο στον λόγο του Θεού και όχι σε ιστορικά γεγονότα το πιο έντονο σημείο που φαίνονται οι διομοί είναι οι πράξη των αποστόλλων, με πολλά παραδείγματα, με τον παύλο των οποίων τον κινήσαν. Και το φύλλα που ήταν μαζί συνεργάτε και του βάλαν στη φυλακή και γενικότερα του μαθητέ στο Στέφανε, το παράδειγμα του Στέφανου, που ομολογούσε τον κύριο και τον Θανατό σαν με λειθοβολισμό. Πολλά παραδείγματα τα οποία διαβάζοντα τα πολλέ φορέ εμεί που ζούμε όπω είπε και εσεί, ένα χριστιανικό κράτο, δεν μπορούμε να τα ενστεριστούμε πλήρω διότι δεν τα ζούμε σε αυτόν τον βαθμό. Μιλάμε για ακραία περιστατικά διαγμό, προφανώ. Δεν θα αναφερθώ σε άλλα ιστορικά γεγονότα με χριστιανού που σταυρώθηκαν, είτε ο πέτρο που υπάρχει εστουρική αναφορά του σταυθικά ανάποδα, διάφορα στοιχεία που έρχονται μέσα από ιστορικέ πηγέ, αλλά σίγουρα σε αυτή την έκταση, εδώ στην Ελλάδα δεν τα ζούμε. Μπορεί να υπάρχουν σημεία τα οποία ή περιστατικά που αναφέρονται κυρίω είτε σε ήβρε, είτε σε νομικέ καταστάσει, είτε σε οικογενειακό επίπεδο, που είναι πολύ πιο συγκεκριμένο, για παράδειγμα, ένα άνθρωπο να είναι χριστιανό, αναγενημένο και το λέμε στη δική μα την περίπτωση που έχουμε και εμπειρία και ομολογίε να είναι αναγενημένο και να βλέπουμε διοργανώ μέσα από την οικογένεια. Αυτά είναι τι πιο απλή μορφή σε εισαγωγικά, αλλά υπάρχουν και πιο ακρέ όπω είναι ο θάνατο, όπω είναι οι ξολοδαρνοί, όπω είναι οι απειλέ σε βαθμό να μην περιγράψει τώρα. Θα τα δούμε όμω, θα τα δούμε και μέσα από συγκεκριμένα περιστατικά που έχουν υπάρξει κάνοντα μια ανασκόπιση στον τελευταίο αιώνα, θα δούμε συγκεκριμένα περιστατικά και ίσω πολύ να μην τα έχουν ακούσει και όλα, γιατί και εμεί πάνω στα αναζήτηση τα είδαμε και τα καταλάβουμε.
Κωνσταντίνος:Και όπω είπε, πήρε πολύ ωραία, υπάρχει ο διογμόμο που σημαίνει πάνω, παντού και δεν σταματάει ποτέ, γιατί ο κύριο είπε όταν μιλούσε μα, δηλαδή δεν ήρθε να βάλω ερήνη μάχηλα να βάλω. Θα λέει, ο πατέρα να δίνω του παιδιού, το παιδί είναι το πατάρα, όχι ότι θα μα λώνει χωρί λόγω, αλλά θα πιστεύει ένα και όλο τον κυνηγά. Και εν τέλει αυτό που λέει ο Χριστό σε κίνδυνο κομμάτι είναι ότι όποιο δεν θέλει να πάρει το σταυρό του και να με ακολουθεί, δεν μπορεί να με ακολουθεί. Δεν υπάρχει άλλο τρόπο. Όποιο δεν πάρει η απόφαση ότι ο Χριστό είναι πάνω από όλα στη ζωή μου δεν μπορεί να ακολουθήσει. Αυτά σημείο στη ζωή όλων. Σο οποία χώρα, είτε είναι ελεύθερο ο χριστιανοσμό, είτε διοικητικό χριστιανισμό. Αλλά όπω είπε και εσύ, εκεί που θέλουμε να επικεντρουμε περισσότερο είναι στι περιπτώσει που ο διοργμό γίνεται μαζικά. Σε ολόκληρε χώρε, σε ολόκλου τόπου, απαγορεύει το χριστιανικό, ήδη ο χρησιμό, απλά επειδή είναι χριστιανισμό.
Σπύρος:Μόνο και μόνο επειδή αναφέρει χριστιανό. Είστε δεν είσαι ένα γεννημένο.
Κωνσταντίνος:Ακριβώ. Και είπε και για την πρώτη εκκλησία, αλλά αυτό πάει και πριν. Και στην παλάει και πολλά περιστατικά δεδομο, αλλά έγινε πολύ πιο έντονο, ξεκινώντα από την πρώτη εκκλησία, όπω είπε, από τη Ρόμη. Ο Νέρο και τα λοιπά. Τώρα λέω μεταφραστικά. Ξέρουμε ότι η Ιερουσαλήμ, παράδειγμα, καταστράφηκε του Ρωμαίου ή θέμα. Σωστό. Και μετά συνέχισε και μέχρι και σήμερα αυτό δεν σταματάει.
Σπύρος:Ναι, ναι, πολλέ αναφορέ, δηλαδή δεν μπορεί να κάνει αντιλήσει αυτέ τι πηγέ και να τι αναφέρει, γι' αυτό και εμεί επιγραμματικά θα σταθούμε. Και εδώ θα ήθελα να θέσω ένα σημαντικό σημείο ότι όπω καταλαβαίνουμε και το τόνο τη φωνή μα είναι διαφορετικό, γιατί αναφερνούμαστε βέση στα πράγματα, πράγματα τα οποία οι άνθρωποι πονάνε, δεν είναι κάτι το οποίο μπορούμε να το πούμε με χαρά, αλλά ξέρουμε ότι υπάρχει χαρά στον ουρανό γιατί όλο αυτό θα τον ανταμάψει ο κύριο. Και ο τρόπο που προσεγγίζουμε το θέμα είναι μεσυνέστιση απέναντι στα αδέρφια μα, γιατί η εκκλησία του Χριστούν είναι ένα σώμα. Και όπω λέω ο λόγο του Θεού, αν πάσει ένα μέλο, πάσει όλο το σώμα. Άρα όταν τα αδέρφια μα σε όλο τον κόσμο χριστιανοί, ονομαζόμενοι αντιμετωπίζουν δύσκολε καταστάσει και εμεί πρέπει να απονάμε και να προσευχόμαστε και να συναγωριόμαστε, αλλά έχοντα πάντοτε ελπίδα ότι ο κύριο θα ανταμίσει όλο αυτό τη δοκιμασία σε όλου αυτού του ανθρώπου οι οποίοι ομολόγησαν και δέχθηκαν να διοχθούν χάρη του ονόματο του Ισού Χριστούν. Οπότε, κάνοντα το επειδή όπω είπαμε, ο κύριο έκανε αναφορά δεν είπε ίσω, είπε θα σα διώξουμε. Οπότε το βλέπουμε. Και το όνομα του Χριστιανού να το φέρει κάποιο έχει κόστο. Έτσι και εμεί είμαστε αποφασισμένοι με αυτό το κόστο να προπορευτούμε.
Κωνσταντίνος:Και όσο αντιμάζεται που μέχρι να βρει το πρώτο, θα πάμε το πρώτο περιστατικό. Απλά κάνουμε ένα σχόλιο εδώ πέρα για το επειδή πει το όνομα του Χριστιανού. Και λέει και εγγραφή ότι οι άνθρωποι αγάπησαν, θα ανερώθηκε το φω και οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι μάλλον παρά το φω. Γιατί τα έργα του είναι πονηρά. Και βλέπουμε ότι ο χριστιανό στη ζωή του πρέπει να είναι φω. Λέει λόγω του Θεού, εσείστε το φω του κόσμου, σαν πόλη που είναι πάνω σε βουνό, που δεν μπορεί να κρυστεί. Οπότε τι γίνεται. Όταν κάποιο ζει και είναι φω, είναι χριστιανό, πραγματικά χριστιανό, τότε ελέγχει τον άλλον, χωρί να το καταλαβαίνει, χωρί να τον καταλαβαίνει ούτε άλλο, τον ελέγχεί για τα πονηρά του έργα. Γιατί είναι φω. Γιατί του δείχνει τι είναι πραγματικά το σωστό. Και αυτό η αντίδραση είναι είτε να μετανοήσει ο άνθρωπο και να πιστέψει, είτε να είναι αδιάφορο και κάτι δεν υπάρχει, είτε να αναδιπλωθεί γιατί δεν το συμφέρει αυτό που γίνεται. Έτσι ακριβώ. Απλά για να θέσουμε λίγο και το γιατί να γίνεται αυτό. Πρώτα απ' όλα γιατί το υποκείριο.
Σπύρος:Βασική προεκιστικό.
Κωνσταντίνος:Αλλά και βλέπουμε και μέσα από τη γραφή πράγματα τα οποία μπορούν να ίσω, όσο μα δίνει ο Θεό και εμεί να καταλάβουμε και μπορούμε, να εξηγήσουν γιατί μπορεί να συμβαίνει ένα διοργμό. Δεν είναι απαραίτητο ότι είναι πάντα αυτό και μόνο αυτό ο λόγο, αλλά μπορεί σαν ένα βαθμό γιατί να γίνεται αυτό, να βρει κάποια πάντη.
SPEAKER_02:Και για να συγγνώμη πήρα, για να βάλουμε ένα βάθρο για να καταλάβουμε, θα μιλήσουμε με του δύο γμού. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να θέσουμε ένα βάθρο από το οποίο να καταλάβουμε σε ποιου ανθρώπου συμβαίνει. Και λέει πάρα πολύ ωραία στο Καταμάρκο, στο τελευταίο κεφάλαιο, στο 15 δάφοιο. Λέει εσύ προ του μαθητέ, πάγετε σε όλο τον κόσμο και κυρίξετε το Ευαγέλισε όλη την κτήση. Ω τι πιστεύει και βαφιστή θέλει σωθεί, ωρισ όμω απιστή ή θέλει κατακριθεί. Όλο αυτό ξεκινάει από αυτή την εντολή. Υπάγεται εισό τον κόσμο και κυρίξετε το Ευαγέλισε σε όλη την κύση. Όλο αυτό το πρόβλημα γιατί είναι πρόβλημα. Πραγματικά είναι πρόβλημα το να βλέπει και να ακούσει ανθρώπου οι οποίοι περνάνε για το Ευαγέλιο πολλά και δύσκολα. Όμω όλο αυτό συμβαίνει γιατί, Γιατί έχουν αποφασίσει τότε όπω και μαθητέ, όπω και εμεί, όπω ο κάθε άνθρωπο πραγματικά έχει γνωρίζει τον κύριο στη ζωή του, ότι θα πάω και θα ομολογήσω σε αυτό που θέλει να ακούσει και το τι έκανα κύριο στη ζωή μου. Γιατί αν δεν το κάνει, τότε πώ μπορεί κάποιο να σε διώξει για κάτι το οποίο δεν ξέρει ότι είσαι. Έτσι προφανώ, μπορεί να υπάρξουν περιπτώσει που να είμαι μαζί με ένα σύνολο και να μην είσαι ενθέμει χριστιανό. Δεν το λέω με αυτό τον τρόπο, αλλά στι περισσότερε περιπτώσει που ξέρουμε στην ιστορία ο διογμό γινόταν είσαι χριστιανό, Ναι ή όχι. Αν έλεγε όχι, ο άνθρωπο δεν είμαι χριστιανό, ο ίδιο ο πέτρο, μάλιστα, αν θέλω να πάμε και στη γραφή, όταν ήταν στον Ναό εκεί πέρα που ορισάνε μέσα λίγο πριν αρχίσουν να τον ετοιμάζουν για τη στάβρωση του,τι το ρώτησαν και εσύ απτούσε. Και τι είπε όχι, δεν είμαι. Ο διογμόσ ήρθε μετά. Όταν λοιπόν βγήκε και ομολόγησε μπροστά σε όλο αυτό τον κόσμο την ημέρα τη πεντική, όταν βγήκε μπροστά σε συνέδρια και μπροστά σε Βασιλιά και ομολόγησε, τότε ήθαν και διοχμή. Όταν δεν ομολογεί κάποιο το Χριστό δεν έχει απύχει αυτό ο λόγο.
Σπύρος:Η ευσέβεια θα διοχθεί που λέγει ακριβώ. Μόνο και μόνο επειδή ονομάζεται, θα έρθει εκ του φυσικού και ο διοργμό.
Κωνσταντίνος:Και το λέει πολύ ωραία και δέξει να διακόψει. Όχι, δεν ήταν ομάδα.
Σπύρος:Δεν ενισχύσει, δεν υπάρχει και ανέπτωθεί.
Κωνσταντίνος:Και πάντα, Ήθενο να ζώσει ευσαιβώ ένα χριστό σου, όσοι θέλω να ζήσουν με ευσέβεια με τον Χριστό θέλω να εδιοχθεί. Πολύ καθαρά ολογονού θεω. Δηλαδή, δεν γίνεται τέλο. Ή με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.
Σπύρος:Έτσι, έτσι, δεν υπάρχει δεν υπάρχει εναλλακτική. Μέσα σε αυτό λοιπόν, εγώ θα κάνω αναφορά στο πρώτο. Παράδειγμα, σύγχρονο. Αφανού διοχθούμε και το λέω αφανέ, γιατί όπω αναφέρθηκε και στην αρχή, η επικαιρότητα δεν τα προβάλει. Το δίκτυο δηλαδή τα μέσα δεν τα αναδικνούνται έντονα, με αποτέλεσμα να μένουν στον πάτο των ειδήσεων και πάρα πολύ κόσμο να μένει ανημέρωτο γύρω από τα συγκεκριμένα θέματα και να μην μπορεί πολλέ φορέ η μάζα των ανθρώπων να συμβάλλει σε όλο αυτό. Έχουν γίνει αναφορέ σε πολιτικό επίπεδο προφανώ και θα αναφερθεί λίγο στου διοχθούρε τη Νυγυρία που είναι και πιο πρόσφατο και είναι και πιο έντονοι. Αν κάποιο κάτι αναζήτηση στο διαδίκτυο, θα εντοπίσει πολύ εύκολα, αρκετά άθρα άρθρα με περιπτώσει ιγειριανών χριστιανών, οι οποίοι ανακερού διώκονται, αλλά διώκονται με πολύ άσχημο τρόπο και ένα από αυτά τα παράδειγμα, παραδείγματα, συγγνώμη, είναι η ιστορία τη Αφόρτια. Έτσι λέει μια γυναίκα, όπου η συγκεκριμένη μαρτυρία, εκεί ήταν ένοποι άνθρωποι στην Μπόκοχα, σταμάτησαν, λέει, το αυτοκίνητο τη και ρώτησαν το σύλλογο αν είναι μουσλάνω ή άπιστο. Εκείνο απάντησε. Δεν είμαι μουσλάνο, είμαι χριστιανό. Και χωρί δεύτερη σκέψη, τον εκτέλεσαν μπροστά στα μάτια τη. Και μετά στην πορεία, η συγκεκριμένη γυναίκα, δήλωσε αργότερα ότι ακόμα και αν τρυπούσα το σώμα μου κομμάτι κομμάτι, δεν θα σταματούσα να ακολουθώ το Χριστό. Βλέπω μια συγκλονιστική περίπτωση που εγώ τώρα το ακούω, το σκέφτομαι και ανατρεχιάζω, που εμεί ούτε καταδιάνει μπορούμε να σκεφτούμε στα σημερινά μα στο δικό μα περιβάλλον, την ελληνική επικράτηθ. Δεν θα λέει ότι δεν είναι. Αυτό μιλάμε για ένα πιστωτικό του 2025. Δηλαδή πρόσφατο, ούτε καταδιάνα σύμφεισμά. Οπότε από τη μία στεναχριόμαστε και απονάμε, απ' την άλλη βλέπουμε να επιβεβαίνετε το λόγο του Θεού. Και τελικά το δικό μα αποτήμα είναι ότι πρέπει και εμεί να τοξάζουμε να ευχαριστούμε το Θεό που δεν έχουμε αυτού του βαθμού του δύοχμού και τι μα περιπτώσει.
Κωνσταντίνος:Και όπω το είπε πήρω, αυτό είναι ένα περιστατικό μέσα μια ολόκληρα. Και όχι λίγο που έψαξα που είδα για την νηγυρία συγκεκριμένα και είδα κάποια νούμερα, τα νούμερα τρομάζουν. Στην νομιστα η Ινγυρία έχει χωρίστε τη μέση, η νότια Ιγυρία, αν θέλουμε καλά είναι κυρίω χριστιανοί, και η βόρεια νηγυρία είναι κυρίω μου.
Σπύρος:Έτσι ακριβώ.
Κωνσταντίνος:Και κιρίνεται ο λόγο του Θεού υπάρχουν άνθρωποι που βγαίνουν και μιλάνε για τον Χριστό στη βόρεια νηγυρία. Θα μου πείτε τι δουλειά έχουν μέσα στου μουσλάνου. Έχω χρωτό ή να μιλήσουν παντού.
Σπύρος:Να κυρίξουν το βαγγελμα.
Κωνσταντίνος:Να κύριξουν το βαγγελμα για να σου το δούν και αυτοί. Μέσα στου μουσλάνου, πιστεύουν άνθρωποι, πιστεύουν άνθρωποι. Και το αποτέλεσμα που πιστεύουν οι άνθρωποι είναι κάτι γιαστατικά. Ποιο είναι όμω το θαυμαστώ. Ότι εκεί μέσα, παρόλο όλη τη δυσκολία του διοργμού, στον χαμό ό,τι γίνεται, έρχεται και έχει αποτέλεσμα λόγω του Θεού. Όπω είχε και στην πρώτη προστροτική εκκλησία, μέσα στου διοχθμού, και είναι φοβερό αυτό σκεφτούμε και μπορεί να το ξαναδούμε αργότερα. Ότι ο χριστιανισμό επεκτάθηκε σε μια κοσμοκρατορία, δηλαδή τότε η ρώμη, ήταν όλο ο γνωστό κόσμο. Πάνω κάτω, έτσι, το περισσότερο μέρο του γνωστού κόσμ. Όλη αυτή η αυτοκρατορία δίκη το χριστιανισμό και μετά από κάποια χρόνια όλη αυτή η αυτοκρατορία ήταν επίσημη χριστιανική. Έτσι επεκτάθηκε ο χριστιανομέσα στου δύο ομού.
Σπύρος:Αυτό ήταν πολύ σημαντικό αυτό, Κουστατίνε. Πέσει, συγγνώμη τώρα, αλλά ήταν από τα βασικά κομμάτια που θέλω να συζητήσουμε.
Κωνσταντίνος:Βλέπουμε κάτι παρόμοιε να γίνεται τώρα στην Υγυρία. Αλλά τα νούμερα, αυτό όπω ξανα είπα, αυτό είναι ένα περιστατικό, τα νούμερα είναι πολλά πολύ μεγαλύτερα και μιλάμε για χιλιάδε κόσμου. Τώρα δεν θυμάμαι νούμερα συγκεκριμένα, αλλά θυμάμαι ότι ήταν χιλιάδε κόσμου κάθε χρόνο που μαρτυρούν για το όνομα του Χριστού. Και είναι πολλά ακόμα τέτοια περιστατικά. Θυμάμε έβλεπα μαρτυρίε ανθρώπουσα στον Χριστό και σκότσα να την οικογένειά μου. Και ήταν μόνο του και το έλεγει. Και το ακόμα πιο θα βαστώ ότι αυτοί παραμένουν χριστιανοί. Κοίτανεται οι χάρη και οι αγάπη του Θεού και ο άνθρωπο που αγαπάει το Χριστό πώ ξέρει, αποδέχεται, καταλαβαίνει τι σημαίνει ο διογμόσιο, τι είναι ο διογόνο. Και μετά συνεχίζει να αγαπάει το Χριστό. Δεν είναι κάτι επιφανειακό, δεν είναι μια αγάπη που μου έδωσε, σου έδωσα να μου δώσει για να σου δώσω. Δεν είναι κάτι τέτοιο. Είναι η χάρη του Θεού και αγάπη του Θεού που ξεπερνάει κάθε ανθρώπινη λογική καινού.
SPEAKER_02:Σωστά ακριβώ. Και σε περιοχέ να πούμε και όλα στην Ιγυρία είναι ένα πάρα πολύ ωραίο παράδειγμα που μπορεί να ψάξει βέβαια Συρία, Πακιστά, Ιράκ, Σωμαλία, Κένια, όλα αυτά είναι περιοχέ που ναι, δεν έχω τα νούμερα τώρα. Είναι περιοχέ όμω που δυστυχώ τα βλέπουμε, είναι συχνά φαινόμενα εκεί. Ένα άλλο σειστριάνκα, που επιτεήκαν τσιχατη σε τρει χριστιανικέ εκκλησίε και εκεί έχω νούμερα 320 νεκροί οι χριστιανοίοι, οι τσιχανιστέ συγκεκριμένε εκκλησίε χριστιανικέ. Ένα παράδειγμα πρόσφατο, το οποίο δεν είχε δεθάντο μέσα, όμω πραγματικά εμένα με συγκίνησε γιατί ήταν ένα σπρίγμα καλά από το Κατάρ. Νομίζω είναι πρόσφατο. Δεν θυμάμαι αν είναι πριν το 2020 ή όχι. Ότι είναι μέσα στην πρόσφατο εισορεία μετά τον 21ο αιώνα μπορούμε να πούμε το λοιπόν. Ο οποίο είπε ότι γνώρισε και ακολουθώ τον κύριο. Και μάλιστα του είπαμε και κάποιο πώ το ομολογεί αυτό σε μια χώρα όπω το Καρ, γνωρίζοντα ότι μπορεί να μπορεί να σκοτώσουν. Και απάντηση δεν πειράζει. Αυτό είναι καλύτερο για μένα θα είμαι κοντά με τον κύριο. Και είπε πάρα πολύ ωραία πριν και απλά θέλω να το βάλω αυτό σε ένα εδάφιο μέσα ότι η εκκλησία είναι ένα σώμα. Μπορεί εδώ στην Ελλάδα να το συζητάμε. Μπορεί κάποιο εκεί στην ιγυρία αδελφή μα να το ζουν, όμω παραμένουμε ένα σώμα. Και τι οφείλουμε να κάνουμε, λέει, στου Εβραίου, στο Γιώτα Γάμα, στο 3. Λέει ενθυμίσετε του δεσμείου ω συνδέσμη του ταλαιπωρούμένου, ω όντε και εσεί ένα σώματι. Έτσι να θυμάστε πώ να θυμόμαστε προσευχόμενοι. Κύριε έχουμε ατήματα. Προφανώ έχουμε προσωπικά αιτήματα, έχουμε συνεκλησία αιτήματα, έχουμε οικογενιακά αιτήματα. Όμω, υπάρχει και μια εκκλησία σε όλο τον πλανήτη. Υπάρχουν ανθρώποι οι οποίοι πιστεύουν στον κύριο. Και δεν είναι δύσκολο για εμά προεφόμενοι να θυμόμαστε όλου αυτού. Όχι ονομαστικά, αλλά σαν καταστάσει. Κύριε ευλόγιζε την εκκλησία σου και του πιστού σου ανα τον κόσμο. Και το βλέπουμε κιόλα ότι εκεί. Είναι γραφικό. Λέει εκείνη την ημέρα. Έβλεπα τόσο κόσμο να έρχεται προ το θρόνο του κύριο που δεν μπορούσα να του μετρήσω. Δεν ξέρουμε πόσο κόσμο υπάρχει. Δηλαδή, δεν μιλά μόνο για τα μύδια τα οποία ίσω να μην δείχνουν το μέγεθο τη κατάσταση. Αλλά γνωρίζοντα ή όχι του αριθμού, δεν είναι λάθο, δεν είναι, δεν είναι πολυλογία το να πει κύριε σήμερα που προσεύχομαι για τα δικά μου αιτήματα. Προσεύχουμε και για όποιον άνθρωπο ανά τον πλανήτη επαλείται όνομά σου. Και πιστεύω ότι είναι πολύ σημαντικό να το έχουμε στο μυαλό μα, γιατί και εμεί είμαστε λέει μα θεωρεί, να εθνούμαστε του δεσμείου ω συνδέσμοι. Και εμεί είμαστε δέσμοι προ τον κόσμο, είμαστε νεκροί. Άρα μπορεί να μην περνάμε το ίδιο. Όμω είμαστε συνδέσιοι και είμαστε τα λεπορούμενοι και είμαστε ένα σώμα με αυτού του ανθρώπου. Όχι ω προ τη δυσκολία των προβλημάτων που περνάμε, όμω είμαστε προ την πίστημα στο Χριστό.
Σπύρος:Και εκεί θα λέγαμε ότι θα βάζουμε και τον εαυτό μα εάν τυχων έφθα και ποτέ σε εμά αυτά, που δεν είναι πείθαν με αυτά που βλέπουμε στη σύγχρονη μετάβαση ιστορία. Δεν είναι πιθανό να ξέρουμε και εμεί ότι. Θα σταθούμε στο ύψο των περιστάσεων. Εφόσον και αν χρειαστεί. Δηλαδή θα πρέπει να βάζουμε, θεωρώ, ο καθένα μα στη σκέψη, στην ιδέα και μόνο ότι αν είναι ένα προκύψει κάτι τέτοιο, τι θα κάνω. Θα ομολογήσω στον κύριο ή θα φοβηθώ και θα πω όχι, εγώ δεν πιστεύω.
Κωνσταντίνος:Απλά, εδώ δεν υπάρχει απάντηση αυτό.
Σπύρος:Προφανώ, εντάξει. Αλλά καλό είναι να γίνει.
Κωνσταντίνος:Καλή ανησυχία. Καλή ανησυχία. Αλλά εντέλει είναι μόνο η χάρη του Θεού. Και γιατί το λέω, γιατί θα πω παράδειγμα, ο πέτρο αρνήθηκε το Χριστό και ο πέτρο εντέλει πέθανε για τον Χριστό. Ο ίδιο άνθρωπο. Και μία διάλεξη το δικό του δρόμο, του έλεγε κύριο, θα φύγετε, θα πατάξουν τον πημένα και θα δεσκοποιήσουν τα πρόβατα, όχι, μέχρι το Θάνοτο μαζίσω. Με το δικό του και μετά με τη χάρη του Θεού στο τέλο, αλλά με τη χάρη του Θεού στο τέλο.
Σπύρος:Επειδή το ήθελε και πίστευση ακολούθησε και αυτή είναι μια βάση μια πρόβληση. Για βαθιά πίστη.
Κωνσταντίνος:Έχει πίστη, αλλά στο τέλο ήταν παρεδομένο τη χάρη του Θεού. Όχι στο ότι ήθελε αυτό να κάνει. Βέβαια, βέβαια. Με τη χάρη του Θεού έφτασε εκεί που έφθασε και ήταν ο πέτρο που ήταν και.
Σπύρος:Γιατί το λέω εγώ συμφωνώ από όλε αυτό που λέει, Για να μην αποτυπωθεί το μυαλό κάποιου χριστιανού και πει: Α, εντάξει, αν έρθει εκείνη η ώρα θα έρθει χάρη του Θεού και εγώ θα πένε.
Κωνσταντίνος:Όχι, έχω τη χάρη του Θεού και εκείνη την ώρα παραμένει χάρη του Θεού.
Σπύρος:Είναι και η δική μου η συνίδηση που έρχεται και συστρατεύεται με τη χάρη του Θεού και βγαίνει το τελικό αποτέλεσμα τη απόφαση και τη αποδοχή τη ομολογία, δηλαδή ένα συνδυασμό προμάτων. Δεν είναι μονόπλευση. Σίγουρα το πάνε είναι αυτό που λέω ο Κωνσταντίνο, δεν το συζητάμε χάρη του Θεού και φαίνεται από το παράδειγμα του πέτρου. Αλλά και πάλι έπαιξε ρόλο μεγάλο και η συσφορά και η θέληση και η πίση του πέτρου ώστε αυτό τα δύο να γίνουν ένα και να μπορέσει ο κύριο να ενεργήσει η χάρη του. Οπότε εγώ τώρα θα έρθω λίγο στα προηγούμενα αυτά που αναφέρεται. Το πρώτο σε αριθμού, επειδή έχουμε ένα μπει κατό από κάποια νούμερα. Θα πω το εξή. Είπαμε στατιστικά παιδιά τα οποία είναι σοκαριστικά. Λοιπόν, τι έχουμε εντοπίσει. Οι χριστιανοίοι που διώκονται μέχρι το 2026, με μια τάση σύνο 8 δισεκατομμύρια από πέρσι, μιλάμε για ένα νούμερο 388 εκατομμυρίων χριστιανών. Δηλαδή, ένα στου ⁇ 7 χριστιανού ζει υποκαθεστώ διοργμού. Αυτό είναι οποιοδήποτε καθότη του δύομή. Δεν μιλάμε μόνο για θανάτου. Μιλάμε για σοβαρά, περιστατικά, καταγγραμμένα, είτε ενδοικογενιακά, είτε εξογενικά, είτε κοινωνικά, είτε ακόμα και μεφήμωση μέσα από νόμου του κράτου, καταγράφονται ω περιστατικά διοργού. Αυτά τα στατιστικά μπορείτε να τα βρείτε στο open dors. Το open door είναι μια διεθνή μηκερσκοπική οργάνωση που εστιάζει αυτή την παρακολούθηση προβολή τη πίεση του διαδοχμού που υφίστα τη χριστιανοι σε διάφορε χώρε, όπου είναι επίσημα στοιχεία όλα αυτά.
SPEAKER_02:Ένα στου ⁇ 7 χριστιανούγού είπε. Ένοσε 7. Οπότε να βάλουμε λίγο στο μυαλό μα, συγγνώμη που σε διακόπτε. Αν ένα στου 7 είναι 318 εκατομμύρια έπε. 388. 388 εκατομμύρια. Μπορούμε να καταλάβουμε ο χριστιανισμό δεν είναι κάτι το οποίο. Μιλάμε τώρα επι 7 το 388 για να καταλάβουμε τα μεγέθεια. Μιλάμε για δύο. Ναι, ναι, είναι τεράστια μεγέθεια. Τα μεγέθει των ανθρώπων οι οποίοι αποδέχονται το Χριστό στη ζωή του, δεν είναι μικρό το νούμερο. Δεν είσαι μόνο σου. Αυτό θέλει δηλαδή ουσιαστικά από. Ε κάποιο ακούει νομίζει. Έχουμε παράδειγμα τον υλεία έτσι, αν δεν κάνει ο λάφο, που λέει κύριε μόνο μου απένανι. Όταν όλοι είχαν πάει στο βάλλο. Όχι. Του λέει ο Χριστό, του λέει ο Θεό δεν είσαι μόνο. Έχουν μείνει και άλλοι. Δεν είναι και εσύ που ακού και έχει αποδεχτεί το Χριστό στη ζωή σου και ίσω περνά δύσκολα, με τον έννοια με τον άλλο τρόπο. Δεν είσαι μόνο σου. Μην αφήνουμε τον εχθρό να ψιθυρίζει και να πετάει η Βέλη μόνο σου έμεινε. Σιγά. Ποιο αποδέχεται το Χριστό στη ζωή του. Έλα όμω που τα νούμερα δείχνουν ένα αριθμό μεγάλο. Γιατί εάν είναι τα νούμερα τα οποία θύμησε μου τη λέξη που είπε, το επίθετο που χρησιμοποιείτε τα νούμερα όταν χρησιμοποιεί για τα νούμερα των ανθρώπου βρίσκονται από διοχθό των αδελφών, των χριστιανών που βρίσκονται από δύο γνωστών. Είναι συνοκριστικά. Είναι σοκριστικά. Λοιπόν, πόσο πιο σοκριστικά είναι το 5 όταν μάθει, λοιπόν, ένα στου 7. Πόσο λοιπόν είναι οι χριστιανοίοι, δεν είναι ακόμα πιο άξοιο να ευλογούμε τον κύριο που ο λόγο του έχει διαδοθεί τόσο πολύ.
Σπύρος:Συμφωνώ από όλα τα Κωνσταντινούπο, δεν είναι σύνολο και οργού. Σπέρνω, γιατί κοιτάζω να δεξιάνει αριστερά. Κοστανε θεπισκατή. Επειδή το έθεσε πολύ σωστά και πολύ ωραία δεδομένα όλο αυτό. Να πω και το εξή που αναφέρθηκε πριν ο Κωνσταντινούποσο οπότε ξαναπάω λίγο τη συζήτηση προ τα πίσω, γιατί δεν αναφέρθηκε σωστά. Δεν ολοκληρώθηκε βασικά να το θέσω πιο σωστά. Είναι ότι η εκκλησία, και θα ήθελα λίγο να στάθουμε σε αυτό, μεγάλο αναπτύχθηκε, διαδόθηκε, χτίστηκε πάνω στην έννοια του διοχθμού. Δηλαδή, χωρί τον διοργμό, ο χριστιανισμό ίσω τώρα να μην είχε την ίδια αίσθηση. Δηλαδή είναι χαρακτηριστικό είναι χαρακτηριστικό σημείο του χριστιανισμού ο διογισμό. Δηλαδή συνοδεύετε μαζί με την. Παράδειγμα από τα παραδείγματο στέφανο, αλλά συνοδεύεται η έννοια του τη χρήστεω, παίρνει στον κύριο, πάει παράλληλο τον διοργμό. Είναι de facto. Δεν μπορώ να το πω, ξεκάθαλα υποσματορήσω. Είναι συνειδηπόι αυτό οι δύο ορισμοί.
Κωνσταντίνος:Είναι ακριβώ όπω και φαίνεται μέσα από τη γραφεία ακόμα περισσότερο ότι ο διογμόσ πάει πακέτο με την ευλογία θα το λέω έτσι. Για κάποιο λόγο. Ο Θεό το κάνει.
Σπύρος:Ναι, ναι.
Κωνσταντίνος:Μπορούμε να υποθέσουμε να το εξηγήσουμε για να μένει ο άνθρωπο του Θεού. Μπορεί. Γιατί μέσα στην πλήρημία του πιστού φαίνεται η δύναμη του Θεού. Τελεία. Και γιατί το λέω αυτό, γιατί αν πάρουμε και σαν παράδειγμα του αποστόλου, και α πούμε στου 12 αποστώλου και στον απόστολο Πάβλο. Ωραία. Όλοι, εκτό από τον Ιωάννη, νομίζω, όλοι είναι καταγγραμένοι οι απόστολοι ότι έχουν πεθαίνουν, έχουν δολοφορηθεί, να το πω έτσι. Δηλαδή, μόνο ο Ιάννη, που και αυτό ήταν φυλακισμένο, λέει, φυλακισμένο σε την ίσω πάτο για το λόγο του Θεού. Όλοι οι απόστολε, δηλαδή όλοι του 12 πρώτου ανθρώπου, 13 πρώτου ανθρώπου που χρησιμοποιείται ο Θεό, για να ακουτεί ο λόγο του Θεού σε όλη την οικομένη, πέθαναν υποδηγμό. Και λέει ο Παβλο σε ένα σημείο που αναφέρει και λέει σε θυλίσει, σε στενοχωρίε, σε λυστέ, σε ραβδισμού, ματιώσει, σε φυλακέ. Και μέσα σε όλα αυτά ήταν ο απόσπρολο Παβλο που φεύγανε μαντίλια από το σώμα του και θαρυβώνουν άνθρωποι, που έβαζε το χέρι του και θα αρπευώντουσαν, που έβλεπε του δεμονισμένου το δρόμο και έλεγε στόμα του Χριστού έξω από αυτή τη με τη γυναίκα με το που έβγαθο. Ήταν αυτό ο απόσπολο Πάμπλο.
SPEAKER_02:Ένα Πάβλο που παρόλα αυτά δεν σταμάτησε ποτέ να έχει και το σκόλο.
Κωνσταντίνος:Μπράβο, βλέπουμε ότι το ότι υπάρχει διοργανώνο είναι α πούμε αυτό το παράδοξο που είπαμε. Και εκεί φαίνεται η πιστότητα και πόσο αληθυνό είναι ο Θεό και πόσο πατοδίμα είναι ο Θεό. Ότι μέσα σε όλη αυτή τη δυσκολία του ανθρώπου, η δύναμη του Θεού όπω λέει και ο λόγο του Θεού φαίνεται τέλεια. Φαίνεται λάμπει. Έρχεται και λενάτο ο Θεό.
Σπύρος:Έτσι ακριβώ. Είναι αλοφάνε.
SPEAKER_02:Και να συμπληρώσω εδώ γιατί είναι πολύ ωραίο αυτό. Αξίζει λίγο να καθίσουμε σε αυτό. Λέει στο Ρωμαίου, στο 3. Και όχι μόνο τούτο, αλλά και καυκόμε θα είστα λήψη. Οι γυγνώσκωσε ότι οι θυλήψει εργάζεται υπομονή. Απαντάμε στο γιατί. Ιδαί υπομονή δοκιμή. Η δε δοκιμή ελπίδα, η ΔΕΠείκα, διότι η αγάπη του Θεού είναι και χειμένη εντεσκαρδία σημαν διαπνέματο αγιο του Δέτο ή μα ξεκινάμε από θλήψει. Πρώτο. Νούμερο ένα. Καφόμεθα που ήσταψει. Και ξέρουμε ότι καυκόμεθει, γιατί ξέρει εδώ πέρα, ξέρουμε πολύ καλά, ότι οι θλίψει εργάζεται υπομονή. Όταν υπομένοουμε, μετά είμαστε και δόκκι. Και όταν είμαστε δόκοι πλέον, έχουμε καθαρή ελπίδα στον κύριο. Έτσι, το αναγνωρίζουμε, λοιπόν πλέον. Ότι οι θυλήψει είναι ο δρόμο προ την υπομονή, προ τη δοκιμή και προ την ελπίδα, η οποία δεν θα κατασχίνει γιατί πώ ξεκινάμε για ποιο λόγο όλα αυτά, επειδή αγάπη του θέλω είναι και χειμένη σε εμά. Η πνούρα του Αιγού. Δεν γίνεται αλλιώ να ξεκινήσει, δεν γίνεται αλλιώ να ολοκληρώσει τον δρόμο αυτό.
Σπύρος:Έχει πολύ σημαντικό ερώτημα το γιατί εκείνη πρέπει να είναι και βασικού σκοπού συμπερασμάτων αυτή τη εκπομπή, γιατί να τα περνάει ένα χριστιανό όλα αυτά και το έθεσε πολύ ωραίο αυτό το εδάφιο έρθο μου και εγώ, το συμπλήρωσε. Και δίνει νομίζω ένα βαθύ νόημα. Βέβαια εδώ δημιουργείται το παράδοξο για κάποιον ο οποίο δεν έχει γευτεί την παρουσία του θέση τη ζωή του. Πώ γίνεται ένα Θεό που αγαπάει τα παιδιά του αγάπη του εκφέται, για απλέμα του αγείρου στα παιδιά του και οι αγάπη το νούμερο ένα να επιτρέπει ή όχι μόνο να επιτρέπε πολλέ φορέ να αφήνει τα παιδιά του να περνά τι δοκιμασίε. Δηλαδή αυτό δεν μπορεί εύκολα να το λογιστεί ένα άνθρωπο του κόσμου, ένα άνθρωπο ο οποίο δεν έχει επίγνωση του λόγου του Θεού και εμπειρία με το Θεό. Δεν μπορεί να τον τληθεί. Οπότε δημιουργείται το εξή παράδοξο και λογικό. Ανθρωπίνο είναι παράδοξο. Δεν μπορεί να το. Κάτι που έχει ακούσει από τον αρχήτονο γύρω του κουρβέσει και μάλιστα πάρα πολύ. Ο λόγο του Θεού γενικά είναι παράλογο. Για τον άνθρωπο σίγουρα. Για τον άνθρωπο δεν έχει λογική άμα το βάλεισα να το καλοσκευτεί. Πραγματικά δεν έχει λογική. Και αυτό είναι που κάνει το απίστευτο αυτό το πράγμα. Πώ γίνεται κάτι το οποίο δεν έχει λογική να το πιστεύει τόσο πολύ και να το πιστεύει τόσο πολύ μέχρι.
Κωνσταντίνος:Εκεί το μέχρι θανάτου και είναι χάρη του θέλω πάντα. Και για να βάλω και αυτό, θυμάμαι τώρα πάλι από του Θεσσαλονική, οι οποίοι Θεσσαλονίκη, όταν ο Πόστο Παύλο πήγε στη Θεσσαλονίκη, ήταν μέσα του διοργμού και φεύγοντα ο απόσφαλο Παύλο με διοργμό, έφυγε τη Θεσσαλονίκη, πάει στη Βέλυ και με δύο φεύγει για την Αθήνα. Και εκεί πέρα μετά του γράφει μια επιστολή και του λέει, γίνεται παράδειγμα γιατί δεχτήκατε το λόγο του Θεού ενέσσω διογμόσ, αλλά με χαρά πνεύμα του σαγίου. Και έρχεται να απαντήσει τώρα αυτό εδώ. Ο χριστιανό μπορεί να έχει του διοργμού, μπορεί να έχει τη θύψη, μπορεί ο Θό να επιτρέπει δεν τα κάνει, μπορεί να επιτρέψει ζωή του γιατί ο Χριστό είπε, σα στέλνω σαν πρόβατα εν μέσω λύκων. Για να δουν και λίγο και πιστεύσει και να σειθεί και ένα λύκο. Και ένα άλλο άνθρωπο. Σα στέλνω σαν πρόβατα εν μέσω λήκον. Αλλά είναι αυτό που είπε. Η παρουσία του θεού, η παρουσία του πνεύμα του γίνου που δίνει χαρά τον άνθρωπο και οι αγάπη του Θεού. Ο άνθρωπο γνωρίζοντα την αγάπη του Θεού μπορεί να αγαπάει τον Θεό μέχρι μέχρι θα λάβη. Αν δεν γνωρίζει, δεν καταλαβαίνει την αγάπη του Θεού, τότε δεν μπορεί και να τον αγαπά.
Σπύρος:Έτσι, Κωνσταντινό, και πριν προχωρήσω πάλι σε νούμερα που το έχουμε αφήσει μεθεί την παρένθεση. Το αποτέλεσμα εν τέλει είναι υπόθεση στην αρχή θα το πούμε μέσα από το εδάφιο μέσα από τα λόγια του είδη του κιρίου. Είναι στο μαθέτω στο δέκα το κεφάλι, λέει και θα παραδώσει αδελφό τον αλφό του σε θάνατο και πατέρα στο παιδί και θα επαζαμε παιδιά ενάντια σε γονεί και θα αναπτύξουν, ταξίω, λέει, για συγκεκριμένα περιστατικά, αλλά λέει και θα είστε μισούμε από όλου, εξαιτία του νόηματό μου και θέλω να σταθώ σε αυτό. Εκείνο που θα έχει υπομονή μέχρι τέλο, αυτό θα σωθεί. Άρα, βλέπουμε και ο διαγμό και γενικότερα οι δύσκολε περιστάσει που θα περάσει ο χριστιανό και ω αποτέλεσμα τη δοκιμασία τη πίστευση ώστε να του δώσουν στο εσύφα τη νίκη. Δηλαδή ότι όχι απέδειξα, δεν ζωή στη λέξη, αλλά δοκιμάστηκα, βγήκα δόκημα, δοκιμασμένο. Δεν πήγα έτσι στο χαλαρό και επειδή από όλα αυτά και τη ζωή. Δηλαδή, έδειξε στον κύριο ότι θέλω να είμαι μαζί σου.
Κωνσταντίνος:Δεν ήταν τα λόγια μου που ήταν. Αλλά ήταν η ζωή μου που δείχνει ότι μα χειριά.
Σπύρος:Πολύ σωστά το έθελ και κλείνει αυτό το κομμάτι πολύ όμορφα και ολοκληρώνεται αυτό το εδάφιο. Άρα αυτό είναι και το αποτέλεσμα εν τέλει που έχει το νόημα του να περνάει κάποιο τέτοιου διοχθού. Άλλο ένα στατιστικό, μέσα από αυτά τα 388 που σα είπα, γιατί αναφέρθηκαμε και κάνουμε τα μπάντα νομία, γιατί να καταλαβαίνουν και ο κόσμο την έκταση έτσι όπω και εμεί την καταλάβαμε μετά από κάποια πράγματα που διαβάσαμε. Οι δολοφωνίε για το 2026 ήταν 4.849. Λέμε 5.000 άνθρωποι πέθανε το 2006 στο όνομα του Χριστού. Ναι, συγγνώμη. Τη είπατε το 2006. Πήγαμε 25. Ναι, ναι, συγγνώμη, το 25, συγγνώμη. Μεέφανε τι ημερομηνίε χωρέστε μα τα συμβαίνουν και αυτά. Μέσα σε ένα μήνυμα. Οπότε αντιλαμβάνεστε τώρα για τι νούμερα μιλάμε. Επίση, φυλακήσει πολλέ, με νούμερα ετήσει 1298 είναι καταδικαστε. Το 2025. Εκτοπισμένοι οι χριστιανοί, εσωτερικά, δηλαδή μέσα στο είτε με μονομένα είτε μαζικά. Μιλάμε για 200.000 ανθρώπου. Και στην Ιγυρία που είναι και το επίκεντρο, έτσι και έχει το παγκόσμια έτσι αυτή πρωτοπορία σε αυτό το κομμάτι. Είναι το πιο επικίνδυνο μέρο για να είσαι σήμερα χριστιανό. Μιλάμε μόνο για το 2026, οι 3.500 είναι εκτάμε από εκεί. Οπότε αντιλαμβανόμαστε τώρα το μέγεθο αυτών των περιστατικών. Θέλω εδώ τώρα να πάμε σε άλλο περιστατικό. Δεν ξέρω αν θέλετε να πείτε κάτι άλλο.
Κωνσταντίνος:Εγώ θέλω να σχολιάσω κάτι που είπαμε στο επόμενο που είπε για του νόμου.
Σπύρος:Μπράβο.
Κωνσταντίνος:Και μπορεί αυτό να φαίνεται απλό, αλλά δεν είναι καθόλου απλό. Ομόσχονται στο μυαλό δύο περιστατικά, τα οποία τα ξέρω βέβαια που πολύ προσωπικά, πολύ γνωστά μου άτομα, αλλά επειδή δεν τα έχω επιβεβαιώσει, δεν θα πω ούτε χώρα, ούτε ακριβώ, αλλά από το νόμο και πόσο αυτό επηρεάζει τον χριστιανό. Η μία είναι σε μια χώρα που, αν θέμε καλά, απαγορεύεται η προσευχή, όχι η εκκλησία. Η προσευχή, σε απόσταση περίπου 2-4 από τα κέντρα εκτρόσε. Καταλαβαίνετε, απαγορεύεται η προσευχή. Σου λένε ότι γιατί τώρα πηγαίνουν από κάτω και προσευχόν του, αναγκάστηκα να εισαγωγικά μέτρα. Ναι, απαγορεύεται. Το είναι ένα αυτό. Και το άλλο είναι ότι σε εκκλησίε, πάλι σε χώρα το έχω ακούσει αυτό, σε μια άλλη χώρα. Η εκκλησία άμα πάρει το δικαίωμα να πατρέβει, πρέπει να πατρέβει όλου όσου το ζητήσουν. Δηλαδή, αν έρθει ένα ζευγάρι άντρα και άντρα ή γυναίκε τρία και θέλω να πατρεφτώσει στην εκκλησία σου είσαι χρωμένο να τον πατρέψει. Οπότε τα αδέρνα εργασιτικά δεν μπορεί να το δεχτούν αυτό μέσα από το λόγο του Θεού. Άλλο επεισόδιο το έχουμε πει. Δεν μπορεί να το δεχτούν αυτό. Σου λένε δεν θα πάρουμε καθόλου το χαρτί αυτό, α πούμε, το δικαίωμα αυτό να μπορούν να πατρέψουμε στην εκκλησία. Νόμμα. Δημιουργεί περιορισμού. Ναι, αλλά δημιουργεί περιορισμού στην εκκλησία.
Σπύρος:Σε βάλουν περιορισμού.
Κωνσταντίνος:Έμεσα δηλαδή όχι άλλα, αλλά έμεσα. Ναι, ναι.
SPEAKER_02:Και σε κάτι που δεν το περιμένει τώρα. Δεν είναι πρόσφατο που γίνεται στην μησότητα. Που μπαίνουν σε εκκλησία και κάνουν πανικό και χαμόη. Τώρα βέβαια δεν γνώει, δεν έχω ψάξει ακριβώ την έκταση τι έχει γίνει με την ΑΕΣ και τα λοιπά. Δεν θέλω να μπω σε αυτή τη συζήτηση, όμω υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι μπαίνουν μέσα στι εκκληίε και παρανοχλούν τι συναθρήσει, παρανοχλούν του χριστιανού. Και να πω κάτι εδώ. Μπορεί κάποιο να μα ακούει και να ακούμε αυτά τα νούμερα και να παθέρνουμε σόκ που όντω είναι σοκαριστικά. Και να λέμε, άρα μάλλον εγώ δεν είμαι. Είμαι λίγο χριστιανό γιαλατζή, να το πω έτσι. Ναι, μπορεί να δημιουργηθεί μια, το καταλαβαίνουν. Θέλω απλά έτσι πολύ μικρή παρένθεση, απλά και μόνο γιατί είναι κρίμα πάλι ο εχθρό να έχετε ένα πετά υβέλ τέτοια. Το ότι θα μιλήσει στο συνέδεφ σου και αυτό θα κοιτάξει πάνω και θα πει εντάξει Οκ και έχουμε πρόβλημα εδώ. Το ότι μπορεί να βγει σε ένα μικρό φωλο να πει κάτι όπω κάνουμε καλή ωραία εδώ και από κάτω να υπάρξουν σχόλια, να υπάρξουν άνθρωποι οι οποίοι κακό κείμενο και κείμενοι λένε διάφορα. Είναι και αυτό μια μορφή διοχμού. Ισωω να μην είναι τόσο θανατηφόρα και βαριά στην ίδια έκταση. Όμω, όταν ομολογεί τον κύριο, βάση κανόνα ο εχθρό έρχεται εναντίον σου. Είτε με τον έναν τρόπο είτε με τον άλλον. Πολλέ φορέ μπορεί να μην ακούσει τίποτα. Αλλά να δει ότι οι φίλου σιγά σιγά αρχίζουν και απομακρύνονται. Και μπορεί να μην ακούσει ποτέ, αλλά να έχουν πει μεταξύ του τώρα ο Γιώργο το έχει χάσει. Μιλά για τον κύριο, μιλάει για τον Ισού Χριστό. Ποιο ξέρει ότι έχει υπάρξει το μυαλό του. Άρα λοιπόν, καταλαβαίνουμε. ώστε λοιπόν, σου δίνω και το μικρόφωνο να προχωρήσει, αλλά βλέπουμε το ότι οι διοχθούμε δεν είναι ενώ τα νούμερα όντω είναι σοκαριστικά. Μην νιώθει ότι εάν ομολογήσει τον κύριο και δεν έφερε κάποιο με πιστόλι πάνω από το κεφάλι σου ότι δεν έχει κάνει αρκετή καλή δουλειά ή ότι δεν διόκσε για τον κύριο ή δεν κάνει τον κύριο ευχαριστημένο. Δεν είναι ο κύριο. Μην πάμε στο άλλο άκρο, αυτό θέλω να πούμε. Καταλαβαίνω από όλα τι λέει.
Κωνσταντίνος:Απλά για να σληρώσω αυτό που είπε ο που είμαι πάλι στα παραδείγματα. Αυτά είναι τα μεμονωμένα, πούμε τα καθημερινά και πάντα υπάρχει και πάντα ισχύει το εδάφιο που λέει και στι πράξη των αποστόνων, ο κατασάρκα τον καταπνεύω. Πάντα οι επιθυμίε του ανθρώπου και πάντα η αμαρτία στον κόσμο θα έρχεται και θα εναντιώνεται στον τρόπο ζωή που θέλει να κάνουν χριστιανό. Εγώ θα θέλω να μην σκέφτομαι πολλά και έρχονται καταστάσει ώστε να μεωθούν και να σκέφτομε πολλυρά. Πολύ απλό παράδειγμα, έτσι άμα το επικίντιμο μπορούμε να βρούμε πάρα πολλά πράγματα. Αυτό πάντα θα γίνεται. Και πάντα ο διογμό και πάντα η αντίσταση θα είναι να μένουμε στο θέλειμα του Θεού και να μείνει υποκύτουμε στην ανατέρηση του περιοχή.
Σπύρος:Είναι αυτό που λέει και ο Πάλλον Στιμό ότι όσοι θέλουν ανεψε θα διοχθούν ουσιαστικά όσου να πραγματικά να περπατήσει το θέλω του Θεού. Αυτά θα έρχεται και ο διεγμόσιο όποιο περιβάλλουν και αν είσαι. Οπότε, ξεκινώντα με αυτό που ξεκίνησε η Κωνσταντίνε, θα λέγαμε ότι ο νόμο λειτουργήσαν ένα εργαλείο φύμοση σε ένα βαθμό ή πολλέ φορέ εργαλείο για να μπορέσει να αποτρέψει τον χριστιανό να κάνει την κορώνα.
Κωνσταντίνος:Να ισχυρήσουν πράγματα που δεν θέλω χρυσάμε.
Σπύρος:Ακριβώ με την αφικεια να λιώσει τη μορφή και αυτή είναι η μορφή διοχμού. Εγώ θυμάμαι και στο Ισραήλ, πριν τρία χρόνια νομίζω, δύο βουλευτέ πρότειναν μέσα στο κοινοβούριο δεν ξέρω έχει ψηφίστε κιόλα. Νομολογία υπέρ του να απαγορεύεται οι χριστιανοί μόνο έτσι αυτό είναι το χριστικό. Δηλαδή ξέρουμε για το Ισραήλ και για το Ιεροσύμα το πολιτισκευτικό καθεστώ εκεί πέρα που ισχύει, μόνο οι χριστιανοί να μην επιτρέπεται να προσεγγούνται στο όνομα του Χριστού σε δημόσιο χώρο. Αυτό ήταν, νομίζω ευθεία επίθεση. Και πριν πάω στο επόμενο προστατικό ή θα πάμε πρώτα στο επόμενο προσταστικό και θέλω να κάνω μια προσωπική αναφορά και σε ένα πεστατικό που γνωρίζουμε μια γυναίκα αδελφή η οποία βρίσκεται στο Πακιστάν αυτή τη στιγμή και έχω επικοινωνία μαζί στην τελευταίο 1,5 χρόνο, όπου μου μεταφέρει ή μου μεταδίδη, θα έλεγα, πολλέ πληροφορίε για όλα αυτά που βιώνω εκεί. Και είναι άξιο να μοιωνευθεί αυτήν εκπομπή γιατί ο κόσμο δεν το ξέρει και εγώ το βιώνω σε προσωπικό επίπεδο γιατί έχουν τακτική επικοινωνία μέσα από το τσάτ και μου στείλει φωτογραφίε και μου πολλέ φορέ ζητάει τι προσεφέλλει μου ή τι προσεφέ μα, γνωρίζουν. Και όλο αυτό το βιώνω και εγώ και το καταλαβαίνω από και προσωπική ιστορία να σα πω. Η ιστορία περιστατικά που μου έχει αναφέρει, για το πώ διώκονται αυτοί οι άνθρωποι εκείρα και τα παιδιά. Οπότε θα πάω τώρα σε ένα γνωστό περιστατικό που είναι το 2023 λέγεται η έξοδο του Αρτσαχ. Ήταν στο Καραμπάχ. Το Καραμπάχ είναι στην Αρμενία, είναι μια περιοχή η οποία τα τελευταία είναι πάρα πολύ ταλπορειμένοι από διάφορου λόγου. Εκεί κάποιοι μπορεί να το θυμούνται αν παρακολουθούσαν επικαιρότητα, βλέποντα εικόνε, πάνω από 100.000 αρμένοι χριστιανοί εγκατέληψαν τι πατρογονικέ του αστείε υπό τον φόβο φαγί από το Αζερμπαϊσάν. Η εικόνα χιλιάδε αυτοκινήτων να φεύγουν σε μία ωραία χιλιόμετρων, θύμισε βιβλίε, εξόδου αγαφέρο το άρθρο. Ουσιαστικά μια περιοχή με χριστιανική παρουσίαν άδειασε ενμία νικτή. Και να κάνω μια παρένθεση σε αυτό, αυτέ οι πηγέ μπορούμε όποιε θέλει να μα στείλουν μήνυμα να του προωθήσουμε, να δει ότι είναι έγυρε, ότι είναι δημοσιευμένε και υπάρχουν στοιχεία για όλα αυτά. Και όποιο θέλει να το ψάξει περισσότερο μπορούμε να μα θέλουμε να η μέλι, να το προωθήσουμε. Και βλέπουμε ένα περιστατικό το οποίο εκείνουν λάθο οι άνθρωποι, οι χριστιανοί διόχθηκαν από δυνάμει ουσιαστικά τη περιοχή εκείνη και υπάρχουν εικόνε ψάχνο του να βλέπει στου ρέρε αυτοκινήτων να εγκαταλείπουν τρομακτικέ εικόνε. Για φανταστείτε τώρα, και μιλάμε τώρα 100.000 σαν μιλάμε τώρα για να κάνω λάθο. Η λαμία έχει αυτό το μέγεθο. Μια πόλη σαντιλαμία να αδιάζει σε μία μέρα ή το ράκλωση κριτήσει. Κάποιο εκεί. Νομίζω αν δεν κάνει λάθο, αυτά τα σωστά, πληθυσμιακά, να εκυνώνετε σε μία μέρα επειδή αυτοί οι άνθρωποι είναι χριστιανοί. Μπορούμε να το κάνουμε εικόνα, δηλαδή πόσο τρομακτικό είναι αυτό το πράγμα. Να έρθουν ξαφνικά μουσλάνοι, να σου πούν φεύγεται αυτέ. Αγγλία φεύγετε. Γιατί δεν κάνει με μαθαί, δεν μπορεί να έχουμε κοινωνία στον ίδιο τόπο και να πάρει στα παιδιά σου, τα πράγματά σου, το στο κοιντάκι σου και πα, επειδή ονομάζεται χριστιανό. Άρα από τον φόβο και από τι απειλέ αυτέ, αντιλαμβανόμαστε πώ οι άνθρωποι αυτοί εκείνη την περίοδο ενίργησαν και προχώρησαν σε αυτή την εκένση. Δεν ξέρω αν θέλετε να κάνει κάποιο σχόλιο, αλλά αν δεν θέλει να κάνετε κάποιο σχόλιο, εγώ θα πάω λίγο πάλι στην προσωπική εμπειρία, γιατί και το Πακιστάν είναι μία από τι χώρε που βιώνει, οι χριστιανοί που ζουν μέσα στο Πακιστάν, βιώνουν έντονα τον διοργμό. Έκανε γενικαιμένη αναφορά από την γιορτό, Ινδία, Κίνα κτλ. Κορέα, βόρεια κορεά. Πολλά περιστατικά από εκεί πέρα. Είναι ατελείωτα. Και μέσα στη γραφή τα περιστατικά είναι ατελείωτα, παραδείγματα μπορεί να χρειαστεί όρε ατελείωτε μέρε. Να συζητάσει γύρω από το θέμα. Είναι πραγματικά τόσο πολυπλοκο, τόσο πλούσιο σε πληροφορία που χάνεσε, αλλά εμεί έχουμε επιλέξει έτσι πλεκτικά κάποια σημεία τα οποία θέλουμε να εστιάσουμε. Να σα πω λοιπόν για αυτή την αδελφή. Η συγκεκριμένη αδελφή μου προσέγγιζε μέσα από το Messenger, μέσα από μια πλατφόρμα και μέσα από την επικοινωνία διαπίστωσε ότι όντω είχα σοβαρό πρόβλημα. Ένα από τα πολλά προβλήματα και σα ακούσατε τώρα τι έχουν σκεφτεί. Δηλαδή είναι ένα μικρό χωριό εκεί το οποίο έχει ένα σχολείο χριστιανικό. Ο οποίο πω το αφήνουν, Εντάξει, υπάρχει ένα εισαγωγικά εκδημοκρατισμό, οπότε αλλά έχουν πολλά προβλήματα. Για παράδειγμα, αυτό σχολείο φιλοξενη παιδιά από οικογένειε τα οποία έχουν οικονομικά προβλήματα ή θέλουν να πιστέψει το Χριστό και του διδάσκει τη γραφή. Μαθαίνουν χριστιανικά τραγούδια, προσεύχονται και με μαντίλια κιόλα. Εντάξει, αν μπει και το μουσουλάβω να το εύκολο να το κάνει πόσο μάλλον αυτό. Αλλά βλέπει τα παιδιά να έχω δει φωτογραφίε. Έτσι. Και βίντεο όχι. Αυτά σα τα λέω προσωπική μάρτυρια. Βίντεο και επικοινωνία. Και αυτά τα παιδιά να προσεύχονται να δοξάζουν το Χριστό, να τα βλέπει εξυπόλια. Όπω εικόνε φανταστή, αν ξέρε πώ είναι οι φτωχέ, οι γειτονιέ, τα φτωχα χωριά. Μπορεί να το κάνουμε εικόνα. Να περνάνε τόσο δύσκολα και να τρώνε να δίνει να προσπαθεί αυτή η κοινότητα μικρή μέσα από αυτήν την κοπέλα και άλλε δύο εκεί που προσπαθούν να στηρίξουν αυτή την ομάδα χριστιανών, με απλό φαγητό, με κάποια δωράκια, μικρό πράγματα τα οποία του προσφέρουν για να τα συντηρίζουν τα παιδιά, δηλαδή να χρειαστεί να τρέχουν μόνο ρίζει όλα μαζί. Εγώ σα θέλω τώρα γιατί τα έχω δει και είναι από καρδιωτικό από τη μία. Και αν λεσκει, μακά, είστε μου να μπορούσαμε να κάνω κάτι, σίγουρα μπορούμε να κάνουμε, αλλά σε μεγαλύτερη έκθεση, αλλά ξέρει ο κύριο. Και ένα από τα παραδείγματα που μου ανέφερε ήταν ότι κοιτάξτε τώρα, πά σε ένα super μάρκετ ή σε ένα μικρό κατάστημα να ψωνήσει κάτι και για του χριστιανού, έχει διπλάσια ατιμή του προϊόντα. Δηλαδή, αν πα να αγοράσει ένα ψωμί και δώσει 5-3 ευρώ, στο θέμα, για τον χριστιανόι είναι έξι ευρώ. Του περιορίζουν πάρα πολύ σε θέματα προτεραιότητα, για παράδειγμα, δημοτική φύση ή μεγάλο πολίτη και θέλω να κάνω κάτι οπότε επειδή είσαι χριστιανό, πάνε κάτω κάτω στη λίστα. Την προτεραιότητα στου Μουσλάνου. Και βλέπουμε ότι όταν υπήρχε υπήρξαν πλημμύρε εκεί σε αυτή την περίοδο, εκεί ήταν πολύ έντονο πριν κανένα. Στα Πακιστάν ήταν γεγονό εκτεταμένο, δημόσια αναφερόμενο. Οι χριστιανοίοι ήταν οι τελευταίοι που ασχολιώτησαν οι αρχέ για να τι βοηθήσουν. Οπότε καταλαβαίνουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι βιώνουν, συγγνώμη στο πετσί του τον διοργμό, από το ίδιο το κράτο, από του συναθρόπου του, από την κοινότητα στην οποία κατοικούν. Βλέπουμε λοιπόν ότι υπάρχουν πολλέ μορφέ διοχθούν. Δεν μπορούμε να σταθούμε και να πούμε ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη μορφή και όποιο δεν περάσει αυτή τη μία αυτομάτο να κατατάσετε στο χριστιανικό υπόβαθρο. Αντιθέτω, όπω είπε και εσύ Γιώργω, ανάλογα με το που ζείο ο καθένα, ανάλογα με το περιβάλλοντο οποίο κατατάσεται και έχει επιλέξει ο κύριο να τον εντάξει. Υπάρχει και ανάλογη μορφή και ανάλογε συνέπειε. Οπότε όλο αυτό μπορούμε να το θέσουμε σαν μια γενική εικόνα, σε ένα γενικό κανόνα, ότι όπου και να βρίσκεται ο χριστιανό, όπω ένα κατακλήδη, βλέπουμε, θα διώκεται απλώ πρέπει να έχει την χάρη του Θεοδουσα και την πείστε για να μπορέσει να ανιστέγεται και να λάβετε το στέφανο τη νίκη.
SPEAKER_02:Και καταλήγουμε, συγγνώμη πριν που παίρνει το λόγο από καταλήγουμε. Κάνει ένα διάλειμμα. Και καταλήγουμε σε ένα πολύ ωραίο, τουλάχιστον εγώ το σκέφτομαι έτσι, μια πολύ ωραία κατακλήματα σε αυτό. Στανοντα λοιπόν ο ισού του μαθητέ, μιλάει για το Ευαγέλιο. Πηγαίνε και ευαγγελστε όλο τον κόσμο. Και θυμάμαι και τουλάχιστον γνωρίζω για τα αδέλφια μα τα οποία πηγαίνουν έξω και ομολογούν και επαγγελίζουν. Πώ ξεκινά, σίγουρα δεν ξεκινάμε λέγοντα ανθρώπου που έρχονται να ακούσουν για την πίση του Αβράμου. Δεν ξεκινάνε να πούνε για τόσο άλλα πολύ ωραία πράγματα τα οποία λέγονό Θεού, αλλά με τι ξεκινάνε. Ο κύριο σε αγαπάει. Ο Ισίω Χριστό πέθανε για σένα. Εάν πιστέψει και βαθιστεί το όνομα του Εσού Χριστό θα δει. Και πιστεύοντα λοιπόν ο άνθρωπο έρχεται και ανοίξει η γισγά το λόγο του Θεού και παίρνει διδασκαλία και παίρνει μηνύματα και άλλα τόσο πολύ ωραία. Όταν όμω φτάνει πίσω σε αυτό το διοργμό, σε αυτό το τόσο δύσκολο μονοπάτι, το οποίο κάποιοι χριστιανοί καλούνται να περπατήσουν, ένα πράγμα φαίνεται ότι έχει πολύ σταθερό και είναι η βάση αυτή, η αρχική. Το ότι ο Ισού Χριστό με αγαπάει. Το ότι επειδή πίστεψα και βαφτίστηκα στο όνομα του Ισού Χριστού θα σωθώ. Και αυτό μου είναι αρκετό. Πιστεύω ότι σε αυτέ τι καταστάσει, ενώ η διδασκαλία είναι διδασκαλία και πολύ ωραία υπάρχει μέσω λόγω του Θεού, είναι αυτό το αίθισμα και το έχει και στο ένα πάρα πολύ ωραίο κομμάτι διαφημιστικό που παίζει στο ραδιώφωνο στην εκκλησία που λένε ο αδελφό, λέει ενώ ακόμα έτσι τον έβριζε, ο Ισό Χριστό ανέβαινε στο γολολογιά και πέθανε για σένα. Και αυτή είναι η αγάπη του και αυτή είναι που σε κέντρισε και αυτή είναι που κρατάει εν τέλει. Και αυτή είναι η βάση που σου επιτρέπει, σου επιτρέπει. Βρίσκεται το πρόσφο έδαφο. Μπράβο. Βρίσκει το πρόσφο έδαφο, δίνει πάτημα ακόμα. Καλύτερα να μπορεί να είσαι εσύ στη θέση αυτή να πει ότι θα δώσω τη ζωή μου για τον κύριο. Και μάλιστα λέει στου Ρωμέου για να το συνδέσω και με το λόγο του Θεού γιατί δεν μιλάμε εξειδίων, δεν μιλάμε από πράγματα τα οποία εμεί έχουμε στο μυαλό μα, αλλά πάντα θέλουμε ότι λέμε να φαίνεται και στο λόγο του Θεού. Λέει στο Ρωμαίο, που εκεί που διάβασα πριν στο Ε6, επειδή ο Χριστό ό, είμαι θα έτσι ασθενεί, απέθανε, συγγνώμη κατά τον ορισμένο καιρό υπέρ των Ασεβών. Και λέει στο 7. Διότι μόλι υπέρδη και ο θέλει αποθάνη τη, επειδή υπέρ του αγαθού ίσω και το λυμάνα από θάνη τη. Αλλά ο Θεό δεικνεί την αιθού αγάπη σε εμά, διότι ενώ εμεί είμαι θα έτοιμη αμαρτονία, ο Χριστό απέθανε υπέρη μόνο. Ενώ λοιπόν ήμαθανέμαρτολί, στη χείρηση κατάσταση, ο Χριστό ήρθε και πέθανε για εμά. Ελπώ, όταν αυτό το εστερνιστούμε, είναι αυτό το πρόσφο έδαφο που ο κύριο μπορεί να δημιουργήσει και να κάνει μεγαλία και να φανούν πράγματα στη ζωή μα όχι επειδή πιστεύουμε το τι είμαστε ικανή. Δηλαδή, πιστεύω, το πραγματικά το πιστεύω, τοτι αν πήγαινε καιρότα για τον αδελφό, ο οποίο διώχθηκε, εκτελέστηκε. Και το ρωτήσει, πιστεύει ότι είσαι κάτι σημαντικό θα σου λέει όχι. Ο κύριο είναι σε μένα. Δεν είμαι εγώ και καταλήγουμε σε αυτό το οποίο ξεκινήσαμε. Το ότι πιστέψαμε στον κύριο Εσύ Χριστό και καταλαβαίνουμε το νόημα και το μέγεθο τη εσυσία του. Επό ξεκινήσαμε και με αυτό προχωράμε. Και αυτή είναι η βάση την οποία πρέπει να κρατήσουμε, πιστεύω.
Κωνσταντίνος:Και γενικά, όλε οι θυσίε.
Σπύρος:Παραδείγματο συνόμε που συγκεκριμένο. Όχι, πριν για να μην κάνει το κλείσιμο να ξέρει ⁇ , να συμμελάβω θέλω. Θέλω να πω ένα περιστατικό ακόμα πολύ σύντομο, γιατί θα το συνδέσουμε και με μια ωραία γραφική ιστορία. Οπότε απλώ σημείο.
Κωνσταντίνος:Παρέχει σε αυτά που είπε ο κιόλο τα πω. Και γενικά όλε οι θυσίε που κάνει ο Χριστιανό για τον Χριστό είναι προϊόν παράγω τη αγάπη του για τον Χριστό. Και σκέφτομαι έτσι διάφορα παραδείγματα και λέει μέσα η γέφυρα το λέει. Λέει, εμεί τον αγαπάμε γιατί αυτό πρώτη μα αγάπη. Αν δεν γνωρίζει ο άνθρωπο, δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι πώ να πεθάνει κάποιο για τον Χριστό. Μπορείτε τον έχει δεί ποτέ. Δεν μπορεί. Ανθρωπίνο δεν γίνεται, δεν έχει λογική, δεν έχει βάση. Αν όμω ένα άνθρωπο γνωρίζει την αγάπη του Θεού, γνωρίζει την αγάπη του Χριστού και γνωρίσει, την καταλάβει, τη δί έχει τη δύναμη και μπορεί να αγαπήσει και αυτό τον Χριστό με τον ίδιο τρόπο. Και όταν ο άνθρωπο έρχεται αυτό που το είπε ο πιστεύει στον Χριστό, από το δίνω πιο πολύ έμβαση. Όταν έρχεται ο άνθρωπο και πιστέψει τον Χριστό και καταλάβει ότι ο Χριστό πέθανε για μένα. Αυτή ήταν η αγάπη του. Ενώ δεν υπήρχε λόγο να πεθάνει, ενώ δεν άξειται να πεθάνει. Υπέστε τη μεγαλύτερη δικαία, αυτή είναι η αγάπη τώρα του Χριστού. Τη μεγαλύτερη δικαία ο αναμάτιτο να πεθάνει για μαρτί. Ο αναμάδητο. Δεν έπρεπε να πεθάνει για μαρτί. Τη μεγαλύτερη δικαία που έχει ποτέ πάνω στον κόσμο. Την υπέστη ο Χριστό γιατί αγαπούσε μένα. Όταν έρθει ο άνθρωπο και το καταλάβει αυτό, τότε αρχίζει και αυτό να αγαπάει το Χριστό, να τον αγαπάει τον Χριστό και μπορεί να φτάσει να πεθάνει και για τον Χριστό. Και για να το πούμε, για ένα παράδειγμα, ανθρωπίνο να το κλείσουμε, αν αγαπάει, α πούμε, ένα γονιό, εδώ έχετε, παιδιά, που θα φτάνει για την αγάπη στο παιδί.
Σπύρος:Αυτό ήθελα να πολύ εγώ να το βάλω ένα εγώ παρέντε τα πω, συγγνώμη που σε διακόπτε από το, αλλά ο θάνοσαι, γιατί σε κάποιο μπορεί να ακούγεται. Πάνω σαν που λέει να σχολιάσω, πέθανε για μένα τον αμαρτών μάρτι του και δεν μπορεί να αντιληφθεί σε βάθο σημαίνει άλλο. Πέθανε. Ο θάνατο είναι η πιο βαριά τιμωρία που μπορεί να υποστεί κανεί, ακόμη και για το δικαστήριο δηλαδή, στην Αμερική πολλά τα οποία επιτρέπουν, ποια είναι η πιο βαριά ποινή απόφαση. Φαντική ποινή. Άρα δεν υπάρχει άλλη ποινή μετά από αυτό. Είναι η μέγιστη ανθρώπινη, η μέγιστη ποινή που μπορεί να λάβει ο άνθρωπο σε φυσική μορφή, σε φυσική του παρουσία. Οπότε ο κύριο το πλήρωσε με το μέγιστο τίμη. Αυτό είναι. Δηλαδή πέθανε φυσικά, αλλά επειδή πήγε και στον άδειο, και πνευματικά υπέστη όλο αυτό το που είπε ο υπεύθυ, άρα μπορεί να πούμε ότι το πλήρωσε με τον χειρότερο βαθμό, μετάσαι τον Εσκάν για τον άνθρωπο.
Κωνσταντίνος:Με την αναγκαία τιμή που είχε ορίσει ο Θεό στο πλήθο.
Σπύρος:Ακριβώ.
Κωνσταντίνος:Ο οποίο αμαρτή, θα πεθάνει έλεγε ο Θεό και για να φύγει αυτό πάνω από τον άνθρωπο. Ήρθει ο Χριστό, για να πει ότι ο οποίο με επικαλείται, άμάται, όποιο με επικαλείται, δεν θα πεθάνει και πεθαίνω εγώ.
Σπύρος:Πήρα, μεταφέρθηκε σήμερα αυτό το βάροσο πράγματα. Αυτή είναι η λογική. Λοιπόν, θα πω πολύ γρήγορα περιστατικό, έχουμε πέντε λεπτάκια για να κλείσουμε. Είναι περιστατικό που έγινε γιατί είναι και σύμβολο αυτό, δηλαδή πρόσφατου χριστιανικού διοργμού. Ή αυτό το θυμάμαι και προσωπικά, με 21 μάρτυρε στη Λυβή, που δεν ξέρω να το θυμάστε εσεί. Ήταν το 2015. Αν και έγινε το 2015, λέει, παραμένει το πιο δυνατόπτικό ντοκουμένο μαρτυρίου του Κοστού Πρωί του από εκεί τζιχαντιστέ αποκεφάλισαν στην παραλλαγία, αλλά το βίντεο κατέγραφε του μάρτυρε να ψυχηρίζουν κύριε εισού την τελευταία στιγμή. Την δηλαδή το βίντεο είναι καταγεγραμένο. Και παραθέσει μια σημαντική λεπτομέρα. Και εκεί θέλω να κάνω τη διασύνδεση. Ο εκδοτό πρώτο, ο τελευταίο, ο μάθιου Αϊρίγγα, από την Κάννα, δεν ήταν κόπτη. Και λέει, γιατί νομίζω έγινε με κόπτε χριστιανού. Όταν οι τρομοκράτε το ρώτησαν ανπαρνείται την πίστη του, βλέποντα την πίστη των υλύπων απάντησε ο Θεό του, είναι και δικό μου Θεό και έτσι επέλεξε το θάνατο. Και αυτόμάτο αυτό, δεν ξέρω να το έχει θεφεί, εγώ το διάβαζα, με παραπέμπει στη ρούθου. Όπου εκεί οι πεθερά τη ρούθ, η Ναμή, έτσι δεν κάνει λάθο, όταν έπρεπε να φύγει από ανακαταλήψει το μέρο των μαβιτών, είπε η δέσ τη συνηθάδα, σου επέζεται στο λάοκι κτλ. Και τι απάντησε η ρουθύ. Είναι όποιο θέλω να διαβάσει. Αν πάει στην παλιά διαθήκη στο βιβλίο τη ρού, είναι πολύ ωραία ιστορία. Στο πρώτο κεφάλι στο 16ο εδάφιο, λέει: Η Ρούφ είπε, η ρού, μην με αναγκάζει να σα αφήσω για να φύγω από πίσω σου, επειδή όπου αν πα εσύ, θα πάω κι εγώ. Και όπου θα παραμύσει εσύ, θα παραμείνω κι εγώ. Ο λαό σου λαό μου και ο Θεό σου θεώ μου, όπου και αν πεθάνει, θα πεθάνω κι εγώ. Και εκεί θα τα φω. Έτσι να κάνει σε μένο ο κύριο και έτσι να προσθέσει αν κάτι άλλο εκτό από το θάνε το με χωρί από σένα. Δηλαδή, βλέπουμε η ιστορία να επαναλαμβάνεται πόσο αιώνει μετά σε ένα περιστατικό που το οποίο είναι καταγγραμμένο σε βίντεο.
Κωνσταντίνος:Και επειδή αξίζει ποιο ήταν το αποτέλεσμα τη βαρέσκη του Θεού σε αυτή την πράξη. Γιατί καλό είναι να ξέρουμε και το αποτέλεσμα. Η Ρούθ πήγε στον Ισραήλ, παντρέφθηκε το βόγη και γέννησε ένα παιδί. Και κάλισε το όνομα αυτού οβίδι, ούτε είναι ο πατήτη του Εσέ, πατρό ⁇ του Δαβίδε. Ήταν η προγεγιά του Δαβίδη. Τόσο μεγάλη αξία έχουν τέτοιε αποφάσει ενό πιώνει του Θεού.
Σπύρος:Και να το εξηγήσουμε τι σημαίνει αυτό σε κάποιο που δεν κατανοεί, ότι αρκάσα από αυτό γενικολογεί το Χριστό.
SPEAKER_03:Ακριβώ.
Σπύρος:Μέσα από τη ρού. Τετία ευλογία χάρησε στη ρούθου στο όνομα στην δημόνεση με αυτόν τρόπο και ο κύριο στην εξήπλωση φαίνοντα γενολογικά από εκεί, τον κατασάρκα κύριο. Οπότε έτσι κλείνοντα, καταρχά να πριν ολοκληρώσουμε από ότι προφανώ αυτή μπορεί να αφήσουμε εκτό πολλά πράγματα. Δεν είναι φυσικό σε μια ώρα να καταφέρονται από όλα, είτε μέσα από τη γραφεία παραδείγματα, είτε κάτι που έπρεπε να υποθηκε δεν υπόθηκε. Γιατί όπω αντιλαμβανόμαστε το κεφάλι αυτό δεν αρκεί μια ώρα. Ο σκοπό ήταν εμεί να μείνουμε και να τονίσουμε την αναγκαιότητα, τη σημαντικότητα και τη σοβαρότητα τη περίσταση περισσότερο και να εμβαθύμε σε συγκεκριμένα πράγματα που μπορούμε να εκλάβουμε σαν μήνυμα για να μπορέσουμε να απορεφθούμε από εδώ και πέρα πάνω σε αυτό το κομμάτι και θα προσπαθήσουμε τη χά του έτσι να είναι και κάποιε άλλε εκπομπέ με θυματολογία, οι οποίε θα τα ανακλούσουν επικαιρότητα και θα φέρουμε στην επιφάνεια τη γραφή για να δούμε πώ εξυγνωνίζονται όλα αυτά τα οποία αναφέρονται στον λόγο του Θεού. Και έτσι, επειδή είπα στην αρχή αν θυμάστε το. Αυτό που λέγαν ότι πρέπει και εμεί να καθόμαστε να σκεφτόμαστε εάν κτλ. Και ότσι είναι ο μάθιο εκεί που. Όταν πέρασε, α αναλογιστούμε, αν βλέπουμε εμεί κάτι αντίστοιχο. Θα λέγαμε την ίδια φράση. Θα μπαίναμε στη διαθέτηση και λέκαμε, ο Θεό του είναι και ο Θεό μου. Θα πέθανε και σε τον κύριο. Και πιστεύω ότι θα το κάναμε με όλη μα την καρδιά. Αλλά μα σε λέει. Αλλά ο Θεό, ναι, προφανώ να μα σε λέξει και μιλάμε λόγια δεν είναι λόγια. Το λέω με φόβο θεω και αυτό πρέπει να σκεφτόμαστε έτσι. Αυτό θέλω να περάσω. Ότι αυτό είναι ένα τρόπο σκέψη μα. Και για τον κύριο θα βαλίζονται το σταυρό μου να τον ακολουθήσω και θα τα περάσω όλα γιατί ξέρω στο τέλο μαζί του, στην ελληνική παρουσίαση θα μανταμίσει. Και τον αγαπάω έτσι, γιατί με αγαπάει. Αυτά τα φίλοι ακροατέ και αδέλφια. Ευχαριστούμε για ακόμα μία φορά. Σε αυτό το επίκαιρο θα έλεγα επεισόδιο και ιδιαίτερα βαρύ. Θα θέλαμε, αν αυτό το επεισόδιο πιστεύω ότι πρέπει να το ακούσει κάποιο να το προωθήσετε και να το κοινοποιήσετε μέσα από τι πλατφόρνε όπου φιλοξενείτε. Αν θέλει κάποιο να μα βρείτε στα social media μπορεί να μα εντοπίσει με την επωνυμία word ofgold.gr, Facebook, Instagram, TikTok και YouTube. Και να παρακολουθεί πνευματικό περιεχόμενο για να μπορεί και αυτό να εντυούμε μέσα από αυτόν τον κόσμο στην οποία ζούμε. Βέβαια η αρχήνη η γραφή, εντάξει, αυτό είναι συμπολιματικό και δεν έχει καμία συγκρίνεται σε καμία των περιπτώσεων. Αυτά ο θεωσαν ευλογή και να είναι πάντα μαζί σα, τα λέμε στο επόμενο επισόδη.
