Δεν μπορείς να έχεις και τον κόσμο και τον Χριστό | Ή Ομολογία του Γιάννη

Μπορεί ένας νέος να ζήσει «όλα» κανονικά, σχολείο, φίλους, σπουδές, δουλειά, και ταυτόχρονα να μείνει με τον Χριστό χωρίς να παρασυρθεί από την αμαρτία; Κάτσαμε με τον Γιάννη Τάτση και ακούσαμε μια ομολογία που ξεκινά από παιδικά χρόνια μέσα στην εκκλησία και καταλήγει σε μια ώριμη, απλή απάντηση: αυτό που κρατά δεν είναι η συνήθεια, αλλά η αγάπη του Ιησού Χριστού.

Μιλάμε για το γιατί η μίμηση δεν αρκεί, για την αναγέννηση και το βάπτισμα στο Άγιο Πνεύμα που κάνουν την πίστη προσωπική, και για το πώς ο λόγος του Θεού γίνεται πρακτική πυξίδα σε κρίσιμες αποφάσεις. Ακούμε εμπειρίες που στερεώνουν έναν νέο, οράσεις, ένα ενύπνιο «τρικυμίας» που δείχνει την ελπίδα της στεριάς, και μια δυνατή ιστορία από το γήπεδο που μετατρέπεται σε μάθημα για τον διαχωρισμό εκκλησίας και κόσμου.

Προχωράμε στα χρόνια του λυκείου, στις πανελλήνιες μέσα στην καραντίνα, και στη μετάβαση στη σχολή αστυνομίας στην Κομοτηνή, όπου η πνευματική δυσκολία συναντά την έμπρακτη αγάπη της εκκλησίας. Κλείνουμε με μια πρόσφατη στιγμή παρηγοριάς στη θλίψη και με εδάφια που θυμίζουν ότι τίποτα δεν μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού εν Χριστώ Ιησού. Αν σε ωφέλησε, κάνε subscribe, μοιράσου το με έναν άνθρωπο που το χρειάζεται και άφησε μια κριτική: τι ήταν αυτό που σου μίλησε πιο δυνατά;

Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube "Word of God" για να παρακολουθείς και να ακούς  τον Λόγο του Θεού.  
Δες πώς ο Λόγος του Θεού μπορεί να μεταμορφώσει, να καθοδηγήσει και να γεμίσει τη ζωή σου. 

📧 Email Επικοινωνίας: podcast@wordofgod.gr

Βρες μας και στα Social Media:
🟠​ Instagram: https://bit.ly/3cAdtgX
🔵​ Facebook: https://bit.ly/3v8vRnp
⚫️ TikTok: https://bit.ly/3uLJgVz

📖 Hashtags:
#god #pray #faith #jesus #love #wordofgod #bible #christian #amen #motivation #gospel #worship

 🎵 License Information: All rights reserved under Envato Elements, Storyblocks and Epidemic Sound. 

Transcript

Εισαγωγή Και Καλωσόρισμα

Σπύρος 0:05

Σε έναν κόσμο, γεμάτο θόρυβο και άγνωστο μέσα στου αιώνε. Μία αλήθεια που δεν αλλάζει ποτέ. Καλώ ⁇ ήρθατε στο World of God Podcast εδώ εξερευνούμε τον λόγο του Θεού και ανακαλύπτουμε τον Ισού Χριστό. Όχι ω μια μακρινή ιδέα, αλλά ω μια ζωντανή σχέση με τον Θεό. Μαζί με τι ⁇ δικέ ⁇ μαπειέ έλανα ενθύνο στον θησαυρό τη Αγία ⁇ Γραφή. World of God Podcast. Το Ευαγέλιο ζωντανό για τη γενιά μα. Γεια σα, γεια σα! Φίλεκροατέ ⁇ του World of Gold Pod. Εδώ ξανά μαζί σερίμείε. Κουσατερνε.

Κωνσταντίνος 1:09

Δεν έχουμε πλάκα πλάκα. Μονολογίε έχουμε.

Σπύρος 1:12

Ναι, ναι. Λεγικά θα έρθει και το επεισόδιο με τη θεματολογία μα. Το οργανώνουμε στον μπορούμε. Αλλά ευλωμαστε όπω είπαμε και την προηγούμενη φορά από αυτέ τι ομολογίε όπω ακούσαμε και από τον αδελφό μα το Δήμο την προηγούμενη φορά. Παρατηρούμε ότι μα οικοδομεί πάρα πολύ και μα και του ακροατέ, οπότε ενθαρίζουμε τέτοια στιγμέ και καλύπουμε νέου. Νέα παιδιά. Παιδιά που είτε πιστέψαν ήταν στον κόσμο και πιστεύαξα στον Χριστό, είτε παιδιά τα οποία έχουν γεννηθεί στην εκκλησία, αλλά νέου, ηλικιακά νέου. Χωρί να σημαίνει κάτι, αλλά επειδή σκοπό εκπομπή είναι να αγγείξει νέα παιδιά, νέου ανθρώπου, χωρί αυτό σημαίνει ότι μπορεί αγίξει και μεγαλύτερου. Έτσι να ακούσουν νέε συμφωνίε, να δουν γιατί αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα τη κοινωνία μα ⁇ ότι βλέπουμε την ιωραία στον κόσμο αυτό να παρεμβάλετε από έντονα πράγματα τα οποία παρατηρούμε. Η αμαρτία είναι στο κόκκινο και είναι φανερή. Και είναι πολύ άσχημη και συνεχριόμαστε και προσευχόμαστε. Έτσι και σήμερα έχουμε καλεσμένο. Το Γιάννη τον Τάτσι, για σου Γιάννη δε. Σαφέ, πώ την ευγί. Και σε έναν αδερφέ μου. Είμαστε πολύ χαρούμενοι που είμαι εδώ μαζί μα.

SPEAKER_01 2:23

Και εγώ είμαι ιδιαίτερα χαρούμενο.

Σπύρος 2:24

Είμαι σίγουρα, τον πήρα σε ένα τηλέφωνο. Στο παραπέντε πάλι. Εμεί σα δουλεύουμε να ξέρει στον παραπέντε τηλέφωνο μπορεί να μπορεί να έρθει. Πώ να απόγευση, εδώ ωραία παρέκια. Έτσι, να μην σήμερα δεν πήμερα καφέ τέτοια, δεν πειράζει, έχει οθεί. Έχουμε την παρέα του κιρίου γιατί λέει ο λόγο ⁇ του όπου δύο ή τρει συνηγμένοι είναι κι εγώ ανάμεσα σα. Έτσι ξέρουμε ότι εδώ κάθεται και κυρίω και δεν έβαλα καρέκλα, το έχει πει ο Θάνο στην εκπομπή. Καβάζουμε να το θυμίζει, να βάζουμε μια καρέκλα για τον κύριο γιατί κάθε μαζί μα. Είμαστε άνθρωποι αδύνατοι, είμαστε άνθρωποι οποίοι κάνουμε λάθο, αμαρτολίζα το αίμα του χρυσό να μα καθαρίζει και να μα συνδυναμώνει το πνού του άγιο ώστε να μπορούμε να πράσουμε το έργο του. Έτσι δεν ξέρω αν θέλει την επαναστατική όπω την προδώσουμε ότι η μπάσαστιάσχου μα άφημα σχολήσει την μπάσαγωνο στο προηγούμενο επεισόδιο.

SPEAKER_01 3:09

Έχουμε του ποδοσφαικού.

Σπύρος 3:11

Το προηγούμενο επεισόδιο είχαμε έντονο το ποσοφερικό.

SPEAKER_01 3:14

Τώρα σήμερα θα έχουμε το παθετικό στοιχείο.

Σπύρος 3:16

Ναι, στόχουσα έχουμε και το παστικό εδώ. Οπότε πάμε μετά πάμε στο βόλοι.

Γιατί Δίνουμε Βήμα Σε Νέους

Κωνσταντίνος 3:19

Πατού μου ποιο πεζοίσει. Όχι, για ξεκινήσει ο Γιάννη και.

Σπύρος 3:25

Οπότε, Γιάννη μου θα θέλαμε έτσι με τη χάρη του Θεού να πάρει με όλο το θάρρο όσο Θεό έχει κάνει στη ζωή σου και να μα πει στα δύο στάδιο εμπειρίε, ξεκινώντα προφανώ λίγο με τα παιδιά σου χρόνια να δούμε να μα γνωρίσουμε, να σα ακούσουμε και μέσα στο στη ζωή τη συζήτηση και τη εκπομπή να κάνουμε τον αντίστοιχο σχολιασμό μέσα από την αγία εγγραφή.

SPEAKER_01 3:44

Ευχαριστούμε πολύ το Θεό πραγματικά και ευχαριστώ και εγώ το Θεό που για άλλη μια φορά μου δίνει τη ευκαιρία να τον ομολογήσω, διότι πραγματικά είναι τιμή θεωρώ για τον Θεό. Ο άνθρωπο να τον ομολογεί. Εξάριο είναι και γιαγραμένο. Ότι όποιο τον ομολογήσει μπροστά στου ανθρώπου. Ο Θεό υπόσχεται ότι θα τον ομολογήσει και μπροστά στον πατέρα του στου σουρανού.

Σπύρος 4:08

Έτσι σωστά.

SPEAKER_01 4:09

Και είναι πολύ ωραίο αυτό και χαίρομαι ιδιαίτερο. Εγώ όπω είπε, πήρα ονομάζουμε Γιάννη Τάξη. Είμαι γεννημένο στο 2002, είμαι δηλαδή τώρα 23-24 χρονών. Και ευχαριστώ πάρα πολύ το Θεό διότι απολαμβάνω αυτά τα πρώτα εδάφια τα οποία διαβάζουμε στον πρώτο ψαλμό.

Σπύρος 4:30

Θε να μα τα πει. Φυσικά.

SPEAKER_01 4:31

Ναι, ναι, θα τα διαβάσω πριν και συμβασία.

Σπύρος 4:33

Σταλαβαίνω πριν δεν ήξερα. Έκανα βήμα πριν το κάθε να τον προλάβουμε να καταβάζει.

SPEAKER_01 4:37

Και πράγματι στη σελίδα 5-13 του ψαλμού αναφέρει συγγραφέα ότι μακάριο ο άνθρωπο ώστε δεν περιεπάτησε ενβουλία ευών και εννοώ αμαρτολ δεν είναι στάθει και επικαφέρα σλεβαστών δεν έκάθησε. Αλλά εν το νόμο του κιρίου είναι το θέλει μου αυτού και εν το νόμο αυτού με λεφτά η μέρα και νύχτα. Και ευχαριστώ πραγματικά και εγώ το Θεό ότι είμαι εγειμένω μέσα στην εκκλησία. Τα πρώτα μου βήματα δηλαδή τα έκανα στην εκκλησία.

Σπύρος 5:07

Να προτανού, τη ζωή τη ζωή σου, τα πρώτα βήματα τη ζωή του. Τη ζωή μου και παιδικά όσα χρόνια.

SPEAKER_01 5:13

Μέσα στην εκκλησία. Γεννήθηκα λοιπόν σε μια χριστιανική οικογένεια. Από πολύ μικρό θυμάμαι οι γονεί μου που μου διάβαζαν το λόγο του Θεού. Είμαστε στην προσευχή, ψένα ύμου. Θυμάμαι εδώ ιδιαίτερα και στην εκκλησία, στο κυριακό σχολείο. Ηπευθύνου, του διακόνου, πρεσβιτέρου, αλλά και άλλου εργάτε, οι οποίοι προσπαθούσαν να μα μεταλαμπαδεύουν όλα τα διδάγματα και οι ιστορίε τη αγγελία γραφή. Πράγματα πολύ ωραία, τα οποία χαράθηκαν μέσα στην καρδιά μου και πράγματι μπήκε το ενδιαφέρον μου για αναζήτηση του Θεού από πολύ μικρή ηλικία. Πριν ακόμα απλή.

Σπύρος 5:50

Μου δίνει έτσι μια ερώτηση. Αρχίσαμε προσαμε. Το κάνουμε συχνά αυτό, διακόβουμε έντομα. Είναι και σκοπό αυτό για να μπορούμε να γίνεται επικοινωνικό συζήτηση για να έχει και ενδιαφέρον περισσότερο. Και η ερώτηση είναι οι εξή, Γιάννη μου, επειδή είπε με αναφέρει στα παιδιά χρόνια. Καναμε και στο δίμοντη ερώτηση προηγουμένω. Πώ αυτά τα ερεθήσματα έχουν επηρεάσει τώρα, θεωρήσει ότι έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή σου προκειμένου στην τρονή κατά την οποία βρίσκεται, να αναβιώνονται ή να ξυπνάει και να πει ότι αυτά ήταν θεμέιο για μένα.

Μεγάλωσα Στην Εκκλησία

SPEAKER_01 6:28

Πολύ ωραία ερώτηση και θα στηριχώ σε αυτό που είπε και σπήρω στην αρχή ότι επειδή διάγουμε και είναι φανερό τι τελευταίε ημέρε, στι έσφατι ημέρε, όπω αναφέρεται αγγραφή, είναι φυσικό οι άνθρωποι στον κόσμο να γίνονται πιο σκληροί, να βλέπουν την αμαρτία ακόμα πιο έντονοι και για ένα άνθρωπο, και πόσο μάλλον για ένα νέο, γιατί είμαι νέο, ο οποίο ζει μέσα στον κόσμο, γιατί δεν ζούμε μέσα στον κόσμο, είναι πραγματικά δύσκολο να σταθεί. Όμω αυτό το οποίο θεωρώ ότι ήταν το στήριγμά μου μέχρι και σήμερα, τα οποία με κράτησαν μέσα στην εκκλησία, είναι όλα αυτά τα οποία διδάχθηκα από μικρό παιδί. Βλέπω πολλέ φορέ σε δυσκολίε, σε δηλήματα τα οποία έρχονται στη ζωή μου, που δεν ξέρω τι να κάνω. Είναι ένα τρόπο ζωή θα μπορούσα να πω, ο οποίο είχα μάθει από μικρό παιδί το πώ να το ξεπεράσω. Τι κάνει δηλαδή, κατευθείαν, θα πέσει τα γόνατα, θα προσευχηθεί, θα κλάψει στο Θεό, θα ζητήσει βοήθεια, οδηγία και εκεί είναι που ο Θεό θα έρθει και θα σε επισκεφθεί και θα σου δώσει τη λύση στο πρόβλημά σου. Και θεωρώ ότι αυτό ήταν πραγματικά ένα τρόπο ζωή στον οποίο να έχει αποκτήσει και πώ ⁇ τον απέκτησε με αυτά τα ερεθήσματα τα οποία λαμβάνει από μικρό παιδί. Εξάλλου στην επιστήμονη τη ψυχολογία τι λένε, ότι το μικρό παιδί μυμύται τον πατέρα, ότι είναι όνειτικό. Συνεπώ όλα αυτά τα οποία είδε, άκουσε, γίνεται ένα τρόπο ζωή μέσα στην καθημερινότητά σου και αυτό φαίνεται εκδηλώνεται αργότερα στην ευβία και πόσο μάλλον και στην ενήλική ζωή.

Σπύρος 7:59

Είπε κάτι όλο αυτό που έθεσα στο πλαίσιο είναι πάρα πολύ σοβαρό και ελληνικά ερευνητικά αποδεχμένο. Και απλώ τώρα να θέσω κάτι άλλο. Γιατί κάποιο θα πει ή θα σκεφτεί σε δεύτερη φάση, ο οποίο μπορεί να μην πιστεύει. Άρα, ένα παιδί το οποίο έχει γαλλουθεί και έχει περπατήσει μέσα σε αυτό το περιβάλλον, λόγω βάση του μηντισμού και βάση τη μυμητική τάση του ανθρώπου, λογικά κάποια στιγμή και αυτό είναι η λογική, ότι αυτό πρέπει να ακολουθήσει. Ο μπαμπάγα να είναι επιχειρηματίε, το οποίο θα γίνει επιχειρηματία, αυτά τα έβλεπα αυτά μάθαν. Ομπαμπάζαν προσφεριστήριο που δεν έχει να είναι προσφρητή. Οπότε αυτό περνάει μυμηθυντικά στο παιδί. Εδώ θέλω να αποτελέσει ότι υπάρχουν πολλέ περιπτώσει για να δείξουμε ότι παίρνει ότι αυτά είναι τα ερεθήσματα. ρόλο το παιδί για να συνεχίσει τη χριστιανική πνευματική ζωή. Δεν είναι απλώ ο μυμητισμό. Δεν είναι απλώ η αντιγραφή τη ζωή των γωνιών, η οποία απλώ έρχεται και εφαρμόζεται στη ζωή του παιδιού μελλοντικά. Αλλά είναι η χάρη του Θεού που έρχεται και δίνει βεβαιότητα στο παιδί ότι αυτό το οποίο βιώνει ή βλέπει είναι αληθινό, είναι ενίσιο και υπάρχει ένα ζωμένο Θεό. Και το λέω με αφορμή παραδείγματα παιδιών που ναι, περπατούσαν μέσα στην εκκλησία από μικρά παιδιά, αλλά επειδή η ζωή τεντρο χρόνια ήδη η δική του εν τέλει δεν κατασταξαν ποτέ και έχουν είναι απομακρύνθεί από το έχουν απομακρυσμένοι του. Δηλαδή δεν έχουν καμία επαφή με τα παιδιά του διαθέσιμα.

Κωνσταντίνος 9:17

Δεν έχει σημασία τόσο. Είναι πολύ καλό και είναι παράδειγμα ζηλευτό και όπω λέω, ο πρώτο πσαλμό, μακάριο ο άνθρωπο που το απολαμβάνει αυτό. Και για το αντιδειαστολή με την ομολογία του Δήμου, που η προτροπή του ήταν ότι όσοι το έχετε μην το χάσετε αυτό. Έτσι, προηγούμενο ομολογία που έκανα αδερφό, αλλά δεν είναι αρκετό. Δηλαδή είναι πολύ καλό άνθρωπο να μαθαίνει να μην μείτε, γιατί το είπε πολύ ωραία γιάνει ότι γυρνούμε ο μυμητή, των μεγαλύτερο άλλων ανδεφών, του πατέρα μου, που μαθαίνανε να μηνμουμε τον Χριστό. Και είναι πάρα πολύ καλό να μαθαίνει ο άνθρωπο από μικρό αυτό, αλλά δεν είναι αρκετό. Γιατί αν δεν γνωρίσει ο άνθρωπο προσωπικά τον Χριστό για να τον σώσει ο Χριστό, παραμένει απλά η θρύα του μπαμπά, ο θεό του μπαμπά και τη μπαμάση και κάποια στιγμή είναι ο Θεό του μπαμπά και τη μάμά και μετά φίστε με ήσυχων έναν καλό που θέλω και εγώ. Πολύ σωστά.

SPEAKER_01 10:09

Και θέλω να μόνο σε αυτό να συμπληρώσω ότι ειδοποιώ διαφορά με ένα παιδί του κόσμου που είναι φυλλογικό ενώ είτε μειτε το τρόπο τη σήματο του μποπά του, τον τρόπο συμπεριφορά, τα πάντα όλα, με ένα παιδί το οποίο ακολουθάει εισαγωγικά τη θυρισκή των γωνιών του, πια είναι ότι όταν το παιδί αυτό αντιλαμβάνεται, όπω είπατε πολύ ωραία, πραγματικά τι είναι ο Θεό. Και πώ πότε το αντιλαμβάνεται αυτό, με την αναγέννηση.

Σπύρος 10:33

Για την οποία θα μα πει και να συνεργήσουμε και θα βγουν.

SPEAKER_01 10:37

Έτσι λοιπόν πράγματι, τα πρώτα μου βήματα ήταν στην εκκλησία, όπω είπαμε, είχα πολύ ωραία ερεθήσματα. Και μεγαλώντα λοιπόν σιγά σιγά μέσα στην εκκλησία, άκουσα σε ένα κύριμα. Σαφνικά ότι ο πιστεύω σα και βαθιστή θέλει σωθεί. Ένα εδάφιο το οποίο θα μπορούσα να πω λίγο μετακούνη σαν και πολύ μικρο ηλικία μου περίπου πρώτη δημοτικού. Και πήγα πράγματα την κίνητη μέρα, θυμάμαι στο σπίτι, στη μητέρα μου και λέω ο πιστεύω σα και βαθιστή θέλει σωθεί. Εγώ έχω πιστέψει. Εννοείται, πιστεύω στο Ευαγέλιο, πιστεύω στο Θεό, αλλά δεν έχω βαθιστή. Δεν έχω ολοκληρώσει το θέλωμα του Θεού στη ζωή μου, άρα θα πάω στον ουρανό. Αυτέ ήταν σκέψει περική ηλικία.

Κωνσταντίνος 11:16

Πρώτη δημοκρατικό.

SPEAKER_01 11:18

Ήταν θέμα. Και το θυμάμαι συγκεκριμένα, είχαμε γυρίσει στο σπίτι και ήταν μαζί και με τον μεγάλο αδελφό. Και είχαμε προβληματιστεί το είχαμε συζητήσει αυτό το σπίτι και μπήκε έντονο προβληματισμό με στην καρδιά μα.

Κωνσταντίνος 11:29

Και μου κάνει εντύπωση γιατί κατά πάσα πιθανότητα αυτό το εδάφιο δεν ήταν η πρώτη φορά που το ακούλε. Και αμάλλον, σκεφτούμε ότι μπορεί να ήταν τρει-τέσσερι φορέ εβδομάδε στην εκκλησία. Και τα κυριακά και όλα αυτά και στο σπίτι, τι μελέτε, το πόσε φορέ θα το έχω ακούσει αυτό το εδάφιο, δεν φαντάζομαι ότι θα ήταν η πρώτη φορά. Αλλά μου κάνει εντύπωση ότι εκείνη τη φορά ήταν ο λόγο του Θεό που το πίστευσε, το παιδάκι και είπε ο πακάτι, κάτι εδώ λέει ο Θεό. Κάτι θέλει ο Θεό στην διαφορά.

Σπύρος 12:00

Μεγαλύτερο αδελφό επιθυμενο. Με το μεγάλο αδερφό του θέλω να είχα πάρει την τηλεφωνία. Και να σα πω ότι έχω τρία αδελφέ. Αυτό δεν είχα πάρει πριν την τηλεφωνία που μπορεί να πω. Το θελήτε στην επόμενο φορά.

Μίμηση Δεν Φτάνει Χρειάζεται Αναγέννηση

SPEAKER_01 12:08

Την επόμενη στην επόμενη εκβαμπή. Είμαστε τρία αδελφία ξέρωθαν που στην αρχή. Έχω ένα μεγαλύτερο για ένα μικρότερο μεσαίου. Και ακούγοντα λοιπόν αυτό το εδάφιο, μπήκε πολύ έντομα στην καρδιά μα η εξήζηση του Αγγιού πνεύματο. Και πράγματι πρώτο ο μεγάλο αδερφό, θυμάμαι, εξητούσε αρκετό καιρό. Το ακολουθούσα και εγώ όσο μπορούσα. Εντάξει, είχα να ήδη και το μυαλό μου, σαν μικρό παιδί στο παιχνίδι, στο να περάσω καλά με τα παιδιά, του φίλου μου, φισελγικό. Και πράγματι το λαμβάνει ο μεγάλο αδερφό και μου μπαίνει πολύ μεγάλο έντονο ζήλο τότε, με το που το βλέπω τον μεγάλο αδελφό να το λαμβάνει, να το λάβω και εγώ. Και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι γύρισα μία μέρα, μια παρασκευή από το σχολείο, ήμουνα πρώτη δημοτικού. Και γυρνά και είπα στη μητέρα μου, με μεγάλη πίστηση και πραγματικά σε αυτή την ηλικία που είμαι και κάθε φορά που το σκέφτομαι, λέω πραγματικά το πώ με πόσο μεγάλη πίστηκα και το είπα αυτό τη μητέρα μου. Πάω και έτσι λέω, μαμά σήμερα τώρα θα πάδα ξεκουραστώ, θα κοιμηθώ για ποιο λέω εγώ, γιατί θέλω όταν γυρίσω και πάμε στην εκκλησία και ξυπνήσω να πάμε στην εκκλησία να με ξεκούραστο και τι να γίνει να προσευχθώ και να λάβω το πνεύμα του άγρι. Ήμουνα το πάμε μεγάλη βεβαιότητα με στην καρδιά μου. Και πράγματι, εκείνη την παρασκευή, θυμάμαι γονάτσα, δίπλωσε να δεφωτικών κοροβέρι. Μετανόησα για όλα αυτά τα οποία είχα κάνει. Είναι μια διαδικασία θεωρώ που πρέπει να κουλθάει κάθε άνθρωπο ακόμα και το μικρό παιδί, γιατί ισπλά πέτα ονάπαντα, το γράφει και η εγγραφή. Και οθεσμού έδωσε πραγματικά αυτό το θείο δώρο και τον ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί όπω γράφει και στην εγγέγραφή είναι συμβοηθό σημανών η σα ⁇ ασθενία μα. Και χωρί αυτό, χωρί την αναγέννηση δηλαδή, θεωρώ ότι δεν θα μπορούσε να σταθώ μέχρι σήμερα. Και εκεί είναι αυτό που αναφερθήμε και στην αρχή: Ότι ο άνθρωπο με την αναγέννηση αντιλαμβάνεται πραγματικά που πιστεύει και σε τι πιστεύει. Διαφορετικά ακολουθάει τη θρησκία που πιστεύουν οι γονεί του και όλα αυτά τα οποία έχει ακούσει από μικρό παιδί ω μηντικόν. Όμω όταν ο άνθρωπο αναγενάται, εκεί πραγματικά αντιλαμβάνεται όλα τα νοήματα τη Αγία Γραφή, όλα αυτά τα θέματα και τα μυστήρια τα οποία θέλει να τον διδάξει ο Θεό και στεριών η πίση του.

Κωνσταντίνος 14:08

Τι λέει και τώρα μιλάμε. Για πρώτη δημοσίω. Πρώτη δημοτικότητά με την περίοδο ήταν. Είναι φοβερό.

Σπύρος 14:13

Τι ωραία.

Κωνσταντίνος 14:14

Γιατί είναι ακριβώ όπω πολύ ωραίο το είπε, αναγέννηση, βάφουμε το πνεύμα του άγριου και μετά μετά ξεκινάει πορεία το Θεό. Μετά έχει δυνατότητα ο άνθρωπο να περπατήσει με τον Χριστό. Είναι πολύ διαφορετική ζωή.

Σπύρος 14:27

Τώρα είμαι 23 προ τα 24. Λοιπόν, που θέλω να σταθώ. Τι ωραία λόγια ακόμα από ένα παιδί 23 χρόνια. Δηλαδή. Τώρα δεν το λέω για να σε πενέψω για ένα. Κατάλλονο. Είναι η χάρη του Θεού.

SPEAKER_01 14:41

Να μην.

Σπύρος 14:42

Καλά. Προφανώ για ένα υπέροχο παιδί και ένα υπέροχο αδελφό. Αυτό έχουμε να το πούμε και δημοσίω. Εμεί που το γνωρίζουμε και το λέγω προσωπικά από πήρα γιατί τυχαίνει να κάνουν και το ίδιο πάγκεμα. Οπότε είναι ένα ελληνικομένο παιδί όλα τα αδέρφια. Και πραγματικά ακούγοντα το, ακούοντα ένα ξένο, ένα πρώτη φορά ένα παιδί να μιλάει 23 χρόνων, καταλαβαίνει την ποιοτική πνευματική διαφορά ανάμεσα στου 23 χρόνια. Αυτό ήταν ένα σχόλιο που έτσι το σκεφτούμε όσα ομιλούσε προχωρήσει.

SPEAKER_01 15:12

Πράγματι λοιπόν όταν έλαβα το πνεύμα του Άγγαιο, είδα μεγάλη διαφορά στη ζωή μου καθώ από ένα παιδί πρωτη δημοκρατού που εννοείται και είναι απόλυτα φυσικό να έχει το μυαλό του μόνο στο παιχνίδι. Στη διασκέδαση, στο να περνάει καλά σαν μικρό παιδί, μπήκε στην καρδιά μου έντονο ζήλο και επιθυμία στο να αποκτήσω εμπειρίε με τον Νίσου Χριστό. Κάτι το οποίο μέχρι και την ηλικία δεν είχα εμπερευθεί. Όμω με αυτή την αναζοπήρωση και την έντονη αγάπη που μπήκε μέσα στην καρδιά μου, αναζήτσα και στην προσευχή μου ζήτησα από το Θεό να μου δώσει πραγματικά και να μου χαρίσει εμπειρίε δικέ του. Δεν θα ξεχάσω μάλιστα και την απόφαση που πήραμε μαζί με τα δέφια μου και εκείνη την περίοδο, καθώ κοντά γενικά όλοι λάβαμε το πνεύμα του άγιο. Και γράψαμε, θυμάμαι πίσω πίσω στι γραφέ μα σημειώσει από πρώτη σημείωση. Κάτι το οποίο ένα γνωμικό, το οποίο έχει πει και ο Δανίλη και αναφέρεται και στην Αγία Γραφή, όταν ο Βασιλιά, ο αυξοδονόσορ, αν δεν κάνω λάθο. Του είπε να τα κάνω λάσω αυτό. Του είπε διαλέξει από την βασιλιά, την μεγάλη την οποία είχε φτιάξει εκείνη την περίοδο εκλεκτού νέου, όμορφου συνόψει, σοφού. και του έδωσε να φάνε από τα καλύτερα εδέσματα του βασιλέου. Όμω ο Δανή και άλλοι τρει παίρδευ, οι οποίοι ήταν μαζί του είχαν λάβει την απόφαση αυτή την οποία και έγραψα μαζί με τα αδέρφια μου και πίσω πίσω σημειώσει να μην μυαλθούν από τα εδέσματα του Βασιλέου. Και ήταν μια απόφαση η οποία χαρακτήρισε και χάραξε θα μπορούσαν να πω τη ζωή μα μέχρι και σήμερα.

Σπύρος 16:47

Θα μείνω ανοιχμό. Είναι πολύ ωραίο το παράδειγμα που δίνει και νομίζω ότι επιβεβαίωνοντα. Έχει το δίκαιο. Είναι και αυτό που έχει την κυριαρχία στον προφελιτλέ, σαν πρόσωπο. Και είναι και το παράδειγμα του τρει ⁇ πέδε και ίσω θα μπορούσε να αποτυπώνει το ιδανικότερο παράδειγμα για του νέου σήμερα που θέλω να ακολουθήσουν τον κύριο. Εγώ δεν το διαλαμβάνω, όταν διάβαζα τον Ντανήδου, αυξήθηκε τόσο πολύ πίστη και τόσο πολύ θέληση να κάνω και εγώ το ίδιο. Δεν ξέρω αν το έχετε βιώσει και εσεί σε αυτό το πράγμα. Διαβάζοντα αυτό το βιβλίο και αυτή την ιστορία πίσω από του τρει πέδε ⁇ ότι είναι καταπληκτικό. Θέλω να γίνω ακόμα πιο δίκαιο.

SPEAKER_01 17:28

Είναι φοβερό γιατί αν σκεφτείτε ότι ήταν τρει νέοι άνθρωποι, δεν ήταν δηλαδή μεγάλη ηλικία που είχαν θα μπορούσαμε να πούμε, εμπιρευτεί πολλά στη ζωή του. Είναι νέοι που διαμορφώνον τώρα η διάλειμιά του και γενικά αποκτούνται εμπειρία στη ζωή του, να πάρουν μια τέτοια απόφαση και δείχνει παιδιά τα οποία έχουν αντιληφθεί πραγματικά σε ποιον θεωρη πιστεύουν.

Κωνσταντίνος 17:46

Και τρει αχμάλωτη νέοι.

SPEAKER_01 17:48

Και τρει έχει μάλλοντα.

Κωνσταντίνος 17:49

Οι επιλογέ του δεν είναι και πολλέ. Γιατί και εκεί ο Δανίλη με του τρει νέου, Ρωτάει τον σηματοφύλακα, αν μπορεί να του δίνει φασόλια και όσπρια να τρέξει, νομίζω όσπρια. Αν μπορεί η όσκρια να του δίνει. Και λέω ο σωμωτοφύλακα, δεν μπορώ, έθα, με σκοτώσω ο Βασιλιά. Και λέει δοκιμάζει μια εβδομάδα και θα δει. Και ήταν λέει πιο όμορφη μετά από μια εβδομάδα, ο πιο παίζεται.

SPEAKER_01 18:14

Φοβερμό, φοβερό σημαίνει ότι είναι γενικά. Λοιπόν, για να συνεχώ.

Σπύρος 18:18

Παρεπτώσει, εσένα δεν πάει με τα φάσα. Ομορφανε, ομορφένουμε. Μην παρέχει πήγανε σταματάω για το τροντά.

SPEAKER_01 18:28

Έτσι λοιπόν, πράγματι λαμβάνω στον πνεύμα του Άγγιο, όπω προέπα, μπήκε έντονη επιθυμία και στην προσεφή μου στο να μου χαρίσω Θεόσαι. Και πράγματι θυμάμαι στην ηλικία του δημοτικού. Μου χάρησε και δύο ράσει τι πρώτη μου οράση στη ζωή μου.

Σπύρος 18:44

Θέλεμε πολύ να τι ακούσουμε αλήθεια του λέω.

SPEAKER_01 18:47

Η πρώτη θυμάμαι ήταν όταν ήμουν στο αυτοκίνητο μαζί με τον πατέρα μου και με πήγαινε στα αγγλικά, στα αγγλικά στο φροντιστήριο. Σταματήσαμε σε ένα στόπ και ξαφνικά εκεί στο στό, πολύ κοντά στο σπίτι μα. Είδα μια ανθρώπινη παρουσία, ένα άγγελο πραγματικά του Θεού, με ένα στεφάνι, να φορά ένα στεφάνι. Και ήταν η πρώτη μου όραση την οποία είδα. Και η δεύτερη όραση ήταν να εδώ στην εκκλησία, ώρα τη κοινωνία. Έτσι όπω στέκονται οι περβήτευροι μπροστά μπροστά για να γίνει κοινωνία. Ξαφνικά είδα πίσω από του πεσβητέρου αγγελου και στη μέση εκεί που ήταν ο δεθό κορβέ, το θρόνο του Θεού. Σαν μικρό παιδί όταν τα έδαφτα ήταν οι πρώτε μου εμπειρίε και τη σημείωσα ενέργεια για να μην τη ξεχάσω και είχαμε χαρακθεί πραγματικά στην καρδιά μου και ευχαρίσα πάρα πολύ το Θεό που μου τι χάρησε.

Κωνσταντίνος 19:34

Και είναι εμπειρίε που βλέπω ότι καθορίζουν, στερεώνω το παιδί. Και το έχω ακούσει και από γονεί, δηλαδή από γονεί που έχουμε μαλώσει με στην εκκλησία και ήδη. Και έτσι σε συζητήσει και να λένε ότι εμεί προτρέπαμε τα παιδιά μα από μικρά ζητήστε να έχετε εμπειρία με τον Χριστό. Αλλά και η γραφή ή τώρα λέει ότι ο Θεό δοκιμάστε με. Ξυλαφήστε με. Δείτε γιατί αν δε γευτεί ο άνθρωπο στον Θεό, αν δεν το γνωρίσει προσωπικά, ο λόγο κάποιου άλλου είναι καινό σε εισαγωγικά. Ο λόγο του Θεού μπορεί να το αναγνείξει. Αν να σου πω εγώ μια δικά μου εμπειρία είναι μια δικά μου εμπειρία. Δεν μπορεί να την καταλάβει ακριβώ. Δεν μπορεί να το ζήσει, να το νιώσει πώ θα το πω. Δεν μπορεί να το δω αντιληφθεί.

Σπύρος 20:13

Δεν μπορεί να μπει μέσα στην εμπειρία του άλλου.

SPEAKER_01 20:15

Είναι αυτό που λέμε ότι σε ενισχύουν την πίστη πραγματικά.

Σπύρος 20:18

Είναι αυτό που σα εσαιρεώνει γιατί όλα αυτά στα χαρίζει ο Θεό για να σου βεβαίω στην παρουσία του ευρώ στην αλήθεια του.

Κωνσταντίνος 20:23

Και επειδή καταφορά πάμε στην άλλη άκρη.

Σπύρος 20:28

Ναι, ναι, θα συμφωνούσε.

Κωνσταντίνος 20:30

Νομίζω κατάλαβε.

Σπύρος 20:32

Και αυτό συμφωνώ πριν το πίσω.

Κωνσταντίνος 20:33

Και οι εμπειρία είναι πολύ καλέ και δικά για τα παιδιά είναι ενισχυτικέ, αλλά δεν αρκούν από μόνο. Οι εμπειρίε χωρί το λόγο του Θεού, να πάρει κάποια στιγμή θα έρθει ο άνθρωπο στο κενό.

Σπύρος 20:44

Γενικότερα είναι η πίστη είναι ένα συνδυασμό πολυπαραγωγών φαινομένων που πρέπει να ακει ο άνθρωπο στο Θεού για να μπορεί να στέκεται και να φτάσει εν τέλει να λάβει το στέφανο τη δόση, δηλαδή να μπορέσει να εισαρει στη Βασίλισσα των Ελλάδα. Δεν είναι μονότονο ο τρόπο, και αυτό που λέει εκτίμητα επιβεβαίνον γιατί έχουμε ακούσει ανθρώπου που είχαν απίστευτα εμπειρία.

Κωνσταντίνος 21:06

Και είναι ένα εμπειρία.

Σπύρος 21:07

Δηλαδή το φανερόθηκε ο Θεό και θέλει τι είχα να μάθει μέσα και το Θεό. Μήννα συμπειρε.

Κωνσταντίνος 21:12

Και ένα άλλο σχόλιο θα κάνω πριν συνεχίζει.

Σπύρος 21:14

Για να βλέπουν να κάνει κάποιο.

Η Λήψη Του Αγίου Πνεύματος

Κωνσταντίνος 21:16

Έχουμε και πολλά. Όχι, απλά θέλω να το τονίσω και αυτό γιατί το λετσιτά. Και επειδή νομίζω σε όλε εκπομπέ όσο μπορούμε με τη χάρτη του Θεού το τονίζουμε. Δηλαδή ότι ο χριστιανό, το πεδί ο χριστιανό, ο μεγάλο χριστιανό, η διαφορά που έχει από τον υπόλοιπο κόσμο είναι ότι πιστεύει στον Χριστό και αποφύγει την αμαρτία. Δηλαδή, και στα αγγλικά σου πήγαινε και τα παιχνίδια σου έπαιζε. Όλα. Για τον μπάσκετ τα αναφερθήκαμε, την προηγούμενη εμπειρία του. Δηλαδή ο χριστιανό δεν είναι ένα μοντρούχο ή το χριστιανό το παιδί. Δεν είναι κλεισμένο ένα δωμάτιο το οποίο. Όλα είναι. Αλλά με τον Χριστό και χωρί αμαρτία. Αυτή είναι η ζωή του χριστιανού. Όλα με τον Χριστό και χωρί αμαρτία. Ότι έχει αμαρτία, ξαφνικά. Δεν γίνεται να δεί χαίματα και δεν οικοδομία.

SPEAKER_01 22:04

Και πράγματι έτσι είναι ότι ένα νέο ο οποίο μεγαλώνει στην εκκλησία δεν είναι ότι αποκόβεται από τι δραστηριότητε και συμφωνήμε απόλυτα αυτό. Και εγώ μιλά ένα παιδί που ήμουν πραγματικά μέσα όλα και μάλιστα και κάποιο μέχρι ένα σημείο τα διαβάματα και οι δραστηριότητε έκανα και το μάτι του μου έπαιζα και παίζουν. Και πράγματι έτσι μεγαλώντα λοιπόν σιγά σιγά έφτασα στα τέλη του δημοτικού. Χωρί μου χάρισε και άλλα ενύπνια κλπ.

Σπύρος 22:33

Μπορεί να μα μειρά τη κανένα μήνα. Μπορώ να σα κοπόμά, αν ακούσαμε αιώνε εμπειρία.

Οράσεις Που Στερεώνουν Την Πίστη

SPEAKER_01 22:38

Θυμάμε λοιπόν ένα ενύπνο για το μοιραστώ και αυτό. Πώ ήμουν αθυμά στο εξωτερικό μα στην Καλαμάτα και ήμουνα σε διακοπέ και ξεκουραζόμαι να το μεσημέρι. Είχε πάρει λοιπόν ύπνο. Άνω και ήταν σύνον αυτό. Με έχει πάρει λοιπόν ο ύπνο. Είδα πω βρισκόμωνα σε ένα καράβι μέσα στο οποίο βρίσκουνταν κύκοι μαθητέ του Ησού και στο τιμών ήταν οΙσού. Και ήμασταν σε μια πολύ μεγάλη θαλοσταφή. Τα κύματα πολύ μεγάλα, δύσκολα, προχωρούσαμε. Όμω αυτό το οποίο μα έδωσε η ελπίδα και θυμάμαι και εγώ είχα έτσι αναταχή μέσα στον ύπνο μου, στον όνειρο αυτό που έβλεπα. Όμω αυτό το οποίο με ηρέμη και μου έδωσε ηλπίδα ήταν ότι στο τέλο, στο βάθο, είδαμε ότι υπήρχε στεριά. Και τι σημαίνει αυτό ότι οι δυσκολίε, αυτό έτσι το ερημίνεψα, ότι οι δυσκολίε στη ζωή θα έρθουν. Και σίγουρα συμφωνούμε ότι η ζωή δεν είναι εύκολη, είναι μια πολύ δύσκολη ζωή. Όμω αυτό το οποίο είναι η μοναδική μα ελπίδα και θα πρέπει να μα κρατάει και στην πίστη, αλλά και στη ζωή ποιο είναι ο τελικό μα στόχο, η Βασιλία των ουρανών. Και αν θα βάλουμε μπροστά στη ζωή μα τη μόνιμη τον Ισού Χριστό, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Είδαμε και πράγματι στην εμπειρία αυτή την οποία διαβάζουμε και στα Ευαγέλια. Την πραγματική εμπειρία που βρέθηκαν οι μαθητέ σε μια έθελα στοραχή, πω όταν ήρθε ο Ισου πάνω στην ταραχή του, στο τυχανό μα θα πεθάνουμε, όταν εμφανίστηκε ο Ισού και πήρε πραγματικά και ανέβηκε και ηρέμηση η θάλασσα, τότε ήρθε η Ειρηνή, ήρθε γαλλίνη. Και μόνο έτσι ο άνθρωπο θα βρει την ειρήνη και τη γαλήνη στη ζωή του. Διαφορετικά, τι κυριαρχείε σήμερα στον κόσμο. Το άνχο, στενοχώρια, η θλήψη. Και αυτά θα τα βρει ο άνθρωπο μόνο στον Ισου Χριστό. Τι ωραία, είναι η στεριά, έτσι. Η στεριά. Και προχωράοντα λοιπόν, φτάνουμε στην έκρητικού που έζησα μια πολύ δυνατή εμπειρία. Όπω έχουμε πει από την αρχή μου αρέσει πάρα πολύ τον μπάσκετ. Παίζω πολύ και σε ομάδα. Και θυμάμαι ότι από τότε λοιπόν ή ήμουνα και πάμε που μου έρεσε πάρα πολύ αυτή η ομάδα και μου αρέσει. Ο Δήμο τι ήταν, δεν μα είπε. Το δίμοσκι, ξέρω.

Σπύρος 24:46

Για το ρεδοτέ μα λίγο δίμοσταση. Εντάξει, αυτή την επαγγελματική μου.

SPEAKER_01 24:51

Και ήρθε λοιπόν μια πρόταση από ένα παιδί το οποίο έκανα λίγο παρέα στο σχολείο, το οποίο ήταν κατά τον κόσμο πολύ καλό παιδί από ορθόδοξου γονεί που δεν έβριζε, σπάνιο να το βρει σε αυτό στον κόσμο. Και έρχεται λοιπόν αυτή η πρόταση από αυτό το παιδί το οποίο ήταν και αυτό ο παθανικό. Να πάμε να δούμε.

Σπύρος 25:06

Είναι παράλληλα να δουλεύει. Στην ιστορία δεν τα ξεκινήσει.

SPEAKER_01 25:10

Σα πάμε, ξαναπάγουμε. Έρχεται λοιπόν η πρόταση να πάμε μαζί στο Άκα προκειμένου να παρακολουθήσουμε έναν αγώνα μπάσκετ με τον Παθανό και τον Πατσελώνα.

Κωνσταντίνος 25:20

Έχω θυμάσει όλε ομάδε. Πεντάδε θυμάσει.

Το Καράβι Στην Τρικυμία

SPEAKER_01 25:25

Αναλλητικά. Και πράγματι, θυμάμαι κατασιάστηκα εγώ. Πάω κατευθείαν στο σπίτι και λέω στον πατέρα μου τη μητέρα μου έχουν βρεθεί η εισιτήρια, μου έχει πει ο συμαθητή μου, όχι απλά εισιτήρια, είναι βία υπή εισιτήρια. Και λέω εδώ είμαστε. Το ακούει λοιπόν αυτό η γονίζον. Και με το που τα ακούει αυτή η μητέρα μου ήταν αρνητική από την αρχή. Ο πατέρα μου το καλοσκεφστό ήταν γενικά και μίλησε με τον πατέρα του Σαθητή μου και γίνανε τέλο πάντων διάφορε συγκυρίε και εν τέλει βρέθηκαν τέσσερα εισιτήρια. Βρέθηκαν τέσσερα εισιτήρια και για μένα και τα δύο αδέρφια μου και για τον πατέρα μου. Προκειμένου να πάμε σε βία επιθέση στο ΑΚΑ και η οικογένεια του Σαμαθητή μου. Αλλά η μητέρα μου ήταν αρνητική από την αρχή, διότι εντάξει και δεν ήθελε να πάμε σε επίπεδο τώρα που γενικότερα υπάρχει πολύ κοσμικότητα να το πω έτσι και ήμασταν και μικρά παιδιά ήμασταν παιδιά του δημοτικού. Και γιατί θα αφήναμε την εκκλησία λίγο νωρίτερα. Θα φεύγουμε την εκκλησία λίγο νωρίτερα. Και πράγματι εκείνη την μέρα πήγαμε στην εκκλησία και μιλάγε συγκεκριμένα και ένα αδελφό ο οποίο έλεγε ότι δεν είναι καλό να αφήσουμε να φεύγουμε από την εκκλησία. Θα πρέπει να μένουμε και στην προσευχή. Και στη μέση του κυρίγματο, εμεί σηκωθήκαμε γιατί είχαμε κανονί τώρα και ραντεβού με τον άνθρωπο για να πάμε στο γύπ εδώ. Αφού δεν είπε δεν καλό να πήγανε στο κύπδομα να δούμε το πανεπιστικό παλιά και αυτά. Έτσι λοιπόν πράγμα, θυμάμαι, πήγαμε στο γύπδο, συναντήσαμε και την άλλη οικογένεια και μπήκαμε μέσα. Εγώ εντάξει κάτι ενθουσιάστηκα. Είδα τώρα του αγαπημένοι μου μου παίκτε, να είναι εκεί στο παρκέ, να πηγαίνω να κάνουν τα σωτάκια, τα λέει ΑΠ εκεί. Και όλη αυτή την ατμόσφερα και έμενα θα μπορούσε να πούμε εισαγωγικά άναφω. Όμω, αυτό το οποίο κυριαρχούσε πράγματα στο γύπδο τι ήταν ένα πολύ μεγάλο όχλο ανθρώπων ο οποίο έβριζε μαζικά, κάπνιζαν μαζικά, υπήρχε ένα θα μπορούσαμε να πούμε σύννεφο από καπνού από το τσιγάρο.

Σπύρος 27:16

Και τι καπνο, έτσι. Και τι καπνο.

SPEAKER_01 27:19

Και θα μπορούσαμε να πούμε, όχι, θα μπορούσαμε να πούμε. Ένα πραγματικά κοσμικό περιβάλλον έντονα. Και ξεκίνησε λοιπόν το μάτσο.

Σπύρος 27:26

Άσχημο περιβάλλον για το χριστιανό.

Το ΑΚΑ Και Ο Διαχωρισμός

SPEAKER_01 27:27

Άσχημο, περιβάλλον για το χριστιανό ακριβώ. Ξεκίνησε λοιπόν το μάτστιμά εκείνη την περίοδο, εκείνη στιγμή και ξεκίνησαν εκεί, κλπ. Και ξεκίνησαν τώρα την πλαίνα, αν κι έμαθαν και σε βιέε επιθέσει σε καλέ θέσει. Να βρίζουν και ιδέα του διετιτή, να σηκώνουν το αποδείγματο. Σάβλεπε αυτά ο πατέρα μου είχε μετανώσει την πρώτη στιγμή τώρα που έφερα τα παιδιά μου. Και η εξέλιξη του μάτι συνεχίστηκε και φτάνουμε λοιπόν στο ήμίχρονο. Και πηγαίνει ο παρουσιαστή κάτω στο παρικέ, παίρνει το μικρόφωνο του υπέδου και ανακοινώνει ξαφνικά ότι αγαπημένοι φύλαθοι θα θέλαμε να σε ενημερώσουμε πω πρέπει να σηκωθείτε σιγά σιγά και να πάτε προ του εξώ και να κοιμηνοθεί σιγά σιγά το γύπδο. Το ακούμε εμεί σε αυτό. Στην αρχή δεν κινήθηκε κανένα. Παγώσαν λίγο όλοι. Και ξαναπαίνεται το μικρόφωνο και λέει: Επαναλαμβάνω, θα πρέπει να εκκινόσουμε το γύπαιδο. Σηκωθείτε, σιγά σιγά, χωρί ανησυχία, απλά πρέπει να εγχειώθεί το γύπαιδο. Και βλέπουμε λοιπόν να σηκώνεται όλο το γύπαιδο και να πηγαίνει προ του εξώ. Το βλέπουμε εμεί σε αυτό, το βλέπετε ο πατέρα μου, ξαφνικά που μα παίρνε και πέρα καλιά και λοιπόν. Και πηγαίνουμε γρήγορα προ την έξοδο. Και βλέπουμε από τιλεοράσει που είχε στι εξόδου, να λέει ο εκφωνητή στην τηλεόραση ότι αυτή τη στιγμή εκεινόνεται το άκα καθώ υπάρχει πληροφορία για βόμβα. Το ακόμα αυτό και ξεκινάμε να τρέχουμε προ την έξω. Και μπαίνοντα λοιπόν στο αυτοκίνητο, ο πατέρα μου ήταν συγκλονισμένο. Εμεί μα εντάξει και παιδιά δημοτικού και εμεί είμε πάσει εισαγωγικά την πλάκα μα. Και αυτό το οποίο δίδαγμα το οποίο πήραμε και μα έδωσε ο Θεό σε όλη την οικογένεια και εννοείται και πολύ έντονα και σε μένα διότι από μένα ξεκίνησε όλη τη διαδικασία αυτή, ήταν ο διαχωρισμό τη εκκλησία από τον κόσμο. Δεν μπορεί ο άνθρωπο να περπατάει και στα δύο. Και επειδή θα ακολουθούσαν δύσκολα χρόνια, θα έμπαινα στο γυμνάσιο στο Λίκιο που εννοείται ο κόσμο είναι ακόμα πιο έντονο σε εκεί, η αμαρτία ακόμα πιο έντονη. Ο Θεό ήθελα να μου δώσει αυτό το δίδυμα ότι δεν πρέπει να επιθυμεί κάτι και να ζηλεύει κάτι το οποίο είναι πολύ έντονο κοσμικό. Είναι διαφορετικό ο κόσμο, διαφορετική η χριστιανική ζωή. Και ένα εδάφιο πραγματικά το οποίο το δηλώνει αυτό είναι, θυμάμαι και το είχαμε διαβάσει τότε είναι στην επιστολή προ, η οποία αναφέρει μη αγαπάτη τον κόσμο, μιέτα εν τον κόσμο, αν τη αγαπάει τον κόσμο, η αγάπη του πατρό δεν είναι ένα αυτό. Διότι πάνω είναι το κόσμο, η επιθυμία τη ακώρη και η επιθυμεία των οφθαμών και η αλλάζωνία του βίδίου δεν είναι εκ του πατρό, αλλά είναι εκ του κόσμου. Και ο κόσμο παρέρχεται και η επιθυμητού, ώστε όμω πράγματι το θέλμα του θεού μένει στον αιώνα. Και είναι μια εμπειρία η οποία χαράκτη και σε μένα, αλλά και σε όλη μου την οικογένεια, πολύ έντονα. Και έτσι πήραμε μία απόφαση ότι δεν θα πρέπει να μα επηρεάζει ο κόσμο και υπάρχει αυτό ο διαχωρισμό. Και πρέπει ο χριστιανό και πω μάλλον ένα άνθρωπο του Θεού να πάρει αποφάσει τη ζωή. Αποφάσει οι οποίε θα κρύβουν.

Σπύρος 30:17

Πολύ ωραία, για να μου καταρχά σε ακούσουν το ίδιο, είχα ξακούσει γιατί την είχα ξακούσει και μου άρεσε πάρα πολύ, περίμενα την πει. Καταρχά ευχαριστούμε το Θεό γιατί παίρνω από το μάθημα για το δίδυμα που πήρατε από όλο αυτό μπορεί να πούμε ότι έκανε κάτι απίστευτο Θεό. Δηλαδή εκεί είναι όλο το κύπτω για να σα να καταλάβετε τι γίνεται. Εγώ το πιστεύω αυτό ότι για τέσσερι τρει ψυχέ, τέσσερι τέσσερι ψυχέ ο κύριο που ήταν μέσα σε ένα περιβάλλον κοσμικό, ένα περιβάλλον πονηρό για τα παιδιά του θεούπομάλια για την περική αθόδιο τη ηλικία. Επέτρεψε να γίνει αυτή η αναστάτοση για να κοινωνεί ο λόγο γύρω για να προστατεύσει τα παιδιά του αλλά και να λάβουμε και ένα δίδαμα. Τι θέλω έχουμε.

Κωνσταντίνος 30:58

Γενικά ο Θεό δεν περιορίζεται. Αν θέλει να κάνει κάτι πέρτω δικαίου ή πέρτου πιστού, δεν περιορίζεται. Και μου έρχεται στο μυαλό του άρεση να το πούμε και γραφικά. Μού έρχεται στο μυαλό Δαβίμαι με τον Σαού. Κάποια στιγμή τον κυνηγά ο Σαούλ χρόνια του καινούργιο στον Δαδί. Κάποια στιγμή τον περικώνει και με το που πάει να τον πιάσει φτάνει κοντά για να τον πιάσει. Λέει, έρχονται μητέχει προ το Σαούλ και λέει φιλιστέ, νομίζω φιλιστέ δεν λέει εφόρμησα στη γη. Και εισόγαινε το Σόλματα μαζεύει όλο να πάει να επεσκρατήσει το τόπο. Δεν έχει περιορισμού ο Θεό. Το τι θα κάνει υπέρ. Υπέρομω του πιστού.

Σπύρος 31:30

Υπέρ του πιστού, προφανώ. Και για έναν πιστό. Και για ένα.

Κωνσταντίνος 31:33

Το αριθμό δεν έχει νόημα, δεν έχει σημασία, ένα μπορεί να είναι. Δεν έχει περιορισμού ο Θεό.

Σπύρος 31:38

Συμφωνώ απόλυτα έτσι, αυτό μα δείξει και ο κύριο στηνγγραφία, αλλά και από αυτέ τι όμορφο εμπειρία όπω μοιράστηκε ο Γιάννη τώρα μαζί μα και μα δίνει πολύ ωραία ερεθίσματα, αλλά και πολύ ωραία διδάγματα. Ο χριστιανό δεν μπορεί να έχει κέτα του θεούτα του κόσμου. Και όταν λέμε τα του κόσμου για να γίνει διαφηνήσει νόημα θέμα πριν το κάνουμε αυτό που είναι χοντρικά. Τα του κόσμου έχει μια μεγάλη ειδοπία διαφορά το ότι ζούμε μέσα στον κόσμο και ότι τι αγγίζουμε από αυτό το περιβάλλον. Δηλαδή ουσιαστικά ο Θεό αυτό το οποίο μα διδάσει και θέλει για τα παιδιά του Θεού είναι να μην παίρνουν σε πράγματα που όπω ⁇ έρχεται ούτε οικοδομούν, αλλά πόσο μάλλον επιφέρουν αμαρτολέ κινήσει, αμαρτολέ πράξει προ τον άνθρωπο του Θεού. Άρα είναι ένα συνολικό αποτέλεσμα.

Κωνσταντίνος 32:24

Και όπω το είπε και ο Γιάννη πολύ ωραία, ένα περιβάλλον το κύπδο, το οποίο έχει έντονη έκδει την αμαρτία. Και για ένα παιδί δημοκρατού, ακόμα αντιπέζει ένα μεγάλο, όχι και το αντίστοιχο. Όχι, αλλά πόσο μόνο για ένα παιδί δημοτικό.

Σπύρος 32:39

Πήγα στο γεντό, κάθε κυριαρχία που πριν πιστεύω, όλοι μπαίνοντα. Οπότε βίωσα, έχω βιώσει την αθμόσφερα είναι αποπνηκτική. Δηλαδή, παίρνει ότι μπορεί να είμαι σε παρασυρίε εύκολα κι εσύ να μπει σε αυτό το κλίμα και σε αυτόν τον αριθμό, σου δίνει μια αίσθηση παιδιά και δεν ξέρω και εγώ τι γίνεται και με ένα πανηγύρι γύρω από κάτι το οποίο πραγματικά δεν έχει νόημα.

Η Γραφή Δίνει Κατεύθυνση

SPEAKER_01 33:07

Χαριστού μου όμω το Θεό πραγματικά που πιστεύουμε σε ένα ζωντανό και αλυφόνο Θεό, όπω είπαμε, και μα ενισχύει την μύση με τέτοιε εμπειρίε και περιστατικά. Και πράγματι λοιπόν μου χάσει αυτή την εμπειρία, διότι όπω είπαλωσαν δύσκολα χρόνια, για ένα νέο και πόσο μάλλον για ένα νέο που πηγαίνει ακόμα και σχολείο, το γυμνάσιο και το Λίκιο. Εκεί όπω είπαμε η αμαρτία ήταν ακόμα πιο έντονη. Οι επιρροέ του κόσμου ακόμα πιο έντονε. Και πώ πραγματικά θα στηριχθεί ένα παιδί νέο μέσα σε αυτό το περιβάλλον, μόνο με την προσευχή και με το λόγο του Θεού. Αυτό που λέγαμε και στην αρχή. Και ο Θεό μου χάρισε μια πολύ ωραία εμπειρία και στο γυμνάσιο. Θυμάμε αν δεν κάνω λάθο ή μου στη Δευτέρα γυμνασίου τότε και είχε προγραμματιστεί μια εκδρομή που θα πηγαίναμε μονοήμερ στα καλάβρα. Και δεν θα ήταν μόνο το πρωί, δηλαδή, θα ήταν όλη τη μέρα, θα γυρνούσαμε το βράδυ.

Σπύρος 33:56

Είναι ωραία στα καλάβρη. Είναι ωραία.

SPEAKER_01 33:59

Ωραία και για σνόμου. Ένα δρομικό. Και θυμάμαι, δεν είχα ξαναπάει εγώ τότε στα καλάβρα όταν ήμουν ένα δευτέ γυμνασίου. Και ακούγοντα λοιπόν για αυτή την εκδήλωση τη εκδρομή, γύρισα στο σπίτι και λέω τέλεια θα πάω λέω στα καλάβρα. Θα πάω και με τα παιδιά και με το σχολείο, θα είναι οκεί μόνο ημέρη, αλλά θα περάσουμε ωραία. Όμω συγγενή μου ακούγοντα ότι θα είναι και ολόκληρη μέρα, δεν θα είναι μόνο το πρωί, δεν του άρεσε και πάρα πολύ ιδέα. Και μου είπαν ότι εντάξει, μπορεί να το ξανασκεφτεί. Μπω με πα, για ξανασκέψω και εγώ λίγο στην εχωρήθηκα ευρέα να το πω εισαγωγικά και μου είπαν ωραία, πήγαινε προσευχή σου και ότι σου πει Θεό να κάνει. Και πράγματι, εγώ λοιπόν, θυμάμαι, πήγα γονάτισα. Μέσα στην καρδιά μου ότι εγώ θα προσεφτώ αλλά θα πάω. Θα πάω στην εκδρομή. Και γονατίζω λοιπόν και με ηλικρινή καρδιά ζητάω από το Θεό να μου φανερόσει τι να κάνω. Και δεν θα το ξεχάσω, θυμάμαι ποτέ αυτό, γιατί δεν το έχω ξαναδιαβάσει, θυμάμαι, μπορεί να το έχω ξαναδιαβάσει, αλλά όχι μα αυτή την έννοια τόσο έντονη. Ανοίγω τη γραφή μου και πέφτω στη σελίδα 1076 είναι στην επιστολή πέτρου Α σε ένα εδάφιο, μοναδικό πραγματικά. Είναι από το κεφάλαιο γάμμα, συγγνώμη από το κεφάλαιο Δέτα και από το εδάφιο 4. Το οποίο αναφέρει και διατούτο παρεξενεύονται ότι εσεί δεν συντρέχετε με αυτού και στην αυτή εκχίσει τη ασωτία και σα βλαθμού. Το διαβάζω λοιπόν εγώ αυτό το εδάφιο. Και λέω τώρα τι διάβαζα εδώ. Το ξαναδιαβάζω. Και ήταν πραγματικά η απάντηση στην προσεφή που είχα κάνει λίγα λεπτά πιο πριν. Και ο Θεό μου παίρνει τότε και τα νεύρα λίγο που είχα κι στενοχόδια και μου δίνει μια ειρηνή, μια ανάποψη μέσα στην καρδιά και βγαίνω λοιπόν από την προσευχή μου και λέω στου γονεί μου δεν θα πάω τελικά στην εκδρομή. Ξαφνιάστηκαν οι γονεί μου, είδα αυτή την αλλαγή, σου λέει τι έγινε τώρα στην προσευχή. Και του διαβάζω αυτό το εδάφιο. Και πράγματι λοιπόν δεν πήγα σε την εκδρομή και ευχαριστώ πάρα πολύ το Θεό που δεν πήγα. Γιατί την επόμενη μέρα μετά την εκδρομή, όταν πήγα και πάλι στο σχολείο, στο πρωί, το στην πρωινή λοιπόν προσευχή που κάνουν τα σχολεία βγήκε ο διευθυντή και ξεκίνησε να μοιράζει από βολέ και μόνο ημέρε και διήμερε και τρίμερε από βολέ. Καθώ είχαν γίνει πολλά παραπτώματα εκεί στην εκδρομή, είχα πάει και μέσα σε super μάρκετ, μήνυμά, είχαν κλέψει στα παιδιά. Προκαλέσσαμε και μετά και διάφορε φορέ μέσα στο πουλαν στα καθήματα. Και γενικότερα δεν ήταν μια πολύ καλή εκδρομή όπω εξελίχθηκε. Και ευχαριστώ πάρα πολύ το Θεό γιατί και μου έδωσε το μάθημα αυτό και βλέπω πραγματικά και τώρα που έχω λίγο μεγαλώσει, ότι αυτό μου δίνει διδάγματα τη δάγματα το να μην συγκεντούμε με τον κόσμο. Αυτό το οποίο ήταν και το δίδυγμα που είπα πριν και με το άκα. Και σε αυτή την περίπτωση τι μου είπε ότι άλλο είναι ο χριστιανό άνθρωπο, το παιδί του Θεού και άλλο ο κοσμικό. Άλλε οι επιθυμίε ενό παιδιού το οποίο έχει μεγαλώσει την εκκλησία, άλλε οι επιθυμίε ενό παιδιού το οποίο έχει μεγαλώσει τον κόσμο. Και ευχαριστώ πολύ το Θεό που μου τα δίδαξε όλα αυτά, γιατί πραγματικά ακολούθησαν και ακόμα πιο δύσκολα χρόνια. Με ακόμα μεγαλύτερη θα μπορούσαμε να πούμε αμαρτία στην καθημερινότητα με χείλση τη αφοτία όπω το γράφει και στο συγκεκριμένο εδάφιο. Όμω έγοντα αυτέ τι δύο πολύ έντονε εμπειρίε μέσα στην ζωή μου και στην καρδιά μου, ο θεωρεί να ευχαριστώ το θεόρα που με έχει φλάξει μέχρι και σήμερα. Βέβαια τι είπαμε μαζί με να γίνει στον ποτέ πανεπιστημί.

Κωνσταντίνος 37:22

Θυμάμε το εδάφιο που λέει και το λένε συνήθω τα ακούμε για του γονεί. Δύδαξε το πεδίο εντιότητα αυτό και δεν θα απομακρυνθεί ούτε το γεράσει. Και βλέπουμε ακριβώ ότι είναι και ο Θεό. Έτσι, δηλαδή, δίδαξε το πεδίο με εμπειρία εκότε και ο κόμπο να γεράσει τα θυμάτια και θα τα ακολουθεί.

Πανελλήνιες Καραντίνα Και Πειθαρχία

Σπύρος 37:43

Τι ωραία, πραγματικά ήδη αυτά χαράχθηκαν στη μνήμη του και τα συνολικά και τρώσω εμπειρία. Αυτό είναι το ωραίο. Δηλαδή δεν ότι απλώ από κάτω του έμεινε τάξη στο μυαλό και το έτσι και έχουν χαρακτήρι. Για να δαμολογεί εδώ σε εμά και αυτό αποτυπώνει το πόσο έντονα μέσα του όλο αυτό είναι κατοχυρωμένο, θα το έλεγκα.

SPEAKER_01 38:06

Πράγματι, έτσι είναι. Και ευχαριστώ το Θεό για αυτέ τι εμπειρίε, γιατί όπω είπαμε και πριν ενισχύουν την πίστη ενό ανθρώπου και πόσο μάλλον ενό νέου. Έτσι, προχωρούσε λοιπόν τα χρόνια σιγά σιγά, έφθασα και στο Λίκιο, που ξεκίνησα λίγο να ασχολούμαι περισσότερο με το ότι θα κάνω στο μέλλον μου και τον επαγγελματικό μου προσανατολισμό. Και πράγματι ήρθαν και η περίοδο με τι πανελίνε. Ήταν μάλιστα επανελήνε, την περίοδο που έδωσα ήταν ταυτόχρονα και έρθει ο κορναϊόν στι ζωή μα. Ήταν το 2020.

Σπύρος 38:35

Γενώ γιατί ήταν τι ζέσμα και πραγματικά ήταν.

SPEAKER_01 38:38

Το νιώσαμε πολύ. Το νιάσαμε πολύ έντονη. Η αλήθεια είναι ότι με βόλευσε λίγο εμένα γιατί κλειστήκαμε όλοι στα σπίτια. Οπότε δεν υπέρχανε έξω βόλτε κλπ. Οπότε ήταν όλη γλυμένε στα σπίτια και κάθο και εγώ και διάβασα περισσότερο.

Σπύρος 38:52

Δύσκολα πραγματικά και ωραία περίοδο. Μπορώ να πει δικά η αρχή που συγγνώμη να κάνω μια λίγο παρέφυση. Άσκητο, αλλά είμαι και τον αναφέρεται εσεί να θυμούμε λίγο. Θυμάμαι πώ όταν κλειστήκαμε, εκεί που επειδή είμαι ένα ζωγράφο μέσα στην πόλη που πάω κάθε μέρα τα delivery ball με τα. Απόλη τη χεία. Λέει, και ζούσα στο βουνό. Δηλαδή μόνο, ήταν για μένα υπέροχο. Δεν ξέρω οι άλλου, αλλά εί μου έτσι πάρα πολύ. Φεβαιω, φοβερό. Και είμαι και από του πρώτου στην Ελλάδα που είχα κλείσει κορμητ. Σα εγώ πήγαινο.

SPEAKER_01 39:25

Από τα πειράματα.

Σπύρος 39:26

Από πειράματα, εγώ το βίβεσα.

SPEAKER_01 39:28

Και έτσι λοιπόν, ξεκίνησα, ακολουθήσα και τη θεωρητική κατεύθυνση. Μάλισαν πάρα πολύ από μικρή ηλικία επειδή είχα μεγαλώσει έτσι και με πειθαρχία και μάλιστα γενικά. Και ακολούθησα και επιθυμούσα να ακολουθήσω στρατηγικέ σχολέ και σώματα ασφαλεία, αυτό ήταν ο στόχο με εγώ μικρό. Ακολουθούσα λοιπόν τη θεωρητική κατεύθυνση, ξεκίνησα να διαβάζω. Και ήταν σίγουρα μια δύσκολη περιορίζον των κορυνά και από πνευματική απόψιο, γιατί όσο τόσο πολύ διάβαζα που δυσκολευόσουν λίγο να πω να βρίσκεται χρόνο για την προσευχή ή για να διαβάζω λόγω του Θεού. Όμω ευχαριστώ γιατί είχα μάθει από μικρό παιδί και μου είπε είχε γίνει κτήμα και νοτροπία στη ζωή μου το να διαβάζω το λόγο του Θεού και να προσεφύχουμε κάθε μέρα. Να μην περάσει δηλαδή η μέρα χωρί να έχει ανοίξει τη γραφή και να προσευχή. Ευχαριστώ το Θεό πραγματικά τότε και την περίοδο και για το Zoom, που το είχαμε πολύ έντομα στην καθημερινότητά μα και παρακολουθούσαμε μηνύματα αδελφών και πολύ ωραίε ομολογίε εμπειρία. Μάλιστα συγκεκριμένα γνωρίζει τότε και το σπίτω. Σωμώ. Τότε το μάθηκαν όλοι.

Σπύρος 40:31

Δεν κάνει διαφημιστο ζωή. Ήταν απλώ το χρησιμοποιήσαμε κατακόρμη. Καλά. Είναι σαν να έχουμε βαφείσει τι ηλεκτρονικέ διασυνδεύσει εξαποστάσει τα μπροστά. Πώ λέμε το Άζα που έχει πάει. Γιατί λέμε όλα Άζα.

Σχολή Αστυνομίας Και Πνευματική Στήριξη

SPEAKER_01 40:43

Έχει μπει πολύ έντονα στην κίνηση την περίοδο. Και ευχαριστώ το Θεό γιατί πράγματι τάξη στάθηκα. Και ήρθε η περίοδο λοιπόν, έγραψα πανελίμη πίγα αρκετά καλά. Και ο Θεό μου μου χάρισε μπήκα σώματα ασφαλεία και στη σχολή τη αστυνομία. Και πέρασα μάλιστα στη σχολή τη Κομινή, μακριά από την Αθήνα. Και τότε ήταν η πρώτη φορά που κλείθηκα 18 χρονών. Μιλά στη γλώσσα από τώρα. Ο πύργο ξέρετε καλά. Όπω είπε στην αρχή ανάλογα. Και κλίθηκα λοιπόν, 18 χρονών παιδί, μόλι είχα τελειώσει το σχολείο, να εγκαταλείψω και το πατρικό μου το σπίτι που είχα μεγαλώσει μέχρι τότε και την εκκλησία που είχα μεγαλώσει για να πάω να σπουδάσω στη σχολή τη κομτηνή. Ήταν σίγουρα μια πολύ δύσκολη περίοδο για μένα, κάτι πρωτόρο. Πιστεύω και για κάθε παιδί το οποίο πάει να σπουδάσει. Είναι κάποια καινούργια εμπειρία, νέο περιβάλλον, νέο περιβάλλον. Στην αρχή θα δυσκολευτείτε εννοείται ο τρόπο που αμογείο είναι σίγουρα δύσκολο.

Κωνσταντίνος 41:42

Δεν φυμίζονται και για τα σώματα ασφαλεία και ο στρατό για τι συνθήκε διαβίωση.

SPEAKER_01 41:47

Αφαντά λίγο μου άρεσαν επειδή μου, ότι είχα μεγαλώσει λίγο με τα αρχαία και αυτά, ήθελα να τα δω. Αλλά περισσότερο αλλάζει η καθημερινότητά σου από αυτά που έχει συνηθίσει. Και πόσο μάλλον και για μένα που είχα μεγαλώσει στην εκκλησία, ξαφνικά να πηγαίνω από μια εκκλησία που θα μπορούσαμε να πούμε, που είναι γεμάτι με νέου γεμάτη με δραστηριότητε και όλα αυτά τα οποία είχα ζειή και μεγαλώσει. Σε μια εκκλησία η οποία ήταν αρκετά μικρότερη και χωρί νεολα. Ήταν μια απότομη μεταβολή για μένα. Πηγαίνα λοιπόν στην κομμοτινή, ευχαριστώ το Θεό ότι με στήριξε έκατσα 2,5 χρόνια. Ενάμηση συγκεκριμένα, γιατί τον άλλο χρόνο τον έκανα στην Αθήνα, πρακτική. Ο Θεό με στήριξε. Είχαμε πάλι καλά, όπω είπα και πριν τι συναντήσει του ζωμαι ταδέλφια.

Σπύρος 42:32

Όσου είσαι στη σχολή. Πήγαινε σε κάποια εκκλησία εκεί. Ήπαιχ στην κομμοτινή, είχε κάποια προσέγγιση. Προλάβαινε, μπορούσε κάτι επαφή με τον κύριο.

SPEAKER_01 42:40

Ευχαριστώ πραγματικά το θεοδήμα είχαμε εξόδωτο Σαβατοκύρια, οπότε μπορούσε και πέγαινα εκκλησία την κυριακή και τι τετάρτε, όπου. Τερτα μου. Τετάρτε απόγευμα, τα ξέρω θέλωμα. Και θα ήθελα να με μνημεσω πραγματικά στην ομολογία μου τον αδελφό του χρήστο, έναν αδελφό ο οποίο δεν είναι νέο, είναι ηλικιωμένο θα μπορούσαμε να πούμε στην εκκλησία τη κομματινή, ο οποίο μου στάθηκε σαν πραγματικό αδελφό που δεν είχα παρέα στην εκκλησία θα μπορούσα να πούμε, γιατί οκ, ήμουν ένα νέο και ήθελα να κάνω και παρέα με νέο. Αλλά ένα αδελφό ο οποίο με αγκάλιασε, με έβαλε στο σπίτι του, μου πρόφερε φαγητό, κάναμε κοινωνία μεταλλείων, συζητούσαμε για θέματα πνευματικά, για θέματα καθημερινά και φρόντιζε. Με φρόντιζε πραγματικά και εκεί ένιωσα την αγάπη των αδελφών. Το οποίο το είχα ζήσει εδώ στην Κηφιά, αλλά εκεί το ένιωσα ακόμα πιο έντονα γιατί το έχω εγώ προσωπικά ανάγκη. Γιατί εδώ μπορεί να μην το είχα τόσο ανάγκη, γιατί ήταν η καθημερινότητά μου από μικρό παιδού. Είναι πολύ διέκρυνε. Και δεν μπορούσα να το διακρίνω, αλλά εκεί που ένιωσα εγώ πραγματικά την ανάγκη. Δεν είχα δηλαδή να ωλέ με κάποιον να κάνω παρέα στην εκκλησία. Ήρθα ο αδελφό, με αγκάλια σε μεέλε μέσα στο σπίτι του και είχα κοινωνία μεταλλίων που μπορεί όχι με ένα συνομίλ, αλλά με έναν αδερφό που ήταν σαν ασθηνομίκο. Γιατί μιλάγαμε πραγματικά πολύ ελεύθερα και πολύ ωραία. Τι ωραία, εδώ ξέρω θέα. Και ευχαριστώ πολύ το Θεό. Και μέσα στη σχολή εννοείται και προσεφμό να το διατήρισε αυτό και διάβαζα το λόγο του Θεού. Σίγουρα πιο δύσκολα.

Σπύρος 44:06

Όμω επειδή χώρω να γονατήσει σε κάποια σημεία γενικότερα η προσευχή. Και στην αρχή γιατί ξέρω πώ είναι το περιβάλλον.

SPEAKER_01 44:13

Ναι, στην αρχή ήταν λίγο πιο δύσκολο το να γονατήσω. Δεν ήθελα να προκαλέσω και λοιπόν, γιατί δεν ήμουν και μόνο που στο θάλαμο που έμενα και κοιμόνα. Όμω αργότερα όπου μου δινόταν η ευκαιρία και ήμουν και μόνο μου γενικά στο θάλαμμα και ναι. Ενώ είτε είχα μιλήσει σε κάποια παιδιά για το Θεό. Δεν ήταν δηλαδή ότι τράπηκα και εκδηλώθηκα, και μίλησα και για το λόγο του Θεού και για τι απόψει του λόγου του Θεού και για το Θεό. Σίγουρα υπήρχαν και κάποιοι οι οποίοι εντιώθηκαν, αλλά ήταν ορίτει ότι κάναμε και μικοδομητική συζήτηση.

Σπύρος 44:48

Κάποιοι έπιασαν κάποια πράγματα.

SPEAKER_01 44:50

Ακριβώ, ακριβώ. Ήταν εντάξει, μια περίοδο σίγουρα για μένα θα μπορούσα να πω εισαγωγικά ξηρασία από άποψη πνευματικών. Όμω ευχαριστώ το θεότητε ότι με στήριξε. Ακόμα και σε αυτή την περίοδο τη δύσκολη ξηρασία, ωστόσο με στήριξε.

Σπύρος 45:03

Επιβίωσε όμω, έπρεπε να τη ζήτησε αυτή η τιμή που σε βοήθησε. Να στεώσει καλύτερα και το περπάτημά σου, να εκτιμάσει και κάποια πράγματα παραπάνω. Ακριβώ, ακριβώ.

Επιστροφή Στο Έργο Και Αγάπη

SPEAKER_01 45:11

Γιατί αποκομίζει και είναι εμπειρία και όπω είπε, πήρω, εκτιμάστο παραπάνω, όπω και είπα και ένσα πολύ έντονα την αγάπη του αδελφού. Έτσι λοιπόν, τελείω ο νάμιση χρόνο που είμαι να πάνω στην κομμοτινή και ήρθα εδώ στην Αθήνα. Έκανα λοιπόν την πρακτική μου. Και θυμάμαι τότε επέστρεψα και στην εκκλησία, στα αδέφια και μπήκε ακόμα περισσότερο έντενα ο ζήλο μου, τότε εκδηλώθηκε έντονα, να μπω στο έργο του Θεού. Γιατί το οποίο μπορεί μέχρι τότε Οκ, ήμουνα στο έργο του Θεού, αλλά όχι να μου μπει έντονη επιθυμία και τόσο έντονο όσο που μου μπει και τότε. Και ήρθε λοιπόν στην εκκλησία και μπήκα σε αρκετά έργα. Γιατί ήθελα να υπηρετήσω του αδελφού, όπω θα αναφέρεται και στην Αγία Γραφή και να ζήσω έντονα την εκκλησία. Έντονα όλα αυτά τα οποία διαβάζουμε και βιώνουμε καθημερινά στην εκκλησία.

Σπύρος 46:01

Πιστεύει έπεξε ρόλο σε αυτή την επιθυμη που σου μπήκε αυτό που βίωσε την κομμάτι από τα τέσσερα. Είδε κάτι από τα δέχια ή κάτι με την εκκλησία εκεί που ξύπνησε την επιθυμητή αυτήνά.

SPEAKER_01 46:11

Θεωρώ ότι σίγουρα έπαιξε ρόλο αυτό. Γιατί όπω είπατε από την εξηρασία σε εισαγωγικά την οποία βρισκόμνα και από την εκδήλωση αγάπη που γεύθηκε από τον αδελφό του χρήστο. Όταν γύρισσα στην εκκλησία ξεκίνησα να εκτιμό κάποια πράγματα περισσότερο. Και ήθελα σισαγωγικά να μηνμηθώ και τον αδελφό του χρήστη. Πώ μου προσφέρθηκε, πώ μου έδειξε αγάπη σε μένα όταν το έχω ανάγκη. Έτσι λοιπόν, ήθελα και εγώ να εκδηλώσω την αγάπη μου στα αδέρφια, όταν το έχουν ανάγκη, να τα υπηρετήσω τα αδέρφια και εγώ και θεωρώ σίγουρα ότι έπαιξερό.

Κωνσταντίνος 46:44

Θα το πω λίγο διαφορετικά και κλείνοντα σιγά σιγά. Θα το πω και λίγο διαφορετικά ο λόγο του Θεού λέει να μην αγαπάμε με λόγο και με γλώσσα. Αλλά με έργο και με αλήθεια. Καν έχει ζήσει και αν έχει βιώσει, αν έχει ⁇ εμπειρία να σε αγαπάνε με κόπο, δεν ξέρει πώ είναι να αγαπάσει και πώ ⁇ πρέπει να αγαπάσει. Αλλάζει λίγο η πρόπτική.

Σπύρος 47:06

Βέβαια, βέβαια. Και είδε είπε ο Γιάννη, ότι είδαμε να μηνθούν αριθμό το χρήση, δηλαδή. Το άρεσε αυτό το παράδειγμα για να το εφαρμόσει και ο ίδιο. Γιατί με λόγια χτίζω ανάγκα και 100 γι' αυτό.

SPEAKER_01 47:17

Αν δεν υπάρχουν οι πράξει που λέμε.

Σπύρος 47:19

Τα λόγια καλό είναι να εκφράσει την αγάπη σου, γιατί είναι έτσι πραγματικά μια ωραία αίσθηση ικανοποίηση, γιατί το εκλαμβάνει ψυχολογικά και βλέπουμε εκδηλώσει αγάπη, αλλά αυτό πρέπει να βρίσκεται και εφαρμογή στην πράξη. Θα κάποιε θερμίδε λέγω.

Κωνσταντίνος 47:38

Και το άλλο πάλι που θα αναφέρω, γιατί όπω το πάλι πολύ ωραία το είπε, Γιάννη, μερικά πράγματα εκτιμάμαι ότι τα χάσουμε. Ακριβώ. Έτσι μου και εγώ δεν εδώ λέω έξω από το χώρο, αλλά όντα σε μια μεγάλη εκκλησία δεν είναι δεδομένο. Όταν έρθει στην μικρή και σου λύψουν όλα τα έξρα που προσφέρει. Όταν ξεκινάει και εκτιμάσαι. Δεν μπορεί να εκτιμά αυτά που είχε. Έστω λέω από προσωπική πήραν. Από όλο την εμπειρία νομίζω είναι αυτό.

Σπύρος 48:08

Τώρα, επειδή πλησιάζουμε λίγο προ το τέλο, έχουμε πολύ βάτη λεπτάκια. Ότι σου βάλει θέλω στην καρκία μια εμπειρία κάτι το οποίο εστά ότι θε να πει, το οποίο θε να μοιραστεί με τον κόσμο, κάτι που να εμφέφ. Οπότε τώρα.

Μια Παρηγοριά Στη Θλίψη

SPEAKER_01 48:19

Θα ήθελα να μοιραστώ κάτι τελευταίο το οποίο το είσει και τώρα, δηλαδή δεν έχει περάσει πάρα πολύ καιρό από τότε. Να έχουμε και κάτι φρέσκο. Ευχαριστώ το για την τάξη ολοκληρωσε και τη σχολή, τη κομματινή, ήρθα εδώ στην Αθήνα και σίγουρα εντάξει, βιώνουμε, όπω είπαμε και στην αρχή, δύσκολε στη γμέ στη ζωή. Ο κόσμο γίνεται ακόμα πιο σκληρό. Τα σημεία τη γραφή θα ξεκινάει και εκπληνόταν. Καθώ ζούμε και βιώνουμε τι έσχετε ημέρε. Και όσο βλέπουμε πω πλησιάζει ο καιρό του ερχομού του Ισού Χριστούν για να παραλάβει την νύχλη του την εκκλησία. Η ζωή και οι δυσκολίε θα είναι ακόμα πιο έντονε. Και αυτό τι συνεπάγεται πω η θλήψη και η στενοχόρια που θα βιώνει ο Χριστιανό και όλοι οι άνθρωποι θα είναι ακόμα πιο έντονοι. Και εκεί είναι το κρίσιμο σημείο το πώ θα το διαχειριστεί αυτό ο άνθρωπο ακριβώ. Και θυμάμαι είχα να έρθει και μένα εκείνη την περίοδο λίγο κάτι δυσκολίε στη ζωή μου και είχα κάποια στιγμή κάποια έντονη θλείψη στη στενοχόρια, βίντεο κάτι δύσκολη εκείνη την περίοδο. Και είχα γονατήσει και ζητούσα έντονα από το θεό να μου πει τι θέλω να σε ξαναδώ, θέλω να σα γεγώ για άλλη μια φορά για να ενισχυθεί η πίστη μου. Με μια εμπειρία με κάτι, θέλω να μου δείξω ότι ασχολήσει μαζί, μου είσαι ακόμα μαζί μου. Κίνη τη στιγμή το θέλει, το θέλει για σάριμα. Και θυμάμαι στη δουλειά. Θα ξέρει και στην σπίτια οξυματικό υπηρεσία, σχολιώνα με κάποιε δικογραφίε. Και ζούσα έντονα λοιπόν εκείνη τη θυλήψη. Ζούσα έντονη εκείνη τη θύψη και τη συνοχώρια και φέρνουν έξω από το δρόμο έναν άνθρωπο που έχει αποδράσει από μια ψυχική κλινική. Και τον φέρνω λοιπόν, τον αφήνουμε εκεί στο ένα κάθισμα στο Γραφείο του Εξοδικού Υπηρεσία Προκειμένου και να ηρεμήσει λίγο, αλλά και να έρθει μετά το εκάβω να τον παραλάβει να τον γυρίσει πίσω. Και έτσι όπω λοιπόν καθόλουταν λοιπόν αυτό ο άνθρωπο εκεί, ήταν δίπλα μου και ένα προεστάμενο και έτσι και πέρα βγει βλέπαμε τι δικογραφίε. Και πιάνει λίγο προεστάμενο συζήτηση με τον άνθρωπο αυτό που είχαν φέρει από έξω για να τον ηρεμήσει κλπ. Και του λέει χαριτωγόνα. Πώ τον βλέπει εδώ τον μιτσερικά και δείχνει εμένα. Και απαντάει αυτό ο άνθρωπο, εσύ λίγο να τον βλέπει σαν μπιτυρικά, αλλά να ξέρει ότι από πίσω του κρύβεται κάτι πολύ μεγάλο. Το ακούω εγώ αυτό, και εκεί όπω ήμουνα και ασχολιώνουμε τι ιστογραφίε, μένω άφωνο και συνεχίζω. Μετά ολοκληρώθηκε λοιπόν το περιστατικό, έφυγε. Και το πήρα αυτό πραγματικά αδερφή μέσα στη καρδιά μου, σαν απάντηση στην προσευχή μου, την οποία είχα κάνει την προηγούμενη μέρα. Λέω θέλω να μου επιβεβαιώσω ότι είστε μαζί μου ότι ασχολήσει θέμουν μαζί μου. Και ήρθε αυτό ο άνθρωπο και τι μου λέει ότι πίσω από αυτό τον άνθρωπο κρύβεται κάτι πολύ μεγάλο. Το οποίο τι είναι ο Ισό Χριστό. Και είναι η παρηγοριά μα στι λήψει μα. Το ευχαριστώ πάρα πολύ το θεό. Και θα ήθελα να κλείσω και με αυτό πω σε μια ερώτηση που μπορεί να προκύψει στον καθένα μα και σε μένα προσωπικά, γιατί εντάξει και εσεί ⁇ νέοι άνθρωποι είμαστε. Τι είναι αυτό το οποίο έχει κρατήσει σαν νέο μέχρι και τώρα στην εκκλησία. Γιατί σίγουρα έχω μεγαλώσει στην εκκλησία μπορεί να μην έχω εμπιδευτεί τον κόσμο. Σου λέει δεν έχει δοκιμάσει τον κόσμο. Τι είναι αυτό το οποίο σε κρατάει στην εκκλησία. Και μου έχει γίνει εννοείται αυτή η ερώτηση και προγραμματίστηκα όταν μου γίνει αυτή η ερώτηση γιατί μπορεί να μην έχω δοκιμάσει όντω τον κόσμο. Όμω κατευθείαν ήρθε μέσα στην καρδιά μου μια απάντηση θεωρώ πολύ ελκρινή, η οποία πια είναι ότι αυτό το οποίο με έχει κρατήσει μέχρι και σήμερα μέσα στην εκκλησία, όλα αυτά τα 23-24 χρόνια τα οποία βιώνω, τι είναι η αγάπη του Ιισού Χριστού για μένα. Γιατί έδωσε πραγματικά ο Θεό έστειλε τον γιό του και τον έκανε θυσία πάνω στο σταυρό για τον καθένα εξχωριστά και για μένα. Και θα θέλα να κλείσω, διαβάζοντα αυτό το εδάφιο, που πραγματικά είναι για μένα πυσίδα και κατεύθυνση στη ζωή μου, είναι από την επιστολή προσδωμάου, είναι από το κεφάλαιο είτα και από το εδάφιο 34. Τι θέλει μα χωρίσει από τι αγάπη του Χριστού, θυψήσει ή στενοχωρία ή διαγνωμό ή πίνα ή γυμνώτη ή κίνδυνο ή μάχερα, καθώ είναι και γραμμένο ότι είναι κάσου θανατούμε θα όλη την ημέρα και λογίστημα ω πρόσβατα σφαγή. Αλλά η σπάντα ταύτα υπερνικό με του αγαπημένο σε εμά, επειδή είμαι πεπισμένο ότι ούτε θάνατο, ούτε ζωή ούτε άγγελοι, ούτε αρχέ ούτε δυνάμει, ούτε παρόντα ούτε μέλλοντα, ούτε ψωμω ούτε βάθο, ούτε άλλοι τη κτήσει θέλει δημιουργήσει να χωρίσει εμά από τι αγάπη του Θεού τη Εγριστόή σου εν κύριο εμπόνε. Και είδε πραγματικά θεώ να μα διατηρήσει μέχρι στο τέλο κοντά του.

Κωνσταντίνος 52:56

Αμμή. Και θα κάνω ένα σχόλιο πριν κλείσει και δεν χάνει τίποτα που δεν έχει δοκιμάσει κόσμο. Πραγματικά δε χάνει. Τίποτα.

Τελικός Λόγος Και Προτροπή

Σπύρος 53:05

Εγώ να σου πω για αν δεν ήθελα να κλείσει γιατί λέει να κλείσουμε ένα κλείμα. Οπότε δεν ήθελα να κλείσει. Αλλά η πίεση του χρόνου τώρα δεν μα το επιτρέπει και για όσου θα ακούουν να ξέρουν ότι έχουμε έναν περιορισμό στο χρόνο με βάση τη πλατφόρμα που φιλόξενε τα podcast. Αυτό είναι ο λόγο για πιο ανακού και γι' αυτό έχουμε αυτό τον περιορισμό. Μακάρη να έχαμε να καθόμαστε δύο-τρει ώρε να ακούουμε παιδιά σαν αδέρφια, τα οποία έχουν το μόνο καλό έχει να μα κάνει αυτό. Δεν υπάρχει τίποτα αρνητικό. Πραγματικά είναι ίσω και από τα λίγα πράγματα που δεν υπάρχει τίποτα αρνητικό όταν υπάρχει παρουσία του θεού είναι όλα θετικά, όλα καλά. Οπότε εμεί αγαπη ακροατέ, θα σα αποχαιρετήσουμε για ακόμα μια φορά. Έτσι με το ραντεβού, την επόμενη μέχρι επόμενη κυριαρχία, αυτή είναι η συχνότητα. Και θα θέλαμε, αν πιστεύω ότι κάποιο πρέπει να ακούσει αυτό το επεισόδιο, να το πάρει, να το κοινοποιήσει, να το προωθεί σε κάποιον που πρέπει να το ακούσει. Εσεί ⁇ ξέρετε, διαδείτε το λόγο του θέλω στην τεχνολογία, όχι μπορεί να μα ⁇ βρει στο Spotify στο YouTube, στο Facebook, στο Instagram για να παρακολουθεί πνευματικό περιεχόμενο μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα με την επωνυμία world of go.gr. Μέχρι τότε έχουμε στο θεό να είναι μαζί σα, σα θέλω την αγάπη μα για την ευλογία του θεού. Ο κύριο μαζί σα ⁇ για σα.