Από μια Απλή Προσευχή στη Ζωντανή Πίστη στον Χριστό | Ομολογία του Πέτρου Μαρνελάκη

Μπορεί μια απλή παιδική προσευχή να γίνει η αρχή για μια ζωντανή σχέση με τον Θεό;
Στο νέο επεισόδιο του Word of God Podcast, ο Πέτρος Μαρνελάκης μοιράζεται την προσωπική του ομολογία ως πιστός χριστιανός και φανερώνει πώς ο Ιησούς Χριστός εργάστηκε στη ζωή του, ακόμη και πριν εκείνος Τον γνωρίσει πραγματικά.

Σε αυτή την ομολογία ακούμε μια πορεία ζωής που ξεκινά από τα παιδικά χρόνια, με μια απλή προτροπή για προσευχή, συνεχίζεται μέσα από σπουδές, αποφάσεις, σχέσεις, εσωτερικές αναζητήσεις και καταλήγει σε μια καθοριστική συνάντηση με τον Θεό. Ο Πέτρος περιγράφει πώς ήρθε για πρώτη φορά στην εκκλησία, πώς η αγάπη των αδελφών έπαιξε σημαντικό ρόλο, πώς έλαβε το Πνεύμα το Άγιο, πώς οδηγήθηκε στο βάπτισμα στο νερό και πώς ο Κύριος άλλαξε ολοκληρωτικά την καρδιά και την πορεία του.

Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε για:

• Τη δύναμη που μπορεί να έχει ο λόγος ενός γονέα στη ζωή ενός παιδιού
• Το πώς ο Θεός εργάζεται ακόμη και όταν ο άνθρωπος δεν το καταλαβαίνει
• Τη σημασία της αγάπης μέσα στην εκκλησία
• Την αναγέννηση, το Πνεύμα το Άγιο και το βάπτισμα στο νερό
• Τι σημαίνει να ακολουθείς τον Χριστό ακόμη και όταν υπάρχει πίεση
• Την ομολογία θεραπείας και την πίστη ότι ο Ιησούς Χριστός ενεργεί και σήμερα

Κάνε εγγραφή στο κανάλι μας στο YouTube "Word of God" για να παρακολουθείς και να ακούς  τον Λόγο του Θεού.  
Δες πώς ο Λόγος του Θεού μπορεί να μεταμορφώσει, να καθοδηγήσει και να γεμίσει τη ζωή σου. 

📧 Email Επικοινωνίας: podcast@wordofgod.gr

Βρες μας και στα Social Media:
🟠​ Instagram: https://bit.ly/3cAdtgX
🔵​ Facebook: https://bit.ly/3v8vRnp
⚫️ TikTok: https://bit.ly/3uLJgVz

📖 Hashtags:
#god #pray #faith #jesus #love #wordofgod #bible #christian #amen #motivation #gospel #worship

 🎵 License Information: All rights reserved under Envato Elements, Storyblocks and Epidemic Sound. 

Transcript

Καλωσόρισμα Και Σκοπός Της Ομολογίας

SPEAKER_02 0:05

Σε έναν κόσμο, γεμάτο θόρυβο και άγνωστο μέσα στου αιώνε. Μία αλήθεια που δεν αλλάζει ποτέ. Καλώ ήρθατε στο World of God Podcast εδώ εξερευνούμε τον λόγο του Θεού και ανακαλύψουμε τον Ισου Χριστό. Όχι ω μια μακρινή ιδέα, αλλά ω μια ζωντανή σχέση με τον Θεό. Μαζί με τι δικέ μα εμπειρίε ⁇ έλαμενε βαθύνουμε στον θησαυρό τη Αγία ⁇ γραφή. World of God Podcast. Το Ευαγέλιο ζωντανό για τη γενιά μα.

Κωνσταντίνος 0:58

Σαρετε! Σέρετε φίλε κρωτέ ⁇ του World of God Podcast. Σήμερα με τη χάρη του Θεού σε ένα ακόμα επεισόδιο. Εδώ πέρα σε μια ακόμα ομολογία με έναν ενέργο, με έναν αδελφό μα εδώ στην εκκλησία. Και θα ακούσουμε όλα τα ωραία και τα θαυμάσια που κύριο έχει κάνει στη ζωή του. Στα μικρόνα σήμερα ο Κωνσταντίνο, ο Γιώργο Γιασου Γιό. Και καλεσμένο οδηφό ο πέτρο.

SPEAKER_04 1:34

Σα καλησπέρα.

Κωνσταντίνος 1:34

Ο κύριο Ευλογή Πέτρο. Και έτσι με τη χάρη του Θεού δεν πειράζει πέτρο. Έτσι με τη χάρη του Θεού θα θέλαμε να ξεκινήσει να δούμε τι έχει κάνει ο κύριο στη ζωή σου, πώ όλα αυτά βασίζονται μέσα από το λόγο του Θεού και φαίνονται μέσα από το λόγο του Θεού. Γιατί πάνω από όλα αυτό που θέλουμε να τον είσουμε και πάνω και μιλάμε είναι πω ο κύριο, πώ ο Σίνο Χριστό ενεργεί τι ζωέ των ανθρώπων, έχει ενεργήσει τη ζωέ μα, αλλά μπορεί να ενεργήσει και στι ζωέ όλων εσά που ακούτε αυτό το podcast.

SPEAKER_04 2:04

Ευχαριστώ πάρα πολύ που με φωνάξετε σήμερα στην παρέα σα, σα παρακολουθώ και να γύρω αντιπρονούμε.

Κωνσταντίνος 2:13

Ευχαριστώ πολύ.

SPEAKER_04 2:14

Είστε μια ευχαριστητή παρέα και σκοπό και σε μέρα να δουξεστεί το όνομα του Χριστούν.

Κωνσταντίνος 2:19

Αμνεί, αμύμε.

SPEAKER_03 2:20

Αμίν. Είναι πολύ σημαντικό που έτσι έχουμε την ευκαιρία να ακούμε ομολογίε, έτσι γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά πόσο σημαντικό είναι ο άνθρωπο του κιρίου να ομολογεί το όνομα αυτού. Ξέρουμε πολύ καλά ότι τα εδάφια μα λένε ότι όποιο ομολογήσει το όνομά μου θα τον ομολογήσω κι εγώ. Έτσι λοιπόν, είναι χαρά όχι μόνο για μα, όπω και για τον πέτρο που είναι η χαρά του να ομολογήσει μπροστά ανθρώπου το όνομα του κιρίου, αλλά είναι και για μα χαρά, έτσι που ακούμε και έχουμε την επιλογή και την ευκαιρία να ακούμε διαφορετικά αδέλφια μα, να ομολογούμε διαφορετικού τρόπου στο ίδιο πράγματα ότι ο κύριο είστε στη ζωή του, την άλλαξε τη ζωή του, και πλέον ζουν μια διαφορετική ζωή με τον Ισού Χριστό, μία ζωή που είμαι σίγουρο και εσύ πέτρο θα μα διηγηθεί, είναι πολύ διαφορετική από αυτήν που ήταν παλιά, με καταστάσει και πράγματα τα οποία ούτε ήδη πιστεύα ότι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την παλαιότερη ζωή του σε διαφορετικό τόνο προφανώ από τι άλλε μα εκπομπέ. Εμεί με το Κοσταντίνω πιο πολύ θα ακούμε τώρα, παρά θα μιλάμε, οπότε είναι και για μα πιο ξεκούραστο, αλλά δώξω τον κύριο που έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε άλλη μία ομολογία πέτρο.

Κωνσταντίνος 3:36

Η ευχή μα και προεφί μα πάντα είναι και ο λόγο να φέρει καρτό, να το ακούμε και να το ακούουν και όλοι οι ακραίε και όπω το είπε στο λεωπέτρο να ευλογούνται και να ευλογούμαστε γιατί οι πρώτε που τα ακούμαστε εμεί. Και σα πω την αρχή σκεφτώμενα που θα αρχίζει να κάνει την ομολογία και εδώ τον πέτρο τον ξέρω, θυμάμαι, ήμουνα στο χάμ σα πριν τον κόβ ακριβώ. Δεν ξέρω τι θα αναφερθεί που να πάμε εκεί. Το βλέπω και άλλα, νομίζω δεν έχω ακούσει ποτέ την ομολογία σου πότε και για μέρα θα είναι μια καινούργια εμπειρία. Θα πω και ακούσαμε να αδελφό τα μεγαλία και τα θαυμάσ που κάνει ο κύριο στη ζωή του. Ο λόγο σε ένα πέτρο, θα σε διακόπτω πολύ να ξέρει αλλά με να χώνε. Με τη χάρη του Θεού, όλα καλά.

SPEAKER_04 4:14

Σα χαιρετώ λοιπόν ξανά. Να πιάσουμε τα βασικά. Εγώ λέγω με μαρνελάκι πέτρο. Γεννήθηκα τον Απρίλιο του 89, από εκεί και πέρα να γυρίσω λίγο στην πενική ηλικία η οποία θα λέγα ότι ήταν πολύ απλή. Έχω ένα μεγαλύτερο αδελφό. Και με του ⁇ γονεί μου μεγαλώσαμε ήσυχα, θα έλεγα, μια ισχυση οικογένεια χωρί όμω να γνωρίζουμε τα πράγματα του Θεού. Θα έλεγα το ότι ήξερα έτσι λίγο και από το σχολείο και από ότι μπορούσα να μου πει ο μπαμπάσκημα για τον Χριστό, αλλά ήταν κάτι πολύ βασικό. Το μόνο που θυμάμαι που μου λέγανε δική μου είναι το να προσεύχομαι. Και θυμάμαι κάθε βράδυ που μου έλεγε η μητέρα μου ότι πριν κοιμηθεί να λέω το πατεριμό. Και θυμάμαι λοιπόν ότι καθόλου τη διάρκεια του σχολείου το είχα σαν αρχή, το ότι πριν κοιμυθώ θα το πω το πατεριμό. Αυτό βέβαια ήταν κάτι πάρα πολύ τυπικό. Έλεγα το πατεριμό σε παιδί ανήλικο, χωρί όμω να καταλαβαίνω καν ότι λέει και δεν αντιλαμβάνω ότι έλεγε η προσευχή αυτή και αυτό δεν φοβερό. Και το ότι μπορεί ένα παιδί να λέει κάτι το οποίο δοξάζει μια προσευχή προ το Θεό, αλλά

Η Δύναμη Της Γονεϊκής Προσευχής

SPEAKER_04 5:45

να μην δεν αντιλαμβάνεται τίποτα. Γιατί υπάρχει αυτό το κάλημα που ξέρουμε μέσα από το λόγο του Θεού που βάζει ο εχθρό και να μην δεν αντιλαμβάνεται ο άνθρωπο ότι θέλει να πει ο λόγο του Θεού.

Κωνσταντίνος 5:57

Και πολύ ωραία το έθεση Πέτρο και μου έκανε όμω κάτι άλλο εντύπωση. Και έτσι πω το ανέφερε είναι η ποιητή που έχει ογωνέ στο παιδί. Θα μπει στο ξέρουμε, είναι δεδομένο, αλλά μπορούμε να το τονίσουμε σε αυτή την περίπτωση ότι σου είπε μετά απλό, να προσέφια. Και εσύ το ακολουθούσε. Δηλαδή πώ μπορεί ένα γωνέ να επηρεάζει το παιδί του προ το καλό, προ να πλησιάσει τον Θεό. Θα πει, παιδί είναι, πρέπει από παιδί. Νομίζω εκπύρα θα το πούμε όλοι και θα το πούμε και εγώ θα το πω και από τη δική μου τη ζωή που δυστυχώ απομακρύνθηκε πολλά χρόνια από τον Χριστό, ότι μακάρει να μην είχα απομακρθεί ποτέ και μακάρη από όσο νεότερο γινόταν να ήμουν και να προγραμματίσουμε τον Χριστό. Οπότε είναι όχι μια και ευθύνη μπορεί να πούμε για του γονεί, αλλά και πάρα πολύ καλό και πάρα πολύ καλή επιλογή ο γωνένα, να επηρεάζει το παιδί του και να το σπρώχνησε εισαγωγικά θα πούμε προ το Χριστό, προ την πίστη.

SPEAKER_03 6:48

Πόσο χρονίζουν αυτό το περίπτωση.

SPEAKER_04 6:51

Από θα έλεγα ω όλο το δημοτικό Γυμνά στο Λίτει.

SPEAKER_03 6:55

Φαντάσου λοιπόν κοσαντίνε και πέτρο και όποιο, και γενικά όποιο μα ακούει, και εγώ ίδιο τώρα το ακούω και το καταλαβαίνω ω πατέρα, φρέσκο κιόλα κι εγώ, το πόσο δύναμη είναι αυτό που είπε, πόσο δύναμη έχει ο λόγο του γονέ στο παιδί. Δηλαδή ο πέτρο ένα παιδί που ξεκίνησε το δημοτικότη από ότι καταλαβαίνω να κάνει αυτή την προσεφή στον ούτω ότι είναι καλό επειδή μου το είπανε γονεί μου. Το συνέχισε μέχρι και το λύκειο, είπε. Πέρασε λοιπόν η ευβή, έχοντα όμω το μυαλό του, το ότι καλό είναι να προσεχουμε ένα λέω των πατριμών. Μπορεί όπω ομολόγησε να μην είχα την αυτογνωσία το τι σημαίνει ακριβώ το πατεριμό. Ποιο είναι ο κύριο που θα τον δείσει αργότερα στη ζωή σου. Όμω, πιστεύω ότι εσύ μπορεί πλέον να μα το επιβεβαίωσει ίσω αργότερα να μα επιβεώσει μέσα από την ομολογία του ότι είμαι σύγου και κύρου σε προστάτει από πράγματα, παρόλο που δεν τον έβλεπε, ήταν εκεί και γι' αυτό είσαι εδώ σήμερα μαζί μα εξάλλου. Και όλα αυτά ξεκίνησαν από μια αποτροπή ενό γωνέου. Και λέει ο λόγο του Θεού ότι από μικρό, λέει από βρέφο ότι μπορούμε να έχουμε αυτό το λογικό άδολο γάλα του λόγω του Θεού και πώ επηρεάζει τα παιδιά. Μην λέμε ότι είναι μικρό το παιδί. Το λέω σαν γονιό τώρα πλέον, ήμουν και εγώ κάποιο το παιδί. Μην λέμε είναι μικρό το παιδί δεν καταλαβαίνει. Γιατί μία απλή προσευχή που θα κάνετε σαν οικογένεια μπορεί να τον ακολουθήσει για πολλά χρόνια, δύσκολα χρόνια στη ζωή του.

SPEAKER_04 8:24

Έτσι ακριβώ είναι. Ό,τι και αν γινόταν μέσα στη μέρα, το οποία ήταν όλα πράγματα κοσμικά, ένα κοσμικό πεδί μου ανάλιστα. Πάντοτε θα υπήρχε το βράδυ πριν και μυθό αυτό το πράγμα, ό,τι και αν κάναμε μέσα στη μέρα, πριν κοιμυθώ θα είχαμε το οικονοστάσει στο δωμάτιο μου, το οποίο θα το κοίταζα το οικονοστάσει και θα έκανα την προσεφή μου το πατέριμό μου. Αυτό λοιπόν, θα έλεγα γενικά ήταν ήσυχα τα παιδικά χρόνια. Δεν έχω κάτι πολύ έντονο να αναφέρω. Δεν υπήρχε πολύ έντονε καταστάσει, δεν υπήρχαν πολύ δυνατή καβγάδε. Είμαστε μια ήσυχ οικογένεια. Ο αδελφό μου θα λέγα ότι ήταν η κυρία παρέμια μου και πηγή στη ρήξή μου σε όλο το σχολείο. Η αλήθεια είναι το ότι ήταν πάρα πάρα πολύ σημαντική η παρουσία του. Από εκεί και πέρα θα ήθελα λίγο γιατί το ξέχασα όταν ξεκινήσα, ήθελα λίγο

Ο Χρόνος Του Θεού Και Η Πρόνοια

SPEAKER_04 9:20

να διαβάσω κάτι γιατί θεωρώ ότι είναι κάτι που θα πρέπει να ξεκινήσω με αυτό. Στην Πέτρου Βίτα, στι γραφέ του Βαμβά στη 179, όπιον έχει το Βαθμό. Στην Πέτρου Βίτα λέει στο λέει στο κεφάλιο Γάμα στο 8ο εδάφιο, ενδε τούτω, α ⁇ μην σα λαμβάνει, αγαπητή, διότι παρακύριο μία ημέρα είναι ω χιλιάτημα και χίλια έτη ω μία ημέρα. Δεν βραδειίνουν κύριο στην υπόσχεση αυτού ώστε να συλλογίζονται το βραδίδα. Αλλά μακροθυνεί, εσεί μη θέλω να απολεστεί μην θέλω να απολευτώ τι νέε, αλλά πάντα να έλθω στην ισμετάνο. Αυτό λοιπόν, ισχύει και για μένα. Να πω ότι ειδικά το πρώτο εδάφτυο του 8 έχει καρφωθεί μέσα στην καρδιά μου το ότι ο χρόνο για τον κύριο, αυτό που εμεί θεωρούμε πολλού χρόνο και πολλά έτοιμο, είναι μια στιγμή για τον κύριο. Είναι μία μέρα. Και όλα αυτά τα χρόνια. Εγώ τώρα, από το 89 μέχρι τώρα, είμαι 37 σχεδόν χρονών. Όλα αυτά τα χρόνια και όλα αυτά που έχουν γίνει, μου φαίνεται σαν να ήταν πριν από ένα μήνα, πριν από ένα χρόνο, η στιγμή αυτέ που στα θυμάδα μήνα, απίστευτο το πόσο γρήγορα έχει περάσει ο καιρό. Και θέλω να σταθώ ότι σε όλη την ηλικία μου, την φυβική, την πεντική, αλλά και μετά σαν φοιτητή, ο Θεό έκανε πάρα πολλά πράγματα και πενέβη σε καταστάσει τι οποίε ήταν κουβικέ και αποφάσει που ήταν κουβικέ, παρότι εγώ δεν τον επικαλούμου. Εντάξει, τώρα το τι έκανα το πατέρι μόνο κάτι τυπικά, δεν είναι μια ουσιαστική επίκληση στον πατέρα Θεό. Αλλά θέλω να σταθώ ότι σαν άνθρωπο που δεν επικαλούμαι να ενσέστα τον πατέρα Θεό, ο Θεό επειδή ξέρω ότι κάποτε θα τον δεχόμουνα και παρόλα αυτά σε κονδικέ καταστάσει ήταν μαζί μου και μου έδιναν αυτό το μόνο πάτο που να ακολουθήσω. Συγκεκριμένο να πω ότι δεν ήξερα σε ποια σχόλια να πάω για παράδειγμα στο Λίγιο. Ήταν μια

Σπουδές Και Προστασία Χωρίς Επίγνωση

SPEAKER_04 11:40

σημαντική απόφαση, η οποία με οδήγησε συγκεκριμένα εγώ σπουδάσει οικονομικά και πέρασα στο Πανεπιστήμιο του Βόλου. Η αλήθεια είναι ότι θεωρώ ότι ήταν ένα αποτέλεσμα το οποίο μου το χάρη ο Θεό. Γιατί και τα μόρια που έγραψα και το διάβασμα που έκανα δεν ήταν αντίστοιχο το μόριο. Είχα διαβάσει αρκετά παραπάνω, απέτυχα ουσιαστικά λίγο με τα μόρια. Αλλά ο Θεό μου χάρησε μια σχολή την οποία αυτό πιστεύε ότι ήταν καλοί. Και από εκεί και πέρα, περνώντα τη σχολή, θεωρώ ότι μου χάρισε και ανθρώπου, τα πηγαίνω λίγο γρήγορα τώρα πριν του χρηστού. Θεωρώ ότι μου χάρεσε και ανθρώπου παρέ, οι οποίοι δεν ήταν κατά κόσμο κακά παιδιά. Και θεωρώ ότι ο Θεό με προστάψε και μέσα από τον τόπο που πήγα, αλλά και μέσα από τι παρέ που είχα, από πολύ χειρότερε καταστάσει.

Κωνσταντίνος 12:40

Αμίν, αμύμει. Και μου θυμίζει δύο πράγματα, έτσι όπω μιλάει πέντρο και μα περιγράφει στην πορεία σου. Το πρώτο είναι ότι λέει ο λόγο του Θεό ότι ω προγνώστε του και προωρεί. Ήξερε ο Θεό ότι κάποια στιγμή θα αφήσει και θα τον εξητήσει, οπότε σου σε φύλαγε μέχρι εκείνη στιγμή. Και για να μην παραξεθούμε για κάποιο που ακούει ότι ο Θεό προγνωρίζει και προορίζει, οπότε ο πολιτο προορισμό και διάφορα τέτοια που ακούγονται, ο Θεό ξέρει και ξέρει και τα μέροντα. Οπότε κανονίζει όχι να αλλάξει ή να επέμβει στη ζωή του ανθρώπου, αλλά να φυλάξει τον άνθρωπο και να τον προστατέψει και να τον οδηγήσει γιατί ξέρω ότι θα πιστέψει παρακάτω. Γιατί ξέρω ο Θεό στα μαλλιώ δεν υπάρχει χρόνο στο Θεό. Και το άλλο που μου φύμσει είναι η δική μου ομολογία, που στην ισχυικώ, με τη χάρτη του Θεού, αρκετά καλό μαθητή, δεν είχα πρόβλημα του βαθμού. Και αντέλεσαμε πολύ χαμηλά, άπρασα σε μια σχολή που δεν ήθελα και κατέφυγα στην Ουρανδία εντέλει. Άρχισε να πηγαίνω εκκλησία. Κουμαι το θύβε σε αυτό που λέω ότι δεν ήθελα αυτή τη σχολή, αλλά εκεί με οδήγησε ο Θεό και από κρύφε το αγαθό εν τέλει αποτέλεμα που βλέπουμε και τώρα με τη χάρτη του Θεού.

SPEAKER_03 13:50

Και εγώ να ήθελα να σταθώ σε ένα άλλο συγκεκριμένο, δηλαδή καταλαβαίνω από την ομολογία σου το τι πλέον εδώ 37 χρονών, όπω λέμε, στον κύριο έχει να πει κάτι και έχει να επιβεβαιώσει κάτι το οποίο πολύ κόσμο δεν έχει. Και αυτό είναι το ότι αν γύριζα πίσω, δεν θα έκανα κάτι διαφορετικό. Δηλαδή, ακόμη, πάρα πολλέ φορέ ανθρώπου που λέγανε, αν γύριζα πίσω, θα πήγαινα εκεί. Εάν γύριζα πίσω, θα έμπαινα σε αυτή τη σχολή. Πάρα πολλού, πάρα πολλού. Αλλά είναι κάτι το οποίο και εγώ το έχω δει στη δική μου ομολογία, αλλά βλέπω και εσύ και ο Κωνσταντίνο και όλοι μα ότι αν γυρίσουμε πίσω τον χρόνο, βλέπουμε το ότι ο κύριο ιδιαίτερα που γνώσει τον κύριο προφανώ ιδιαίτερα φγνωρίσει τον κύριο και μετά. Ο κύριο έχει υπερκαλύψει την ανάγκη του σωστού και τη πόρτα ανοιχτή και το που θα σε οδηγήσει. Προ Χριστού, χωρί να το γνωρίζει, μετά Χριστό αφού δέχθηκε στο Χριστό, γνωρίζοντα και επιποθώντα την οδηγία του Θεού. Και είναι πολύ σημαντικό να έχει έναν άνθρωπο 37, 35, 30, 25 χρονών που να λέει δεν μετανιώνω για κάτι το οποίο για τη ζωή, όχι για τη ζωή μου για τι επιλογέ που έκανα προχριστού, αλλά ακόμα και να γίνω αγαπίσω, βλέποντα τα αποτελέσματα που οδήγησε ο κύριο και ζωώ τώρα, δεν θα ήθελα να αλλάξω κάτι, δεν θα ήθελα να το χαλάσω.

Κωνσταντίνος 15:07

Θα χαλά τα αποτέλεσμα αυτό. Είναι φοβερό γιατί μέσα που ο άνθρωπο αναγενιά και γνωρίζει το Χριστό. Μετά νομίζω αυτό που είπε ο Γιώργο ότι αν γέριζα πίσω, αν γίριζα πίσω, δεν θα στραχωρούσα τον κύριο. Ήθελα γνωρίσω πιο γνωρίζει τον κύριο. Είναι τέτοια. Όλα απλά γίνονται, γύρω το Χριστό. Δεν υπάρχει κάτι άλλο.

SPEAKER_04 15:25

Θυμάμαι ότι έκλεισσα, όταν πήγα πρώτη μέρα στο βόλτο στο σπίτι πουνίτζε, έκλεισα την πόρτα και λέω από όπου λέω είμαι 18 χρονών, είμαι μόνο μου, μπορώ αυτή τη στιγμή να κάνω ό,τι θέλω. Μου ξανανικά ένα μόνο παιδί σε μια ξέννη πόλη. Αλλά όπω είπα, πιστεύω ότι ο Θεό με φύλαξε και από τι παρέσαι, κατακόσμιο καλά παιδιά, ο κύριο να κάνει χάρη και σωτηρία στην ψυχή του.

Φοιτητική Ζωή Άθληση Και Στρατός

SPEAKER_04 15:56

Μου βάλω αγάπη για την άθληση. Αυτό με προστάτε πάρα πολύ από διάφορε προτάσει. Όπω ήταν το τσιγάρο, που ήταν πολύ στην παρέμει μα, και ακόμα και κάποιε πιο δύσκολε καταστάσει. Θεωρώ ότι ο αθλητησμό με βοήθησε πάρα πολύ. Από εκεί και πέρα αυτά τα τέσσερα χρόνια τα οποία ευχαριστώ το Θεό ποτάζα. Εγώ ήθελα την αλήθεια να κάτσω πάρα πολύ, αλλά όπω σα είπα, ο Θεό έχει άλλα σχέδια. Συγκεκριμένα έλεγα στα παιδιά του ότι μην φύγουμε από τώρα, μην τελειώσουμε στα τέσσερα χρόνια, αλλά σκάψουμε λίγο παραπάνω, σκάξουμε λίγο ακόμα. Α σκάψουμε άλλον ένα χρόνο έστω να τα κάνουμε πέντε χρόνια, όλοι κάθε παραπάνω. Αλλά βιαζόντουσαν και θέλανε να τελειώνουμε και μου λέει ότι δεν θα χαλάσει παρέα μα. Θα τελειώσουμε. Αυτή ήταν όλα τα παιδιά ήταν τη Θεσσαλονίκη. Και μου λέγαν να τελειώσουμε με το φανταρικό να σου βρούμε ένα σπίτι πάνω και να έρθει να μείνει στη Θεσσαλονίκη. Και εγώ το είχα πάρει πάρα πολύ μέσα στην καρδιά μου αυτό και η αλήθεια είναι ότι ήθελα πάρα πάρα πολύ να πάω μαζί του. Με πίσαμε και ξενοκιάσαμε, εδώ ξέρω το θέμα είχαμε μείνει λίγα μαθήματα. Λίγα, καμιά δεκαρκά τέλο ⁇ πάντων, αλλά για άλλου είναι λίγα και άλλου είναι το πιο συναντικό. Και λέω να πούμε στρατό. Μπήκαμε πραγματικά λοιπόν το 2011 φαντάρι όλοι μαζί. Και από εκεί και πέρα, εντάξει, μέσα στο στρατό πάλι χωρί στον κύριο, ήμουνα στην Προεδρική Φρουρά, εδώ στην Αθήνα, το στρατιωτικό μου, εντάξει, δεν είχα κάτι το ιδιαίτερο που μπορώ να πω για το φανταρικό. Δεν έχω κάποια εμπειρία άλλο. Ήταν όμω δύσκολε καταστάσει και μέσα στο στρατόπεδο. Α εκεί και πέρα αυτό τελείωσε τον Απρίλιο, το Σεπτέμβριο του 2012, αλλά μέσα στο στρατό έχει κάτι το οποίο αξίζει να το αναφέρω. Γνώρισα ένα μετέπιτα αδελφό, τον οποίο του μίλησα εγώ αφού πίστεψα. Θα το αναφέρω όμω πιο μετά αυτό. Εμπαίση περιπτώσει, δεν είχα κάποια εμπειρία συγκεκριμένη για μένα μέσα από την προεδρία φρουρά. Τελώντα το στρατό λοιπόν, πηγαίνω στη Θεσσαλονίκη να βρω την παρέμον, έτσι να κάνουμε λίγο διακοπέ, και μετά λέμε να βρούμε ένα σπίτι. Να τελειώσει χρονιά να πάει Δεκέμβρη και να βρω ένα σπίτι. Ξαναπήγα το Δεκέμβρη πάνω, με απόφαση ότι θα πάω να μείνω. Αλλά είχα να φίλω τότε στην Αθήνα, ο οποίο πεδικό φίλο από το σχολείο, ο οποίο, γυρνώντα από τη Θεσσαλονίκη και έχοντα ⁇ πάρει απόφαση στην καρδιά μου ότι θα

Ένας Φίλος Λέει Γνώρισα Τον Χριστό

SPEAKER_04 19:10

φύγω, θα μετακομίσω μόνιμα να το ανακοινώ και το τηφεύγω. Καθώ είχα πάει σπίτι του να κάτσω να μιλήσουμε, μου λέει, θέλω σου πω κάτι. Γνώρισα το Χριστό. Τώρα εγώ είχα καθίσει και πέρα κάτι στο κρεβάτι του. Άλλα σκεφτώ μου, αλλά είχα στο μυαλό και του λέω τι γνώρισα μου λέει το Χριστό. Πήγα σε μια εκκλησία που υπάρχει ο Χριστό. Λέω, πάμε να σε καιράσω μια μπύργ. Γιατί δεν μου τα λεκα. Να τα πούμε. Όχι, όχι. Μου λέει Έλληνα θέλω να σου πω τώρα και πάω εκεί και είναι διαφορετικά. Ένα παιδί που είχαμε μεγαλώσει μαζί. Το λέω καλά, του λέω. Κάνε σε ό,τι θέλει του λέω, πήγαινε εκεί, αλλά ένα μήμα απασχολεί του λέω αυτά. Δεν με συγκίνησε καθόλου. Και αυτό λοιπόν τώρα ήταν μεταξύ Χριστούγια και πρωτοχρονιά του 2012. Και την παραμονή πρωτοχρονιά με είχε φωνάξει μια φίλη σπίτι τη για να παίξουμε χαρτιά να κάνουμε μετά την αλλαγή τη χρονιά να πήγαινε για παραδοσιακά ο κόσμο παίζει χαρτιά τη πρωτοχρονιά του 13. Και εγώ δεν είχα τότε αυτό κινητό. Οπότε την πάτησα. Και λέω στον φίλο μου, του λέω σε παρακαλώ πολύ μπορούμε να πάμε να μεπά. Δεν ήταν αναγενεμένο. Απλά του είχε μιλήσει ένα αδελφό και είχε πάει στην εκκλησία. Και πηγαίνοντα λοιπόν, συγγνώμη, μάλλον πήγα σπίτι του την πρωτοχρονιά γιατί δεν κάναμε αλλαγή χρονιά μάλλον μαζί το 2013. Και μετά λέω το ότι να με πά στο σπίτι που με έχω φωνάξει. Μου λέει να σε πάω, αλλά πρώτα μου λέει ότι πρέπει να κάνουμε μια στάση μου λέει από την εκκλησία που πηγαίνω για να πω ένα γιά. Γιατί σου έχω και θα πάω. Και αυτό είχε κανονίσει κάτι εκτό, αλλά ήθελε να πάει στην εκκλησία να πει ένα γιάλ στα αδέλφια που τον είχα γνωρίσει. Και λέω τόσο πολύ λέω. Θα πάει το λέω αφού λέω, θα πάσει δικό με το αυτοκίνητο ή κανένα κουμάτι. Πράγματι

Η Πρώτη Επαφή Με Την Εκκλησία

SPEAKER_04 21:35

λοιπόν, ήρθαμε στην εκκλησία εδώ απ' έξω. Λέω δεν θα κατέβω. Πήγαινε σει λέω, χαιρέτησε και θα σε περιμένω στο αυτοκίνητο. Αλλά όταν πάρκα και πήγε να βγει έξω, του λέω, πέρασε του λέω άστο, μην κάθουμε τώρα μέσα στο μάξ. Θα έρθω μαζί σου. Και θυμάμαι ότι μπήκα στην εκκλησία εδώ. Την κίττα αριστερά, δεξιά. Εντομε περίπου τώρα 12. 12,5 και λίγο πιο μετά, είχε τελειώσει το κείμενο τη παραμονή πρωτοχρονιά και είχα πάει τα έλθια στο κατώι. Και ήταν άδεια εκκλησία πάνω σχετικά. Και λέω τι ωραία λέω που είναι εδώ. Δηλαδή, πήγα μέσα και έβλεπα την εκκλησία και την έννοια θα τόσο. Και λέω τι ωραία λέω που είναι εδώ. Και του λέω, μου αρέσει λέω πάρα πολύ. Και ήρθε τότε ένα αδελφό που του είχε μιλήσει κι όλα του παιδιού, ο Κωνσταντίνοου Χριστοφ, και γνωριστήκαμε μετέπαιτεται πολύ καλό φίλο. Και μου λέει, τι κάνει πω εσεί, γνωριστήκαμε, κάτσαμε, μιλήσαμε, και από τότε ξεκίνησε έτσι καινούρια διαδικασία για μένα. Δηλαδή λέμε με τον φίλο μου το ότι α πηγαίνουμε την πέμπτη που έχει εκκλησία. Θα ερχόμαστε στην εκκλησία και μετά θα βγαίνουμε για ποτώ. Ήτι οτιδήποτε θέλουμε. Και πράγματι ξεκινήσαμε να ερχόμαστε σαν κάτι διαφορετικό από τα πολλά που κάνουμε. Εγώ παράλληλα το είχα στο μυαλό μου το ότι θα έφευγα. Αλλά αυτό έχει πάρει μια πορεία προ τα πίσω. Αργούσε το.

Κωνσταντίνος 23:21

Δεν έχει πιάσει ο κύριο.

SPEAKER_04 23:23

Ναι, αργούσε λίγο.

Δεν Καταλαβαίνω Τον Λόγο Αλλά Μένω

SPEAKER_04 23:26

Και κάποια στιγμή λοιπόν, ερχόμαστε να θυμάμαι καθόλου να πάνω και άκουγα τον αδελφό του Γιόρο του Κορβέ που μίλαγε, έλεγε, έλεγε από τον άφουνα τον λόγο του Θεού και δεν καταλαβαίνω τίποτα. Θυμάμαι να βλέπουν ένα άνθρωπο να ανεβοκλείντο στόμα του και να μην καταλαβαίνω τίποτα. Και πράγματι λέω και τι είναι τώρα αυτό, λέω δεν καταλαβαίνω τίποτα, τζάμπε ερχόμαστε. Αυτό λοιπόν, κράτησε το πολύ για κανένα μήνα. Τον Ιανουάριο του 2013. Αλλά πρέπει να επισημάνω εδώ, το ότι έπαιξε πάρα πολύ ρόλο η αγάπη των αδελφών. Αυτό ήταν καταλητικό παράγοντα το ότι εγώ έμεινα σαν ψυχή στην εκκλησία και δεν έφυγα. Τώρα την πω, να ξεχάσω τον αδελφό του Μιχάλι και την Πολύνα που μου άνοιξε το σπίτι του Γιώργο και τη φανή. Τι από αδέλφια τα οποία μου στάθηκαν πάρα πολύ στην αρχή. Και πάρα πολλά αδέρφια, όχι μόνο αυτά. Τώρα δεν θέλω να ξεχάσω κανένα, αλλά είναι μεγάλη λίστα να την προτανού.

Κωνσταντίνος 24:38

Ευχαριστώ το φυτοφύλλο.

SPEAKER_04 24:40

Αν δεν ήταν αυτά τα αδέλφια, δηλαδή μαζευόμαστε μετά την εκκλησία να συζητήσουμε τα πράγματα του Θεού και μπορεί να πήγαινε μία-δύο αυτό τώρα για μια νέα ψυχή που έχει απορίε. Και εγώ τώρα δεν ήμουν ακριβώ και δεκτικό.

Κωνσταντίνος 24:57

Απλά ήμουν να. Κάκουσε για να ακούσει.

SPEAKER_04 25:02

Άκουγα. Αυτό λοιπόν ήταν μέχρι το τέλο του Ιανουαρίου. Τέλο του Ιανουαρίου Ιανουαρίου μου είχε πλησιάσει και μου μίλα ο αδελφό ο Γιώργο.

Κωνσταντίνος 25:18

Δεν πειράζει. Ο Γιώρο.

SPEAKER_04 25:25

Συγγνώμη κολυγάσα. Ο αδελφό ο Γιώργο, ο κανένα. Μην είχε πλησιάσει ο αδελφό ο Γιώρο και μου μίλαγε. Μου προσπαθούσε να μιλήσει απορίε που μπορεί να έχατυα, βέβαια εγώ δεν είχα πάρα πολλέ απορίε. Αλλά εν πάσει περιπτώσει προσπαθούσε ο άνθρωπο να με βοηθήσει λίγο μετά πνευματικά.

SPEAKER_03 25:42

Παράλληλα πέντρο διάβαζε προσεκώσενα ή ήταν απλά έρχομε στην εκκλησία γιατί ήταν αυτό το αρχικό αίσμα που μα περιέρεψε ότι νιώθω να μετραβάει σαν ονοικία.

SPEAKER_04 25:54

Όχι, δεν μετράβα για καθόλου. Ήταν η παρέα λοιπόν. Ήταν η παρέα. Δηλαδή, ήξερα το ότι την Πέμπτη θα έρθω στην εκκλησία, θα περάσει μία ώρα αυτό το κύριο. Σαν συνήθω. Και μετά θα βγουμε με τον Κωνσταντίνο, θα βγουμε με τον φίλο μου και θα μιλήσουμε ή μπορεί να βγουμε να τελο πάνω να περπατήσουμε. Δηλαδή το κάνω γι' αυτό. Δεν διάβαζα τον λόγο του Θεού. Ότι μπορεί να μου λέγανε τα αδέλφια εδώ στην εκκλησία.

Κωνσταντίνος 26:25

Και να βάλουμε μια άλλο τελικά θα πάσει μια, να σχολιάσουμε και μέχρι εδώ. Και τι να προτοσχολιάσουμε τόση ώρα. Τι την αγάπη των αδελφών, λέει ο λόγο του Θεού ότι από την αγάπη θα καταλάβουν οι άλλοι ότι οι μαθητέ μου. Δηλαδή νομίζω είναι από τα βασικότερα μέσα στην εκκλησία, να κυριαρχεί η αγάπη του Θεού και εκφράζεται μέσα από την αγάπη των αδελφών στο έναν και στον άλλον. Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι το ρυθμό. Δηλαδή ήρθε στην εκκλησία, μια καινούρια ψυχή, ένα άνθρωπο που δεν γνωρίζει το Χριστό. Οπότε καταλάβει ένα πολλά, δεν ήξερα, με τον δικό σου ρυθμό. Και βλέπουμε τα αδέλφια να έρχονται και να πιάνουν το ρυθμό σου και με το ρυθμό σου να προσπαθούν να σου δώσουν το βήμα να σου δώσουν να συνεχίσει. Και είναι φοβερό όπω το σκέφτηκε γιατί έρχονται πολλοί άνθρωποι στην εκκλησία, στον Χριστό ή μπορεί να πλησιάσουν σε εμάσει σε ένα πέτρο ή σωστον οποιοδήποτε. Και πρέπει. και κάνει χάρη ο κύριο πάντα και γίνεται έτσι. Και πρέπει ξέρει και πιάνουμε το ρυθμό και ο καθένα έχει το δικό του ρυθμό και αυτό που θέλει και επιμένει και μένει και ακούει και εξαιτήματα και ο ίδιο προφανώ να μα πει και εσύ παρακάτω, έρχεται μετά χωστό και του αλλάζει στη ζωή. Δηλαδή μου και ιδιαίτερη εντύπωση αυτό και ερχόμενα κάθε πέμπτη για να έρθω. Γιατί βόλια ξέρω και με αυτό το ρυθμό. Κύριο έπιασε με αυτόν τον ρυθμό. Τον αργό των αργά, τον ιδιαίτερο τον ιδιαίτερο αλλά εντέλει να το αποτέλεσμα. Καλπό θα έλεγαμε σήμερα εδώ που καθόμαστε και ομολογεί και συ το έργο του κύριου τη ζωή σου.

SPEAKER_03 28:03

Και μα δείχνει και μια πάρα πολύ ωραία αποτύπωση το πώ πρέπει να είμαστε εμεί. Γιατί μα μίλησε για αδέλφια τα οποία έχουν πλέον μια ηλικία, κάποια αδέλφια που δεν είναι πλέον ανάμεσα μα, όμω σαν επόμενη γενιά, αυτό μα δείχνει έναν καθρέφτη για το πώ θα πρέπει να είμαστε εμεί σε κάποιον οποίο έρχεται για πρώτη φορά. Δεν είναι καθόλου σωστό και λογικό να μπαίνει ένα άνθρωπο για πρώτη φορά στην εκκλησία και να τον πιάνουμε από τη μούρη και να πίζουμε να λέμε ο λόγο του λέω. Και αυτό που είναι το πάρα πολύ όμορφο και έτσι κάνει και ο Χριστό. Όταν λοιπόν πάμε τον ρυθμό του ανθρώπου αυτού με τον οποίο έχει να κάνει, γιατί τον αγαπά. Αυτό είναι ένδειξη αγάπη. Και μόνο ο Θεό μπορεί να δώσει τόσοι αγάπη και να υπερχιλήσει την καρδιά σου με αυτή την αγάπη. Τι κάνει, έρχεται η ώρα του ανθρώπου που ο κύριο τη φέρνει και αυτό ο άνθρωπο παίρνει τι αποφάσει. Και μπορεί να ομολογήσει ότι ο κύριο είστε στη ζωή μου και ακολουθώ όταν βαφτίζεται ο άνθρωπο, τι το ρωτάει ο αδελφό από τον άβονα, έρχεσαι αυτοβούλο. Και στο γάμον το ρωτάει, αλλά και όταν βαθίζει, λέει, έχει πεπισμένο ότι πιστεύει ότι ο κύριο πέθανε για σένα και ότι Δηλαδή, δεν είναι ότι έγινε κάτι, εμφανίσει ξαφνικά μπροστά σου ο Χριστό, σου λέει αυτή την γραφή, ό,τι λέει, εδώ θα κάνει, μπήκε στην εκκλησία, μπήκε σε ένα συνέδριο και σεμινάρια βιβλιογραφία και παραπομών για να μπορέσει να πλάσει τον χαρακτήρα σου βάση του Ευαγγελείου, αλλά ήρθε σιγά σιγά ο κύριο, λίγο, λίγο, λίγο, λίγο, λίγο, λίγο. Και αν είναι και το δρόμο σαν να λέμε ένα ρυάκι με νερό, σιγά σιγά έτσι ώστε να πάει εκεί που πρέπει το αυλάκι και καταλήγει έτσι να λέει ο άνθρωπο ότι ναι, εγώ ακολουθού τον κύριο. Γιατί αν φανταζε αν ερχόμουν, αν ερχόταν κάποιο αδελφο από πάνω και έλεγε από την πρώτη μέρα πρέπει να κάνει αυτό, πρέπει να κάνει εκείνο. Ή θα ήσουν να μην δεκτικό και θα λειτουργεί άστο, δεν ξαναπάω. Πάμε βόλτα με τα παιδιά, καλά είναι, κατευθείαν για περπάτημα. Ή θα έλεγε οκ, επειδή μου αρέσει εδώ, μπορεί να το ακούσω και να το ακολουθήσω και μετά από πέντε χρόνια να πει. Δεν είναι για μένα αυτά. Δεν είναι δικά μου ακολούθηση επειδή με πιέσαμε. Και πιστεύω ότι είναι σημαντικό αυτό. Δηλαδή είναι σημαντικό να ακούουμε εμεί και να καταλαβαίνουμε ποιο παίρνε ο τρόπο μα. Με τον κάθε αδελφό και με την κάθε αδελφή αυτό.

Κωνσταντίνος 30:23

Και ένα τελευταίο παρόλο πριν συνεχίσει. Μου έκανε ιδιαίτερη αντύπωση έτσι πω το ανέφερε. Μου φάνηκε μεγάλη διαφορά. Πώ περιέγραφε τι ήθελα να κάνω όσο δεν πίστευμα στο Χριστό, και τι ήθελα να κάνει αυτό που σου μίλησε ο φίλο σου, που ήταν με τα αδέρφια. Και εγώ ήθελα να πάω να παίξω χαρτιά να κάνω και λέει, το είπε πολύ ωραία, απλά και το αναφέρω για να το εξηγήσουμε και λίγο. Λέει, πήγα στην εκκλησία την είδα άδεια, γιατί τα αδέρφια ήταν εκεί και πήγαμε τα στο Κατόι. Το κατόι, νομίζω το έχουμε ξαναφέρει, στην εκκλησία υπάρχει ένα υπόγιο, ένα κάτω, το οποίο είναι σαν τραπεζαρία και η συνήθεια είναι γιατί με τη χάρη του Θεού όλα προσπαθούμε να τα κάνουμε με τον Χριστό. Στην πρωτοχρονιά δεν πάμε κάπου να ελεντήσουμε ή να τα κάνουμε. Ερχόμαστε στην εκκλησία, προσευχόμαστε ο κύριο να ευλογή στην νέα χρονιά. Και μετά όλοι μαζί κατεβαίνουμε κάτω στην τραπεζαρία αυτή να καθόμαστε με τη χάρη του Θεού. Συζητάμε, μιλάμε, ερχόμαστε. Και έτσι αλλάζει η χρονιά μα. Όλα με τον Χριστό. Και είναι φοβερή διαφορά να το σκεφτεί κάποιο. Και εγώ ήθελα να πάω για χαρτιά και ο άλλο ήθελα να πάει στην εκκλησία και να πει ανάγκη τουλάχιστον. Που είναι εκεί μα με τα δέκα.

SPEAKER_03 31:33

Μία απόφαση που την πήρε Πέτρο επιτόπου στο Αμάξ. Ένα μην κάθουμε στο αξι. Και μπορεί να πει κάποιο στοιχεία λοιπόν. Όχι. Δηλαδή βλέπουμε πω ο κύριο εργάζεται στο background, α πούμε. Πήρε την απόφαση ο πέτρο, λέει, α μην κάθουμε μόνο στο αμάξι, τώρα και πάει. Θα μπω κι εγώ. Άμα δεν πήγαινε δεν θα μπορούσε να μην ξαναφύξει πότε, δεν θα το νιώθε αυτό που ένιωσε εκείνη την ημέρα. Και βλέπουμε πόσο ο κύριο έρχεται και μετά από όλο καιρό γυρνά πίσω και λέκα. Εκεί ήταν. Και εδώ ήταν. Και παραπέρα ήταν. Και γεμίζει η καρδιά μα με χαρά και ευγνωμοσύνη. Συνέχισε Πέτρο, σου δώσαμε αρκετά χρόνο.

SPEAKER_04 32:08

Θα κάνω ένα σχολιασμό, η λίλ, η γυναίκα μου λέει το ότι είμαι κολυμέρα με κάποια πράγματα, δηλαδή το ότι έχω κάποια στεγανά και αυτό είναι αλήθεια έτσι μου και στον κόσμο, εντάξει, ο κύριο Έσπασε πάρα πολλά από αυτά. Αλλά η αλήθεια είναι το ότι δεν θα δεχόμουν αν υπήρχε περισσότερη ΠΕΣ. Δηλαδή θεωρώ ότι πραγματικά τα αδέλφια όλα με προσέγγιση με πάρα πολύ Σοφία και ειδικά τον αδελφό του κανέλη, το σκέφτομαι και τον αγαπάω πάρα πολύ τον αδελφό για αυτά που είχε κάνει. Και θεωρώ ότι έπαιξε καταλητικό ρόλο. Συγκεκριμένα να πω λοιπόν ότι ερχόταν καθόλουταν δίπλα μου και δεν μου μίλαγε πάντα αμέσω καθόταν και απλά με κίναζε. Και εντάξει είχε ένα ιδιαίτερο τρόπο αδελφο. Κάποια στιγμή λοιπόν προ το τέλο του Γενάρτου 13 μου λέει γιατί δεν παζέμα να πάρει πμάιο. Το κοιτάζω τελικά δεν θέλω. Μου πάρω, μια φορά δεν μου το ξανά. Δεν μου είπε κάτι μετά. Την επόμενη φορά πάλι το ίδιο. Και κάποια στιγμή λοιπόν κάτι έγινε και ήρθα μόνο μου στην Εκκλησία. Και ενώ ήρθα μόνο μου και θα ερχόταν ο φίλο μου μετά και θα βγαίνα μετά σαν πάρα, κάτι τέτοιο. Έχαρι μόνο

Βάπτισμα Με Άγιο Πνεύμα Και Όραση

SPEAKER_04 33:45

μου. Και πάλι ήταν και ο αδελφό ο Γιώργο και μου λέει και θέλει να αρπάσει μπροστά να πάρει στο πνεύμα του άγιο. Και λέω παιδί μου λέει για να μου το λέει λέω, εντάξει, δεν μου ζεάνε κάτι, δεν μου ζητανε χρήματα, δεν μου ζητήσει κάτι. Τζαμάνε λέω, γιατί δεν πάει μπροστά, φωτο λέει τόσο καιρό. Δεν φαίνεται κακό άνθρωπο. Και πήγα μπροστά, γονάτισα και ήταν άλλο αδελφό, ήταν ο αδελφού ακορβέ. Ο οποία με είχε δει λίγο τώρα κάποιε φορέ που είχα, αλλά δεν καθόλου εγώ, δεν είχα με γνωριστεί. Και πράγματι εκεί που καθόλου να μπροστά πιάνει αυτό έτσι ένα κεφαλο κλίδαμα καλό και μόλι να ζητήσει να σε να συγχωρέ όλου σου να κάνει κάτι κακό και να ξεκινήσει να μιλά σε ένα γλώσσα, να μπερδεύει τη γλώσσα σου και να λέω να το προσπαθήσω, λέω Δηλαδή με μια απλότητα. Και από εκείνη την μέρα θα έλεγα το ότι το κλειδί όλη στι αλλαγέ. Εκεί ήταν η καθοριστική μέρα τη αλλαγή. Πράγματι λοιπόν, έκλεισα τα μάτια να προσπαθούσα να ακολουθήσω αυτό που είπε ο αδελφό. Για μένα, ο τότε ηλικαιωμένο κύριο δεν καταλάβει να ούτε περιμένε, ούτε πρεσβύτερο, που λέω από ένα. Κάποιο είναι λέω μέσα. Για να μου το λέει αυτό το προσπαθήσω. Αλλά με μια πλότη ότι ίσω το λάβω. Και πράγματι λοιπόν, εκείνη την ώρα που προσπαθούσα να προσευχώ και να συγκεντρώσω, την ώρα λοιπόν που γίνεται αυτό, βλέπω ένα. Είναι μάλλον ήμουν μπροστά, στον άβοντα από κάτω αριστερά. Και την ώρα που προσεφόμενα, μου βλέπω σαν όραση ότι ανοίγει ο ουρανό από το μπροστά στον άβονα και κατεβαίνει να περιστέρι. Αλλά το είδα όπω βλέπω εσά τώρα. Είναι λοιπόν και λέω αυτό το περιστέρι είναι μέσα στην εκκλησία. Δεν προλάβα τώρα την ώρα σκεφτώ τι κάνει να περιστέρι με στην εκκλησία. Αλλά το είδα λοιπόν το ότι πέταξε και κατέβηκε και ήρθε και μπήκε μέσα στο στόμα μου. Και την ώρα που μπήκε μέσα στο στόμα μου, είδα το ότι σαν πώ να το πω, Σάνω ήταν ένα πορτατή μέσα μου, το οποίο άνοιξε, και βγήκε φω από το στόμα μου, από τα μάτια μου, από τα φτιά μου, από παντού βγήκε ένα φω από μέσα μου. Και ήρθε και μου μίλησε πρώτη φορά ο κύριο και μου λέει: Μη λε ⁇ ότι με αγαπά, άμα δεν αγαπά στον πατέρα στο γίνον. Και την απόσπασε η καρδιά μου και καταρχά κλάμα. Κλάμα, έσπασε η καρδιά μου σε χίλια κομμάτια. Εντάξει, με τον πατέρα μου, γενικότερα επειδή και αυτό εργάζομαι μέχρι πολύ αργά. Δεν είχαμε ποτέ την πολύ στενή σχέση. Ήταν λίγο μια σχέση τυπική, την οποία γενικότερα κανένα δεν την παραδεχόταν από του δύο το ότι υπήρχε αυτή η τυπικότητα και αυτό μεταξύ μα. Και προσπαθούσαμε να συμβασουμε έτσι. Αλλά όλα αυτό με τον καιρό και με τα χρόνια οδηγούσε σε μια διάλο απόσταση περιθωριοποίησε ένα από τον άλλον. Και εν τέλει μπορεί να βρισκόμαστε με μεταξύ μα και να μην είχαμε κάτι να πούμε. Και αυτό φυσικά και σαν κοσμικού οδηγούσε και σε μια παγωμάρα έτσι. Καλό κακό. Δεν υπήρχε το πνευματού να μου μιλήσει, να μου βάλει αγάπη για το πατέρα μου και του γονεί μου. Πράγματι λοιπόν, εκείνη την ώρα άρχισα και έκλεγα πάρα πολύ και άρχισα και μίλαγα, έσπασε η γλώσσα μου και έρχεται και μίλαξε να σου λογασύρισε ο αδελφό, ο κορβέ από πάνω. Μου λέει αυτό το πνεύμα του άλλο και πιο δυνατά και μίλα και μίλι. Χαπάτια από νωρί, Μίλα, Μίλα, Μίλα. Τέλο πάνε, δεν κατάλαβα, είχα να ανοίξει τα φόρτα. Μου λένε αδελφέ. Αδελφέ. Αδελφέ. Κάποια στιγμή λοιπόν, με συνεφέρα με τα πολλά. Πήγα πει στη θέση μου. Δεν νομίζω ότι πολύ παρακολούθησε κύριε γίνει τη μέρα. Χάθηκα, εκείνη την ώρα. Χάθηκα. Και στο μέσο διάστημα τέλο πάντων κάποιο και στη μέση του κειρίματο έρχεται και ο φίλο μου. Ο οποίο δεν είχε έρθει από πριν. Εγώ τώρα δεν έχω καταλάβει, εγώ ότι μου είσαι. Και τελειώνει το τελειώνει το κύριμα και μου λέει πάμε θέλει να βγουμε έξω. Αλλά έρχονται και τα αδέλφια από την άλλη και μου λένε θέλει να έρθει σπίτι, να κάνουμε κοινωνία. Δηλαδή, βγαίνει κάποια εκκλησία και ήταν από την μια πλευρά τα αδέλφια που μου λέγανε θέλει να πάμε στο σπίτι. Να μαπει τι έγινε. Εγώ ήθελα πάρα πολύ να μοιραστώ εκείνη τη στιγμή. Α όλα αυτό που έζησα. Και από την άλλη έβλεπα τον φίλο μου, ο οποίο μου έλεγε θε να πάμε να κάνουμε αυτό που ξέρει ότι κάνουμε μετά από εδώ. Και μου λέει θέλει να πάμε. Το κοιτάζω. Όχι. Λέω να πάω από εκεί. Λέω να πάμε να συναντήσουμε. Και του είπα να θέλει να έρεσε εσύ. Αλλά δεν χρειάζεται, δεν του άρεσε. Πράγματα λοιπόν,

Η Ρήξη Με Τον Φίλο Και Η Νέα Πορεία

SPEAKER_04 40:05

αυτό ήταν μια αρχή για μένα γιατί μετά πήγαμε μιλήσαμε το τι ένιωσα από ΣΕΠΑ το πνεύμα το άλλο. Μετά λοιπόν ήρθαμε σε ρήξει γιατί μόλι το κάναμε αυτό για πλάκα. Δεν πηγαίναμε σαν από τα πολλά πράγματα που κάνουμε. Αλλά δεν μπορούσα να του εξηγήσω ότι μου έχει συμβεί στη ζωή. Δηλαδή δεν μπορούσα να του εξηγήσω αυτό το οποίο μου συνέβη, γιατί ένιωθω ότι δεν θα το καταλάβαινε. Και πράγματι και ό,τι προσφάσα να του εξηγήσω, δεν το δέχθηκε.

Κωνσταντίνος 40:36

Ξαναβάζοντα μια ωτελή. Είπαμε να συνδιακόπτη μου πέρα. Και εγώ ότι καταλαβαίνω αυτή ήταν η αναγένση και το βάση του πνεύμα του Αγγίου. Και λέει ο λόγο του Θεού ότι δεν αναγενήθηκε με φαρτό, αλλά αναγενιώμαστε με το λόγο του Θεού διαπνέμα του Αγγίου. Αλλά και λέει και ο Πέτρο στο πρώτο κύριμα στην πεντοχή ότι η επαγγελία λέει. Και ο πέτρο είπε προ αυτού, μετανοήσατε, και σα βαπιστεί έκανα στο στόμα του Εισού Χριστού, η Σάφάσφα Μαριών, και θα λάβετε τη δωρεά του Αγγλού πνεύματο, διότι προ εσά είναι η επαγγελία και προστατεύεται σα και προσ πάντα του σύστημα όσου αν προσκαλέσει κύριο Θεό Συμόν. Άρα βλέπω ότι ο Θεό χαρίζει το πνεύμα του άγιο και σήμερα. Το είναι αυτό για το πνεύμα του άγριο να αναφερθούμε για να ξέρει και ο κόσμο ότι όλα αυτά που βίωσε και είδε και έζησε και η αλλαγή όλα είναι γραμμένα με το λόγο του Θεού. Και το δεύτερο μου κάνει εντύπωση είναι ότι εν τέλει ο φίλο που ερχόταν, είπε, γνώρισε το Χριστό, επειδή δεν ήθελε, δεν εξήτησε τον Χριστό. Δεν ξέρω μα σήμερα στην εκκλησία, δεν ξέρω να δεν είναι δυστυχώ, και το κάνει χάρη. Εντέει, επειδή δεν εξήτησε τον Χριστό, δεν έμεινε, δεν άνοιξε την καρδιά του, για οποιοδήποτε λόγο, βλέπω ότι σήμερα όμω δεν έχει συνεχίσει. Και είναι πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα και πόσο προσοχή θέλουν και πόσο καθένα έχει την ευκαιρία και είναι στο χέρι του να αποφασίσει τι θα κάνει. Δηλαδή, είναι φοβέτο όπω το περιέγραφ, πάλι όπω πριν που λέγαμε τη διαφορά τι θα κάνουν την πρωτοχρονιά. Θα πάω μεταδέρια, θα πάω για χαρτιά για οτιδήποτε άλλο. Και τώρα βλέπουμε την επιλογή, δηλαδή μπροστά σου έχει δύο δρόμου, έναν ευλογία και έναν κατάρα. Το πούμε έτσι, χοντρά. Και έτσι το κατάλαβα, έτσι, όπω έπέρα. Και βλέπουμε πω ένα ενώ σου μίλησε εξ αρχή, ενώ θα έλεγε είναι πιο μπροστά από μένα, προχωρήσει πιο πολύ από μένα, είναι πιο γκριβο. Έχει σταματήσει και διαλέγει και επιμένει σε αυτό το δρόμο που θέλει. Πάμε για πλάκα. Ενώ έτσι, επειδή ο κύριο ήρθε και αναγέννησε, επειδή ο κύριο ήρθε σε βάθο με πνεύμάγει, επειδή ο κύριο σου άλλαξε τη ζωή, ξαφνικά, έχει ασυναίτη ταυτόματα από μέσα σου βιβλία. Δεν θέλω. Θέλω τον κύριο. Από αυτόματα είναι η ευλογία. Είναι φοβερό η αντίθεση. Δηλαδή για μένα τουλάχιστον σήμερα έτσι τα ακούω, μου κάνει φοβέρε εντύπωση αυτή η αντίθεση που προβάλλει στα διάφορα αυτά περιστατικά.

SPEAKER_03 43:11

Πόσο γύρω μετά ήταν από τη στιγμή που μπήκε στην πρωτοχρονιά αυτό που ξεκίνησε να πηγαίνει. Ένα μήνα μετά. Ένα μήνα μετά. Βλέπουμε ότι δεν είναι καθόλου μακριά. Δηλαδή ο κύριο ήρθε κατευθείαν και σε έπιασε με τον ένα με τον άλλο τρόπο και βλέπει ότι προχωρά και αν το πνεύμα του άγιο δεν έλθει στον άνθρωπο, δεν πρόκειται να γίνει αυτό ο διαχωρισμό. Δεν πρόκειται να πα πνευματικά να το πω έτσι απλά παρακάτω. Και ήθελα να προσθέσω εδώ γιατί μιλάμε για το πνεύμα του Άγγιο, για όποιον ακούει και μπορεί να μην το σκέφτεται, να μην το έχει ξανακούσει. Μπορεί να τον παραξενεύει όμω πολύ γρήγορα θα πω για τον κορνίδιο, εκεί που πήγε ο Πέτρο των Κορνίλιο, λέει στο 44 του κεφαλαίου Ι. Τράξα από στόλων Γιότα 44 ενώ έτσι λάλει ο πέτρο στου λόγου από το, επιλθε το πνεύμα του άγιο επιπάντα σου ακούτα το λόγο. Άρα λοιπόν, βλέπουμε πώ απαραίτητο το πνεύμα του άγει και αλλού μα λέει, δεν θυμάμαι σε ποια πόλη θα συνέφεσο, που ήταν κάποιοι πιστή, λέει, λάβατε το πνεύμα του άγια που επιστέψετε. Το πρώτο και το κύριο πράγματα. Έτσι. Και εξπλάτησαν λοιπόν οι εκπαιδευτεί τη συνεχί του 45 πιστή όσοι ήλθαν με του πέτρου ότι δωρεάν του αγείου πνεύμα εξεχύθηκε επιταύθνη. Πώ, Γιατί, Πόσο καταλάβανε. 46. Διότι είκουν αυτό, λαλοντά γλώσσα και μεγαλύτερο στο Θεό. Η επιβεβαίωση του πνεύματο του Αγγίου είναι ότι λαλούνε γλώσσε. Και το βλέπουμε ότι ο πέτρο το καταλαβαίνει και μάλιστα να βάλω εδώ μια μικρή παίρνση, δεν έχει να κάνει την ομολογία και συγχούμε λίγο παραπάνω χρόνο, αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό να το κατανοήσουμε ότι εκείνη την περίοδο ο πέτρο δεν θα έπρεπε καν να βρίσκεται εκεί με το σπίτι. Για να σπίτι εθνικών. Όχι, μόνο λοιπόν βρίσκεται σε ένα σπίτι εθνικών, αλλά βλέπει ανθρώπου που το πνεύμα του άγιο. Δεν θα έπρεπε βάση τη λογική του να έρχεται σε αυτού, όχι να έρχεται μόνο αλλάρχεται με δύναμη, να λαλούν γλώσσε και πλέον δεν μπορεί να πει τίποτα, δεν μπορεί να αμφιάλλει. Έτσι και εμεί μπορούμε να αμφιάλουμε το πνεύμα του άγιο, δίνεται στον κόσμο και η επιβεβαίωση αυτού είναι οι έξενε γλώσσε. Και τελειώνω με αυτό και θέλω να σταθώσω ότι ήταν να δει πώ οι δρόμοι σά, με έναν άνθρωπο με τον οποίο ήταν φίλο σου καλό από ό,τι κατάλαβα και ο ίδιο να το πω, ο ίδιο σε σύστησε στο να πάτε στην εκκλησία, πώ οι δρόμοι σα χωρίσαι από τη στιγμή που ήρθε το πνεύμα τάγιο στη ζωή σου. Που βλέπουμε λοιπόν ότι είναι αυτό το μαχαί το οποίο έρχεται πλέον και σε ξεχωρίζει από τον κόσμο. Και πώ βλέπει πώ αυτό ο άνθρωπο λέει, μα για πλάκα δεν είχαμε πει ότι θα έρθουμε. Ένα άνθρωπο που κάθει στο κρεβάτι του εκείνη την ημέρα και του λέει, τι είναι αυτά που μιλήσει, λέει, όχι, Χριστό είναι εκεί. Ο ίδιο άνθρωπο έχει τώρα και σου λέει μα για πλάκα δεν το κάναμε τόσο καιρό. Γιατί εάν είναι πράγματα τα οποία που λέμε, είναι πράγματα τα οποία τα λέμε ότι μα τα είπε κάποιο. Πολύ ωραία μα επανηγωνή μα για να κάνουμε προσευχή, όπω είπε. Εάν μείνουμε εκεί όμω και δεν υπάρχει κάτι μια πώ τοποθετική παρέμβαση που είναι το πνεύμα του άγιο, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε. Θα γίνει κάτι το οποίο κάνουμε απλά επειδή έτσι το κάνουμε. Μια παράδοση. Και κάναμε και μια πάρα πολύ ωραία ανάλυση για το Πάσχα και πώ κάποιοι άνθρωποι έρχεται το Πάσχα, ο κύριο σταυρώθηκε για εμά, χίνει το αίμα του για εμά και πραγματικά μα συγκεντρώθη που σκεφτόμαστε και ο κόσμο τη λέει Μια παράδοση. Είναι μια παράδοση. Ο λόγο παίρνει ζωή λοιπόν. Αν δεν πάρει ζωή μέσα σου, ο λόγο του Θεού, η ζωή ενικηγώ, αργά γρήγορα θα καταλήσει παράδοση, αργά γρήγορα θα καταλήσει ματό στον καιρό αυτό κάνουμε. Και αφόσον τόσο καιρό αυτό κάνουμε, δεν θα μπορούσα να πάμε κατευθείαν για βόλτα. Γιατί να χάνουμε τον χρόνο μα. Δηλαδή, βλέπουμε πω οδηγούμαστε έτσι και συνόμε για παραπάνω χρόνο πέντρο.

SPEAKER_04 46:55

Έτσι ακριβώ στην. Πράγματι λοιπόν, μετά από εκείνη τη στιγμή καταρχά να πω ότι κάποια στιγμή εντέλεξε να βγήκαμε έξω ή θέλα να μιλήσουμε με τον φίλο μου, βγήκαμε για ένα καφέ και κλείσαμε τη συζήτηση του λέω να ξέρει το λέω εγώ δεν ξέρω που θα βρίσκεσαι, αλλά εσύ ξέρει που θα βρίσκουμε από εδώ και πέρα. Αν θέλει του λέω να βρεθούμε ξανά, έλα εδώ στην εκκλησία. Και ήταν η τελευταία φορά που μιλήσαμε, αν θέλαμε καλά. Πράγματι λοιπόν, μετά από αυτό η πρώτη σα χρήνα θα είναι και η ακική σα. Λοιπόν, το θέμα είναι το ότι ο φίλο μου έκανε παρέα με τον αδελφό μου. Είχαμε κοινέ παρέσει. Οπότε για μένα η οικογένεια μου έμαθε μέσα από το φίλητρο και την οπτική του φίλου μου. Οπότε αυτό δεν έφερε πολύ καλή. Δεν τα έφερε πολύ καλά τα πράγματα. Τι σημαίνει αυτό. Κάποια στιγμή λοιπόν, εγώ γυρνά το σπίτι και με περίμενε

Αντίσταση Από Την Οικογένεια Και Τίμημα

SPEAKER_04 48:05

η μητέρα μου τον αδελφό μου. Και μου λένε πηγαίνει, μου λέει κάποια άλλη εκκλησία. Τώρα αυτό κάπου μέσα στο φλευβάρι. Λέω καλά εβδομάδα. Συμφωνώ φώχω πάρει το πνεύμα το αλλιώ κάποιο έτσι. Λέουν. Τι ήθελα και εδώ αυτό. Εντάξει, ξεκινήσει με απειλέ, θα έρθω στην εκκλησία, θα μπομε με το αυτοκίνητο μέσα, να του πατήσω, να του κάνω. Και τι δεν άκουσα, Ήταν μια δύσκολη περίοδο. Δεν επέτρεψε ο κυρίω να κρατήσει πάρα πολύ. Στο τέλο, επειδή δεν και από δηλαδή πέρασε. Εντάξει, πιστεύω ότι ήταν ένα εξάμινο όλη η διαδικασία του τρεξήματο από του γονεί μου. Να το πω έτσι λίγο αυτό το κομμάτι. Στο τέλο, ο γύρω και μου πατέρα μου, παιδί μου, δεν είπα και στα αναρκωτικά. Εντάξει. Οκ, κάνω ό,τι θέλει, άφησε εμπόνε αυτό το θέμα. Θα ασχοληθούμε με κάτι άλλο. Εντάξει, αυτό το θέμα έφερε πολύ διαχωρισμό μέσα στην οικογένεια. Μου έφερε πολύ στα χώρια. Μου στοίχισε ειδικά για τον αδελφό μου, γιατί είμαι στην είχαμε στενέ σχέσει. Αλλά η αλήθεια είναι ότι μα το λέω λόγο του Θεού, ότι εγώ θα σα δούσα κατά πλάσια. Και η αλήθεια είναι ότι μου έδωσε κατά τα πλάσια στου αδελφού. Και αυτό είναι μια αλήθεια που την ομολογώ ενώ πειών του θεού. Το ότι μπορεί να έχασα την παρέα μου με τον αδελφό μου, δηλαδή όταν απλέον βρισκόμαστε αν και έχουν περάσει τώρα 13-14 χρόνια. Δεν είναι ότι δεν θα μιλήσουμε, θα μιλήσουμε, θα κάτσουμε να τα πούμε, τι κάνει πω εσύ και αυτό τώρα είναι παντρεμένο με παιδιά. Αλλά ξέρουμε ότι υπάρχει ένα όριο στην επικοινωνία. Αυτή την ένωση. Δεν θα γελάσουμε ακριβώ με τα ίδια πράγματα. Μπορεί με κάποια πράγματα έτσι λίγο. Αλλά πολύ βασικά. Δηλαδή δεν ήμασταν όπω ήμασταν κάποτε. Αυτό μου στοιχίζει κάποια φορά που το σκέφτομαι, αλλά ξέρω ότι θεώ είναι δυνατό να τον φέρει να γελάμε με τα ίδια εντό τη εκκλησία. Να κάνει χάρη και. Από εκεί και πέρα μετά να μπούμε λίγο

Όραση Και Επείγουσα Απόφαση Για Βάπτισμα

SPEAKER_04 50:40

στο ότι εγώ μπήκα σιγά σιγά στην Εκκλησία. Μετά από μέσα στο επόμενο μήνα μου έλεγαν τα αδέλφια του ότι τώρα που βαπτήστηκε με πνεύμα Άγιο να βαπτιστή στον νερό. Δεν είχα εμφολόλια για το πνεύμα του άγιο ή μου βέβαια στο χαλάβει. Πληρώνω και στο σπίτι με δύναμη. Δεν είχα εμφολόλια, αλλά είχα μέσα μου το ότι εγώ είμαι βαπτισμένο και δεν χρειάζεται να βαπτώσω ξανά. Γιατί έχω βαπτηστε μικρό. Και αυτό δεν μπορούσα να το καταλάβω το ότι θα ξαναβαπιστώ και δεν το δεχόμου. Μου το λέγανε τα αδέλφια, μου το λέγα αδέλφια, αλλά εντάξει, εγώ δεν το δεχόμω. Ένα βράδυ λοιπόν, γιατί παλιότερα και τι κυριακέ το βράδυ είχαμε να ολέ που μαζευόμαστε σε σπίτια. Είχαμε λοιπόν μαζευτεί σε ένα σπίτι και μετά από το σπίτι εγώ γύρωσα σπίτι μου. Γίνοντα λοιπόν το σπίτι, έκανα γανατήσω να προσευχηθώ. Και είδα μια όραση. Είδα το ότι το κρεβάτι που προσευφόνα ήταν η κορυφή ενό βουνού και από κάτω γίνοντα μια παρέλαση. Και κοίταζα εγώ την παρέλαση, η οποία παρέλασε ήταν τέλο στοιχισμένη. Χωρί λάθο, χωρί ατέλε, χωρί τίποτα. Και ενώ την έβλεπα από μακριά την παρέλα και τα μικρά, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω τι είναι. Κάποια στιγμή σαν να μου το κάνει με ζωμό ο κύριο και βλέπω ότι είναι δεμόνια. Βλέπω ότι είναι ο εχθρό. Και καθώ το έβλεπα αυτό βλέπω να φεύγει από την παράταση έναν δεμό, το οποίο έρχεται προ τα μένα. Και έρχεται μπροστά μου και προσπαθεί να μου επιτεθεί και να με χτυπήσει. Και το πήρα μέσα μου σαν βεβαίωση ότι μάλλον προσπαθούσε να με χτυπήσει, αλλά είχα σαν μια προστασία γύρω μου, η οποία όμω όσο πήγαινε και σαν συρικαινόταν. Και το πήρα μέσα μου ότι δεν έχω κάνει το θέλημα του Θεού και το ότι θα έπρεπε να βαπιστώ. Φοβήθηκα πολύ με εκείνη την ώρα και πήρα τον αδελφό το κανένα τηλέφωνο. Ήταν και αρχά το βράδυ και του αδελφερό, θέλω να πάμε να βαπιστώ τώρα στην εκκλησία. Μου λέει αδελφέ, τώρα η εκκλησία είναι κλειστή. Λέω δεν γίνεται λέω να πάμε δύο μα. Μου λέει μπορεί να περιμένει μέχρι αύριο. Ήταν κυριακή βράδυ και δεν μπορούσα να περιμένω μέχρι την επόμενη κυριαρχία. Έλειπε και ο αδελφό ο κοροβέ τη Δευτέρα είχε πάει ένα θέμα καλά στην Κύπρο και με βάπτησε ο αδελφό στο στάτη. Και δεν θα την ξεχάσω την ώρα τη βάπτηση γιατί είναι πολύ σοβαρό το ότι δίνουμε μια υπόσχεση στο Θεό, το οποίο εδώ στου ανθρώπου υποσχόμαστε, υποσχώμαστε ότι θαμαστε με έναν άνθρωπο όλη μα στη ζωή και καλύπτει α πούμε για παράδειγμα στο γάμμα να τηρίσουμε αυτή την υπόψη. Ήπωμαστε σε κάποιον μια οικονομική τέτοια, οτιδήποτε είπα σε περιπτώσει. Πόσο μάλλον τώρα μια υπόσχεση που κάνουμε ενώ πιάντον του Θεού δεσμευόμαστε με ρώτησε ο αδελφό, ο στάθηση από τον Άβολο λοιπόν, είσαι βέβαιο του σε όλου τη ζωή θα δει ότι εγώ είχα ενθουσιασμό. Λέω εκείνη την ώρα ναι. Αλλά από μέσα μου έλεγα χρυσή μου σε παρακαλώ. Βοήθησε με αυτό που λέω να το τηρίζω. Γιατί είναι μια φοβερή δέσμευση. Και ένιωσα άλλο άνθρωπο όταν βγήκα από το νερό. Ένιωσα χαρτί. Σα χαρτί ένωσα βινόταν από το νερό. Ένιωσε 100 κιλά ελαφρύτερο. Και τι να πω, ήταν μια ξέχαστη στιγμή στιγμή του βαθμίματο. Αυτή η ψυχή, η γαλήνη. Δηλαδή, για εκείνη τη στιγμή ή σε καθαρούσει ένα μάρτυλο με το που βγαίνει από το νερό.

Γιατί Αναγέννηση Και Βάπτισμα Πηγαίνουν Μαζί

Κωνσταντίνος 54:56

Και μεταξύ μια νέα ζωή. Θε να σχολιάσει οργάνωση.

SPEAKER_03 55:02

Θέλω να κάνουμε μια παύση στο πνεύμα του άλλο, είπαμε. Αλλά είναι και η βάφτιση ενίδατη. Λέει στον νικόδημο το καταϊωάνι. Το διαβάσω μόνο και μόνο μήπω υπάρχει κάποια απορία από κάποιον που ακούγει για να διευκυνειστεί. Πάει λοιπόν ο δικό νοικόδημο ο οποίο είναι φαρισίο και ξεκινάει λέει, ραβή, ξέρουμε τι είναι από το Θεό γιατί κανένα δεν μπορεί να κάνει αυτό που κανεί. Φανταστείτε τώρα μιλάμε για ένα Φαριστίο η οποία το πλήθο των φαρισών θέλουν να πιάσουν τον ίσω, να το σταματήσουν, να τον φωνέψουν κιόλα. Ο ίδιο λοιπόν, ο νηκόδημο έρχεται και λέει εγώ πιστεύω ή τουλάχιστον υπάρχουν μερική από εμά που πιστεύουμε ότι είσαι από το Θεό. Και τον σταματάει και ο Ησού και του λέγεται στο 3 εδάφιο. Αληθώ, αλήθο λέγω, εάν τη δε γεννηθεί άνωθέντα, δεν δίνεται να είδε τη βασιλεία του Θεού. Και πατάει λοιπόν ο δενικό δυο όπω και αυτό ήταν και ο πέτρο. Πώ δίνεται άνθρωπο να γεννηθεί γυρνών. Μήπω δίνεται να εισέλθει Δευτέρα φορά στην κιλία τη Μητρό αυτού και να γεννηθεί, βαφτίστηκα μια φορά. Πώ γίνεται να ξαναγενηθώ, πώ γίνεται να ξαναβαφιστώ, αποκρίθηκε λοιπόν ο Ισού. Αλλιώ αλλιώ συλέγω, αν τη γεννηθεί εξήδατο και πνεύματο, το πλέον του άλλο το έχει πάρει και εξήδατο λοιπόν, δεν δίνεται να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού, γιατί το γεγονημένο εξαρτικό είναι Σαρκ. Το γεγενημένο εκπνεύμα είναι πνεύμα. Και βλέπουμε την αναγκαιότητα λοιπόν του να αφήσει να θάξει τον παλιό σα αρχικό άνθρωπο και να ζήσει μια καινούρια πλέον ζωή πνευματική όπω και εσύ μα είπε ότι μία νέα ζωή από τη στιγμή που βγήκε από το βαθιστήρι, λοιπόν. Και είναι τόσο σημαντικό που ο κύριο δεν άφησε κατευθείαν αν ήρθε και σου έδειξε αυτό το ενίπνοι, έτσι πολύ δύσκολο ενύπνιο, πολύ φαντάζομαι τρομακτικό και όλα σε εκείνη τη στιγμή, όμω, ήταν αναγκαίο για να σε σπρώξει προ την κατεύθυνση που έπρεπε να πα. Δεν σε άφησε ότι ενώ μα ομολογήσει ότι στην αρχή ο κύριο πήγε με τα αδέλφια και ο κύριο των αδελφών, πήγαινε με το δικό σου. Με τι δικέ του ταχύτητα. Του δικό σου ρυθμό. Από τη στιγμή που βλέπετε στο πνεύμα του άγιο, δεν υπάρχει πλέον ο δικό σου ρυθμό, υπάρχει ότι είναι αναγκαίο και άμεσο αναφτιστή στο νερό. Δεν είναι πλέον η ταχύτητα η δικιά σου, αλλά είναι η ταχύτητα του κιρίου πλέον, γιατί είναι αναγκαίο. Για να μην πάρε στα πίσω.

Κωνσταντίνος 57:19

Όπω περιάξει πολύ ωραίο, έρχεται η αναγέννηση με το λόγο του Θεού και του αναπτύγματο Αγγλού και είναι αυτή η σειρά που έχει θέσει ο Θεό για να ολοκληρωθεί εταιρεία. Έρχεται η αναγέννηση που έρχεται η βάθο του πνεύμα του Αγγύπου όπω ήρθε και σε ένα πέτρο. Και μετά το επόμενο βήμα, όπω και ο πέτρο το λέει το διαβάσαμε και πριν, μετανοήσατε και α βαπιστή έκαστο. Έτσι μετά την αναγέννηση, τη μετάνται του ανθρώπου, την αναγέννηση έρχεται το Θεό και του αλλάζει τη ζωή. Το επόμενο βήμα για να ολοκληρωθεί εταιρεία, γιατί έτσι θέλει ο Θεό, γιατί έτσι έχει διατάξει ο Θεό. Πραγματικά δεν μπορώ να βρω λόγο. Δηλαδή, αν πει γιατί το θέλει έτσι ο Θεό, δεν ξέρω αλλά. Έτσι γράφει η γραφή. Οπότε έτσι θέλει ο Θεό, απλά πράγματα. Και είναι πολύ πιο εύκολο έτσι να το σκεφτούμε και πρακτικά. Είναι πολύ πιο εύκολο να συγώσουν την έκφραση να βουτυχτή λίγο νεράκι, παρά να κάνει μια μεγάλη προσφορά ή να κάνει κάποιο άλλο έργο. Είναι κάτι πολύ απλό που ζητάει ο Θεό. Πίστεψε, θα έρθω να σε αναγενήσω και βαστήσω στο νερό όπω σε έχω διατάξει. Και μετά και εκεί ολοκληρώνεται η εισοτηρία και ξανά για να μην υπάρχει παρεξήσει, όχι ότι δε χάνεται, ολοκληρώνεται η εισοτηρία και ανθρώπου μπορεί να περπατήσει όπω λέει και ο λόγο του Θεό σε μια νέα και ανεστημένη ζωή. Όπω είπε

Η Πρώτη Αγάπη Και Η Θεραπεία

Κωνσταντίνος 58:30

από εκεί πέρα, μια νέα ζωή με τον Χριστό και ευχαριστούμε τον Θεό γι' αυτό.

SPEAKER_04 58:34

Ήθελα να πω ότι μετά από αυτό άλλαξε πεντελώ τη ζωή μου. Όλη μου η μέρηνα ήταν τι ώρα θα ξεκινήσει η Εκκλησία. Δεν είχα αυτοκίνητο. Τώρα, καμιά φορά σκέφτομαι να πάω, να μην πάω στην προσεφή να είμαστε πιο νωρί και αργούμε και μένουμε και πίσω και ξεχνιώμαστε. Τότε δεν είχα και αυτοκίνητο και παρόλα αυτά, με το λεωφορείο μπορεί να τα αψούμε μια ώρα μαζί με το περπάτημα και με αυτό να έρθω στην εκκλησία. Ήθελα 6,5 ώρα, δηλαδή 6,5 παρά ήθελα να είμαι στην εκκλησία. Ήταν η έννοια μου το πότε θα σχολάσουν όρο στην εκκλησία. Αυτή η περίοδο τη πρώτη αγάπη ήταν η πιο ευτυχισμένη περίοδο τη ζωή μου. Ήθελα να πω μόνο μια εμπειρία πάνω σε αυτό.

Κωνσταντίνος 59:24

Ήμουν ένα έτοιμο να σε διακόψω, επειδή τελειών ο χρόνο. Αν θέλει μια εμπειρία να εμοιραστεί μαζί μα με τη χάρη του Θεού.

SPEAKER_04 59:32

Βέβαια. Ήθελα να μοιραστώ μια εμπειρία ότι ερχεχόμενο στην εκκλησία. Τότε δούλευα με τον πατέρα μου, μέχρι να βρω δουλειά, είχα τελειώσει τέλο πάντων και με τη σχολή, είχα πάρει το πτυχίο μου. Και. Ερχόμενο στη δουλειά, ερχόμενο χοντρώμε στην εκκλησία το πριν πριν σχολάσω. Κάτι γίνεται στο μαγαζή του πατέρα μου και είχαμε σηκώσει μια πόρτα και μου χλιστάει το χέρι και προσπαθώ να την κρατήσω τέλο πάντων με το άλλο. Και νιώθω ότι σε ένα μου κόπει και όμω. Ένιωσα πάνω εκείνη την ώρα και το νιώσα σαν έκρωση το χέρι μου. Αλλά εκείνη τη μέρα είχα πει ότι θα κάνω ονιστία. Και πράγματι λοιπόν, φεύγω από τη δουλειά, γυρνάω σπίτι να ετοιμαστώ για εκκλησία. Με ενοχλούσα δεν ήθελα να μην έρθω εκκλησία. Και γυρνώντα, λοιπόν, προσπάθησα να κάνω να πάνε να αντιθρώσει. Δυσκολεύτηκα πάρα πολύ να αντιθώ γιατί το ένα μου χέρι ήταν πεσμένο κάτω, κρεμασμένο ήταν κάτι το χέρι. Και με τα χέρια ζώα τέλο πάντων, δεν ήταν σκέπιτη μου το να πάω στο Νοσυμιώ, σκέφτηκα καν. Λέω θα πάω όλο στην εκκλησία και μετά βλέπουμε. Έρχόμε στην εκκλησία, γονατίζω, όσα είχα καταλάβει, α πούμε, χοντρικά έξι μήνε περίπου ήμουνα στο Χριστό. Όσα είχα μπορώ να καταλάβω. Και θυμάμαι να γονατίζω, προσευχόμαστε. Τελώνει την προσευχή, μετά είναι το κύριε. Προσεφήθηκα λίγο για το χέρι μου στην προσεχή. Και μετά όταν γονατίζουμε στην προσεφή μετά λέω κύριε λέω, έκανα αυτή την προσεφή, λέω, χρηστέ μου λέω, εσύ λέω ξέρω ότι μπορεί αυτή τη στιγμή να έρθει με θεραπεύτ. Μου βέβαιο. Ή μου βέβαια ότι μπορεί να με χαιρετήσει. Μπορεί το χέρι μου να είναι νεκρό, δηλαδή δεν μπορούσα να το σηκώσω την προσεφή από αμίγκ. Δεν ξέρω τι λέω ότι έχει πάει, αλλά ξέρω ότι εσύ, είμαι βέβαιο ότι αυτή τη στιγμή μπορεί να έρθει με θεραπεύσει. Αλλά σε παρακαλώ, λέω ότι πριν έρευνε να το κάνει ⁇ αυτό είναι λέω κάποιοι αδέλφια που τότε τα ξελογνωρίζει σιγά σιγά τα οποία ήταν στο Καροτζάκι, τα οποία δύο αδέλφια μα συγκεκριμένα, και λέω ο χρησιτεύω σε παρακαλώ, λέω μπορεί ⁇ να πα ⁇ να θεραπεύσει αυτά. Εάν θεραπεύσει αυτά, μετά έλαβα να θεραπεύσει και εμένα. Και το λέω ότι την κάνω αυτή την προσεφή και μετά σιγώνω τα χέρια μου και τα δύο και λέω αμίμ. Δεν το καταλάβαινε εκείνη τη στιγμή. Τελιώνει εκκλησία, γιατί ήταν λίγο πριν τελειώσει η προσευχή αυτό, σηκώνουμε, δεν το έχωλά ότι είχε γίνει καλά το χέρι μου. Δεν είχα αυτό το κινητό και μεγίσα να γεννά κάποια δεύτερη σπίτι. Και γυρνώντα σπίτι, μου λένε πώ ⁇ ήταν η ημέρα σου. Έχω χτυπήσει λέω στο χέρι λέω και δεν ξέρω λέω τι θα γίνει. Λέω, μάλλον λέω είναι για νοσοκομείο. Και καθώ το λέω αυτό κάνω το χέρι μου έτσι κάποιε κινήσει. Εκείνη την ώρα λοιπόν που κάνω την κίνηση και καταλαβαίνω ότι δεν πω. Μάλλον το ότι κάνω το σήκωσα έπεσε ένα φόβο πάνω μου που ένιωσα σαν ένα διακοαπλασιαστή η βαρύτητα τη γη. Ένιωσα τόσο δυνατή την παρουσία του Θεού. Τόσο δυνατή εκείνη την ώρα την παρουσία του Θεού και λέω κυρίω ⁇ λέω με θεράπευσε λέω. Τα αδέλφια δεν και το καταλάβανε. Δεν είμαι ξαναδεί. Ναι, ναι, ναι, γιατί ήταν πολύ ξαναλικό αυτό, μέχρι να το καταλάβω εγώ είχαμε φτάσει και με αφήσαμε. Και με το που κατέβηκα κάτω, γονάτισα, γονάτισα, και λέω χρήστη μου, τόσο άμεσα, τόσο ακαρριά μπορεί να κάνει εσύ θεραπεία. Αυτό ήταν. Όταν για παράδειγμα τώρα πολλέ φορέ ακούμε για αδέλφια που βάζουν ετήματα ή που είναι στο κρεβάτι του πόνου. Αυτή την εμπειρία μου θυμάμαι γιατί με έχει διατρέψει ο Ισό Χριστό Έχω διάρια θεραπεία και έχω την πίστα ότι μπορεί να το κάνει στο οποιοδήποτε.

SPEAKER_03 1:03:58

Όχι, δεν έχω κάτι ή στο τελείωμα.

Κλείσιμο Ευαγγέλιο Και Προτροπή

SPEAKER_03 1:04:02

Είμαστε πολύ χαρούμενοι για όλα δηλαδή που ακούσαμε σήμερα και πιστεύω ότι και ο πέτρο έτσι καθώ να αναπολύσει και τα εξηγιστήρα θυμάτα και ο ίδιο τι έχει κάνει ο κύριο και πόσο άλλα θα μπορούσαμε να λέμε. Έχουμε συγκεκριμένη ώρα δυστυχώ. Όπω λέμε και σε κάθε επεισόδιο άλλωστε, ένα είχα μήλη μία ώρα καλά και πηγαίνουμε. Αλλά είναι πάρα πολύ σημαντικό το ότι μπορούμε να ακούμε αδέλφια να ομολογούν τον κύριο. Έτσι και ένα εδάφιο εγώ θα μοιραστώ για τα σίγουρα του Καταμάρκο Ευαγγελείου το 15, για το σίγμα 15 στο Καταμάρκο, λέει και είπε προ αυτού, υπάρχει σε όλο τον κόσμο και κυρίξα του Ευαγέλιο σε όλη την κτήση. Ωτι πιστεύει και βαθιστή θέλει σωθεί. Ω τι όμωπα πιστή ή θέλει κατακριθεί. Αυτό κάνουμε, αυτό ακούμε και με κάθε ευκαιρία εκεί αυτό το δάφιο μέσα. Αυτό λέμε. Τι κάνουμε, ομολογούμε. Και είναι πολύ σημαντική η ομολογία και των αδελφών μα και ότι ο κύριο έχει κάνει στην καρδιά μα γιατί κάτι το οποίο είπε ο πέτρο τώρα, α πούμε, το οποίο γι' αυτό είναι μια δυνατή ομολογία, μπορεί να γίνει κάποιον που το ακούει, να περνάει το ίδιο. Μπορεί μόλι κάποιο αδελφό, κάποιο άνθρωπο μόλι να έχει σωθεί και να έχουν σηκωθεί ενάντια η κοιτού, παράδειγμα λέγω τώρα. Πα να πω εδώ έτσι δεν το διέκοψα, αλλά το είχα στο μυαλό μου, τι δύναμη, γιατί μα είπε ότι οτανθρωπο δεν θα ήθελε να σε πιέσει κάποιο όταν προτοπεί και στην εκκλησία. Δεν ήθελε στην πίεση. Όμω να από τώρα μετά το πνεύμα του άγιο, η πίεση ήταν δεκαπλάσια από αυτή που είχε τότε. Γιατί ο ίδιο, ο ίδιο η μητέρα και ο ίδιο ο αδελφό σηκωθήκαν εναντίον σου. Όμω το πνεύμα του άγιο σου έδωσε τη δύναμη να αντέξει αυτού του έξι μήνε τη πίεση. Και να μην μπει ξέρει κάτι με πιέζουν πάρα πολύ, δεν αντέχω άλλο, δεν θα ξαναπάω εκκλησία. Γιατί δεν αντέχω να σηκώσει αυτό το βάρα. Όμω, βλέπουμε πω ο κύριο δίνει και τη δύναμη. Και βλέπουμε ότι δεν μα αφήνει ο μόνο μα. και κάνει απάντα έτσι ώστε να ομολογούμε να βλέπουμε πρώτα απ' όλε τι ενέργειε του στη ζωή μα και να μπορούμε με παρισεία και να μένουμε και να στεκόμαστε αλλά και να ομολογούμε.

Κωνσταντίνος 1:06:10

Αμίν, αμύγαν. Ευχαριστούμε το Θεό. Ευχαριστούμε το κεσαι ένα πέτρο για την ομολογία που έκανε σήμερα και πραγματικά θέλουμε να προτρέψουμε όπω κάθε φορά και να ξαναμολογήσουμε το όνομα του Εσού Χριστού. Να ξέρουμε και ξέρουμε και να ξέρουμε και όλοι οι ακρατέ που ο Εσύ Χριστό μπορεί να αρθεί στη ζωή μου, στη ζωή σου, να με σώσει, να με θεραπεύσει, να σε σώσει, να σε θεραπεύσει, να νιώσει και πραγματικά το έχουμε σε όλου μα, να ζούμε την παρουσία του Θεού. Έτσι προ το Πέρα από Σπέδρο, πραγματικά και εγώ το έχω ζήσει αυτό. Και να ζούμε την παρουσία του Θεού και είναι ένα συνέστημα μοναδικό και πάμε απ' όλα στο τέλο είναι η ζωή όλη. Ευχαριστούμε το Θεό για άλλη μια εκπομπή που έφτασε στο τέλο τη. Θέλουμε ακόμα μια φορά να προτρέψουμε. Αν σα ⁇ άρεσε το επεισόδιο, αν πιστεύετε ότι κάποιο πρέπει να το ακούσει, να το μοιραστείτε. Μπορείτε να μα βρείτε στα social media στο instagram, στο Facebook, στο TikTok, στο Aprip podcast, να μα βρείτε με την επενδία word of go.gr και σα ⁇ πάντοτε ο θεωρεί να είναι μαζί σα.