Geef toestemming #19

Geef je kind toestemming om bij anderen te praten. Kinderen zijn heel loyaal en zeggen liever geen nare dingen.

Voor meer informatie bezoek de website Leoniekvandermaarel.nl.
Je kunt je ook inschrijven voor webinars of nieuwsbrieven. 

Transcript

[00:00:00.810] 

Dit keer Tips 37 uit de gids over rouwende kids. Tachtig praktische tips. En deze gaat over toestemming geven. Nou klinkt dat raar, want iedere ouder geeft natuurlijk zijn kind toestemming om te praten of om het over dingen te hebben. En toch kunnen kinderen soms het gevoel hebben dat ze dat niet mogen. Kinderen hebben het nodig om dat heel expliciet ook te horen van hun ouders dat ze over moeilijke dingen thuis mogen praten met anderen. Kinderen zijn enorm loyaal en vinden het heel moeilijk om negatieve dingen over hun ouders te zeggen. Dat doen ze misschien wel in het gezicht van hun ouders, maar zullen dat niet zo snel achter de rug om van hun ouders doen. En als zij dan met bepaalde gevoelens worstelen of met bepaalde gedachtes of angsten En dan kan dat ingewikkeld zijn om dat met anderen te delen. En dan bedoel ik dus met die toestemming geven dat een kind ook echt te horen krijgt van de ouders hé, als jij het hier met anderen over wil hebben. Je mag best tegen anderen zeggen dat mama soms een kort lontje heeft of dat papa soms boos wordt of dat dat we chagrijnig zijn.

[00:01:20.560] 

Ik weet nog een keer dat ik dat aan de hand had. Het was niet in een situatie waar iemand overleden was, maar dat was in een scheiding situatie. Toen werkte ik nog als Kindbehartiger. Als je de Kindbehartiger niet kent, zoek het op. Het is een hele mooie stichting die zich bezighoudt met kinderen in scheiding situaties om te kijken wat hebben kinderen nodig en daarin ook het gesprek aan te gaan met de ouders van deze kinderen. Maar in ieder geval toen had ik een situatie aan de hand waar een jongen van vijftien jaar niet meer naar zijn vader wilde en zijn ouders woonden vlak bij elkaar, dus daar zat het hem niet in. Het was hem niet de afstand en het was ook niet dat deze moeder dat enthousiasmeren om maar niet meer naar papa te gaan, want zij had helemaal haar werk erop ingericht. Als haar zoon bij d'r ex-man was, kon zij hele lange dagen maken en als haar zoon nog bij haar was, dan werkte ze kortere dagen en zo had ze dat mooi in balans. Dus het was helemaal niet in haar belang dat hij dat niet meer zou willen.

[00:02:17.030] 

En daar gebeurde ook helemaal niets. Dus wat gebeurde? Ik ging met deze jongen in gesprek en nou, na verloop van tijd kon ik ben natuurlijk therapeut, dus dan vinden kinderen t al weer wat makkelijker om dingen te vertellen over hun ouders. Ik zeg er ook altijd bij ik heb geheimhoudingsplicht, dus ik mag niet aan jouw ouders vertellen wat jij mij vertelt. Maar jij mag dat wel. Of trouwens, ik mag het niet alleen aan die ouders niet vertellen. Ik mag het aan niemand vertellen. Dat vertel ik altijd aan kinderen. Ik zeg je, Dan zeg ik altijd Jij mag dan iedereen vertellen aan wie je dat wil, maar ik niet. Ik moet mijn mond houden en dat geeft kinderen heel veel veiligheid, want dan kunnen ze alles zeggen zonder dat dat terugkomt bij die ouder. Want daar gaat het natuurlijk ook om. Ze willen voorkomen dat er een consequentie komt naar hun ouders toe, waardoor die ouders opeens hoort dat dat kind iets iets naars heeft gezegd. Dus deze jongen. Ik was met hem aan de slag en het kwam er.

[00:03:10.680] 

Langzaam maar zeker kwam naar voren dat wat vond hij nou zo ingewikkeld bij zijn vader? Zijn vader had net een nieuwe baan en die was weer heel veel moe en die had dan lag hij een beetje half op de bank te slapen. Hij had weinig aandacht meer voor zijn zoon en die jongen moest ook geholpen worden met zijn huiswerk en daar had zijn vader eigenlijk ook geen energie voor. En de jongen dacht ja, bij mijn moeder krijg ik dat wel, dan blijf ik maar liever gewoon bij mijn moeder. Daar heb ik dan meer aan. En hij vond het ook helemaal niet meer gezellig bij zijn vader. Want ja, doordat zijn vader ook zo moe was, had zijn vader ook een kort lontje gekregen, dus hij kon het bij mij allemaal wel vertellen. En we hadden dat uitgewerkt en we kwamen dus achter dat dat de reden was. Nou ja, lijkt me heel goed om daar met je vader over te hebben. Zou zijn. Ja, die jongen was vijftien dus ja hij is ook op een punt dat hij dat kan bespreken met zijn vader, dus ik had met hem dat voor besproken.

[00:04:02.650] 

We zouden zijn vader uitnodigen, we zouden met z'n drieën gaan praten. Dat vond hij dan heel fijn. Dus op een gegeven moment uh, hebben we dat gesprek met z'n drieën en ik vraag de jongen om te vertellen wat hem dwars zit aan zijn vader. En ik merk dus dat hij dat heel erg moeilijk vond om te gaan vertellen en ik heb hem echt geholpen. Zonder het voor te zeggen heb ik hem geholpen. Die vader reageerde daar heel erg goed op, want dat was het. Vond die jongen natuurlijk zo spannend en dus dat is een heel mooi gesprek geworden. Maar waar gaat het nou om? Die jongen kwam daarna weer bij mij en ik zei goh, wat maakte nou dat je dat zo ingewikkeld en zo lastig vond om met je vader te bespreken? En toen zei ie ja maar ja, ik weet dat mijn vader het ook moeilijk heeft, dus ik wil hem ook geen verdriet doen. En de reden dat kinderen dus ingewikkeld kunnen vinden om met anderen te praten. Dit concludeer ik trouwens niet uit dit ene voorval hoor, maar dat heb ik natuurlijk echt met 25 jaar ervaring.

[00:04:57.650] 

De reden dat kinderen dat ingewikkeld vinden is omdat ze niet willen dat het bij de ouder terugkomt en de ouder dus verdrietig wordt of boos wordt of dat er consequenties aan verbonden zijn. N.B. Het is best ingewikkeld om lelijke dingen over je ouders tegen anderen te zeggen. En dan wordt het nog ingewikkelder als een ander dan daarin meegaat. Ik heb dat boek Kinderen in spagaat geschreven. Ik weet niet of je het gelezen hebt. Dat gaat over wat kinderen meemaken als hun ouders uit elkaar gaan. Maar deel twee van dat boek, want dat was ook eigenlijk de reden dat ik dat boek wilde schrijven, gaat erover van En wat als die gescheiden ouder overlijdt? Wat maken kinderen dan mee? En daar spreek ik Pancho in dat boek. En hij staat ook met naam en toenaam in het boek, dus ik kan het hier ook in de podcast zo vertellen. En dan zei hij altijd Het is hij was ik. Ik weet niet hoe oud je was. Ik denk dat hij zestien of zeventien was toen ik hem interviewde. Hij is ondertussen ook al.

[00:05:54.570] 

Nee, dan moet ie ouder zijn geweest, want het is 2011, dit boek. Maar in ieder geval, hij was wel veel jonger toen hij bij mij in therapie was. Maar hij vertelde ook in dat boek. Hij zegt Ja, weet je, er is maar één iemand, die mag slecht over zijn vader praten. Ben ik, zei ie, Dat ben ik. Maar als anderen dat dan gaan doen, dan sla ik hem op zijn bek. En dat vond ik weer zo'n prachtig voorbeeld van hoe het voelt. En denk ook maar bij jezelf. Wat gebeurt er als jij lelijke dingen over je ouders vertelt? Of minder positieve dingen? Of dingen die je moeilijk aan ze vindt? En een ander gaat daar in mee en die gaat zeggen Nou zeg, dat is toch ook niet leuk van je vader? En nou echt deed ie dat? Je eerste neiging is direct om het op te nemen voor je vader. En dit is hoe het gaat bij kinderen. En dat maakt dus dat die dingen die thuis gebeuren die nu niet fijn zijn omdat ze dat grote verlies hebben meegemaakt.

[00:06:46.360] 

En ik weet dat ik natuurlijk in deze podcast heel veel focus op verlies door dood. Maar het gaat ook over verlies door scheiding of verlies door ziekte. Dat het voor kinderen dus heel ingewikkeld is om het daar met anderen over te hebben omdat die ander er zo op in zou kunnen gaan. Die zou dus zo kunnen zeggen nou echt heeft je doet je moeder dat nou niet meer? Nou, weet je. Wil je dat ik mama's een keer ga bellen? Nou, dat is natuurlijk het allerlaatste wat kinderen willen. Tenminste, daar ga ik eventjes van uit. Want kinderen weten helemaal niet dat hun ouders op het matje geroepen worden. Kinderen willen hun gevoel kunnen uiten. Die kunnen, willen, kunnen vertellen wat er bij ze speelt. Dus wat belang, Wat van belang is. Allereerst dat jij als ouder, als je deze podcast luistert als ouder van een kind, dat je je kind toestemming geeft om dit te doen. Dat je zegt het is helemaal niet erg als jij dingen vertelt over mij die misschien niet zo positief voor mij zijn.

[00:07:39.740] 

Ik snap dat, want we zitten in een ingewikkelde situatie. Het is op dit moment niet zo leuk thuis en het is fijn als jij het daar met iemand over kan hebben, dus ik vind het helemaal niet erg als je dat doet, dus daar begint het al mee. En mocht jij deze podcast naar luisteren omdat je een naast staande bent naast staande van het rouwende kind, realiseer je dan dat je altijd neutraal blijft en dat je altijd de vraag mag stellen hoe is dat dan voor jou dat het zo gaat? Je hoeft geen oordeel te vellen over deze ouder of ouders. Je hoeft alleen maar te vragen hoe is dat voor jou? En dan zegt een kind misschien nou ja, ik snap het ook wel. Of een kind zegt nou, vind ik helemaal niet leuk en ik baal daarvan. Ja, ja, dat begrijp ik dat je dat je ervan baalt, want je had het graag anders gezien hè? Ja, inderdaad. En En dan ga je zien dat kinderen als vanzelf al met oplossingen komen. Dus ja, je eerste neiging is natuurlijk ook om als je dan zoiets zegt van ik snap ook wel, want je had het graag anders gezien, dan zou je eerste neiging kunnen zijn om te zeggen nou, wie kan ik daar iets aan doen?

[00:08:42.990] 

Kan ik je daar bij helpen? Of als je nou eens dit of dat doet, of als je nou dit of dat tegen mama zegt. Maar reken er maar op dat als een kind op die manier jouw hulp wil dat hij het wel aan je zal vragen. Maar wat zou ik nou tegen mama kunnen zeggen daarover? Of hoe kan ik nou ervoor zorgen dat papa dit of dat gaat doen? Dus kijk ook uit met die niet gevraagde adviezen te geven, dat niet invullen voor een ander, maar luister naar het kind en sluit aan. En dus nogmaals als je dit als ouder luistert, geef jouw kind toestemming om dit ook te doen. Dat kan al heel veel schelen, want die loyaliteit van kinderen is echt enorm groot. En dat is hetzelfde als dat jij bijvoorbeeld iets vertelt over je kind als je hele lelijke dingen over je kind zegt omdat het water aan de lippen staat, dan is het niet fijn als iemand tegen jou begint. Nou zeg, echt, zegt ie dat nou? Ik zou m. Nee, dat is helemaal niet fijn.

[00:09:37.840] 

Want je houdt van je kind en en je wil dat mensen jouw kind als goed zien. En het is dus andersom net zo. Mocht je hier vragen over hebben, zoek dan even contact. Bedankt weer en tot de volgende keer!