پنجره ای به سالن های زیبایی مدرن

اپیزود 57 نوش دارو ، صبح روز  دوشنبه هفتم مهر ماه با شعری از زنده یاد سایه شروع می شود و از معجره ی عشق در تاب اوری هایمان می گوید : 

ای  عشق همه بهانه از توست

من خامشم این ترانه از توست

  شعرسایه ، مصداق روزهایی است که با وجود شروع دوباره ی تحریم ها  ، فعال شدن مکانیسم ماشه و احتمال وقوع اتفاقات ، با چاشنی  تهدیدها و ترس ها،    نیروی عشق همچنان  بهانه ای است برای  نفس کشیدن برای  ادامه دادن  در تمام تنگناها  به برکت نیروی عشق .

  شایدهم یکی از هزاران روش تاب آوری ،   مراجعه  به سالن های زیبایی مدرن  امروزی باشد جایی که همیشه در این شهر ودیار پر ازدحام و مملو از ادم های منتظرشده است   .سالن هایی که   با شکل سنتی فاصله زیادی دارند  و  اسم هایشان به   مجموعه ، کاخ ، اقامتگاه ، کلینیک ، آکادمی ، پاویون ، مرکز ، گالری ،بوتیک ،تریتمنت سالن ، اتلیه یا هرچیز تغییر یافته  است  و نوبت گرفتن ازآنها گاهی  از نوبت پزشکان متخصص سخت تراست  ،

آنها در تبلیغات می نویسند  خدمات زیبایی با بهره‌گیری از به‌روزترین متدهای بین‌المللی با موندگاری بالا  در محیطی شیک، مجهز، بهداشتی و دل‌نشین   که در این اپیزود   فقط به ادعای بهداشتی بودن خدمات آنهم  از پنجره ی علم سم شناسی پرداخته ام  نه به هیچ موضوع دیگر اما ساناز بعنوان یک ناخن کار حرفه ای با تجربیات شغلیش در این سالن ها از پنجره های دیگری به این حرفه نگاه می کند که روایتش شنیدن دارد .  

صدای مهمان 

خانم ساناز یزدانی 

ترانه ها 

دلی دلی شعریادم رفت 

تو از چرخش یک رقص با صدای بیژن مرتضوی  

 با صدا و قلم دکتر سپیده اربابی بیدگلی استاد سم شناسی