مثل نخودی

نخودی شخصیت اصلی شعری جاودانه  در ادبیات کودکان ایرانی نسل های کمی قدیمی تر  است سروده ای از زنده یاد منوچهر نیستانی انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان ….بکی از کتابهای کودکانه ی محبوبم در سالهای نخست زندگی که «نخودی شدن » را از ان  اموخته بودم و هرگز فراموشش نکرده بودم …..عنوان کتاب «گل اومد بهار اومد » با تصوبرسازی  های خیره کننده ی پرویز کلانتری است که  اگر این مجموعه ی شگفت انگیر را ندیده اید و نخوانده اید لااقل نسخه الکترونیک انرا از طاقچه بصورت  رایگان هدیه بگیربد و لذت ببرید .

شعر با توصیف تنهایی « نخودی» آغاز می شود 

«روزی بود روزگاری بود 

تو بیابون خدا 

نخودی از خدا 

خونه داشت و زندگی …..» 

اما در عرصه زندگی آکادمیک در این مسیر از سیاهی به سپیدی یا سپیدی به سیاهی  بارها شاهد بودم   « نخودی»به معنی  آن  دختر تسلیم ناپذیر در برابر طلسم و جادو جنبل و آن چهره ای کمیاب نیست 

نخودی ها شخصیت های موج سواری  هستند که برای رشد سریع تر به هرقیمتی میان بر می زنند ، سوار موج ها می شوند ،ارزش های متفاوتی از نخودی قصه دارند و کمتر  هم زمین می خورند اتفاقی که می تواند زمینه ساز انتشار«فساد علمی » در محیطهای اکادمیک ما باشد .

در این اپیزود ادامه ی بحث فساد علمی را در قالب بحث «نوبسندگی های جعلی  » می شنوید و می بینید نخودی ها در نقش نویسندگی جعلی چطور دسته بندی می شوند  و در پایان  بخشی  از روایت یک نخودی واقعی اونم  از جنس «نخودی منوچهر نیستانی» نه از جنس «نخودی های همینجوری» را می شنوید ….  روایت پیوستن و رهاشدن او  از موج نویسندگی های الکی 

و‌در پایان بازهم بر می گردم به نخودی همان نخودی نیستانی  مثل خود نخودی !.

🌿🌿🌿 متن و اجرا  دکتر سپیده اربابی بیدگلی 

موسیقی متن :قطعاتی از آلبوم  درنادئون با آکاردئون  مهرداد مهدی و ویولون آسو کهزادی

طرح نو با صدای سهیل نفیسی