محاسن خریت

همیشه تصور کرده ایم " خر " بودن به معنی " احمق " بودن، " کودن " بودن  ، جفتک انداختن و اسیب رساندن به دیگران است چون ما فقط   خرنکره ( خری که جفتک می پراند ) را می شناسیم و از ویژگی های  خر معرفه ( خری که نجیب و متین باشد  و دلش بخواهد با سواری آگاهانه  به دیگران خیر برساند  )  کمتر دانسته ایم  .  

خر معرفه  انسانی است که  "  انتخاب می کند"  و بابت انتخاب  های اخلاقی خود بهاو گاهی بها های  سنگینی می پردازد  .بنابراین  به نظر می رسد هر کسی  بتواند کوله باری از   " اسناد خریت " بر دوش داشته باشد که اگر لب بگشایدو مثل من از این اسناد سخن بگوید بتواندنگاه ما را به موضوع خریت دگرگون سازد خاصه اگر آن انسان یک " معلم" باشد . 

اپیزود 59 از پادکست منشور در 59 سال از تاسیس و سپس انحلال حزب خران ایران در تیرماه سال 1350 با سروده ای از زنده یاد ایرچ میرزا آغاز می شود و قول می دهم اگر تا پایان شنونده ی این اپیزود باقی بمانید و به ادامه اش در اپیزود بعدی گوش کنید دیگر بابت تکرار کلمه ی خر و خریت ازکوره در نروید .من به شما اثبات می کنم   وجود " خران " چقدر می تواندحداقل  برای محیط های اموزشی به فنا رفته ی امروزی ما  ضروری و کمبودشان مساوی با نابودی آموزش و پرورش نسل های بعدی  باشد . 

در این اپیزود با خر خواندن خود به عنوان یک استاد قدیمی دانشگاه ، قصد توهین به هیچ همکار و هم صنف یا دانشجویی  را  نداشته ام بنابراین  از لحظه ی انتشار این مونولوگ  اعلام می کنم هرچند بار که از خر برایتان گفته  ام باخودم بوده ام  نه با هیچ انسان فرهیخته ی دیگر . 

  این اپیزود با کلیپ کوتاهی از نمایش شهرقصه نوشته ی زنده یاد بیژن مفید خاتمه می یابد که جایگاه   خر و  سایر چارپایان  در یک جامعه ی شهری را به ما یاد آوری می کند . 

طرح ، متن و اجرا : دکتر سپیده اربابی استاد دانشگاه