#254 Dit is 1 van de moeilijkste beslissingen die ik ooit heb genomen

Klik hier als je wilt weten wat er mogelijk is voor jou!

De Neuro Shifting Podcast is dé podcast voor vrouwen die voelen dat er meer in hen zit maar steeds tegen zichzelf aanlopen.

Die twijfel, die rem, dat stemmetje? Dat is je breinfilter. En die filter bepaalt alles: wat je doet, wat je durft en wat je gelooft dat mogelijk is voor jou.

Geen motivatietips. Geen positief denken. Maar principes uit de neurowetenschap die je helpen begrijpen waarom je vastloopt én hoe je dat verandert.

In elke aflevering werken we aan neuroplasticiteit, breinprogrammering en mindset, zodat jij stopt met twijfelen en eindelijk gaat voor wat je écht wilt. In je leven, je werk en alles daartussen.

Je filter bepaalt je leven. Verander je filter, verander je leven.

Welkom in de wereld van Neuro Shifting.

Gepresenteerd door Marije Lentfert mindset expert en de vrouw achter de Neuro Shifting methode.

In deze aflevering:

Ik loop buiten en deel het meest pijnlijke onderdeel van onze keuze om ons huis te verkopen en voor onbepaalde tijd te gaan reizen. Het voelt alsof we uit liefde loslaten, terwijl het tegelijk verdrietig en ingewikkeld blijft.

• ons plan om te emigreren en eerst een jaar door Azië te reizen
• waarom homeschooling en leven buiten het systeem zo centraal staan in onze visie
• de innerlijke strijd tussen de jeugd van de kinderen en Bobby bij ons houden
• waarom we Bobby nu al naar een nieuw thuis brengen en niet pas vlak voor vertrek
• het omgaan met oordeel van anderen zonder van koers te veranderen
• de les die blijft hangen: doen wat goed voelt in plaats van wat makkelijk voelt.

Transcript

Droomplan Van Reizen En Homeschooling

De Pijnlijke Keuze Rond Bobby

Het Nieuwe Thuis Voor Bobby

Omgaan Met Oordeel En Schuldgevoel

Wat Goed Voelt Versus Makkelijk

SPEAKER_00 0:31

Welkom bij de Nummer Shifting Podcast. Ik neem deze heel speciaal op want ik ben, even kijken, gaat die door? Ja, ik ben aan het wandelen en ik heb over een half uur coach call, leader call. En ik zeg ik was aan het bezig met mijn WhatsApp coaching. En ik ben met Bobby aan het wandelen en ik dacht in één keer ik moet podcasten. En de reden waarom, ik heb heel lang getwijfeld of ik dit wou delen en ik denk dat het toch een emotionele podcast gaat worden. Want ik dacht in één keer net deze podcast I'm dedicating it to Bobby. Onze Bobby. Want wat ga ik beginnen? Ik heb heel lang getwijfeld om deze op te nemen. Om ik weet dat de meningen over deze keuze enorm verdeeld zijn. En als je hier naar luistert, vraag ik je ook niet om dat je het met me eens hoeft te zijn, absoluut niet. Maar ik wil hier wel. Ik ben altijd heel heel open en eerlijk in deze podcast. En ik vertel alles. De overwinningen, maar ook de moeilijke gedeeltes van de keuzes die ik maak, het leven dat ik leid. Nou dat. Oké, waar ga ik beginnen? De meesten van jullie weten, als je voor het eerst luisteren dan niet, maar waarschijnlijk weet je dit. We gaan het einde van de zomer immigreren. Of tenminste immigreren klinkt nog steeds een beetje gek, want we weten nog niet exact waar we terecht gaan komen. Maar we gaan voor onbeperkte tijd reizen om een plek te vinden waar we ons helemaal goed voelen als basis en zodat we vanuit daar kunnen blijven reizen. En dat zal eerst een jaar Azië worden. En voor de rest is het echt de wereld om het maar zo te zeggen. Wij besloten dat vorig jaar met oud en nieuw, toen we eigenlijk de beslissing. Ja, ik denk, daar is de beslissing gemaakt. Jef en ik aan het, we maakten toen een mindmap voor ons tweeën, van ons mooiste leven. Alles wat we daarin wouden. En daar kwam dus het leven wat we nu echt voor kiezen, kwam eigenlijk daar helemaal naar voren. En toen besloten we ook van wat nou als we gewoon het huis verkopen en gaan. Wat nou als we dat gewoon doen? Wat zou dat betekenen? Nou ja, daar zaten heel veel plussen aan. Van hoe wij het leven zien, maar ook rondom de kinderen. Waar ik nu niet te diep op inga. Er zat alleen een hele grote min aan. En die min, dat was het punt dat Bobby die mee zou kunnen. Oh, ik word al heel fijn emotioneel als ik het erover heb. Oké. Oké, let's go. En dat was echt, toen we dat eigenlijk deep down al besloten, was dit wel van ja, dit zou de enige reden zijn eigenlijk nog om het niet te doen. En sorry hoor, ik loop langs een boslopje vult wel onderbaven. Het is niet onze bab. Onze bab is de chillste hond ever. En ja, we hebben dat even laten bezinken van zouden we dat echt doen, zouden we het overwegen laten bezinken, laten bezinken, laten bezinken. Heel veel over gepraat. En na maanden, maanden, maanden praten hebben wij ook de beslissing genomen van we willen dit zo graag. En vooral ook omdat we op een bepaald punt het gevoel hadden, ik praat even in de weff voor omdat Bobby net zo goed Jesse hond is als de mijne. Dat we het gevoel hadden dat we ook moesten kiezen tussen de toekomst die we zien voor onze kinderen en Bobby. Omdat wij heel erg graag willen homeschoolen naar onze eigen ideeën achter hebben en voor hebben. Sorry daarvoor. We zien gewoon een bepaalde manier van opvoeden, een bepaalde manier van toekomst, een bepaalde manier van leven zien we voor ons. We willen heel graag uit het systeem stappen, heel graag homeschoolen, heel graag veel van de wereld laten zien. Dat past heel erg bij onze visie. En ik zeg niet dat dat de visie is. Ik zeg niet dat het de allerbeste visie is, maar het is de visie die bij ons past. En als jullie mij langer volgen, dan weten jullie dat ook. Ik vind dat iedereen moet gaan voor hetgeen waar diegene gelukkig van wordt en wat bij diegene past. Niet wat de wereld vertelt dat past. Niet wat de mensen om je heen vertellen dat past. Niet wat je denkt dat je moet doen. Hetgene wat je echt diep van binnen wilt. En dat is voor ons dus dit leven: het leven in vrijheid. En vanuit ons eigen perspectief is dat ook het beste wat we onze kinderen mee kunnen geven. En daar kwam de crux omdat bijvoorbeeld met het homeschoolen, dat kan niet vanuit Nederland. Met heel veel omwegen, maar dan nog is het echt een kriem. Wij graag willen, kan het gewoon echt niet vanuit Nederland. En daar begon bij ons het te schuren omdat we dachten, ja, als wij het niet doen, als wij kiezen om Bobby bij ons te houden. Dat betekent, Bobby is een hele vitale hond, Bobby is nu 6 volgens mij, wordt 6. Ja, dat hij nog een paar jaar meegaat. Dat Bobby nog vijf tot tien jaar meegaat, dat geloof ik zo. Het is ook asbakkenras, die gaan nog wat lang mee. Dat is fantastisch, alleen dat is precies de jeugd van onze kinderen. Dat is precies de jeugd van Kinne Lily. Kinnen is nu drie, Lily is één, dat is precies de jonge jaren. En dat betekent dus dat als wij wel hier zouden blijven, dat we dat kunnen we nooit meer overdoen, die jeugd, nooit meer. De keuze die we nu maken bepaalt hoe hun jeugd gaat zijn. En dat maakte dat wij uiteindelijk hebben besloten dat bij de keuzes die we maken, dat daar heel veel goede kanten aan zitten en we echt ons droomleven achterna gaan, maar dat we daarin ook iets verliezen wat we eigenlijk niet willen verliezen. Ik had een zonnebril op moeten doen. Ik loop hier jonken te wandelen. Oké, let's go. En dat is onze bab. Want morgen gaat hij naar een nieuw huisje. En een heel fijn huisje vrouw die wat meer op leeftijd is. Die leeft voor dieren op een boerderij, alle ruimte heeft die tegenover een bos woont. 10 kilometer per dag na het wandelen met de hond. Ze had eerder een hond en die is overleden, dus vandaar dat ik dat weet, meer perfect had het niet kunnen zijn. Echt een huisje waar die alle liefde en aardig recht gouden manje waar we heel blij mee zijn. En hij gaat dus ook nu al, en dat is ook een keuze die we uit liefde hebben gemaakt. Omdat. Kijk, we zijn nu nog ruim vier maanden waarschijnlijk hè, het ligt er met je aan hoe het gaat met het huis natuurlijk ook. Nog ruim vier maanden in Nederland. Stel je voor dat het niet gaat, dan zijn we nog in Nederland en dan kan hij terug naar ons en dan kunnen we zelf nog een ander huisje zoeken. Wij wouden niet dat als wij eenmaal in Azië zaten, dat we dan een berichtje kregen het gaat niet. En dat iemand anders maar een oplossing voor hem ging zoeken. Want hij verdient gewoon het is zo'n fij hond. Het is zo'n makkelijk een fijn hond. Het is niet normaal met de kindjes, hoe lief hij is. Nie mevrouw die vroeg ook wat is zijn ritme. En dat we zeiden van ja, hij is zo makkelijk. Hij heeft geen moeite allemaal niks. Als iemand een beetje liefde aandacht krijgt, is echt een droomhond. En hij verdient gewoon het allerbeste. Dus vandaar dat we ook, kijk, we hadden heel egoïstisch kunnen zijn en denken, we houden hem zo lang mogelijk bij ons tot het moment dat we gaan. Want dat vinden wij fijn. En heel eerlijk, nu het weer wordt lekker en ik wandel nu met hem dat ik echt denk oh, we hadden we niet wat langer bij ons kunnen houden. Hadden we niet nog een paar maanden kunnen wachten. Maar dat is puur egoïsme van mij. Dat ik denk, ja, dat als wij die keuze maken, moeten we het ook doen op de best mogelijke manier. En stel je voor dat het echt niet gaat bij deze mevrouw. Of deze man en vrouw moet ik zeggen, maar van mevrouw is er heel erg mee bezig. Dan kunnen we hem terugnemen en kunnen we alsnog een huisje voor hem zoeken. Dan zijn wij in regie. Ja dat. En dat betekent dus ook dat we mogen afscheid gaan nemen, dat vind ik echt heel moeilijk. Maar ik wel, ik heb heel lang getwijfeld wil ik het delen. Wil ik dit überhaupt delen. Toen dacht ik ja, ja, ik ga het wel doen. Want weet je wat het is? Bij elke keuze die je maakt richting het leven dat je echt wilt, of tenminste, weet je wat het is, leven dat je echt wilt. Ik heb het leven wat ik echt wil, maar het is Happy with where I am, but eager for more, de groei die je blijft meemaken, de nieuwe contrasten die jouw leven geeft, waardoor je denkt, hé, ik wil die richting op. Daar ligt mijn groei, daar ligt mijn joy, daar ligt waar ik naartoe wil, daar ligt het vervolg van mijn pad. Moet je soms ook keuzes maken die moeilijk zijn, die niet leuk zijn. Het is niet alleen maar Rainbows en butterflies, zoals ik het zeg ook in coaching. Maar op het moment dat wij hier waren gebleven, en dat is ook de afweging die we hebben gemaakt, was wij hier waren gebleven, alleen voor Bobby. En we hadden op een gegeven moment zelf zoveel vroeging gevoeld en had ik maar en vanden we het maar anders gedaan en we staan hier niet achter. Dan was dat ook niet ver geweest ten opzichte van hem. Want dan hadden we hem misschien uiteindelijk wel kwalijk genomen, op een onbewustniveau. Ja, door Bobby hebben we dit niet kunnen doen, snap je, dat wouden we niet. Dat is ook niet ver ten opzichte van hem. Dat verandert ook iets in de dynamiek. Wat ik zeg, ik wil jullie daar ook even meenemen omdat dit er ook bij hoort. Op het moment dat jij stappen zet in je leven, grote keuzes maakt, zijn er soms ook keuzes die niet makkelijk zijn ook voor mij voor ons. Ik vind Bobby moeilijker dan het huisverkopen, ik heel eerlijk in. Ondanks dat in dit huis gisteren zijn geweest voor de foto's. En het is ook een heel gek gevoel dat dat huis gewoon nu. Het is ook grappig dat iedereen die komt die zegt van nou, dit huis ben je zo kwijt. Dat komt omdat wij, wat je het eerder hebt verteld, denk ik het wel, maar als je het nog niet weet, wij wonen dus aan de rand van Hengelo. En we hebben een uniek uitzicht. Wij kijken dus uit over de weilanden. Dus wij wonen gewoon in de bebouwde kom. Maar we hebben een hoekenhuis. We hebben sowieso de hele tuin verbouwd toen we daar gingen wonen. Dus we hebben een super chille tuin met een mega overkapping en alles. En we kijken dus vrij uit. Het hebben zonder echt altijd een campinggevoel. En dat is echt uniek, uniek, uniek, uniek. En iedereen die ook binnenkomt, die zegt nou, dit huis. Dit huis met dit uitzicht als verkoop zichzelf. Want iedereen zegt dat ook. En überhaupt, het is instap klaar. Iedereen heeft echt zoiet van. Ja, maar dit huis. En wij denken dan ook oh, mijn god, dit huis. We zeggen dit huis op. Weet je wat, wat de fuck? Waarom zeggen we dit huis op? Dat vind ik makkelijker. Ondanks dat onze beide kinderen geboren of niet geboren, maar de hele kraanperode. Zoveel gebeurt in dit huis. Elke keer als ik zeg, de afgelopen vijf jaar, we wonen hier nu vier jaar. Dus kun je nagaan hoeveel er in dit huis is gebeurd. Zegt dat goed vier jaar? Ook al vijf jaar. Nou maak toen je ongeveer die periode waarin mijn hele leven is veranderd, woonden wij ook daadwerkelijk in dit huis. Dus dit huis is super dierbaar voor me. Super dierbaar. En tegelijkertijd vind ik het echt veel makkelijker om afscheid van te nemen dan van onze bop. Het is echt de moeilijkste beslissing, de allermoe beslissing. Die we tot nu toe hebben moeten maken. En ik weet ook dat er misschien mensen hier naar luisteren en denken van nou, dit zou ik nooit doen en hoe kun je dit nou doen, dat weet ik. En dat snap ik ook. Ik snap ook dat als je niet het brandende verlangen hebt om bijvoorbeeld naar het buitenland te gaan om bepaalde dingen op een bepaalde manier te doen, en dat is niet goed en slecht, hè, helemaal niet. Want ik kan me daar heel goed iets bij voorstellen. Ik kan me heel goed voorstellen dat je wel in Nederland zou willen blijven. Ik kan me heel goed voorstellen dat je voor een ander leven kiest dan wij. Want het leven waar wij voor kiezen is heel uniek. Dat weet ik. Dat weet ik. Dus ik kan me ook heel goed voorstellen dat dit niet is wat je wil. Heel goed zelfs. Dus ik snap ook dat vanuit dat perspectief dat je denkt, what the fuck wat doe je? En toch wil ik het dus opnemen. En ik weet het ook, want we hebben, ik praat de laatste net wel eens over dat wij ook shit over ons heen krijgen, dan kan je vertellen, de shit die wel voor ons heen heb gekregen rondom Bobby is niet mis. Die is niet mis, daar heb ik het ook heel moeilijk mee gehad, ja, het heeft me wel geraakt. Dat betekent niet dat ik andere keuzes heb gemaakt. We zijn bij onze keuze gebleven, omdat het een keuze is die wij te maken hadden, niet op basis van de mening van anderen. Dat betekent niet dat het leuk is om te horen. Dat betekent niet dat het makkelijk is. Dat betekent niet dat op het moment dat je weer shit over je heen krijgt, dat je denkt, doen we het eigenlijk wel goed? We zijn we zulke slechte mensen. En dan ga je bij jezelf weer te raden waarom je een bepaalde keuze maakt. En dat het niet is uit kwaadigheid naar Bobby of dat we niet van hem houden of hem dingen niet gunnen. Maar dat het ook echt loslaten uit liefde is. Echt loslaten uit liefde, omdat hij verdient een plek waar het om hem draait en waarin hij waarin mensen helemaal leven op een manier dat ook bij hem past. We hebben ook nagedacht over zouden we dan door Europa willen reizen waar we het keer over hebben gehad en dan Bobby meenemen. Maar dat hebben we ook met Spanje gemerkt, hoe makkelijk hij ook was. Kijk, als je wel op het begin even een keer een dagje weg wilt, dan moet je hem toch alleen laten weer in een vreemd huis. Hij doet dat super goed, maar we merken wel dat dat niet zijn favorite cup of tea is om het maar zo te zeggen. Dus dat. Dus ik wil deze. Ik begin zo vaak de podcast al sinds met. Hé, welkom bij Bob en mij. Weet je, of iets er niet voor, jullie snappen ook. En dat gaat gewoon niet meer gebeuren. En dat is heel raar. Dat is heel raar, heel pijnlijk, heel moeilijk. Heel verdrietig. En toch voelt het wel als een keuze uitliefde. Uitliefde voor ons gezin, uitliefde voor Bobby. Uliefde voor. Als ik even voor mezelf praat, uit liefde voor mezelf. Uliefde voor het leven. Liefde voor de mensen waar die naartoe gaat die echt extreem, extreem, extreem blij zijn dat die komt. Wat ook heel mooi is om te zien. Ik nog steeds een keuze dat heel veel verdriekbrengt. Het voelt echt een beetje als een heak. Maar een heak dat iemand dat ooit heeft meegemaakt dat je met iemand uit elkaar bent gegaan, maar dat het heel veel pijn deed, maar dat je wel wist dat het het beste was. Maar desal niet te min het heel moeilijk was. Zo voelt het echt. Dit is exact hoe het voelt. Ik ben aan het nadenken of ik er nog meer over wil vertellen, maar het was ook een heel random podcast en ik wil gezegd heb heel lang getwijfeld wil ik dit delen. En niet omdat ik bang ben voor de mening van anderen hierin. Want ik ben ook heel open tegen geweest zich over mijn coaches, etcetera. Maar wel omdat het een stukje is dat voor mij zo pijnlijk is en echt oprecht ook heel veel pijn dus doet. Dat ik dacht wil ik mezelf in de positie zetten waarin die kwetsbaarheid geraakt kan worden door het ook nog eens openbaar te delen en dat mensen dus inderdaad wel een mening kunnen hebben. Ik zou mijn keuze er niet voor veranderen. Maar wil ik dat op dit moment doen nu ik zo kwetsbaar ben. En toch practice what you preach. En ook hoe ik altijd in de podcast heb gestaan, ik ben altijd open en eerlijk. Niets terughouden wat niet hoogst noodzakelijk is om terug te houden bij me te houden. En daarom deel ik het toch. Elke grote keuze zitten ook hele kleine keuzes of ook een grote keuze, nogmaals bij deze bij Bobby. En dingen die je moet loslaten. Dingen die je misschien niet wilt loslaten. Maar je moet soms dingen loslaten die. Ja heel dichtbij je staan waar je heel blij mee bent, om bepaalde stappen te kunnen zetten in je leven. En dan staat er nog steeds een keuze om het niet te doen. Maar dan is de vraag en dat is de vraag die wij onszelf hebben gesteld: is dat dan de keuze waar we blij je van worden? Hoe pijnlijk die ook is. Willen we dan in ons geval Bobby bij ons laten. En we ons gevoel inleveren op de jeugd van de kids. En dat is bij onze echte doorslag geweest. Nou, ga ik hem ook afsluiten. Normaal ga ik ook heel ver door in lessen die ik erin mee wil nemen voor jullie. Maar ik merk dat ik. Ik voel hem vandaag niet om dat te doen. Ik voel vooral dat ik dit met jullie wou delen om gewoon een stuk van mijn eigen proces te delen. En dat het niet altijd even onmakkelijk is allemaal. En pauwer heb ik op een gegeven moment. De zin. Doe wat goed voelt, niet wat makkelijk voelt. En hoe pijnlijk dit ook is, is dit uiteindelijk wel de keuze die goed voelt. Dus dat. Ik wil jullie een hele fijne dag wensen. Ik ga lekker een coach goal in met de liederledes zo meteen. En vanmiddag doe ik niet zoveel, ga ik lekker met Bobby in de tuin zitten. Ik ga van genieten. En dat is het. Een hele fijne dag. Iedereen die heeft geluisterd. En tot de volgende. Doei.