De Neuro Shifting Podcast

#255 Hoe maak je keuzes zonder je druk te maken om de mening van anderen?

Marije Lentfert

Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.

0:00 | 20:11

Klik hier als je wilt weten wat er mogelijk is voor jou!

De Neuro Shifting Podcast is dé podcast voor vrouwen die voelen dat er meer in hen zit maar steeds tegen zichzelf aanlopen.

Die twijfel, die rem, dat stemmetje? Dat is je breinfilter. En die filter bepaalt alles: wat je doet, wat je durft en wat je gelooft dat mogelijk is voor jou.

Geen motivatietips. Geen positief denken. Maar principes uit de neurowetenschap die je helpen begrijpen waarom je vastloopt én hoe je dat verandert.

In elke aflevering werken we aan neuroplasticiteit, breinprogrammering en mindset, zodat jij stopt met twijfelen en eindelijk gaat voor wat je écht wilt. In je leven, je werk en alles daartussen.

Je filter bepaalt je leven. Verander je filter, verander je leven.

Welkom in de wereld van Neuro Shifting.

Gepresenteerd door Marije Lentfert mindset expert en de vrouw achter de Neuro Shifting methode.

In deze aflevering:

Ik deel hoe een emotionele situatie rond Bobbie me opnieuw confronteert met oordelen van anderen en met keuzes maken vanuit mijn gevoel. De les is simpel en scherp: er is geen pad zonder frictie, dus je kiest welke pijn je draagt terwijl je trouw blijft aan jezelf.

In deze aflevering:

• afscheid rond Bobbie en de impact van meningen van anderen
• het woord egoïstisch en waarom dat zo kan raken
• het moment waarop mijn intuïtie zegt dat het niet klopt
• kiezen vanuit liefde ook als het onlogisch lijkt
• welke pijn kies je: afkeuring of een leven dat niet van jou is
• het contrast in het leven gebruiken als richting en wijsheid
• het masker van perfectie op social media doorprikken
• “laat ze” als antidotum tegen people pleasing
• een verhaal uit de EmpowHER call over trots, rust en grenzen

Laat me ook even weten als je hier naar luistert en je denkt oh, ik vind dat inderdaad heel fijn, stuur me dan even een berichtje ❤

Welcome And A Wild Week

SPEAKER_00

Welkom bij de Nurt Shifting Podcast. Leuk dat je weer luistert. Ik. Ik moet hier een beetje mlachen. Ik ben weer aan het wandelen met Bobby. Ik kan er nu om lach hoor. Maar holy moly, wat een rollercoaster is het geweest de afgelopen dagen, de laatste podcast die jullie van mij hebben gehad. Dat was natuurlijk ook mijn emotionele podcast. Dat Bobby dus zou gaan. En oh my god, de afgelopen twee dagen is niet normaal wat allemaal is gebeurd. En ik had vanochtend had ik een empower call. En daar kwam ook zoiets. Dan vertelde ik het verhaal van de afgelopen twee dagen en daar zat zo'n mooie onderliggende les in. Dat ik die ook met jullie hier wil delen in de podcast. Want dat ging heel erg over kiezen. Dat was in de call ook iemand die. Ze stelde mij de vraag, maar hoe weet ik nu wat ik echt wil? En eigenlijk wisten ze dat wel, alleen durfden ze niet voor te gaan staan. En vooral ook hoe kies ik voor wat ik echt wil. Hoe zorg ik er nou voor dat ik daar gewoon voor ga en niet de hele tijd mezelf saboteer met wat vinden

Bobby’s Farewell And Outside Opinions

SPEAKER_00

anderen ervan? Doe ik het wel goed? Dat? En toen vertelde ik haar dit verhaal van de afgelopen twee dagen. En die wil ik ook even met jullie delen. Zoals jullie hoorden in de vorige podcast, zou Bobby naar het nieuwe huisje gaan. Wat daarvoor al gebeurde, we had de laatste dag met Bobby en we hebben natuurlijk ook mensen in onze omgeving en ik wil daar helemaal verder niet op ingaan hoe en wat even afscheid houden nemen van Bobby. En dat gebeurde ook alleen tijdens dat afscheid nemen, ik liet altijd de vorige podcast doorschemeren en ik ben daar in de basis helemaal oké mee. Iedereen mag zijn eigen mening daarin hebben, dat niet iedereen de beslissing begrijpt. Wat ik ook begrijp, wat ik al zei: vanuit als je niet het verlangen zo sterk voelt wat wij voelen rondom alles wat we willen, dan kan ik me voorstellen dat je de beslissingen rondom Bobby niet begrijpt. Maar ik geloof er wel heel erg in dat ondanks dat je elkaars beslissingen niet begrijpt, dat je elkaar wel enorm in de waarde kan laten. Dat is wel iets waar ik voor sta. Maar goed, los daarvan. Zonder er te diep op in te gaan. In de koal ging ik er iets dieper op in, maar ja, dat wil ik hier niet in de podcast. Ik kwam weer heel duidelijk naar voren dat er andere meningen zijn over de beslissing die we namen met Bobby nemen. En daarin viel ook heel sterk het woord egoïst slash egoïstisch. Op een vrij persoonlijke manier. Dat was heftig. Is voor mij ook heftig om te horen, is niet leuk om te horen. Maar goed, dat gebeurde, raakt mij ook. We hebben het laatste toevallig nog over gehad dat dingen je ook kunnen raken. After the reaction. Zonder daar te diep op in te gaan, dat hakte er al wel in. Dus het was een hele duidelijke andere mening. En wat er vervolgens gebeurt, is dat wij de volgende dag weggaan met z'n allen om op je weg te brengen, dat was helemaal in Limburg. We hadden ook ontzettend, ontzettend slecht verkeer. Waardoor we drie uur heen en drie uur terugover hebben gedaan. Alleen, we komen daarna. De vrouw waar wij heel veel contact mee hadden gehad en die we dus ook al kenden, dat was fantastisch. Alleen daar wil

The Trip To Limburg

SPEAKER_00

ik ook niet te diep op ingaan. Er waren wat randzaken eromheen. En ik doe dit echt normaal gesproken zou ik het prima allemaal met jullie willen delen. Alleen ik wil nooit te wijd ver uitweiden over bepaalde zaken, ook omwege privacy van mensen, laat ik het zo zeggen. Er waren wat zaken eromheen. waarin ondanks dat alles op papier perfect was, mijn gevoel heel sterk zei: dit is niet het huisje voor poppie. Dit is niet waar hij naartoe moest gaan. En dat zei mijn gevoel heel erg sterk op dat moment door die randzaken. En dat maakte ook dat ik op een gegeven moment Jeff bij mij heb geroepen met ranen in mijn ogen. En dat ik zei: nee, we nemen er mee mee. Hoe moeilijk dat ook is. En hoe haaks dat ook staat en hoe raar dat misschien ook mag klinken, maar we nemen er mee. En dat hebben we ook gedaan. En vanuit het diepe vertrouwen dat we een huisje gaan vinden dat wel 100% past. Dat. En die rollen koosde van. Eerst een bepaalde stempel krijgen. Terwijl je het heel erg doet vanuit ons perspectief vanuit liefde, maar vanuit een ander perspectief waar het als zeer egoïstisch wordt gezien.

My Body Said No

SPEAKER_00

Om vervolgens juist uit liefde. Want wat ik gisteren heb gedaan, voelt alles behalve dat behalve egoïstisch. Dat ik dacht, ja, ik kan nu makkelijk zijn en denk, dan zijn we er vanaf en blijf lekker daar. En het zal wel goed komen. Want 99% klopt, daar ben ik heel eerlijk in. Maar dat ik dacht nee. En dat ik Bobby alleen het allerbeste verdient. En dat ik anders heb gekozen op dat moment. En ook daar natuurlijk altijd dan weer meningen over zijn. Nogmaals zonder te dieper op in te gaan. Wat je al hoort in dit verhaal. Ik heb heel veel keuzes de afgelopen twee dagen gemaakt. En wat ik zeg, ik kan er niet eens te veel in detail op ingaan. Die in lijn lagen met mijn innerlijke stem, wat ik voel dat goed is voor mij en mijn gezin. Wat ik op een diep level ook weet. En erna heb durven handelen. Ondanks wat andere mensen zeggen of doen. Ik vertelde ook aan haar. Ik zei, weet je, op het moment dat ik vanuit een ander perspectief krijg, het woord egoïstisch op een pittig level wordt gebruikt.

Bringing Bobby Home Again

SPEAKER_00

Wat een persoonlijk raakt, laten we dat even voorop stellen. Wat persoonlijk raakt. Maar ik zou mij daardoor laten leiden. Het zou dus betekenen dat we dan misschien zouden zeggen, oké, weet je, nu houden we Bobby toch, blijven we toch in Nederland en doen we het allemaal niet. Of we pas onze plannen compleet aan en gaan in een land wonen. En dat we misschien toch naar Spanje zouden gaan. En laten we er frosten. En zouden we heukkig kunnen worden. Maar dat is niet wat we diep diep diep van win willen. Wel voor kortere periodes, maar niet voor al zeg maar één vaste plek. En zie je mij horen trouwens al, want we hebben die kopiraat hier nu. En dan zou ik dus omdat andere mensen wat vinden, al die plannen om gaan gooien. En idem met wat daarna gebeurt. Omdat ik het misschien zielig vind voor die mensen, of omdat mensen misschien een mening gaan hebben dat we hem dan toch weer meenemen, wat voor mening dat ook is, van welke kant ook, zou ik dan zeggen, nee, ik laat hem er toch, wat het tegen mijn gevoel ingaat. Het ook kunnen denken van oké, dan misschien vind Jef er wat van, of vind ik het. Jef vind ik enorm op één lijn. Hij zei, ik voel dit ook al. En ik ben blij dat jij het nu uitspreekt. We kwamen tot de conclusie dat we een goed team waren samen. Beide beslissingen waren heel dicht dus bij wat ik, wij, die van binnen wisten, dat goed was voor ons. Niet een makkelijke beslissing, maar wat we echt willen. Ondanks wat andere mensen vinden. En wat ik al zei, op het moment dat ik me daarop ga aanpassen, betekent dus dat wij een leven gaan leiden. Ik in dit geval even in deze podcast een leven gaan leiden. Wat ik niet diep van binnen wil. En dan zijn er twee opties. En dat is ook wat ik tegen haar zei en wat ik nu ook tegen jou als luisteraar wil zeggen: Er bestaan geen keuzes. Er bestaat geen pad zonder frictie. Zonder contrasten die je ervaart. We leven in een universum met in en al contrasten. Dus

Two Pains In Every Choice

SPEAKER_00

goed en slecht. Je snap wat ik bedoel, weet je, het is een enal contrast. Bij elke keuze zal een beetje van beide zitten. Maar dan is het aan jou de keus voor welke pijn kies je? Kies jij voor de pijn van dat inderdaad, mensen misschien een mening hebben en zelfs het keihard in je gezicht zeggen. Kies je voor die pijn of kies je voor de pijn van luisteren naar die meningen, zodat je die pijn niet hebt, dat mensen een mening hebben, maar wel de pijn voelt van een leven dat niet voelt als van jou. Van over tien jaar terugkijken en denken. Shit, had ik maar. Had ik mijn andere keuzes gemaakt. Had ik maar mijn hart gevolgd. Want ik heb nu een baan of een leven. Of ik woon op een plek of ik doe dingen die niet passen bij wat ik echt wil. En daar voel ik de hele dag dag in dag uit. Die vroeging van. Die aar, die knoop in je maag, die knoop in je hart. Ik zeg, en dat is de keuze die je te maken hebt. Welke pijn ga je voor? En dat klinkt misschien even heel zwaar, maar dit is wel wat het is. Want weet je wat het is? Ik reed gisteren ook naar huis. Wij reden in huis. En ik voelde zoveel opluchting. Ik voelde door me. Ik heb je zitten jank als een malle in de auto. Gewoon voor alle ontladingen en alles wat er gebeurde de afgelopen twee dagen. Echt gewoon echt hard te huilen. Maar ik voelde ook zoveel opluchting. En ik voelde me helemaal met Jef na de tijd hebben, we zaten er in de auto heel veel over gepraat van. Ik zei tegen hem: Ik voel me aan de ene kant nu zo kwetsbaar. En ik voelde me ook zo fucking krachtig. Omdat ik wel dicht bij mezelf ben gebleven. Omdat ik keuzes heb gemaakt die passen bij. En nogmaals, nu even vanuit ik-perspectief voor deze podcast, maar wat ik diep van binnen wil. En daarom gaf ik natuurlijk door aan haar. Want ze had ook heel veel keuzes nu te maken waar heel veel mensen wat van vonden. Maar dan is het echt de keuze maken van oké, wil je dan die pijn vermijden dat mensen er wat van vinden. O wil je de pijn vermijden van een leven bouwen dat niet voelt als van jou. En dat is echt zo'n belangrijke om te horen. Dit is zo belangrijk om te horen. En ze zei ook van het draait allemaal om keuzes maken. Ik zeg precies: het draait allemaal om keuzes maken. Het draait allemaal om keuzes maken. We zijn naast het ook nog een heel stuk te diepte ingegaan over wat nou als je verkeerd kiest, et cetera. Hoe kies je dan opnieuw? Hoe weet je hoe je de goede keuze maakt. Maar ik voel dat dat iets is voor een latere podcast ook. Ook een stukje dat thuis hoort, misschien in de coaching nog het laagje dieper. Maar ik wou dit stuk, dit eerste stuk wel voor jullie meenemen. Omdat dit zo belangrijk is. En daarom ben ik ook heel open en kwetsbaar over mijn eigen verhaal hierin. Het is niet alleen maar, en dat zei ik vanochtend ook in de al. Het is niet alleen maar Rainbow's en butterflies. Met elke keuze die je maakt. Als je een diep vertrouwen in jezelf hebt, is het niet alleen maar Rainbow's en butterflies. Dat is onzin. Dat waanidee dat soms heerst, ook op Insta en

The Myth Of Perfect Certainty

SPEAKER_00

socials wel. En überhaupt in de wereld. Het masker dat heel veel mensen dragen. Dat er een soort waanidee is dat er een plek bestaat waarin alles alleen maar perfect is. Dat is onzin. Dat is zulke onzin. En dat is wel waar we de hele tijd naar streven. Naar zo'n gevoel, naar zo'n punt waarin we alleen maar alles 100% perfect voelt. Maar dat is het niet. Dat is niet wat het leven is. Dat is niet wat het leven is. Maar wat je wel kunt doen is continu kijken naar hoe je leven eruit ziet. En de dingen die je niet wilt, laten jou zien wat je wel wilt. En vanuit daar heb je twee keuzes. Vanuit de dingen die je niet wilt, kun je denken ik laat me daar door lam leggen. Of ik zet het om in wijsheid en ik zie het contrast erin wat wil ik wel. Bij elke keuze die je maakt, zit ook een stukje dat misschien moeilijk is, dat met loslaten te maken heeft, dat met een stukje kwetsbaarheid te maken heeft, dat met een stukje confrontatie, wat het ook maar is, het kan van alles zijn. Maar jij heb steeds de keuze waar je voor. Moet ik het goed zeggen? Jij heb steeds de keuze sowieso welke pijn je kiest, maar ook welke oplossing en welke beloning eigenlijk je kiest, welk pad je wilt kiezen, waar je wel naartoe wilt. Die keuze heb je. We denken heel vaak dat we dat we die niet hebben, want als nee, dat is onzin. Je hebt altijd een keuze. Je hebt altijd een keuze. En als we het dan hebben, heel dit, specifiek over het stukje dat ik in deze podcast bespreek, ook met wat nou als mensen wat vinden. Wat nou dit? Wat nou als mensen mij een slecht mens vinden. Wat nou als mensen vinden dat ik stom ben. Wat nou als mensen vinden dat ik de verkeerde keuze maak. Wat nou als mensen. Wat nou als mensen meningen en oordelen over me hebben. En dan zeg ik alleen maar laat ze. Laat ze een mening of een oordeel hebben. Laat ze alsjeblieft een mening of een oordeel hebben. En ik zeg dit vaak en ik blijf het herhalen, want dit is echt een van de dingen waar ik live by this. Laat ze dan een mening

Let Them Judge Your Happy Life

SPEAKER_00

hebben over het leven waar je fucking gelukkig van wordt. In plaats van een mening hebben over een leven dat jij hebt gecreëerd om hun tevreden te stellen. Terwijl als je dat leven creëert om hun tevreden te stellen, dat ze nog steeds een mening over je gaan hebben. Over het leven dat jij hebt creëerd, om ze maar tevreden te stellen. Waardoor je ze nog meer tevreden gaat stellen. En dan gaan ze daar weer een mening over hebben. En then you're in the downward spiral. Then you're in the downward spiral. Die wil ik meegeven voor vandaag. Ik wil jullie ook krijgen DMs vinden dat het heel fijn was dat ik zoveel van mijn eigen journey momenteel in meeneem. En ik laat me ook even weten als je naar luistert en je zegt oh, ik vind dat inderdaad heel fijn. Wer er gebeurt zo extreem veel in mijn leven op dit moment. En ook waanzinnige dingen. En ook dingen die het qua lood heel pittig kunnen maken. En ik neem jullie met alle liefde helemaal mee in hoe ik daar inderdaad doorheen beweeg. Maar laat me ook even weten als je zegt dat is ook echt waar ik waar je behoefte aan hebt wat je fijn vindt. Dan kan ik nog meer in detail jullie meenemen in die stukken. Want kan je vertellen it's

DMs, Empower Coaching, Real Change

SPEAKER_00

a lot. En tegelijkertijd, ik weet nu uit ervaring dat de stukken die voelen als een lat en de stukken die voelen als veel, dat het ook de stukken zijn waar je over een jaar op terugkrijgt en dat je denkt: fuck, wat ben ik trots op mezelf. Vanochtend was ook nog iemand in de cal en die zit nu negen maanden moet ik zeggen in Empower, ja. En we gingen even terugblikken, want ze was heel trots op waar ze stond. En ze zei: Ik zeg, als je nu terugkijkt, waar ben je dan? Waar ben je dan het meest trots op? En toen kwam eigenlijk een waterval aan dingen waar je trots op was. En was dat ook voornamelijk dat ze zei: ik ben vooral heel trots op de vrouw die ik geworden ben. Ik ben trots op de moeder die ik nu ben voor mijn kindjes. Ik ben trots op de rust die ik kan bewaren. Ik ben trots op de momenten voor mezelf die ik nu durf te nemen. Want ik ben erachter gekomen door Empower ook dat ik die echt nodig heb, maar ook hoe ik ze moet inzetten. Ik ben trots op dat ik heel helder nu eigenlijk heb hoe ik nu mijn leven zie en wat ik wil in het leven, wat ik wil ervaren. Dus moeder van jonge kindjes, dat ik zei dat ik veel bij hen wil zijn en dat ik daar nu echt voor durfde te gaan staan. En op een gegeven moment stelde andere vrouw ook een vraag aan haar van, hoe ga je hiermee om? En dat had ook iets te maken met de mening van anderen. En dit is iemand die zich voorheen echt druk kon maken om de mening van anderen. En dat dus een andere vrouw in de groep vroeg van: gewoon, maar hoe ga je dan hiermee om rondom meningen van anderen? Nogmaals, ik wil niet te veel in detail trainen. En dat ze zei: Ja, eigenlijk boeit me dat niet meer zoveel, zeggen ze, want dat is hun probleem. Als we hun daar een probleem mee hebben, dan is dat hun probleem, niet mijn probleem. Ik kies voor mezelf en ik kies hier voor mijn gezin. En ja, en dat vond ik zo eerlijk. En ik moest echt. Ik begon te lachen op een positieve manier. Dus dat ik zei: Dit is het empower effect. En niet van het kan je allemaal niks meer schelen. Juist wel. Het kan je juist heel veel schelen. Maar je kiest wel voor het stuk waar jij verantwoordelijk voor bent. En jouw gedeelte en je eigen geluk vooral. En dat vond ik zo mooi om te horen. Maar dit was ook iemand die echt af en toe in Kools echt wel zitten strugglen. En echt wel even door pittige momenten heen moesten, dat ze ze van, maar rij gaat het me lukken. En nu zat ze daar. En ik zie ook altijd een verandering. Ik zie ook altijd. Het was zo'n rust over haar heen. En zo. Ze keek gewoon anders uit haar ogen. Dat zie ik elke keer gebeuren. Je ziet mensen rustiger praten. Je ziet ze anders reageren. Hun body language is alles. Anders. Alles is anders. En dat is zo mooi om te zien. Dat is zo mooi om te zien. Ze had ook een heel mooi voorbeeld van iets heel kleins waarin haar kindjes naar haar toe kwamen rennen. Na een rondje hardlopen. En dat ze zo met echt met tranen in de ogen en met zoveel dankbaarheid kon zeggen. Wauw, zeg ze, dat was zo mooi. En dat zijn echt, daar denk ik, hier doe ik het voor. En dat zoiets kleins, maar dat ze daar zo oprecht van kon genieten. Wat ze eerst dus niet kon. Ja, echt waanzinnig. Zo bizar trots op haar. Zo bizar trots. Dat is. Ja, ik nog even delen. Oh, echt. Al en toen kijk ik echt naar mijn werk en dan denk ik, holy fuck, weet je wel. Dat ik dit mag bijdragen. Dat ik die verandering in mensen mag aanschouwen en dat ik de tools mag geven waardoor ze het zelf, dat is een hele belangrijke, waardoor ze het zelf allemaal kunnen doen. Waanzinnig waanzinnig. Dus ik ga deze podcast ook even afsluiten met heel veel dankbaarheid. En ik ga lekker event de kindjes met je even naar de supermarkt lopen. En nog lekker even met bal wandelen. Ik vind het stiekem natuurlijk, hè. Even lekker egoïstisch. Ik moet niet zeggen dat hij er nog is. En we weten zeker dat we een gouden mandje gaan vinden voor. Hebba. Oké, ik wil je

Gratitude And Closing Walk

SPEAKER_00

bedanken voor het luisteren. En tot de volgende. Doei!