Dag 157 - 1 Samuel 4 tot en met 6

Vandaag lezen we 1 Samuel 4 tot en met 6 uit de NBV21. 

📱 Volg Zij Lacht ook op Instagram voor een portie Waarheid tijdens het scrollen.
📖 Wil jij samen met andere vrouwen de Bijbel openen? Dat kan! Start een Zij Lacht groep via onze community of sluit je aan bij een bestaande groep.

Transcript

SPEAKER_00 0:10

Je luistert naar de Bijbel in een Jaar podcast van Zijlacht. Mijn naam is Alisa. Dit is dag 157. We lezen 1 Samuel 4 tot en met 6.

SPEAKER_01 0:31

1 Samuel 4. En heel Israël luisterden naar Samuels woorden: De ondergang van Eli en zijn nakomelingen.

SPEAKER_00 0:43

Enige tijd later trokken de Israëlieten ten strijde tegen de Filistijen. Ze sloegen hun kamp op bij Eben Hazer. De Filistijen lagen in Avek. Nadat de Filistijen zich in slagorde tegenover de Israëlieten hadden opgesteld, brandde de strijd los. Israël werd door de Filistijen verslagen, ongeveer vierduizend man sneuvelden in de slag. Toen het leger naar het kamp was teruggekeerd, vroegen de oudsten van Israël: hoe komt het dat de Heer ons vandaag tegen de Filistijen een nederlaag heeft laten leiden? De ark van het verbond met de Heer moet uit Silo hierheen worden gehaald. Dan zal de Heer in ons midden zijn en ons bevrijden uit de greep van onze vijanden. Het leger liet de ark van het verbond uit Silo overbrengen, de ark van de Heer van de hemelse machten, die op de serup stroont. Gofni en pinegas, de beide zonen van Elie, kwamen met de ark mee. Toen de ark van het verbond met de Heer in het legerkamp aankwam, barst alle Israëlieten uit in luid gejuich, zodat de aarde er van dreunde. De Filistijen hoorden het lawaai en vroegen: wat klinkt daar voor gejuich uit het kamp van de Hebreeën. Toen ze vernamen dat de ark van de Heer in het legerkamp was aangekomen, werden ze bang en zeiden: Hun God is naar het legerkamp gekomen. Het ziet er slecht voor ons uit, want zoiets is nooit eerder gebeurd. Het ziet er slecht voor ons uit. Wie red ons uit de greep van die machtige God. Het is dezelfde God die in de woestijn de Egyptenaren met allerlei plagen heeft getroffen. Wat moet, Filistijen, laat zien wat je kunt. Anders worden wij slaven van de Hebreeën zoals zij het van ons zijn geweest. Laat dus zien wat je kunt ten aanval. De Filistijen gingen tot de aanval over en de Israëlieten werden verslagen. Iedereen vluchte naar zijn eigen woonplaats. Het was een zware nederlaag voor Israël, waarbij dertig duizend man voetvolk omkwamen. De ark van God werd buitgemaakt en Gofni en Pinegas, de beide zonen van Eli, vonden de dood. Een Benjamin niet maakte zich uit de geleden los en rende naar silo, waar hij nog dezelfde dag aankwam. Hij had zijn kleren gescheurd en stof over zijn hoofd geworpen. Toen hij aankwam, zat Eli op een bankje langs de kant van de weg op de uitkijk, want hij maakte zich ernstig ongerust over de ark van God. Zodra de man in de stad verslag had uitgebracht, begon de hele bevolking te jammeren. Eli hoorde het geschreeuw en vroeg: Wat is dat voor lawaai? De man haaste zich naar Eli om het hem te vertellen. Eli was toen 98 jaar. Zijn ogen waren helemaal star geworden en hij kon niets meer zien. De man zei tegen Eli: Ik kom van het slagveld. Ik ben zojuist van het slagveld gevlucht. Maar jongen, wat is er dan gebeurd? vroeg Eli. En de bode antwoordde: Israël is op de vlucht geslagen voor de Filistijen. Er is een grote slachting aangericht onder onze soldaten. Ook uw zonen, Gofni en Pinegas, zijn gesneuveld. En de ark van God is ons ontnomen. Op het moment dat de man de ark van God noemde, viel Eli van het bankje naast de stadspoort achterover op de grond. Hij was zo oud en zwaar dat hij zijn nek brak en stierf. Veertig jaar lang had hij Israël als rechter geleid. Eli' schoondochter, de vrouw van Pinegas, was in de laatste dagen van haar zwangerschap. Toen ze hoorde dat de ark van God was buitgemaakt en dat haar schoonvader en haar man waren gestorven, overvielen haar de wee. Ze kromp in een en bracht haar kind ter wereld. Terwijl ze stervende was, zeiden de vrouwen die haar bij stonden: Wees gerust, je hebt een zoon gekregen. Maar ze reageerde niet en schon geen aandacht aan hun woorden. Ze noemde het jongetje Ichabot en verklaarde: Israël is van zijn eer beroofd. Daarmee doelden ze op het verlies van de ark en op de dood van haar schoonvader en haar man. Ze zei: Israël is van zijn eer beroofd, want de ark van God is ons ontnomen. 1 Samuel 5: De Omzwervingen van de ark: De ark van God, die bij Eben Hazer door de Filistijen was buitgemaakt, werd overgebracht naar Asdod. Ze namen de ark op, brachten hem naar de tempel van Dagon en zette hem daar naast het goden beeld neer. De volgende morgen zagen de inwoners van Asdot dat Dagon voorover was gevallen en voor de ark van de Heer op de grond lag. Ze pakten het beeld op en zette het weer op zijn plaats. Maar toen ze de volgende morgen vroeg terugkwamen, lag Dagon weer voorover op de grond voor de ark. Alleen zijn romp was nog heel. Zijn hoofd en zijn beide handen lagen afgebroken op de drempel. Daarom zette de priesters van Dagon en alle anderen die naar de tempel komen tot op de dag van vandaag geen voet op deze drempel. De Heer pakte de inwoners van Asdod hard aan. Hij zaide paniek en trof alle inwoners van het vorstedom met gezwellen. Toen de burgers van Asdod zagen hoe het ervoor stond, zeiden ze: De ark van de God van Israël kan hier niet blijven, want hij treed met harde hand op tegen ons en onze God Dagon. Ze riepen de Filistijnse stadsvorsten erbij en legden hun de vraag voor: wat moeten we doen met de ark van de God van Israël? Beng de ark naar Gat, luide het antwoord. En dat deden ze. Toen de ark naar Gad was overgebracht, keerde de Heer zich tegen die stad, zodat ook daar een geweldige paniek ontstond. Hij trof de inwoners van de stad van jong tot oud en iedereen kreeg gezwellen. Ze stuurde de ark van God door naar Ekron, maar zodra hij daar aankwam, begon de bevolking te schreeuwen. Ze hebben de ark van de God van Israël hierheen gestuurd om ons allemaal te doden. Weer riepen ze de Filistijnse stadsvorsten erbij. Stuur de ark van de God van Israël terug naar waar hij vandaan komt, zeiden ze: Anders worden we allemaal gedood. In heel de stad heerste namelijk een dodelijke angst, want God pakte de inwoners hard aan. Wie niet stierf, werd getroffen door gezwellen. Het gekern van de stad steeg op naar de hemel. 1 Samuel 6: De ark van de Heer was intussen al zeven maanden op Filistijns grondgebied. Nu riepen ze ook de priesters en de waarzegers erbij en legden hun de vraag voor: wat moeten we doen met de ark van de Heer? Hoe kunnen we hem het beste terugsturen? Het antwoord luide: Als u de ark van de God van Israël terugstuurt, laat hem dan niet zonder meer weggaan. Geef in ieder geval een schadeloos stelling mee. Dan zult u genezen en te weten komen waarom u al die tijd zo hard bent aangepakt. Waaruit moet die schadeloosstelling bestaan? vroegen ze. En het antwoord luide: Er zijn vijf vorste dommen. Geef daarom vijf gouden gezwellen mee en vijf gouden muizen. Alle vorstedommen hebben immers onder dezelfde plaag geleden. Ook de stadsvorsten zelf. Maak beeldjes van uw gezwellen en van de muizen die uw land hebben getijsterd, om zo eer te bewijzen aan de God van Israël. Misschien laat hij u dan met rust en ook uw goden en uw land. Waarom zou u zich hardnekkig verzetten, zoals Egypte en de Farao hebben gedaan. Toen hij hart tegen hen optrad, moesten zij de Israëlieten toch ook laten gaan. Dit moet er gebeuren. Zorg voor een nieuwe wagen en twee zogende koeien, die nog nooit een juk hebben gevoeld. Span de koeien voor de wagen, haal hun kalveren bij hen weg en breng die naar de stal. Zet de ark van de Heer op de wagen met daarnaast een kistje met de gouden voorwerpen die u ter genoeg doening meegeeft. En laat die wagen zijn eigen weg gaan. Als hij voor uw ogen de grens overrijdt in de richting van Bet Zemes, dan betekent dat dat de God van Israël deze ramp over ons heeft voltrokken. Zo niet, dan weten we dat niet Hij ons met dit leed heeft getroffen, maar dat het toeval was. En zo gebeurde het. Ze spanden twee zogende koeien voor de wagen en sloten hun kalveren op in de stal. Ze zette de ark op de wagen en daarnaast het kiestje met de gouden muizen en de beeldjes van hun gezwellen. De koeien liepen regelrecht naar bedzemes. Ze loeide wel, maar bogen niet af naar links of rechts. De Filistijnse stadsvorsten volgden hen tot aan de grens met bed Zemes. In de vallei van bed Zemes waren mensen bezig met de tarwe oogst. Toen ze plotseling de ark zagen aankomen, waren ze bijzonder blij die te zien. Op de akker Jozwa, een van de inwoners van Bet Zemes, kwam de wagen bij een grote steen tot stilstand. Ze hakten de wagen tot brandhout en offerden daarop de koeien aan de Heer. Maar eerst hadden de Leviten de ark van de Heer van de wagen geladen en hem samen met het kiesje met de gouden voorwerpen op de grote steen gezet. De bevolking van Bet Zemes bracht die dag brandoffers en vrede offers aan de Heer. De vijf Filistijnse stadsvorsten hadden alles gezien en keerden nog diezelfde dag terug naar Ekron. Vijf gouden zwellen gaven de Filistijen ter genoeg doening aan de Heer: één voor Astod, een voor Gaza, een voor Askelon, een voor Gat en één voor Ekron. En ook nog zoveel gouden muizen als er plaatsen waren in de vijf Filistijnse vorstendommen, van de sterkste vestingsstad tot het meest afgelegen dorp. De grote steen in de akker Joshua bij Bet Zemes, waarop de Ark van de Heer heeft gestaan, herinnert tot op de dag van vandaag aan deze gebeurtenis. Maar de bevolking van Bet Zemes werd gestraft omdat ze naar de ark van de Heer hadden gekeken. Er stierven in die stad zeventig inwoners. En het volk treurde, want de Heer had hen zwaar getroffen. De burgers van Bet Zemes vroegen zich af, wie kan de aanwezigheid van de Heer, die heilige God verdraven? Bij wie kunnen we de ark kwijt? Toen lieten ze in Kirjat Jarem vragen: de Filistijen hebben de ark van de Heer teruggebracht. Kunt u hem hier komen halen? Bedankt voor het luisteren naar deze aflevering van de Bijbel in een Jaar podcast van Zeilacht. Luister je morgen weer.