Von Deux - Confessions Of A Shop Owner
Confessions of a Shop Owner is een wekelijkse podcast waarin jou meeneem in mijn leven als eigenares van mijn winkel Von Deux vintage in Rotterdam. Ik vertel hier de bijzondere dingen die ik hier meemaak en natuurlijk gaan we het ook over vintage en styling hebben. Veel plezier met luisteren!
Wil je op de hoogte gehouden worden over alles omtrent Von Deux, vintage en styling? Schrijf je dan hier in voor onze nieuwsbrief.
En mocht je dit nou een leuke podcast vinden, laat dan een berichtje achter op Instagram en deel 'm vooral met je vrienden!
@vondeux_vintage
Von Deux - Confessions Of A Shop Owner
#34 De laatste maanden van de winkel zijn ingegaan, maar wat ga ik nu eigenlijk doen?
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
We zijn alweer een paar weken verder na het grote nieuws dat ik ga stoppen met de winkel aan de Goudsesingel. In deze aflevering vertel ik je hoe ik er nu in sta en wat ongeveer mijn plannen zijn, want het ziet ernaar uit dat ik de komende tijd geen winkel ga runnen...
Confessions of a Shop Owner is een wekelijkse podcast waarin jou meeneem in mijn leven als eigenares van mijn winkel Von Deux vintage in Rotterdam. Ik vertel hier de bijzondere dingen die ik hier meemaak en natuurlijk gaan we het ook over vintage en styling hebben. Veel plezier met luisteren!
Wil je op de hoogte gehouden worden over alles omtrent Von Deux, vintage en styling? Schrijf je dan hier in voor onze nieuwsbrief.
von-deux.com/nieuwsbrief
En mocht je dit nou een leuke podcast vinden, laat dan een berichtje achter op Instagram en deel 'm vooral met je vrienden!
@vondeux_vintage
(Transcribed by TurboScribe.ai. Go Unlimited to remove this message.) Hey, wat leuk dat je luistert naar mijn podcast, Confessions of a Shopowner, waar ik jou meeneem in mijn leven als eigenares van mijn winkel Von Deux Vintage in Rotterdam. Ik ben Rosanne, maar de meesten kennen mij als Roos en ik kan niet wachten om alle ins en outs van het runnen van een vintage winkel met jou te delen, want er komt nog wat bij kijken en ik ontmoet hier de meest bijzondere mensen. So, let's start the confession. Oh, en wil je op de hoogte blijven van alles omtrendt Von Deux? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief. Een link vind je hieronder in de show notes. Hey, wat leuk dat je luistert. Het is vandaag woensdag en het is iets na zessen. De winkel is net dicht en ik dacht, laat ik weer eens een podcast opnemen, want de laatste is natuurlijk alweer een tijdje geleden. Dat was de podcast waarin ik het nieuws bracht dat ik ga stoppen met de winkel hier in de Goudsesingel en ook mijn redenen daarvoor. En ik moet heel eerlijk zeggen, ik heb ondertussen wel een keer een podcast opgenomen, op een zaterdag uiteindelijk niet gepost, omdat ik hem toch niet helemaal fijn vond. Ik dacht, nou nee, kan ik beter toch niet doen. Maar goed, vandaag ben ik er weer en denk ik, nou, het moet weer. Ik vind het ook al heel erg leuk om te doen, hoor, maar het kwam er even niet van doordat ik het nieuws had medegedeeld, ja, was het behoorlijk druk, heb ik het heel erg druk gehad. Veel mensen die toch nog even naar de winkel komen, die toch nog even een praatje willen maken, die toch vragen van, joh, ga je echt stoppen? Ja, ik ga echt voor nu stoppen. En het is natuurlijk, ik heb natuurlijk helemaal uitgelegd waarom, dat tijd een hele belangrijke rol speelt, dat ik heel graag wil bepalen hoe ik mijn tijd indeel en dat ik heel erg van werken hou. Ik hou van hard werken, veel werken vind ik heel fijn, maar ik vind het wel heel fijn als dat op een manier gebeurt waarin ik dus zelf mijn tijd kan indelen en met de winkel lukt dat gewoon niet. Er blijft zoveel liggen. Wat ik echt wil ontwikkelen, wat half, ik heb allerlei documenten die dan half af zijn en ik kom er niet aan toe om dat af te maken. Ik kan de video's niet maken. Ik heb een hele grote etalage, dus als ik een video opneem bijvoorbeeld, dan moeten alle lichten aan, gewoon zoals een winkel die open is. Alle lichten gaan aan en heel veel mensen denken dus ook dat de winkel open is dan, want het bankje staat ook buiten en dan gaan ze voor mijn deur staan, wat logisch is. En nou ja, dan ben ik natuurlijk gesloten en dat voelt gewoon helemaal niet prettig. Dat is natuurlijk een reden om toch een andere keuze te maken. Natuurlijk ook uitgelegd dat ik deze straat toch niet geschikt vind voor het hebben van een winkel. Aan de ene kant wel, want het is natuurlijk heel erg dichtbij het centrum. Je wandelt er zo even heen. Aan de andere kant zitten er te weinig andere winkels van mijn soort waar je gewoon, dat je denkt nou, ik ga daar eens even in die straat winkelen. Nou dat is dus niet, er zit voornamelijk heel veel horeca en dat heel leuk is hoor, maar het werkt gewoon allemaal net niet. Maar goed, allerlei kleine dingetjes die er steeds meer in slopen en op een gegeven moment dacht ik nou, nu moet ik echt een keuze maken. En ja, over twee maanden is het zover. Ik denk, nou ja, zoals het er nu uit ziet, sluit ik de deur op zaterdag 12e, de 12e januari. Dat dat de laatste dag is dat je kan komen winkelen hier en dan heb je nog een paar weken om alles netjes leeg te halen, achter te, of mooi achter te laten. Je moet het natuurlijk allemaal rekken in de muur geboord en dan moet het gewoon allemaal weer helemaal netjes. Want mijn buurvrouw gaat het huren en ik wil het voor haar natuurlijk zo mooi mogelijk weer, ja, wil ik het aan haar overdragen. En ja, deze weken dus heel erg daarmee bezig geweest eigenlijk, ook om het allemaal een beetje een plek te geven, ook om een beetje bij te komen. Het was, ja, best wel een aanloop dit alles. En ook heel erg op zoek geweest naar, ja, en wat nu? Wat voor ruimte? En wat wil ik nu eigenlijk? En wat ik wil, dat kan ik niet echt vinden. Je hebt hier wel een buurt waar je hele leuke winkels hebt, vintage winkels. Maar ja, daar moet je gewoon minstens vier dagen in de week open als winkel. Ja, dat wil ik dus niet meer. En wat heel logisch, want samen maak je een winkelstraat en daar moet je ook aan bijdragen. Dat vind ik ook. Alleen ja, ik zou het dan toch liever anders willen doen. En ja, we zitten natuurlijk met tijd, want zoveel tijd heb ik niet om wat te vinden. Nou, gelukkig, heel veel mensen hebben hun ogen opengehouden voor mij. Er kwamen veel berichtjes van, hé, is dit niet wat voor jou? Is dit niet wat voor jou? En ik moet dan gewoon best wel kritisch zijn en niet te snel ja op iets zeggen, omdat je al meteen weer aan een vijfjarig contract zit. En als het geen goede plek is, ja, dan zit je weer met een probleem. Dus hoe het er nu uitziet, ik heb nog niet definitief besloten. Dat ga ik waarschijnlijk morgen doen. Hoe het er nu uitziet, ga ik even een tijd geen winkel hebben. Dus ga ik volledig online verder. Je zou natuurlijk wel langs kunnen komen. Uiteraard. Je kunt altijd bezoeken voor de styling sessies of bijvoorbeeld voor een, als je zegt van ja, ik wil toch shoppen bij je. Ik wil wat opkomen halen en meteen even shoppen. Dat kan allemaal. Maar binnenlopen, al zijn er een winkel in het weekend ofzo. Dat gaat niet meer de komende tijd. Ik weet niet hoe lang dat gaat duren. Ik heb een pand op het oog of een ruimte in een verzamelgebouw waar ik in zou kunnen. Daar ben ik nog even over aan het nadenken. Bij vroeg te wezen kijken. En het ziet er op zich aardig uit allemaal, maar het is wel weer heel definitief. En het is wel weer, ja, dat je dus helemaal geen winkel hebt. En ik zou zo graag een combinatie willen. Maar ik denk voor nu dat het heel erg goed is, omdat ik dan ook even wat rust heb. Even al die dingen die ik wil ontwikkelen online, dat ik dat allemaal kan doen. Omdat ik dus natuurlijk heel veel stylings video's kan maken. Ook voor Instagram. Ook voor mijn vintage masterclass. Ook voor de nieuwe dingen die ik ga doen. Dat ik daar heel veel tijd en natuurlijk ook gewoon story sales kan doen op Instagram. Ik zou altijd blijven inkopen. Je kunt altijd bij me blijven kopen. Dus dat is denk ik wel fijn. Maar ja, het is natuurlijk weer compleet anders en het is even slikken. Maar ja, ik heb aan de andere kant ook heel veel zin in, omdat ik het idee heb dat ik echt door kan werken. Door kan pakken, door kan werken en grotere stappen kan maken. Dus wat dat betreft, dan kijk ik er wel heel erg naar uit. Ik ben natuurlijk heel erg bezig geweest met de sale. De sale rek wordt steeds aangevuld. De kelder raakt heel veel vragen naar. Hoe is het met de kelder? Ja, het gaat aardig. Ik trek heel veel van de kelder naar boven, maar nu is het boven best wel een zooi. En ik moet gewoon heel goed uitzoeken van even die zakken weer op de kop gooien. Van oké, wat is voor de sale? Wat is voor echt de goedkope sale? Wat is voor de andere sale? Want ik heb bijvoorbeeld ook een rek voor alles 20 euro. Dat is net weer een andere kwaliteit. En ik heb natuurlijk een echte sale rek waarvan 1 voor €10, 2 voor €17,50 en 3 items €25,-. Nou ja, wat wordt waar opgehangen? Sommige dingen gaan niet in de sale. Die zijn gewoon te mooi voor mij. In ieder geval heb ik te hard voor gewerkt. En dat zijn bijvoorbeeld zomer items. Die gaan in een zomerzak. Nou ja, ik heb natuurlijk ook heel veel items voor de webshop. Dus de website gaat weer de lucht in. Daar heb ik straks ook alle tijd voor om daar goed mee bezig te gaan samen met Pascal. Nou, er komt dus ook een webshop bij met hele bijzondere dingen eigenlijk. Nou ja, goed, dat moet allemaal goed georganiseerd worden. Dus daar ben ik al een beetje mee bezig. Ik zeg al weken dat ik alle sieraden ga uitzoeken. Ik heb beneden allemaal bakken met sieraden. Dat heb ik nog steeds niet gedaan, maar daar ben ik echt mee bezig. Dus nou ja, wat ga ik houden? Wat gaat mee? Wat gaat weg? Wat kan nog in de winkel? Het zal ongetwijfeld ook wel wat bijzitten. Het is nogal veel. Nou ja, goed, die dagen gaan dan op zich heel erg snel, omdat ik daar heel erg druk mee ben. Maar het ziet er aardig goed uit. Ik heb ook voor mezelf echt voorgenomen van, er gaat ook echt een heel groot deel mee. Of er gaat een deel mee natuurlijk, maar er gaat een heel groot deel ook niet mee. Hoe dan ook. Er gaat niet meer mee. Dus ik probeer zoveel mogelijk te verkopen. Vooral in die laatste weken van januari. Die laatste twee weken eigenlijk. Of de eerste twee weken van januari. Zo kun je het ook zien. Dan is er een enorme sale natuurlijk. Denk aan Koningsdag sale. Hele lage prijzen. Het moet gewoon weg. Ik denk dat ik een opkoper laat komen voor de rest. Tenminste wat ik niet allemaal mee wil nemen. Dat is natuurlijk een heel georganiseerd. Daarnaast ben ik heel erg aan het bedenken van, alles hebben we hier ingebouwd. We hebben de etalage erin gebouwd, de paskamers, de plantenmuur. Dat moet ook allemaal weg. Dat moet allemaal uitgehaald worden. Wat ga ik doen met al dat hout? Het moet geen grote opslag worden. Het moet gewoon echt een goede werktruimte worden. Dus ja, wat ga ik daar allemaal mee doen? Hoe ga ik die grote stukken verhuizen? Ga ik dat zelf doen? Ga ik later doen? Misschien de laatste woorden. Dat ik iemand inhuur om echt die marmeren tafel. Die kun je gewoon niet tillen. Is gewoon niet te doen. Het is ongelooflijk zwaar. Spiegel moet mee, blok moet mee. Het is echt ontzettend veel. Kijken hoe ver we gaan komen. En er zijn altijd nog van die dingen waar je eerst helemaal niet aan denkt. En dan denk je, dat heb ik ook nog. Dat moet ook mee. Nou, ik ben heel benieuwd. Ik ben echt heel benieuwd hoe dat gaat gebeuren. Ik heb ook echt ontzettend veel spiegels bijvoorbeeld. Ik heb natuurlijk die grote spiegel. Daar ben ik heel dol op. Die is op maat gemaakt. Maar daarnaast heb ik twee spiegels in de paskamer. In de winkel zelf heb ik nog een aantal spiegels. Ja, dat tikt wel aan. Weet je, we gaan het zien. Hoe en wat. En of dat allemaal gaat lukken. En anders zou ik toch keuzes moeten maken, denk ik. Maar goed, dat is eigenlijk waar ik de afgelopen tijd heel erg druk mee ben. En de komende periode nog veel meer natuurlijk. We gaan ook richting kerst. Ik moet eigenlijk de etalage nog versieren. Ik zat echt te twijfelen. Ga ik dat nog doen? Ja, natuurlijk moet ik dat doen. Want in januari ga ik pas weg. Even de kerstspullen uit de opslag halen. We liggen in de opslag. Dus daar moeten we ook nog mee bezig. En natuurlijk wat heel erg belangrijk is, is die periode in januari dat de winkel dicht is. Dus laten we zeggen vanaf 12 januari. Dan ga je natuurlijk alles weghalen en daar inrichten. Maar ja, ik moet ook meteen door eigenlijk. Ik moet wel een plan hebben om daar meteen verder te gaan met stylen, meteen video's te maken. Want het is wel een bedrijf. Ik kan niet zeggen, nou, ik wacht een maand, ik ga dan weer verder. Dat kan gewoon niet. Dus er moet gewoon geld verdiend worden. Dus ik moet daar ook iets van op de plank hebben liggen van oké, in die periode dat ik bijvoorbeeld hier het lege aan het halen ben, dat ik ochtends bijvoorbeeld eerst daarheen ga om video's op te nemen. Dus ja, het gaat even een gedoetje worden. Maar zoals altijd komt het wel weer goed. Het komt altijd weer op zijn pootjes terecht. En dan gaan we eerst in februari even de tussen uit. Even als geliefde Spanje om even op adem te komen en dan echt met frisse zin er weer tegenaan. Dus daar kijk ik wel heel erg tegen aan. En aan de ene kant gaat de tijd heel erg langzaam. En dan denk ik, ik ben heel erg ongeduldig. Ik denk van nou, laat maar komen, weet je. Waarom wilde ik wachten tot januari? Waarom niet eerder? Maar ja, je wil die kerst toch nog als laatste meepakken hier. Dus die tijd gaat eigenlijk mij niet snel genoeg. Maar aan de andere kant gaan de dagen dan weer wel snel. Dus ja, even geduld hebben, doorzetten, lekker aan het werk, nog genieten. Vandaag kwam, had ik weer een hele leuke klant. Ze is verhuisd, denk ik half jaar geleden of zo naar Breda. Nou, die moest hier wel boodschappen doen. Dat is haar oude buurtje ook. Dus ze kwam er even langs. En dat vind ik dan echt superleuk. Dus dat soort dingen zou ik wel heel erg gaan missen. Ik ben heel benieuwd hoe ik er over een jaar bij zit. Denk ik van nou, ik vind het wel prima zo. Alleen online werken. Af en toe is er iemand over de vloer hebben die misschien een private shopping wil doen of wat anders wil doen. Nou, prima. Of misschien zeg ik nee, ik wil echt toch weer een winkel. Ik heb geen idee. Ik vraag me echt af. Dus ja, dat houdt mij de afgelopen tijd bezig. Daarnaast merkte ik ook wel dat ik wel even niet meer zoveel zin heb in de winkel. Leuke mensen natuurlijk altijd, maar ik krijg laatst ook wel echt minder leuke mensen binnen. Vreemde mensen. En elke keer leek het wel of mijn keuze om te stoppen, of dat steeds bevestigd werd. Dat was ook heel erg vreemd. Vrouwen binnen en een daarvan die gaat zo opeens op mijn, ik heb op mijn blok, heb ik allemaal vesten liggen, die gaat gewoon daar op zitten. Zo van ja, ik moet echt even zitten hoor. En daarna gewoon tafels, of ik heb tafelstoelen en alles. Ja, dat soort vreemde dingen. Of ik had laatst ook twee vrouwen, aardig op leeftijd al. Nou, die kwamen zo binnen. En die loopt zo, ik heb zo'n, ik heb van die torsootjes staan. En daar zat een gehaakt, heel mooi gehaakt, oud roze vestje op. Maar toen krijg je echt, ja nee, het is geen vestje, het is een cape-je eigenlijk. Nou, echt superleuk, heel cute. Dus ik sta achter mijn toonbank. En opeens hoor ik, een vrouw zegt zo tegen die andere van, joh, kijk nou, hoe leuk, hoe schattig. En dan zegt die vrouw, ik vind het echt spuuglelijk, ik vind het walgelijk gewoon. Ja, sorry, dat gaat me echt te ver. Je kunt iets mooier vinden of niet, maar kom op zeg. Maar ja, ze had niet door dat ik dat gehoord. Dus ik zeg zo, pardon. Zeg, sorry. En ze schrok en ze zei, oh, hoorde je dat? Ik zeg, ja, natuurlijk hoor ik dat. Maar serieus, hoorde je wat ik zei? Ik zeg, ja, ik hoor heel goed wat u zei. Want, nou ja, zo zacht sprak ze niet. En ik heb aardig gehoord, ik weet nog dat ik voor de klas stond. Nou, dat weet ik nog ook, ik heb dat 16 jaar gedaan. Maar ik weet nog wel eens dat leerlingen achterin aan het smoesen waren en dat ik dat herhaalde. En toen zei ze, oh, mevrouw, hoort u wat ik zeg? Ik zeg, ja, ik hoor echt heel goed. Zeker als ik heb horeca oren, dat we uit de horeca komen, dan ontwikkel je dat wel. Kijk ze me altijd zo glazig aan, van wat heeft zij het nou weer over. Maar ja, ik kan het goed horen. Maar goed, deze vrouw was een beetje verbaasd. En toen op een gegeven moment ging ze de zin, werd ze defensief. En toen zei ze van, ja, maar heeft u het gemaakt dan? Ik zeg, nee. Oh, heeft u het niet gemaakt? Ik zeg, nee, dat mag ik toch wel zeggen? Ik zeg, nou ja, dan kwetst het mij nog wel dat u zoiets zegt. Kijk, je kunt iets niet mooi vinden, prima. Ik vind ook heel veel dingen niet mooi. Maar om nou te zeggen dat iets walgelijk is, terwijl een ander zegt, kijk hoe leuk. Ik zeg, dat vind ik toch wat anders. Nou ja, oké. Toen opeens was alles heel mooi. Oh, wat mooi. Je hebt wel hele mooie spullen. Echt prachtige winkel. Ik zei, ja, ja. En ik was al klaar. Ik dacht, nee, hou op. Er zijn vaak mensen die dan ergens gaan eten in de buurt, die dan langs lopen en even naar binnen wippen. Die niet van plan zijn, die niet voor de winkel komen, laat ik zo zeggen. Nou, helemaal prima. Normaal gesproken. Nou ja, toen gingen ze dus naar bij me staan. Oh ja, de een ging zo leunen over de strijkplank. Ik vroeg, waar koop je dit soort spullen dan allemaal? Ik zei, ja, nee joh. Don't go there. Ik zei, dat is beroepsgeheim. Oh, oh, oh. Nou ja, toen gingen ze heel snel weg. Maar ja, allemaal dat soort dingetjes. Ik kan er wel om lachen soms, maar ik merk ook wel dat ik de laatste tijd wat minder kan. Dat ik ook een beetje vermoeid ben. Ik denk, joh, ik heb hier helemaal geen zin in. Oh ja, dus allemaal dat soort dingetjes gebeuren de laatste tijd. Dat soort situaties. Maar gelukkig ook heel veel leuke, hartverwarmend. Toen ik het nieuws bekend had gemaakt, echt meteen kwamen een aantal vaste klanten langs. Ik had het eigenlijk aan bijna niemand verteld. Echt een handvol mensen. Dus ik kwam meteen van, hey, gaat het goed met je? Ik zeg, het gaat echt super. En het gaat het ook. Ik voel me heel goed hierbij. Maar ja, nogmaals, ik ben erg ongeduldig. Het kan me niet snel genoeg gaan. En ook een beetje om, als ik weet dat iets stopt, dan moet het zo snel mogelijk stoppen, omdat ik het misschien ook wel het afscheid nemen heel lastig vind ofzo. En dan hik je daar zo tegenaan. Ik ben altijd meteen, hup, de stekker eruit en door het deur dicht, niet meer terugkijken. Of tenminste, niet meer terugkijken. Kijk natuurlijk wel terug, positief heel erg. Maar wel van, niet bij stilstaan. Niet die emotie bij je laten komen. Gewoon, hup, naar de volgende en daar wat moois van maken. Dus, nou ja, goed. We gaan het zien. Ik ga natuurlijk heel veel dingen wel missen. Ik ga bijvoorbeeld mijn buren heel erg missen. Ik zit natuurlijk naast de Italiaan. Nou, dat vind ik echt heerlijk. Vooral in de zomer. Het is een top Italiaan en een top service hebben ze. En hoe ze altijd dat terras zo mooi maken. En dan zitten wij op het bankje. Dan is het net zes uur geweest, biertjes te drinken. Dan kijken we wat ze allemaal aan het doen zijn. Dan komen allemaal mensen. Dat is ook altijd wel heel leuk om te zien en gezellig. Ja, dat ga ik straks enorm missen. Maar ja, ik krijg er heel veel vrijheid voor terug. En ja, dat is me toch net iets meer waard. En ik vind het heel leuk dat zij dit pand overnemen. Zijn vrouw neemt het over, komt een schoonheidssalon in. En dat vind ik heel mooi, want ze wonen er ook boven. Ik zeg, dan heb je alles bij elkaar. Ik zeg, jullie werk, jullie eigen bedrijven en je woont erboven. Ze hebben twee kleine kinderen. Ik zeg, nou, dat is hartstikke fijn. Jullie zijn altijd dichtbij. Dus het had niet beter gekund eigenlijk. Goed, en hierbij sluit ik het voor nu even af. Ik ga lekker naar huis toe en ik zal weer even wat vaker. Ik wil toch weer, ik lag heel erg uit mijn ritme, maar ik wil weer in mijn ritme komen nu weer. Dus elke week weer lekker een podcast eruit gooien. De stap daarna ook weer elke week een nieuwsbrief eruit. Dus ik probeer echt weer planningen te maken. Als je mij een vrije hand geeft, gebeurt er helemaal niks. Dan denk ik, oh, ik heb niks op de planning staan. Nee, je hebt geen planning gemaakt. Nou, ik heb weer een planning gemaakt. Vandaag stond podcastmaker erop. Nou, dat kan ik weer afwinken. Dus dat ga ik weer, ik probeer dus elke week weer even bij je terug te komen. Ik ben wel even benieuwd van, oh, wat moet ik trouwens met de naam gaan doen op de podcast? Confessions of shopowner. Maar ik laat hem wel zo, want ik blijf gewoon een winkeltje. En ik wil natuurlijk ook wat gaan doen met andere winkeliers in de zin van interview of zo. Of nou ja, zoiets gaan doen. Ik heb nog geen idee hoe het eruit gaat nu, maar het komt vast wel goed. Ik wens je een hele mooie avond. En mocht je in de buurt zijn, kom vooral langs. Mocht je niet in de buurt zijn, plan even een tripje naar Rotterdam. Het is hier hartstikke leuk. En je kunt nog even wat tops meepakken. Je kunt nog even afscheid nemen van de winkel. En ik zie je of niet in de winkel of ik spreek je vast wel ergens online. Maak er wat moois van en tot de volgende!