#38 De eerste Podcast vanuit het Schieblock, want we zijn helemaal verhuisd!

De eerste Podcast vanuit het Schieblock is een feit! Voor de verhuizing hadden we bijna drie weken gereserveerd en die hebben we ook echt nodig gehad. Drie weken van alleen maar slepen, tillen en uitzoeken, ik was het behoorlijk zat aan  het einde, maar het is gelukt! De sleutel is ingeleverd en de Goudsesingel is vanaf nu een mooie herinnering. 

Vanaf deze week ben ik weer echt aan het werk qua Von Deux-werkzaamheden en ik heb er echt veel zin in :)

Veel plezier met luisteren!

Confessions of a Shop Owner is een wekelijkse podcast waarin jou meeneem in mijn leven als eigenares van mijn winkel Von Deux vintage in Rotterdam. Ik vertel hier de bijzondere dingen die ik hier meemaak en natuurlijk gaan we het ook  over vintage en styling hebben. Veel plezier met luisteren!

Wil je op de hoogte gehouden worden over alles omtrent Von Deux, vintage en styling? Schrijf je dan hier in voor onze nieuwsbrief.
von-deux.com/nieuwsbrief

En mocht je dit nou een leuke podcast vinden, laat dan  een berichtje achter op Instagram en deel 'm vooral met je vrienden!
@vondeux_vintage

Style Starter

Style Icon

Transcript

0:01

(Transcribed by TurboScribe.ai. Go Unlimited to remove this message.) Hey, wat leuk dat je luistert naar mijn podcast, Confessions of a Shopowner, waar ik jou meeneem in mijn leven als eigenares van mijn winkel Von Deux Vintage in Rotterdam. Ik ben Rosanne, maar de meesten kennen mij als Roos en ik kan niet wachten om alle ins en outs van het runnen van een vintage winkel met jou te delen, want er komt nog wat bij kijken en ik ontmoet hier de meest bijzondere mensen. So, let's start the confession. Oh, en wil je op de hoogte blijven van alles omtrent Von Deux? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief. Een link vind je hieronder in de show notes. Hey, wat leuk dat je luistert. Het is maandag, het is zes uur. Nou, normaal zeg ik dan de winkel is net gesloten. Dat is zeker niet het geval. Dit is de eerste podcast vanaf de nieuwe locatie. Ik zit hier in het Schieblok en ik wilde eigenlijk al eerder podcast opnemen, maar het kwam er niet van. En toen zei Pascal je moet vandaag echt doen. Toen dacht ik net ik wil naar huis, maar nee, ik moet echt eerst de podcast opnemen. Om je natuurlijk een beetje bij te praten, om te kijken wat er allemaal is gebeurd. Zoals ik al zei, ik zit in het Schieblok. Dat is dus de huidige locatie van Von Deux. Ik ben hier hartstikke blij. Het is nog een enorme zooi, want eigenlijk de hele winkel en de hele kelder, 22 vierkante meter aan kelder, dat staat nu hier. En de helft hangt al wel op een rek. Dat heb ik eigenlijk uit de zakken op een rek gehangen en de andere helft zit nog in zakken. En ja, wat op de rekken hangt is, ja, dat hangt allemaal door elkaar. Het zijn dingen uit de kelder, dingen vanuit de winkel. Het zijn nieuwe collecties. Het is, dingen die ik alleen gebruik voor styling. Mijn eigen kleding hangt er ook tussen. Dus ja, ik moet nog best wel veel uitzoeken. Maar ik dacht ik wil zoveel mogelijk zakken van de grond af hebben, dus laat ik maar zoveel mogelijk ophangen. En dan kijken we daarna wel hoe en wat. Maar goed, alles op z'n tijd. Het waren gewoon een paar enorme hectische weken. Ik heb natuurlijk de podcast opgenomen dat de winkel is gesloten. Hoe die laatste week is gegaan. En daarna zijn we eigenlijk volop aan het verhuizen geweest. We hadden natuurlijk al een deel gedaan, dus de voorbereiding was best goed. We hadden 9 december al de sleutel gekregen. En vanaf toen zijn we iedere keer al wat hier naartoe gaan brengen. Is deze auto vol? We hebben niet een hele grote auto, maar er kan best wel wat in. En dan, ja, het is gewoon heel geslepen hoor. Want ja, je doet het in zakken of in kratten en gaat in de auto. En dan parkeer je hier. Dan zet je het op een trolley of hoe dan ook. En dan naar binnen, hup, een stukje trap, dan de lift in. En dan uiteindelijk komt het op de tweede verdieping terecht. Maar omdat we dus best wel tijd hadden, ging dat goed. En ik had ook die maanden daarvoor al goed voorbereid. Dus ik heb er echt wel profijt van gehad, vind ik zelf. Maar goed, het is altijd meer dan je denkt. Tenminste, bij mij is dat wel het geval. Heel veel stond hier al. Dus dan denk je, nou, ik ben al goed op weg. Nou, er is ontzettend veel verkocht ook. Vooral die laatste week natuurlijk. En helemaal op die laatste dag. Toen ik zo'n enorme sale had, waarin je je tas kon vullen voor 10 euro met zoveel als je wilde. Dus heel veel is weg. Maar dan nog is er best veel over. Een deel is ook, heb ik ook gedoneerd. Waarvan ik dacht, ja, dit wil ik gewoon niet meer hebben. Ik wil hier niet meer mee werken. En een groot deel, de meeste is natuurlijk allemaal meegegaan. Maar ja, op een gegeven moment weet je, dan ga je dus ook, bij het toilet had ik een wasmachine staan met allerlei spullen ook nog. Nou, dat moet natuurlijk ook allemaal weg. De wasmachine is opgehaald. Die had ik slim genoeg geleased. Dus die kwamen ze gewoon netjes ophalen. Maar ook de keuken moest helemaal leeg. Ja, het is ongelooflijk hoeveel je in vier, nou, 4,5 jaar, bijna vijf jaar verzameld. En dus thuis een zooi. Heel veel in de woonkamer. Nou, dat gaat langzaam de kelder in. Alles krijgt wel z'n plek. En hier, ja, staan echt de dingen die ik hier nodig heb. Maar we hadden bijvoorbeeld in de winkel ook allemaal gereedschap liggen in de kelder van, ja, dat hebben we dan ooit gebruikt. En dan blijft dat daar liggen. We hadden daar speciaal hok voor. Ja, kijk, dat kan hier niet. Het is hier toch wel een stuk kleiner. Maar goed, we komen er wel. Dat is gewoon weer een proces, we doen het een stukje bij beetje. Ik heb, nou, we zijn dus heel druk geweest. Dus met alles verhuizen. We hebben één dag een grote bus schuurd. Toen heeft Lindsey ons geholpen, schoonzusje. Zij is op dit moment het sterkste van ons drieën. En dat was heel erg fijn, want we hadden drie hele zware items te, ja, te verslepen. Dat was het blok, de sieradenkast, die zwarte, hoe noem je dat? Ja, die zwarte kast en de toonbank, wat ook een hele grote, ja, echt massief houten kast is. Dat, nou, gelukkig konden die twee kasten in de lift, moesten alleen een heel klein trapje omhoog. Dat kon in de lift, vooral met al dat glas. We hadden al het glas wel uitgehaald, hoor. Maar toch is dat ook, de wand was van spiegel. Ja, als het eenmaal valt of, ja, omslaat, dan ben je klaar. Dat is goed gegaan. En het blok was wel een heel gedoe. Gelukkig was er iemand in de hal bezig met het bezorgen van goederen. En die vroeg, kan ik jullie helpen? En eigenlijk waren Lindsey en Pascal het werk aan het doen met, dat was toen nog met die sieradenkast. En die zeiden allebei, nee, hoeft niet. En ik zo, nou, dacht ik, dat moet wel. Volgens mij is dat wel handig. En nou ja, uiteindelijk met die kast hoeft dat niet. Maar ik dacht, ik ga hem gauw opzoeken, want ik wist het zwaarste blok komt eraan. En dat, dat gaan ze niet redden. Ik ook niet erbij, want die anderen deden met z'n tweeën en ik liep er hysterisch omheen te rennen. O, pas op. Of, ja, ik kan niet helpen. Of een trolley eronder aan het duwen. Of een hondje. Op een gegeven moment hadden we die sieradenkast boven. Ik zei, ja ja, ik kom er aan. Dus ik denk, gauw naar beneden, kijk of ik die jongen nog kon vinden. Was een hele sterke gast. En ik kon hem vinden. Ik zeg, wil je alsjeblieft helpen met het blok? En hij zei, ja, tuurlijk. Nou, heeft hij met Lindsey gedaan. Voor hem was het geen centje pijn. Het was allemaal super licht voor hem. Ongelooflijk, want het is een enorm lomp ding. We zeiden al, nou, die gaat hier niet meer heel uit waarschijnlijk. Maar goed, het staat. En de rest hebben we eigenlijk met z'n tweeën gedaan, Pascal en ik. En we hebben alleen die laatste dag, hebben we nog een, hebben we nog een, sorry, ik zit even te kijken. Ik heb een nieuw microfoon. Ik kijk of die het wel goed doet. En die laatste dag hebben we nog een busje gehuurd, een kleiner busje, of de een na laatste dag. En dat was eigenlijk voor de spiegels uit de paskamers en alle andere grote dingen, maar niet enorm groot, zullen we zeggen. En de rest is gewoon, hebben we gewoon met onze auto gedaan. Ja, het heeft ook allemaal aardig een plekje gekregen. Ik heb het aardig voor ogen hoe ik het wil hebben. De ruimte is eigenlijk een beetje in tweeën gedeeld. Een gedeelte is echt voor het winkelgedeelte en ook voor het opnemen. Want het leukste is natuurlijk wel als je inspiratievideo's opneemt, dat het ja, dat je ook kleding daar heb hangen. En het andere gedeelte wat toevallig ook groter is, dat is meer voor opslag. We hebben allemaal stellingkasten staan. Vind ik fantastisch. Ik weet niet waarom, maar ik vind ze altijd ontzettend mooi ook. Maar goed, die staan er. En koelkast en nou ja, even kijken. De toonbank eigenlijk was gewoon een kast. Die staat nu gewoon weer als kast. En ik ben nog op zoek naar een hele grote werktafel om aan te werken. Dus we zijn er wat kringlopen af geweest, maar niks echt gevonden wat, ja, wat ik wilde. Normaal ben ik altijd vrij snel van, ah joh, nou ja, dan doen we dit wel. Is goed, is wel goed. Maar ik dacht, nee, ik wil wel echt een goede tafel hebben. Daar zal ik toch het meeste aan zitten, denk ik. En ja, dus alles heeft wel, dat krijgen we allemaal een plek. We moeten nog wel de twee hele belangrijke dingen moeten we nog doen. En dat is het maken van de, ja, rekken eigenlijk. Ik heb nu alleen verrijdbare rekken staan, maar ik wil gewoon vast de rekken die we hadden, dus het hele systeem van buizen, dat willen we hier ook weer neer gaan zetten. En dan kan ik meer kleding ook kwijt. Er zullen ook meer zakken weg zijn. En de verrijdbare rekken daar, die zet ik dan een deel ook in het winkelgedeelte neer, een andere deel in het werkgedeelte echt. En even denken hoor, twee belangrijke, nou ja, Pascal is nog bezig met de verlichting, is natuurlijk ook ontzettend belangrijk. Oh ja, en de tafel. Ik wou net zeggen, er waren twee dingen. Nou ja, en die tafel dan. En dan, ja, kunnen we, ja, ook echt wel dingen een beetje op zijn plek gaan zetten. En ik heb kleeden nodig, want de vloer is echt ontzettend lelijk. Ik schrok er gewoon van toen ik vandaag een video, ik ging vandaag mijn eerste video opnemen en ik keek. Ik dacht, nee, dat kan echt niet. Dus heb ik even wat kleedjes neergelegd. Maar er moet wel even structureel iets mee gedaan worden. Ik wilde niet, terwijl er in het begin was iets van, ja, gaan we die vloer verven? Nou, dat werd ons afgeraden. En of we gaan het opnieuw, gaan we hem, ja, gieten. Maar ik had er echt geen zin in. Ik zei, joh, laat het. Gooi wat kleeden neer. Ja, je weet ook niet hoe lang je hier mag zitten. Kan zijn dat ik hier vier, vijf jaar zit. Kan ook zijn dat ik hier een half jaar zit. Dan heb ik niet zoveel zin om heel veel moeite ervoor te doen. Maar ja, het moet natuurlijk wel een beetje leuk zijn. Ik moet zeggen, die vloer in de winkel, toen had ik ook niks aan gedaan. Ik zat behoorlijk wat schade aan nog van de vorige huurder. Dan ga je, joh, laat lekker zitten. Het is lekker Rotterdam, lekker rauw. En trouwens, dat is ook mijn uitzicht hier. Ik kijk uit op het station, op hele toffe gebouwen en graffiti. En ja, het is echt een van de, ja, misschien wel de laatste echt rauwe stukjes nog van de stad. Dus ik vind dat echt heel erg cool. Maar goed, dat hebben dus, ja, de laatste weken gedaan. Ik heb echt drie weken lang alleen maar in dezelfde kleding ook gelopen. Helemaal niks aan styling gedaan. Alleen maar slepen, sjouwen, slepen, sjouwen. En ik was op een gegeven moment zo beu. Maar dan is het echt die laatste loodjes, joh. Dan denk je, ik ben er bijna. En dan denk ik, oh, weer een zak. Oh god, wat moet dit me hier nou weer mee naartoe? Maar je wil ook niet te snel iets weggooien. Pascal vond al dat ik veel dingen had weggegooid. We gingen naar Milieupark en met Lindsey ook nog. En ik zei, Cal niks zeggen. Het moet gewoon weg. En hij zei, oh mijn god, Roos, wat doe je? Want hij vindt dat altijd heel moeilijk. Ik zei, ja, Callie, ik ga het echt niet meer gebruiken. Het moet gewoon weg. Dus ze hebben daar gelukkig ook een kringloopgedeelte waar je in kan brengen. En dat hebben we ook gedaan. Tot nu toe nergens nog spijt van. Dus dat is goed. En ook geen hele, het waren echt dingen die ik gewoon niet meer, ja, zoals bijvoorbeeld het bord van buiten. Dat is al duizenden keer omgevallen. Was super beschadigd. Ja, waar ga ik het hier neerzetten? Nergens meer. Dus weg ermee. Maar goed, het zijn toch herinneringen. Het is toch een hele mooie foto, een hele dramatische foto. Had Lindsey er nog van geschoten. Die heb ik nog op Instagram gezet. Echt super grappig. Maar ja, daar zijn we dus druk mee geweest. En toen was het opeens klaar. En toen was het opeens leeg. Helemaal leeg. En we konden bijna niet praten meer. Met z'n tweeën nog net. Maar met de overdracht waren de buren erbij. Want zij gaan het over, die hebben het inmiddels overgenomen. En er waren, de makelaar was erbij, de eigenaar was erbij. En nog iemand die voor hem werkt. En het galmt, die konden elkaar amper verstaan. Het was echt heel apart. Maar ja, ik was wel, ik weet niet, ik was wel trots. We hebben het echt goed gedaan. Met z'n tweeën ook voornamelijk. We hebben echt doorgepakt. En op een gegeven moment was het ook gewoon, ja, het soort eindresultaat. Het is leeg. Het is klaar. Het is allemaal helemaal netjes. We hadden het heel netjes opgeleverd. Schoongemaakt, nog gedweld die ochtend. Toen nog met de auto helemaal volgepropt met die laatste dingen, zoals koffiezetapparaat, met waterkoker, stofzuiger, de dweil. Alles wat je die ene laatste dag nog nodig hebt. En nog wat andere dingetjes. En ik was zo blij. En ik vond het nog steeds het allermooiste pand wat ik denk ooit zou hebben, misschien wel. Maar ik was zo blij om eruit te gaan, om het aan iemand anders over te doen. Ook om uit die buurt weg te zijn. Niet echt echt wat mis met ermee, maar ik voelde me ook niet thuis daar. En ja, wij zijn daarnaar weggegaan. En dat was het. We zijn naar Van Zanten gegaan. Café hier in Rotterdam. Hebben even wat gegeten, wat gedronken. En er viel een enorme last van mijn schouders en kwam een rust over mij in, terwijl ik nog wist wat voor een zooi we over hadden en wat we nog allemaal moesten doen. Maar ik dacht, nee, dit is afgesloten nu. En we hebben nu gewoon alleen deze plek en daar gaan we verder. Dus ja, eigenlijk niet bizar veel beleefd, want het was alleen maar dit. Dus alleen maar verhuizen. En nu, vorige week was dan een week was ik hier zo een beetje aan het rommelen meer. Beetje alles een plek geven, bedenken waar ga ik wat neerzetten. Eigenlijk heb ik alles gewoon in die kasten gezet, maar dat moet nog wel een goede plek krijgen eigenlijk. En deze week moest ik echt aan het werk van mezelf. Dus ik heb vandaag mijn eerste video opgenomen. Stylings video, Klein Stories heel aan verbonden. Ja, en dat is nu. Ja, dat moet gewoon nu. Dus eigenlijk wil ik dat in de ochtenden doen. Alle video werkzaamheden doen. Dingen die ik op mijn stories wil gaan zetten, dat ik dat allemaal klaar heb. En dan in de middag verder met opruimen, inrichten. Ja, dat soort dingen. En op een gegeven moment is dat ook klaar. En ik ben natuurlijk bezig met planningen maken voor komende tijd qua mijn masterclass. Die heel veel mensen hebben gekocht en waar ik ook mee bezig wil. Ja, ik wil een week organiseren waarin dat centraal staat. Waarin ik ook leuke dingen ga doen, maar hoe dat eruit komt, weet ik niet. Dus daar ga ik nu allemaal over nadenken. Dus nu tijd voor en ruimte en er kan niemand meer zomaar binnenlopen. En dat is dus een heel fijn idee. En dan verder de winkel klaarmaken voor wanneer mensen weer langs kunnen komen. Dat gaat nog even duren, denk ik. Ik wil er echt helemaal klaar voor zijn en een mooie collectie ook hebben. En dan gaat dat ook gebeuren. Dus ja, er staan hele mooie dingen op de planning. Heel veel zin in. En ik denk dat ik op dit moment wel bijgepraat heb. Ja, dat was eigenlijk wat ik allemaal wilde vertellen. En vanaf nu natuurlijk ook veel vaker een podcast. Ik weet nog niet precies waarover, maar dat komt wel goed. Ik maak natuurlijk niet heel veel dingen mee qua winkel, maar we hebben nog genoeg andere dingen om over te praten. Dus ik ga ermee bezig, laat ik zo zeggen. Ik ga ermee bezig. Goed, ik ga hem afsluiten. Ik wens jou een hele fijne dag. En ja, wie weet spreek ik je online en in de toekomst zie ik je misschien wel hier. Het zou heel erg leuk zijn. In ieder geval, maak er een mooie dag van en tot de volgende.