#44 Zó ontdek je jouw stijl - Stel jezelf deze 6 vragen!

Zit je een beetje in een style crisis, ben je je stijl ontgroeid of gewoon… helemaal zat? Dan is deze aflevering voor jou. Ik help je om je stijl te (her)ontdekken met 6 simpele, maar oh zo waardevolle vragen die je aan jezelf kunt stellen.

Want het niet hebben (of niet meer herkennen) van je eigen, unieke stijl voelt een beetje als de hele dag met een kiezeltje in je schoen lopen. Het irriteert. Je kunt niet lekker doorstappen. En ergens voel je: dit zit niet zoals het zou moeten zitten.

Maar het goede nieuws? Je stijl zit er nog wel. Hij heeft misschien gewoon een schop onder z’n kont nodig — of een boost, in dit geval.

Dus zet een kop thee, trek iets aan waarin je je net iets meer jezelf voelt, en laat me je helpen die stijl weer terug te vinden.

Confessions of a Shop Owner is een wekelijkse podcast waarin jou meeneem in mijn leven als eigenares van mijn winkel Von Deux vintage in Rotterdam. Ik vertel hier de bijzondere dingen die ik hier meemaak en natuurlijk gaan we het ook  over vintage en styling hebben. Veel plezier met luisteren!

Wil je op de hoogte gehouden worden over alles omtrent Von Deux, vintage en styling? Schrijf je dan hier in voor onze nieuwsbrief.
von-deux.com/nieuwsbrief

En mocht je dit nou een leuke podcast vinden, laat dan  een berichtje achter op Instagram en deel 'm vooral met je vrienden!
@vondeux_vintage

Style Starter

Style Icon

Transcript

0:01

(Transcribed by TurboScribe.ai. Go Unlimited to remove this message.) Hey, wat leuk dat je luistert naar mijn podcast, Confessions of a Shopowner, waar ik jou meeneem in mijn leven als eigenares van mijn winkel Von Deux Vintage in Rotterdam. Ik ben Rosanne, maar de meesten kennen mij als Roos en ik kan niet wachten om alle ins en outs van het runnen van een vintage winkel met jou te delen, want er komt nog wat bij kijken en ik ontmoet hier de meest bijzondere mensen. So, let's start the confession. Oh, en wil je op de hoogte blijven voor alles omtrendt Von Deux? Schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief. Een link vind je hieronder in de show notes. Hey, wat leuk dat je luistert. Het is zaterdagmiddag en ik zit lekker in het Schieblock. Het is zo rustig hier op de afdeling, zullen we maar even zeggen. Heerlijk. Ik wil eigenlijk altijd proberen om op zaterdag en zondag thuis te zijn. Zondag ben ik sowieso altijd thuis, maar het is eigenlijk helemaal geen straf om op zaterdag te werken, want het is hier dan zo lekker rustig. Het terras van Biergarten is wel lekker vol aan het lopen, dus dan heb je dat geroezemoes ook heel erg fijn. Maar ja, ik ben bezig geweest vanochtend met een post, een carousel op Instagram. Ik weet niet, dat heb ik nooit gedaan eigenlijk, alleen maar met foto's en deels met tekst. Dat moest ik toch even voor aan de bak en daar was ik gisteren al mee bezig. Toen was het klaar, dacht ik, en toen kwam Pascal langs en toen zou nog even de brommer weg, nu het nog mooi weer is. Toen dacht ik, niet gehaast gaan posten. Eerst even laten rusten en dan verder kijken. Of dan weer terug even het goed doornemen en dat was me goed ook, want vanochtend dacht ik, nee, dit moet anders. Even geschaafd en nu staat het online. Ja, soms moet je ook niet te lang schaven. Gewoon doen en kijken wat werkt en niet en dan aanpassen. Maar ja, ik merk dat ik het toch nog wel spannend vind en dat ik er dus veel te lang mee bezig ben. Maar goed, een leerpuntje. Verder werk ik ook vandaag, omdat we naar Keulen zijn geweest, een paar dagen. Kwam eigenlijk niet uit op geen enkel vlak. Qua tijd ook helemaal niet, maar wat een concert had ik geboekt en daar wilde ik heel graag heen, naar Incubus. Die in Nederland al zo vaak hebben afgezegd en nu dachten we, nou dan gaan we maar naar Duitsland. Ze speelden twee concerten in Europa, Londen en Keulen. Dacht, dan gaan we naar Keulen. En ik moet eerlijk zeggen, wat ik in de vorige aflevering ook al zei, ik ben dus maar één keer echt in Duitsland geweest op een vakantie, geloof ik. Ja, en dat was in Berlijn en verder wel op doorreis, maar verder nooit meer echt overnacht, was leuk. We hadden echt prachtig weer, dus we hadden enorm veel mazzel. Maar als je me nu vraagt, vind je Keulen leuk of aanraden, of wat vind je ervan? Dan kan ik er niet zo goed antwoord op geven, want ik vond het nogal, ja, uitersten zou ik wel zeggen. Als ik zo eerlijk mag zijn. Het is heel grappig, want ik vroeg me, Stelde me die vraag de hele tijd, wat vind ik hier nou van? Wat vind ik nou van deze stad? Ja, ik weet het niet. Ik had sowieso niet gedacht dat het zo groot zou zijn. Kwam er pas op de laatste dag achter, ging het opzoeken. Oh, meer dan een miljoen inwoners. Oh, ik dacht ook vandaar, want we hadden wel een fiets en een stepje zo gehuurd. En dan merkte ik wel, het is best wel groot. Oh, nog een wijk. Oh, nog een stuk, maar ja, het is best wel groot. En wat ik minder vond aan de stad, is dat het heel rommelig was. Er lag heel veel open. Heel veel waren ze aan het bouwen. Het centrum, het winkelgedeelte, moet je zeggen, vond ik ook echt niet aantrekkelijk. Geen mooie panden of zo. Nee, het plein wel, die Neumarkt, dat vond ik wel heel leuk. En ze hadden ook allerlei foodtrucks staan en allemaal van die echt wat je verwacht met de Oktoberfest van die lange tafels. Want ze hadden natuurlijk 1 mei, dat was de dag van de arbeid en het was een groot feest daar. Daar hadden ze allemaal klaarstaan en dat vond ik wel heel leuk. Maar wat ik ook niet, wat ik echt, ja, storend, het is niet echt een heel goed woord, maar wat me opviel in een negatieve zin, is de hoeveelheid aan zwervers en verslaafden en vooral verslaafden. Niet normaal. Echt overal. En dan werden ze weer weggehaald door, ik heb ook maar één keer politie gezien. Nou ja, die waren daar toen ook om mensen weg te halen bij zo'n portiek waar ze wilden gaan slapen. Nou ja, wij gingen later, liepen weer langs terug en toen lagen ze er alweer. Maar dat zorgde wel voor een aparte sfeer in de stad, vond ik. En ook het, ja, Pascal zei al, je mag hier overal drinken, overdag, op straat, 's nachts. Dat mag in Duitsland. Daar denk ik helemaal niet over na, dat dat mag. Tenminste, dat het in Nederland niet mag. Dat is voor mij meer dan eigenlijk logisch dat je dat niet doet. Daar wordt het veel gedaan. Ik weet niet, ik weet niet wat ik ervan vind. Wat ik wel heel tof vond, is heel groen, heel veel, een hele enorme groene strook om het centrum heen. Heel groot park, prachtig, waar mensen lekker buiten zaten, want het was schitterend weer. Hele, ja, leuke mensen, heel aardig. Dat vond ik ook heel erg tof. En ook, we zaten ergens op een terras, echt in een soort oase in de stad. En het was heel rustig, maar het terras zat wel vol, maar heel gemoedelijk. Mensen zaten een spelletje te doen en het was eigenlijk, ja, er omheen alleen maar bomen. God, dat was echt zo mooi. Dus daar hebben we ook heerlijk gezeten. We hebben het heel erg fijn gehad, hoor. Daar niet van, sowieso. Maar of ik het nou echt een aanrader vind, dat weet ik nog niet. Dus daar kan ik echt geen antwoord op geven. Echt heel bizar. Maar goed, dat is achter de rug. Nu gaan we weer volop aan het werk, want er ligt nog zo ontzettend veel. Het is echt bizar, want als ik er even tussenuit ga, dan denk ik altijd wel van, ja, je hebt je telefoon mee, hè. Alles staat erop. Je kunt echt nog dingen doen, maar op een of andere manier laat ik altijd alles vallen. Dat was in Spanje zo, dat is eigenlijk altijd al zo geweest. Ik denk er gewoon ineens meer over na. Ik heb ook niks gepost, niks. Ik was alleen maar gewoon aan het genieten. Pascal is sowieso absoluut niet van social media en ook niet van, nou ja, helemaal niet gewoon. Dus ja, dan hou ik me daar ook niet zo heel erg mee bezig op dat moment. En dat is maar goed ook, want we konden echt lekker genieten. En dat was ook wel even nodig. Maar goed, wat ik zei, we zijn weer aan het werk, we zijn weer lekker bezig. En ik wilde eigenlijk vandaag toch iets meer een praktische podcast maken. In ieder geval iets waar je wat tips geeft. Dat is eigenlijk wat ik wil. En ik wil je eigenlijk zes tips geven. Ik had er even goed over nagedacht. Het zijn er zes geworden uiteindelijk. Zes tips geven over vragen die je zelf kan stellen om jouw unieke stijl te ontdekken. Kijk, want wat is je stijl eigenlijk? Kun je daar heel concreet een antwoord op geven? Kun je dat in een paar woorden samenvatten? Is dat nog hetzelfde als een aantal jaar geleden? Of ga je bijvoorbeeld nu een stijlverandering in? Of wil je dat? Dat kan natuurlijk vaak in loop, als je zo door de jaren heen verandert, langzaam van stijl. En dat kan bewust of onbewust zijn. Kan verschillende redenen hebben. Kan zijn dat je ouder wordt, dat je lichaam verandert. Misschien is je hele leven wel veranderd. Of misschien ben je stijl gewoon zat. Of ben je geïnspireerd. Wil je graag een andere stijl? Er zijn zoveel redenen. Mijn stijl is ook niet meer anders dan, of is ook anders dan een aantal jaar geleden. Het is niet meer hetzelfde. Is eigenlijk, ik had het niet eens zo door, is dat gegaan eigenlijk. Er zijn gewoon bepaalde manieren hoe ik dingen toen stijlde, dat ik nu niet meer doe. Ik draag nu bijvoorbeeld wat meer lossere kleding. Iets meer mannelijke stukken draag ik nu graag. Ik was al niet heel vrouwelijk met mijn kleding, maar het is toch nog wel iets meer de mannelijke kant op gegaan. Maar wel weer met heel veel sieraden. Ik merk wel een lichte stijlverandering. Maar waarom dat zo is, dat weet ik eigenlijk niet. Dat is eigenlijk heel onbewust zo gegaan. Ik vind het helemaal prima. Want er zijn niet veel items die ik daardoor niet meer draag. Misschien een paar, omdat dan bepaalde bloesjes zijn die heel strak zitten. Ik heb er ook een aantal die niet meer passen bijvoorbeeld, die draag ik dan niet meer. Maar verder kan de kleding die ik heb aardig meegaan in die verandering. Maar soms wil je een verandering en weet je eigenlijk niet zo goed hoe dat moet. En je weet eigenlijk ook niet zo goed hoe je dat aan moet pakken. En ook wat is nou eigenlijk je unieke stijl? De eerste vraag die je zelf zou kunnen stellen, en ik denk wel een hele belangrijke vraag is, want dat is natuurlijk het allerbelangrijkste, is waar voel ik me echt mezelf in? Want daar gaat het om. Het gaat om, kleding is eigenlijk een soort ondersteuning van wie jij bent en wat je wil uitstralen. Dus het kan echt als een hulpmiddel worden ingeschakeld. Dus waar voel je nou echt jezelf in? Dat je denkt van ja, dit ben ik. En ik denk dat het beste is om je af te vragen van wanneer was dat dan? Wat had je toen aan? En waarom voelde dat nou zo goed? Het kan zijn bijvoorbeeld dat de kleur jou heel mooi stond, je kreeg complimenten over. Of misschien was het een pasvorm die je heel lekker zat of heel mooi stond. Of was het de algehele vibe, dat het heel erg edgy was bijvoorbeeld. Dat je zegt, ja, toen voelde ik me echt zo goed. Ik heb dat bijvoorbeeld wanneer ik volledig in het zwart ben. Kijk, ik draag heel veel kleur op Instagram bijvoorbeeld. Ik laat heel veel kleurcombinaties zien, maar ik zit hier nu op een stoel met mijn benen omhoog en ik ben helemaal in het zwart. En daar voel ik me heel erg goed in. Maar wat had je toen aan? En ik denk dat het dan heel belangrijk is dat je een moment pakt wanneer je bijvoorbeeld in een situatie waar veel voorkomt. Denk bijvoorbeeld aan je werk. Dat je bijvoorbeeld op je werk bent of met vrienden bent. Dus niet thuis op de bank. Want als ik dan bedenk van waar voel ik me, ja, nou mezelf in, weet ik niet. Ja, je hebt verschillende rollen natuurlijk als persoon. En daar is denk ik handig om naar te kijken van in die rollen en wat had je toen aan waarin je jezelf voelde. En ik reken zelf dan eigenlijk, ik persoonlijk thuis niet meer omdat ik thuis eigenlijk altijd in een adidas broek met een grote trui hang. En dat doe ik omdat ik dan heel erg ontspannen ben. Maar ik voel me daar niet echt mezelf, ja, in een heel zeer ontspannen staat voel ik me erin. Maar meer dan dat ook echt niet. Er moet niet iemand aanbellen. Dan ben ik volledig in paniek. Want dan kan ik me, dan denk ik nee, want dan wil ik me niet laten zien aan de buitenwereld. Want dit is niet wie ik ben. Dus, oké. Dus dat, een nuance. Dus dat zou je kunnen doen. Dus, he, wanneer voel je je echt jezelf? Wat had je aan? Hoe kan het nou dat je je daar zo goed in voelde? En misschien is er speciaal of een specifiek kledingstuk. Heb je daar meer van? He? Dus kun je eens naar kijken. Kun je ook eens opschrijven. Misschien, he, wanneer je gaat winkelen. Denk ik nou, ik heb kleding nodig. Kun je dat meenemen, zullen we maar zeggen. Als het bijvoorbeeld een bepaalde hoge, high-waist broek is. Dan zeg je, ja, daar voel ik me echt zo goed in. Het stond me zo goed. Nou, dan weet je dat je daar misschien meer van moet aanschaffen. Een andere vraag die je zou kunnen stellen, dus de tweede, is, ja, wat zou jij dragen als niemand je zou beoordelen? Kijk, wij laten ons vaak toch, ja, misschien, ik generaliseer nu eventjes hoor, maar toch beïnvloeden door een mening van een ander. Wat zou die er wel niet van vinden? Of, ja, misschien kleed je je anders bijvoorbeeld wanneer je naar je ouders gaat, of wanneer je, ja, omdat, kijk, mijn ouders, mijn moeder woont bijvoorbeeld in het oosten van het land, op het platteland. Nou, het zou logisch zijn als ik daarheen zou gaan in een, gewoon vrij casual. Want, ja, het is op het platteland. Doe ik niet, want ik vind het gewoon leuker om mezelf gewoon echt aan te kleden. En ik weet dat mijn moeder dat ook heel erg leuk vindt om te zien. Dus dat doe ik niet. Maar, ik zit hier, ik ben het aan het vertellen, ik denk, waar ging ik nou ook alweer heen? Wat wilde ik ook alweer zeggen? Maar soms passen we ons aan. Maar wat zou je nou aantrekken als niemand je erop zou beoordelen? Het zou bijvoorbeeld, dus ook collega's, vriendinnen, social media, oh mijn god, social media, wat zo hard is en zo direct en zo onbeschof soms. Maar, wat zou je dan aantrekken? Het zou bijvoorbeeld kunnen zijn iets wat je in de kast hebt hangen wat je niet aan durft te trekken. Dus kijk, denk bijvoorbeeld aan een paillettetop die je zo tof vindt, die je zo graag zou willen dragen. Maar goed, het is al heel snel te veel. Of bijvoorbeeld hele aparte schoenen die je echt fantastisch vindt. Of misschien juist wel je crocs die je te gek vindt, maar die iedereen verafschuwt. Maar jij vindt het helemaal fucking cool. Nou, wat zijn die items? Wat zou je nou zo tof vinden om aan te doen? Misschien is het wel een kimono. Of een mooie kaftan in allerlei kleuren. Maar dan denk je, ja nee man, dat is veel te veel. Wat zou je aan doen? Want dat zegt namelijk wel iets over jouw verborgen stijlwens eigenlijk. Van dit vind ik echt heel erg mooi. En ik raad je ook altijd aan om die dingen te kopen wanneer je ze tegenkomt. Vooral als je vintage shopt, want dan moet je die kans grijpen. Want er komt een moment namelijk wel dat je het gaat dragen. Dat je zegt, ja nee, ik ga het aantrekken. Dat zelfvertrouwen moet komen. Hopelijk heb je dat en anders moet dat groeien. En ik hoop dat dat gebeurt, want het is natuurlijk ontzettend mooi wanneer je alles zou kunnen dragen wat jij zou willen. Zonder ook maar iets, je iets aan te trekken van een mening van anderen. Dus dat is ook een belangrijke vraag om jezelf te stellen. Want dat zegt echt iets over wat jij mooi vindt en waar jij je goed in voelt. En dat is natuurlijk het belangrijkste. Wat je ook zou kunnen doen, is kijken wie je inspireert, welke andere personen jou inspireren qua stijl. En daar een moodboard van te maken, bijvoorbeeld in Pinterest. Ik doe dat ook. Ik heb heel veel boarden in Pinterest, omdat ik vind het fantastisch. En ook met verschillende mensen. Bijvoorbeeld de stijl die ik heel mooi vind, is die van Rachel Zoe. Ik weet niet hoe je het uitspreekt, volgens mij Zoe. Zij is ook stylist in LA. Ze is heel erg seventies, heel glamorous, echt prachtig. Ik kan er heel graag naar kijken. En het is eigenlijk helemaal niet zo dat ik dat in mijn kast heb hangen. Maar ik raak er wel door geïnspireerd om meer, omdat wel dat paillettejasje aan te trekken bijvoorbeeld. Of nou ja, ze draagt wel eens heel hoog hakken, dat kan ik dan niet, omdat ik er gewoon niet op kan lopen. Maar wel bijvoorbeeld flares of zo. Als ik ze aan heb, ik heb een echt original seventies, knalgele. Dan voel ik me wel een beetje, niet zoals zij, maar dan denk ik wel aan haar. Ja, ze heeft dat ook vet, weet je wel. Een andere is bijvoorbeeld Catherine Baba. Ik weet niet of je haar kent. Ze komt oorspronkelijk uit Australië, maar woont echt al, ik weet niet hoe lang, in Parijs. Draagt altijd tulband, heel kleurrijk, ook kaftans altijd aan, torenhoge hakken, heel veel kleur, heel erg excentriek, is precies waar ik van hou. En het komische is gewoon, ik heb haar een keer gezien in Parijs, ze fietste langs en ik wist gewoon niet wat ik moest doen. En het is heel bizar, want je gaat natuurlijk helemaal niks doen, want je kent die vrouw niet. Maar ik dacht echt, hé, Catherine, hoi, hoi, ik ben het. Maar ik ging godzijdank, heb toch niets gedaan. En was ik alleen maar zo van, oh mijn god, it's her, weet je wel. Want ze zit altijd op haar iconische fiets. Maar het grappige is dat ik die stijl dus heel erg mooi vind. En ook wel me door laat inspireren, maar toch ook heel vaak me heel goed en krachtig voel in zwart. Dus gewoon in heel simplistisch. Dus ja, ik vind het zelf heel fijn dat ik die verschillende stijlen heb en dat ik daar de ene keer die ene kant pak, de andere keer de andere kant, dus minimalistische, en heel vaak de combinatie ervan maak. Dus zij dragen hakken, Catherine en Rachel, knalhoge hakken altijd. Ja, ik niet. Ik draag mijn docs er onder, bijwijze van. Maar toch inspireren zij mij enorm. Al is het alleen maar om buiten mijn eigen kaders te gaan kijken qua styling. Dus ja, dat zijn mijn twee grootste inspiratiebronnen op dit moment, die ik even weer zo heel snel kan noemen. Ik heb dit natuurlijk helemaal niet goed voorbereid, mijn voorbeelden. Maar er zijn er meer, maar het zijn wel de twee die echt bij mij naar boven komen meteen. Dus dat zou je kunnen kijken. Wie inspireert jou en waarom? Zie je al overeenkomsten in stijl? En welke zijn dat dan? Zijn het bijvoorbeeld bepaalde kleuren of bepaalde items of misschien vormen van kleding? Bijvoorbeeld heel lang. Catherine draagt heel veel van die lange kaftans bijvoorbeeld. En zoals ik zei al, kimonos ook heel veel. En ja, wat kun je ermee doen in je eigen kast? Als die mensen jou inspireren, hoe kun je daarmee jouw eigen stijl maken? Wat heb je al in je kast hangen daarvoor? Het zijn soms maar subtiele dingetjes. Het hoeft niet meteen dat je ook in een kaftan gaat lopen, maar je kunt wel bijvoorbeeld, wat zij ook veel doet geloof ik. Ik moet even nadenken of dat echt zo is. Ja, ze draagt bijvoorbeeld ook hele grote, allebei doen ze dat, hele grote sieraden. Heel lange kettingen, met heel veel stenen ook. Het is wel heel opvallend. Je zou bijvoorbeeld eens een grotere ketting om kunnen doen. Dan ben je al geïnspireerd. Dan ben je er al mee bezig. Zo kun je een beetje zo spelen daarmee. Ja, ik vind dat dus een van de leukste dingen om te doen. Het kijken bij een ander wel, geïnspireerd raken. Niet kopiëren, maar kijken. En dan het eigen gaan maken. Dat kan op zoveel verschillende manieren. Waarschijnlijk gaat niemand zien, oh dat heb je van die persoon. Je ziet duidelijk dat je geïnspireerd bent door. Dat gaat waarschijnlijk niet gebeuren. Maar jij voelt het wel en dat is natuurlijk heel erg fijn en heel erg leuk. Een andere manier om je stijl te ontdekken, ik denk dat dit wel een hele, dit zijn een van de belangrijkste vragen die je kan stellen. Wat wil ik dat mijn kleding over mij zegt? Want stijl is gewoon communicatie zonder woorden. Het is een van de allergrootste non-verbale communicatiemiddelen die er is. Je weet het zelf waarschijnlijk wel. Je ziet iemand voor het eerst. Die secondes heb je al een oordeel. En het is de uitstraling van iemand, maar het is ook de kleding van iemand. Je hebt meteen een oordeel. Dat is niet erg, dat heb ik ook, dat heeft iedereen namelijk. Maar daar hebben anderen ook over jou en komt dat ook overeen? Ik denk dat dat heel erg belangrijk is. Kijk, stel je voor, ik wil heel erg lief overkomen. Dan moet ik niet zo bijzitten als nu. In mijn zwarte coltrui, in mijn zwarte high-waist broek met mijn Dr. Martens. Dat is een verkeerd signaal, geef ik dan af. Dan zou ik toch andere kleding moeten dragen. Misschien andere kleuren, waarschijnlijk andere kleuren. Ja, minder leer, misschien zachtere stoffen, mooi wol vestje bijvoorbeeld. Pastel. Kijk, als je lief wilt overkomen, dan hoort er wel een bepaalde stijl bij. En klopt dat bij jou? Is dat overeenkomstig of juist niet? Want dan moet je daar eigenlijk wel wat aan doen. Mensen moeten, wat ik zeg, in één oogopslag hebben ze een mening. Klopt dat? Kijk, ik vind het heel erg belangrijk. Als ik kijk naar de woorden die ik belangrijk vind, is het krachtig, creatief, edgy, ook wel. Ja, dat vind ik belangrijk. Dat kan zowel in kleur zijn of in zwarte kleding, maar dat vind ik wel heel erg belangrijk. En dat, ik denk ook wel dat ik dat uitstraal. En ik voel me ook vaak goed in kleding, dus dat zorgt ook wel weer voor een bepaalde uitstraling natuurlijk. In ieder geval wel een positieve vibe, dat vind ik wel. Ook al ben ik in het zwart, dan moet het nog iets positiefs hebben. Maar goed, dat is voor jou ook belangrijk van, komt het dus over? Ik denk dat het goed is om daar eens naar te kijken. Ik denk eigenlijk heel eerlijk dat dat de belangrijkste vraag, waar je je goed in voelt, is een hele belangrijke vraag. En ja, wat wil ik dat kleding over mij zegt? Komt het overeen of niet? En dan is het wel tijd om er wat aan te gaan doen. Oké, dan een andere vraag die best wel belangrijk is, dat is nummer vijf. Ja, kijk, het is wel handig om te weten wat je wil, maar soms is dat heel moeilijk. Want heel veel mensen zeggen, ik weet het niet, ik weet niet wat mijn stijl is, ik weet niet wat ik mooi vind, ik weet het niet. Nou, dan draaien we hem om. Wat vermijd je? Wat vind je niet mooi? Welke kleding wil je niet aan? Wat weiger je? Dat is ook een hele, hele belangrijke en duidelijke vraag ook. Bijvoorbeeld, welke kleuren draag je niet? Ik geef gewoon voorbeelden van mezelf. Ik draag geen grijs. Ik heb wel een anthraciteachtige broek, maar in mijn gezicht of wat dan ook, ik draag geen grijs. Mijn minst mooie kleur. Ik vind het niet mooi, het staat me niet, ik heb er helemaal niks mee. Draag ik niet. Ik draag zelden, zelden, ik zeg niet nooit, maar ik draag bijna geen roze. Ik draag het wel in combinatie met bruin, omdat ik een toffe kleurcombinatie vind. Dan vind ik het tof. Maar verder, nee, nooit gedaan. Ik weet ook niet waarom. Blauw droeg ik tot voor kort ook nooit. Prachtige kleur, maar niet voor mij. Ik trek heel erg naar groen. Maar ik draag nu veel meer blauw. Ik heb daar speciaal wat dingen voor gekocht. Of tenminste niet speciaal, maar ik dacht, het is blauw, mooi. Ik wilde het in mijn kast hebben, bleek achteraf. Daarna deed ik mijn eerste kleuranalyse, of deed iemand bij mij en die zei, blauw is echt niet jouw kleur. Ik dacht, ik weet niet, ik vind het toch echt wel staan. Maar oké, maakt niet uit. Ik voel me er goed in, dus ik draag het. Dat is natuurlijk het allerbelangrijkste. Maar ja, welke kledingstukken draag jij niet graag? Als ik nu weer even naar mezelf kijk, jurken bijvoorbeeld, draag ik zelden. Ik vind het gewoon niet praktisch. Ik ben echt een broekiemand. Bloemetjesjurken bijvoorbeeld, al helemaal. Ja, nee, ik heb er één. Nee, is dat waar? Misschien wel meer, ik heb niet veel jurken. Er was laatst iemand, had ik het al verteld? Ik heb het al in een aflevering gezegd. Lieve meid, of vrouw, die heeft 103 jurken. Nou, nu 105. Ze had weer even geshopt. En dat ging ze laten zien in Real Nidia, heette ze. Ging zij laten zien, per kleur, alle jurken doet ze aan. Vertelde ze waar ze die vandaan heeft. Zo echt superleuk. Toen vroeg iemand in die comments, Margootje vintage, zei ze, nou Roos, ik ben heel benieuwd naar die van jou. Ik zei, ja, weet je, die zijn er bijna niet. Ik heb ze wel. En ik heb er waarschijnlijk meer dan ik nu denk, maar ik draag ze zelden. Dus ja, dat is iets wat ik dus ook niet snel voor mezelf koop, omdat ik gewoon weet, ik ga het niet snel aantrekken. Als ik moet kiezen, kies ik altijd voor een broek. Nou, wat is dat voor jou? En waarom? Is het dan dat je het niet mooi vindt? Is het kleding die je niet lekker vindt zitten? Of is het kleding waarvan je denkt dat je het niet kan hebben? Kijk, bij die anderen vind ik het allemaal helemaal oké. Het is gewoon iets voor jou. Ik snap dat volledig. Maar als je denkt dat je het niet kan hebben, dan ben ik wel heel erg benieuwd waar is het op gebaseerd? Want misschien wil je dat wel heel graag dragen. En ik vind echt, als je iets wil dragen, moet je het doen. Ongeacht de stijl, ongeacht wat andere mensen ervan vinden, boeit niet. Als jij het wil dragen, dan moet je het gewoon aandoen. Als jij de hele dag in een yoga broek wil lopen, omdat jij het prachtig vindt, fantastisch vindt, pak het. Dan moet je dat gewoon doen. Ik doe niet aan stijlshaming. Iedereen moet dat zelf weten. Maar wat ik wel erg vind, is dat mensen niet dragen wat ze graag zouden willen dragen. Dat vind ik erg. Dus ga er echt voor. Goed, dus dat is ook een belangrijke vraag, denk ik. Vooral als je het even niet meer ziet zitten. Wat wil je niet? Ga dan ook daar niet in. Wat ik bijvoorbeeld ook niet draag, Y2K. Ik weet niet of je weet wat het is, Y2K 2000. Dat is dus kleding uit de zero's. Ik heb het nog in mijn kast liggen, joh. Ik heb nog die broeken die zo laag waren dat je dacht, moet ik niet vanaf boven wat gaan scheren? Dat soort dingen. Niet dat ik het meer aan heb, hoor. Maar het is een beetje nostalgie. Ik draag het niet omdat ik het... Ik heb het al gedragen. Of ben er. En ik ga niet nog een keer dat riedeltje doen. Maar dat is niet helemaal waar. Wacht even, ik ben aan het zeggen en dan denk ik, wacht even. Er zijn een paar dingen die ik wel leuker aan vind. Is dat een beetje die oversized broeken die net wat lager, niet helemaal laag, niet zoals vroeger, maar iets lager vallen. Dat vind ik dan nog wel. Dat deed ik toen ook, maar dat is niet... Nou, ik weet niet of dat per se Y2K is, maar het is zo ongelooflijk populair in de vintage wereld. En ja, nee, nee, ik kan het echt niet. En dat is ook wel grappig, want ik weet dat er vrouwen die in de winkel waren, en die waren wat op de leeftijd, ik kon het niet zeggen op de leeftijd, maar die waren wel 60, 70, en die hadden dan jaren 80 jurk zagen ze hangen. Zij zeiden, ja, maar ik doe het niet aan, want dat heb ik allemaal al meegemaakt. Dat ga ik niet nog een keer doen. En ik snap dat. En dat Y2K is gewoon, dan besef je, oh ja, ik word ouder. Ja, ik heb het meegemaakt, maar ik vind het wel op zich... Nou, niet altijd hoor. Soms vind ik het ook echt niet mooi. Maar af en toe vind ik het... Ik zag in Keulen ook een paar meiden, die hadden echt die Y2K-stijl en die hadden het heel goed gedaan. Toen dacht ik, ja, dit is gewoon vet. Maar ik ga dat... Nee, dat is... Ik denk ook niet dat ik me daar heel goed in voel. Ik weet er wel zeker van niet, dus dat wordt hem niet. Oké. En dan de laatste vraag, want je wil natuurlijk een mooie collectie hebben. Je wil kleding vaak aan kunnen trekken. Je hebt kleding nodig die andere kleding aan elkaar lijmt, zullen we zeggen. Je kunt het basics noemen eigenlijk, maar het heeft ook een andere naam, daar kan ik even niet opkomen. Maar dat zijn stukken die je zo vaak draagt, omdat het eigenlijk bij alles wel kan. Bij de meeste van jouw kledingstukken. Dus wat mis je nog in je kledingkast? Die vraag kun je je ook stellen. Want ja, soms loop je gewoon vast. Waarom trek je die blazer niet aan? Heb je er niks bij of wat is de reden? Kijk ook eens van, wat heb je nou eigenlijk teveel van in je kast? Heb je bijvoorbeeld heel veel tops, maar heel weinig broeken? Ja, misschien is het dan een idee om het een keer om te draaien en tijdens het winkelen te gaan voor broeken en topjes te laten hangen. Draag je bijvoorbeeld alleen maar hetzelfde, omdat je outfits mist of onderdelen ervan, bepaalde items, dat je denkt, ik doe dit maar weer aan, want ik wil die rok weer aan. Maar ik heb er gewoon niks boven. En nogmaals, je hebt kleding nodig die de basis vormt. Het is gewoon echt de fundatie waarop je kan bouwen. Ik heb bijvoorbeeld, ik ga weer een voorbeeld geven, in de winter draag ik colletjes. Ik vind het mezelf niet zo mooi staan, moet ik heel eerlijk zeggen. Mijn nek is vrij kort. Ik vind als ik op een foto terugzie, denk ik, ik vind dat toch minder. En als ik dan bijvoorbeeld zie met een beetje een halslijn, dat het toch wat frisser is. Maar ik vind het wel fijn om te dragen, dus ik draag het wel. Dus ik heb in de winter wat van die colletjes. Ik heb ze gekocht bij KOS. Rip uit mijn lijf. Maar het is het waard, want ze zijn lekker warm. Het is van Merino wool. En ik heb ze gewoon, er is bijna geen dag dat ik er niet een van die drie aan heb. En dat is in de winter. En alles kan er ook bij, want ik heb bepaalde kleuren in mijn kast. Ik heb heel veel zwart, bruin, groen, rood, oranje een beetje, geel, oker, nou al die herfstdinten. Ja, dat past er allemaal gewoon bij.