#29 Ik zie geen verbetering

Wat als je als professional denkt: er gebeurt niets? Wat als je client blijft huilen, blijft herhalen en jij je afvraagt of je wel goed bezig bent? 

In deze aflevering deelt Leoniek een herkenbare casus uit de Academie voor Verlies. Een cursist zegt:

“Mijn cliënt laat geen vooruitgang zien. Ik denk dat ik het gewoon niet kan.”

Een zin die veel hulpverleners in stilte herkennen.

In deze aflevering sta je stil bij:

• Waarom vooruitgang in rouw vaak niet zichtbaar is, maar wél plaatsvindt
• Hoe rouw zich anders ontwikkelt dan een lineair veranderproces
• Waarom herhalen en huilen geen stilstand is, maar verwerking
• De metafoor van cement storten: wat jij doet, ook als je denkt dat je niets doet
• Hoe je als professional leert kijken naar kleine, wezenlijke verschuivingen
• Het belang van vertrouwen: in het proces, in je cliënt en in jezelf

Deze aflevering is voor jou als je:

• Werkt met mensen in rouw
• Soms twijfelt aan je eigen effectiviteit
• Merkt dat je verlangt naar “zichtbare vooruitgang”
• Wilt leren wat er écht van jou gevraagd wordt in verliesbegeleiding

Een bemoedigende aflevering over blijven, verdragen en vertrouwen — juist als het schuurt.

Gratis minitraining
Wil je korte, praktische tips die je direct kunt toepassen in je verliespraktijk?
Download de gratis minitraining “Verlies verzekerd” via de link in de shownotes.

Wil jij meer weten over hoe je kunt begeleiden bij verlies? Schrijf je in voor mijn gratis webinar. Je kunt kiezen uit volwassenen begeleiden bij verlies, of kinderen en jongeren begeleiden bij verlies.

Kijk ook op de website van de Academie voor Verlies voor blogs over begeleiden bij verlies. 

Wil jij de gratis minitraining “Verlies verzekerd” ontvangen? Je kunt hem hier aanvragen. 

Transcript

Zij zei tegen mij: “Mijn cliënt laat geen vooruitgang zien. Ik denk dat ik het gewoon niet kan.”

En misschien herken jij dat ook. Je werkt met iemand in rouw. Je zit in de sessies, je luistert, je bent er… en toch denk je: gaat dit eigenlijk wel ergens naartoe?

Vandaag wil ik met je kijken naar die vraag: wat is eigenlijk vooruitgang in rouw, en wat vraagt dit van jou als professional?

De frustratie en onzekerheid van de professional
 Als hulpverlener wil je vaak zo graag dat je cliënt stappen zet. Dat je kunt zien: ja, er gebeurt iets. Het gaat iets beter.

En dat verlangen is heel begrijpelijk. Het laat zien dat je betrokken bent. Dat je het beste wilt voor de ander.

Maar soms wordt het ook een bron van onzekerheid.
 Je denkt: Waarom gebeurt er niets? Doe ik het verkeerd? Ben ik misschien niet geschikt voor dit werk?

En dat kan best frustrerend voelen. Alsof jij met lege handen staat. Terwijl je juist zoveel wilt betekenen.

Wat rouw écht vraagt 

En daar zit precies de kern. Want rouw werkt niet zoals wij vaak zouden willen.

Rouw is geen rechte lijn. Het is niet: we zetten drie stappen vooruit en dan nog twee, en dan zijn we er.

Rouw vraagt tijd. Heel veel tijd.

Ik gebruik vaak de metafoor van bouwen. Het is alsof je cement stort voor een fundering. En als je cement hebt gestort, dan moet je wachten. Tot het droogt. Je kunt daar niet aan trekken, je kunt het niet versnellen. Het moet zijn eigen proces gaan.

En zo is het ook met rouw. Ook al zie je aan de buitenkant misschien niet zoveel gebeuren, onder de oppervlakte gebeurt er vaak van alles. Er wordt gebouwd, laagje voor laagje. Alleen… niet in het tempo dat jij misschien had gehoopt.

Het herhalen en huilen
 Diezelfde cursist vertelde: “Mijn cliënt huilt nog steeds elke sessie en blijft maar herhalen wat er is gebeurd.”

En dan is het zo verleidelijk om te denken: maar we moeten vooruit, dit is toch stilstaan?

En toch is dit juist goed. Het herhalen is geen stilstand, maar een manier waarop het brein probeert grip te krijgen. Door steeds opnieuw te vertellen, steeds opnieuw te huilen, wordt het beetje bij beetje “waar”.

Je zou het kunnen zien als cement dat langzaam uithardt. En de tranen… die vormen het vocht dat nodig is om het stevig te maken.

Jouw taak als professional is niet om de tranen te stoppen, niet om dat herhalen af te kappen, maar om erbij te blijven. Er te zijn. Ook als jij denkt: dit is al de zoveelste keer dat ik hetzelfde hoor. Juist dán ben je van onschatbare waarde.

Vooruitgang herkennen in kleine dingen 

En vooruitgang… die ziet er vaak heel anders uit dan wij geneigd zijn te verwachten.

Vooruitgang in rouw is niet altijd dat iemand lacht, of zegt: “Ik voel me beter.”

Soms is het dat iemand voor het eerst weer koffie drinkt uit zijn eigen mok.
 Of dat ze voor het eerst de naam van de overledene hardop uitspreekt, zonder meteen helemaal in te storten.
 Of dat ze het aandurft om weer een kleine routine van vroeger op te pakken.

Het zijn zulke kleine dingen, bijna onzichtbaar. En toch zijn het tekenen van beweging.

En als professional mag jij leren om met een andere bril te kijken. Niet zoeken naar grote sprongen, maar oog krijgen voor die minieme verschuivingen die eigenlijk heel veel zeggen.

Vertrouwen
 En daarom is vertrouwen zo belangrijk.

Vertrouw op het proces van rouw. Het gaat in het tempo dat nodig is.

Vertrouw op je cliënt. Ook al zie jij geen grote veranderingen, zij zijn onderweg. Misschien trager, misschien anders dan je hoopte, maar ze zijn in beweging.

En vertrouw op jezelf. Dat jij, juist door te blijven, door er te zijn, precies doet wat nodig is.

Afsluiting 

 Dus als jij jezelf herkent in die gedachte: “Mijn cliënt laat geen vooruitgang zien. Ik denk dat ik het gewoon niet kan.” … dan hoop ik dat je vandaag wat rust en vertrouwen hebt gevonden.

Rouw is bouwen. Cement storten. Tranen vangen. En wachten tot het stevig genoeg is om op verder te gaan.

Ik ben benieuwd of jij dit herkent in jouw werk. Reageer gerust, ik hoor graag je ervaringen.

En wil je korte, bondige tips die je meteen kunt gebruiken in je dagelijkse werk in de verliespraktijk? Download dan de gratis minitraining “Verlies verzekerd” via de link in de shownotes.

Dankjewel voor het luisteren, en graag tot de volgende keer.

Wil je dat ik er ook tijdstippen bij zet (bijvoorbeeld [0:00], [2:15]) zodat je precies kunt zien waar je ongeveer zou moeten zijn tijdens het inspreken?