S02E01 Waarom Zichtbaarheid bij Jezelf Start

De eerste aflevering van seizoen 2 van de Pure Presence podcast verkent het concept van zichtbaarheid vanuit een dieper perspectief. Geraldine, personal branding en zichtbaarheidsexpert, deelt haar persoonlijke reis en inzichten over authentieke zichtbaarheid. Ze benadrukt dat echte zichtbaarheid begint bij jezelf zien, niet bij sociale media-technieken of marketingstrategieën.

Via haar eigen ervaringen met onzichtbaarheid in haar jeugd, burn-out en transformatie, illustreert ze hoe innerlijk werk de basis vormt voor externe zichtbaarheid.

Ze beschrijft hoe stemcoaching haar hielp haar authentieke stem te vinden, wat symbool staat voor het omarmen van je ware identiteit.

De kernboodschap is dat anderen je pas echt kunnen zien wanneer je eerst jezelf volledig ziet en accepteert. 

Volg meer & let's connect:

• LinkedIn
• Instagram
• Facebook
• YouTube

Zin in een vrijblijvend kennismakingsgesprek?
Nood aan jezelf helder en krachtig neerzetten?
Op zoek naar een inspirerende keynote spreker?

Mail me: geraldine@b-iconic.be
www.geraldinehuybrechts.be

Transcript

0:03

(Transcribed by TurboScribe.ai. Go Unlimited to remove this message.) Dit is de Pure Presence podcast over pure personal branding, ethische marketing en authentieke zichtbaarheid. Hoe draag jij met jouw visie bij tot een meer menselijke wereld? Mijn naam is Geraldine, personal branding en zichtbaarheidsexpert en deel vanuit een bewuste, vernieuwende kijk. Lieve luisteraar van de Pure Presence podcast, vandaag wil ik het hebben over zichtbaarheid. Wat is zichtbaarheid eigenlijk? Het is een woord dat al meer is ingeburgerd. Vijf jaar geleden gebruikte ik het woord al, maar toen was dat nog niet zo geïntegreerd in de marketingwereld. Wel, wat is zichtbaarheid nu? Als je al enkele afleveringen hebt beluisterd, dan weet je dat ik graag met mijn eigen visie, vanuit mijn eigen visie spreek, met een ander insteek, een aparte insteek. En ik bekijk het ook graag via een dieper liggend laagje, vanuit bewustzijn ook. Voor mij is zichtbaarheid gezien worden en gezien zijn. Het is een belangrijker thema dan we denken. In eerste instantie denken we aan posten op social media, en dan ben je gezien. Maar dit klopt niet helemaal. Voor mij is zichtbaarheid in de eerste plaats jezelf zien. En ik ga meteen daar al enkele vragen aan koppelen. Misschien vragen die jou ook uitnodigen om even daarbij stil te staan. Zie jij jezelf? Zie jij jouw eigen goud? Zie jij jouw talent? Zie jij jouw unieke kwaliteiten? Zie jij welke impact je creëert? En meestal is het in deze realiteit net omgekeerd. Ik licht even toe. Dus heel wat coaches verkopen, in de zin van vergroot je je zichtbaarheid. Waarbij dat ze dan sociale media, trucjes en technieken gaan aanleren. Of hoe dat je omgaat met het algoritme. Of de tip dat je meer dient in te zetten op video. Maar dat innerlijk stukje, dat ontbreekt. En dat is ook zo vaak in die online snelle coachingswereld. Dat de focus nogal ligt op hoe je dingen kan doen. En welke gevolgen ze kunnen hebben. Maar er is amper een link met jouw context. Met jouw mindset. Met jouw innerlijke wereld. En dat is iets wat ik zelf heb ondervonden. Vandaar dat het zo'n thema is waarover ik heel graag deel. En waarbij ik ook ondernemers, en ondernemers zijn voor mij ook de intrapreneurs, de CEO's, de managers. Iedereen die heel mensgerecht is. Die wil ik daarin begeleiden. Omdat we allemaal te maken hebben met blinde vlekken. En delen stukjes die we bij onszelf niet altijd zien. Of met patronen waardoor we onszelf verstoppen. Ik deel ook heel graag vanuit mijn eigen ervaring. Van hoe kwetsbaar en fragiel dat dat soms aanvoelt. Het is gewoon belangrijk dat je als luisteraar weet dat ik niet zomaar iets deel. Maar dit doe vanuit ervaring. Vanuit beleving. Vanuit transformatie. Vanuit belichaming. En hierdoor hoop ik jou ook te inspireren. En doe ik dat ook in mijn dagelijkse leven. Dus ik ga het heel kort hebben over mijn eigen persoonlijke ervaring. En dat is dat ik mij als kind niet gezien voelde. Ik voelde mij wel anders. En dat had te maken met mijn hoog sensitiviteit. De existentiële vragen die ik me toen stelde, maar geen antwoorden op kreeg. Ik voelde mij heel vaak als een buitenstaander. En ik piekte toen al heel wat energie op bij mensen. Maar dit werd niet gezien als een talent, of als mijn natuurlijk talent. Ik wil niet te diep gaan graven, want ik ga er mij niet meer mee identificeren. Maar het is wel belangrijk om het mee te geven. Ik heb mijn vader eigenlijk ervaren als afwezig. Zelfs als hij van thuis uit zijn atelier werkte. We zagen hem nooit. Want hard werken, dat was toen de mantra. Ik weet ook heel goed nog dat mijn ouders regelmatig bezoekers hadden. Zij nodigden heel graag vrienden uit. We hadden toen een hele grote tuin. En ja, mijn ouders zijn heel sociaal. En ik mocht van mensen heel wat complimenten krijgen over mijn uiterlijk, of over hoe schattig ik was, of of mijn mooie glimlach, of over hoe fotogeniek ik wel niet ben. Maar toen zelfs dan, met al die complimenten, voelde ik mij nog niet gezien. Ik voelde mij niet gezien in de kern. In de kern in wie dat ik was. En ik ben zo heel veel in mezelf gekeerd. Ik was heel verlegen, super-introvert. Ik vond het ook bijvoorbeeld heel moeilijk om oogcontact te maken. Dus ik sloot me eigenlijk op op mijn kamer. En als tiener zat ik heel vaak op mijn kamer alleen, en dan danste ik, of ik zat voor de spiegel, en te doen alsof ik het journaal, zo'n programma, presenteerde. Want ik wou graag iets doen met toneel, maar ik volgde dan dictieles en ik kon de R niet rollen. En vandaar dat ik niet verder kon naar de toneelschool. En dan komen die jaren van studeren, je gaat dan op kot. En ik had zoiets van, ja, als ik dan een lief wil geraken, ja dan dan ga ik wel naar buiten moeten komen. Ik begon dan ook boeken te lezen over hoe kan ik mijn verlegenheid overwinnen? Hoe kan ik mijn zelfvertrouwen opbouwen? En hierdoor begon ik ook meer en meer mezelf te conformeren aan de maatschappij. Maar dat bracht me wel op een heel hobbelig pad, want ik kwam ook terecht in toxische relaties. Op mijn 25ste had ik al eerste symptomen van burn-out. Ik werd toen door de huisarts gestuurd naar een opleiding van assertieve communicatie. Op mijn 33 had ik de diagnose van de zwaarste fase in burn-out, mijn lichte depressie. En ik heb tussendoor te maken gehad met toxische relaties. Ik deelde iets om iets mee te geven. Om iets essentieels mee te geven. En dat is dat ik mezelf niet zag. Ik zag mijn eigen kwaliteiten niet in. Ik vergeleek me continu met anderen. Mijn aandacht lag bij die buitenwereld. Ik wou bijvoorbeeld voldoen aan promotievoorwaarden. Ik wou gezien worden door mijn vader. En hierdoor ging ik zelf heel hard werken. In relaties paste ik mij aan, waardoor ik in aanraking kwam met partners die mij overroelden. Die vooral mijn uiterlijke kant zagen en met mij wilden pronken, maar die zagen die binnenkant niet. En dankzij zo'n hobbelig pad heb ik wel terug toegang gekregen tot mijn eigen kern. Via mijn burn-out-verhaal was dat eigenlijk een signaal, een teken om verplicht stil te staan bij mezelf en terug verbinding te maken met mezelf. En het is enkele jaren geleden dat het voor mij echt kristalhelder werd. Hoe kan iemand mij zien als ik mezelf niet zie? En ik ga de vraag herhalen. Hoe kan iemand me zien als ik mezelf niet zie? En dat is het. Het begint steeds bij jezelf. Jouw innerlijke wereld wordt gereflecteerd in de buitenwereld. Dit is hoe dat het werkt. En dat is echt zot. Echt, echt zot. Want vanaf het moment dat jij jezelf gaat zien, met jouw talent, met je kwaliteiten, met je gaven in je hele zijn, en wel vanaf dat moment, magic happens. Want je mag er gerust van zijn. De anderen je ook gaan zien. Maar dat is dus een heel proces. Als ik dat zo bekijk, van kleins af aan wordt die buitenwereld toegeleid, waardoor we die connectie met onszelf verliezen. En om nog een voorbeeld te geven van die reflectie van de binnen- en de buitenwereld, dat zien we momenteel ook in de wereld. De wereld staat in brand. Maar mensen zijn in burn-out. Mensen zijn opgebrand. Omdat ze niet meer weten wie ze zijn. Ze zijn zo veel verwijderd geraakt van zichzelf. Helemaal versnipperd. En vandaar ook medewerkers in een bedrijf die hun job uitoefenen. En wanneer dat dan niet in lijn is met hun ware gift, hun geschenk aan de wereld. Ja, zolang iemand in dat bedrijf, een manager bijvoorbeeld, dat geschenk niet ziet. Ja, dan kan het inderdaad wel een keer leiden tot een bepaalde aandoening, zoals depressie of burn-out. Wat ik daarmee wil zeggen is, onze wereld is heel veel naar die buitenwereld gericht. En naar de buitenwereld gericht betekent dat we daardoor gaan luisteren naar gurus en denken van, ah, die hebben de waarheid in pacht. Of we gaan luisteren naar coaches die ergens een gat in de markt zien, en die dan gaan adviseren van, jij moet daar op die plek gaan staan, of dat moet jij doen. Waardoor dat je niet vanuit alignment gaat handelen of actie gaat ondernemen. Nog iets vanuit de buitenwereld, dat zijn al die frameworks en stappenplannen die we gewoon klakkeloos overnemen, omdat we denken, ah ja, die coach gebruikt dat en die is succesvol, dus dat is een manier om ook succes te behalen. Maar dat is dus die verdraaiing in de wereld. Dat is heel misleidend, dat is ook afleiding. Dus ja, als je jezelf niet waardig ziet, is het moeilijker voor de buitenwereld om jou te zien. Als jij je natuurlijke talenten, je zone of genius, daar waar je keigoed in bent, als je dat niet weet van jezelf, of niet gaat omarmen, ja dan ga je dat ook niet naar de buitenwereld toebrengen. Weet je, ik heb zo enkele weken geleden een event georganiseerd voor de lancering van deze Pure Presence podcast, en ik deelde toen een verhaal. Het evenement vond plaats op een prachtige locatie die niemand kende. Oké, de locatie was vrij nieuw, maar het was echt wel een verborgen parel in hartje Antwerpen. En toen bedacht ik me van, hé, maar zo'n mooie evenementenlocatie, nog nieuw, nog niet zichtbaar, nog niet zo kenbaar gemaakt aan de buitenwereld, en wel, dat geeft me inspiratie. En vanuit dat idee van, ja, dit is een verborgen parel, schreef ik in één ruk mijn keynote uit. Want ja, dat was voor mij echt al zo'n metafoor. Want het is heel grappig, als je voor die deur staat van die locatie, dan denk je van, hè? Ja, dat is raar, ben ik hier wel op het juiste adres? Totdat die deur opengaat, en je dan echt als het ware in een andere wereld binnenstapt. Je valt dan bijna om van verbaasing, van, allee, wauw, dat is hier prachtig, dat plafond zo hoog, die trapleuning, zo authentiek en vintage, wauw. En, allee, dan ga je echt van het grozemoes van die drukke stad, wandel je als het ware echt in een oase van rust, en dan denk je van, allee, hoe kan dat nu dat deze locatie nog niet gekend is? En dan spreken we nog niet van de inkleding, zo mooi afgewerkt, luxueus, decoratie on point, zalige sfeer, zalige energie, die verschillende kamers voor break-outs, kei praktisch, grote tafel, heel gezellig. Allee, er zijn echt mogelijkheden, en je ziet dat potentieel van, wauw, en als deze locatie niet meer zichtbaar wordt, dan kunnen hier nog meer van die verbindende bijeenkomsten plaatsvinden op deze super inspirerende plek. En wel, zo werkt dat bij ons dus ook. Dus we gaan zo heel veel op zoek naar onszelf in die buitenwereld, naar methodes, we zoeken naar geheime formules, naar quick fixes, naar stappenplannen, allee, we kennen heel die hoordenschappen in de marketingwereld, maar we vergeten die essentie, dat is in de binnenwereld. We zien onszelf niet, waardoor we zelfs niet weten wat we van ons dienen in te brengen in die boodschappen, in die buitenwereld. Dus wij vergeten onszelf als het ware. We zien ons eigen potentieel niet, we erkennen onszelf niet, we waarderen onszelf niet. En ondertussen begin je mij wel een beetje te kennen, ook deze podcast, deze gaat zeker niet over snelle oplossingen of snel meer beter zichtbaar worden of rijk worden. Ja, dat is echt voor wie dat op zoek is naar diepgang, wie dat zich wil voeden aan diepgaande inzichten en ook om verschillende laagjes op te lichten. En dan weet je dat het werk bij jezelf ligt. En ja, dat dat soms wel vraagt om even door pijn heen te gaan. Want dat inzien dat je als kind niet werd gezien, gehoord, gevoeld, dat betekent heling. Dat betekent healing of helen. Dat vraagt ook vergeving, dat je vergeving kunt geven aan je ouders of opvoeders. En dat is ook een uitnodiging om jezelf te omarmen. Om te beseffen ook dat je al helemaal heel bent. Naast zichtbaarheid is er ook de stem. Dat is iets waar ik zelf enorm op heb gewerkt. Want ik was me er bijvoorbeeld niet van bewust dat ik niet gehoord kon worden tijdens vergaderingen, omdat ik te stil sprak. Ik wist niet dat mijn zachte, zwoele Marilyn Monroe stem anderen een bepaald beeld kan geven. En ja, dat ik bijvoorbeeld niet serieus ben in wat ik doe. En ik had ook niet door dat mijn mond eigenlijk was dicht gesnoerd. Waardoor dat ik ook, als ik moest spreken voor het publiek, of even mezelf voorstellen in een voorstelrondje of zo, dan kon ik heel snel druk voelen op mijn stembanden. En ja, ik sprak ook een beetje hoger op een hoger toon, waardoor het innerlijk meisje aan het praten is. En dat is een manier om meer compassie te krijgen. Maar dan word je ook niet heel serieus genomen. Dus via een stemcoach heb ik een enorme transformatie ondergaan. Ik heb het zelf geactiveerd. Maar ik zie een verschil. Op zes maanden tijd heb ik mijn ware stemidentiteit leren omarmen. Dat betekent dat ik een toontje lager spreek. Ik heb geleerd om van mijn stem te houden, in plaats van me ervan af te keren. En dat is ook heel erkendbaar voor heel veel mensen. Ik denk dat 90% van de mensen niet van zijn of haar stem houdt. Ik heb geleerd om met meer volume te spreken, wat enorm uit mijn comfortzone was, omdat ik heel gewoon was om heel stil te praten. En ja, ik heb echt wel geleerd om mijn plek te durven innemen, om wel gehoord te worden. En er te staan. En ik spreek ook veel meer geaard, in plaats van de zwoele luchtstem, zal ik maar zeggen. Waardoor mensen wel luisteren naar wat ik te vertellen heb. En ik hierdoor ook anders word gepercipieerd. Want sommige mensen zeggen ook van, ja, is dat nu nog nodig om stemcoaching te volgen? Je bent toch wie je bent? Ja, het is helemaal prima. En dat is helemaal prima. Maar ik doe niet zomaar een stemcoaching. Ik voelde gewoon een heel harde resonantie met mijn coach. En ik had aan de lijve ondervonden hoe dat er al op vijf minuten tijd een shift teweeg werd gebracht. En voor mij gaat het erom dat er bepaalde lagen, zeg maar patronen, dat die soms wel in de weg staan. En dat deze opgeruimd mogen worden. En hierdoor heb ik een enorme shift gemaakt en sta ik veel meer in mijn nieuwe identiteit. En dus veel meer vanuit dat vrouwelijke en zelfzekerheid. En ik heb ook ingezien dat ik mezelf nu wel zie. Ik hoor mezelf en ik weet dat mijn stem mijn natuurlijke gave is. Dat is mijn eigen instrument en ik dien deze in te zetten. Omdat mensen met mijn stem resoneren. En dat is ook een stukje van die zichtbaarheid. En naast jezelf tonen en laten zien, gaat het ook om jezelf te laten horen en te voelen. En zo ben ik nog meer in mijn lichaam gezakt. Heb ik nog meer voeling met mezelf. En dan gaat de rest vanzelf. Want dan handel je ook helemaal puur vanuit je authenticiteit. En dan ben je van natuur aanwezig, vanuit jezelf. En niet vanuit de rol dat je speelt. Dus ja, dat vind ik ook zo fijn aan een traject als ik iemand begeleid in een personal branding en zichtbaarheidstraject. Want die twee horen samen. Ik zie dat potentieel en ik pik ook meteen op van, hé, ja maar dat is een manier om je zichtbaar te maken. En dat is altijd heel persoonlijk, maar ik zie dat meteen. En dan is het natuurlijk aan de coach om te voelen van, ja, past dit bij mij? En klopt dit? Maar dat is mijn natuurlijke gave. Dat ik heel snel dat potentieel en die mogelijkheden voor jou zie. En dat is heel magisch en uniek. Dat is helemaal ingetuned op jou. En vandaar dat er bij mij ook geen one-size-fits-all modellen bestaan. Maar dus even recapituleren. Dus wat is zichtbaarheid? Om dat even samen te vatten. In de eerste plaats is het jezelf zien en jezelf die ruimte geven en toelaten om je eigen kwaliteiten in te zien, te herkennen en te waarderen. Zodat je dat niet van buitenaf nodig hebt of eerst toelating of validatie van iemand anders extern nodig hebt. Dus jezelf zien en omarmen met al jouw facetten en aspecten. Hoe jij eruit ziet, wat jouw talent is, jouw stem, jouw presence. Dat is de basis. Dat is het retractpunt om je zichtbaarheid te vergroten. En dan kunnen anderen je ook zien en horen. En dan hoef je niet te roepen. Want energy goes first. Voila, lieve PurePresence-luisteraar. Ik ben heel benieuwd naar jouw inzichten, naar deze podcast. En misschien dien je deze aflevering nog even opnieuw te beluisteren, om even alles te laten bezinken. Ik ben heel benieuwd naar jouw input. Schrijf gerust een review, deel via social media, stuur mij een mailtje met jouw feedback, met jouw aanvullingen. En dan kijk ik uit om je te verwelkomen in de volgende aflevering. Heel veel liefste. Ondertitels ingediend door de Amara.org gemeenschap