De Woonkamer
Hoe gaan we iedereen aan een goed huis helpen? Die vraag staat centraal in De Woonkamer. We gaan op zoek naar de uitdagingen achter de woningnood, bestaanszekerheid, verduurzaming en de leefbaarheid van wijken. Met iedere aflevering een nieuwe gast.
Gastheer is Wouter Beekers, directeur van de Stichting Visitatie Woningcorporaties Nederland. Technische ondersteuning kwam van Willem de Gelder van WdG Audio.
Voor meer info en de foto's volg ons op LinkedIn of Instagram.
Reacties of vragen? Stel ze aan Wouter via: podcast@visitaties.nl.
De muzikale omlijsting is gecomponeerd door Antonio Vivaldi. Zijn vier jaargetijden zijn gespeeld door John Harrison met de Wichita State University Chamber Players.
De Woonkamer
Jacqueline Reesinck – Sidhadorp
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Een gemeenschap die woont en leeft rondom de kracht van transcendente meditatie. Dit is het bijzondere verhaal van Sidhadorp in Lelystad. We gaan in gesprek met bewoner Jacqueline Reesinck én met Peter Boerenfijn, de bestuurder van Habion, de woningcorporatie die deze woongroep wil beschermen. Een pleidooi voor gezamenlijkheid in de geest van de volkshuisvesting.
Voor de foto's volg ons op LinkedIn. Reacties: podcast@visitaties.nl
De Woningbur is overigens nog van zodanig omvang dat hier bijzondere waakzaamheid en zorg geboden blijven.
SPEAKER_04Dit is de woonkamer. Op dit moment zitten we een gigantisch woningsport. Op dit moment zitten de huurders in de knel. Een podcast over het woningvraagstuk. Huurders kunnen natuurlijk ook zelf een steentje bijmaken. Mouter Bekers.
SPEAKER_03Hey, hallo beste luisteraars. Graag groet ik jullie vanuit Lelystad. Waar ik ben met wel twee gasten. Want ik groeit jullie vanuit Sitadorp. En dat is het bijzondere verhaal van een groep mensen die wonen en een idee van transcendente meditatie delen. En recent ging die club samen met Habion, maar met de bedoeling om een soort doorstart te maken. Om daarover door te spreken, zit bij mij aan tafel Jacqueline. Goeiedag. Goeiedag, Jacqueline Racing. En jij woont hier in het zitador.
SPEAKER_02Dat klopt, ja, zeker. Al lang eigenlijk? Ruim 35 jaar.
SPEAKER_0335 jaar. Want we zitten hier in, dat is denk ik een beetje, hoe noem je dat? Het wijkkantoor, het Buurthuis.
SPEAKER_02Nou, dit is eigenlijk gewoon het kantoor van de woningbouworganisatie. Dus van de laatste jaren zat hier de Harmonisch Wonen, zelfstandige woningcorporatie. Nu we gefuseerd zijn met HBO, zit daar nog steeds een receptie van HBO. Maar er zit ook een kantoorruimte voor de Hudersorganisatie en de toekomstige beheerorganisatie die we mee bezig zijn op te richten. Ja, mooi.
SPEAKER_03En jij noemt de woningcorporatie Habion. Dus dan heet ik ook welkom de bestuurder van die woningcorporatie. Peter Boerenfijn. Ja, dag Water. Dag. Fijn dat jij ook aanschuft. Ja, graag.
SPEAKER_01Want het is bijzonder wat hier gebeurt.
SPEAKER_03Ja, klopt. Wij kwamen daar een keer over te spreken, toen we elkaar ontmoeten in een hele andere setting en toen vertelde je daar iets over. En toen zei ik, dat is misschien een mooi verhaal om over door te spreken.
SPEAKER_01Ja, omdat het zo mooi over het idee en de bedoeling van de volkshuisvesting gaat. En ik denk ook deze in jouw podcast, dat het ook wel leuk is om een keer heel concreet over wonen te praten.
SPEAKER_03En toen ik daarnaar luister, werd ik daar echt enthousiast van. Want je hebt het over de bedoeling. En ik ben ook altijd benieuwd, dat zeg ik meteen tegen jullie twee. Soms klinkt iets ook een beetje te mooi om waar te zijn, weet je wel. Dus daar ben ik ook wel. Heb ik zin om jullie een beetje op door te vragen. Waar zitten de adtjes onder het gas en zo? Waar zitten de uitdagingen en hoe gaat het allemaal?
SPEAKER_01Het is heet buiten, dus laat de temperatuur maar stijgen worden.
SPEAKER_03Heel goed. Zullen we beginnen met Jacqueline? Want Jacqueline, jij woon jij vlakbij.
SPEAKER_02Ja, ik woon ook in Rivierland. Dus dat is echt. Dus dat is 10 stappen lopen vanaf dit kantoor. Dus dat is vlakbij. Ik woon eigenlijk. Ik zeg altijd, ik woon midden in het Zitadorp.
SPEAKER_03Want even een beetje gevoel erbij krijgen, hè, Zitadorp.
SPEAKER_02Ik las ergens 300 woningen. In totaal zijn er ongeveer 300 woningen. Waarvan ongeveer 200 woningen huurwoningen zijn. En de andere 100 zo'n beetje zijn koopwoningen.
SPEAKER_03Maar die zijn wel betrokken bij het Zitad.
SPEAKER_02Ja, het zijn ook woningen van het Zitadorp. Dus je kan eigenlijk het Zitadorp omvat een aantal straten in Lelistad. En zo'n straten maar één kant.
SPEAKER_03En misschien gewoon maar bij dat Zitadorp beginnen. Alleen al dat woord, waar komt dat vandaan?
SPEAKER_02Nou, dan moet ik iets vertellen over transcendente meditatie en wat de bedoeling is van het hier wonen. Transcendente meditatie is een meditatietechniek. De gevorderde techniek van de transcendente meditatie, een van de gevorderde technieken, heet het siriprogramma. Vandaar dat we. En alle mensen die het siriprogramma oefenen, die worden zida genoemd. Dat is de reden dat het Sidaop Sidadorp heet. En nu is het zo dat als je zo'n meditatie alleen doet, dan heeft dat voor jezelf wel een goed effect. Maar als je dat in een groep doet, dan heeft dat ook effect voor iedereen eromheen. Dus het doel van het Sitadorp, toen het 40 jaar geleden is begonnen, inmiddels 41 jaar. Toen was het doel om mensen altijd in een groep te laten mediteren. Zodat we uiteindelijk vrede in Nederland kunnen creëren zonder geweld, dat is het ideaal. Dat is hoppaké, dat is het ideaal over een bedoeling gesproken. En dan heb je een aantal mensen nodig. Dus er is gewoon uitgerekend dat als je zoveel procent, dan wordt er van zoveel procent van de bevolking van het land of van de wereld, zeg maar, zo ver kan krijgen om in een groep te mediteren, dan heeft dat dus een goed effect op die hele organisatie. Kun je dat uitrekenen? Nou, dat is natuurkundige berekening. Dat heb ik niet uitgerekend, maar dat is allemaal. Marichi, onze leermeester, was natuurkundige. Dus die had een heleboel verstand van dat soort procesen.
SPEAKER_03En dat is een beoefenaar uit India of niet? Er zit hier in jullie kantoortje en er staat daar. Ik kijk uit naar een prachtig portret van een man met een grijze baard.
SPEAKER_02Ja, dat klopt. Dat is Marishi, met de Beatles staat er ook op. Als je goed kijkt. De Beatles? Ja, de Beatles staan er ook op. Oh, daar achter. De Beatles zijn er ook bij. De Beatles zijn er ook bij. Dat is wel een van de meest opvallende groep promotor van het beoefende programma.
SPEAKER_03Mag ik jou even persoonlijk vragen, wanneer kwam je daarmee in aanraking?
SPEAKER_02Nou, ik ging eerst wonen in Lelystad, iets buiten het Zitadorp. En toen heb ik een aantal mensen uit het Zitadorp leren kennen. En toen kreeg ik een relatie met een van die mensen, en toen was het voor mij. Tode ik dat ook leren kennen. Dus toen heb ik gezegd, ik ga dat ook leren. Hoe lang geleden is dat nou? Dat was 1991. Toen was ik 24.
SPEAKER_03Wat een bijzonder verhaal. Was jij daarmee bekend, Peter, voordat jij met deze club gedacht.
SPEAKER_01Ja, ik heb hiervoor bij Edus gewerkt, de Bragsorganisatie. En tijdens werkbezoeken kwam ik hier ook wel. Ze kenden het van een hele grote afstand.
SPEAKER_03Meteen dan even ook een beetje iets meer met jouw kennismaken, want jij loopt inderdaad al een tijd mee in de sector.
SPEAKER_01Ja, bijna vanaf de geboorte, maar dat is niet helemaal waar. Vanaf jouw geboorte of van de woningcorporatie van mijn geboorte, dankjewel. Die woningcorporatie zijn natuurlijk meer dan 100 jaar, dat ben ik nog niet. Ik ben eigenlijk bij toeval bij de rechtsvoorganger van Ede, eigenlijk bij studentenhuisvesting komen werken. En toen bij Edus. En nu al lange tijd bij HBO. Dat is een landelijk werkende woningcorporatie, die oude huisvesting.
SPEAKER_03En jij kent dus de sector heel goed. Sittendorp. En dat organiseerde zich eerst als een aparte woningcorporatie. De naam viel al even, Harmonisch Wonen, heet je dat? En dat is in de jaren tachtig geweest.
SPEAKER_02In de jaren 80 zijn die de eerste huizen gebouwd, zeg maar. En vanaf dat er zijn diverse woningwetten geweest, maar op een gegeven moment is toch de keus gemaakt door de directie van de woningstichting dat het verstandig was om echt een corporatie te worden. Want het eerst was het een soort woongroep idee, zeg maar, centraal woning idee initiatief. Maar dat kon toch niet gehandhaafd worden binnen de regels en de mogelijkheden. Dus ja, is er een woningcoöperatie opgericht voor echt voor alleen.
SPEAKER_03Maar toen bestonden de huizen al.
SPEAKER_02Ja, de huizen bestonden al. Gedeeltig is het ook daarna bijgebouwd, maar de huizen waren er al. Maar er is gezocht naar de beste vorm, zeg maar, om dit te behouden.
SPEAKER_03Om dat te behouden.
SPEAKER_02Ja, en daarvoor is er nu ook weer gezocht naar de beste vorm, en daar zijn er nog mee bezig om de beste vorm te ontwikkelen om het weer te behouden voor het Zitadorp.
SPEAKER_03Want volgens mij is dat best bijzonder, de afgelopen jaren, eigenlijk wel decennia, worden niet zoveel nieuwe, zeg maar, woningcorporaties erkend door de overheid en zo. Peter, jij voelt de sector ook al een tijd.
SPEAKER_01Ja, wat je natuurlijk zag, is dat bij de bruteringsoperatie van Hirma. Daar zag je dat. De toelating was tot dat moment eigenlijk een begunstigend stelsel.
SPEAKER_03Ja, gaat al ongelooflijk technisch. Wacht even, pauze. We hebben het over de verzelfstandiging van de woningcoöperaties. En toelating is eigenlijk de erkenning door de overheid. En wat gebeurde er bij die verzelfstandiging?
SPEAKER_01Nou, daarvoor had je dus toegang tot subsidies. Je had toegang tot grond. Je had een bevoorrechte positie bij de gemeente. Dus geen belastingheffingen, dat soort dingen. Dus dat was eigenlijk een ideale situatie. Je vroeg toelating aan en dan werd je begunstigd, eigenlijk voorgetrokken, misschien zelfs op anderen. Maar wel met als doel om die sociale huurwoningen te realiseren. Dat systeem werkte hartstikke goed tot die brutering in 1993. En 95 is dat geëffectueerd. En daarna zag je eigenlijk dat in opvolgende kabinetten dat dat begunstigde een beetje ging omslaan naar onbegunstigend. Want je had geen voordelen meer. Sterker nog, je kreeg alleen maar nadelen. En ik zeg wel eens tot die tijd steunde de staat ons. En nu steunen wij de staat met alle belastingen, heffingen. En wat je zag bij harmonisch wonen, die zijn precies zo rond die tijd verleid met de begunstigende kant van dat systeem. En binnen vijf jaar was dat anders. En sloeg dat om. En kreeg je alle regelgevingen om je horen, krijg je geen subsidies meer. Dus ja, je bent precies op het verkeerde moment ingestapt.
SPEAKER_03Ja, heel interessant. Want ik ken eigenlijk maar één ander voorbeeld ook uit die periode, maar inderdaad, niet meer daarna. Dat is woningbouwvereniging Gelderland. Zo'n groep van een beetje woongemeenschappen, voormalige krakers. Maar dat was ook een beetje eind jaren tachtig. Ik vind dat wel een hele interessante analyse. Dat je eigenlijk daarvoor had je wat te winnen bij die erkenning, bij die toelating. En daarna had je eigenlijk wat te verliezen, zeg je.
SPEAKER_01En dat is wat er in de praktijk natuurlijk ook gebeurd is. Ook harmonisch wonen, dan ben je een kleine woningcorporatie. Al die regels, al die administratie. Niet meer zwaar de toegang tot het Waarborgfonds, maar ook de vernoudgasbelasting, ook de verhuurdering. Probeer dan je idealen maar overheen te houden.
SPEAKER_03Wschien eerst eens even stilstaan bij die idealen. Jacqueline, je vertelde net over transcendente meditatie, en dat kon ik volg. Ik heb trouwens net even een rondje door het dorp gelopen, zo. Ik was ook even benieuwd naar. Heet dat een tempo waar jullie dat beoefenen?
SPEAKER_02Ja, dat noemen we de koepel en het TM Centrum, dat heb je waarschijnlijk allebei dan gezien.
SPEAKER_03En TM, jullie kort dat af, transcendente. Ja, dat was een groepje buiten bezig, want het was lekker weer, dus ik stoor ze niet. Maar dat doen jullie met overtuiging. En iedereen doet dat die hier woont, doet er aan mee.
SPEAKER_02De voorwaarden om hier te komen wonen, is dat je TM beoefent. De voorwaarde daarbij die we hebben, is dat je ook mee wil doen met dat groepsprogramma. Dus als je alleen TM beoefent en zegt, ja, maar ik ga dat elke keer alleen doen, dan is eigenlijk niet de bedoeling. Want we willen juist die groep construeren waarmee we meer kunnen doen dan alleen voor onszelf mediteren. Dus als je zelf mediteert, dan heeft dat voordelen dat je helderder bent en weet ik wat meer ontspannen, al die dingen. Wat meditatie oplevert, maar dat stuk voor het land of de wereld bezig zijn, dat is een toegevoegde waarde van het groepsprogramma. En dat mensen dus bij elkaar zijn gaan wonen, is dat ze hebben gezegd. Ja, we willen graag dat groepsprogramma samen kunnen doen. Maar dat is het ook praktisch om daar samen te wonen.
SPEAKER_03Ik kan me voorstellen dat mensen daar met overtuiging en enthousiasme aan deelnemen. Want anders wil je dat misschien helemaal niet. Maar jullie zijn nu ook weer 40 jaar verder. Ik kan me ook voorstellen dat er van alles gebeurt in mensen levens en dat niet iedereen dat originele vuur, zeg maar nog heeft. Hoe werkt dat?
SPEAKER_02Nou, als je huurder bent, dan heb je natuurlijk huurrechten. Dus je kan iemand die niet meer mediteert, of die heeft besloten niet met het groepsprogramma meer mee te doen, die kan je niet uit zijn huis zetten. Maar je kan wel kijken wie je dan verder toelaat als er woningen vrijkomen. Dus als het leven zo loopt, dat je bijvoorbeeld een baan krijgt dat zo ver weg is dat je niet meer hier kan blijven wonen. Dat is de mogelijkheid van de omstandigheden, dan zeg je je hur op en dan zoeken we toch wel een nieuwe huren die weer wil meedoen. Het is wel zo dat dat bij sommige mensen is afgezakt, maar het is ook bij heel veel mensen zo dat ze juist heel graag wel willen meedoen.
SPEAKER_03En dat geeft geen onderling gedoe, zeg maar, spanning.
SPEAKER_02Nou, wij hebben een woord voor als je mediteert, dan kan het wel eens zijn dat er ook wat dingen loskomen en dat noemen wij onsstressen. En op het moment dat er dus door de meditatie iets loskomt, wat misschien wat minder prettig is, zeg maar, dan zeggen wel gewoon van ja, maar dat is ons stress. Dat vinden andere mensen misschien van ja, hij voelt zich misschien wat agressief, of raakt zich misschien wat anders. Maar dat is iets wat hoort bij dingen loslaten, is dat het naar boven kan komen. Dus daar moet ook ruimte voor zijn om het kwijtraken, zeg maar. Maar natuurlijk is het zo.
SPEAKER_03Wat ben je me nou aan het vertellen dat bijvoorbeeld dat zou je zo op straat kunnen gebeuren?
SPEAKER_02Nou, nee, niet. Maar je merkt het wel op het moment. Kijk, ik ben nu tien jaar in de huurganisatie hier bij de Woningstichting. En als ik dan kijk. Toen ik tien jaar geleden werd gevraagd door de directeur toen of ik dat wilde doen, omdat dat voor de woningwet toen moest. Dus hij was echt aan het zoeken. Toen zei hij ook, ik hoop dat het allemaal lukt. Want de vorige huurdersorganisatie is door ruzie. Ja nooit eigenlijk van de grond gekomen. Dus wij zeggen wel eens vaker tegen elkaar. In het Sitadorp heb je alles wat je ook in de wereld hebt. Alle soorten net mensen. En alles wat er buiten het Sitadorp en in de wereld is, is ook hier. Met alle ongemakken van dien. Dus ook als je het niet met elkaar eens bent, zeg maar, dat bestaat hier dus ook. Maar waar we wel mee eens zijn, is dat we graag dat groepsprogramma willen doen en blijven behouden. En dat we elke keer weer aan het zoeken zijn naar hoe kunnen we daar meer van maken.
SPEAKER_03En Jacqueline, ik wil je graag een vraag stellen die bij veel mensen leeft, merk ik altijd als het gaat over in een groep wonen. Want als je het hebt over een gemeenschap, dan horen altijd mensen bij, maar er zijn ook mensen niet bij. En over het algemeen, want je vertelt net, je moet er wel iets mee hebben.
SPEAKER_02Om in het zinator te wonen, dus om een woning te kunnen krijgen van de woningcorporatie hier, is het nodig om TM te doen.
SPEAKER_03En als wij spreken in het land, dan kom ik bij mijn vraag, als we het hebben over sociaal huren, hebben we het heel vaak over mensen in een situatie waarin ze niet zelf voor een huisvesting kunnen voorzien, voor een deel ook mensen uit een kwetsbare situatie, een opvang, statushouders, en noem maar op. Hoe gaat dat bij jullie?
SPEAKER_02Nou, dat laatste. Die statushouders, daar is zelfs wat discussie over. Want die statushouders die mediteren vaak niet. En als dat dan een voorwaarde is om hier te komen wonen, daar hebben we ook al naar gekeken of er niet mogelijkheden zijn om die statushouders dan eerst te leren mediteren voordat ze hier komen, maar dat mag niet.
SPEAKER_03Ik volgens mij even heel heel praktisch gevraagd, er worden hier statushouders ook huisvest.
SPEAKER_02Want we hebben met de gemeente daar prestatieafspraken over. Dus er zijn diverse statushouders hier gehuisvest. Maar daar is ook inderdaad wel discussie over. Er kan wel eens iets zijn met een statushouder waar je waar mensen last van hebben, zeg maar. Ik heb niet zo snel last ergens van, maar er zijn wel buurtgenoten die vinden dat het allemaal maar rustig en gezapig moet zijn hier.
SPEAKER_03En hoe kijk je er nou zelf naar, Jacqueline? Denk je van ja, dit hoort er ook een beetje bij. We zijn misschien een hechte groep, ook al klinkt een soort kracht in door. Een sterke groep, dit hoort erbij dat we ook meedragen, of vind je dit eigenlijk ook een beetje een inbreuk op wat jullie doen?
SPEAKER_02Nou, we hebben het erover gehad, ook in de huurganisatie en met de gemeente. Ik persoonlijk vind dat iedereen die recht heeft op een woning, ook statushouders, hebben een mogelijkheid nodig om te wonen. En ik vind dat ik daar best een bijdrage aan kan doen in het Zinnadorp. Dan is het wel zo dat als wij, we hebben natuurlijk maar een kleine hoeveelheid woningen. En als je daar, zeg maar, in tien jaar tien statushouders in zet, dan heb je dus tien woningen minder voor de doelgroep waar je eigenlijk voor werkt. Als die tien statushouders allemaal daar blijven zitten. Dan ga je steeds een beetje inleveren van je woningen, aan dat mooie project van die statushouders, en dat is allemaal heel goed. Maar waar blijven dan de mensen die TM doen die je juist wil binnenhalen?
SPEAKER_01Het is natuurlijk precies de spanningwouter van het systeem van die wetgeving. waar je op een gegeven moment als wij zijn een categorale corporatie, waar huisvesten ouderen. Daar mogen we landelijk werken. Ja eigenlijk was Harmonisch Wonen ook een categorale corporatie, namelijk mensen die aan transcendente meditatie doen. En dan zie je die invloeden van die wetgeving ertussendoor komen. En ik denk dat ook dat een heel groot misverstand is dat je in een gemeenschap allemaal mensen hebt die helemaal blij en vrouwelijk en gezellig met elkaar leven? Nee, in iedere gemeenschap gebeurt natuurlijk van alles. Maar wat je probeert met elkaar is die gemeenschap in stand te houden. En daar gaan toewijzingsregels, passend toewijzen, woonruimteverordeningen, die denderen daar natuurlijk dwars doorheen. Dus dat is gewoon ook een uitdaging geweest voor monisch wonen. Net zoals dat voor onderwijs.
SPEAKER_03Hoe luister jij naar dit verhaal, Peter? Kun je je voorstellen dat mensen hier, als je wat hebt met die transcendente meditatie, hier graag wonen.
SPEAKER_01Ja, zeker. Ik ben hier natuurlijk sinds een jaar of zo, kom ik hier wat vaker over de vloer. En dan zie je wat er gebeurt. Als mensen bij elkaar zijn in de koepel. Ja, ik vind het mooi dat ze iets met elkaar hebben, ergens voor staan. En dat wonen daar een onderdeel van is, maar dat het eigenlijk groter is dan wonen.
SPEAKER_03Want ik ben heel benieuwd. Mag dat, Jacqueline, dat we even naar Peter gaan, want ik ben heel benieuwd hoe die in dit verhaal kwam. Jij bent dus bestuurder van een hele grote, kan ik wel zeggen, woningcorporatie werkzaam voor ouderen. Categoraal, dat komt denk ik van categorie, de categorie ouderen op allerlei plekken zitten jullie door het hele land. Harmonisch woning ken jij een beetje van vroeger, van Edes, was je weleens langs geweest. Hoe kwam dat bij jou op je pad als bestuurder van Habion?
SPEAKER_01Ja, dat was wel bijzonder. Wat wij eigenlijk al 15 jaar aan het doen zijn, want wij zijn na de Tweede Wereldoorlog, na de Tweede Wereldoorlog zijn we opgericht, dan had je woningnood een Drees verzonde AOW, maar ook het bejaardenhuis. En toen zijn er langs de lijn van de verzuiling er een paar corporaties opgericht die mochten landelijk werken, als ze maar ouderen zouden huisvesten, die lees bejaardenhuizen zouden bouwen. Nou, daar waren wij daar één van. Onze oude naam is ook nog de landelijke hervormde Bouwstichting voor Bejaarden. Dus dat geeft hem al helemaal aan, denk ik. En op een gegeven moment in 2010 kreeg je scheiden wonen zorg. Waarbij de financiering van het verzorgingshuis niet langer gegarandeerd werd vanuit en bekostigd werd vanuit VWS. En ja, moesten mensen opeens zelf gaan betalen voor een kamertje in het verzorgingshuis. Maar dat was hartstikke duur. Dat was toen al zo even 800 euro. Dus praten over 15 jaar geleden. En wat zeiden ze: ja, mijn kleinkinderen wonen in Utrecht op een studentenkamer, daar is het gezellig en die betalen de helft. Dus dan Willen we niet. Dus we hadden door dat we een probleem hadden. En toen zijn we aan de lokale samenleving gaan vragen, hoe wil je eigenlijk oud worden? Wat heb je daarvoor nodig? En wat ga je er zelf aan doen? En wat daaruit voortgekomen is, is dat we eigenlijk nu drie pijlers hebben. We hebben een gebouw waar mensen dat gaven ze ook aan. We zijn wel oud, maar we willen doorleven. We kunnen misschien niet meer in de buurt. met die woning, met die trappen en allemaal ingewikkeld. Dus we willen een woning hebben waar we zorg geschikt, waar we als ouderen kunnen wonen. Waar we privacy van die woning hebben, reuring van een centrale ruimte. Waar er een gemeenschap is waarbij wij zelf bepalen hoe we oud worden. Dus daar komt onze filosofie op die gemeenschappen ook vandaan. Wat blijkt dat mensen dat heel goed weten, moet je je niet als experts op het gebied van woning mee gaan bemoeien, dat kunnen mensen echt zelf. En de derde is dat we gezegd hebben, oké, dan gaat de zorg eruit, de buurt erin. Maar we gaan wel zorgen dat de zorg als leverancier wel zorgen dat jij daar kan blijven, want dat was de tweede, die mensen belangrijk vonden. De eerste was doorleven, dus lees niet naar het verpleeghuis. Twee, niet meer verhuizen. Want wat deden we in Nederland? Je ging uit de wijk naar de aanleunwoning, het verzorgingshuis, het verpleeghuis. Dus je echt pest gehad, moest je ook nog een keer naar het hospice. Wij garanderen, je mag in je woning blijven, maar dan heb je wel een gemeenschap nodig van vitale en minder vitale ouderen die samen oud worden we zien dat dat werkt. Dus dat sprak mij erg aan. To belde Harmonisch Wonen opeens, we hebben een probleem. Het ziet er naar uit dat we moeten gaan fuseren. En zou dat iets voor Habion zijn, want jullie zijn zo goed bezig met die gemeenschappen.
SPEAKER_03En even naar dat moment, waarom moest harmonisch wonen fuseren?
SPEAKER_01De achtergrond heb ik nooit helemaal te pakken gekregen, maar waar het volgens mij de kortste samenvatting is. Alle regelgeving, eisen aan verantwoording, alles wat daarbij kwam. Da werkte hier een interimdirecteur en één administrateur.
SPEAKER_02Ik denk dat daarbij dan komt dat het een hele kleine organisatie was. En als je met zo weinig mensen zoveel taken moet doen, dan is dat bijna niet te doen. En als iemand dan bij wijze van spreken ziek wordt, wat dan? Dan heb je niemand die dat werk eigenlijk kan doen. Maar als je in een grotere organisatie werkt, dan heb je iemand die een ziekte kan voorvoor.
SPEAKER_03Het was kwetsbaar en het werd veel. Maar ik kan me voorstellen, jij zat toen in een beetje een soort huurdersorganisatie, een soort huurders.organisatie. Dus zeg maar, de huurders raad gewoon toch ook de belangen van de huurders te behartigen. Ik kan me ook voorstellen dat je daar wel gevoelens bij hebt. Wat gaat er gebeuren?
SPEAKER_02Ja, we hebben heel veel moeite gehad met het idee om te fuseren. Ik weet ook dat dat ook heel lang elke keer net niet nodig was, en dat we dan heel blij waren, zeg maar.
SPEAKER_03Want waar zit die moeite?
SPEAKER_02Nou, ik denk dat als je in de in de rondkijkt, als je het woord fusie hoort en je ziet dan wat in het bedrijfsleven met fusies gebeurt, dan word je daar niet echt blij van. Wat je daar ziet bij fusies als een kleine wordt overgenomen door een grote, zeg maar. Want het is eigenlijk, je noemt het fusie, maar dat is gewoon een overname. En dat betekent gewoon dat die grote alles te zeggen heeft, en dat is eigenlijk niet ja niet zelfstandig zijn en dan komt die gemeenschapsgedachte van jullie ook wat onderdrukt. Dus ja, en we hebben als huurdersorganisatie regelmatig gezegd van ja, maar harmonisch woningen, jullie moeten de huurders vertellen, wanneer gaan jullie de huurders vertellen dat dit probleem er is en hoe dat zit. En uiteindelijk hebben we zelf bij een huurdersbijeenkomst verteld van we moeten waarschijnlijk gaan fuseren. Toen brak er een soort opstand uit onder de huurders. Dus toen is ook een heel grote tegenbeweging.
SPEAKER_01En daar vind je niet tegenaan te mediteren.
SPEAKER_02Nee, want dat idee van fusie, dat is heel moeilijk. En het idee om de zelfstandigheid te verliezen, dat was ook heel moeilijk en pijnlijk. En daar kwamen ook echt mensen tegen opstand. Dus ja, het is niet van een leien dakje gegaan.
SPEAKER_01Jij kwam eens kijken, wat is deze niet meteen natuurlijk. Wij zijn eerste gedachte was: wonen daar dan ouderen? Want dat is toch onze doelgroep. En twee, ik kende het daardoor natuurlijk een beetje, maar ik dacht woningen met, eensgezinswoningen met trappen, ook verdiepingen, dat is allemaal niet zo handig vanuit onze doelgroep in ons perspectief gezien. Het argument was, precies wat Jacqueline denk ik zegt. Hoe behouden we nou onze identiteit? Als we met een lokale woningcorporatie verzeren, dan worden we toch onderdeel van die lokale volkshuisversting. En dan wordt het probleem niet beter als je naar de systeem en de regels kijkt. En HBO zit natuurlijk op afstand, letterlijk. Want wij werken vanuit Utrecht, maar we werken in 80 gemeenten. Dus je zit altijd op afstand. En afstand was wel een beetje wat men hier ook zocht. Aan de ene kant afstand, we moeiden er niet mee, kon ons niet vertellen hoe we het moeten doen. En aan de andere kant heel dichtbij beschermen ons tegen al die invloeden van buitenaf. Dat was eigenlijk de vraag. En toen hebben we intern natuurlijk de nodige discussies gehad.
SPEAKER_03En nog even, want ik denk nog ook even aan die mensen hier die klaar waren met mediteren en de straat op gingen en dachten, ik woon hier zo prachtig en ik wil dit ook beschermen. En wordt gesproken over een fusie. En nu komt een of andere Peter Boerenfijn van Habyon. Hoe gingen die gesprekken?
SPEAKER_01Die gesprekken gingen eigenlijk van de af de eerste dag heel erg goed. Want waar de verbinding zat, zat natuurlijk in die gedachten van die gemeenschap. Wat ik toch echt de kern van die volkshuisfesting vind. Waarom zijn we ooit begonnen met samen een initiatief nemen om woningen te bouwen? Omdat we daar met elkaar vanuit een bepaald doel wilden gaan wonen en dingen wilden gaan doen, gaan leven. En dat was hier zo evident aanwezig. En wij doen dat op andere plekken, dus ook heel actief. Ja, nu zijn we bij de bedoeling. Want we dachten, daar zit het linkje.
SPEAKER_03Alleen al in het woord volkshuisvesting, zou je kunnen zeggen.
SPEAKER_01Vanuit je idealen terug naar. Die sprak mij ook al aan hoor. De pech van precies op het verkeerde moment die toelating aanvragen. Dus woningcorporatie worden. Dat we hebben gezegd. Ik herinner me nog heel goed, we hebben gesprekken gehad met het bestuur.
SPEAKER_03Dat was een soort tragedie ook. Ja, vond ik wel.
SPEAKER_01Want je weet, mensen zijn hier hartstikke met hun idealen bezig. En van buiten komen daar van alles gebeurt daar, daar wordt maar op ingebeukt. En probeer dan maar resoverein te blijven. Gelukkig is dat heel lang ook wel goed gegaan.
SPEAKER_02Gelukkig ook de directeur die we het langste gehad hebben, die heeft echt wel goed werk gedaan. Om dat ook met de gemeente steeds af te kaderen van nee, we willen alleen TM'ers hebben. Dus dat is echt wel ook heel lang goed kunnen gaan, omdat het best goed in elkaar zat allemaal. Maar ja, de kwetsbaarheid en de regels, echt wel zo.
SPEAKER_03En dan komen eigenlijk twee vragen bij me op. Eentje aan Jacqueline en eentje aan Peter. Want de eerste is, jij vertelt dan over die directeur een paar keer. Volgens mij moeten jullie voor de woningwet ook een raad van commissarissen hebben. Ja, dat klopt. Die hebben we ook. En hebben die ook iets met de transcendente meditatie?
SPEAKER_02Nou, sommigen hadden al iets met de transcendente meditatie toen ze commissaris werden. Hoewel dat wel in het tegenwoordige bestel met de AW wel steeds ingewikkelder wordt om goede mensen te vinden die TM doen.
SPEAKER_03Dus de AW is autoriteit woningcorporatie, en die kijkt of die commissarissen wel een beetje goed niveau brengen. En dat werd wel steeds meer een puzzel. Dus daar is dat misschien ook een deel van de zoek op. Ja, want we hebben een keer.
SPEAKER_02We hebben wel regelmatig ook als huurdersorganisatie. Ook natuurlijk gesprekken met de Raad van Commissarissen. En die zeiden, ja, de AW zit ons erachterna en zo. Dus dat was wel een beetje een schrikbeeld als de autoriteit woningcoperaties zelf gaat ingrijpen omdat het niet goed genoeg gaat naar hun idee. Ja, wat dan? Dus ik denk dat dat ook wel een dingetje is. Maar ik weet wel dat alle commissarissen die tot het eind nu hebben gewerkt, die uiteindelijk allemaal al mediteren waren of zijn gaan mediteren.
SPEAKER_03Ja, pas op, Peter, want straks mediteert heel Habion.
SPEAKER_01Dat is prima, daar is niks mis mee.
SPEAKER_03Over Habion gesproken. Je vertelde, jullie hadden een soort ruimte gekregen om voor een categorie te werken, ouderen. Maar nu denkt de bestuurder, meneer Boerenfijn, die denkt: ja, maar dit vind ik toch ook wel een mooie tragedie en ik wil dit toch ook even tebij doen. Vinden bijvoorbeeld de autoriteit woningcorporaties en het ministerie daar ook wat van.
SPEAKER_01Ja, natuurlijk vinden die daar wat van. Natuurlijk vinden die daar wat van. Dus daar hebben we ook gesprekken gevoerd van hoe logisch is dit nou eigenlijk? En past dat eigenlijk wel? Nou, gelukkig vergrijst. 40 jaar geleden begonnen het Zitador. Dus het is behoorlijk aan het vergrijzen. Dat helpt. Maar we hebben ook gezegd van ja, als je nou kijkt wat nou specifiek de bedoeling hier is, is dat eigenlijk het Zitadorp zegt. wij willen zo zelfstandig mogelijk zijn. Sterker nog, onze droom is weer terug naar 40 jaar geleden, voor de toelating om daar uit te komen. En eigenlijk zeg je dan, we gaan onze toelating teruggeven. Nou, dat is in het huidige systeem lijkt dat ingewikkeld. Ik ben er nog niet helemaal van overtuigd. Maar misschien is dat niet meteen de eerste optie. Maar er is wel een regeling in de wet die zegt: als je als coöperatie door zou willen, dan is dat een mogelijkheid. En dan moet je als woningcorporatie huurders in staat stellen hun woningen te verwerven als coöperatie. En de eerste keer dat ik, jij net even, wat was de eerste ontmoeting? Eerst met de huurdersorganisatie, en die zeiden, ja, we hebben wel een groot probleem, want in het dorp door de mededeling van een fusie. Een deel van de bewoners hadden het idee, we gaan het kopen, we gaan het zelf weer doen, net zoals vroeger. Deel zijn we geven we terug, deel zijn we prima fuseren, een deel wilden zelfstandig blijven. Het was heel ingewikkeld. En toen hebben Renik me nog goed hier in de koepel met bewoners gezeten. Wat is jullie droom nou eigenlijk? En die droom was toch, wij willen onze identiteit als Sidadorp willen we overheen houden. En die regeling van ja, zo zelfstandig mogelijk, hoe kunnen we dat gaan organiseren. Daarvan dachten we, nou, dat is eigenlijk een hele mooie optie. Dus daar willen we wel aan meewerken. Wat je daarvoor nodig hebt, is een fusie met avion. Een toelate instelling is de enige.
SPEAKER_03Dus je zegt eigenlijk, nu is Zitadorp. Laat ik het zo zeggen, Zitadorp was een zelfstandige woningcorporatie. In juridische zin een toegelate instelling.
SPEAKER_01Was een burgerinitiatief, wat toelating heeft aangevraagd.
SPEAKER_03En die toelating kun je niet zomaar teruggeven, dankjewel, ik hoef hem niet meer. Maar wat wel mogelijk is als we onderdeel zijn van een grotere woningcorporatie om als groepen woners te.
SPEAKER_01De zorgstart als coöperatie, lees weer terug naar burgerinitiatief.
SPEAKER_03En met eigenlijk.
SPEAKER_02Was dat een afspraak, een belofte waarmee je bent ingestopt om die route in te lopen, we hebben met Habion alles geïnventariseerd wat bij de bewoners allemaal gewenst werd voordat we de overeenkomst hebben opgesteld met Habion. En we hebben echt gekeken naar hoe kunnen we dan vanaf het moment dat we gefuseerd zijn, een stap weer terug naar het zelfbeheren en eventueel het zelfverwerven van de woningen. Dat is echt de stappenplan op. De eerste stap die we direct gelukkig hebben mogen nemen, is dat de woningtoewijzing niet door HBO wordt gedaan, maar door de Huurdersorganisatie. Totdat de beheercoöperatie die opgestart moet worden van de huurdersorganisatie kan overnemen. Dus dat is het eerste. HBO heeft gezegd, jullie zijn als huurdersorganisatie nu verantwoordelijk voor dat hele traject. Want jullie zijn de officiële vertegenwoordigers van de huurders. Jullie krijgen gelijk bij het begin van de fie die woningtoewijzing op de keuze om TM'ers te huisvesten, zeg maar al die dingen, krijgen jullie gelijk als huurdersorganisatie om straks in dat plan verder mee te nemen. Dus als huurdersorganisatie hebben wij op dit moment de wachtlijst in beheer van de woningzoekenden die hier willen wonen. En we hebben nu de eerste woning verhuurd aan de woningzoekende en dat gaan we dan weer evalueren. En dat was eigenlijk het eerste.
SPEAKER_03Stap 2 is een beheercoöperatie vormen die dat gaan doen. En ga je dan eigenlijk naar zelfstandigheid toe.
SPEAKER_02Dan gaan we in stappen het beheer van de woningen terughalen naar de huur.
SPEAKER_03En dit hebben jullie zwart op wit afgesproken.
SPEAKER_02En dat hebben we zwart op wit afgesproken met Harbion. En er staat ook een eind toe dat als het mogelijk is dat we dan in staat worden gesteld door Habion om de woningen terug te kopen als beheercoöperatie, als dat mogelijk is.
SPEAKER_03En Peter, geldt dan nog steeds eigenlijk die oude afspraak met harmonisch woning. Ik denk even aan statushouders en dergelijke.
SPEAKER_01Ja, nee, natuurlijk geldt die nog steeds. Maar dat is het mooie van als je in een groter geheel opgaat. Dus klein zorgen dat je het hier goed kan organiseren. Maar het grotere geheel kan natuurlijk veel afvangen. Pas een toewijzen vangen wij wel met die andere 11.500 woningen vangen wij wel op. Dus dat absorberen we. Dat is denk ik het grote voordeel. Waarmee je hier kan doorstarten.
SPEAKER_03En natuurlijk, dit was nou zo'n onderwerp wat wel vragen bij me oproep. Want dan krijg je toch, als je het ene beschermt, bescherm je het andere blijkbaar minder, als je het zo uiterkt.
SPEAKER_01Ja, zo hebben we het hier ook wel met de huurders besproken. Dus je moet steeds kijken, heb je die balans nog steeds te pakken? Dat hebben we ook zo besproken. Ook hier met bewoners ook zo besproken. Soms kan het wel, soms kan het niet.
SPEAKER_03Je sprak eigenlijk toen je net Abion een beetje introduceerde, ook over de rest van jullie bewoners, die hechten ook aan hun gemeenschappen.
SPEAKER_01Zeker.
SPEAKER_03Leeft diezelfde behoefte niet in veel meer van jullie complexen, om dat zo te doen?
SPEAKER_01Ja, tuurlijk. Maar ook daar zetten we dus wel primair in op het vormen en het organiseren, behouden, faciliteren van die gemeenschap.
SPEAKER_03En gebeurt zoiets als wat jullie hier meemaken met die woningtoewijzing ook op andere plekken.
SPEAKER_01Ja, we hebben fantastische voorbeelden. Want hier is dan transcendente meditatie, wat mensen binden. We hebben Ubuntu in Zutzen, waar mensen langs de filosofie van Ubuntu. Ik ben, dus wij zijn samen het organiseren.
SPEAKER_03En ook de woningtoewijzing.
SPEAKER_01Heel veel woningtoewijzing. Formeel aan het eind van de dag drukken wij geloof ik ergens op een knop. Maar mensen dat hele proces doen ze allemaal zelf. Maar wel weer vanuit de filosofie, jongens, dit is het concept wat we hier doen. Dit hebben we van elkaar nodig om hier samen oud te worden. Dus als jij denkt, ik kom vanuit weer terug in de verzorgingsstaat op een plek waar mijn koffie en mijn tegenbracht wordt. No way. We worden hier samen oud. We zetten samen koffie, we eten samen, we gaan creatieve dingen doen, organiseren van alles. Met als doel om zo lang mogelijk zelfstandig en zonder zorg oud te worden. Vanuit dat perspectief schrijven mensen daarop in. En als die match er is, dan wijzen we toe. Als iemand de verwachting heeft dat kopje koffie en thee wordt mij wel gebracht, verzorging staat, dan gaat hij even niet door. Maar dan hebben we een tal van andere plekken waar die mensen wel terecht kunnen.
SPEAKER_03En deze ruimte is er gewoon binnen de woningwet. En de woonruimteverdeling is, lokaal wordt dat ingevuld.
SPEAKER_01Ja, maar dan maak je lokale afspraken aan.
SPEAKER_03En ervaar je die ruimte op veel plekken?
SPEAKER_01Zeker, zeker, omdat veel gemeenten.
SPEAKER_03Ik vraag even door, Peter, want je kent het goed, maar ik hoor niet veel mensen die zo enthousiast hier over zijn en zeggen. Dit gebeurt op allerlei plekken. Ik hoort hier niet zoveel over.
SPEAKER_01Maar ik heb een juridische achtergrond. Mijn stelregel is: doe mij nog veel meer regels. Want het grote voordeel is dat er dan mega ruimte ontstaat. Ze zijn altijd contrair aan elkaar. Dus als die linksom niet kan, kan die rechtsom en andersom. Dus daar moet je handig mee omgaan. Ik denk dat wij dat lokaal overal voor elkaar krijgen. Maar het is natuurlijk het verhaal wat je erbij vertelt.
SPEAKER_03En is Habion wat dat betreft een bijzondere club, of zeg je eigenlijk als je goed op hebt, zie je dit.
SPEAKER_01Ik zie dat wel bij meer collega's ook. Het zou wat mij betreft nog wat meer mogen, natuurlijk. Ik ben groot voorstander van vertrek vanuit die bedoeling. En natuurlijk zijn de regels. Je moet het niet te bond maken dat je iedere keer te ver over die regels heen gaat, je kan er wel tegenaan schuren. En dan voel ik eigenlijk niet zoveel beperkingen.
SPEAKER_03En uiteindelijk is dan, als je het hebt over de bedoeling, jullie droom om hier eigenlijk zelfstanderen. Is het dan misschien een coöperatie? Een coöperatie, zit dat dorp.
SPEAKER_01Een burgerinitiatief, en dat regelt die wet ook. Die zegt als een burgerinitiatief, in dit geval Zitadorp. Stellen we je in staat om die woningen van de corporatie te kopen? En dan wordt er even gekeken hoe je afrekent. Volgens mij zit het rond de 50% van de waarde van die woningen, maak je afspraken over. Nou, dat lijkt een hele makkelijke optie. Dat was ook toen ik hier die avond was, een aantal bewoners zeiden, nou, dat is mooi, dan gaan we 1 januari fuseren, dan kunnen we 2 januari dat gaan regelen.
SPEAKER_03Wanneer zijn jullie formeel gefuseerd? 5 februari.
SPEAKER_01Dus iets langer. Nou, het ging wel heel snel. Dit jaar 2016.
SPEAKER_03Toen kom je binnen staat allemaal Habion en zo, of het al jaren is, maar dat is allemaal.
SPEAKER_02Als je een paar maanden geleden was geweest, dan was het nog in ontwikkeling.
SPEAKER_01Dat doen we snel bij elkaar. Toen hebben we wel gezegd van jongens, dit gaat niet goed. Want een deel jullie wonen hier als gemeenschap. En een deel voelt zich daar nog niet comfortabel bij. Dus laten we dat, wat Jacqueline ook zei, laten we dat nou eens in kleine stapjes gaan doen. Voor ons ook dat we het verantwoord achter kunnen laten. Want zelfs zonder de regels van de woningwet, als je niet toegelate instelling bent, maar wel verhuurder. Ook dan zul je zorgvuldig de dingen moeten organiseren. Als ben je jaar later failliet. Of staat er een curator op, weet ik veel. Dus dat moeten we zorgvuldig doen. Dus we hebben met elkaar afgesproken, we gaan het in stapjes doen.
SPEAKER_03Waar denk je onver aan? Wat voor termijn?
SPEAKER_01We hebben maximaal vijf jaar afgesproken. Maximaal vijf jaar.
SPEAKER_03Halleluja verhaal. Ik gebruik even een klassiek christelijke term. Hebben we daar een transcendent meditatief woord voor?
SPEAKER_02Nou, je mag gewoon een hallujaar verhaal. Wij staan open voor alle ideeën.
SPEAKER_01Het waren tot nu toe 14 prachtige weken.
SPEAKER_03Je verliest allicht ook iets als je deze weg in slaat, of niet? Ja, dat weet ik dus niet zo goed.
SPEAKER_01Want wat is verlies?
SPEAKER_03Ik vraag me af als dit nou zo prachtig is, waarom doen we dat niet op heel veel meer plekken?
SPEAKER_02Ik weet wel dat er wel meer gemeenschappelijk wonen projecten zijn, niet alleen voor ouderen. Want daar komen wij natuurlijk nu ook mee in aanraking in onze zoek toch naar van hoe zou het ook anders kunnen en hoe moeten we dat vormgeven. En er zijn wel veel meer groepen huurders die zichzelf op een andere manier organiseren dan standaard door een grote woningcorporatie te worden beheerst. Die zijn er meer.
SPEAKER_03Ik volde de sector ook een tijd, ik ken er ook een paar. Ik werkte ooit bij Woonbron. Daar had Martien Kromwijk. Peter kent al die mensen nog van vroeger, die ging in Hoog Vliet. Hele wijken renoveren. En mensen waren heel bang ook daar iets van de gemeenschap die ze met elkaar hadden opgebouwd te verliezen. En daar zijn ook een paar beheercoöperaties opgericht die nog steeds prima functioneren. Maar een doorgroei naar echt volledige zelfstandigheid, die verhalen kom ik eigenlijk nog niet tegen.
SPEAKER_01Ik kom ze ook niet veel tegen.
SPEAKER_03En dan is mijn vraag waarom niet, Peter, of dit zo'n hallue is.
SPEAKER_01Ja, dat weet ik niet zo heel goed.
SPEAKER_02Nou, ik weet wel dat als we hebben natuurlijk in de loop van de anderhalf jaar die achter ons ligt, zijn er natuurlijk wel berekeningen gemaakt over als wij die woningen willen kopen. Wat moet dat dan kosten? En hoe gaan we. Dat dan financieren. En is er een bank die bereid is om dat te financieren, enzovoort, en hoe lang zijn we dan aan het betalen en al die dingen. Dus er zijn wel berekeningen gedaan vorig jaar om te kijken of het mogelijk was om niet te fuseren, maar om het meteen zelf te kopen. Dat was de eerste stap die we eigenlijk onderzocht hebben. Maar toen bleek toch wel al snel dat de risico's daarvan nog best groot zijn.
SPEAKER_03En dan nog even doorvragen, waarom zijn die risico's nu kleiner?
SPEAKER_02Nou, weet je, dan kijk ik even als vertegenwoordiger van huurders. Huurders zijn natuurlijk kwetsbar. Woning-eigenaren die hebben hun woning gekocht en die weten wat het risico daarvan is. Maar huurders kunnen dat over het algemeen niet. En als je dus voor huurders besluit van wij gaan het kopen en jullie moeten huur betalen aan ons. En dan komt het wel goed. En je ziet dan dat daar berekeningen op gemaakt worden, waarvan je denkt, nou, maar als nou de rente een klein beetje omhoog gaat, wat gebeurt er dan? En moeten wij dan ineens meer huur gaan betalen. En dat is toch wil jij daarbij helpen dan?
SPEAKER_01Ik denk dat uiteindelijk. Kijk, de corporatie hebben natuurlijk 100 jaar ervaring met dit soort dingen. Dus daar kunnen we absoluut bij helpen. En ik denk dat het financiële niet. Ik snap dat het in de hoofden van mensen zit, maar het is waarschijnlijk niet het grootste risico. Ik denk dat het grootste risico is in het bekin te organiseren. Nu kan je, als je bij elkaar in de tuin zit, kan je nog zeggen. Die woningbouw, die doet het hartstikke fout. Je snapt er helemaal niks van. Maar daarna is jouw buurman ook je huisbaars. Want die zit in het bestuur. Of dus ik denk dat het organisatorische dat dat misschien nog wel het grootste struikelblok is. En jouw vraag waarom gebeurt het dan niet? Ja, ik vermoed. Er is natuurlijk een enorme marginalisering ook geweest van de volkshuisvisting de afgelopen 20 jaar. Met specifiek doelgroepen, uitstroom van de middeninkomers. Het leven is niet eenvoudiger geworden, zullen we maar zeggen. Dus de vraag is: heb je die idealen nog?
SPEAKER_03En zou het kunnen dat die idealen ook wat verschoven zijn? Want dat merk ik dat ik dat vaak met mensen bespreek. Je kwam van een situatie, de volkshuisvesting drukte ook een beetje die breedte uit. Arbeiders, maar ook middenklasse, enzovoort. En jij noemde de verzelfstandiging, zijn we niet vanaf ENESER, maar ook wat meer naar de sociale woningbouw gaan kijken als sociale voorziening voor mensen in een kwetsbare situatie.
SPEAKER_01Als een instituut, een vangnet. Ja, zeker.
SPEAKER_03Maar daar raak je dus misschien wel iets kwijt.
SPEAKER_01Daar raak je misschien iets kwijt.
SPEAKER_03Want als vangnet, als ik het positief uitdruk heb, dan zeg ik wel eens, de woningcorporaties zijn socialer dan ooit in de geschiedenis. Ja, absoluut. En staat daar niet iets van onder druk als je een groep gaat voor zelfstandig hebben.
SPEAKER_01Dat is nog maar de vraag. Als je ziet hoe groot die doelgroep is. Als je daar cijfers op los laat, kom je rond de anderhalf miljoen huishoudens uit. Dan hebben we nog een behoorlijke overloop in de sector.
SPEAKER_03Anderhalf miljoen. Oh, de doelgroep. Er zit best wel wat de ruimte. Primaire doelgroep.
SPEAKER_01Nee, nee, nee, nee. Nee, maar mijn inspiratie heb ik ooit opgedaan toen ik bij pakhuis Willemina. Dat was op de Oostelijke Helskade in Amsterdam, dat is denk ik 30 jaar geleden. Dat was gekraakt door kunstenaars. De Oostelijke Helskade werd herontwikkeld, en ik was jongste bediende. En werd in die tijd door Frank Bijdendijk uitgenodigd. Kun jij daar ook eens wat over nadenken? En dat klikte erg met die bewoners, met die kunstenaars. En daar toen in het bestuur ook gevraagd. En we hebben dat pakhuis verworven. En tot op de dag van vandaag is dat een perfect werkende coöperatie. Zelfstandig. Zelfstandig.
SPEAKER_03Maar dat is ook weer verzelfstandig toen.
SPEAKER_01Het heet pakhuis Willamina. Men bestuurt het onderling. En natuurlijk met de hoek zijn de kabbozen twisten en alles wat erbij hoort. Maar het werkt wel. Dus daar zit wel mijn overtuiging als die idealen maar sterk genoeg zijn. En wat ik nu zie bij ouderen, is dat het eigenlijk weer terug is. Maar je moet dat ideaal even weten aan te boren. En bij ouderen begon men een heel negatief perspectief.
SPEAKER_03En waarom noem je nu in het bijzonder ouderen?
SPEAKER_01Probeer ik te gaan vertellen, toen die verzorgingshuizen werden gesloten, ervaarde men dat als verlies van die verzorgingsstaat van een functie in die verzorgingsstaat, waar we het net over hadden. Gaandew met experimenten kwamen mensen erachter, hey, maar ik kan eigenlijk ook zelf bepalen hoe ik oud wil worden, ik hoef niet afhankelijk te zijn van een instituutie. Lees een zorgorganisatie die bepaalt dat ik vanuit de CAO van de zorg s'avonds geen warm eten mag, wat ik mijn hele leven heb gedaan. Want dan kan ik ook niet betaald worden, dus ik moet smiddags warm eten. Dus ik raak mijn regie, mijn autonomie raak ik kwijt. En gaandew zien we nu, juist ook bij die ouderen, dat die idealen steeds meer ontstaan. En dat die grijze motor, die perfecte, we hebben het altijd over groene duurzaamheid. Ik praat alleen maar over grijze duurzaamheid. Dat mensen zeggen: ja, maar we kunnen dit ook zelf. En dat doen ze dan nog steeds in een huurrelatie. Maar we zien verschillende stadia. En er zijn plekken, dan zeg ik altijd heel trots, ja, daar wordt HBO nog gedoogd want mensen doen het allemaal zelf. En wij zijn de back-up. En de praktijk gaat heel ver. Van woningtoewijzing, tot ook bij huisvesten gepensioneerde loodgieters en timmerlu. Dan hebben we een afspraak met een aannemer, dat duurt twee dagen, komt er een busje jongen van 22, dat weet ik niet. Maar je eerst naar de gama, je ken het wel. Zit je drie, vier dagen zonder water. Onze gepensioneerde loodgieters repareren dat in die middag, drinken een kopje koffie, versterkt de gemeenschap, er is gezelligheid. Dus als je vanuit dat soort lijnen doorgaat denken, werkt dat. Je moet niet gaan vertellen, zo moet het. Maar je moet aan mensen vragen. Hoe wil je oud worden? Wat heb je daarvoor nodig? Ga er zelf aan doen. En daar ben ik er heel erg van overtuigd dat dit gaat lukken. En ik roep intern bij ons in de organisatie wel eens. Nu zijn we nog de Landlord, maar we worden een timelord. Dus we gaan met de tijd mee. En dat betekent dat we straks misschien wel een federatie van burgerinitiatieven zijn.
SPEAKER_03Ik kan me voorstellen.
SPEAKER_01Nou, er ligt de helft aan de monitor, de helft is geïnspireerd.
SPEAKER_03Dat is een leuke uitdaging voor je bestuur, denk ik.
SPEAKER_01Nou ja, af en toe moet je eens even prikkelen. Want je zei net even met de AW de gesprekken over. Nou, die gesprekken gingen eigenlijk best goed, we hebben met de AW ook afgesproken, we gaan dit traject van vijf jaar inzetten. Daar we natuurlijk wel commitment op hebben. Maar intern was dat best nog een lastige discussie. Wij gaan nu fuseren en dan over vijf jaar gaan we dat weer loslaten. Dat is waar wij voor staan. Het is een mooi klein Galisch dorpje. Wij gaan die Romeinen een beetje buiten houden.
SPEAKER_03Mooi beeld. Nou, misschien moeten we daarmee ook langzaam richting een afgronding van Jacqueline.
SPEAKER_02Nou, wat ik nog wel naar bij wou zeggen, is dat wat je ziet in zo'n gemeenschap waar je gezamenlijk een doel hebt. Wij wonen hier niet alleen met ouderen natuurlijk. En wij willen ook heel graag jonge mensen juist in de buurt en als nieuwe bewoners hebben. We hebben natuurlijk ook die gezinswoningen en er willen we ook liever gezinnen in hebben dan alleen ouderen natuurlijk. En wat je gewoon ziet ontstaan, is dat in zo'n gemeenschap mensen zorg voor elkaar hebben. En dat is een van de doelstellingen natuurlijk van het sociaal verhuren, is dat je daar oog voor hebt en dat je daarvoor zorgt. Maar in zo'n gemeenschap zie je dat dat vanuit de gemeenschap komt. Het is wel belangrijk als verhuur, dus als beheercoöperatie, dat je daar aandacht voor hebt. Maar het is wel heel fijn dat je gewoon hier ziet dat mensen dus inderdaad, als iemand ziek is, dat er voor ze gekookt wordt, of dat er boodschappen gedaan worden of wat een groepje mensen om me heen ontstaan die dat doen, jonge mensen, oude mensen van alles. En dat soort initiatieven, zijn heel waardevol voor de gemeenschap. En dat zie je gewoon hier ook ontstaan. In de loop van die jaren zijn er heel veel van die initiatieven ontstaan en die blijven bestaan.
SPEAKER_03Ik moet eerlijk zeggen, als ik hier over straat loop, dan zie je het, het grondst een beetje, en het is ook best divers zo. Ik liep even een half uurtje, je ziet de verschillende kleuren, jong oud, moet ik eerlijk zeggen. Dankjewel, Jacqueline, dat we bij jou te gast mochten zijn. Geel gedaan. Ja, graag gedaan. Peter.
SPEAKER_01De laatste woorden van Jacqueline herken ik dus erg wat HPO doet en wat onze bewoners doen. Dus dat is een perfecte match. Mooi.
SPEAKER_03Nou, dank wel. Dat jij. Nou ja, voel me ook een beetje te gast bij jou toch? Dus jullie kantoor.
SPEAKER_01Laten we over vijf jaar afspreken. Kijken wat er gebeurd is.
SPEAKER_03Ja, mooi. Nou, dankjewel. En dank zeg ik ook aan jullie luisteraars. Blijf betrokken bij de Volkshuisvesting. En als jullie willen, ook bij deze podcast. Maak ons blij met jullie reacties, jullie sterretjes en heel graag tot de volgende keer.
SPEAKER_04De woonkamer wordt mede mogelijk gemaakt door de stichting Visitatie Woningcorporaties Nederland. Voor meer informatie kijk op visitaties.nl en wil je niks missen? Abonneer je dan op deze podcast in je favoriete podcast appel.