#S1E2. Make-up Artist & Beauty Entrepeneur: Het verhaal van Sabine Peeters

Sabine Peeters is niet alleen een gerespecteerd make-up artist, maar ook een ondernemer en een stem voor body positivity. In deze aflevering deelt ze haar weg van student tot professional, haar grootste leermomenten en hoe ze haar eigen beautymerk Elin Cosmetics heeft opgebouwd.

🎧 Beluister de aflevering nu en ontdek Sabine’s tips voor een succesvolle carrière in beauty!

🎁 GIVEAWAY (afgesloten)
We mogen dankzij Sabine een compleet Elin-pakket weggeven
t.w.v. 217 euro!
Wat zit erin?

• Een toiletzakje van Elin Cosmetics met daarin
• Het volledige gamma VEGAN make-up borstels van Elin Cosmetics, inclusief de nieuwste "Allrounder" Brush. Dat zijn maar liefst 9 borstels om je kit te verrijken!
• Twee formaten brush cleaners 'On The Spot' om je borstels diep te reinigen én in topshape te behouden.

​Meedoen aan de Giveaway kan t.e.m. 10 Maart via onze Instagram Reel. Check hem zeker!

Transcript

 Yes. Ik heb cadeautjes bij. Ik ben hier de beauty Sinterklaas vandaag.  En naast een code die jullie mogen gebruiken, en daar gaan jullie sebiet meer over zeggen, denk ik,  heb ik vooral ook een volledige Elin-pakket.  Dus daar zitten cleaners in. De twee cleaners zitten erin.  En elke borstel. Ook de nieuwe borstel in een toiletzakje.  Dus de whole Elin bag is voor de winnaars.  Welkom bij Behind the Brush, de podcast over all things make-up artistry.  Hier nodigen we vak-experts uit voor boeiende insiders, maar gidsen we je ook in de wondere wereld van make-up en beauty.  Ik ben Emilie. En ik ben Niki.  En samen zijn wij jullie hosts.  Behind the Brush  Onze eerste gast is direct een klepper van formaat. Luister zeker tot het einde, want ze heeft ook nog iets weg te geven.  Ja, ze is waarschijnlijk een van de bekendste make-up artiesten in België voor het grote publiek.  Ze heeft verschillende boeken geschreven, verschijnt om de haverklap in magazines,  heeft het hart op de tong, de aanstekelijkste lach en een carrière om u tegen te zeggen.  Onze eerste gast is niemand minder dan Sabine Peters.  Welkom op onze podcast.  Dank je wel.  Wat een inleiding, guys.  Sabine, iedereen kent je een beetje van de body positivity movement en ook jouw werk rond mentale gezondheid.  Maar in eerste instantie ben je ook make-up artiest en fashion lover.  Dat is een beetje een korte introductie, maar hoe zou je jezelf omschrijven?  Oeh.  Ooit heeft iemand mij in de Knack eens omschreven als een slasher.  Dus ik ben echt wel, zoals je zegt, make-up artiest, slash dat, slash dat.  En ik denk dat dat ook wel echt mijn karakter is.  Ik had daar in de week nog met mijn mama over, want je hebt constant nood aan verandering.  Maar alles zit wel altijd rond een thema, rond schoonheid, maar niet de rigide lijnen van schoonheid.  Dus als het over body positivity gaat, dan gaat het daar een beetje de aanvechting van de rigide schoonheidsidealen.  Als het over make-up gaat, dan probeer ik daar het fijne uit te halen, het creatieve uit te halen.  Dus ik denk dat het altijd wel een beetje rond beauty gaat en dat ik mijn eigen misschien wat in die richting steek,  of in dat vakje steek, maar wel hopelijk op een menselijke manier of zo.  Eigenlijk heb je journalistiek gestudeerd en dan ben je in de beautywereld weggekomen.  Kan je eventjes uitlichten hoe dat dan gekomen is?  Ik was eigenlijk echt geen goede student.  In het begin was ik wel een goede student, maar ik was een hele getroubeleerde tiener.  Ik wist met mezelf echt geen blijf en is het mijn laatste jaar niet afgemaakt.  Dus ik heb officieel mijn diploma nooit gehaald.  En ik denk in het begin dat het voor mijn ouders heel moeilijk was.  En die hadden wel direct zoiets van, je gaat hier niet op je gat zitten.  Wat ga je doen?  En dan ben ik gewoon even gaan werken en tegelijkertijd in het volwassenonderwijs schoonheidszorg bijgedaan.  voor de fun of it.  En daar zat dan een make-up opleidingske bij.  En toen heb ik wel gemerkt van, oh, deze vind ik eigenlijk echt wel heel fijn.  En hier ben ik precies ook wel goed in.  Maar ja, die cursus was vrij beperkt.  Ja, dat is kort.  Dat is kort.  Je ziet zo de, ja, meer de trends doorheen de geschiedenis en zo.  En dan een bevriende stiliste, die had toen gezegd van, ja, als je daarin wilt verdergaan,  en zeker meer richting fashion en commercieel werk, dan ga je echt naar het buitenland moeten.  Oh ja.  Die opleidingen hier was toen ook nog niet.  Je hebt nu de MUD en zo.  Je hebt veel meer keuze.  Toen was dat niet.  En dan ben ik naar Amsterdam gegaan.  En welke school was dat dan?  Bij House of Orange.  Ja, bij John Kattenberg.  En dat was heel heftig.  Ik vond dat heel heftig.  Ik ben heel vaak huilend naar huis gegaan.  Maar dat was wel een goede manier, denk ik, om echt wel direct klets in dat veld te staan.  En veel geassisteerd.  En dan heb ik de Haarschool ook nog gedaan in Nederland.  Die zijn nu naar New York verhuisd, dus ik denk niet dat die hier nog bestaan.  Dat is een aparte opleiding voor haar.  Dat was een aparte opleiding voor hairstyling.  En dan kon ik eigenlijk, en dat was een chance, meteen bij een agentschap terecht.  Dus die hebben mij meteen beginnen te representeren.  Heel veel vrij werk gedaan die maanden.  Gewoon dat portfolio moest aangevuld geraken.  En dan is het eigenlijk vrij snel gegaan.  Was dat nog in combinatie met werken?  Of gewoon, je hebt volle bak gesprongen.  Kletser op.  Dat kon toen ook nog, omdat ik had de chance dat ik toen nog juist mijn laatste jaar thuis woonde.  Ik ben ook direct fulltime zelfstandige geworden.  Maar ik kon dat risico nemen.  Ik had geen gezin om te onderhouden.  Of ik had toen geen huur om te betalen.  En dan is dat gemakkelijker om die sprong te wagen.  Waar dat misschien in een andere situatie niet zo zou zijn.  Hoe ben je dan eigenlijk van een student naar professioneel gegaan?  Hoe zou je dat moment omschrijven van, nu voel ik mij geen student meer,  Nu ben ik echt een make-up artist.  Ik voel, als make-up artist student, ik vind die overgang vrij moeilijk.  Ik voel mij nog steeds student.  Ik heb nog steeds het gevoel van, ik ben juist begonnen.  En ik moet nog keiveel leren.  En misschien is dat erg ook wel goed om dat gevoel te hebben, dat je nog altijd keiveel moet leren.  Alhoewel dat zelfvertrouwen wel nodig is op set.  Maar ik heb nooit het gevoel van, nu ben ik er of zo.  Nee, ja.  Zelden of nooit.  Ik denk, als mijn eerste rekening van de belastingen kwam, heb ik eigenlijk het gevoel dat ik professioneel bezig was.  Nu ben ik er.  Dat is inderdaad, ja.  Yes, here we go.  Zij vonden dat je toen professioneel was.  Ja, en dan heb je altijd wel een paar mijlpalen.  De eerste keer dat je een editorial doet.  De eerste keer dat je voor een groot merk werkt.  De eerste keer dat je een show doet, je hebt wel heel veel mijlpalen doorheen de jaren.  En die mijlpalen, waren dat al je doelen van in het begin?  Of is dat dan zo langzaamaan er gekomen?  Was dat direct zo van, ik wil grote shows gaan doen of ik wil dat bereiken?  Of is dat maar gaandeweg?  Ik denk een combinatie van de twee.  Ik heb heel weinig shows gedaan in die achttien jaar.  En dat is eigenlijk automatisch zo gebeurd dat ik vooral heel veel shoots deed.  Ik wou wel op sets staan als in op fotosets.  Dus ik wou mode, commercieel werk.  Ik voelde mij minder aangetrokken tot filmsets of theater of zoiets.  Dus dat was wel duidelijk.  De richting, ja.  De richting was heel duidelijk.  De opleiding was ook meer in die richting gebeurd.  Ik kende daar ook al wat mensen in ondertussen.  Maar de shows, ja, dat is eigenlijk heel weinig.  Ja, dat is...  Dat is zo gekomen, ja.  Je hebt daarnet ook al gezegd van...  In het begin heb je geassisteerd.  Nu neem je waarschijnlijk soms assistenten mee.  Wat zijn voor jou zo de do's, de don'ts?  We hebben zelf geleerd terwijl je assisteerde.  En dat je nu echt op het let als je assistenten meeneemt.  Mensen die bij mij assisteren en nooit meer teruggevraagd worden...  Sebiet horen die dat.  Ja, maar ja.  Dat is een goeie leerschool.  ...hebben meestal te maken met het feit dat ze op sets, en dat klinkt nu even heel cru, te aanwezig zijn.  Snap ik.  Iedereen heeft zijn plaats, maar er is wel respect voor iedereen.  Bijvoorbeeld, ik zal altijd een heel goeie band hebben met de fotograaf assistent en zo.  Ik vind, iedereen heeft dezelfde level of respect nodig.  Maar er zijn al zoveel stemmen en meningen op een set.  En als dan daar nog te veel geluid...  Dit klinkt grof.  Als er ook nog eens te veel extra mening komt van een assistente, vind ik dat heel moeilijk om dat ook nog in mijn kop geplaatst te krijgen.  Gaandeweg, als ik met iemand blijf werken, gaandeweg ga ik die daarbij betrekken.  Wat vind jij daarvan? Kun jij dat anders doen? Geef ik je ook dat vertrouwen?  Het groeit organisch.  Ja, dat komt eigenlijk heel automatisch.  Maar in het begin, ik heb ooit van iemand een reactie gekregen, die was kwaad op mij, omdat ze bij mij voor de allereerste keer assisterde en ik liet haar geen volledige look doen.  Ze zei van, ja, maar je vertrouwt me niet.  Ja, maar ik ben de verantwoordelijke hier.  Het is uw naam.  Het is mijn naam en ik denk dat je assisteren moet zien als gratis les dat je krijgt en gratis ervaring dat je opdoet en dat je daarna heel hard gaat kunnen gebruiken.  Dus je ziet dat vooral als gratis les dat je krijgt, gratis ervaring, mensen leren kennen daaruit.  Mensen leren kennen, hè?  Echt volledig de business leren kennen en dan groeit dat wel automatisch.  Ik weet dat ik voordat Florence, Inge assisteerde, heb ik ik haar een tijdje geassisteerd.  Inge dan?  Ja, Inge.  Voor de mensen die Inge niet kennen.  Inge Grognard  Dat is Inge Grognard.  Voor die twee mensen die haar niet kennen.  En eigenlijk, wat ik in het begin was aan het doen, was haar borstels tussendoor ontsmetten en zien dat haar tafel ordelijk was.  Ja, want dat zijn toch wel van die onderschatte zaken van make-up assistenten.  Of als stagiair bijvoorbeeld denken mensen van ja, ik ga hier direct make-up gaan doen.  Maar eigenlijk begint het daar niet mee.  Maar ik vond dat wel, ik herinner me nog van bij mij in het begin, dat ging ik ook gaan assisteren.  En dan was dat inderdaad zo, ik mag hier alleen maar een borstels kuisen.  En zo ken je die arrogantie dat je een beetje naartoe begint, want je studeert af en je denkt, ik ben make-up artist nu.  En je wilt ook gewoon veel.  Ja, en terwijl nu, als ik mensen meeneem, ben ik exact hetzelfde als nu.  Dus ook gewoon, kom maar kijken, leer maar.  En ik neem je onder mijn vleugels.  Maar ook, het moet wel goed zijn.  En ik ga je niet laten vliegen nog voordat je kunt stappen.  Ja, ja, ja.  Absoluut.  En ik vind dat wel boeiend, want je hebt dan nu, het assisteren is een tip voor beginnende artiesten.  Maar heb je nog tips?  Ja.  Even aan het nadenken.  Buiten het assisteren is gewoon heel veel vrij werk doen.  En in het begin gaat dat misschien niet zo superglam en superperfect zijn, zoals je denkt.  Maar dat leren op set staan, want dat is ook echt iets dat je moet leren.  Dat leren communiceren met een heel ploeg, om daar één idee te werken, is ook iets dat je moet leren.  Dus ik denk, heel veel vrij werk doen.  En ik blijf dat, ik doe nu, ik heb binnenkort terug vrij werk.  Ik denk dat wij dat allemaal blijven doen, omdat we soms zoiets missen.  Zo dat creatieve stukje.  Maar dat is iets waar je in het begin vooral heel veel moet doen.  Je moet gewoon dat voelen.  Je moet nog fouten maken.  Ik ben zo vaak met mijn kop tegen de muur gebotst, dat ik denk van, ik wou dat ik nog meer geassisteerd had,  omdat ik die fouten dan misschien niet gemaakt had.  Maar je moet daar dan door.  Ja, ik denk, fouten horen er ook.  Ze zijn er ook echt om je te doen groeien.  Maar wat zou je dan verstaan onder vrij werk?  Kunnen we eventjes duidelijk maken wat vrij werk is?  Vrij werk, in mijn oog is vrij werk.  Dus je werkt met een team samen, een stilist, fotograaf, model of modellen.  En je plant samen een shoot.  En de resultaten zijn voor iedereen gratis te gebruiken.  Geen commercieel oogpunt.  En niemand wordt betaald.  Niemand wordt betaald.  Je wordt eigenlijk in foto's betaald.  Iedereen heeft ongeveer hetzelfde level van investment.  En iedereen heeft daarom ook inspraak.  En de foto's zijn vooral echt om je boek, je portfolio, op die manier aan te vullen.  Dus om eigenlijk naar de buitenwereld en naar de industrie te laten zien van, dat kan ik.  Want als je heel veel commercieel werk doet, en ik heb het soms van die jaren gehad dat ik minder editorial werk deed en veel meer commercieel werk,  en dan miste ik werk in mijn portfolio of op mijn website waarmee dat kon laten zien van, ja, maar ik kan ook dat en dat.  Dus vaak is het ook gewoon even een manier om te tonen van, joehoe, ik kan dit.  Ja, ik kan niet alleen de no-make-up make-up look.  Ja, ja, natuurlijk.  Alhoewel dat ik zeker wel wil meegeven dat commercieel werk niet te onderschatten is, maar dat is op een ander niveau niet te onderschatten.  Ik vind dat vooral een psychologisch en communicatief een zwaardere job.  Dat een heel ploeg van een marktbureau dat daar zit, van een reclamebureau, van de productie, daar zijn twaalf meningen of meer.  Je moet dat in je hoofd allemaal geordend krijgen en je goed gepresenteerd houden en die communicatie vlot laten verlopen.  En ik vind commercieel werk vooral psychologisch wel...  Ja, en dat is het ook, je kunt een heel goeie make-up artist zijn, maar het is eigenlijk niet alleen dat dat telt opzet.  En ook vaak, je klanten gaan niet alleen daarvoor je terugvragen.  Het is hier de people skills en al die dingen ook.  En je houding opzet.  Ja, je houding, hoe je omgaat met het model of degene dat je in je stoel zit, ik denk echt dat het bijna 50-50.  Ja, ik denk dat ook.  En dan is het inderdaad, zoals je zegt, leuk om af en toe vrijwaar te doen, om zo die creatieve muscle een keer af te gebruiken.  Om terug ook op een andere manier met producten om te gaan.  Ik heb nu bijvoorbeeld donderdag een shoot voor Elle Magazine en dat gaat super creatief zijn.  En dat is bij mij lang geleden dat ik zo creatief nog heb gewerkt.  Dus ik ben dat nu ontzettend hard aan het voorbereiden.  Ja, ja.  Dat is veel harder dan dat ik andere shoots voorbereid.  Maar dat is wel heel fijn.  Want het lijkt mij, het allerergste dat je in een job kunt hebben, is dat je in zo'n stramine zit waar je je niet goed in voelt.  Omdat je je beknotst of dat elke dag hetzelfde is, dat lijkt voor mij zo'n professionele horror.  Voor iemand anders zou dat heel veel vrede geven.  Nee, mij niet.  Het is wel leuk dat je dat zegt van die voorbereiding.  Want we vroegen ons ook nog af, ja, je kunt je op verschillende manieren voorbereiden.  Meestal in het begin maak je moodboards of face charts.  Zijn dat dingen die jij nu nog doet of niet doet?  Of hoe gaat die voorbereiding?  Ja, absoluut. Ik maak ook gewoon heel graag moodboards.  Mijn Pinterest, ja, dat is mijn meest bezochte website volgens mij ook wel.  Dus ik maak heel graag moodboards.  Ik doe dat ook zoveel mogelijk, vooral als het gaat over editorial werk.  Dan zeker.  Ik krijg ook gewoon die moodboards vaak en dan moet ik die van een ander volgen.  Ja, ja, ja.  Dan duik ik daar even in, in het moodboard van de klant zelf en dan ben ik op die manier voorbereid.  Maar ik maak het ook nog altijd wel graag.  En ook fysiek oefenen, doe je dat nog? Of is dat iets dat niet echt meer nodig is?  Jawel, ik denk dat dat altijd nodig gaat zijn.  Altijd.  Ik denk dat je anders heel snel in zo'n paar vaste technieken gaat vastzitten  en dat je daar altijd naar terug gaat gaan.  En wat op zich niet het ergste van de wereld is, maar je verliest dan inderdaad wel zo'n creatieve oogpunt.  Dus ik blijf nog wel oefenen.  En soms vind ik iets te weinig.  Ik zou eigenlijk gewoon iemand in huis moeten hebben dat ik zo kan zeggen.  Ja, ja.  Zet u op mijn stoel.  Ik wil nu even testen.  Ja, vaak doe ik het gewoon op mezelf.  Ja.  Zeker producten.  Als ik een nieuw merk of een merk waar ik zelf nog niet bekend ben om mee te werken, zeg maar niet voor foundation,  en ik zou dat graag in mijn professionele kit steken, dan test ik dat ook bijvoorbeeld altijd eerst op mezelf.  Of ik heb nogal een reactieve huid.  Als ik erop ga reageren, steek ik het liever ook niet in mijn kit.  Dus sowieso ben ik wel zelf mijn canvas.  Dus ja, up to date blijven met de trends, een beetje research doen, je inspiratie halen.  Misschien ook uit andere make-up artiesten?  Oh, absoluut.  Plus, ik doe het nog af en toe, maar ik heb ook heel veel journalistiek werk gedaan op beautyvlak.  Dus ik heb wel voor een aantal magazines vast geschreven rond beauty.  Dus dan ben je sowieso ondergedompeld in de trends en in de nieuwe lijnen en producten en merken.  Andere artiesten sowieso.  Ook al liggen ze misschien niet meteen in mijn stijl.  Toch vind ik het fijn, bijvoorbeeld Inge heeft een heel andere stijl dan hoe dat ik naar beauty kijkt.  Sanne Schoofs is bij mij ook zo'n voorbeeld.  Zij kijkt duidelijk op een hele andere manier naar een gezicht, naar beauty, naar hoe dat iets gefotografeerd wordt.  En ik heb daar dan tonnen respect voor.  En dat blijft voor mij ook zoiets intrigerend.  Wij zijn met zoveel make-up artists in België en Europa en in de wereld.  En iedereen heeft denk ik wel, of zou toch best denk ik een signature stijl hebben.  Niet dat je die dan altijd zou doen. Je moet ook de andere dingen kunnen.  Maar ik vind dat wel heel boeiend om die verschillende visies op beauty of op een gezicht te kunnen zien.  En te herkennen, ja.  Ja, dat haal je er meteen uit, vind ik.  Maar je hebt inderdaad veel iconische make-up looks.  Wat is jouw iconische make-up look?  Als je denkt, dat is een Sabine look.  Ik hou heel erg van kleine touches.  Dus kleine touches van glow.  Kleine touches aan de ogen, om die net iets sprekender te maken of zo.  Dus ik denk dat ik, ja, we noemen het in de beauty wereld de soft glam.  Dat ik heel vaak een beetje die richting uit ga.  Mensen laten stralen, letterlijk en figuurlijk.  Ik denk dat dat vooral mijn signature manier van werken is.  Dus dat is ook iets dat van binnenuit komt.  Ja, en ik denk dat daar dan ineens ook die lijn wellicht met het body positivity en mental health verhaal.  Ik denk dat dat automatisch samengekneed is.  En dat ik dat heel snel in mensen naar boven wil laten komen.  Ik werk bijvoorbeeld heel vaak voor Billy-magazine.  Dat is een van mijn grootste klanten al jaren.  En dus heel veel bekende Vlamingen die had dan in mijn stoel komen zitten.  En daar kun je dan eigenlijk nog eens extra op toepassen.  Want zij willen er ook gewoon de beste versie van zichzelf uitzien.  En ook, zij hebben wel al iets voor ogen.  Zij weten wel wat ze willen, meestal.  En ze zijn al vaak opgemaakt geweest, wat ook soms een moeilijkheid is.  Ja, dat kunnen we ook vergelijken.  Ja, wat ik moeilijk vind daarin, is vooral als ze al twintig jaar in hetzelfde vasthangen.  Dat vind ik heel moeilijk.  Als dat een look is die dan blijft werken, goed.  Maar voor hetzelfde geld is dat heel trendgebonden en werkt dat nu niet meer echt op het gezicht van hun.  Ik probeer die conversatie wel aan te gaan, maar...  ...aan het einde van de lijn, als de reportage over hun gaat, moeten zij zich wel goed voelen.  Ja, dus het vertrekt ook wel altijd vanuit een gevoel en een soort van connectie dat je moet hebben met de persoon die voor zit, om te weten ook van waar zijn zij naar op zoek.  Ja, die communicatieskills zijn echt wel van belang.  Ik probeer ook altijd wel in het begin te vragen, heel praktisch, hoe is je huid, op welke ingrediënten reageren en zo.  Dus die conversatie sowieso. En dan liefst met de stilist en de klant erbij.  Ik kan ze bespreken van, bij boven ogen, voel jij je daar goed bij?  We gaan het haar zo doen, want de kleding zit er ook. Ik vind dat oké.  Gisteren werkte ik dan met Stephanie en Annelien Coorevits  Ik weet dat Annelien graag haar haar getoepeerd heeft, haar ogen mooi aangezet heeft.  Ik ga daar dan wel mee in leunen.  Die persoonlijkheid naar voorbrengen.  Ja, dat wel. Ik denk op modevlak, als het echt met modellen werken is, hebben zij bij mij geen inspraak.  Sorry. Wel zien welke producten ze verdraagt, maar de look niet  Maar het is een andere opdracht.  Ja, ik luister dan naar de stilist en de fotograaf en de klant.  En op die moment luister ik als het op de look aankomt niet naar het model.  Ik hoor dat een beetje van een mama.  Ja, een beetje bepampelen.  Dat is ook een andere insteek. Bij een model wil je de look naar voren brengen.  En bij een BV wil je de personality naar voren brengen.  Dat is altijd wel een grens die je moet trekken.  En ik merk ook wel dat ik heel vaak de psycholoog ben.  Ik ben heel vaak het luisterend oor.  Ik vind het ook niet erg om dat te zijn.  Ik koms soms zo wel overprikkeld thuis.  Maar ik sta wel graag in die positie van mensen hun verhalen te horen en zo.  Als ze graag mijn verhalen horen, dan zal ik ze ook wel vertellen.  Dus dat daar ergens dan wel een communicatie is.  Maar je moet ook kunnen aanvoelen als zij even de rust willen.  Ja. Je wilt een veilige plek zien.  Ja.  Als die moment even voor hun een uur rust is, dan...  Ja.  Stilte en hun ogen toe en je voelt dat knikkebollen beginnen.  Dan denk ik, oké...  Relax.  Ja, ik zet wel een zachtmuziekje op en we gaan gewoon in stilte make-upen.  Dus je moet wel echt people skills hebben.  Je moet kunnen aanvoelen wat dat op nood is op die moment.  Het lijkt mij horror om in een stoel te zitten.  En je bent moe.  Je hebt juist een ziek kind heel de nacht gehad.  En je wilt u rust.  En er zit iemand te kwekken in je oren.  Ja.  Dat lijkt mij echt niet fijn.  Dus dat is ook wel een belangrijke tip, eigenlijk.  Van mensen.  Een beetje gevoeligheid.  Ja.  Niet zo te veel zijn op set of zo.  Jij bent er wel voor de boel een beetje te balanceren.  Ja.  Absoluut.  En ik heb die fout soms ook gemaakt.  Soms té aanwezig op set.  wanneer ik ja, ik weet niet, net koffie op had of...  Of je bent enthousiast.  Ik ben gewoon heel enthousiast.  Dus ik heb die fout ook gemaakt.  En soms denk ik ook van...  Oeh, I'm intense today.  Zeg, en nu dat je het zo hebt over fouten...  Is er zo iets dat je is bijgebleven dat je denkt van...  Oh, ik kan daar nog altijd niet van slapen.  Dat is ooit gebeurd of zo.  Is er iets dat je wilt delen?  Ik durf dat zelfs niet hard op te zeggen.  Ik ben een job vergeten.  Ah, nee.  Vergeten?  Of uw alarm?  Nee, nee.  Je verkeert mijn agenda gezet.  Ah, ja.  En dat...  It hunts me.  Ja.  Ik heb nu echt vijf alarmen.  Maar het had zelfs niet met mijn alarm te maken.  Dus ze hadden mij geboekt vanuit een persagentschap.  Het was voor een groot evenement van Hunkemöller.  En dus een representative van Hunkemöller ging in Antwerpen zijn.  En ik moest tegen tien uur in het hotel zijn om die op te maken.  En ik weet niet waarom, maar ik heb keilang geslapen die ochtend.  En ik werd wakker echt met zo'n dertig gemiste oproepen.  Oh, horror.  Dat is bij mij ook gebeurd.  Ja.  Mijn GSM is ooit in update gegaan over de nacht.  Oh, nee.  En hij is in de ochtend niet meer aangegaan.  En ik word wakker met het stralende zonnetje door mijn gordijnen.  Oh, nee.  En het was zo veel te...  Ik was zo uitgeslapen.  Maar ik moest daar eigenlijk al ...  Het klopte niet.  Nee, het klopte niet.  En ik ben echt in tranen uitgebarst, in paniek.  En mijn GSM ging aan.  En dan zag ik ook al die oproepen.  Ja, ik moest niet meer gaan.  Nee.  En daarna ben ik de klant ook een tijdje kwijt geweest.  Maar eigenlijk, wat doe je eraan?  Ik ben dan...  Een paar dagen later was het toevallig persdag bij dat persbureau  waar ik ook op uitgenodigd was,  Dus ik ben daar met zo een ruiker bloemen toegekomen.  Ze hadden alle chance wel heel snel iemand anders gevonden.  Die hebben mij wel nooit meer geboekt.  Nu, die relatie als journalist, kan ik je daar nog betrekken?  Ik denk niet dat ze me nog eens...  Ik denk dat je dat één keer tegenkomt.  En dat is een leermoment.  Dat is ook weer iets van, oké, geen updates ‘s nachts.  Ja, nee, je kunt er ook niet aan doen.  Je kunt dat triple-checken.  Want soms denk je van...  Ik zeg maar niet, 8 februari, die is goed.  Ik zal dat straks wel opschrijven.  Nee.  Nu.  Nu moet dat direct...  Direct.  Dat is het ook als systeempjes vinden om jezelf te hacken.  Hoe verder je gaat in je carrière, hoe meer van die systeempjes  dat je voor jezelf ontwikkelt ook, omdat je die dingen tegenkomt.  En omdat je weet hoe je bent.  Ja, en hoe je bent.  Ja.  Is er zo'n highlight in je carrière?  Zo echt iets, een shoot die je altijd gaat blij blijven, waarvan je denkt van dat was  zo'n one-time thing?  Dat was zelfs niet voor make-up, dat was voor manicure te doen.  Heb ik twee keer met Mario Testino hier in Antwerpen gewerkt.  Ze zocht de laatste minute nog iemand voor manicure te doen.  Diegene, de artbuyer van de hele shoot, was Ingrid Theus.  En ik kende haar van vroeger, daar een expo te hebben gehouden.  En de laatste minute had iemand mijn naam aan haar doorgegeven.  Zij heeft me dan gecontacteerd.  En dan hebben we twee keer voor Vogue geshoot.  En dan heb ik de manicure gedaan.  En dat was voor mij zo'n sprong, omdat...  Ik zat toen ook mentaal gezien niet in de beste space, omdat ik nog niet zo lang...  Ik was nog niet zo lang het idee met mijn ex toen.  En ik had eigenlijk ook echt wel een boost nodig.  Op een of andere manier worden dan ook wel, denk ik, hier in de Belgische industrie plots wat serieuzer genomen.  Want ook al doe je maar manicure tussen aanhalingstekens...  Ze weten dat je op die set kunt rijlen en zeilen.  Dus dat je je plaatsje daar hebt en dat je weet hoe je daar op moet bewegen, bij wijze van spreken.  En ik denk dat daar wel...  Daar zijn dan verschillende shoots voor Dazed & Confused uitgekomen, voor manicure en zo.  Dus daar zijn dan nog wel voor Vogue Magazine...  Daar zijn nog wel internationale grote magazines uitgekomen om dat te doen.  Dus ik denk dat dat een hele grote was.  En het grappige was, toen was dat een van die twee shoots voor Vogue.  Met Mario was met toenmalig topmodel Freja Beha Erichsen.  En ze was toen juist samen met Arizona Muse...  Ze waren daar constant aan het smossen.  Aan het smossen gelijk zot.  Dat was een slecht zicht waarschijnlijk.  En ook haar nagels waren megavuil.  Ik heb die dan uiteindelijk toch proper gekregen.  Gross.  En op die cover staat juist één nagel.  Maar ik was blij.  Maar een hele goeie nagel.  Het was een goeie nagel.  En die kon je in mijn portfolio steken.  Halleluja.  Ik kon de cover in mijn portfolio steken.  Want had juist de hand iets meer naar onder gericht geweest.  Dan had ik het niet.  Dat kun je ook wel tegenkomen.  Dat je dan zo'n hele shoot doet en dan zie je de beelden en dan denk je...  Heb ik dat allemaal gedaan? Gewoon daarvoor?  Ja.  Heb je dat niet? Ik heb dat echt vaak...  Dan is dat zo'n detail.  Dan ben je daar zo’n zestien uur geweest op set.  Ja.  Dan denk ik echt van...  Oké, dit was het niet waard.  Jullie geld ook niet. Maar goed, ik verdien eraan.  Ik probeer dat altijd in mijn achterhoofd te houden.  Ze kopen dan mijn veiligheid op set.  Mijn persoon.  Mijn persoon.  En als er iets is, ben ik daar.  Ja, dat is waar.  Ze betalen me daar dan voor.  Dat is waar.  Plus, je bent altijd meer dan alleen de make-up artist of de hairstylist.  Ja, gelijk dat je zei.  De psycholoog.  Als Make-up artiest hebben we toch ook altijd zo van die speciale dingen in onze kit zitten.  Voor zo on the rescue.  Zijn er zo van die dingen dat jij in je kit hebt zetten?  Goeie vraag.  Ik heb wel meestal mijn EHBO kleine setje bij mij.  Ik heb dat in mijn handtas.  Heb ik altijd zo mini medicatie dingen.  Sinds kort, voor het eerst sinds 18 jaar, heb ik eindelijk een bluetooth speaker mee.  En dat is golden.  Dat vind ik golden.  Voor de sfeer.  Zo belangrijk.  Een moodbooster.  Ja, als ik vroeg moet beginnen met schminken, heb ik zo mijn ochtend playlist.  En als de energie in de namiddag meestal is geslonken, dan is dat die playlist.  En dan op vrijdag is dat al...  Is dat een partyplaylist.  En ik denk dat we muziek echt niet mogen anders schatten wat dat kan doen op set.  Ja, jij bent nu bijna twintig jaar voltijds make-up artist.  Hoe heb jij de sector zien veranderen?  Als ik begon, was er veel meer geld om leuke reizen te doen.  En eigenlijk begon ik als de gouden tijd juist was aan het stoppen.  Ja.  Dus dat ze veel op reis gingen.  Nu gaan ze twee keer en proberen ze daar vijf editorial reeksen te shooten.  Toen was dat echt veel chiller.  Dus ik heb zo dat einde nog meegemaakt.  Dat was gewoon productioneel veel meer geld.  Eigenlijk de rode draad doorheen die bijna twintig jaar is, dat er meer en meer en meer en meer gevraagd wordt.  Kan het voor minder?  Ja.  En dat je meer en meer andere taken erbij moet nemen.  Ah, kun je dan ook gewoon een oogje houden op styling?  Nee.  Dus dat is iets dat je dat niet gaat doen.  Ten eerste, ik vind dat zo'n disrespect tegenover een styliste.  Zeker.  Dat is zo'n disrespect en ik weet, sorry, dat er visagisten zijn die dat wel doen.  En die hebben misschien een goeie stijl, maar het is niet omdat je zelf een goeie stijl uit dat je goed kunt stylen.  Plus, het is een ander oog dat je gebruikt voor make-up.  Ik vind eigenlijk voor make-up haar, nagels, kleding.  Ja, ja, ja.  En ik wil ook wel, als dat niet van mij verwacht wordt, zal ik sneller zeggen, ik zal het wel even doen.  Of pak dat ik juist iemand's haar ga goe leggen en je kraag ligt niet goed.  Tuurlijk.  Dan doe ik ineens je kraag te goeien.  Maar dat we inderdaad meer moeten doen voor datzelfde geld of minder geld, is wel een gigantische roze draad.  Wat ik ook heel hard heb zien veranderen, is met die komst van social media.  Ik denk dat ik een jaar of twee bezig was als MySpace kwam.  I'm that old.  Wat is dat?  Toen het allemaal nog tof was online, dat was MySpace.  Daar echt de zotste dingen.  Ik heb daar ooit, mag ik even afwijken?  Ik heb daar ooit een Italiaanse fotograaf die in Estland toen woonde, leren kennen via MySpace.  En die zei, zullen we samen shooten?  Ik vlieg naar daar.  Wauw.  Ik wist niet of die mens echt bestond.  Oh my, dat is creepy eigenlijk.  Nu zou ik dat nooit meer doen.  Ik ben gewoon op een vliegtuig gesprongen en ik heb daar een week mee.  We hebben uiteindelijk heel veel geshoot.  Maar wie weet, waar was ik terechtgekomen?  Ja, dat weet ik.  Dus dat was het begin.  En dan, doorheen de jaren, ik ben dan even blogger geweest.  Ah ja.  blogger.  Hebben we gelezen.  Dat weten we.  Journalistiek, blogger.  Het is een logische...  Het is zo'n goede opvolging.  En dan kwam Instagram.  En ik zat, doordat ik zowel in het bloggerwezen zat, zat ik ook heel snel op Instagram.  Als ik dan foto's van backstage op mijn Instagram durfde zetten, dan was iedereen kwaad.  Dan was ze van, nee, maar niemand mag dat zien.  Maar dat er volgende week gaat uitkomen.  Dus ik merkte dat ik je daar toen heel hard voor naar mijn voeten kreeg.  Als ik ook maar iets online durfde zetten van een shoot.  En nu is dat een constante...  En nu vergeet ik het zelf.  Ah ja.  Ik zet heel weinig nog online van shoot.  Ik denk, ene shoot op de week, dat je echt iets substantieel ziet van mij.  En voor de rest doe ik het bijna niet meer.  Ik heb daar wel een grote verandering in gezien.  En daarmee wil ik ineens even terug een schakel maken naar assistenten, wat ze beter wel en niet doen.  Dat constant, ongevraagd social media aan het filmen zijn, is een big no.  En ik weet ook van klanten dat ze dat ontzettend storend vinden als er ongevraagd te veel opgenomen wordt op sets.  Ik love social media, maar ik denk dat daar terug veel meer etikette mag rondkomen.  Ik heb nu ook wel veel klanten waarbij dat echt wel expliciet op de callsheet staat van geen behind-the-scenes.  En dan weet ik wel dat ik een foto kan nemen van mijn werkstation, mijn producten dat ik gebruik.  Of iets algemeen van de set zonder dat je echt ziet wat we aan het doen zijn.  Of een merk of zo.  En dat is oké.  Maar je moet daar echt wel zo je manier in vinden.  En soms voelt dat ook wel een beetje saai of zo, dat je alleen maar dat kunt posten, maar dat hoort er dan ook bij.  Ja, zij zijn degene die je factuur betalen.  En dan is dat misschien jammer dat je dat zojuist niet kunt posten.  En je ziet daar zo juist een keitof beeld.  Maar ja, ik vind nog altijd wel degene dat mijn factuur betaalt.  Dat is wel belangrijk.  Het is een etikette.  Sabine, we hebben zo'n concept ontwikkeld.  Dat noemt vluggertjes.  Oké.  En de bedoeling is dat we dus eigenlijk vlugge vragen gaan stellen.  Sabine, heb jij een eigen hack?  Zo'n Sabine-trucje.  Oef.  Is dat een moeilijke om met te beginnen?  Ik heb je dan al die tijd...  Oh nee, dat moet hier een vluggertje zijn.  Dat zijn traagertjes vandaag.  Even aan het pijnsen  Ik denk dat ik dan altijd wel terug ga naar licht in iemand's gezicht steken.  Dus tegenwoordig gebruik je heel vaak zo'n Glow Serum van IOAN.  Het merk van Jens en Jani.  En als ik heel snel moet zijn, op mijn vingers, tak tak.  Onder de wenkbrauwen, bovenlip.  Oep, klaar.  Oh, nice.  Leuk.  Ik vind het zo fijn om mee te werken.  Het is niet te glowy, te sparkly.  Maar het geeft zo'n goeie boost aan je gezicht.  Zeker in de zomer als je geen zin hebt om van alles op te houden.  Voilà.  Oh ja, dat is een goeie.  Heel leuk dat je zegt waar je nu even fan van bent.  is er ook een make-up-flop, iets dat je denkt, dat is te overhyped?  Ik gebruik het niet?  Goh, daar moet heel veel zijn.  Dat kan niet anders.  Ik werk niet graag met minerale poeders.  Zeker niet op set.  Maar ook niet op mezelf.  Ik heb constant het gevoel dat dat op mijn huid ligt.  Zeg ik hier iets controverseels of?  Nee, nee, we lachen, maar we zijn er mee eens.  Ja, we zijn er mee eens.  En het is een hype en I get it, want het is gemakkelijker vaak voor mensen die het morgens niet veel tijd hebben.  Dus ik snap het, maar op set.  Ik denk dat het wel goed verkoopt aan particulieren, omdat het wel heel goed kan uitleggen.  Ja.  Ik moet dat heel vaak kaderen.  Ik geef ook les.  En dan, ja, maar waarom gebruiken we geen minerale make-up?  Ah, moeilijk.  Je wilt een product niet afbreken, maar soms werkt het niet voor wat wij doen.  Ja, en het is ook niet de merken dat die minerale poeders verkopen, daarom zijn die inferieur of zoiets.  Maar gewoon het product op zich ligt mij gewoon niet.  Daar zijn ook vaak te weinig color ranges in.  Daar zijn dan drie kleuren.  Ja.  Dat is zo vaak bij BB en CC Creams ook.  Ja.  Drie kleuren.  De mens zit daar altijd wel ergens tussenin.  Dus ik vind dat al moeilijk om dan een goede color match te vinden en zo.  Ja, als professionele artiest is het toch niet echt.  Nee, het ligt me niet.  Stel dat je een make-up look moet creëren over je favoriete eten.  Wat is het dan?  I'm very salty.  Dus er gaat ergens iets structuur, er gaat ergens textuur moeten zijn of zoiets.  Of iets heel glans.  Weeral glans.  Er is wel een rode lijn duidelijk in mijn werk.  Glans.  Ja.  De signature look.  Ja.  Ik vind het altijd heel vervelend als mensen zeggen, ah, een matte look alsjeblieft.  Dus een favoriete snack is always very salty.  Dus ik zou ergens textuur, ja, textuur insteken.  Salty snack.  Wat is er een vooroordeel dat mensen over je hebben, dat je de wereld uit wilt?  Ik denk dat heel veel mensen...  Ik weet niet of dat een vooroordeel is.  Ik ben niet one of the cool kids.  Ik ben gewoon, echt gewoon uit een boerendorp van de Kempen.  Punt.  Ik ben niet een van de cool kids.  Ik zal nooit iemand van de cool kids zijn.  En daar worden ze soms wel beoordeeld, vind ik.  Of veroordeeld.  Ja.  Dat je zo iets speciaals moet hebben.  Dat je zo...  Ja, ik kom echt in een gewone...  En ik heb heel veel respect voor de stijl van de cool kids, but it's just not me.  Ik raak er ook niet in, waarschijnlijk, in de kleding die zij dragen.  Dus ik ben niet hip en trendy en happening.  Dus ik weet zelfs niet of dat een vooroordeel is.  Ik ben het gewoon niet.  Je bent, denk ik, heel authentiek jezelf.  Ja.  En dat is ook in die koepel dat we daarnet zeiden.  Alles wat je onderneemt is authentiek.  Dus je gaat je ook niet profileren als zo...  Ja, ik ben hier de hippe koningin.  Ik vind dat heel moeilijk.  Ja.  Ik vind dat heel moeilijk.  En soms probeer ik het en dan voel ik mij er zo slecht bij.  Want ik voel mezelf faken.  Ik voel mezelf voorstellen als iets dat ik niet ben.  Ik hou dat niet vol.  Heb je zo een favoriet product op dit moment?  Ja.  De glow serum van IOAN.  Love it.  En de mascara van It Cosmetics.  De superhero.  Oké.  Het is wel voor de fans van goede, vette wimpers.  Oké.  Voor het subtiel wimperken moet je daar niet bij zijn.  Dat is nu wel eigenlijk al twee jaar dat ik die constant gebruik.  Een hele grote fan van...  Oké, moet ik eens proberen.  Ja.  Ik ben wel voor de goede wimpers.  Voor de goede aangezette wimpers.  Het is zelfs zo een...  Allee, ik heb altijd wel zo'n extra spoolie bij de hand.  Omdat het soms zo slapen is.  Too much.  All right.  Ja.  Maar dat is wel leuk dat je zegt dat je al twee jaar hetzelfde product in je kit zet.  Hoe stel je je kit samen?  Ik ben eigenlijk best wel conservatief in de keuze van mijn producten.  Ook voor mij persoonlijk.  Zeker qua skincare.  Maar ook in mijn kit.  Waar dat veel roteert, zijn palletjes.  Oogschaduw?  Oogschaduw palletjes.  Mijn goesting kan ineens over zijn.  Ik heb het al echt veel te veel.  Dus ik heb er wel andere om dat aan te vullen.  Maar ik probeer wel maximum vijf paletten mee te nemen.  Qua foundations probeer ik verschillende texturen mee te hebben.  Echt een pallet, dus een cream texture.  Vroeger, was dat BBU-palet van Bobbi Brown.  Ik heb het, hè.  Je kunt het terugkrijgen, hè.  In Parijs dan.  Of hier ook?  Dus je kunt die online kopen in Engeland.  Dat is secret information.  Nee, jawel.  Ik ga het delen.  In Parijs kun je die dus in één winkel daarvan vinden.  En daar hebben ze, ze hebben mij gezegd, vijftien stuks per jaar van daar.  Ja, lap, hè.  Ja.  We zijn eraan voor de moeite.  Ja.  Ook bijvoorbeeld als ik met een donkere huidskleur werkte.  Was dat ook mijn favoriet.  Ja.  Ja, dus creams.  En dan heb ik een semi-mat.  Nooit full mat.  Semi-mat is de backstage van Dior momenteel.  Oh ja.  Gebruik ik zelf ook graag.  Heel graag.  Ja.  En dan heb ik die meer hydraterend zijn.  En momenteel...  Maar dat zijn wel producten die je blijft opnieuw kopen.  Ja, maar er komt altijd een moment dat ik ze een beetje beu ben.  Ja.  Dus ik ben nu een beetje over Dior, maar dat is gewoon omdat ik nieuwsgierig ben naar nieuwe dingen.  Dus ik zou nu heel graag House Labs, de foundation van House Labs, testen.  Ja.  Omdat het lijkt me echt een goede toevoeging tot mijn kit.  Maar ja, ik moet er eerst voor naar Sephora.  Dus ik wil het eerst even op mezelf testen.  en Dan ga ik ineens een range aankopen.  Ja.  En ga je bewust op zoek naar de merken waar je een pro-korting hebt?  Of maakt het u niet uit?  Je wilt dat, dus je koopt dat.  Ja, ik sta er eigenlijk zelfs niet bij stil, want u vergeet dan dat ik een korting bij een merk heb.  Ik merk ook door ondernemer te zijn en zelf business owner te zijn.  Ik geef graag kortingen aan mensen, maar ik moet wel ergens je targets wel halen om als merk te kunnen blijven leven.  En dan betaal ik liever voor iemand de volle prijs, als dat wil zeggen dat dat merk er binnen vijf jaar nog is,  dan dat die smijt met korting, maar binnen een aantal jaar bestaan die niet meer.  Ik steun ook liever de Belgische markt dan op die moment, net zoals je zegt, skincare, van  oké, dat is iemand die dat hier maakt, dan dat je het laat shippen van Australië of zo.  Ik vind het ook wel fijn dat mensen daar veel bewuster van zijn aan het worden.  Voila.  Ik denk dat de coronaperiode daar wel de shift wat heeft gemaakt van, ah ja, we gaan meer plaatselijk.  Plus, ik denk dat ik het onlangs ook in mijn stories heb gezet,  we zijn terecht heel vaak bezig over de kwaliteit van Belgian fashion  en de Belgian designers, maar Belgian beauty is like exploding, hè.  Ja.  We hebben zoveel goede skincare en ook make-up en alles beauty-related.  We hebben echt wel een hele range van merken.  En de wetgeving in België is ook heel streng.  Het is een heel heftig proces om iets op de markt te brengen.  En de borstels, bijvoorbeeld, van Elin, is dan nog doenbaar, want er wordt niet echt iets gesmeerd op je gezicht  of er kan niks geïnhaleerd worden of ingeslikt worden of zo.  Dus dat is nog, dat is allemaal makkelijker.  Maar bijvoorbeeld met onze cleaner, daar zit ook een alcoholcomponent in.  Dat is veel strenger, hè.  Even voor de luisteraars die Elin Cosmetics nog niet kennen.  Wat houdt dat juist in? Wat verkoop je?  Ja, je hebt een baby'tje, hè.  Ja, ik heb een baby.  Ja, we zijn nu drie jaar bezig.  Dus we zijn...  Elin is mijn niche-beautymerk.  Niche, omdat het heel specifiek en heel duidelijk een richting kiest.  We brengen make-your-borstels uit, vegan make-your-brushes.  Vegan.  Vegan, ja.  Wat eigenlijk, ja, dat is een kort woord om te zeggen dat er geen dierenhaar worden gebruikt.  En dan sinds, woep, anderhalf jaar?  Ja, een dikke anderhalf jaar hebben we dan onze cleaner, de brush cleaner.  On the spot.  De on the spot.  Voor degenen die niet echt vertrouwd zijn met het gegeven,  je spuit de cleaner op de borstel, je veegt de borstel af en het vuil komt eruit.  Tada.  Of, ja.  En dan een paar minuten later kunnen die het eigenlijk teruggebruiken,  omdat alles verdampt is.  We hebben daar ook zes skincare-ingrediënten aan toe gevoegd,  zodat het ook zacht blijft.  Want ik heb heel vaak de vraag gekregen van,  kan ik niet gewoon puur isopropyl gebruiken?  Dat kan, maar je borstels gaan heel snel uitdrogen.  Ja, een conditioning-product eigenlijk voor je borstels.  Ja, daar komt het op neer.  En dat is ondertussen ons een bestseller geworden.  Dus dat is wat de groei best wel wat stijler heeft gemaakt.  En ook weer een mooi voorbeeld van die markt.  Er is een heel bekende Amerikaanse brush cleaner, die moeilijker in België geraakt.  Of die minder kan geïmporteerd worden, ook door die wetgeving.  Wat dat zeer mooi dan voor jullie eigenlijk uitkomt.  Kwalitatief hetzelfde, maar wel lokaal, met extra ingrediënten om het zachter voor de penselen te maken.  Ja, dat was wel een lucky moment, omdat we wouden gewoon naast dat merk staan.  Toen was dan nog niet geweten dat die gingen stoppen.  En dan ineens hoorde ik vaker en vaker van, ik kan die nie meer vinden  Hoe is het met de nieuwe, dan kan ik met de die starten.  En dat was eigenlijk echt wel onze chance.  We hebben daar echt heel veel geluk gehad, want dat was nooit onze bedoeling geweest om een plaats in te nemen.  Maar dat toont wel hoe streng de wetgeving in Europa is.  En we zoeken de komende jaren te exporteren.  Maar omdat het bepaalde componenten bevat, die voor transport gevaarlijk kunnen zijn in grote hoeveelheid,  gaan we heel hard moeten op zoek gaan naar plaatselijke labo's en zo.  Dus het is wel heel fijn dat het product er is.  En ik ben er ook heel trots op.  Maar het nu, de volgende stap groeien, gaat wel een pittig worden.  Met borstels is dat gemakkelijker.  Maar er zit al iets in de schuif voor dit jaar, toch?  Ja, spill the tea.  Wat wel heel concreet is, is denk ik vooral voor de artists heel boeiend en interessant, zijn de navulflessen.  Dus er komen halve liters en dan kun je gewoon bijvullen.  Of je gaat gewoon met die halve liters naar set en voilà.  Zijn dat dan zakken of zijn het ook flessen?  Nee, het zijn flessen.  We zoeken altijd zoveel mogelijk naar gerecycleerd plasticverpakking.  Maar dat reageert wel sneller.  Dus het is veel moeilijker om een goed gerecycleerd plasticverpakking te vinden voor een product als dat van mij.  Dat is niet voor elk product.  Maar de reactie was er wel veel sneller.  Dus dat is wel even een zoektocht.  Maar dat is nu gelukt.  Dus die komen nu binnenkort uit.  En we zijn...  Mag ik het zelfs hard op zeggen.  Ik weet niet.  Krijgen we een scoop?  We zijn al een tijdje aan het werken aan een zeep.  Ah ja.  Ook voor de borstels.  Voor de borstels ook.  Om ernaast te zetten.  En we willen dat conditioning component kunnen doortrekken naar die zeep.  Dus dat dat ook weer niet droog eindigt na de zeepbeurt.  Maar we zijn er nog niet.  En ik wil echt alleen maar iets op de markt brengen als ik er 200% achter sta.  Dus ik hoop dat we dat dit jaar wel rondkrijgen.  Hoe ben je daar nu eigenlijk opgekomen om zelf een eigen lijn te starten?  Was er iets dat je dan miste aan andere borstels en zo?  Er zijn best wel wat merken qua borstels op de markt.  Maar ze zijn allemaal wel Amerikaans of Brits.  Ja.  Lokaal was er nog niets.  Lokaal was er niet.  Echt een merk dat daarop volledig op focuste.  Dus vaak was dat dan een zijproduct van een grote collectie make-up.  Ik wou echt die focus daarop zetten.  Omdat ik wel geloof in het slow beauty gegeven.  Merken die een kleiner gamma hebben, maar voor kwaliteit willen gaan.  En niet elke maand met nieuwe toevoegingen komen.  Ik weet dat dat marketing gewijs niet goed is.  Maar in de long run, denk ik, voor onze planeet is dat niet altijd zo'n goed idee.  Voor degenen die het niet weten, een derde van vuilnis, vuilnis belt,  om het zo maar te zeggen, is beauty related.  Om maar te zeggen dat we eigenlijk wel even een stap moeten terugzetten  en misschien meer moeten leren focussen.  Dus ik wou echt voor die focus gaan van die borstels.  Het is een beetje begonnen met, tijdens de eerste lockdown,  deed ik heel veel tutorials.  Want wij mochten niet werken.  Ik miste vooral echt letterlijk het make-up.  Vlak voordat de lockdowns ingingen, was ik eigenlijk wat overwerkt.  En was het plezier eruit.  En dus ergens was de lockdown voor mij op dat vlak  een goeie om terug die liefde te voelen.  En dat is dan met die tutorials gekomen.  En dan kreeg ik wel heel veel de vraag van, welke borstels nu?  Want er zijn er zoveel, maar dat moet allemaal van de andere kant van de wereld komen.  En ik weet niet wat ik dan moet pakken.  En er was wel, denk ik, een nood aan de focus.  Er was nog een plaatje op de markt.  Ja, zeker op de Belgische markt dan.  En dan met de komst van de cleaner, denk ik, dat we onze markt hebben kunnen vergroten.  Of de uitbreidingsmogelijkheden hebben kunnen vergroten.  Ja, want het is ook niet evident.  Je bent heel creatief, je hebt een creatief brein.  Om dan zo'n business uit de grond te stappen, dat vraagt toch een ander type brein.  Zat dat altijd al in jou dan?  Ik vond altijd dat ik keiveel goede ideeën had.  Ik deed er nooit iets mee.  En dat was eigenlijk wel een persoonlijke frustratie van mezelf, op privé- en professioneel vlak,  dat ik heel veel ideeën had en dat ik daar nooit iets mee deed.  Het was altijd een beetje een freeze dat ik had.  Een faalangst vooral, denk ik, dat u tegenhoudt aan...  Impostersyndroom misschien ook.  Massa's.  Oké.  Nog steeds.  Dat kennen we.  Dat zal er altijd zijn.  Maar deze keer wou ik de stap wel wagen, omdat er heel veel mensen rond mij waren,  dat er ook echt in geloofden.  Zo bijvoorbeeld hanan challouki ik was dan te gast bij haar in de podcast.  En ik had het met haar erover.  En ik zei van, ja, maar ja, ik ben ik niet Rihanna, hè.  Die had dan Fenty op de markt brengt en zo.  En ze zei, whatever, probeer het.  En dan mijn ouders geloofden er ook in.  Mijn metekind geloofde erin, waar dat ook voor een stuk naar vernoemd is.  Ik doe het grotendeels voor haar ook.  En dan heb ik een angel investor, dat daar ook meteen in.  Iemand dat ik al kende, waarvan ik de make-up verzorgde.  En zij heeft dan een klein, heel klein aandeeltje in de zaak.  Maar dat is dan wel een duwtje in je rug geweest om te zeggen van, nu ga ik het doen.  Ja, en zij heeft mijn brein ook wel wat gekneed, want zij is businesscoach.  Muriel heet ze.  Ik wil ze zeker niet geheim houden, want ze is zeker aan te raden.  Zij is ook businesscoach en ondernemer zelf.  Dus ze kent wel de stappen die je moet nemen en zo.  Dus ergens was dat wel goed.  Ze heeft niet constant tijd voor mij.  Daarom ook dat ze een silent investor was.  Maar als ik ook echt met frustraties zat of met hele grote vragen, dan kon ik wel bij haar terug.  En dat was wel nodig, want ik heb geen achtergrond of opleiding in ondernemen.  En ondernemen is veel zwaarder dan dat een mens denkt.  Maar dat zit toch wel een beetje in je of het zit niet in je?  Ja, dat durven springen.  Dat denk ik wel.  Dat durven springen wel.  En als ik ervoor ga, ga ik ervoor.  En dan niet opgeven vooral.  Dat is de grote...  Ja, blijven gaan.  Ja, blijven gaan.  Want er zijn momenten gehad dat ik dacht, ik wil stoppen.  Waar ben ik aan begonnen?  Echt waar?  Wat deed ik?  Want je combineert dat ook wel met je voltijdse job.  Ja.  Je doet eigenlijk twee voltijdse jobs.  Daar komt het op neer.  Hoe doe je het?  Dat weet ik niet.  Nee, ik heb een beetje hulp.  Ik heb mijn ouders.  Ik heb iemand op mijn website, een beetje een creatieve gedeelte staat.  Daar ging ik zelfs niet aan beginnen.  No way.  There is no way dat ik daaraan ging beginnen.  Dat is het.  Ja.  Maar ja...  Dat is het.  En dan Muriel natuurlijk.  En ik denk wel, we hebben nu een goed jaar afgesloten.  Ik heb dat papier gezien, boekhoudkundig  Allee, we hebben een goed jaar afgesloten.  Als we nu ons vierde jaar de volgende groei willen maken,  ga ik wel iemand extra nodig hebben.  Ja.  Dat gaat gewoon niet.  Dat gaat gewoon letterlijk niet.  Ik zou dan denk ik het sales gedeelte bij mij houden,  omdat ik wel het gezicht ben van het merk.  Een beetje uitbesteden eigenlijk van de taken die...  Ik denk, ja, als er iemand professioneel social media en creatief is,  ja, graag pak het over.  Bij deze, er is een vacature.  Ja, er is een vacature.  Iemand dat wel de kennis van beauty dus heeft,  en mijn social media kan overnemen,  en mijn nieuwsbrieven, want woef.  En waarvoor moeten ze dan zijn?  Naar waar kunnen ze sturen?  Via social media?  Ja, social media.  DM me.  Oké, en dat is Sabine Peeters aan elkaar?  Ja, gewoon bij Sabine Peeters.  Ja, alles aan elkaar.  Sabine Peeters.  Ja, dat is denk ik wat ik nu als eerste nodig heb.  En dan, als die groei echt zo goed gaat,  ga ik iemand...  Reorganisatie zou ik het niet noemen,  maar wel ga ik iemand...  In het begin doe je alles echt zo...  Je schrijft dat op.  Je schrijft dat op.  Je hebt nog geen systemen.  Ja.  Er zijn nog geen systemen.  Ik heb daar een Emilie voor.  Ja, ik ben de madam van de systemen.  Ik ben de analoge met het schrijven in de boekskes.  en ik ben de notion-freak.  En voilà, wie weet dat ik daar in de toekomst ook nog wel iets mee doe.  En dan ga ik mensen helpen om een systeem te doen.  Ja, maar dat is super nodig, want je bent een creatieve ziel.  Zeker.  ja sales goed, maar de reorganisatie en de systemen...  Er is alba, hè.  Maar als er nu ook nog een groei komt, dan ga ik daar echt...  Ja, en ik denk bij jou dat ook.  Jij doet je job ook graag als make-up artiest.  Dus stel nu dat je zou zeggen...  Ah, oké, ik geef dat op en ik ga volledig voor businesswoman.  Dan zou je dat misschien wel iets meer kunnen dragen.  Maar ik vind dat je sterkte dat je zegt...  Oké, dan geef ik een stukje uit handen geven, zodat ik wel mijn passie kan ook blijven uitvoeren.  Make-up artist zijn is met Elin bezig zijn.  Ja.  Hoe ga ik de markt blijven voelen als ik er niet in sta?  Dat ga ik gewoon weg.  Ja.  Dat is mijn geloofwaardigheid.  Dat is ook mijn sales.  Want ik ben daarover aan het babbelen op set.  En zo, ah, wat is dat?  Ja, dat is mijn cleaner en mijn borstel.  Allee, dus dat is zo nauw met elkaar verweven.  Dat is gewoon onderdeel van mijn zaak.  Het enige is dat ik wel vind dat het make-up artist zijn heel slopend is voor je lichaam.  Ja.  Ik denk dat dat echt onderschat wordt...  Niki, jij kent daar ook veel van, hè?  Ja, maar dat is toch...  We hebben zo'n slechte werkhouding, letterlijk.  Ja.  It creeps up on you, hè, de rugproblemen.  En ineens zijn ze...  Plots, ben je kapot.  Maar ik hoor het echt van zoveel make-upartists.  Ik stond vorige week krom op een fotoshoot.  Ja.  Daarom ga ik wel ook bewust genoeg gaan sporten.  Ja.  Omdat ik wel mijn lijf sterk wil houden of zo.  Ja.  Omdat ik ook merk de momenten waar ik heel druk heb en veel op set sta.  Dus ik kan ook minder gaan sporten.  Dat zijn net de momenten waar ik heel veel rugpijn begin te krijgen.  Ja.  Inderdaad.  Ik heb nu twee maanden eigenlijk mijn lichaam niet meer goed verzorgd op vlak van sporten.  En dat voel ik keihard, keihard.  Eigenlijk ook...  Ja, en daardoor ben ik ook in gewicht wat bijgekomen.  Wat ook een extra druk geeft.  Dat is...  Op de knieën.  Dat heeft niks te maken met bodypositivity of zo .  Dat geeft gewoon meer druk.  Bij mij gaat het over de bekken vooral.  En alles wat daar rond zit.  Ja.  Knieën en enkels heb ik geen last van.  Maar die bekken en die onderrug en zo alles daar...  Ah, ik...  Dat lijkt mij horror om op set de onfitte persoon te zijn.  Ja.  Die niet mee kan.  Dus aan alle beginners, verzorg je rug.  Ja, en denk misschien ook over je stoel en de houdingen.  Ja.  Zorg dus dat je een auto hebt waar je heel veel in kan.  Zijn er een stoel, lampen, koffers?  Een bolderkar.  Een bolderkar.  Ik heb die ook heel vaak mee.  Vooral op sets waar ik echt veel materiaal heb.  Ja, en die dagen denk ik...  Oh ja, ik zou gewoon altijd met mijn bolderkar overal moeten gaan.  Maar ja, je doet dat niet.  Ja, en ik vraag ook heel vaak nu hulp.  Ja.  Als ik twee verdiepen naar boven moet en daar is geen lift...  Ik had iemand...  Vroeger was ik te trots omdat te vragen...  Ja.  Sorry, dat...  Nee, die rug is echt te belangrijk.  Ik heb zoveel pijn.  Ja, wat ik deed vroeger...  Ik rijd nog maar een jaar met de auto.  Dus ik deed altijd...  Ja, ik zat over heel België te shooten met openbaar vervoer.  Geen aanrader, want ik was soms twee uur onderweg naar de set.  Ja, zou dat nooit kunnen.  Nooit.  En in het begin ook, als beginnende make-upartiest, wil je op set toekomen en een beetje showen  met hoeveel gerief dat je hebt of zo.  Allee, of ik was toch zo.  En nu leer je, oké, ik hoef niet alles mee te nemen.  Ik kan ook de-potten.  Ik kan het ook anders aanpakken.  Wat neemt jij allemaal mee dan, Sabine?  Is dat één koffer?  Ik heb dat terug over twee verdeeld.  Omdat ik ...  Ik heb daar een hele grote koffer.  Ik ben vooral een fan van soft top, hard koffer.  Allee, hoe moet ik het zeggen?  Zo half-half.  En grote wieltjes.  Dus wieltjes zoals op een skateboard.  Ja.  Dus de grote wieltjes.  Zo'n beetje die Eastpack dingen.  Ja, maar ik koop dan een goedkopere versie in de Decathlon.  Ja, maar ik snap welk model.  skater gear, eigenlijk.  Dat is mijn grote koffer.  En vroeger deed ik daar dan ook mijn haar in.  Mijn haarproducten, maar dat heb ik dan in een aparte zak.  Omdat ik het dan kan verdelen over twee.  Ja, want ook zo één zware zak overal op trappen dragen, dat is het ook niet.  Ja, dus delen over twee.  Dat is ook wat mijn kinesist zei van dat te doen.  Ik ben ook beginnen depotten.  Dat deed ik vroeger totaal niet.  Sinds twee jaar doe ik dat nu ook echt wel.  En dat is...  Ik heb in mijn auto altijd een stoel, een tafel en licht zitten.  Amai, een tafel zelfs.  Ja, dat is zo'n campingtafeltje.  Zelden nodig.  Ja, je weet nooit.  Maar ik neem dat er niet altijd uit allemaal.  Die stoel ook niet altijd.  Als ik in studio's kom, weet ik dat dat daar is.  Ik had ook nog een vraag.  Je hebt daarnet verteld over de fysieke weerslag van de job, maar ook de privéweerslag.  Het is een heel hectisch leven.  Geen enkele week is hetzelfde.  Hoe combineer je dat?  Ik heb geen gezin.  Dat maakt het allemaal veel gemakkelijker, denk ik.  Nu, dat is geen bewuste keuze  Dat ik geen gezin heb.  Maar ik denk wel, het feit dat ik thuiskom en weinig verantwoording moet afleggen voor mijn uren, helpt.  Er zijn geen kinderen dat mij s'nachts wakker maken.  Helpt ook.  Het hele privégegeven vind ik soms heel moeilijk om te matchen met het freelancer of het ondernemer zijn.  niet als het aankomt op relaties of zoiets, maar meer dat je zelden echt, echt tijd hebt voor jezelf.  Als in echt.  Als ik niet op reis ga, neem ik nooit honderd procent tijd voor mezelf.  Of als er iets privé gebeurt, zoals nu mijn papa is voor de vierde keer hervallen in kanker.  Het is nu stadion vier.  We zijn nu met een zware chemo begonnen.  Het is erop of eronder een beetje.  Dus dat is heel zwaar.  Mentaal was dat...  Ja, dat is gewoon...  Dat is een mokerslag.  En toch moet ik op set toekomen en moet ik daar...  Mag de klanten eigenlijk niet merken.  Nee, dat is heel moeilijk.  En dan hangt het er ook vanaf met wat voor klant je daar bent.  Als dat iemand is die je al vijf jaar kent, kun je wel zeggen van zeg, ik heb dat hiervoor, een beetje begrip of zo.  Sorry dat ik een beetje neerslachtig ben, maar inderdaad, als dat een klant is...  Maar los daarvan, je hebt geen off-days.  Je hebt geen off-days.  En ook al ben je niet aan het shooten, je bent wel aan het voorbereiden voor een shoot.  Tuurlijk.  Je bent je boekhouding aan het doen,  Je moet altijd aanstaan.  En ik vind dat leuk, zijn, workaholic, zijn, maar dat heeft wel zijn weerslagen op mijn mentale gezondheid.  De enige momenten dat als ik niet op reis zou zijn en ik ben in het land, is eigenlijk als ik met mijn metekind ben.  Want dat is een kind.  Ja.  En die wil niet dat je gsm bij de hand is.  Ik heb daar zelfs geen interesse in, in de gsm op die moment.  Die rol van meter neem ik heel serieus.  En ik denk dat ik daar haar het allergraagste zie.  En ze is ook mee betrokken, want onlangs zei ik dan van ja, we liggen met Elin bij Parfuma.  En dat was mijn grote wens.  Ik heb dat gezien.  Ik ben in de kerstperiode in Parfuma gaan shoppen.  Ik kom daar normaal bijna nooit.  En ik zag daar ineens Elin liggen en ik dacht, tja, die liggen hier nu ook.  Ja, sinds de eind november.  Ja, dat was zo de drie jaar target en dan waren we juist drie jaar bezig.  Oké, nice.  En ze zei dan zo van, Sabine, ben je nu heel trots?  Ik zeg ja.  Het zal wel zijn.  Ik hoop dat jij ook heel trots bent, schat, want het is mee voor u dat ik het doe.  We zijn stilaan het einde van de podcast, maar Sabine, heb je hier mijn cadeautjes?  Yes.  Ik heb cadeautjes bij.  Ik ben hier Beauty Sinterklaas vandaag.  En naast een code die jullie mogen gebruiken, en daar gaan jullie sebiet meer over zeggen, denk ik,  heb ik vooral ook een volledige Elin pakket.  Dus daar zitten cleaners in.  De twee cleaners zitten erin.  En elke borstel.  Ook de nieuwe borstel in het toiletzakje.  Dus de whole Elin bag is voor de winnaars.  Ja, geweldig.  All right.  Check zeker onze Instagram, www.instagram.com/behindthebrush.be, want deze giveaway gaat lopen vanaf deze aflevering  online komt tot en met 10 maart.  Dus check zeker snel onze Instagram.  En voor degene niet winnen, niet getreurd, want we hebben ook een mooie kortingscode van  Sabine gekregen en die loopt tot het einde van de maand maart.  Daar kan je voor naar de webshop gaan, elin-cosmetics.com, en shoppen met 15% korting met de code BEHINDTHEBRUSH.  Veel shopplezier alvast en succes met de giveaway.  Ja, en Sabine, ook merci dat je hier wilt zijn vandaag.  Met heel veel plezier.  Ja, heel erg bedankt.  Dat is heel gezellig.  Ik heb een gevoel dat we u meer kennen.  Ik kan ook uren over beauty blijven praten, dus ja, met veel plezier.  We zouden hier nog heel lang kunnen doorbabbelen.  Ja, zeker.  Dit was BEHINDTHEBRUSH, de podcast van make-up artisten voor make-up artisten.  Bedankt voor het luisteren.  Deze podcast is volledig gratis beschikbaar en met liefde gemaakt door Niki en mezelf.  Maar we kunnen deze community alleen laten groeien met jouw steun.  Daarom is het ook enorm waardevol om je te abonneren op de podcast, een review achter te laten  of gewoon even te laten weten dat jij onze podcast leuk vindt.  Alvast bedankt daarvoor en tot de volgende keer voor een nieuwe aflevering van BEHINDTHEBRUSH