#S1E3. Van droom tot The Hobbit: Het waanzinnige verhaal van Barbara Broucke

Wat drijft iemand om alles achter te laten en naar de andere kant van de wereld te trekken voor een droom? Barbara Broucke  vertelt over haar impulsieve maar levensveranderende beslissing om make-up artist te worden op The Hobbit. Geen contacten, geen plan – alleen pure passie en gedrevenheid.
Een plan van 5 weken werd een avontuur van 9 jaar: Ze werkte mee aan The Hobbit, Sweet Tooth, Ghost in the Shell en nog zo veel meer. 

In deze aflevering van Behind The Brush praten we over SFX, werken met internationale sterren én hoe je nu eigenlijk op internationale films terecht komt. Ook krijg je een exclusief inkijkje in Barbara haar werk als intimiteitscoördinator.

Transcript

Inderdaad, je laat die persoon gewoon met rust. Zelfs gelijk in Ghost in the Shell met Scarlett Johansson, je mocht daar echt niet te veel mee praten. Er is een make-up-assistent ontslaan geweest van Nieuw-Zeeland die in haar trailer werkte, omdat ze te veel praatte. Is het echt? Ja, zij ging ook heel vermomd rond op straat met de hoed en de bril. En dan smeet ze een productiefeestje voor iedereen. Dat gaf ze voor iedereen. Waarom? Omdat het dan op haar gemak is. Iedereen kent haar, iedereen doet normaal met haar en niemand valt haar lastig. Welkom bij Behind the Brush, de podcast over all things make-up-artistry. Hier nodigen we vak-experts uit voor boeiende insiders, maar gidsen we je ook in de wondere wereld van make-up en beauty. Ik ben Emilie en ik ben Niki. En samen zijn wij jullie hosts. Onze gast van vandaag is een award-winning make-up-artist en hairstylist die bekend staat voor haar werk in zowel nationale als internationale films en series zoals The Hobbit, Ghost in a Shell, O Corno, Sweet Tooth, Zonder Afspraak en nog zoveel meer. Het is een creatieve duizendpoot die zich niet alleen focust op make-up en haar, maar ook op special effects, bodypainting, kunstprojecten en ze is zelfs intimiteitscoordinator. Wij kenden haar allebei al, maar bij het researchen voor deze aflevering stroomden de vragen binnen en dus kijken we er naar uit om haar nog beter te leren kennen. Welkom in onze podcast. Dank je wel. Barbara Broucke. Hey. Ja, klopt dat een beetje wat wij gezegd hebben? Ja. Hebben wij iets gemist? Hoe zou je jezelf voorstellen? Dat ik mezelf zou voorstellen? Wel, eigenlijk klopt dat echt wel hoor. Zeker creatief en dat gaat van film naar projecten, naar... Allee, heel breed eigenlijk. We hebben gezien dat je vroeger communicatie hebt gestudeerd. Dat is iets helemaal anders. Dus hoe ben je dan eigenlijk van een communicatieopleiding in de make-up-wereld beland? Wel, ik heb gewoon een klassieke school gevolgd in Brugge en waarin je eigenlijk heel weinig zelf over jezelf leert en vooral volgt wat er gezegd wordt en wat je zou moeten doen, waardoor ik mezelf helemaal niet kende. Ik was 18 en ik wist compleet niet wat ik wilde studeren. Mijn beste vriendin deed communicatiebeheer, dus deed ik dat ook maar. En zo ben ik in Gent beland, heb ik dat gestudeerd en ik vond dat echt niet tof. Maar gewoon hart grondig niet tof. Ik heb dat wel afgewerkt. Toen dacht ik, ja, nu... Och jeetje, als dat leven is. Dus ik heb een half jaar gewerkt. Ik ben een half jaar gaan reizen naar Midden-Amerika om na te denken van wat wil ik eigenlijk wel doen. Ik had wel een idee van misschien iets creatiever, maar ik had nog altijd helemaal geen idee eigenlijk. Dus ik kwam terug en ik kon daar heel veel over nadenken, maar ik wist compleet nog altijd niet wat ik wou doen. Ik had een heel toffe reis gehad, dat wel. En deed je toen al iets creatief of je wist gewoon dat je wel creatief ingesteld werd? Dat wist ik niet, maar ik deed wel creatieve dingen, maar ik wist het eigenlijk nog altijd niet. Ik had geluk gehad, door mijn ouders heb ik veel geturnd, conservatorium, toneel, muziek. Dus dat zijn wel creatieve dingen, ja. Ja, heel veel geturnt en die dingen gedaan. En tja, mijn dagen waren gevuld, maar zonder het idee te hebben van, dat is iets voor mij. Dus ik kwam toevallig in het station van Antwerpen en ik zag daar gelijk reclame voor make-up opleiding in Sivo, in Antwerpen, in Berchem. En dacht ik, weet je wel, ik ga dat doen. Ik ga dan nog een beetje nadenken. Is dat nu de Encora van vandaag? Ja. Ja, en dan heb ik daar heel de make-up module gedaan, kleur en stijl. Ja, special effects. Haar ook. Mijn haar kwam een beetje achtergehinkeld bij mij, in de zin van, ik vond make-up leuker. En ja, zo. En dan eigenlijk ben ik ook nog niet direct daarna begonnen als make-up artiest. Ik heb eerst toch nog een communicatiebeheer een beetje verder gezocht, maar ik ben administratief niet zo sterk. Dat was dus niet. Dus dat werkte niet. Ik vond dat ook oprecht niet tof. Ik had echt zoiets van, oh jeetje. En dan heb ik ook nog twee jaar per toeval in een bloemenwinkel gewerkt. Dat vond ik wel heel tof. Maar dan dacht ik, ja, daar hang je compleet aan vast. Een bloem, ja. Ja, maximum een weekend dat je niet kan open zijn. En dan nog. Maar dat is een levend gegeven. Dus dat moet blijven draaien, die winkel. Maar ik had ook wel herborist gedaan en zo. Dus al die dingen, dat interesseerde mij wel. Maar nee. Niet voor echt carri\'e8re te maken of een winkel open te doen. Nee, dan heb ik ook nog een beetje kleuradvies gegeven voor interieur, bij Boss Paints Vond ik ook heel tof. En ondertussen, was je al iets aan het doen met die opleiding make-up? Goh, hier en daar iets. Maar jawel, wel een beetje. Maar ik had niet mijn gedachte erop gezet van, nu ga ik dat worden of nu wordt dat mijn job. En ik was heel zoekende naar wat ik wou. Hoe meer ik zelf groeide als persoon en hoe meer ik wist wie ik was, hoe meer dat dat veranderde naar, ah, het is dat dat ik wil doen. En hoe oud was je dan als je dan begonnen bent met make-up? Als ik de cursus deed, was ik 24. En als ik uiteindelijk besliste om make-up artiest te worden, was ik rond 27, 28. En dan had ik zoiets van, ah, nu doe ik dat, en niets anders, dus noods, eet ik straatstenen. Maar dat ga ik niet doen, want anders als je je daar niet op richt en focus en daar een doel van maakt, dan is dat heel moeilijk om daarin door te breken. En hoe kwam dat dan dat je ineens die klik had, nu is het make-up en niks anders meer? Omdat ik merkte dat je eigenlijk, ja, een doel voor ogen moest stellen om ergens te geraken. En ik wou wel per se ergens geraken. En dat klinkt zo ijl, he. Ergens geraken, dat is heel relatief, he. Je raakt maar ergens, als je ergens geraakt, voor jezelf, he. Ja, ja. Dat gaat niet over wat een ander denkt. Ja, en dan was ik inderdaad eerst een beetje in mode, maar ik vond die sfeer niet tof. Ik was daar ook zelf te zwak voor. In de zin van, niet te zwak van make-up skills, maar dat schoonheidsideaal en slank zijn en dergelijke, dat kwam te veel binnen bij mij. En ik vond dat, dat had te veel invloed. Ja, nee, ik voelde me daar niet gelukkig in en dan ben ik inderdaad beginnen veranderen naar meer creatieve projecten, naar een opera en dergelijke. Heb je dan ook andere make-up artists geassisteerd eerst? Ik was niet begonnen met film. Ik weet nog in de tijd, ik wou dat wel, maar ik kreeg heel moeilijk ingang. En via een mailtje, dat werkt niet. Je moet iemand tegenkomen per toeval. De energie moet juist zitten, dat je genoeg werk krijgt, dat je daar verder gaat. En ik was nog te veel zoekende. Ik was rond de dertig. Ik was ergens gaan filmen. Nee, wacht, een klein beetje ervoor. Allee, was ik met maten opstappen. En iemand zei van, goh ja, eigenlijk zou je moeten mindmappen. Als je weet naar waar je wil gaan in de toekomst, dan ga je veel vlugger tegenkomen wat je wil tegenkomen. Ook al is het onbewust, ook al heb je het niet door op het moment, dan als je dat niet hebt. Onbewust leiden die doelen of leid je pad wel daarheen. En ik had dat gedaan, want ik was wel zoekende, want ik bleef niet per se super gelukkig. Ik was niet ongelukkig, maar ik was niet tevreden. Het was zo'n honger dat ik had, dat ik niet kon invullen. En toen had ik dus, ik was begonnen aan die mindmap, professionele vlakken. En toen dacht ik aan de series dat ik vroeger als kind zag. En dan dacht ik ook aan de Lord of the Rings. En eigenlijk voelde ik van, je gaat eigenlijk zijn zo'n dingen dat ik eigenlijk wil doen. Ik wil een mooi verhaal kunnen vertellen. Ik wil mijn creativiteit erin kunnen uiten. En de volgende dag ging ik ergens filmen en dat was hier in Gent. Ik was daar eigenlijk over aan het vertellen tegen de cameraman. Van, goh ja, ik ben aan het mindmappen. Blablabla, ik sta op set En dan is het toch een beetje wachten. Ja, dat is veel gebabbel op set. Ja, het is dat hoor. En hij zei, ja, ze zijn de Hobbit aan het draaien nu voor de moment. Dus als je dat per se wil doen, doet dat dan. Ja, zo eventjes doet dat dan. Maar ik, sinds ik dat halfjaar gereisd had, was ik wel gewend geraakt aan alleen reizen. Ik vond dat ook heel tof. Dus ik had zoiets van, ah ja, dat is nog geen slecht idee, heeft hij wel gelijk. En het was al ondertussen een jaar geleden, dus ik dacht van, weet je wat, ik ga hier kijken. En ik kom thuis, dus ik woonde in Gent. En op de hoek was er een travel agency, een reisbureau. Het was kwart voor vijf of zo. En ze sluiten om vijf uur. Dus ik sta daarvoor, ik zei, ja, wat ga ik hier vragen? Dus ik had wel gevraagd van, waar wordt dat gefilmd? Want ik wist dat helemaal niet. In dat travel agency? Nee, nee, nee. Aaaah En hij zei, Nieuw Zeeland. En ik zei, ah ja, tof. Oke, ja goed. Ik sta voor dat reisbureau. En ik denk, wanneer ik binnen wandel, denk ik van, oke, maximum 1500 euro geef ik daaraan, anders doe ik dat niet. Maar het was al niet van, ja, ik wist niet eens waar dat gefilmd wordt, ik wist niet naar waar ik moest vliegen. Ik wist niets van Nieuw-Zeeland. Echt 0,0. Amai. En dus, ik wandel binnen en ik vraag van, ja, hoeveel zijn het tickets naar Nieuw-Zeeland? En zei zo, ja, nou waar? Ik zei, ja, tis gelijk, het goedkoopste. drop mij anders in de oceaan en ik zal wel zwemmen. Nee, nee, nee, maar ja, ik wist het niet. Dus zei, ja, ze keek al een beetje, zo van, oke. En dan zegt ze, ja, maar. En ze begint te zoeken en zei, oh, twee duizend euro voor het ticket, twee duizend en zoveel, bla, bla, bla. En dan plots keek ze naar mij, maar zei, weet je wel, dat winter is daar? En ik zo, ah. Het is winter, shit, ja, just. En zei, ik keek echt naar mij van, right. Ja. Oke. Zo'n blonde. Die weet niet waar ze aan begint. Domme trien, ja. En plots zegt ze, ah, ik heb het ticket gevonden naar Auckland. Duizend vijfhonderd euro flexibel ticket, alles in. Het was, denk ik drie voor vijf of zo. En ik zo, oh, shit. En ik, secondje, mag ik even bellen? Dus ik loop naar buiten en ik bel naar een vriendin van toen, die ook in een reisagentschap werkte. Om te vragen, van, kun je dat ticket opzoeken? Ja. Is dat een goed idee? Zou ik nog iets goedkoper kunnen vinden? Wat moet ik doen? Eigenlijk ook al een beetje... Gewoon een keer een tweede mening. Ja. Ja, want dat was compleet op de bots. Impulsief. Maar ja, zo, ja. En zei, ik zoek dat op en zegt van, nee, ze heeft een fout gemaakt met zeshonderd euro. Je gaat zeker niet goedkoper vinden. Dat is echt zo, echt zo, oke dan. En hoe snel vertrok je dan? Een maand of maand en een week later. Maar wow? Dus 11 augustus ben ik vertrokken. En ik weet nog dat ik daar buiten wandelde en dacht van, ok. En twee dagen later liep ik toevallig in Antwerpen met een vriendin. En ik zei, oh my god, ik heb iets gedaan. Ik heb gewoon een ticket, geboekt naar Nieuw-Zeeland. Ik weet daar niets over. Ik weet zelfs niet waar ze filmen. Maar het was wel een return ticket. Ja, voor vijf weken. Ok. En zij zegt, oh ja, ik heb eigenlijk een goeie maat, Tom Kluiskes. En die is van Belgi\'eb, is toevallig in het land ook. Hij heeft op digital effects gewerkt van de Lord of the Rings. Wauw. Dan kan er een barbecue organiseren. Echt zo. Ja? Ok. Maar dat is niet uit. Amai. Zalig Het was gelukkig barbecue weer. Ja. Hier was nog zomer. Ja. En dat was eigenlijk, dat zijn ik weet nie hoe toffe mensen. Allee, dat is de kopbo. En zij is een van Gent. Maar wonen in Wellington. En die wist mij direct te vertellen van, ja, tuurlijk, het is in Wellington gefilmd. En ik heb een goeie maat van mij, is een heel goeie kennis van degene die de orcs deed. En blablabla. En dan zo heb ik dan in die maand alles in een nieuwe cv gemaakt, in een portfolio gemaakt, alles in het Engels gezet. En dan, ja, bam, 11 augustus was ik weg. Dus dat was wel, dat was heel spannend en dat is zeker ook helemaal niet zomaar gelukt. En lang verhaal kort. Ik heb dan die vijf weken daardoor gebracht. En dan was ik het compleet, had ik mijn doel nog niet bereikt. En dat was ook doorzetten, want ik had daar eigenlijk geen maten. Ik had geen, allez, ik had een verblijfplaats voor twee weken en dan was het, en then I was on my own. Dus dan moest ik het zelf uitvinden en dan moet je nog contacten leggen. En dat is een heel grote industrie en dat is ongelooflijk competitief. En in die tijd, als de hobby eruit werd... Want iedereen wou daar toch zitten. Iedereen wou daarop werken. Heel die stad liep vol met mensen die er of wel op werkten. Of er worden opgepikt. Ja. Want het is heel grappig dat je dat zegt, want bij mij was het ook zo, maar ik ben helemaal niet zo impulsief. Ze is niet vertrokken Nee, maar ook aan make-up begonnen met het idee, ja, ik wil op de set van de Lord of the Rings staan. Dat is mijn grote droom. En ik wist toen dat ze de hobbit gingen filmen, dus ik dacht, oh my god, ik moet naar Nieuw-Zeeland. Dus dan special effects gedaan en zo. En niet gegaan. Allee, ik ben nooit naar Nieuw-Zeeland... Dat is mijn grote droom, maar ik ben een mega Lord of the Rings fan. Ah ja. Dus daarom dat ik zo aan het fan girlen ben, dat jij hier zijt. Ah ja. Ja, je raakt daar niet zomaar binnen, he. Zeker bij Weta, ja, dat is wel echt een gigantische industrie. Bijna heel Nieuw-Zeeland draait daar ook op. Ja. Alles van Lord of the Rings, de hobbit, zelf het vliegveld is... Ik zou het niet weten, maar... Dus ja, daarom dat ik mij ook afvroeg, ja, je komt daar dan toe, je hebt het ticket geboekt. Ja. Maar ja, je hebt ook een werkvisum en zo nodig, he. Ik was daar als toerist, maar je kan wel, als je duizend euro op je rekening hebt per maand... Dus je mag daar drie maanden zijn, en je mag daar 24 maanden zijn, als je 24.000 euro op je rekening staan hebt. Dus als je dat kan aantonen, mag je als toerist wel blijven. Na vijf weken stond ik nog nergens. Ik had zoiets van, ja, ofwel ga ik terugkeren, terug in opera werken, of de Fashion Week van Parijs, of wat er op de agenda stond. Maar ik zou dat echt niet zijn. Ik had zoiets van, oh, om eerlijk te zijn. Ja, ja, totaal. Ik had ervan geproeft Dit is wat ik wil doen. Ja, je was zo dichtbij, dus... Ik had niet het gevoel dat ik erop ging per se gaan werken, maar ik had wel, ook weer per toeval, in een bedrijfje beginnen werken, gratis, want ik mocht niet werken. Die special effects deed, die veel face- en bodypainting deed. En ik zei gewoon tegen alles, ja, letterlijk. En ik was zo, ik blijf hier, ik wil zoveel mogelijk ervaring opdoen, verbeteren die skills. Want in Belgi\'eb moet je dat wel kunnen, maar veel... Ja, als je op een werkvloer gaat je niet zeggen van, sorry, ik moet nog een beetje oefenen. Ja, ja. En facepainting, ik kan vrij goed tekenen en schilderen, maar facepainting vond ik veel moeilijker. Het is niet omdat je kan maquilleren of tekenen, dat je daarvoor kan facepainten of schilderen. Nee, nee, zeker niet. Dat is echt iedere keer een andere ding. In Belgie had je dan al een opleiding gedaan in special effects? Ja, maar die frank van mij was nog niet gevallen. Ik had, mijn inzicht daarin was zo van, ik had gewoon zoiets van, ja, oke dan. Dat bestaat ook. Zo moet je het doen. Maar het begrip daarom was, ik was nog bezig met make-up en met vorm en nog niet met special effects. En facepainting is ook geen special effects. Nee, nee, nee, nee. En body effects, waarvoor ik werkte, werkte veel met vrijwilligers. En zij maakten toen nog latex, ja, voor klanten, zo voor gewoon consumenten latex, maskers en deeltjes. En dan werd er over gefacepaint en dus dat werd wel al meer 3D. Maar dat was wel een hele leerschool. En ik vond dat wel heel tof. Dus dan dacht ik, weet je wat, ik ga gewoon, ik ga hier gewoon mijn ticket verzetten. Ik blijf, ik leer zoveel mogelijk bij, het kan me niet schelen en ik doe gewoon verder. Maar dat was wel lastig. En ik weet dat ik dan zo hard op zoek was naar vrienden. Ik zei sowieso al tegen veel ja en ik deed wel veel. Nieuw-Zeelanders zijn ongelooflijk vriendelijk. Maar dat is hetzelfde, zoals een Vlaming, ze zijn vriendelijk, maar dat wil ervoor niet zeggen dat je dan vrienden wordt. Of dat je thuis mag komen. Je komt binnen wandelen. Ja, nee. Helemaal niet. Dus ik zei ook tegen alle sociale evenementen: Ja, dat is goed. Maar mijn focus lag op dat werk. En uiteindelijk ben ik op een barbecue terechtgekomen. Alles gebeurt met barbecues. Ja. Maar ja, daar barbecuen ze heel veel. In Zeeland is dat echt zo altijd. Maar ondertussen was het al geen winter meer. Jawel, maar als het koud is, is het ook blauwe lucht en ook zon. Dus dat is zo. Ja, dat wordt toch gedaan. Nu dat viel mee. En dan uiteindelijk waren er een heleboel mensen vanuit Weta workshop. En ook degenen die mensen aanvaarden, maar ik wist dat niet. Die zeiden gewoon van, ah, hey, ik ben Olivia. En ik zo, ah, hey. Ik wou gewoon vrienden, weet je wel. En gewoon, ja, wij babbelden dan wel. Dat ging ook niet over werk. En dan uiteindelijk, veel later, want het heeft zes maanden geduurd. Ik heb zes maanden doorgebeten of volgehouden. Ik heb mij ook wel geamuseerd, maar het was niet gemakkelijk. Ja, ja. En dan had ik eigenlijk wel mijn werkvisum gekregen. En op het moment, echt, de dag dat ik mijn werkvisum kreeg, kreeg ik een telefoon van Olivia. Die vroeg van, zeg, ik werk eigenlijk bij Weta We hebben nog mensen nodig, Kom je niet. En ik zo, ja, wat? Hel yeah! Het was meant to be. En dan was ik daar gaan werken. En dan heb ik een maand in, dat was voor de Hobbit, in preproductie voor de Hobbit. Welke Hobbitfilm was dat? Ze hebben die allemaal tegelijk opgenomen? Oh, was dat allemaal tegelijk? Ja, dus dat worden al, die drie films zijn in 1 keer opgenomen. Maar die teams, die crews, waren dan nog niet op voorhand gemaakt? Jawel, ze waren al twee jaar aan het filmen. Dat waren de laatste. Ik zat in de laatste drie maanden, heb ik op de Hobbit gewerkt. En daarvan een maand in preproductie in Weta, waarvan we eigenlijk maar met drie waren. En dan hebben we de maskers, de benen, de armen van de orcs in laagjes geverfd. Dus dat heeft heel boel lagen En dan de veins en dan de vlekken Dus het is niet per se omdat je op de Hobbit werkt, dat je op de set staat. Dus die atelier waar je nu over spreekt, dat is eigenlijk de voorbereiding om dan te gebruiken op set. Ja, dat is preproductie. Ja, voila. Dus daar worden al de props, al de kostuum, gelijk wat wordt gemaakt daar. Zodat het er levensecht uitziet. Ja, dus heb ik daar een maand gewerkt. En eigenlijk kreeg ik toevallig het e-mailadres van Tammy lane, die SFX deed on set. Dus ik stuur een berichtje van ja, ik ben Barbara. Maar je moet echt weten dat heel de stad daar wou werken. Ja, het is dat. Dus iedereen stuurt zo'n bericht. Ik weet het niet. Maar in elk geval, ze schreef mij terug en zei ze... Ja, ik heb wel nog een SFX-assistent nodig? Of wil je liever make-up doen? En als je wil, mag je maandag beginnen? Amai wauw. En ik zo, ja nee hoor, SFX toch? Want makeup Dat blijft gewoon make-up. En haar en make-up natuurlijk. Dus dan heb ik een maand geassisteerd in SFX. En dat was... Until second unit was wrapped. Dus dat was voor de second unit. En dan vooral veel met werken. Ik ga nog een keer schetsen, want niet iedereen weet wat dat wil zeggen. Second unit wil zeggen dat er twee filmploegen tegelijk zijn. De first unit en de second unit. En dan zat jij eigenlijk in dat deel van de second unit. Ja, maar er kon nog third unit zijn ook. Of tien of andere, dat is te zien. Ja, en zij filmen dan bijvoorbeeld... Die hebben al de scenes gefilmd met de dwergen die het special effects team had. Dus ja. Dus ik heb wel veel elfenoren geplakt en dergelijke. En veel ge-airbrushed. Maar dat had ik in de workshop ook al gedaan. Maar dat was ook wel nieuw voor mij. Ja. Het is niet dat ik in Belgi\'eb ooit ge-airbrushed heb. Ja, dus je hebt daar veel geleerd dan op set. Ja, we hadden heel veel geleerd, maar het zijn ook hele grote crews, heel grote cast en heel grote... Ja, er zijn veel mensen, dus als je een klein foutje maakt, het is niemand die dat echt ziet. Dus ja, in die zin had je wel een beetje ruimte. Maar ik assisteerde wel op Gloin, de dwerg. Dus die had de hoofd SFX make-up artist. En ik stond daar dan bij, borstels aangeven en dit en dat. Dus dat was allemaal zeer beperkt voor mij, maar ik heb wel veel geleerd. Dus het was niet alleen de randfiguren, je hebt ook al aan de hoofdfiguren meegewerkt. Geassisteerd. Ja, dat is assisteren, dat bleef assisteren. Maar hoeveel mensen ben je dan zo om te assisteren tegelijk aan zoiets bijvoorbeeld? Nu eigenlijk niet zoveel, denk dat er maar 3 SFX-assistenten zaten en hun ploegje was misschien twaalf SFX-artists. Dat is niet dat elke dwerg zijn eigen team heeft. Nee, elke dwerg heeft zijn eigen artiest, maar niet elke artiest heeft een SFX-artist. Dus we waren maar met 3 voor iedereen. Maar dat was eigenlijk niet zoveel, he? Maar ja, je moet eigenlijk die mensen in haar make-up zelf kunnen doen, he? Het is eigenlijk niet dat je standaard twee mensen hebt om SFX... Dat is ook anders, he? Ondertussen heb ik al veel meer protheses zelf aangebracht. Heb je ietsje kleinere protheses, ook al is dat de voorhoofd en de neus en een kin... Dus dan is het veel gemakkelijker met twee\'ebn, maar die hebben een hele pak aan, he? Ja. En dus dat wil zeggen dat de helft al een grote helm is, precies. Ah ja, oke. Snap je? Dus dat kan eigenlijk wat overschot zijn aan protheses, dat wil je zeggen? Nee, ik wil zeggen dat het fijn werk is voor de neus en voor nog twee andere protheses. Maar er zijn veel grote protheses die veel makkelijker zijn voor aan te brengen dan iets die heel specifiek op moet. En dus het was vrijdag, ik had het gedaan, de second unit was wrapped en ik kom head of department van make-up en haar tegen en ik vroeg naar... Ik zei, ja, ik heb gedaan vandaag, als je mensen zoekt voor make-up. Ik ben beschikbaar vanaf maandag. Ah ja, oke, het is goed, kom maandag maar af. Oh, my God. Ik heb nog een maand haar en make-up gezeten, vooral ook voor de dwergen en elfen. En dat was de whole hobbit, die was wrapped. Dus dat waren de laatste drie maanden. Dus je hebt wel de wrapparty meegemaakt. Ah, nee. Allez! Ik zat op vliegtuig. Allee. Ik weet het. Ben je dan teruggekeerd? Ah ja, dan ben ik na twaalf maanden teruggekeerd naar Belgie en in Belgie beseft van, goh, ik denk dat ik toch beter daar bleef hoor. Allee. En waarom ze doen? Waarom dacht je van, goh, ik wil terug? Omdat het daar heel mooi was, omdat ik daar ondertussen een kleine community had opgebouwd. Wat ik de max van aan Wellington is, is dat iedereen heel creatief is. Dat is direct alles wat ik wou. Ja, dat was echt een plek die je nodig had. Ja, en in Belgie moet je... Je mag creatief zijn of je mag kunstgericht zijn, maar je moet er wel direct geld mee verdienen. En het moet goed, direct heel goed zijn. Het moet ook slim zijn. Het moet ook... Allee, je moet kunnen verkopen. Je moet kunnen verkopen. Maar ik was nog echt van alles aan het leren. En ik vond de community van iedereen die echt zijn lat heel hoog legt. Ja, ja. Maar ook nog leert en elkaar helpt. Want dat heeft ook een veel... Dat is een soort community die je veel meer helpt. Die zegt, als je iets niet weet, je vraagt ze gaan het uitleggen. Ja, ja. In Belgie toen, in de tijd, was dat... Want ik ga het niet zeggen, hoor, was niet dat je met mijn geheimen wegloopt. Maar nu nog. Nog altijd. De beste zijn. En eigenlijk, dat is heel jammer, want eigenlijk blijft het niveau daardoor laag. Ja. In Belgie. En dat is ook natuurlijk, je kan veel delen, maar het kan ook, het zou ook een beetje mogen terugkomen. Dus dat is de cultuur die ik je cre\'ebert e. Ja. Maar die laatste twee maanden werden dan wel betaald? Ah, vanaf dat ik mijn werkvisum had, mocht ik geld verdienen. En dan had ik eigenlijk alles terugverdiend van wat ik verdaan had in dat jaar. Maar ja, het was wel keihard werken. Hoe zag zo'n dag op set er eigenlijk uit? Dat is sowieso twaalf, veertien, zestien uur. Ook in die ateliers? Nee, Weta workshop was eerder twaalf. Ah ja. Maar dat ook veel is, want je zit binnen. Want als je op set stond, was dat dan in de trailer? Of was dat ook echt op set en bijwerken? Beiden. Maar dat was zo heerlijk. Dus voor de eerste keer dat ik op set kwam, Tamy Lane had gezegd, ah, sorry, ik moet nog even een make-up doen. Wandel maar een beetje rond. Je moet maar een keer rondkijken. En dat zijn verschillende sets, die er ongelooflijk professioneel uitzien. En dan zie je daar plots zo een dwerg weg hobbelen. Of een Orc met telefoon in de hoek. En echt was zo, oh my god. Ja, je mocht daar waarschijnlijk ook geen foto's van nemen of zo. Dat was wel waarschijnlijk heel beschermd. Ja, dat is wel. Ik heb twee foto's. Ja, oh my god. Maar waart ge niet constant aan het fangirlen van, oh my god, ik sta hier op... Dat is wel echt een gigantische filmset om als eerste filmervaring, toch? Ja. Dat vond ik ook. Ik had een beetje kort filmervaring en ik had een klein beetje filmervaring, maar ik wist,begot , van zo weinig. Ja. Ik heb alles geleerd in Nieuw-Zeeland. Het echte, ik heb geleerd in Nieuw-Zeeland. Ja, het set leven. Maar je werd ook al fan waardoor je er... Van Lord of the Rings, omdat die boodschap zo schoon was. Ja. En omdat die make-up zo goed waren. En ik heb dat altijd belangrijk gevonden, dat je een film hebt die iets betekent. Ja. En die een meerwaarde betekent. Ja, het is wel fijn dat dat dan terugkomt en dat je daar dan ook effectief... Allee, oke, The Hobbit is niet hetzelfde als Lord of the Rings, maar het valt onder dezelfde koepel. Dus het is wel tof dat je daar dan eigenlijk tussen de dwergen die je telefoons op nemen staat... Waren er eigenlijk nog Belgen? Wacht e Ja, ja, ja, tuurlijk wel. Ja, want er was een andere Belg die op set werkte en hij noemt Bruno Dubois. Maar ondertussen is dat een hele grote 1AD , hij had zelf ook regisseren, maar toen was hij first AD van second unit. En mensen hadden gezegd via via tegen hem van ja, er werd nog een Belg op set. En hij had gezegd tegen hen van zeg een keer dat ze goeiedag komt zeggen. En ik had zoiets van, pfft, nee e . Ik ben ik hier in Nieuw-Zeeland. Moet ik in de Belgen? Ja, typisch Belgen. Ik ben juist geen Belgen zien. En uiteindelijk is hij mij komen opzoeken en wij kwamen heel goed overeen. Dat is echt ook een hele leuke... Je hebt dat samen gebarbecued. Ja. Dat was een andere barbecuetje. Dat had ik wel gedaan. Want je hebt na The Hobbit, heb je daar nog negen jaar gewoond, constant aan het werken geweest en daar projecten gedaan. Want al die internationale films, was dat dan vanuit Nieuw-Zeeland dat je dat gedaan hebt? Ja, veel wel, he. Niet constant. Ik heb ook nog een paar jaar lesgegeven in Weltech Dat is nu ook veranderd van naam. Maar toen heette dat Weltech Dat vond ik ook heel leuk. Ja, wat is dat? Een school voor special effects? Nee, make-up. Ja, maar echt een hele deftige opleiding. Ik denk dat ik nog nooit zo'n deftige opleiding gezien heb. In Nieuw-Zeeland. Overal. Dus moest er iemand luisteren en zeggen, ik wil naar Nieuw-Zeeland. Is dat een school dat je zou willen aanraden? Nu ben ik daar wel al een aantal jaren weg, he. Ja, maar toen wel. Toen wel. En dat hangt heel erg af van je docenten en van het niveau. Maar Danny Pike was daar het hoofd van. Zij is wel gestopt ondertussen. Maar ze was een Duitse. En zei dit, fantastisch goed. Dus dat was supergoed onderbouwd. Als je daar uit de lessen kwam, kon je echt iets. Ja. Dus ja. Enfin, daar heb ik wel les ook nog gegeven. Inderdaad, op films gewerkt. Dat bleef wel een beetje zoekend. Het is niet dat ik dan direct projecten achter project heb. Omdat Wellington is een heel klein stadje. Dat is een beetje gelijk Gent, nog een beetje kleiner misschien. Tussen Gent en Brugge. Maar heel idyllisch aan een haven, een heel tof stadje. Maar eigenlijk, meer producties werden gefilmd in Auckland. Uiteindelijk ben ik dan verhuisd naar Auckland. En dan ben ik wel veel meer in producties terecht gekomen. Ja, ja, ja. Want het zijn niet alleen maar Nieuw-Zeelandse projecten dat jij gedaan hebt, toch? Maar ja, er is hem daar ook een Tax shelter. Dus dat wil zeggen, dat worden in Nieuw-Zeeland gefilmd. Maar dat zijn internationale projecten. Datzelfde, like Shenara Chronicles. Ja. Dat is niet Nieuw-Zeeland. Dat werd wel in Nieuw-Zeeland gefilmd. Dat was met Austen Butler. En dus daar heb ik ook vier maanden op gewerkt. Ook heel fel, van uren, weet ik veel wel. Wel heel tof. Maar de zo'n series, dat zijn Netflix-series. En die komen ze dan eigenlijk shooten in Nieuw-Zeeland voor de natuur en de... Ja, en de Tax shelter. Ok. En ook omdat daar waarschijnlijk al qua crew heel veel zit. Crew is heel professioneel. Van crew, er is daar gewoon heel veel crew. Ook van make-up artiesten. Maar de films zijn veel groter. Gelijk op... Ja, qua budget dan bedoel je. De films zijn groter qua budget ook. En ook van mensen die meedoen, he. Ja. Ja, als je spreekt over second, third unit en zo. Ja, het is... Dat kunnen niet vergelijken. Nee, je kunt dat niet vergelijken. En dan de Hobbit hebben ze twee jaar gefilmd. En dan... Zoals bijvoorbeeld Chief of War, dat ik twee jaar geleden aan meedeed. Ja, hoeveel man staat er op... Hetzelfde als de Hobbit, dat is op z'n minst 200 man. Ja, ja, ja. 500 man. Ja, niet gezeverd. En dat is met... Dat is met ik weet niet hoeveel extra. Dat is met oorlogen. Ja, dat iedereen gemarkeerd wordt. Je moet dat coordineren. Ik niet, he. Nee, ik bedoel... Iemand moet dat coordineren. Iemand moet dat coordineren. Ja, dat is wel, he. Slaapt die persoon. Ik weet het niet. Want je... Ja, bij de Hobbit waren we dan aan het assisteren meer. Of tweede. Hoe ben je dan naar chef gegaan? Ja. Was dat in Nieuw-Zeeland ook al? Of was dat dan al eens dat je naar Belgie terugkwam? In Nieuw-Zeeland zou ik dat nooit willen doen. Nee? Dat is echt te groot. En dat het te groot is. Ja, en gewoon te groot. Je moet... Nee. En ik denk dat je leert het liever op kleinere projectjes. En dan groei je langzaam dan dat je op een groot project gesmeten wordt. Ja. En ook hun cv is niet die van mij. Het is niet omdat er de Hobbit op staat. Voor hen is dat gewoon... Ah ja, oke, ja. Ja, weer een. Maar ja, voor ons is dat... Ja, het is dat. Er zijn er geen tien die dat gedaan hebben. Nee, ja, dat is waar. Maar nee, in Belgie gewoon... In die jaren tussendoor sowieso kwam ik elk jaar naar Belgie. En dan per toeval kreeg ik een projectje. En dan was ik daar aan het cheffen. En dat groeide gewoon altijd langzaam. Want je bent naar Belgie teruggekomen rond Corona zeker, he? Definitief, ja. En hoe was dat? Om terug te keren? Ik was drie weken terug. Ja, en ik ben dan gaan wonen in Brussel. Voor de eerste keer. Want ik woonde ervoor in Gent. Nu, ik vond dat leuk in Brussel. En dan twee weken later was het lockdown. Ja. Dus dat was het lockdown voor heel lang. En ik zat daar ook in Brussel toen in lockdown. Ah, ja. Ja, maar je kende. Voor mij was dat ook zo... Ja, dat was zo ja lap. Maar dat viel wel mee. Want eigenlijk heb ik een tussendoor jaar gehad. En dat is dat jaar. Wacht, om duidelijk te zeggen, ik ben terug gekeerd van Nieuw-Zeeland naar Belgie. Omdat ik een productie gedaan had in Nieuw-Zeeland die echt niet tof was. Die echt messen in elkaars rug staken. En dus ook een heel team, natuurlijk. Dat is niet meer dacht. Maar dat was echt niet oke. En hoe lang was dat project? Dat was dan ook vier maanden. Maar dat is dan vier maanden, weer zestien uur per dag, is het daar kapot. Dag in dag uit met mensen die je eigenlijk niets gunnen. Ja. En waarvan je je hele tijd moet opletten als je fouten gemaakt hebt. Ja, dat is echt just. Want het komt... Ja, het zal wel op een of andere manier gebruikt worden tegen jou. Maar dat is... Ja. Fouten maken doe je eigenlijk sowieso wel niet. Maar dat gebeurt meer als je in een team zit waarin je je echt niet goed voelt. En wat voor fouten zijn dat dan? Goh ja, dat weet ik eigenlijk niet. Iets verkeerd geplakt. Nee, dat je toevallig dat bloed niet mee hebt, terwijl je dat wel moest meedoen. Ja. Verkeerd plakken nu wel niet. Maar ja, ik zeg maar iets. Want dat is dan al iets echt van fout. Maar eerder zo, ja... Of je hebt net iets gezegd. Ja, of er wordt geroddeld en er wordt... Ik weet het niet. Nee, dat was echt niet leuk. En mijn relatie van toen is dan gestopt. En toen had ik zoiets van, weet je, ik heb het gehad. Ja. Ik wil terug naar mijn familie. Het is al straf dat je nog tijd had voor een relatie eigenlijk. Als je zestien uur per dag op set staat, vier maanden lang, dat is zo heftig. Ik denk dat mensen zich dat niet kunnen inbeelden. Wat voor leven dat is. Ja, dat is overleven. Ja. Dat is werken, slapen, het weekend proberen een beetje uit te slapen. Want tussen twee grote films of twee grote projecten in Nieuw-Zeeland, had je dan ruimte om even te landen en een leven te hebben? Ja. Ja, ja, dat wel. Dus sowieso... Maar dat had ik dan eigenlijk al, na Shannara Chronicles, had ik sowieso een maand nodig om gewoon te bekomen. Ja, maar ik snap dat, ja. Om gewoon weer niet moe te zijn en me goed te voelen. Niet dat ik ongelukkig was. Ik vond het wreed tof. Maar ja, heel je leven is die set. En alle mensen op set zijn je leven op dat moment. En je hebt gewoon geen sociaal contact. En je kunt niet zeggen, ik ga een keer uitzitten tot ik weet niet hoe laat, want ja, morgen moet je daar terug staan. Ah ja, dat is sowieso. Dat is zo, he. Nu, ik heb daar ook goede vrienden gemaakt. Ik vond dat ook heel tof. Maar het is gewoon fysiek. Ja, dat is waar. Recoveren, dat heb ik sowieso al een maand voor nodig. En dan duurt het wel nog even voordat je weer werk hebt. Ja. Maar je hebt dat wel genoeg verdiend om een heel eind verder te kunnen. Maar je hebt wel een hele grote aanslag gedaan op je lichaam. Ja, zo is de filmsector eigenlijk, he. Je werkt heel hard, kort op elkaar. En dan heb je weer x aantal maanden geen werk. En wil je eigenlijk ook geen werk doen om te kunnen bekomen. Ja, of toch zeker een eind eventjes niet werken. Ook om terug energie te hebben om in een nieuw project te steken. Ja, ja, ja. Want dat is fysiek, emotioneel en mentaal. Ja, ja. Nu heb ik een filmproject gedaan en ik was terug 4 december. Dus nu zijn we begin maart. Nu begin ik te voelen van, moest er nu een project komen die binnen twee maanden start? Of drie maanden? Ah ja, nu ben ik er klaar voor. Dat zou kunnen. Maar dat is echt ook, ja, emotioneel, fysiek en mentaal. Ik kan me dat niet inbeelden. Ik heb veel kortfilms gedaan. En dan stond ze twee, drie weken. En dan daarna was ik zo, ik heb geen leven meer. En ik zit hier als maar op die set. Dat was maar twee, drie weken. Ik kan me dat niet inbeelden. als je vier maanden. Je ademt dat in, he. Maar Belgische films of de films die ik nu internationaal doe, doen we meestal maar 1.5 maand Of 1.5 of twee maanden. Ja, maar je zit toch nog altijd in. Het langste wat ik heb gedraaid, dat was negen weken. En dat was zeven weken in Frankrijk en dan twee weken in Belgie. En daarna heb ik ook echt... Je moest mij even niet spreken over op set staan. Ah, ja, ja. Echt niet. Ik kon me niet schelen als ik daar een kans ging missen of zo. Maar nee, ik ging dat echt niet doen. Ik moest echt terug mijn batterijen opladen. Ja, ja, ja. Mijn leven terug op orde zetten. Alles wat ik had laten vallen om dat te gaan doen, terug in handen pakken. Dus ja, ik snap dat zeker. Maar, zoals die film die ik nu deed, dat was in Barcelona. Punt is, doordat je weg bent, ben je er alleen maar mee bezig. Ja, het is makkelijker misschien. Ik vind dat ergens wel makkelijker. En dat is een volledige focus en dan gedaan. En mis je Nieuw-Zeeland of ben je wel blij dat het nu een ander hoofdstuk is? Goh, nee. Ik ben heel blij dat ik in een nieuw hoofdstuk zit en dat ik terug ben. En ik wil niet meer terug, maar ik mis wel het schoon land. De zuivere lucht Maar staat de deur dan nog open om toch misschien terug te gaan? Ik heb mijn residentie visa, dus ik kan eigenlijk sowieso altijd terug. Ik kan mijn hele leven daar werken. Maar ja, ondertussen heb ik hier een nieuwe partner. Die kan niet zomaar mee. En ook werkgewijs Waarschijnlijk worden je meer hier teruggeboekt in plaats van daar? Of krijg je nog wat voor aanvragen? Maar ik ben dus twee jaar geleden terug geweest. En dan heb ik op Chief of War. En dat zijn veel mensen dat ik ken. Maar je voelt wel van, oh ja, het is juist... Ik woon hier niet meer en ik hoor hier eigenlijk niet thuis. Ja. Dat klinkt zo fout, maar als jij er zo lang woont, zoek je wel je eigen community. Ja. En je zoekt echt zo'n nieuwe familie. Ja, ja. Dat is de familie die je kiest dan. Ja. En je hebt ook die geborenheid nodig en verder. Allee, zo al die dingen. En je merkt van, ja, mijn maten zijn daar nog en je spreekt er mee af. Maar je hebt niet dat gevoel van, oh ja, het is hier dat ik me... Dat ik aard. Ja. Terwijl dat het grootste was dat ik wel mistte als ik daar was. Dat je, in het begin niet, maar op het duur wel merkt van, ja, de familie waarop je terugvalt, bijvoorbeeld, als het echt moeilijk is of als je een lastig moment hebt in je leven of dergelijke. Je hebt heel veel mensen waaropje terugvalt. Natuurlijk. Die vrienden dat je al altijd gekend hebt. En anderzijds, dus dat mis je wel. En als ik terugkwam, was dat zo'n opluchting. Ja. Ook al is het land minder mooi of ook al... Allee, als je daar thuis komt, dan ga je gewoon... naar het strand en je hebt het gevoel dat je in vakantie bent. Ja. Weet je wel? Dat is direct fantastisch. Amai, zalig. Ja. En echt, en fenomenaal mooi, maar dat staat niet ten opzichte... Dat wiegt niet op ten opzichte van de psychologische kant ervan of de emotionele kant van, ah, ik ben thuis. Dat is een groot iets. En ik denk, doordat ik daar lang zat en daar zo doelgericht en gedreven zat, was dat ik daar met heel veel plezier. En merk je dan niet dat ik dat eigenlijk toch nodig had? Ik had ook mijn lief, maar alles valt terug op je lief. Ja. En dat heb je ook niet door, dat dacht er een eindje. En dan, nu heb je dus dat veel differentieerders. Je moet veel rollen vervullen tegelijkertijd. Ja. Of je moet zelf oplossen, heel veel. Of bij jezelf het troost vinden. Dus je wordt er wel sterker van, emotioneel, maar toch nee Ja, ik snap je. Ik heb ook in het buitenland gewoon vijf jaar. En toch, elke keer als ik terugkwam naar Belgie, was dat zo... Als ik de grens overging, zo... Ja. Ik kan zo terug, ik snap alles of zo. Ja, ja, zoveel gemakkelijker. En de humor, zoveel gemakkelijker. Ja. Mijn beste vriendin is getrouwd, mijn Amerikaan, en die zegt dat altijd zo... Ah, ik ben zoveel grappiger in het Nederlands. En die weet niet hoe grappig ik ben. Terwijl, zij is perfect tweetalig, ze kan perfect Engels spreken. Maar zo humor, of nostalgie, of gelijk gewoon... De films die je zag als kind, zo kleine dingen, dat zorgt dat je makkelijker connectie hebt. Ja, ik heb dat ook met mijn vriend. Hij spreekt Spaans, ik spreek Nederlands, we spreken samen Engels. En dat is alle twee ons moedertaal niet, dus automatisch heb ik net hetzelfde. Die weet ook niet hoe grappig dat je bent. Die snapt dat echt niet. Die mist echt iets. Ja, die mist iets. Ja, ik verstaat. Nee, maar ja. Dus ondertussen weten we dat Barbara op de hobbit heeft kunnen werken. En we weten natuurlijk ook dat Niki een hevige fan is van Lord of the Way. Oei, het is een quiz daarvan. En de hobbit zo. Dus ik stel voor dat wij hier een klein quizje gaan houden. Emilie wil mij eens de kukken zetten. Oh nee, maar mij ook, want ik ben er zo slecht. Ja, mij moet het al zeker niet vragen, dus ik ga gewoon scheidsrechter spelen. Als ik te dom overkom, dan kutten we dit. Maar ja, als het filminhoud is, dan is het niet te dom. Oke, zijn jullie er klaar voor? Ja. De quiz. Zijn je klaar voor de quiz? De grote hobbit quiz. Oh my god. Ja, zeg wel. Oke, eerste vraag voor Barbara. Oh god. Welke stad wordt in het begin van de film door Smaug vernietigd? Maar ziet, maar ik weet dat allemaal niet zo. Ik weet dat helemaal niet. Is dat A, Rivendell, B, Escargot. Escargot. Ah ja, sorry. Denk dat die is. Escarot Weet je? fale fale. Ja, je bent een fan, he. Ok, B, Escargot. Hoe spreek je dat? Ik heb niet horen wat dat gaat. Maar ik mag niet kijken. Of C. Want bij Escargot, ja. Ja. Of C. Of C. Ik heb al de slappe lach Oke. Of C. Dale. Dale, zeker? Ik weet het niet wat. Is Escargot. Is Escargot. Ah, Lake Town. Maar ja, je hebt Lake Town tussen. Wat is geschreven? Ik ga nu ook wel toegeven dat ChatGPT mij geholpen heeft bij deze quiz Het is Lake Town. Had je dat gezegd? Ging ik het sowieso weten. Ok, jawel. Kijk, ik ga het goedkeuren. Maar hoe kon je nu denken dat ik Escargot zou gezegd hebben? Wat is dat? Ok. Grappig. Ok. Niki, ben je klaar voor de tweede vraag? Dan wordt hij aan mij gesteld. Ok. Welke acteur speelt de Elfenkoning? Is dat A. Orlando Bloom. B. B. Hugo Weaving. Of C. Lee Pace. Ja, niet Orlando Bloom. Maar wat wel weet ik niet? Ik weet het. Ok, voila. Zeg maar. Lee Pace was zijn broer werkte in de weta workshop. Ah, vanaf. Dat is zo dat ik het weet. Nice. Ok, de volgende ga je ook wel weten, denk ik. Welke kleur contactlenzen droegen de acteurs die orcs speelden? Is dat A. Rode lenzen. B. Gele en zwarte lenzen. Of C. Witte lenzen. Gele en zwart. Yes. Volgende vraag. Eentje voor Niki. Met wat wordt smaug uiteindelijk gedood? Is dat A. Een zilveren speer? B. Een zwarte pijl? Of C. Een magisch zwaard? Een zwarte pijl. All right. Dit weet ik. Aplausje voor Niki. De volgende is sowieso voor Barbara. Welke acteur moest het langst in de make-up stoel zitten voor zijn transformatie? Oh. A. Thorin. B. Smog. C. Azog. Of D. Dwellin. Azog. Toch? Dat is die met zijn wit. Helemaal Ja. Ja, ja, ja. Je had nog geholpen in die demaquillage. Ja, ik was even... Oh, wauw. We waren met vier. En dat duurde nog een uur en een half met vier terzelfde tijd om heel die make-up, al die protheses af te doen. Maar dat was echt van kop tot teen, toch? Van kop tot teen. Maar dat was echt verschrikkelijk, want dat stonk ook gigantisch. Hij rook en hij dronk. Ik moet dat misschien niet zeggen, maar dat was... Hij spreekt geen nederlands Hij luistert, denk ik. En dus ben je aan de geurkaarsen, whatever, daar allemaal staan. En dat was, ja, protheses. Iemand die rookt en drinkt, dat stinkt erdoor. Ja. En dat ging af. En ik vind dat dat sowieso soms een specifieke geur heeft. Allee, special effects in het algemeen kan zo... Ja. Al die producten... Het is te zien hoe groot dat je protheses zijn. Die fies. Nu, als dat nog gewoon gezicht is of een wondje of dat... ca va. Dat is niet echt per se, maar zo heel compleet. En dan nog ook zijn stunt, ok. Dan had je de stuntversie, ok. Dus dat is nog meer zweet, he. Oh, nee. Ja, en dan werk je toch met andere lijmen, denk ik, of niet? Nee. Voor dat zweet, nee. Thelisis, he Thelisis, ja. Niki. Welke orc is de hoofd antagonist in de film en heeft een bijzonder kenmerk aan zijn uiterlijk? Ah ja, we hebben het net gezegd, toch? Azog? Ah ja, dat is waar. Dat is maar te wit. Ok. En wat is zijn kenmerk? Dat hij wit is? Ja. Ja, volledige wit. Ah ja. Ja. Ja, ik vind dat spannend. Ik kom hier zo zeggen. Ja, ja. Ik hou van LOTR. Er is er stress voor. Ja, ik verstaat. Maar ik heb nog een vraag en dat is gewoon tof om te weten ook. Laatste vraag. Barbara, hoe lang duurde het gemiddeld om een dwerg klaar te maken voor een draaidag, inclusief make-up en haar? Ja, maar ja, je had gewone dwergen en je had de hoofdspelers in dwergen. Ok, jawel. De hoofdspelers in dwergen, dat was allemaal prothese, maar met hele grote stukken. En dan hadden zij hun armen en hun voeten, die zaten in voorgemaakte protheses. Dat is gelijk een glove, een handschoen dat je in kruipt. En handschoenen, voetschoenen, dat zij inkropen en dan anders in hun pak. Dwergen op zich was het eigenlijk vooral haar die gedaan wordt en ook wel wat make-up, maar die had niets van protheses en dan, ja, dan moest dat zo vlug mogelijk. Hoeveel heb je? Twintig minuten of zoiets? Amai. Twintig minuten voor een per dwerg? Ja, dat moet wel vooruit gaan. Je moet weten wat je doet, dat moet je juweeltjes in en weet ik veel wat. Ja, dat is wel fel. Volgens mij. Hetzelfde voor de mens, hetzelfde voor de... Elfen nie, want dan had je elf oren en dat is gelatine gemaakt en eigenlijk is dat heel moeilijk om te plaatsen. En dat duurt wel even. Ik wist niet dat dat gelatine was. Ja. Ik zou denken dat dat... Dat dat silicone is. Was dat altijd al zo? Was dat bij Lord of the Rings ook zo? Of is dat nu veranderd met The Hobbit? Dat weet ik niet. Dat was nu met The Hobbit, maar dat zal wel... Ja. En weet je waarom? Omdat je gelatine heel mooi kan doen overlopen in de huid, he. Maar dat kan heel vrije plakboelen. Ja. En wat dat lijkt mij, he. Nee, niet als je hem aandoet, maar wel voor hem aan te doen. Dus eigenlijk in de Shannara Chronicles was dat ook met allemaal elf oren die perfect moesten zitten. En dus, ja, in het begin duurt dat twee uur en een half. Ik heb dat wel teruggekregen naar drie kwartier. Maar dat is echt achter vier maanden elke dag. Dus nu kun je echt blind een oor plakken. Het is wel alweer eventjes geleden. ok. Ik heb ook nog een vraag. Heb je Peter Jackson ontmoet of niet? Ah ja, hij liep al op set de hele tijd, he. En is die tof? Nee. Nee? Oh my god. Sorry. Maar Andy Serkis is de max. Dat lijkt mij wel. Ja, die was echt de max. Die was die bleef vriendelijk, bleef... Je bent gewoon beleefd. Nee, Peter Jackson, die gunde je niet veel blikken waardig. En die kon ook... Ja, die kon ook nogal bruut uit de hoek komen. Ja? Ja. Maar ja, niet zo erg gelukkig. Maar op zich wel... Met iedereen van de crew komt die wel in contact. Of was dat echt elite? Je mocht niet met hem praten. Zijn eigen trailer voor make-up en zo? Ja. Peter Jackson is de regisseur, he. Die is gaan we eruit knippen. Die zal ook wel zijn eigen trailer gehad hebben. Sorry, dat is niet. Maar nee. Inderdaad, je laat die persoon gewoon met rust. Ja. Zelfs like Ghost in the Shell met Scarlett Johansson. Die was ook... Je mocht daar echt niet te veel mee praten. Er is een make-up-assistent ontslaan geweest van Nieuw-Zeeland die in haar trailer werkte omdat ze te veel praatte. Is dat echt? Ja. Zij ging ook heel vermomd rond op straat met de hoed en de bril. En dan gaf ze... Dan smeet ze een productiefeestje voor iedereen. Dat gaf ze voor iedereen. Waarom? Omdat het dan op haar gemak is. Iedereen kent haar. Iedereen doet normaal met haar. En niemand valt haar lastig. Dus zij is daar met haar lief in een jeansbroek en een t-shirtje toegekomen. En ze heeft zich hele avond geamuseert me daar met haar maten. En heel de productie is daar. Amuseer je hem ook. Maar laat haar met rust. Ja, dat wordt wel zo gedaan. Je houdt wel afstand. Maar de hierarchie tussen... Allee, op set in Nieuw-Zeeland. Is niet zo strik gelijk in Engeland. Dus daar mag je wel... Mag je praten met wie dat je wel. Dus binnen je department komt iedereen goed overeen. Maar het is meer met de sterren dat je moet oppassen. Met de sterren doe je dat niet. En dat is ongeveer het enigste. Maar jij hebt ook al grote sterren gedaan, toch? Nee, want gelijk op Austin Butler heb jij toch ook zelf gedaan? Ja, maar toen was hij nog veel jonger. Ik denk nu dat hij... Toen had hij nog June niet gedaan. Of Elvis niet gedaan. Ja. Dus ja, dat was heel makkelijk. En nu als key, of als head of department, Doe jij dan vooral de grootste sterren en uw assistenten de rest? Ja, maar dat hangt ervan af wat de planning is. Ja, ik probeer dat wel. Ik doe de moeilijkste make-ups. Ja. Eerder. Want nu heb ik bijvoorbeeld Fronterra, dat ik gedaan heb, de special effects deed ik. Omdat ik daar het meest ervaring in heb. En dus heb ik andere hoofdacteurs en andere mensen. Ja. Ja, dus waarschijnlijk ben je ook redelijk selectief in welke films. Of projecten dat je aanneemt. En neem je niet gewoon elke film dat op je pad aankomt. Toch? Lees je eerst een script en zeg je dan van... Ja. Dat is iets voor mij of dat is niks voor mij. Ja. Of welke criteria kies je meestal? Ik weet niet, van mij moet er echt een boodschap in zitten die deugt voor onze wereld. Voor het vrouwschap in de wereld. Ik ben geen keiharde feminist, helemaal niet. Maar het moet wel... Als je mij gewoon een film geeft zonder inhoud. Als ik echt, echt, echt, echt nood heb en werk, goed. Maar anders... Liever niet eigenlijk dan. Ja. Dat is ook niet altijd makkelijk, want je hebt O Corno gedaan. Ja. Maar dat is ook een heel zwaar thema. Over abortus. Ja, want ik heb gezien dat je dan ook zo de littekens en zo gedaan had. Hoe kun je daarop voorbereiden? Goh, eigenlijk mijn taak blijft haar en make-up. En O Corno was make-up. Daar heb ik gewoon mijn make-up geweest op voorbereid. Maar ik vond dat... De inhoud van die film was heel belangrijk, omdat abortus... Ja, dat was lang niet... Dat mocht niet in Spanje. Dat mocht ook niet in Polen. Dan zei Polen bijvoorbeeld weer van... Het is goed, mag wel. Dan weer niet. En eigenlijk zijn die thema's wel heel belangrijk. Ja. Dat is eigenlijk... Ik bereid mij daarop voor. Gelijk dat je gewoon een film op voorbereidt. Make-up gewijs En dat is het. Maar ik vind het wel belangrijk dat zo'n film getoond wordt. Ja. En dat is ook wel een vraag dat ik heb. Je neemt dan een film aan. Je krijgt dan een script. En hoe begin je dan eigenlijk aan je voorbereiding? Hoe loopt dat, zo'n voorbereiding, voor een film? Voor jou dan? Want iedereen doet dat anders. Ja, dat weet ik dus niet precies hoe de rest dat doet. Nee. Dus ik ben wel nieuwsgierig. Hoe begin jij daar dan aan? Ik lees inderdaad gewoon heel dat script. En ik kijk direct... Ik bedoel, ik leg de breakdown van wat er gaan nodig zijn. Want probleem... Allee, punt is niet probleem. Maar wat er gebeurt is, je krijgt een script. En dan niet veel later is er al direct een lezing. Met iedereen. elke H.O.D. Allee zit er dan. En dus dat wordt redelijk in detail besproken. En dan later zoek ik mijn team en check ik hoeveel mensen dat ik ga nodig hebben. Maar wat een heel belangrijk detail is, dat ik toch wel recent geleerd heb, is dat je toch direct moet checken hoeveel extra's er bij gaan zijn of niet. Maar bijvoorbeeld O Corno... Met extra's bedoel je extra personages in de film, he? Ja. Ja, en achtergrondmensen. Ja, ja, voila. Bij O Corno was dat te doen omdat er nu... Dat hadden veel mee. Dat was te doen voor mij om de extra's erbij te nemen. Bij Frontera, wat ik net gedaan heb, waren er heel veel extra's. En er waren fittings... Het was een oorlogsfilm, he? Het is een oorlogsfilm, maar ja, ik had wel een aantal heel... Ik had mensen ingeschat, maar het waren er veel meer. En op de eerste draaiddag hadden we bijvoorbeeld... We zaten op locatie, hadden we alle hoofdacteurs, hadden we... Ik weet niet hoeveel extra's. En dan waren er fittings geplant op dezelfde dag. Allemaal op de eerste draaiddag. Allemaal op de eerste draaiddag. Dat was de hel. Want ik zag zo, ja, je kan gewoon ergens dezelfde tijd zijn. Je team moest zich nog vormen. Ze zoeken altijd een beetje van jou. Ze zijn nog niet met elkaar afgesteld. Nee, nee, nee. Dat was echt scherp. En dus dacht ik van, oh nee. Ik heb echt iemand nodig die crew alleen... Die extra's alleen doet. En dat ik mij alleen kan focussen op de hoofdacteurs. Als je dan zo lang op set gaat draaien met je team, dan is het natuurlijk wel belangrijk dat je goed overeenkomt met elkaar. Dus mijn vraag is een beetje, op welke criteria ga je af? Als je naar assistenten zoekt of zo, make-up gewijs, of skills gewijs, welke skills hebben ze nodig voor op een filmset te kunnen staan? Maar ook sociale aspecten. Wat is er belangrijk voor je om met iemand samen te werken? Ja, dat sociale aspect is giga belangrijk. Bijna belangrijker dan een skill dat ze net niet zouden hebben, omdat je dan altijd kan aanleren. En dat is, dat sociale aspect is super belangrijk. Ja, wat je doet is je intuitie gebruiken. Ja, maar hoe moet iemand zijn om op set te staan? Om op zo'n filmset te... Allee, welk sociaal aspect vind je heel belangrijk? Ergens een open-mindedheid Een open-minded in de zin van, dat kan heel goed zijn, en een persoon dat heel goed weet wat die kan, en hoe die het moet doen, en al of niet. Maar dat kan heel goed zijn, dat ik zou zeggen van, ik wil het op die manier en niet op die manier. Ja. Want ik wil per se die look krijgen, en dat je niet iemand hebt die koppig is en zegt, ja, maar nee, nee, nee, het moet zo... Eigenlijk wil je, denk ik, geen personen die in discussie gaan. Jawel, een overleg? Absoluut, 100%. En ik ben heel voor overleggen en overeen komen en dat bespreken, maar niet van, ja, maar nee, he, want... Ja, ja. Zo, en dat is te moeilijk. Ja. Je hebt daar geen tijd en geen energie voor. Je moet kunnen samenwerken, maar niet zo... Ja, het is samenwerking. Ja. Dat is belangrijk. En een bepaalde flexibiliteit. Dus dat is eigenlijk een beetje van hetzelfde, he. Ja. Flexibiliteit, maar ook flexibiliteit naar uren toe. Ja. Omdat je niet weet, he, dat kan plots zijn dat je langer moet werken, dat kan plots zijn dat je niet de eerste bent die naar huis mag gaan, dat kan plots zijn. Dat is... En dat is per toeval. Dat is sowieso, als chef blijf je tot laatste. Dus voor jou is het nooit geen discussie. Maar voor de rest, ja, ze moeten overeen komen, ze kunnen moe zijn, er kan niet iemand zijn die het lastig heeft. Dus dat iemand anders daarvoor een eindje moet inspringen, en dat heb je nodig. Ja. En heb je een vaste rechterhand, waar je altijd mee samenwerkt? Of je hebt een team dat je uit kunt kiezen? Ik vond het team waar ik nu laatst mee gewerkt heb, dat was heel tof. Maar eigenlijk, nee. Omdat soms werk ik alleen, soms heb ik een assistent nodig. Het moet al passen dat iemand zin heeft voor. Dat is toevallig dat ik al heel de tijd films in Spanje doe. Ja. Maar ja, eigenlijk loopt dat goed. En ik heb er met een film, met de O Corno Award gewonnen, dus dat gaat eigenlijk wel te ronde. En eigenlijk lopen al die films heel goed, waardoor er bij hetzelfde productiehuis terug terechtkomen. Ja. En iedere keer vragen of ik hem wil doen. Dus... Dat is de max, he. Ja, dat is wel fijn. Maar ja, nee, je moet dus iemand hebben die het ziet zetten, om in het buitenland te zitten voor een eind. Plus, in Spanje doen ze ook heel veel barbecues. Voila. Inderdaad. Dat past mij, Dat ligt mij wel Ik dacht zo, ja, het is zo terwijl ik mag hier. Ja, je zei daarnet dat je een award hebt gewonnen met die film, O Corno, was het. Ja, in Belgie is het redelijk ongewoon om een award te krijgen voor make-up en haar, he. Jammer genoeg. Maar in het buitenland bestaan er dus al enkele... Ja, bestaan er wel wat awards. Heb je nog awards gewonnen? En in welke categorie heb je dan juist gewonnen bij O Corno? Dus O Corno was make-up? Ja. Nee, en er is nu een tweede in The Go. Dat zou kunnen in Portugal zijn. We hebben ook al een nominatie gehad, toch, he? Bij de Gaudi Awards? Ja, inderdaad. Ja, want ik wist dat het meer dan een was, omdat ik mijn vraag zo stelde. Ja, dat was een beetje aan het denken Ja, maar wacht, het is waar. Nee, nee, ik heb inderdaad al een nominatie gehad voor Libertad. En dat was voor de Gaudi Awards. Dat was vrij tof, vooral dat feestje was heel leuk/ En een ervaring voor te gaan. Maar dus, dat is, ja... En een mooie bevestiging, toch? Ja, dat is waar. Ik had dat eigenlijk compleet niet verwacht. Maar ik had dat toen niet gewonnen. En dus had ik, als ik nu, had ik dan voor O Corno wel een award gewonnen en dan nodigen ze je daarvoor uit. Dan dacht ik, ja, oke, dat toch niet winnen. Dus ben ik geweest. Oh, nee, nee, nee. Stoem, he. Ja, het is wat dat is. Ik vind dat niet erg ze. Het is een mooie bevestiging. Ja, dat is wat dat is. Dat blijft ergens relatief. Dat is, ja... Maar dat is wel een mooie erkenning. Dat is een mooie erkenning. Volg je dat ook? Bijvoorbeeld, zoals de Oscars en zo, volg je wie dat er geselecteerd wordt voor make-up, wie dat er wint voor make-up? Zijn je daarmee bezig? Meer achteraf. Als ik hoor dat het geweest is, dan bekijk ik het wel. Dan kijk je, ah, wie was dat? En dan kijk je naar het werk. Ja. Ja. Dat doe ik wel echt. Ja. En eigenlijk kijk ik ook wel naar mijn eigen films op groot scherm, omdat je op groot scherm zie je echt nog anders dan dat je het op set ziet. Ja, want ook op set krijgen we vaak zo'n kleine monitor. Of op je iPad te kijken en ja... En soms dat je het dan in het groot hebt gezien en je denkt, ah, nee. Soms, ja, dat is me elke keer overkomen. Ik denk van, maar goh, Barbara, alsjeblieft. Maar dat is dan meestal een haartje of een... Ja, je ziet dat wel echt. Ik heb dus onlangs The Walking Dead helemaal gekeken met Ernesto en dat is zo grappig als je op het einde van de serie, als je op het einde zit en dan nog een keer terugkijkt naar de eerste aflevering. Oh, maar zo een gigantische fouten dat daarin zitten Ah, ja, ja, dat geloof ik. Maar echt. En ook, de make-up is helemaal anders. Van die zombies in het begin dan op het einde en zo. Ja, ja, ja. Maar ik had dat ook als ik... Ik heb een zombie kortfilm gedaan en dan... Ja, dan heb ik op klein scherm, dat zag er allemaal heel goed uit. En dan had ik het gezien op het grote en dacht ik, oh, nee. Ik had zo iets niet goed geblend. Maar dan, bij een prothese, als je dan... Kun je niks anders mee zien, plots. Nee, nee, ja. Dus ik was echt zo, oh, nee, ik mag nooit meer special effects doen. Ze gaan mijn kaart afnemen. Ja. Ja, ja, ja. Ja, maar die zombies... Dat heb ik zo... Ik heb er zoveel gedaan in Nieuw-Zeeland, dat als je het dan bekijkt, nu gewoon op gewone series, dan heb ik er een keer... Oh, ja, ja, oh, kijk dat. Ik kan echt niet naar de film kijken zonder de make-up te zien. En zonder bezig te zijn met de make-up. Ja. Want dat had ik... Mijn Sweet Tooth, je hebt dat ook gedaan. Ik was daar naar die serie aan het kijken en dan was ik heel langs en dacht, maar hoe zouden ze dit gedaan hebben? Maar bij Sweet Tooth heb ik veel prep gedaan. Dus ik heb ik niet op de serie zelf gestaan en daar... daar de SFX gedaan. Er was heel veel van die kindjes die moesten 3D's gescant worden voor de grootte van hun hoofd. Waren dat maskers? Dat is met hoofddeksels Maar veel met digital effects ook waarschijnlijk. Digital effects ook, maar heel veel die ook echt gedaan is. Ja, ja, ja. En dus ik heb heel veel daarvoor in de prep gezeten. Maar daarachter was ik naar Belgie. Ja. Of andere Er is weer geen rap party. Ah, nee. Nee, maar ja, nee. M'n rol was daar niet constant genoeg, denk ik, om dan in de wrap party terecht te komen. Ja. Ja, je moet vaak heel veel geduld hebben om het resultaat van de film te zien waarin je geshoot hebt. Soms komt dat pas één à twee jaar later uit. Zijn er dit jaar films waarvoor we naar de cinema moeten, waar jij onlangs in gewerkt hebt? Goed, wel. Er zijn altijd wel films dat ik gedaan heb die upcoming zijn, maar eigenlijk weet je niet wanneer die precies uitkomen. Je shoot hem, je shoot the film. Dan is het afwachten, dat hangt eraf van postproductie, wanneer je mag gaan. Nu heb ik die film Frontera is gefilmd. Dat hangt af van de regisseur en hoe vlug dat ze eraan beginnen voordat je weet wanneer dat gaat gedaan zijn. Ja, en soms willen ze hem ook samen met een filmfestival of zo releasen. Ja, meestal wel. Dus eigenlijk zou je kunnen gokken van, ah ja, en de filmfestivals in Spanje komen terug uit. Er is mei, juni, zoiets. Dat is tegen dan dat gedaan is, maar dat hangt er vanaf hoeveel werk dat er is. Spannend, oké, maar dus het eerst volgen is wel Frontera waarschijnlijk. Ja, of Chief of War, maar ja, dat weet je eigenlijk ook niet. En als je niet aan het shooten bent, als je periodes hebt zonder filmprojecten, wat doe je dan? Vakantie nemen. Bekomen. Ja. Ik had gezien, je bent ook met resin bezig, hè. Ja, resin art. Kunst te maken. Ja, inderdaad, ik doe wel heel graag mijn eigen projectjes. En je bent ook intimiteitscoördinator. Klopt. Wat is dat juist? Dat is eigenlijk zorgen voor het goede verloop van intieme scènes, moeilijke scènes opzet. Niet alleen intieme scènes die met met seks of met intimiteit of met kussen, maar ook sociaal moeilijke scènes met kinderen bijvoorbeeld en ouders. Of bijvoorbeeld zelf bijna in het zwembad springen en ze moeten een zwembroekje aandoen. Ja, dat wordt veel meer geregeld nu dan vroeger. In België staat dat nog keihard in de kinderschoenen. Ja. Dat is wel nieuw, hè, hier? Ja, terwijl een aantal mensen er al echt mee bezig zijn, toch merk ik dat, zowel door acteurs als door productie, dat dan nog altijd wel een beetje bekeken wordt van, moet dat nu echt? Ja. Ja, werkelijk. Allee, het is toch maar dat. Er zullen er ook genoeg zijn die denken van, ah, ik ben blij dat er iemand is. Ik denk dat veel mensen denken, eindelijk. Ja. Heel veel crew. Vooral ook en heel veel acteurs. En ook make-up en haar, denk ik, artiesten. Want die rol wordt ook soms een beetje op ons geschoven, hè, als make-up-artiest. Die zal dat wel doen. Terwijl dat eigenlijk helemaal iets anders is. Ja, die make-up of kostuum deed vroeger veel van dat werk. Maar vooral ook kostuum, denk ik. Maar er was helemaal geen opvang, emotionele opvang daarvoor. Terwijl er bij zo een scenes zijn, acteurs net heel veel meer onzeker zijn. Ja, ja, ja. En dat ze er niet altijd eloquent genoeg zijn om daarmee voor uit te komen of op te komen of daar iets over te zeggen. Ja, en eigenlijk ben ik dat toevallig geworden omdat er iets fout gelopen was op een film dat ik deed. En ik wist ervan, omdat natuurlijk iedereen passeert in de make-up-stoel. En dat is in een intiem moment, hè. Dat is het eerste contact. Ja, en het was een acteur en actrice, die acteur... Eigenlijk vroeg ik aan die acteur van, zie die scène zetten die een heel intieme scène was. Dat was tussen een klant en iemand die prostituee speelde. En dan dacht ik, ja, het zal wel dat ik dat zie zitten. Waar ik zoiets had, pardon? Wat antwoord je nu? Ja. Het zal wel dat ik dat zie zitten? Dat schoot heel verkeerd bij mij. Maar ik heb daar zo, ah ja, oké, goed. Niet veel opgezegd. Een awkward moment, ja. Een echt awkward moment. En dan de actrice zelf. Dus een heel vriendelijke, toffe madame. Maar ook wel eerder verlegen van karakter. En dan op set zelf, wanneer dat eindelijk gedraaid werd. Ik stond daar en ik was aan het bekijken en ik dacht van, oh nee.

Denk dat hier fout gaan lopen? En ik zei dan nog tegen de geluidsman van, dat gaat hier fout aflopen. En hij: maar neen. Ja. En vijf minuten later, nog niet. Stond ze huilend op en liep ze weg. En dan hebben ze heel die scène moeten apart filmen en faken. Dus dat was de sexscène. Dus eerst zij in close-up en dan hij in close-up, maar apart, zonder elkaar. Ja, en dan weet ik nog dat ik terug naar mijn make-up station ging en daarover bezig was met mijn assistent. En ik was zoiets van, maar nee, dat kan toch niet? Dat is zo fout gelopen. En dat was zo duidelijk. En er waren niet, zij hadden niet gecommuniceerd. Dus zij hadden elkaar ontmoet op de dag, voor die scène. Ja, dat was daarna nog veel scène samen. Daar heb ik een kippenvel van. Nee, dat was de enige scène, maar ja, dat is genoeg. Ja, want ik had mij ook inbeelden dat dat ook gebeurt wanneer er daarna nog van alles moet opgenomen worden. Ja. En dan is dat toch nog moeilijker om daarna een normale, of een luchtigere scène op te nemen, als al dat gewicht daarop zit en dat is niet even gekaderd geweest. Of er is niemand die... Maar acteurs en actrices die elkaar meer zien op set, die gaan op voorhand veel meer oefenen. Die hebben veel meer tijd om gewend te worden aan elkaar. En elkaar leuk te vinden of niet, of dingen informeel te communiceren. Terwijl één scène is zo poef, samen, we doen dat. En dat is meestal, goh, nog de laatste scène vandaag, kom. Jezus. Chop, chop. Dat je daarmee moet eindigen. Ja, ik ben zelf danser geweest, dus ik weet hoe dat dat is om met iemand in contact te gaan. En inderdaad, dat is een klik dat je moet hebben. En dat is een contact, dat komt niet zomaar vanzelf. Je moet dat via oefeningen en dat moet groeien. Dus ik neem aan dat dat net hetzelfde is. En als intimiteitscoach, of coördinator, hoe vult je dat in? Hoe zorg je dat dit soort situaties niet voorkomen? Heel veel van je werk is op voorhand. Dus je praat eerst met de regisseur of met de regie en productie van wat willen jullie precies? Wat is wat je precies wil? Hoe wil je het filmen? Enzovoort. Nu vaak weten ze dat nog niet helemaal. Ja. Soms wel en soms ook echt niet. Dus dan ga je eigenlijk naar elke acteur afzonderlijk en vraag je, wat mag er in beeld zijn, wat niet? Hoe zie je dat zitten? Hoe zie je dat voor je? En dus ga je daar gaan nagaan wat ze wel en niet zien zitten. Dat wordt gecommuniceerd naar elkaar, wordt gecommuniceerd naar de productie en de regie. Stel nu dat de regie had gezegd van wel net per se, dat het er zo uitziet en de acteur zegt of actrice zegt van, ah sorry, daar doe ik niet aan mee. Communiceren, vind je eigenlijk, je medieert heel veel. Het is eigenlijk een heel voorzichtige rol waar je constant tussen iedereen loopt en probeert te zorgen dat iedereen overeenkomt over wat ze mee akkoord zijn. Nu ik ben opgeleid, dus ik heb een opleiding gevolgd van zes maanden daarvoor volgens het Amerikaans systeem of het internationaal systeem. Omdat alles daar ook in contracten wordt vastgelegd. Op voorhand moet dat ondertekend zijn, er moeten nudity riders zijn en dat ligt vast. Dus wat er op beeld komt, dat niet afgesproken is, is niet bruikbaar. Dus dat is echt, dat systeem, dat internationaal, waar iedereen mee werkt. Nu, bij ons, in Europa, is dat soms, in België zeker, is dat niet nudity riders. Er is geen wetgeving die zegt van, er moet iets ondertekend zijn op voorhand. Dat is raar. Maar dat komt waarschijnlijk wel nog, of niet? Dat hoop je. Ja, dat weet ik niet eigenlijk. Ja, misschien wel. Ja, we zijn er wel mee bezig, dat wel. Maar dus, wat doe je dan nog? Eigenlijk heb je veel minder set dagen. Dus je gaat naar set, want die scènes er zijn. Op voorhand ga je ook de choreografie nog afspreken. Want alles is fake. Sowieso is alles fake. Dus dat wil zeggen dat het er realistisch moet uitzien en dat je dus helpt. Zeggen van, je hand leg je daar. Dus bijvoorbeeld, stel dat er gemasturbeerd wordt of dergelijke. En dat is, dat gaat sowieso niet werkelijk filmen. Maar die hand gaat heel dichtbij. Dat ligt ernaast. Ja. Maar dus jij kijkt erop toe of dat eigenlijk wel klopt. Dat hij er effectief naast is. Ja, dat is sowieso. Maar je gaat kijken of dat ook visueel klopt. Dat je het gevoel hebt van, ah ja... Dat het afgewerkt product wel bruikbaar is ook. Ja, dat dat het juist is. Dat je het gevoel hebt als kijker van, dat is zij aan het doen. Maar dus niets daarvan is echt. Dus dat ligt heel dicht bij dansen, dat wel. Ja, je zorgt er eigenlijk voor dat de mensen zich ook goed voelen. Dat ze met een oké gevoel naar huis gaan, na die scène. Ja, ja, ja. Op set is, dan ga je constant gaan vragen, is alles oké? Moet je een muntje hebben? Ja, ja. En heel voorzichtjes. En je bent de tussenpersoon tussen hen en de... Een beetje psycholoog ook. Ja, ja. En de regisseur. Maar het heel belangrijke is, is dat je de rol van de regie niet overneemt. Ja, ja, ja. En dat is eigenlijk het hekelpunt waarin de regisseurs het heel vaak heel moeilijk hebben, is dat er een angst zit dat je als IC hun rol overneemt. Dat zegt, zo, zo en zo en doe het maar zo. En dat is het camera-standpunt. En dat is echt niet de bedoeling. Dus dat is een beetje de moeilijkheid soms. En op die moment neem je dan ook een klein beetje de rol over van bijvoorbeeld het make-up department? Want die kijken niet altijd op die moment naar... Allee, niet iedereen mag daarop staan kijken, hè. Er is een closed set. En er is een HOD van elk department. Allee, normaal gezien, er zijn een aantal niet, hè. Ja, HOD is head of department, hè. Dus de chefs staan erop. Maar niet van iedereen. Mensen die er niet moeten zijn, die gaan er sowieso niet zijn. Maar ze hebben normaal wel een monitor dat ze kunnen meekijken. Dus nee, ik blijf wel bij elk zijn job. Maar het is wel ongetwijfeld dat ik heel vaak zie van... Oei, dat haar. Oei, die lippenstift. Maar het maximum wat ik doe, is dat misschien als het echt uit de hand loopt, zou zeggen naar make-up department, maar dat is mijn job. Nee, ja. Ik heb het ook een keer gehad dat het closed set was. Maar goed, ik was daar assistent, dus ik moest daar inderdaad niet op staan kijken. Maar dat was de eerste keer dat ik daarmee in aanraking kwam toen. En ik was wel blij dat het zo goed georganiseerd was op die manier van... Ah ja, ik moet hier niet zijn effectief, ik moet hier niet op staan kijken. Ah ja, ja, ja. En ik voel me daarom beter bij. Ja. Maar het is ook moeilijk om dan in te springen, lijkt me. Maar ja, inderdaad. Maar ja, er zijn veel dingen die je niet kan inschatten. Ook niet voor de crew, hè. Gelijk als dat een gewelddadige intieme scènes of dergelijke, dat pakt iedereen keihard. Ja, ja, ja. Het is echt niet alleen de acteurs. Maar dit is wel iets dat je graag verder zou uitbouwen naast make-up. Ja, heel graag. Je doet het wel graag. Ja, ik doe dat vrij graag. Zodat eigenlijk... Ja, met heel veel plezier mag dat een heel groot deel van mijn tijd in nemen. Ja. Het is een andere manier van op set staan. Het is dat, ik ging het ook net zeggen, op die manier... Het is niet een engagement van drie maand ineens. Ja, ook. Het is ook heel anders in de zin dat... Je hebt die heel grote piramidenstructuur op set. En eigenlijk sta je daar een klein beetje buiten. Je staat er ook... Je staat naast de regisseur. Het geeft een heel ander gevoel ook. Niet dat dat voor mij nu heel belangrijk is. Allee, voor mij persoonlijk, het maakt mij niet uit. Het is de jobinhoud dat ik belangrijk vind. Maar het geeft ook echt een ander gevoel. Het is duidelijk, als een regisseur zoiets wil, dan doe je zoiets. Als make-up artist. En dan... Je volgt dat en je draait mee. Maar dat is echt zo'n klein beetje erbuiten. Dat is vreemd. Ja, de hiërarchie waar je nu over praat, heb je het gevoel dat dat nog altijd heel aanwezig is op set? De hiërarchie? In België, dat valt goed mee. In buitenlandse films is dat wat groter. Ja. En hoe groter de film is. En hoe Amerikaanser of hoe Engelser... Ja. De film of Frans ook, hè. Ja. De Franse films ook, hè. Hoe duidelijker. Maar het is zo'n verschil. Bij Amerikaans is het meer uit... Goh, ik bedoel dat niet fout, maar eerder uit ego. Ja. Die gaan wel nog vriendelijk zijn, hè. Daar niet van. Maar het is zo van... Ik heb het gemaakt. Ja. Dus wil je nu werkelijk iets vragen? Oké, wat ga je dan vragen? Zo een beetje eerder dat gevoel. Dat is niet zwart-wit, hè. Maar is dat misschien ook omdat ze daar nog moeilijker in die filmsector gaan? Omdat je via unions en zo in die... Ik weet dat niet. Ik denk dat dat eerder is van... Ja, dat is een harde wereld, hè. Met je ego. Ego is iets dat je ergens ook nodig hebt om ergens te komen, hè. Dat beschermt je ook, hè. Het zorgt ervoor dat je een beetje elbogenwerk doet soms. Dat toch zeker in de regie, first AD-department, gelijk wat... Het is niet altijd zo evident. Ja. Maar bijvoorbeeld structuur op een Engelse film is meer van... Dat is een structuur, je gaat niet over de grens. Dat zijn de regels, je volgt de regels. Dus als jij het departement dat zei, ga je niet zomaar tegen dat departement gaan praten. Ja, ja, ja. Terwijl bij Amerikanen heb ik meer zoiets van... Ja, maar ik voel mij gewoon wel vrij goed, dus wat kom jij nu vragen aan mij? Je probeert hier voorzichtig uit te drukken, omdat dat relatief is. Ja, ja, ja. Maar dat is zo het gevoel dat ik daar rond heb. En in België zijn we een beetje laxer met dat systeem. In België doen mensen, vind ik persoonlijk, gewoon een job. En als je iets wil vragen, mag je dat best vragen. Je blijft je job goed doen. Hoe stel je je kit samen? Dat is afhankelijk van wat er gedraaid wordt. Dus als er special effects in zitten, dan neem ik special effects mee. Anders heb ik altijd mijn basis make-up. En dan, als er meer beauty is, dan neem ik meer eyeshadows mee. Dat hangt ervan af. Ik heb heel veel verschillende merken. Zijn er ook gekke dingen die je nu kit zitten dan? Iets dat bijvoorbeeld geen make-up is? Ja, waaiertjes. Ze zitten er altijd in mijn make-up. Wiretjes. Wiretjes. Ah, waaiertjes. Ik was aan het denken aan het draad. Waaiertjes. Draad, hoor. Voor geluid? Nee, nee, nee. Ah ja, waaiertjes, waaiertjes. Voor het comfort? Voor het comfort, of voor iets sneller te laten drogen. Of te warm hebben en ze zweten te vlug. Dan heb ik zoiets als ze rond de nek hangen die sowieso lucht geeft. Zodat ze een beetje minder vlug zweten. Op een setstoeltje heb ik ook vaak bij. Zo'n visserstoeltje. Ja, zeker op een filmset. Ja. Op een filmset heb ik ook meestal een kapperstoeltje bij. Dat kan rond iemand rollen in plaats van. Ah, ja, ja. Of zitten. Ja, want je moet ook soms knippen waarschijnlijk. Ja, ik barber wel. En knippen ook wel een beetje. En ook omdat ik geen zin heb om mijn rug te breken. Als de make-up stoel niet goed is en dat ik een stoeltje bij kan gebruiken. Ik weet niet of dat het er nog iets is. Ja, op laders en van die dingen eigenlijk. Maar een wiretje vind ik een goeie. Waar werk je het liefst? In een trailer of op een goede locatie? Ja? Maar een trailer op locatie ook. Ja, maar een trailer op locatie. Dat je je echt zo kunt settelen in die trailer en dan... Niet van... Ja, dat settelen, oké. Maar dat je het kan dicht doen, dat je de rest kan buitensluiten en dat je gewoon kan focussen op je werk. Dat ook, ja. En ook dat je spullen op je plek kunnen blijven liggen. Ja, ja, ja. Het is minder gedoe alsmaar dat sleuren. Dat is te zien. We hebben nu... De film dat ik deed was van locatie naar locatie. Dat moet je alles wel inpakken. En dat was in een trailer, maar dan elke keer... Vaak in een trailer, soms ook niet. Oh ja. Dus het was wel heel veel gesleur. Ja. Niet de hele draaiperiode met één in een trailer. Ja. Nee. Nee. Heb jij een favoriet beautyproduct van dit moment? Van make-up? Ja. Ja, Laura Mercier vind ik echt de max. En het is een specifiek product of gewoon het merk? Ja. Nee, Laura Mercier de concealer. Maar de liquid of de cream? De... Het potje. Dus dat is een... Ah, de cream. Dat is een... Ja, ja. Die noemt zeker Secret Camouflage. Ja. Die is wat droger van textuur. Ja, die is vrij droog. Ja, dat is de Secret Camoufage. Maar als basis is dat zo handig. Ja. Want ik werk eigenlijk niet. Ik ga nooit de volledige fond de teint geven. Zeker niet als het niet moet. Maar wel op bepaalde plekjes. En dat moet blijven zitten. Dat is fantastisch. Hoe verschilt filmmake-up van... Ik zeg nu maar wat beauty make-up dan. Ja, vooral dat. Dat is veel natureller. Het is echt de bedoeling. Dat is mega duidelijk digitaal. Allee, ik vind dat je... Het is mega duidelijk als ze make-up aanhebben. Dus dat moet er zo mooi en naturel mogelijk uitzien. Tenzij dat dat niet de bedoeling is. Want zie je dat ook evolueren? Ja. Ja. Tien, twintig jaar geleden kon je nog zoveel niet zien. Maar nu zeker... Wat is dat? Laser ultra. In de cinema. Je ziet elke porie. Ja, ja, ja. Dat is mega belangrijker. Voor mij is dat realisme ongelooflijk belangrijk. Ja. En beautyrealisme ook. Ja, ja. Maar dat er... Ja, je mag het echt niet zien zijn. En heb je zo'n van die secrets dat je zegt... Oei, die heeft hier gisteren ook niet veel gedronken. Ik moet hem er hier fris doen uitzien. Ik heb ooit de tip gekregen van iemand om ijsblokjes met komkommer en aloe vera te hebben. En die dan onder hun ogen te doen. Bij bruiden en zo. En er bestaat ook een product dat in Frankrijk heel veel gebruikt wordt. Eau de Bleuet. Dat op watjes. Is dat ook iets dat je doet? Ja, dat heb ik nog niet gedaan. Maar ik ken dat wel. Wat was het nu weer? Ik denk Aambeien crème. Aambeien crème. Voor onder de ogen? Ja, als het echt een zo ontstaat. Maar dan moet je tijd hebben om te laten intrekken. Ja, maar je brengt dat aan. Maar ja, sowieso voordat je markeert en voordat iemand op zet staat, dat duurt wel nog een eind. Ja. Dus dat werkt heel goed. Ja, eigenlijk is dat wel iets dat ik op voorhand zeg tegen mijn acteurs. Sorry, maar... Je merkt het verschil. Liefst niet drinken, liefst niet roken. Soms kunnen ze er ook niet aan doen, want die periodes zijn soms zo heftig dat ze gewoon echt kapot zijn van de opnames. Dan moet je het ook gewoon... Dan liggen het ook in je handen dat je het moet fixen. Ja, maar heel veel zit echt in skincare. Vroeger lag het veel meer in make-up. Ja. Daarover maquilleren, nu ligt het veel meer in de prep. De prep. En heb je dan voor skincare ook bijgeschoold? Of gewoon aldoende dat je leert, oké, als ik dit doe, dan kan ik dat fixen? Aldoende en met mensen samenwerken. Ja. En denken van, ah, dat is interessant. Iedereen heeft zowel zijn, tipjes en... Ja, dat is waar. Ik vind dat je heel veel leert op je werk. Ja. Dat is zoiets dat ik afgeleerd heb om te denken van, ik moet voor alles een cursus volgen. Een opleiding. Dat is echt niet. Je leert het wel. En als er op een film staat, dan moet je plots een wondje doen. En ja, je gaat wel leren van je chef of van wie dat is. Als je een goede oog hebt, als je er wat talent en voeling voor hebt. Ja, de ene kant is technisch. En het enige wat je echt wel vindt dat je moet trainen, is je oog voor kleur. Ja. Dus gewoon echt kunnen, echt kunnen zien van, ja, wat zijn de kleuren? Wat heb ik nodig? Wat niet? Dat is zoiets dat je maar aldoende traint. Eigenlijk, dat is wel dat kleuradvies dat ik gegeven heb voor interieur. Dat was met heel veel nuances. Dat was van die hele waaiers met kleuren. Nee, lichtgroen, een beetje donker, nog een beetje donker. Allee. Nee, daar heb ik heel veel echt van kleuren geleerd. Omdat er echt een groot verschil is op een kleur... Ja, dat is nu even iets helemaal anders. Maar op kleurwaaier zie je dat verschillen in kleuren. Maar op een muur is dat nog twee keer zo groot. Ja, ja, ja. Dus dat was wel zoiets van... En daar heb ik heel veel gehad aan wat ik nu nodig heb, eigenlijk. Ja. Ja, die kleurtheorie is enorm belangrijk. Ja, niet alleen de theorie, maar ook echt zien. En je kan je daar effectief in trainen. Maar ik merk, als ik opleiding geef, ook mensen die kleuren... Iets van kleurtheorie hebben gehad of die kunstzinnig bezig zijn, die zijn heel snel... Alleen als het een base match is. Die zijn er heel snel mee weg. Iemand die nog nooit iets kunstzinnig gedaan heeft, die moet echt nadenken... Foundation. Of kijken en proberen. Ik vind dat heel moeilijk. Dus dan heb je wel een streepje voor, denk ik. Ja, daar heb je een grote streep voor. Ja, ik vraag mij ook af. Zijn er nog projecten waar jij nog van droomt? Of dingen die je echt graag nog zou willen doen? Er staan een paar projecten nog op de wachtlijst. Of in de wachtrij. Waarvan eentje dat ik echt graag zou willen doen. Maar dan hangt ervan af of de fondsen binnenkomen. En dat is van een jeugdboek dat ik als kind absoluut de max vond. Allee, of dat ik nooit vergeten ben en ik dacht van, amai, zo'n maf boek. En dat boek gaan ze verfilmen. Dat is het boek van Thea Beckman. Of hopen ze te verfilmen. Maar daar raak ik sowieso op cheffen. Als de fondsen er rondkomen. Maar kinderfilms krijgen veel minder fondsen dan gewone films. Dus, en dat is ook een co-productie met verschillende landen. En eigenlijk zou ik dat wel de max vinden. Omdat dat, dat is middeleeuws. Dat is heel realistisch. Dat is een uitdaging op haar. Dat is SFX. Dat is, ja, dat is wel een uitdaging. Maar dat is nog niet zeker dat dat rondkomt. En voor de rest, eigenlijk alle films met de schone boodschappen die belangrijk zijn om daar iets van te leren, vind ik sowieso tof. Maar veel intimiteitscoördinatie. Ja. Dat zo ik ook de max vinden. Maar echt dromen van... En echt film? Dus, je wilt echt blijven film doen? Of wil je ooit in een andere sector nog iets doen? Ah ja, zo. Ik geef ook wel geregeld les. Dus dat wel. Dat doe ik ook heel graag. En mocht ik iets anders doen, dan zou ik misschien toch altijd voor medische protheses gaan. Ja. Ik heb dat ook een jaar gedaan, maar dat was het begin van COVID. Dat heb ik heel veel moeten sculpten. En dat was ook in siliconen afgieten. Maar op een manier die heel, heel realistisch is. En voor mij, ik vind dat wel de max. Omdat je echt iemand helpt daarmee. Iemand zonder neus een neus geven is echt... Maakt de wereld van verschil voor die persoon. Dus dat vind ik wel heel fijn, maar dat moet ervan komen. Maar ik vind dat wel heel mooi dat je zo echt iets... Ja, op elke manier iets wilt doen voor iemand anders om die persoon goed te doen. Ja, het is iets met je kunnen en de juiste energie op het juist moment. Dat is niet dat ik zo altruïstisch ben. Dat is eigenlijk niet zo. Maar eigenlijk vind ik het toch... De juiste energie van dingen wel heel belangrijk. Eerder zo. Niet vanuit het hoofd, maar vanuit je lichaam. Vanuit je voelen. Ja, maar het geeft jezelf dan ook een goed gevoel. Ja, tuurlijk. Omdat je voor iemand anders een goed gevoel creëert. Ja, dat is waar. Ja, ja, dat wel. Allee, ik wens het je toe dat dat project mag gebeuren. En dat dat nog allemaal op je pad mag komen. Ah ja, dankjewel. We komen ook aan het einde van de podcast. Ja, Barbara, heel erg bedankt om te komen. Het was echt heel leerrijk. Super interessant. Ja, het was heel interessant. En we zijn blij dat je… Wel, dankjewel dat ik hier mocht zijn. Ik was een beetje verrast, maar het was fijn om hier te zijn en daarover te vertellen. Ja, als mensen nog een vraag hebben, kunnen ze mij altijd vinden via Instagram. Dat is gewoon mijn naam, Barbara Broucke. Als je wil zien wat ik al gedaan heb, kan je me vinden op IMDB. Of als je vragen hebt over IC, kan je me ook vinden via belgiumintimacycoordinator.com. En als je vragen hebt, mag je altijd effectief me contacteren. Ik ben geen gigantische social media persoon. Ik post af en toe iets en dan ben ik eigenlijk vaak de rest van de tijd er niet op. Dus ja, dat kan wel een beetje volhardingen vragen. Een e-mailtje is ook goed. Ja. Gelijk wat. Oké. Oké. Super, merci om te komen. Graag gedaan. Het was tof. Dit was Behind the Brush. De podcast van make-up artiesten voor make-up artiesten. Bedankt voor het luisteren. Deze podcast is volledig gratis beschikbaar en met liefde gemaakt door Niki en mezelf. Maar we kunnen deze community alleen laten groeien met jouw steun. Daarom is het ook enorm waardevol om je te abonneren op de podcast, een review achter te laten of gewoon even te laten weten dat jij onze podcast leuk vindt. Alvast bedankt daarvoor en tot de volgende keer voor een nieuwe aflevering van Behind the Brush.