Behind The Brush

#S1E6. Make-up, Make-over, Make Happy met Esther Jacobs

Emilie De Roo & Niki Feusels Season 1 Episode 6

Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.

0:00 | 56:33

In deze aflevering van Behind The Brush gaan we in gesprek met Esther Jacobs — oprichtster van 'Make-over Studio', skincare-specialiste, make-up artist én ondernemer pur sang. Esther neemt ons mee in haar unieke traject van lesgeven tot ondernemen, haar liefde voor particuliere klanten en hoe ze met haar vintage Volkswagenbus letterlijk en figuurlijk extra waarde toevoegt aan de trouwdag van haar klanten. 

We hebben het over skincare, zelfvertrouwen, workshops, klantenbinding én over wat een beauty professional vandaag écht nodig heeft om duurzaam te ondernemen.

Laat ons weten wat je er van vond!

Deze aflevering klinkt nét dat tikkeltje beter 😉
Wij kregen namelijk hulp van Laurens van depodcastmobiel.be 
Ben jij ook van plan een podcast te starten? Of wil je je huidige podcast een niveautje hoger tillen?
Dan ben je bij De Podcastmobiel zeker aan het juiste adres. 

Support the show

🔥 Bonus: Download de Ultieme Pro-Korting Gids met exclusieve kortingen voor make-up artiesten, haarstylisten en beauty lovers! 

💬 Stuur ons een DM met het woord "pro-korting" op Instagram @behindthebrush.be om de gids gratis te ontvangen!

📩 Wil jij op de hoogte blijven van de laatste afleveringen, nieuwtjes, kortingen, giveaways en zoveel meer? Abonneer je dan zeker op onze nieuwsbrief via deze link. 

in bijvoorbeeld een avontuurlijke of een heel creatieve sector,
als visagie, naar een adres rijden.
Niet weten wie dat daar gaat staan.
Dat vond ik allemaal extreem spannend.
Ik vertrok een uur op voorhand, want ik ging er zeker op tijd zijn
Dus dat allemaal, nu zit ik in mijn eigen cocoon. 
Ik vind dat superbelangrijk wat je nu zegt,
dat je echt kunt aanpassen door de jaren heen,
van waar voel ik mij nog goed bij?
Dat moet uiteindelijk het doel zijn van ondernemen.
Het woord zegt het ook, als je niet gelukkig bent, onderneem iets.
En die keuze heb ik gemaakt.
Er waren waarschijnlijk heel veel collega's in onze sector zoiets hebben van,
wauw, nooit!.
Welkom bij Behind Brush,
de podcast over all things make-up artistry.
Hier nodigen we vak-experts uit voor boeiende insiders,
maar gidsen we je ook in de wondere wereld van make-up en beauty.
Ik ben Emilie.
En ik ben Niki.
En samen zijn wij jullie hosts.
Zes afleveringen, Niki.
Kun je geloven dat we hier alweer zitten?
Het is bijna niet te geloven.
Het is zo wijs om te zien hoeveel luisteraars er al zijn
en hoeveel toffe reacties we blijven krijgen na elke aflevering.
Elke keer we een berichtje krijgen, zijn wij mega excited.
Ja, en just so you know,
we lezen en beantwoorden echt alles zelf.
Dus als je ooit iets kwijt wilt over een aflevering,
of een vraag hebt,
of gewoon er iets over wilt vertellen,
stuur ons dan zeker een berichtje op Instagram,
@behindthebrush.be,
of je kan ook een comment achterlaten
onder de aflevering op Spotify zelf, bijvoorbeeld.
We krijgen ook steeds vaker vragen en suggesties voor gasten,
dus blijf dat zeker doen.
Zo kan Behind The Brush blijven groeien samen met jullie
en het is ook gewoon superboeiend om te weten
wat er allemaal leeft onder onze luisteraars.
We zien dat niet alleen make-up artists ons vinden,
maar ook nieuwsgierige luisteraars uit andere sectoren.
En dat is echt heerlijk om te zien
hoe onze mini-community hier maar blijft groeien.
Elke gast brengt weer een heel nieuw inzicht
en hoe leuk is dat.
Speaking of gasten,
vandaag hebben we iemand
bij wie het beautybloed zo hard stroomt
dat zelfs haar slogan je instant goedgezind maakt.
Yes, vandaag praten we met Esther Jacobs,
oprichtster van Makeover Studio.
Esther is schoonheidsspecialiste,
make-up artist, teacher en ondernemer.
Ze startte haar studio in 2013
na vele jaren ervaring in het onderwijs
en in de commerciële beautywereld.
Wat Esther zo bijzonder maakt,
is haar focus op particuliere klanten.
Geen modellen of celebrities deze keer,
maar echte mensen met echte verhalen.
Wat zij doet, gaat veel verder dan 'gewoon' iemand opmaken.
Het gaat over transformatie,
zelfvertrouwen en mensen laten stralen
van binnen en van buiten.
We praten over hoe belangrijk skincare is
voor een mooi make-up resultaat,
waarom het werken met particulieren zo boeiend is
en hoe haar traject van lesgeven naar ondernemen eruit zag.
Esther zegt zelf,
"make-up, make-over, make-happy"
En daar zijn we het helemaal mee eens.
Welkom bij ons, Esther.
Wauw, ladies, wat een intro.
Klopt het?
Ik ga helemaal akkoord.
Thanks.
zalig.
Ja, Esther, wij kennen elkaar al van vroeger bij MUD.
Niet iedereen weet dit,
maar in 2017 waren wij collega's.
Jij was toen store manager en teacher.
Maar ervoor had jij ook al een heel traject binnen de schoonheidszorgen.
En sinds enkele jaren ziet jouw carrière er ook weer helemaal anders uit.
Kan je ons even kort meenemen doorheen jouw carrière?
Dat was echt een beauty rollercoaster.
Maar wel een hele boeiende.
Ik ben echt gestart op mijn zeventiende bij Yves Rocher.
Dat was een fantastisch goede leerschool.
Grote keten, veel mensen.
En ja, dat was eigenlijk de perfecte plaats om  te starten.
En zo ben ik eigenlijk ook begin lesgeven voor Yves Rocher.
Dat is direct in mijn bloed gekropen om te kunnen teachen.
Ik voelde direct dat ik andere startende mensen in deze sector wou inspireren
met alles wat ik al wist ondertussen.
En zo ben ik na Yves Rocher blijven werken als teacher, freelance ook,
bij verschillende cosmetica merken in België.
En hoe meer ervaring, hoe beter, zou ik zeggen.
Ik deed ook open deurdagen voor die merken,
dus ik kwam ook in parfumeries ondertussen.
En het heeft er altijd een beetje in gezeten om kennis te delen.
Dat vind ik echt het leukste aspect aan beauty.
En bij Yves Rocher was dat dan vooral schoonheidsverzorging?
Ja, dat was eigenlijk een klassiek schoonheidsinstituut.
Maar ik weet niet of dat nu nog zo is.
Toen kon je dat in consignatie uitbaten als zelfstandige.
En de bazin waar ik toen voor werkte,
heeft mij aan zeventienjarige direct de kans gegeven.
Ik werkte als klassieke schoonheidsspecialiste,
maar daar hangt altijd een shop aan vast.
En aan die make-up bar ging er een wereld voor mij open.
Ik herinner het mij nog zo.
Het was echt een toog  vol producten met spiegels.
En het was niks leuker dan mensen eigenlijk altijd
met een vleugje make-up direct blij te maken.
En toen vond ik direct die make-up make-happy factor.
Oké, hier is iets meer.
Wat zalig.
En van het lesgeven, ben je dan verder gegroeid,
maar echt make-up gefocust?
Ja, eigenlijk direct make-up gefocust.
Ik heb voor de klassieke merken die in een schoonheidssalon staan,
dus Jane Iredale, Artdeco, Malu Wilz,
voor verschillende merken lesgegeven.
Eva Garden was daar bijvoorbeeld ook iets van.
En ja, iedere keer kwam ik wel bij andere bedrijven
die dat make-up merk verdeelden binnen België.
En ja, ze zeiden, wow, die kan dat goed uitleggen.
Dat was het vooral.
Die wouden natuurlijk dat ik hun merk promote.
Dus zij huurden mij freelance in om een open deurdag in te lassen,
om bij hun eigen depositaires eigenlijk open deurdagen te doen.
En dat gaf mij ongelooflijk veel kansen,
want ik leerde heel veel ondernemers kennen.
Ik zag ook waar de pijnpunten waren in dat ondernemen.
En vandaag de dag helpt mij nog altijd
met de keuzes die ik maak als ondernemer.
Over dat lesgeven, ik ga daar eventjes op inpikken.
Je hebt jarenlang lesgegeven aan startende beautyondernemers,
schoonheidsspecialistes of make-upartisten, klopt?
Ja, klopt.
En wat vind je eigenlijk belangrijk om hen mee te geven?
Ik denk dat er veel meer is dan enkel het creatieve vak kunnen.
Ik heb lesgegeven zowel in het secundair,
dus echt van het vierde tot zesde middelbaar,
als aan volwassenen die nadien de keuze maken.
En je kan ook nog zo mooi make-upen,
Als je het niet kan, cru gezegd, verkopen,
ga je er ook geen geld mee verdienen.
Dus ik denk dat we moeten als bescheiden Belgen ook durven zeggen van
hoe ga je daar je geld mee verdienen?
Want je mag de prachtigste make-up-kit hebben,
maar als daar geen geld terug uitkomt, dan is dat letterlijk slapend geld.
En daar moeten we ons realistisch in zijn.
Misschien komt het aan dat ik op een bepaald moment single mom was
en er moest gewoon geld binnenkomen.
Drijffeer.
De ondernemer heeft er altijd wel in gezeten.
Dus als ik iets doe, als ik nu nog workshops geef soms voor firma's,
is het daar eigenlijk een punt van maken.
Leuk dat je het kan, maar wat nu?
En zowel in het secundair onderwijs is dat een pijnpunt,
als in de beautyopleidingen die er zijn.
Het is zo gefocust op het creatieve,
dat we eigenlijk vergeten van oké, maar hoeveel mag ik dat nu kosten
en wat ga ik daaraan overhouden?
En dat is gewoon de realiteit.
Je moet wel inderdaad wat kaas gegeten hebben van bedrijfsvoering.
Ja, en ik heb heel veel visagistes leren kennen,
omdat ik wel ook een tijdje als freelance heb gewerkt op sets.
Dat was een wereld waar ik mij niet goed in voelde,
waar dat perfect is, maar die pressure was nogal high
en ik werk graag één op één met een klant.
En zo'n heel productieteam, dat was niks voor mij.
Maar heel eerlijk, als we zeggen wat je daar verdient op een dag,
was dat voor mij ook niet genoeg.
Ik kwam daar niet mee toe.
Dus al heel snel voelde ik van, ik moet een één op één klant wel blijven doen,
want uit een workshop make-up bijvoorbeeld,
haal ik ook nog productverkoop,
heb ik een return van andere klanten,
waar je natuurlijk op set niet altijd hebt.
En België, eerlijk, is ook heel klein.
Hoeveel van die visagistes kunnen er in België in hoofdberoep van leven?
Dus ik heb heel snel gevoeld van, oké, die particuliere markt,
dat wordt mijn ding.
En ik heb uiteindelijk alleen nog maar dat overgehouden vandaag.
En zijn er do's en don'ts die anders zijn bij particulieren
dan bijvoorbeeld als je werkt op een fotoshoot met een model?
Ja, zeker.
Bij een particulier make-up moment beslist de klant samen met jou.
Hoe voelt zij zich goed in de spiegel?
Je kan tips en tricks geven,
maar als zij al dertig jaar elektrisch blauwe mascara draagt,
kun je eens naar grijs over schakelen.
Maar het zal heel moeilijk zijn om te zeggen
dat bij haar blauwe ogen beter bruin past.
Dus dat is al anders.
De klant bepaalt.
En bij een model, zij was eigenlijk het canvas.
En de look werd bepaald door het productieteam
of waar de foto of het filmmoment over ging.
Dus er komt een verhaal bij.
En het is net dat dat het ongelooflijk boeiend maakt
om met particuliere klanten te werken.
Goed kunnen luisteren.
Ja.
En hoe balanceert je dan het resultaat tussen wat iemand wil
en wat jij denkt dat eigenlijk flatterender is voor de klant?
Ja, dat vind ik al een keigoeie vraag.
Want ik heb dat wel vaak, dat ik dat bijvoorbeeld ook met bruidsmakeup merk,
dat mensen niet tevreden waren van een proef,
omdat de visagiste deed wat zij vond dat bij die vrouw paste.
Ik denk, een hele fijne lijn vinden in durven teasen.
In een workshop bijvoorbeeld zal ik altijd zeggen van
oké, ik snap dat dat jouw look is,
maar het is hier de moment om eens iets anders te doen.
Gaan we een keer spelen met wat hier ligt.
Je hebt het niet moeten kopen, al die producten.
Dus een knalrooie lipstick bijvoorbeeld.
Zoveel vrouwen zijn daar bang van.
Maar als je het een keer durft zetten,
en al de rest hoort er ook bij.
Ik denk, het zelfvertrouwen erbij verkopen,
laat het dan zo zeggen, is echt heel belangrijk.
Dus een feel-good factor erbij.
Ja, en dat is ook niet evident, vind ik.
Want ik heb ook jaren, jaren, jaren workshops aan particulieren gegeven.
Ik doe dat nog steeds.
Ten tijde van MUD drie per dag.
Ook aan groepen.
Dus dat is zeer, zeer vermoeiend, vind ik, persoonlijk.
Zeker.
En niet door de mensen per se, of door de workshops,
maar je merkt meestal, of dat had ik,
na een kwartier naar zichzelf kijken in de spiegel,
kwamen plots al die onzekerheden boven.
En daar moet je ook mee kunnen omgaan.
En ik merkte bij, als ik opleidingen gaf aan beginnende make-upartiesten bijvoorbeeld,
die dan ook workshops gingen geven,
dat niet iedereen daar goed mee kan omgaan,
om die onzekerheden van je klant te gaan counteren.
Heb je daar tips voor?
Of hoe ga jij daarmee om?
Als dat één ding is, is zelf heel zelfzeker staan.
Dat is al iets, want je reflecteert dat naar je klant.
Als je niet zeker bent van het verhaal dat je er op dat moment gaat brengen,
gaat dat geen zelfvertrouwen behalen.
En ze komen bij je voor expertise.
Ja.
Ik heb ooit een key moment in zo'n lessen leren bij van die dingen.
Een moeder en dochter gehad, en die moeder keek in de spiegel,
want natuurlijk, ze komen meestal zonder make-up toe.
Zelfs zijn het soms uitzonderingen:
Ze moeten zich nog demaquilleren, omdat ze niet zonder make-up buitenkomen.
Maar in het geval van die moeder en dochter,
was die mama zichzelf zo hard aan het afkraken,
dat ik zo even een momentje op een ludieke manier heb moeten pakken
om te zeggen van, hé, er zit zo'n vijftienjarig meisje naast nu.
En die spiegelt zich nu heel letterlijk aan al hetgeen wat jij zegt.
Maar I love social media op dat vlak nu.
Er wordt zo hard gespeeld op skinconfidence nu en bodyconfidence,
dat we er allemaal wel veel bewuster van zijn
dat het best oké is om ook geen make-up te dragen.
En daarom dat dat skincare-verhaal voor mij zo belangrijk is,
want elke make-up-workshop start bij mij bij skincare, bijvoorbeeld.
En dan begint het al over die huid te babbelen
en dan durf ik ook al wel eens te vragen van,
hoe komt dat, dat je huid zo of zo is?
En als ik dan kan uitleggen waarom hun huid dit doet
of waarom ze bijvoorbeeld heel donkere wallen onder hun ogen hebben,
dan geeft het al vertrouwen van, oké, hier kan je iets aan doen.
Of je kan er niks aan doen.
Ook al super belangrijk.
Want zoveel mensen klagen over donkere kringen,
maar als ik uitleg waarom ze ze hebben,
dan kunnen ze dat alweer wel relativeren.
Dat is misschien wel een belangrijke, gewoon relativeren.
Ja, een herkenning.
Ja, het is...
En ook je kennis tonen.
Tonen van, oké, ik weet wel waarover ik het heb
en ik weet waarom jij dit hebt.
Ik denk dat dat heel belangrijk is.
Want wat ik dan vaak ervaarde bij de mensen die ik aan het opleiden was,
dat ze zeiden, maar nee, mevrouw, u bent zo mooi.
Maar dat zijn loze complimenten waar niemand iets aan heeft.
En we gaan eerlijk zijn.
Als iemand tegen mij zegt, oh, je bent zo mooi, ja, wat?
Ik geloof er niks van.
En dat woord is te vaag "mooi".
Terwijl als ik je kan zeggen van, amai, is dat donker randje
rond dat groen van je ogen en je zegt, wow, die is echt naar mij aan het kijken.
Ja.
Ik heb letterlijk dat ik soms al lachend  zeg, uw labial roll,
maar als zo nog een woordje van in mijn opleidingen, "uw labial roll is zo mooi gekruld".
Dan kijken die zo "waar heeft ze het over?"
Dan zeg ik zo "Heeft uwe man dat nog nooit gezegd?"
Eigenlijk echt persoonlijke details.
En die gaan naar huis, en die zeggen " ik heb een schone labial roll" 
Ja, ja, ja.
En dat is, dat vind ik...
Zij willen zich ook niet voelen alsof zij de zoveelste zijn die bij jou komt.
En jij geeft gewoon standaard hetzelfde advies of hetzelfde complimenten.
Dus ook wel tijd maken.
Ik hou toch anderhalf uur, twee uur tijd voor een private workshop.
Ik werk wel ook supergraag in duo.
En dat is voor mij zo de max.
Ik doe het tot vier mensen.
Maar vier wordt een make-up-party, zeg ik altijd.
Dat gaat niet meer over dat persoonlijke advies.
Het allerliefste werk ik één op één.
Maar in principe, duo's zijn ook heel leuk,
omdat ze elkaar wel een beetje infecteren.
Amai, dat rood staat u keigoed.
En dan is dat wel een beetje superleuk.
Een leuk mama-dochter momentje, of vriendinnen of zo.
Ja, dat vind ik echt altijd heel fijn.
Dus dat kan ik alleen maar aanmoedigen.
Als je zo als visagiste zo'n eens iets hebt van,
"ik wil wel meer verdienen,
maar wat moet ik erbij doen?"
Workshops, make-up geven, is eigenlijk heel dankbaar.
Want ook zelf haal je daar altijd wel fijne momenten uit,
als mensen met een meer gestrekte rug doorgaan in je studio.
Maar je moet daar natuurlijk ook wel een soort van persoonlijkheid voor hebben.
Want ik durf ook wel zeggen, jij straalt dat uit,
je hebt heel veel energie,
je ziet dat ook op je social media en zo,
dus ik kan me direct voorstellen hoe je bent op een workshop.
Mij zuigt dat echt leeg, zo'n workshop geven. (zegt emilie)
Ik heb dat in het begin ook even gedaan,
en ik moest mij altijd van vasthouden aan,
ja, maar ik verdien er genoeg door,
of ik ga er wel veel door verkopen,
maar verder was dat niet echt mijn ding,
zo'n workshop geven.
Ik denk niet dat dat voor elke make-up artist is.
Terwijl dat voor mij op een set staan bijvoorbeeld.
Ik weet nog in een tijd, op een productieset,
voor toen nog de blaadjes van Makro,
dat bestaat nu niet meer,
maar zo'n heel de dag door,
pijamaatjes en joggingen.
Ik voelde mij een stuk van het meubilair.
Ik weet dat nog.
Dat zo ik zoiets had van ik haal er eigenlijk geen voldoening uit.
Of dat ik nu, en dan fotografeerde ze benen,
en had ik heel de make-up gedaan.
Dan dacht ik, wat ben ik hier aan het doen?
Dus ja, dat is wel inderdaad super.
Maar dat is ook jezelf kennen.
In het begin moet je dat een beetje proberen,
en dan merk je van, oeh, nee, niet voor mij.
Voilà.
Ik ben liever degene die op set staat (zegt emilie)
en aan de lopende band of zo.
En dan vind ik, de dag van vandaag,
laat staan, je hoeft daar geen mama voor te zijn,
maar ik zie zoveel vrouwen,
pak dat ik gemiddeld acht klanten op een dag zie
in de skincare-situatie,
zoveel dames die de dag van vandaag
niet elke dag doen waar ze zich goed bij voelen.
Of niet nadenken van, past dit eigenlijk wel
Echt nog bij mijn karakter?
We evolueren zoveel door de jaren heen,
doordat je bijvoorbeeld mama wordt,
door de relaties die we opbouwen.
En ik vind niks fijner dan te horen
dat vrouwen kiezen voor iets waar ze zich echt goed bij voelen.
En bij mij is dat die studio.
Heel veel collega's, weet ik, door de jaren heen ook zo,
"ik doe geen bridal, ik doe geen particulieren"
Die waren allemaal zo'n klein beetje zo van op set staan
en bekende mensen daar ging het erover.
Maar ik voel me keigoed, één op één.
En dat is wie ik ben en dat past heel goed bij mijn karakter.
Maar ik denk dat ze dat ook vaak zeggen,
omdat ze zichzelf daar niet goed bij voelen.
Ja.
En het is ook durven schakelen binnen
waar je voelt dat je sterkte's zijn.
Ja, voilà.
(niki:) Bijvoorbeeld, als ik drie workshops op een dag gaf,
mijn verkoop was supergoed, ik haalde hele mooie cijfers,
maar ik vond dat toen heel draining,
omdat ik wel iemand ben die altijd alles geeft.
Die mensen mochten mij helemaal hebben.
Nu doe ik één workshop per dag.
Als ik workshops doe, doe dat zeker nie ook elke week.
Ik heb ook kleine groepjes.
Ik doe geen vrijgezellenfeesten meer.
Dus ik heb het echt volledig naar mijn termen gedaan.
En dan kan ik mij volledig geven, omdat ik weet,
zij mag mij nu eens volledig hebben.
Vraag maar alles wat je wilt.
Ik neem er ook skincare bij.
Mijn workshops duren soms twee, drie uur,
omdat ik mij ook verlies in details.
En het is gezellig en het is tof.
En pak je nog een koffietje.
Je bent ook zo iemand met zo'n energie daarvoor.
Maar omdat ik het nu naar mijn hand heb gezet,
en ook omdat voor mij nu de verkoop daar minder aangehangt,
omdat ik om den duur ook te veel met die verkoop bezig was.
En dat was voor mij dan het meest drainende daaraan.
Dus het is ook durven schakelen binnen wat je sterktes zijn.
En we hebben het daar onderling ook al over gehad.
Ik vind met particulieren werk supertof.
Ik vind ook die terugkerigheid, dat heb jij ook met je skincare,
Ik heb dat met mijn wenkbrauwklanten.
dezelfde mensen, leuk.
En je weet de naam van een man, van hun moeder.
Dat is tof.
Dat geeft een andere energie dan telkens een andere set.
Wat ook leuk is, maar het is anders.
Zeker ook als je in bijvoorbeeld een avontuurlijke
of een heel creatieve sector als visagie naar een adres rijden.
Niet weten wie dat daar gaat staan.
Dat vond ik allemaal extreem spannend.
Ik vertrok een uur op voorhand, want ik ging er zeker...
Dus dat allemaal.
En je zegt dat je echt kunt aanpassen door de jaren heen.
Waar voel ik mij nog goed bij?
Dat moet uiteindelijk het doel zijn van ondernemen.
Het woord zegt het ook.
Als je niet gelukkig bent, onderneem iets.
En die keuze heb ik gemaakt.
Dat zijn waarschijnlijk heel veel collega's in onze sector zoiets hebben van "waaa nooit!".
Maar it feels good.
Maar dat kan ook veranderen.
Het kan zijn dat je situatie verandert.
Je hebt ineens kleine kindjes en je denkt, ik wil meer van thuis uit werken.
Dan voelt dat misschien weer organischer of zo.
Maar zo'n workshop, hoe loopt dat bij jou?
Betalen de mensen een vast bedrag voor de workshop en krijgen ze daar iets voor in return?
Nee, ik krijg niks.
Mijn kennis, dat is al veel.
Want als ze geen producten kopen, hebben ze al mijn kennis meegekregen naar huis.
Dus de focus ligt zeker niet op productverkoop.
Het is een compliment.
Als klanten zeggen, wauw, dit voelt goed op mijn huid.
Dit ziet er fantastisch uit.
Kan ik dat mee naar huis nemen?
Sure.
Maar ze betalen voor het uur.
Ze zijn niet verplicht.
Zeker en vast niet.
Dus er is inderdaad geen return.
Er zijn geen gratis producten bij.
En ik maak het gezellig in de zin van wie ik ben.
Maar het is niet meer koffie en cakejes en dingen.
De focus is make-up.
Er is een spiegel.
Er is licht.
Er zijn goede borstels.
Er zijn goede producten.
En ik verkoop eigenlijk mijn kennis.
Daar komt het op neer.
Zoals ik het ook verkocht als ik freelance les gaf, bijvoorbeeld.
En kies jij voor één make-up merk om te verkopen aan je klant?
Of heb jij meerdere merken in je zaak?
Ik heb wel altijd een vast merk.
Maar ik heb toevoegingen.
Dus ik moet natuurlijk een beetje aan de gemakkelijke toepasbaarheid denken
voor de eindverbruiker.
Wat anders is dan de producten die wij in onze kits hebben zitten.
De prijs ook.
Daar moeten we ook heel eerlijk over zijn.
Niet elke klant geeft 70 euro aan een foundation uit.
Wij denken daar niet over na.
Maar ze zijn daar soms iets zuiniger op.
Dus inderdaad, verschillende merken wel.
En dat heeft door die meer dan twintig jaar ervaring
heeft mij dat wel gebracht bij mijn likes van bepaalde merken.
Maar ook dat evolueert constant.
Want elk merk maakt trends en nieuwe producten.
Dus we staan daar niet bij stil.
Dus ook ik blijf constant bijleren.
En ik volg zelf ieder jaar nog trainingen.
Ja, die bijscholingen, dat is ook wel inderdaad binnen de beauty sector.
Ja.
Een belangrijke, denk ik.
Want alles verandert
Zo snel.
Er zijn altijd weer nieuwe technieken, nieuwe toestellen, nieuwe trends.
Ja.
En hoe kies je dan van, daar ga ik op ingaan en daar ga ik een opleiding voor volgen?
Of zeg je van, misschien binnen twee jaar slaat dat niet meer aan bij de mensen.
En dan blijf ik daarmee staan.
Hoe doe je dat?
Zeer bewust.
Als het over toestellen gaat, dat zijn soms kleine autootjes die je in je zaak hebt staan,
zeg ik altijd al lachend.
Daar ga ik bij verschillende collega's eerst voor testen, minstens drie, horen wat zij
als ervaring hebben met dat toestel en zien of dat werkt.
Want ik ga geen twintig, dertigduizend euro investeren in een bepaalde grote witte bak daar,
die dat daar in de zaak staat.
En inderdaad is het een trend.
Horen ze het op Instagram, als je dat allemaal moet volgen, dan ga ik het per se niet altijd doen.
Ik heb mijn kennis over wat een huid kan en wat er wel en niet in een huid kan gebeuren.
En ik laat mij zeker niet gek maken in alle nieuwe producten.
Soms wordt gewoon een bestaand product ook hernieuwd in verpakking of in naam.
Nu is nyacinamide such a big thing.
Terwijl dat eigenlijk alle vitamine is die al heel lang bestaan, maar het wordt gewoon even geblasd op TikTok.
Dus dat heeft onze sector wel keihard veranderd natuurlijk.
Nu dat er mensen zijn die niks van beauty kennen, maar die gewoon een bepaald product promoten.
Ik krijg constant berichten van klanten van, zou dit echt werken?
Bijvoorbeeld het ledmasker voor thuis.
Ah ja, die ledmasker, dat is echt een ding.
En wat ik dan soms een beetje aan lachen durf doen, want ik wil nooit iets anders afkraken.
Want als mijn collega daar wel tevreden van is, is dat een beetje vervelend.
Wat ik altijd doe is, "als dat werkt, dan doe ik mijn studio toe en dan ga ik morgen alleen nog maar dat verkopen."
Dan heb ik gedaan.
Ja, dus dan voelen ze wel, of ik vraag soms, is er een technische fiche?
Hoe wordt het in België geïmporteerd?
En dan valt het meestal stil, want dat is er niet.
Dus ik durf heel kritisch zijn op alles wat er is.
En het kan zijn dat ik al jaren dezelfde vitamine C uitleg aan klanten, omdat dat nog altijd iets is waar dat werkt.
Ik heb ook een opleiding voor huidtherapeuten gevolgd.
En ik vind het superbelangrijk dat we weten dat er een grens is van wat er kan op een huid.
Er wordt gewoon zoveel beloofd en verkocht.
Ik ben 42, ik kom uit een tijdperk dat "mijn lichaam", dat was een tekenfilm op tv,
dus ik denk nog altijd in witte en rode bloedcellen en water, dat ding.
En dan leg ik dat soms echt zo aan de klant uit.
Ik vertel echt een verhaal van een druif en een rozijn over de huidcel, bijvoorbeeld.
En ik wil supergraag dat mijn klant begrijpt waarom ik dat bij haar doe, als behandeling,
of waarom ik dat aanraad voor thuis, maar echt in kindertaal.
Zoals ik bij mijn boekhouwer ga zitten en zeg, vertel dat alsof je het tegen je oma vertelt.
Zo vertel ik het eigenlijk aan mijn klant. Dat vind ik superl belangrijk.
En dat is bij make-up net hetzelfde.
Ik hoorde je net zeggen, Niki, dat zou twee, drie uur duren.
Ik heb echt geleerd, als het te lang duurt, dan snappen ze het niet.
Ja, dat is waar.
Ik heb er al gehad die gewoon een beetje foundation, een beetje concealer, wenkbrauw, mascara en einde workshop.
Twas al genoeg.
Omdat ik voelde van, wow, die weet eigenlijk totaal niet waar we mee bezig zijn.
Dus "keep it simple" is denk ik ook wel een hele belangrijke om bij particulieren toe te passen.
En komen ze dan soms nog een keer terug voor deel twee?
Zeker. En dan brengen ze soms eens een vriendin mee, dus die kruisbestuiving gaat echt vanzelf.
Ik moet geen geld uitgeven aan reclame.
Instagram is eigenlijk gratis reclame.
Maar anderzijds is, hoe noem je het, de mensen die het doorvertellen, is nog altijd...
Ja, mond aan mond, dat is het mooie woord, ja.
Is nog altijd...
Niki doet graag mond-op-mond haha
Dat is er gedaan.
Ik geef alles aan mijn klanten.
Ja, letterlijk, hè.
Maar ik deed dat ook in het begin, hè.
Zo drankjes en hapjes en ditjes en datjes, vrijgezellen.
Ik weet dat ik ooit een vrijgezelle op een vrijdagavond en ik had bubbels gehaald.
Ja, dat was gewoon een feestje.
Dat ging niet meer over makeup.
En ik stond daar en ik dacht, "wat sta ik hier te doen?"
(emilie zegt) Als ik zo'n mailtje krijg met zo'n aanvraag, dan komt mijn haar al recht.
Ja, ja.
Ik denk gewoon, nee, dat is niet voor mij.
Ja, ik heb dat een tijdje gedaan, want ik kom dan soms in een fotobibliotheek terug dingen tegen,
dat heel mijn studio vol stond met meisjes, met allemaal dezelfde
outfit, roze dingen en zo.
Dat was leuk, maar als je dan eigenlijk aan het einde van de dag uitrekende wat daarvan
overbleeft, en dan kom ik wel even terug bij dat geldverhaal, dat is gewoon ook de realiteit.
Daar houd je niks van over.
Want wat zou zo'n workshop moeten kosten, eigenlijk?
Als het één op één is, betaalt de klant bij mij 75 euro.
Ik vind dat nog een hele toegankelijke prijs, omdat er geen product in zit.
Ik weet dat er collega's zijn die soms meer vragen en daar dan een product aan vasthangen,
maar ik verkoop gewoon voor anderhalf uur 75 euro mijn kennis.
En elke bijverkoop in producten, als je de juiste keuzes maakt en goed geluisterd hebt
naar je klant, ontstaat dat vanzelf.
Natuurlijk zijn er mensen die nooit iets meenemen, dat is ook geen probleem, maar ik heb
vaker de situaties dat ze zeggen, geef mij maar alles mee, dan dat ze niks meenemen.
En dan voelt het ook niet geforceerd.
Helemaal niet.
Het is niet dat ik mijn productjes op een rijtje zeg en zeg, dit hebben we dan gebruikt.
We maken natuurlijk wel een fiche, maar ik heb dan ook een webshop.
Dus als we het soms niet kopen op de workshop zelf, dan is het soms nadien.
Of zeg ik, het is binnenkort feestdagen of een verjaardag en dan is een leuke wishlist.
Dus in principe vind ik, als ik 75 euro voor de anderhalf uur heb, dat dat oké is voor mij,
in huis werkende.
Want ook weer daar, heb jij een commercieel pand dat je huurt, dan is uw prijs anders.
Ik heb heel vaak dat collega's zo prijzen vergelijken.
En dan zeg ik altijd, je kunt het niet vergelijken.
Want heeft die personeel, heeft die een pand, betaalt die huur, is dat compleet anders dan
dat ik mijn eigen loon bepaal.
Dus ik vind 75 euro nog heel toegankelijk.
Het is ook een heel ander gegeven inderdaad, als je voor een vast merk ergens in een zaak moet
werken voor een baas die daar op je vingers staat te kijken van hoeveel heb je verkocht vandaag?
Of je doet dat puur voor jezelf en alles wat je eruit haalt, dat voelt gewoon goed.
Zeker en vast.
En zoals je daarnet zei, iemand komt binnen, komen die nog een keer terug, die onthouden
u als een goede ervaring voor hun huwelijk.
Nu heb ik een klantenstop voor skincare, maar eigenlijk bijna al mijn skincareklanten,
zijn bijna altijd binnengekomen alsof wel een bruid of als een workshop of een zus daarvan.
Dus dat is een ongelooflijke kruisbestuiving die er nu voor zorgt dat dat skincareverhaal zelfs
een beetje een pauze heeft, omdat er gewoon niet meer kunnen op een week of op een maand.
Ja, ik had dat gezien van uw klantenstop. Hoe ga je daarmee om? Ik weet dat zelf ook
uit ervaring. Ik heb al heel veel mensen naar die doorgestuurd. Maar ook mensen die tegen
mij zeiden, ja, ik wil naar Esther en het gaat niet. Ze heeft een klantenstop. Dat lijkt
mij ook niet evident.
Dat was een heel brave choice. Ik krijg daar heel veel vragen over.
En hoe bepaalt je waar je stopt?
Ja, je bepaalt dat het even niet meer gaat. Er is een gigantische boom geweest na corona
natuurlijk. Want we zaten allemaal thuis, hebben allemaal geleerd dat zelfzorg superbelangrijk
is. En zoals ik net al zei, ik zie gemiddeld zes tot acht vrouwen meestal, want ik heb
ook een mannelijk publiek, maar die zijn er, die groeien niet meer. Dat zijn altijd mannelijke
klanten, dus de partners van mijn vrouwelijke klanten. En op een bepaald moment voel je van
oké, zoveel per week, zoveel per maand kunnen er. En ik wou mijn make-up niet verliezen.
Ik doe dat nog zo graag. Dus als ik van maandag tot en met zaterdagavond enkel
nog skincare deed, dan kon ik niks make-up meer doen. Dus dan heb ik beslist, ik doe
geen skincare meer op zaterdag. Dat was al een eerste stap. Dan heb ik ook gezegd van
oké, ik werk één, maximaal twee avonden per week. Dus je bouwt eigenlijk lichtjes af.
Maar er stoppen geen mensen. Dat is het vervelende. Je zou denken, waa, er gaan mensen eens
een keer verhuizen of mensen stoppen vanuit een budget. Maar dat is dus niet.
Integendeel, ik moet nu tegen mijn klanten zeggen, zeg het alsjeblieft niet meer tegen
je zus of je vriendin. Ik heb een wachtlijstknop op mijn website gemaakt.
Maar ik moet eerlijk zeggen, ik kan die niet uitvoeren. Want daar staan al zoveel mensen
op die lijst, dat die niet meer terecht kunnen bij mij. Dat heeft mij zeker doen nadenken
om bigger te gaan, personeel. En dat helemaal te zot te doen. Maar dat is niet wie ik ben.
Ik ga niet gelukkiger worden met een groot team. Ik ga ook mijn meisjes opleiden
alsof het voor zichzelf is. Dus die gaan heel rap bij mij vertrekken, want die willen
allemaal zelf ondernemer worden. Dus ik heb dat gevoeld als ik les gaf aan pubers.
Want dat vond ik echt een heel... Dat mis ik soms wel nog, zo in het secundaire
een dagje les gaan geven. Ja, ja, ja.
Niki: Het ergste. Want ik geef in een avondonderwijsles en ze vragen mij van de dagschool,
wil je bij ons komen? Ja.
En ik ben er ook jury. En dan kom ik daar. Bij die tieners dan denk ik, oh, dit is toch...
Ja. Esther: Weet je waarom dat zo is? Ik was ooit dat meisje die totaal niet wist
wat ze ging doen met haar leven. Dus als ik die meisjes op die bank, zeker zo
vierde, vijfde middelbaars, zie zitten, dan denk ik, oh, dat gaat een goeie worden.
Je mag dat niet zeggen tegen de klas, hè. Maar er is er zo eentje waar ik toen les
op aan je gegeven. En vandaag heeft ze echt een keimooie zaak. Het goeie is dat
ik volg haar op Instagram, maar zij weet niet meer dat ik haar juf was.
En ik denk dat toch, we spreken daar niet over. Maar als ik die nu zie floreren in haar zaak,
dan denk ik, ja, ik had gelijk. Want je voelt wel in een klas wanneer het er...
Maar dat is vooral omdat ik zelf ooit zo'n beetje die verloren puber was,
gelijk dat we allemaal wel een keer in ons leven hebben gehad, en niet wist
wat ik moest gaan doen met mijn leven. En dan kwam ik daar bij Yves Rocher
als mijn eerste stageplaats terecht. En ik kreeg zoiets. Ik was eigenlijk een
halve jongen. En nu ben ik een meisje. Dat is lachend om te zeggen.
Maar dat is een groot verschil. En nu leer ik andere vrouwen om zich nog
vrouwelijker te voelen. Allee, leren. Ja, ik denk dat het wel een deel van ons
beroep zelfs is om letterlijk vrouwelijke troeven in de verf te zetten.
Want dat is wat je met makeup doet. En dat vraagt zelfvertrouwen
om die stap te nemen. Ik denk ook wel dat ik daar 42 jaar voor
moeten worden ben. Ik denk dat ik een heel ander Esther vandaag ben in mijn zaak.
Want jullie zeggen dat positief en die vibe. Ik denk dat ik dat 20 jaar geleden
niet zo goed kon als nu. Dus, zoals we zeggen, mee evolueren in je zaak
en durven andere keuzes maken, is daar wel superbelangrijk in.
Ja, en ook, want wij hebben het al veel gehad over de combinatie ondernemen en moederschap.
Wij hebben nog jonge kindjes. Ja, we hebben kleine kindjes natuurlijk.
We hebben ook al een gast gehad die jongere kindjes heeft. Ja, jij hebt echt een 19-jarige puber.
Ja, bijna 20. Ja, heerlijk.
En hoe is dat geëvolueerd? Is je zaak ook meegeëvolueerd met je gezin dan?
Ja. Het is een bewuste keuze om vanuit thuis te werken bijvoorbeeld.
Er is altijd een ruimte geweest en dat is heel klein gestart met letterlijk een kleine slaapkamer
met zo'n stoel die een heel kwakkel stond en één spiegeltje naar een zaak die ik nieuw gebouwd heb.
Nu zijn we weer verhuisd, dus mensen voelen dat een beetje bij mij dat dat constant evolueert.
Maar vanuit in huis werken heeft daar al een groot veel voordeel in geweest.
Dus mij zul je niet gemakkelijk kunnen overtuigen om naar een commercieel pand te gaan.
Vanwege de huur enerzijds en vanwege het feit dat mijn zoon gewoon zijn leven kon verder leiden.
Ik was thuis. Waren het examens? Ik was daar.
Ik hoefde niet mee aan tafel te gaan zitten, maar ik was er wel.
Dus voor mij heeft dat een groot voordeel geweest om mijn zaak altijd in huis te hebben, zeker en vast.
En ook de reden waarom ik gestopt ben met al het freelancen.
Ik weet bijvoorbeeld, als je een tomorrowland deed voor make-up, je wist nooit wanneer je thuis kwam.
Want als je daarnaast stond, verwachten ze altijd dat je nog wat langer bleef om nog die hostes of dit of dat.
En dat was mijn wereld gewoon niet, want ik heb een periode ook met hem alleen geweest.
Dus ik had geen opties om te zeggen, mama weet niet wanneer ze naar huis komt vandaag.
Maar het was wel avontuurlijk voor mama. Dat ging niet meer.
Dus ik heb het avontuur en zo de zotte opdrachten met plezier....
Want ik weet nog, als ik zo tomorrowland deed, zeiden mensen, woaaaw je mag naar tomorroland.
Ik dacht, doe maar mannetjes. Zo glamoureus is dat eigenlijk helemaal niet.
Nee, Tom was daar in de vorige aflevering over dingen naast de barbecue staan make-upen.
Oh ja, ik weet al waar. Ik weet waar dat er stond. Ik heb daar ook eens gestaan.
En op de beats en de muziek, zo een strakke eyeliner trekken.
Ja, amai.
Ik vorig jaar op mijn knieen in het donker.
Oh, voilà.
Ja, dus dat leven liet ik dan eerlijk met plezier een beetje achter om van thuis uit te werken met klanten waar ik direct feedback van kreeg.
Want eerlijk, die hostess of dat model was twee seconden later weg en she didn't care hoe dat ze eruit zag.
Want ze moest gewoon snel terug haar job gaan doen. Dus dat is wel mijn switch geweest, inderdaad.
Ja.
Maar je hebt er geen spijt van?
Nee.
En nu dat je zoon zo ouder begint worden, begint je ook na te denken over misschien weer iets anders daarnaast?
Stel dat hij gaat uit huis of zo?
Ik laat het zeggen altijd. Of ze kennen me nu altijd.
Ronder mij ook. Esther moet altijd projectjes hebben.
Dus mijn nieuwste projectje van het voorbije jaar was...
Ik heb altijd al een lange droom....
En dat is dat ik een vintage Volkswagenbusje wou.
En dan dacht ik, ja, maar ik ga niet gewoon een busje. Ik moet dat ook gebruiken voor mijn job dan.
En eerst was het idee om daarop evenementen, want evenementen vind ik nog wel leuk.
Maar ik combineerde het eigenlijk door bruiden daarmee te vervoeren, want dat blijft nog wel zo'n beetje een iconic trouwbusje.
Dus ik dacht dan, goh, ik ben dan weg de moment dat het vervoer aankomt.
Waarom blijf ik niet en verdien ik meer?
We moeten ook even daaraan denken.
En verhuur ik het busje erbij voor diegenen die willen.
Natuurlijk kunnen mensen het busje ook huren zonder de make-up erbij.
Maar als je het pakketje neemt, blijf ik heel de dag bij jou.
En kan ik een touch-up doen voordat je de foto's doet?
Waar dat meestal onbetaalbaar is voor sommige mensen.
Of gewoon niet realistisch.
Want laat ons eerlijk zijn, als je huwelijks make-up doet, we gaan niet altijd terug in de namiddag.
En sommige mensen hebben dat nodig voor toch die kleine touch-up te hebben voor zichzelf.
Dat dat vertrouwen geeft. En dat kan ik met het busje wel doen.
Dus je maquilleert dan ochtends?
Dan vervoer je die naar de locatie?
Ja, en dan je blijft erbij.
Ja, en ik blijf erbij. Ik assisteer de fotograaf.
Ik leg het kleed juist wanneer ze willen.
Ik zie ook van, oei, dat is een raar beeld of zo.
Ik doe niet graag haar.
Allee, of dat is niet mijn dada.
Maar ik zal het wel kunnen zien op foto als het misschien niet ideaal is.
De wind speelt daar dan ook weer mee.
Het geeft gewoon zelfvertrouwen dat de visite daar een hele dag bij blijft voor sommige mensen.
En voor hun is het voordeel dat ze dan eigenlijk het budget van hun gehuurde auto en hun make-up artiste samen hebben.
Een beetje combineren, hè?
Ja, een beetje combineren.
Vaak, als je bijvoorbeeld een Aziatische dame hebt, veranderen ze van look.
En dan heb ik dat al gehad.
Dat is van een wit kleed naar een rood kleed.
En dan willen ze ook een totaal andere look make-up.
Dus dat zijn zo dingen die ik in het verleden leerde.
Maar als ik nu zou kunnen blijven, maar gewoon blijven, wat gaan wij doen tussendoor?
Dat was altijd zo'n beetje de...
Maar wat gaan wij doen tussendoor?
Eten, hè?
Ja, en dan was het een droom van dat busje.
Hoe kan ik dat gebruiken bij de huwelijken?
Maar anderzijds, ook doordat we dan altijd één op één werken en te weinig van de wereld zien, in mijn geval dan.
Want ja, ik werk dan van thuis uit, kwam ik met een busje buiten met blije mensen.
Dat was alleen maar win-win, hè?
Allee, er waren alleen maar voordelen aan dat verhaal.
Ik kon mijn passie, mijn hobby van dat vintage busje combineren met hetgeen waar ik geld mee verdien.
Dus dat was echt een project dat moest gewoon ooit gebeuren.
En dan ben ik mijn huidige partner wel heel dankbaar dat hij al mijn dromen altijd support.
Dus dat busje is er nu, ja.
Het noemt "kus in de volkswagenbus."
Het is echt, ja, het is in het groen.
En waarschijnlijk bestaat er niet echt nog zo'n concept?
Niet met een visagiste?
Ja, met een visagist, bedoel ik dan.
Er zijn er zeker heel veel die de busjes verhuren.
Maar ik ben "de plus in de bus."
Dat is wel grappig.
Ja, er is over nagedacht.
En ja, dat is allemaal maar extra als voordeel waarom ze dat busje dan kunnen voorzien die dag.
Ja, over busjes gesproken.
We waren er ook al over bezig.
Ik en Niki dat dat zo wat...
Als je begint als make-up artist, dan denk je, ik wil een busje en ik wil daar mijn make-up in kunnen doen.
En ik ga daar overal mee naar set rijden.
Dat is ook van mij ooit mijn droom geweest.
Totdat ik zag hoeveel geld dat dat ging kosten.
Echt, ik ging zo gaan kijken naar trailers om om te bouwen bijvoorbeeld.
En ja, ik zat direct aan 20.000 euro, nog niet omgebouwd.
En ja, dan begin je te denken waar ga ik dat parkeren en hoe gaat dat dan verlopen?
En ja, dat loopt uit de hand, hè.
Dus dat is nu ook bij mij wel een beetje zo'n kleine droom die ik heb laten varen.
Ik ben, ik denk echt elke make-up-artiest er een keer over nadenkt.
Ik herinner mij wel vroeger, als wij samen werkten, dat jij toen ook al sprak van de volkswagen/
Ja, ik ging met een caravan en een mobilhome, ik ging overal, ik ging heel Belgie afrijden.
Maar ik ben 1,82m en ik besefte het al heel snel, in die bus staan gaat niet evident zijn.
We moeten ook even aan onze ergonomie denken.
En uiteindelijk heb ik beslist, oké, ik make-up de mensen wel thuis in hun huis.
Dan kun je een touch-up doen als ze gewoon in de bus zitten, want dan is de make-up er eigenlijk al op.
Maar echt make-up in een bus vond ik dan iets moeilijker voor mezelf.
Ja, dan heb je echt al een hoge nodig, hè, zo'n bak.
Ja, en ik ken wel een, ja, Mitch heeft bijvoorbeeld een heel mooie.
En ik heb nog een collegaatje vanuit het Mechelse die daar echt een volledige bridal-business in uitvoert.
Maar ja, dat is letterlijk ook een heel kleine vrouw.
Dus ja, dan is dat praktisch.
En er is niks mooier om natuurlijk uw make-up volledig in zo'n van voor de deur te doen bij de mensen.
Maar ja, zover gaan we niet met deze bus.
Nee, dat is dan...
En een ander verhaal.
Een ander verhaal in je huis.
Vluggertje, Vluggertje, Vluggertje.
Beschrijf eens een droomklant, fictief of echt voor ons.
Och, een droomklant is eigenlijk voor mij iemand die open staat voor iets nieuws.
Ik denk dat dat het belangrijkste is, die gewoon zin heeft om iets te absorberen.
Of dat dat nu in een skincare-verhaal is of in een make-up-verhaal, denk ik dat het moeilijkste is om iemand te hebben die er komt zitten, maar die eigenlijk niks nieuw wil horen of zien.
Dus voor mij iemand die die open staat voor een nieuw verhaal.
Welke beautyhack gebruiken mensen verkeerd?
Oeh, ik hoop dat niet te veel mensen het nog doen, maar ik zag het nu toevallig op tv bij Gerard Joling.
Het verwarmen van je wimperkrullen met een haardroger.
Please don't do that.
En hij deed het weer op tv, dus ik dacht, oh nee, er gaan er weer een paar het doen.
Maar dus wimperkrullers van in metalen...
Ja, dat weet ik niet.
Maar don't heat the curler, zou ik doen.
Allee, ze verkopen wel verwarmende, maar dat is veilig.
Maar echt, ik denk dat je gewoon je oog kan verbranden.
Het is het heet, hè? Dat kan tot 200 graden gaan.
Zeker en vast. Dus ja, "don't heat the curler."
Dat is een goeie.
Wat is je favoriete lipstickkleur?
Oeh, de Red Confidence lips. Toch wel, hè?
Ja, als ik iemand heb die voor een verjaardagsfeestje bijvoorbeeld komt,
want het is natuurlijk niet altijd gewoon workshops en zo, maar iemand die voor een feestje komt
en zegt, doe maar, dan doe ik heel graag clean skin, bright eyes, maar echt Confidence lips.
Ja, zo een binnenkomer, zo da je zegt, hier ben ik vandaag.
En dat hoeft niet alleen per se rood te zijn, dat kan ook echt zo knalroze of zo zijn,
maar als haar mond en haar tanden het natuurlijk ook toelaten,
ja, dan zal ik zeker Confidence lips kiezen.
Wat was jouw allereerste make-up-product dat je ooit voor jezelf hebt gekocht?
Ja, dat moet iets van een Yves Rocher zijn, natuurlijk.
Ik vermoed dat dat toen echt zo van Yves Rocher, als het nog bestaat,
zo'n bi-fase cleanser voor de ogen is.
Het is eigenlijk een skincare-slash-make-up-product,
maar het is toch wel iets dat onderschat wordt.
Je wimpers goed demaquilleren.
Ik zie dat soms ook dat mensen zeggen, ah ja, ik heb mijn make-up al afgedaan.
En ik, oeh, er komt nog een halve mascara af.
Dus het goed reinigen.
En ja, dat is iets dat mij altijd is bijgebleven.
Dat is een product dat hopelijk bij je nog altijd bestaat.
Maar een goede eye-cleanser, dat wordt echt wel onderschat.
Wat is de meest onrealistische vraag die je ooit hebt gekregen van een klant?
Ah ja.
Bringing back memories.
Ja, wacht. Er zijn er inderdaad wel enkele.
Ik denk dat sociale media het ons een beetje moeilijker heeft gemaakt.
Ik hoor dat bij de kapsters ook wel.
De realiteit van wat is een filter of zelfs nu, wat is AI-image?
En ik heb een keertje een dame gehad die al een zekere leeftijd had,
wat echt wel niet meer realistisch was.
En zij wou op Anouk Matton lijken.
En ik zei, oeh, you don't look like that, weet je.
Niet qua leeftijd al niet.
En laat ons eerlijk zijn, sommige mensen kiezen er ook voor
om hun look te enhancen met extra esthetische toepassingen.
Dus ja, als je dat allemaal niet in je gezicht hebt zitten
en als je zelfs morfologisch nog niet op haar lijkt
en zeker ook niet de leeftijd hebt, dan vond ik het heel moeilijk.
En bij bridal merk je dat ook, hè.
Dat mensen met heel bewerkte looks afkomen,
met heel veel wimpers, heel veel donkere schaduwen.
En dat past totaal niet bij die persoon.
Dan noemen ze het heel naturel.
Ja, en eigenlijk is dat helemaal niet naturel.
Zeker en vast.
En ja, dan moet je soms af en toe wel even...
Ik probeer dat niet helemaal af te kraken.
Als er iets is dat ik met particuliere werken heb geleerd,
is dat je ook het beeld niet altijd...
Bijvoorbeeld als een klant zegt, ja, mijn puisten.
En je ziet zo één opgestropt porieke zo.
Dan zeg ik, ja, maar ik zie geen puist.
Want dat is niet zo fijn.
Als zij zich zo voelt, dan is dat zo.
Maar ik probeer het altijd wel positief te counteren.
Dus als ze op Anouk Matton wilt lijken,
ga ik niet vlak af zeggen, ja, maar wacht.
Dus ik ga gewoon zeggen, ja, maar lijkt Anouk wel zelfs op het fotootje
zoals dat ze in het echt ook is.
Moest zij hier zitten, zou zij er dan zo uitzien.
En dat helpt soms wel af en toe voor een reality check.
Wat is jouw go-to touch-up product tijdens een lange dag?
Goh, dat gaat echt facemist zijn.
Ik ben addicted to facemist.
Ja, ik weet dat het fixeren van make-up een dingetje is,
maar ik doe dat eigenlijk altijd met skincare products.
En als ik zelf ook in het buitenland ben,
of zo echt in grote parfumerieën,
we all know the Sephora's in this world,
dan ga ik altijd op zoek naar facemist.
En de welke voorbeeld gebruikt je graag?
Ja, dus natuurlijk iets van mijn eigen dingen.
Maar ik heb nu van Utsukusy, dat is een Japans product,
iets met vitamine C.
Just the smell of it is like a holiday.
Ik dacht, mijn klant, they're addicted.
Heel de familie gebruikt het ondertussen, hoor ik dan.
En ja, dat is zo'n gamechanger.
Als je zo'n morgens wakker wordt en je gezicht...
En ze zeggen wel eens met water spritzen,
maar soms is er zo gewoon geen zin om heel je haar na te maken.
Maar dan kun je zo eens een keer facemisten.
En over make-up is dat hetzelfde.
Als ik dan bijvoorbeeld mijn bruid een hele dag zou meegaan,
zou ik die ook een keer extra spritzen, om het zo te zeggen.
En dat doet zoveel aan de cakeiness van het product.
En het voelt gewoon fris.
En een gehydrateerde skin is ook een glowy skin.
Want het is all about the glow,
maar dat begint dan wel met een goede huid en hydratatie.
Dus facemist for life.
Wat vind jij dat een mooie make-up of een mooie huid
doet aan het zelfvertrouwen van je klanten?
Oeh, alles.
Ik denk dat mijn tweede slagzin op mijn Instagram-profile is
"skin first, make-up second, smile always."
En dat is gewoon zo realistisch.
Er is geen groter compliment als mensen zeggen
ik heb geen make-up of bijna geen make-up meer nodig elke dag.
Dus ja, skin is everything.
En dat begint bij heel simpele dingen als hydratatie.
Want iedereen denkt altijd...
Ik hoor ze zeggen, "ik gebruik wel dagcrème."
En dan denk ik, ja.
En gaat die een dagcrème in je huid
of komt die op een droge spans terecht?
En reinigt je je huid ook wel?
Dus ja, ik denk dat de huid onmisbaar is
voor het goede resultaat, houdbaarheid en het naturel van je make-up.
Zijn er basics die iedereen zou moeten doen
qua verzorging voor make-up?
Ja, voor mij zijn er echt drie basics.
Goed reinigen, goed hydrateren en beschermen.
Dat zijn eigenlijk drie stappen die onmisbaar zijn.
Je kunt twintig producten in de kast hebben staan,
maar een goede cleanser op een zachte manier.
Geen scrubjes.
Dan zeggen ze, "ik scrub wel ze"
Maar echt niet iedere huid kan een korrel hebben.
En dan hydratatie.
Dus vocht, vocht, vocht, vocht.
De plant kan ook niet zonder water.
Je lichaam bestaat voor 70, 80 procent uit water.
Dus alsjeblieft, ze heeft dorst.
En elke huid heeft dorst.
Echt we verdampen constant, om het zo te zeggen.
Niet alleen onder onze oksels, maar ook op ons gezicht.
En dan beschermen we tegen UV.
Je kunt zo zot gaan in het woord, ik haat het, maar anti-aging, I don't like it.
Maar aging wel is UV-bescherming.
Dus ook onder make-up moet voor mij een SPF 50 minimum gezet worden.
Minstens dertig, maar laten we hopen vijftig.
Omdat je nog zoveel make-up door je leven op je huid aanbrengen.
Als je die huid zelf niet beschermt tegen vlekjes en roodheden
en alles wat de pollutie en zon met zich meebrengt,
dan is het onbegonnen werk.
Dus die drie stappen.
Je hebt het net over anti-aging.
De dag van vandaag kan je voor allerlei behandelingen
ook bij een schoonheidsspecialiste terecht.
Of misschien is de regelgeving nu wel een beetje veranderd.
Maar ik denk aan botox, lipfillers,
permanente laserontharing, getatoeëerde wenkbrauwen.
Het zijn allemaal dingen die x aantal jaar geleden nog niet bestonden
of nog niet werden uitgeoefend
en nog niet behoorden tot het vak van een schoonheidsspecialiste.
Wat is uw kijk en uw mening op al die dingen?
Ik hou er vooral van als iemand die in de beautysector kiest
voor een specialiteit.
Ikzelf, ook al heb ik misschien zes op de tien mensen die mij vragen
of ik powderbrows doe, ga geen powderbrows doen.
Ik vind dat een hele grote stap om iets permanent op iemand zijn gezicht te zetten.
Maar ik zal in mijn regio op zoek gaan naar specialisten die enkel dat doen.
En dat is hetzelfde met definitieve ontharing.
Dat is hetzelfde als mensen voor fillers kiezen.
Ik kies ervoor om het niet toe te passen.
Ik zal u adviseren om u bewust te maken wat dat met zich meebrengt.
Maar ik zal u dan doorverwijzen aan een specialist ter zaken.
En ik denk dat dat voor ons als beautyprofessionals belangrijk is.
Je kunt niet alles.
Je moogt ten eerste ook niet alles, maar daar vegen ze inderdaad hun laars aan.
Maar je kunt niet alles.
Maar zoek dan andere specialisten in uw regio en verwijs naar elkaar door.
Je gaat daar geen klanten mee verliezen.
Dus in tegendeel, je kunt u niet bijscholen in al die specialisaties.
Ja, ik merk dat heel veel schoonheidsspecialisten nu een arts in huis nemen.
Of pop-ups doen met een arts.
Of die eventjes laten komen voor micro-needeling of voor fillers of botox.
Of zalmsperma, daar heb ik nu ook al dingen van gehoord.
Ik krijg die telefoontjes ook.
Dus nu bellen artsen.
Dus sinds 2025 mogen ze officieel op verplaatsing.
Aan het voordien was het niet officieel.
En ik krijg die telefoontjes.
Ik heb nu zo'n arts uit Limburg.
Ik weet niet waarom.
Die blijft me echt op mijn voicemail terugbellen om te zeggen van
Allee, jij bent toch een locatie waar ik zeker...
Dan denk ik, why?
Die wilt per se bij mij komen prikken.
Dus ja, het is echt een dingetje aan het worden.
En de zalmsperma.
Dan beginnen ook mijn klanten ernaar te vragen.
Want wie wij volgen in onze community, onze eindverbruikers volgen die ook.
Dus ja, dan krijg ik ook de vraag van
Zeg, een zalmsperma, wat is dat nu?
Ga jij dat doen?
Vertel een keer wat is dat?
Het is niet omdat iemand het doet, dat ik het moet doen.
Laat maar eerst eens wetenschappelijk...
Als we alle hypes die er zijn...
Ik weet, er waren ooit zo'n wenkbrauw-extensions bijvoorbeeld.
Dat is even een dingetje.
Of er was ooit een pen waar je lipfilters mee kon doen.
Iedereen mocht het gebruiken.
Het was letterlijk een injectiespen.
En je kreeg zo twee van die grote bollen.
Hier voor je cupido-boog.
Ik weet dat er collega's zijn, dat dat beginnen doen zijn.
Dat zag er niet uit.
En dan denk ik, vaak schaadt dat uw imago meer, dat je met een trend meegaat,
dan dat je gewoon zegt, we zullen het even aankijken.
En zoals ik er straks zei, met zware apparatuurinvesteringen,
zal ik altijd even kijken wat de hype doet.
Dus ik laat de zalmsperma nog even aan mij passeren.
En dan verdiep ik er mij ook niet in.
Want ook daar moet je zoiets hebben van, oké, ik kijk wie doet dat.
En moest nu een hele goede klant van mij zeggen van, ik twijfel erover,
dan zal ik zelfs soms samen met haar kijken van, oh, ik wil zien wat dat juist inhoudt.
En kan dat wel, wat ze vertellen?
En welke behandelingen bied je wel aan?
Skincare is bij mij van een hele basic cleansing.
Dat kan zelfs voor een student zijn, want ik vind het super belangrijk
om dat ook aan jonge meisjes te leren.
Tot ook microneedling.
Er is veel te doen of we dat in onze sector nog mogen doen,
maar voorlopig, als ik het nog mag bij mijn leveranciers bestellen,
blijf ik het nog toepassen.
En ik hou echt van deep cleansing behandeling, zoals hydrabrasie,
zo de lichttherapie bijvoorbeeld.
En ik ga mij nu nog meer focussen, dat is een doel voor 2025,
om ook op stress relief behandelingen te werken.
Ik heb mij heel hard gefocust op die huidverbetering en die huid moest clean zijn.
En nu besef ik van, ik moet meehelpen,
dat ze zich van binnenuit ook zonder geitenwolle sokken of te zweverig te doen,
besef ik dat als mijn klant niet kan ontspannen,
dat ze ook niet kan genieten van die behandeling.
Dus ik heb mij een beetje in face-yoga beginnen verdiepen het voorbije jaar.
Ik ga er dan een tijdje echt achter de schermen mee aan de slag.
En dan maak ik een conceptje.
Dus in mijn nieuwe studio wil ik echt de ultimate relaxed treatment doen.
En dan starten we even met een beetje gronden, blote voetjes,
een beetje face-yoga en dan pas de behandeling.
Want soms komen klanten zo binnen geraast,
dan zijn ze geparkeerd,
en hoe lang gaat dat hier duren, die gsm nog op de schoot.
En dan denk ik...
Gaan we niet doen.
Gaan we niet meer doen.
Dus dat is zo mijn nieuwe goal voor 2026,
om ook echt mijn klanten duidelijk te maken van,
je huid gaat alleen maar, je cortisol level, je stresshormoon,
gaat alleen maar afnemen en voordelen geven in je huidverzorging.
Dus dat is ook weer al iets dat ik geleerd heb,
maar dat wist ik twee, drie jaar geleden weer niet.
Dus ik blijf ook zelf constant vernieuwen en bijleren.
Ja, en je dierf het misschien ook nog niet zeggen aan je klant,
waar je misschien nu wel mee de balls hebt om te zeggen,
dat gaan we niet doen?
Ik kan mij inbeelden dat je tien jaar geleden
misschien dat niet zou gedurfd hebben.
Nee, inderdaad.
Ik zou tien jaar geleden niet tegen een klant hebben,
zeg, die gsm, haalt dat eens van je schoot.
Dat zou ik niet hebben durven zeggen.
Dat begon met een kadertje, met een boodschapje,
naast de stoel.
Je mag je schoenen en je gsm hier achterlaten.
Ik hou ervan om daar sociale media voor te gebruiken.
Ik vind dat ons echt een kans geven om iets te zeggen tegen mensen,
zonder dat we het rechtstreeks zeggen.
En als je een bepaalde boodschap blijft herhalen,
ik ga iets heel geks zeggen, bijvoorbeeld nu die gsm,
als ik dat blijf herhalen waarom het niet goed is,
of het is toch leuk dat je kan ontspannen,
of het is eender welke boodschap dat je wil brengen,
dan maakt sociale media je daar bewuster van,
zonder dat je die boodschap rechtstreeks moet geven.
Dus ik kan alleen maar aanmoedigen bij iedereen in de beautysector
die een bepaald belief heeft,
breng dat ook over naar je klanten,
maar leg ook uit waarom.
Het is niet gewoon zalm sperma is goed,
maar leg ook uit waarom zalm sperma goed is
en wat het goed doet voor haar.
Je moet dat kunnen onderbouwen, om het zo te zeggen.
En ik heb me nu heel veel ingelezen over cortisol en over stress
en ik wil daar dan weer een punt van maken.
Het kan zijn dat ik binnen tien jaar zeg,
we gaan weer allemaal op ons hoofd staan.
Ik zeg nu maar iets onnozel,
maar de beautysector staat niet stil.
Dat blijft constant evolueren,
want uiteindelijk de grond van onze sector is wetenschap.
Dus biologie, en daar hebben ze altijd meer en meer kennis in.
Al goed, al geluk.
Je hebt zoveel verschillende dingen gedaan.
Wat is een moment waarop je dacht,
dit is echt het leukste aan mijn job.
Deze job wil ik voor altijd doen.
Dat zal toch wel...
Corona was echt heavy,
maar toch wel daarna dat moment besef zijn
van hoe fantastisch is het dat ik het vanuit thuis uit kon doen.
Want mijn collega's die dan een huurpand moesten betalen,
dat was echt heel heftig.
Dus dat was echt een heel dankbaar moment.
En ik leef eigenlijk al zes, zeven jaar echt in dankbaarheid.
Sinds dat die studio zo geboomd is,
en dat je kunt zeggen, is de klantenstop,
dat is ongelooflijk dankbaar.
Ik denk dat er niks moeilijker is
om elke dag te moeten vechten voor klanten.
En te moeten reclame maken.
Ik wil nog niet nadenken over de tijd
dat we nog onder de placematjes van de plaatselijke tavernes
reclame moesten betalen.
En bijvoorbeeld Instagram vind ik ook heel dankbaar.
daarin, daar komen organisch mensen bij.
Ik heb eigenlijk niet de ambitie om zoveel duizend volgers te hebben,
want degenen die mij volgen, die reageren heel leuk.
En dat is een ongelooflijk fijne community,
want ik heb geen collega's.
Maar ik heb eigenlijk wel op die manier een community
waar ik mee over praat.
Dus ja, ik denk de moment dat ik echt fulltime kon leven van beauty,
en die studio kon uitbouwen naar iets waar letterlijk ook een klantenstop in staat.
Dat was voor mij een heel dankbaar moment, zeker en vast.
Ja, die nieuwe studio, we hebben er al over gehad.
Ik heb het ook al op Instagram gezien.
Het ziet er echt zo een oase kunnen uit en de rust.
Waar kunnen mensen jou vinden?
Ik verhuis, ik ben echt een citygirl.
Ik ben opgegroeid in Antwerpen Centrum, achter de Grote Markt.
En ik verhuisde eerst naar Ekeren.
Dat was al zo buiten de stadsrand.
En nu ga ik nog een dorp verder.
Nu wordt het een dorp.
Het is in Kapellen.
En het is letterlijk in het bos.
Dus naast ons is bosgebied.
Dus als de mensen zich letterlijk gaan neerleggen in de behandelstoel,
kijken ze op bos.
En dat hoort dus bij dat stress-relief-verhaal.
Ik ben zelf niet het type om...
Ik heb te veel energie.
Dus als ik moet gaan de free spirit dingen doen,
mijn klanten zouden dat niet snappen.
Wat ik wel wil doen, is daar mensen voor uitnodigen.
Dus ik wil in mijn tuin, die op dit moment heel groot is,
wil ik andere mensen uitnodigen om die dingen met hen te komen doen.
Die therapieachtige dingen.
Maar ikzelf kan dat niet geven, want dat is niet mijn spirit.
Ik ga daar te energiek voor zijn.
Maar ik voelde voor mijn klanten, maar ook eerlijk voor mijzelf,
dat die rust nodig was.
Want je zei straks ook, ondernemen zijn zoveel facetten.
Het moeilijkste voor mij tijdens zo'n kalmerende, rustige behandeling
is even uitzetten van, ik moet nog dat bestellen
en ik moet die klant nog terug mailen.
En die leverancier, die gaat in verlof....
Dus al die pinkertjes stonden constant aan.
En ik kreeg dan de kans door deze verhuis
om de studio te herinrichten, zowel de omgeving
als hoe de skincare-ruimte nu echt een cocooning place zou worden.
Er gaan geen spiegels met lichten staan, bijvoorbeeld.
In mijn vorige studio was dat een muur
met vier van die grote spiegels, met allemaal lampen.
Dat was niet rustgevend.
Ik zag al die producten staan, omdat ik ook een webshop heb.
Dus ja, ik moest dat kunnen uitzetten.
En ja, ik heb dan ook weer die kans van nu op een plaats te gaan zitten
waar ik herinricht en weer mijn eigen terug heruitvind en mijn behandelingen
en mijn diensten heruitvind.
Ik hoop dat dit mijn laatste verhuis is.
We zullen zien.
Maar ja, ik blijf constant zo zoeken naar hoe ik het beter kan.
Dat is raar, hè.
In het leven.
Sommige mensen blijven ervan dromen, maar ik ben zo'n doener.
Dus als je niet meer marcheert, dan verander ik het gewoon.
Dat gaat niet altijd, want dat kost natuurlijk een hoop geld.
Maar ja, dat was een big change.
En mensen die mij al dertig jaar kennen, zullen dit echt...
Ik ben gisteren een kruiwagen gaan kopen.
Allee, dat is echt zot, hè.
Ik kom echt vanuit de city.
Maar ja, het is zo zie je maar, maar dat we constant veranderen.
En dat vind ik het zaligste aan het leven.
Dat je naar jezelf kunt kijken.
Ik weet niet, jullie zijn geen pubers, niet meer.
Dus als je naar jezelf kijkt, tien jaar geleden ook hoe je je make-up toen waarschijnlijk deed.
Allee, dat is zo anders.
En je wordt alleen maar beter en beter.
En daar kunnen onze klanten alleen maar van profiteren.
Dus ja, update your service, zou ik zo maar zeggen.
Dat blijf je constant doen.
En wanneer is de officiële opening?
Er is geen geld voor een feestje.
Ik kan alle klanten die dat zo vroegen, want ze weten wel gewoon dat ik af en toe zo een keer een feestje geef.
Zal een boswandeling zijn dan. 
Ja, maar daar heb ik zelfs oprecht over nagedacht,
om dat in mijn diensten te integreren van toch eerst een half uur,
want je kunt letterlijk het bos in, hè, om dat te doen.
Maar ik dacht, daar kan ik toch geen geld voor vragen.
Allee, dat zou raar zijn dat mensen mij gaan betalen voor een wandelingske te gaan doen.
Maar ik denk wel, ik weet niet hoe,
dat ik het misschien op een soort van flyertje of zo ga dingen
en dat ze dat gaan aanduiden van kijk, na je behandeling, why don't you?
Of voor.
Zet je een auto er al iets vroeger en gaat ervoor misschien?
Dus daar moet ik nog eens over nadenken.
Maar mensen betalen soms graag voor die dingen, omdat ze dan geforceerd zijn.
Dan moet het, ik heb een personal trainer, dan word ik een personal walker.
Dan kunnen zij ook gewoon op een matje thuis gaan liggen,
maar ze hebben iemand nodig naast hun die zegt "en nu ga je dat doen"
Dat is waar, zeker.
En dat is het vaak, hè.
Dat is dan ook weer, sociale media, ik heb het zoiets gepitcht.
Als ik zo'n ideetje heb, dan drop ik dat erop en laat ik ze zo,
ja, dat zou ik doen of nee.
En dat heb ik nu ook gedaan, van, zou het leuk zijn om nog een wandeling voordien te doen?
Dus het zit zeker on the back of my mind.
Dat is weer voor volgend jaar.
En de datum van de opening?
Ik ga 20 juni, ga ik er echt aan de slag.
Dus dat zijn nu nog een paar dagen.
Dus als je een podcastaflevering uitkomt, dan is hij ongeveer tien dagen open.
Dan ben ik al bezig.
Als je mij dan begint te volgen op sociale media, dan gaan we wat groene dingen zien.
Heel goed.
Waar kunnen mensen jou vinden op sociale media?
Als je op de zoekopdracht Makeover Studio ingeeft, dan kom je mij tegen.
En als je Esther Jacobs ingeeft, dan kom je mij ook tegen.
Dus beide.
Ik heb geen privéprofiel en zakelijk profiel.
Want dat is bij mij één blend, omdat ik ben de zaak.
En af en toe zul je een keer een privébeeld zien.
En af en toe zul je een professioneel beeld zien.
Dat is gewoon de realiteit.
En de website?
De website is www.makeoverstudio.be.
En dat is ook mijn webshop?
Dat is ook mijn webshop, inderdaad.
Een blend van verschillende merken door elkaar.
Gewoon mijn meer dan twintig jaar ervaring aan verschillende producten staan er allemaal samen.
Super.
Maar we hebben al veel bijgeleerd hier.
Zeker.
Make-up, makeover, make happy.
Dat was inderdaad Esther in een notendop.
Bedankt dat ik hier mocht zijn.
Ja, bedankt.
Het was heel fijn.
Dit was Behind the Brush.
De podcast van make-up artiesten voor make-up artiesten.
Bedankt voor het luisteren.
Deze podcast is volledig gratis beschikbaar.
En met liefde gemaakt door Niki en mezelf.
Maar we kunnen deze community alleen laten groeien met jouw steun.
Daarom is het ook enorm waardevol om je te abonneren op de podcast.
Een review achter te laten.
Of gewoon even te laten weten dat jij onze podcast leuk vindt.
Alvast bedankt daarvoor.
En tot de volgende keer voor een nieuwe aflevering van Behind the Brush.

Podcasts we love

Check out these other fine podcasts recommended by us, not an algorithm.

Beauty Bores Me Artwork

Beauty Bores Me

Beauty Bores Me
Generatie Alfavrouw - Self Made, Self Paid Artwork

Generatie Alfavrouw - Self Made, Self Paid

Alfavrouwen met Amy Vandeputte en Jessica De Block