Fan tichtby mei Atsje Lettinga

In de nieuwste aflevering van Fan tichtby gaat presentator Janneke de Boer in gesprek met Atsje Lettinga. De haptonoom, regisseur en initiatiefnemer van Paviljoen MEM in Buitenpost staat bekend als een verbinder die mensen samenbrengt door muziek, cultuur en ontmoeting. 

In een openhartig gesprek vertelt ze over haar jeugd, haar drijfveren en haar visie op het leven.

Kijk voor nieuws uit Noordoost Fryslân op www.rtvnof.nl

Transcript

SPEAKER_00 0:07

Van dichterbij: Wat onderstreek bij Uz van tafel: Waar binnen ze echt? En wat broodharm?

SPEAKER_02 0:15

In deze podcastserie van dichtbij van FTV NOF geven wij op ziek naar de persoon echter de functie. Dat kunnen meesten wijzen uit de politiek, bedroomslippen, uit de sociaal-maatschappelijke organisatie, cultuur of muziek. Meesten niet net altijd op een vakgroensdingen, maar wel een soort in beweging zetten. Wat droogt hun? Wat is hun afkomst en hoe ben ze kaam met zijn hoogstingen? En binnen direct nog tak, ons plan? In deze podcast geven wij de dipper op in en proberen wij de meest echte publieke persoon Sjantellen. Mijn gast van Joed is Aadje Lettinga, welkom. Nou, hartstikke mooi. Fijn dat je werk is. Adje, du bist een verbindende kraft die Friesloon. Als autonoom, regisseur, jongerenes en initiatiefnemer van Pavillon Mem, ik boet een post, creëert ook plakken die meesten haar zelfs werken kennen en dan nog echt een moeite kennen. Mem, Meens en Muziek. Is oeu groeid aan een brieder plak voor muziek, theater en verhaal, midden in het Egyptebosk. Kijk een prachtige namen. Maar had culturele projecten, die werk als haptotherapeut en initiatieven als het waadpiedpaad, lid Adjes in kunst, natuur en moeding meesten dichter bij haarzelf en bij een oor brengen kunnen. Voor haar draait het net om herkenning, maar om Mayenor creëren en verbinden. Nou ja, mooi Kiel die al welkom hieten. Mooi dat is het beestatje.

SPEAKER_01 1:42

Wat een mooie worker, joh. Ja, vind je het mooi? Ja, ik vind het mooi. Als je dat opneemt, dan denk ik, jongen, jongen, jongen, het is ook de kern. Het moet het verbinden, het om meisje naar elka brengen. Het thema is mezen en muziek. En dat is direct van Mem. Dus nee, het was mooi. Een Vries Wutback net volle broek. Maar mooi, dankjewel.

SPEAKER_02 2:08

Want in deze podcast wil wij de mensen achter de culturele functies inzetten. Dus wij kennen me naar het verleden, het heden. En ik nog een stukje takkomst, wil ik graag pakken. Want Dob is Benne in Leo, Njoortje 66, 24 oktober, om precies te wijzen. Hoe zoest jij zelfs Delzet als vanke, als tiener?

SPEAKER_01 2:32

Ja, nou ja, een bij een wat heel erg graag boetenwaten. Wat heel erg hart van de natuur, dat doe ik nog steeds, maar dat wil je prachtig altijd. En ik denk wel dat ik een. Ik zei net een oorfamke, maar ik ga wel een oorjeugd gewoon, terug, wie mijn hart en mem win, om het samen te zegen. Maar ik stieck toen al oor zien te leven. Ik bedoel, van alle dingen die ik een faamken doen moest, nou ja, waarom wie dat? Dat Koerjong wel af krijgt ons om. En ik denk heel leergierig. Ik wie aardig dyslectisch, dus ik kon heel goed massiefes. Dat ging heel goed, maar het lazen wie net zo goed. Dus ik ga heel lang misqualiteit teropbracht in het bestuurskimke. Omdat meester en juf vonden dat toch wel ingewikkeld met mij in de klas.

SPEAKER_02 3:16

Omdat ze volle vragen stelde.

SPEAKER_01 3:18

Ja, ik stelde altijd vragen en ik vreeg ik altijd van ja, maar als het nou net zo is, hoe hij het dan wist. Dus ik kan je wel voorstellen, dat ook nog. Dus dat hij mij wat vertelde en denk ik, oké, dat is sa. Maar stel je voor, als nou der rugzorgen wist, wat is dat voorbij kwam? Of waarom is het links better? De beste vraag die ik altijd stelde, maar hij leert op een stoel, gewoon je zitten, je zit bij de tafel, maar had die tafel nog een stoel, giet niet, hoe giet aan wist. Dat heel via, dus ik kun je wel voorstellen. Dus wees me echt denken van, en een heel mooi voorbeeld, de Paradijsvogel. Dat is een plond, maar dat is echt een voegel. En ik weet nog, ik zie het denk ik in de trede klas van de legere Squale. En die docent, of die meester, of hoe dat hier, die zei, nou, het is een plant of nee, het is een beest. Ik zei, ja, maar het is echt een plant. Nee, het is een beest. Dus toen ben ik hoest daarom, want wij hing die plont dus. U de veenbaan waai halen, en toen zei ik het zien de meester, maar dit is de plant. Nou ja, dat is natuurlijk heel mooi. Maar ik kan je echt voorstellen dat het heel vervelend vind.

SPEAKER_02 4:22

Ja, dat is wel leergierig. En onhorenkant koest eigenlijk net lezen, skreuwen. En dat maakt het natuurlijk wel heel lastig.

SPEAKER_01 4:32

Ja, maar als beelddenker, en ik denk dat wel bin, nou ga je er meer werden voor, maar toen werd dat net heel erg bekend. Maar dus ik teken er heel volle af en ik hie je plaatjes waar ik alleer om vers knopen. Dus op een gegeven moment ga ik een bijles krijgen van doen we eens mevrouw, ze dan. En dan ga ik dus oren maar scrembelen, zodat ik begreep van wat voor word, welke betekenis, welke letters, welke voorgorden. Dus ik ken nog steeds heel goed scrembeling. En zo leerde ik mezelf om die oorbetekenis zien, die ik wel wist hoe ik ze scrollen moest, dat ik dat koe. Maar ja, je ziet heel veel teeting. Maar zieven ze geen probleem.

SPEAKER_02 5:10

En had dat ook de verzorgen dat misschien mij volwassenen minder goed oeaikoerd? Terwijl het eigenlijk kwalijk, zij is pro in de stur's kinderen zitten. Ze begrepen die net. Want ja, de best nou feels het meest. Ja, absoluut. Hoe was het bruggetje? Hoe wist u dat als band?

SPEAKER_01 5:35

Heist u dat toen echt al? Ja, ik ben opgegroeid met hoen. Ik had een memen. En die versteen mij heel goed en ik konde heel goed begrepen, snappen. En die bracht mij naar squala. Die zie je te wachten dat ik het squala werk aan en zo voor. Dus ik ben eigenlijk opgroeid mijn hoen, deze wel eens. En ik keen mensen heel goed verstean. Alleen, ze begrijpen mij vaak net. Dus dat was het machin. Maar ik ben wel altijd heel erg bezig met mooi. Dat weet ik ook nog, dat zou juist met al. Ik zong altijd. En ik ben altijd bezig met verhalen en beelden en mijn kleuren en mijn dingen doen. Heel erg een bouwer. En ik zag altijd wel verbinding. Maar ja, heel vaak kon ik dat net vine. En nu vind ik het natuurlijk heerlijk dat ik dat ook heb.

SPEAKER_02 6:24

Muziek, dat had dat altijd een hele belangrijke rol. Ik als band al. En hoe u zich dat? Kunest dat een beetje meer vertellen?

SPEAKER_01 6:32

Nou ja, had ik ze, toen ik, jouw vier, says hier, wie zei, dan maak ik altijd festjes van alle jaar stukjes refrein. Dus had ik op Badline. Ik weet nog wel, het begon altijd met Angeline, de blonde seksmachine. Daar begon ik altijd mooi. En dan voordat ik het einde van het festje ging, moest ik bij een Nijfesje beginnen. Dus zag ik misschien wel honderden refraïtjes. Eigenlijk de moderne. Hoe gieter wel? Die letterlijk bekend voor die gitarist. Nu kom ik even net op. Maar die dat al eens letterlijk. Maar dan weet ik gewoon al die stikjes komen steeds achter me qua krijkselang te slipte. Dus dan wil elke keer jongen. Nou, en ik ben ik al heel jong, gewoon met bands, om daarin te jongen. En ja, iets jerken. Dan ben ik nog een prote te zong. Maar op een gegeven moment, ik zong altijd waarde stem en op een gegeven moment mocht dat niet meer. Dus toen ben ik er echt niet meer geweest.

SPEAKER_02 7:26

Oh, dat is ook een vraag. Ik had er nou iets in. Maar wie dat ik wat. Maar wist to dan de behoefte om ergens bieten? Bij een band?

SPEAKER_01 7:36

Ja, maar ik moet ben natuurlijk. Ik wil op het Squale Plein waar ik wil boedien, natuurlijk. Maar ja, wie wil ons?

SPEAKER_02 7:44

Want hoe wist je wist to een leider? Of wisten. Oké. Ja, ja, dat is heel duurder.

SPEAKER_01 7:50

Ja, ik kon heel goed verzinnen. Wat door we op het Squale Plein en gouden ticket zien of Riegelie, of knikkerie. En de band vonden het echt leuk. Maar wat gaan we doen aan? Dus die zeggen gewoon in die act. Die accepteerden dat ik.

SPEAKER_02 8:02

Dat zou een leider wist.

SPEAKER_01 8:04

Ja, absoluut. En zeker in mijn puberfase. Hoe noemde ze dat? Squalen. Dan wisten degene die het klassenboek met mijn naam. En dan regelst al je de info lessen en zo dingen. Dus ik ben woonregelaar. Regisseur. Algolitische bin.

SPEAKER_00 8:20

Van dichtbij.

SPEAKER_02 8:23

Op een moment dan Gist of Vierder verzijd, was het order, Guest in eigen wij. Wist het Haptonoom. Thierre Maïsander had een mooi plakje van in Boet een Post in Egypte. Hele bijzondere namen. Dat is echt een plak waarvan jemand. Dit viel goed. Er is iets. De waar ik wil zijn, krijg ik als zit er een magneet in de groen. Ik zou mooi uitspraken. Maar ze viel het.

SPEAKER_01 8:51

Toen waren je in januari, naar ze nu achter niet al inwest hadden, toen kwamen we via het plakje. En samen en ik rondde en we zeiden: dit viel. Dit is een plak net voor u te geheer. We zijn natuurlijk samen, als u zo are met mais, hoen altijd. Maar ik bedoel, dat wind net voor u te geven. Het moest beroekt worden van de meesen om u zinnen. En gelukkig vinden we dat alle beiden, want ooit zoiets net kennen. Dus ja, dat vielde heel goed. En ze hebben het gekocht en zo hebben we dat ik begon. En die magneet had de maat zien. Maar de energie die er is, die maken we voor wat er is, maar die maken we voor ons bij de meesten samen. En dat is als een magneet, meesten komen er graag bij elkaar. Als ze het hier maar pries, dan zeiden ze mensen, even tussen. Een letter kwam Mem natuurlijk erbij, 2018. Dus dat is echt wel een heel mooi bijzonder verhaal.

SPEAKER_02 9:41

Want dat paviljoen, dat had natuurlijk bij 2000. Nee, 2018. En dat hij je hem kocht, en dat had natuurlijk echt een heel iets best. Want hoe kwamen ze dus die om dat een keer.

SPEAKER_01 9:58

Nou, wij wij natuurlijk wel bezig dus. Maar de muziek player, zij heet het echt. En dat heet het nog steeds. Warden we cultuurdienboeken. Maar ja, het aan onwaarwaar, dan kon het nergens in kwiet. Of had het aan grote groepen winnen, of het wie koord. Dus toen zijn we eigenlijk nog zo'n mooi hak. Dat we echt die cultuurdingen, of wat dan ik, maar, mooi meesten samen in het hakbank kennen. En toen gek ik raar een hak bouwen, wat net voor iedereen wie, dan ging wel tekeningen opvregen, maar het blur hield het liekje op alle hakken die er al win. En toen dacht ik, van nou, het maakt oors. En ik zie nooit op marktplaats, want ik ben net van computerdingen. Maar toevallig, toen al. En jij, steed het paviljoen te keer op marktplaats, het moest afbutsen worden, vervoerd en dan kom ik het kippen. Dus wij winnen één van de kandidaat en wij gaat krijgen.

SPEAKER_02 10:46

En er werden ook natuurlijk prachtige dingen inmakken. Protemees incommabbiel koor, allemaal kort emotion. Je krijgt al zijn op een gegeven moment hadst de studie dienen om haptonoom te worden. Neem staat mij, had hij dat zelf vormen, als persoon? Of wie dat echt een studie van mijn saiden is. Oh, jij, dit is het.

SPEAKER_01 11:12

Ja, ik denk als het za. Ah, ja, jij, dat stukje, het ging erom, van ik ga 24 jaar bij TT werkt, eigenlijk als bureauseconoom. Ik ben net sam begon, maar dat is op een gegeven moment ben ik de Wolta ontwikkeld. En ik gelds iets van de mist nog heel vol. Ik die mijn werk altijd wel vanuit mijn gevoel, dat wie net gebroekelijk. En toen dacht ik, had ik daar nu een studie bij Ziki of een bepaalde richting, dan kon ik gewoon helemaal wijzen wie ik ben. Wat ik graag wijzen wil. En zat ik opzag van wat is dan haptonomie? En daarom ga ik nog via die studie niet. Maar uiteindelijk is het meer dat ik der gewoon nog meer wijze ken wie ik gewoon ben. Dus het is netom. Kist dat nog een keer? Het is net krijg. Nee, heel vaak als een studie doet, dan ontwikkelt zich iets. Dat derwij mooi dealelijk is. Dat de dragen ervaring en wat maar. Maar dit krijgt dus om: terug ik de haptonomie studeerde, begreep ik beter hoe ik ben. Dus net hoe ik ben, maar hoe ik wie. En dat is het verschil. Het ging eigenlijk wel waarom. Het zag wie ik al, maar ik koek nooit plaatsen. Ik begreep nooit waarom dat ik oorsweer zoor. En nu snapte ik dat. En nu waard van mezelf, heel duurlijk. En mijn werk nog van uitzien. Dus hoe leuk wie dat. Maar het zit ooral in. Dus als een buurzoom koffie komt, is het echt gewoon wie ik ben. Dan noemen we dat echt maar haptonomes. Dan letten we dat maar zo.

SPEAKER_02 12:43

En neem staat ik een prot aan mij in, want dan had ze natuurlijk producties als musicals, je penlofspul, als regigeus. Puberen staat dan echt, maar die kracht, het meest zat te krijgen, dat ze dat zelf echt zuggen, dat ze dat zelf echt vieren.

SPEAKER_01 13:02

Ja, ik ken het oors, want het is wie ik ben. Dus het is, bewegingen die we op toneelmaatje, of wat ik maar, maar al die trouw wijze aan de persoon zelf. Het maat ik wel bij die personager. Maar het mooi net zoals dat het afwikt. Als we ooit nooit die beweging maken, en dan zit er geen kracht in, dan zei ik altijd van nee, wat zoest nog zelf doen. En dachterom werd ik heel. Ik zei zo'n bij maatje, belevingen. En wij had toen zeggen, horeca, maar ik voeg iets staan onder beleving van meesten. Dat is wat oors. En iedereen wordt oors voor dan dat het kamer. Dat is gewoon hun doelstelling. Dat is een vreemde doelstelling misschien. Maar het geeft erom, dat ze zelf vielen van, dit had me iets bracht. En dat hoeft net altijd plezier of iets moois te werzen. Het mag iets wijzen van nou ik ga daar ontdekken dat dat helemaal niet leuk vond. Of daar wil ik boos om. Of dat vind ik helemaal niet mooi. Of dat mag ik al. Maar dat is komt en dat is iets helst. En dat is zelf iets van jezelf ontdekt. Dat mag je alles wijzen.

SPEAKER_02 14:06

En protokracht helft natuurlijk echt uit de muziek. En hoe vertaalt dat? Is dat als je dan zelf jonger bist? Of dat is gewoon echt, is een concert, het is al je leadschalig BM in Panwilem. Dat is echt mijn reden. Maar kisterlijk heel veel kracht hebben. Als je gewoon mensen binnen om genieten, of diegene, die zanger of die zangeres, die is echt, zit nou echt in haar kracht.

SPEAKER_01 14:34

Daarom vinden we het mooi om just leadschalige dingen te doen, zodat de intimiteit groot is. En dat waarderen eigenlijk de zanger-zangeressen, of de meesten die toneelspelen of wat maar. Die waarderen dat ik, want ze vieren gewoon een hele goede energie. Maar het is echt leuk dat ze toch dicht bij het publiek is, maar het is echt leuk dat het publiek dicht bij de zangers binnen, of bij het toneelstuk, of bij was ik maar oerdragen wist. En dat is belangrijk. En ik geniet zelf van vanaf het begin dat we bedenken van dit gouden, of die boeken we. Dan gaan we al. Nou, dat dan echt naar de kaartjes verkocht worden, dan denk ik, nou, dat gun ik degene die testeert. Maar het is echt leuk als je gewoon iets opbouwst. En in Aron hier gaan we zulke mooie dingen al die. En ik hoop dat dat naar de tak komt, sta ik zijn bloot. Maar het zit er echt in dat mensen dat ik ziek. Het publiek wat bij ons komt, komt altijd bij voorom. En neemt dat we meestal mooi. En zei ik van, dit maar beleven. Dit is een mooie ergheid. Ja, maar ik ze last van de muziek. Er zijn natuurlijk heel veel emotie. En Sander had heel veel techniek. Ik maak muziek, maar echt mijn techniek. En die kens zien had er echt in kwiet. En dat is echt belangrijk. Ja, en ik ben niet gewoon van meesten die daar marken qua, daar heerlijk zitten. En de boadschip, die het alles net begrepen wordt. Dat is al oké.

SPEAKER_02 15:50

Ja, we hadden het oor de mensen hoor, muziek. Maar erinneren natuurlijk die op het hier heel veel beestjes. Ja, die jij er echt bij. Maar had dat echt nog een functie?

SPEAKER_01 16:04

Ja, dat had A een functie in de oproeming van Radzo op het hier. Want ze eten alle slakken op en megen, maar echt de cadavertjes van dingen. Maar ik vind het gewoon zo'n levendig. En ik ken er heel veel van leren. De patroon die het dus voegelt had, we gaan daar Musken zijn en was een nog één, helaas, kom bij mij. Maar dat is prachtig om te zien hoe dat mooi de meestingen en de muziek en al eertegreert, maar hun eigen gedrag. Ja, ik vind dat prachtig.

SPEAKER_02 16:33

Leerst u daarvan?

SPEAKER_01 16:34

Ja, ik leer daarvan.

SPEAKER_02 16:36

Wat leerst u daarvan?

SPEAKER_01 16:37

Nou, ik goon een zug van hoe bazaal het leven eigenlijk is. Het geeft om het eten, dat gaan wel goed. En het geeft om de aandacht die ze me qua houden, maar echt de gevechten om de vrouwtjes meer, dat stiekem leuk. En de manjes die dan paraderen. En dan willen we piekjes. En dan denk ik, wij hebben natuurlijk intellect. Dat is weer. Maar die beesten gaan zulke mooie patronen, dat elke dai, dat leer ik ervan. Elke dai is weer een naaai. En elke dai begint weer op nul. Dus ik ze net dat het leven altijd een wedstrijd is. Maar het is voor elke dai een naai begin. Al hoe broer of hoe mooi als het er voor west gaat, maar als het goed is, wil je weer wekker. En dan ga je de korens om het weer oosten doen. Je lichaam ververs zich elke 14 dagen. Maar ze is elke dai, ik werd iets nice. En we weten nooit wat die daar brengen, dus geet hem on. Wat je ooit nooit dorst. En dan komen mensen bij me. Ik ga iets dingen wat ik ooris nooit door. Oh, wat leuk. Nou, wat dan. Ik ga hier Branta eten. Nou, wat mooi. Maar het geet om mijn eenvoud. En dat vind ik mooi aan het leven. Het geet om mijn eenvoud.

SPEAKER_00 17:52

Van dichtbij.

SPEAKER_02 17:55

Ik ga proberen om daar een beetje meer en better kind te leren, terug het verleden en het heden te keuren. Bloot natuurlijk de takkomst nog hoor, dat kapje. Want ik ben eigenlijk wel benijd wat zit er nog voor op de planning. Wat komen er nog dingen? Haar nog dingen van diezelfde oordeer.

SPEAKER_01 18:20

Dat wil ik echt nog dwangen. Ja, ik ben er ook bezig met iets wat ik net ken, maar wat ik wil dwaan komt, en dat is langlopen. Dus ik ging zelf echt dat doel steld om iets te doen. En dan op het gebied van sporten of op het gebied van fysiek bewegen. Dus ik wil naar goed, in maart mij aan die enorme grote tocht die het in Zweden organiseerd wordt op langlaufskies. De vasalop het heet dat. Dan ben je 14.000 mensen die echt op de Langlauf laten stonden. En ik ben er niet ervan. Dus dat wil niet lukken, maar wat ik als doel ga, is dat ik start. Ik ben hier van hun. Dat liep het meest geweldig.

SPEAKER_02 18:59

En wat is dat? Moestel die zelf dan uitdagen bij mij? Of van, zo ik dat kennen? O wat is dat wat hij drilt in dat?

SPEAKER_01 19:08

Ja, het had puurt een maatje, maar dat ik het interessant vind. Ik vind het vaak, maar ik vind van hoe beweegt dan dat lief. Dus hoe maak ik technisch dan. Er zit heel veel teet in om dat Goe te doen. En ik weet dat ik het nooit helling wil, zeker net nou. Maar ik ga mijn voornaam, als ik het nog zelf leuk vind, dan weet ik dat ik het komende jaar heel lang trainen maat om misschien die tacht echt te voorbrengen. Maar het is een opgave, jongen. Het is echt voor je niet sekstig is. Bin al 20 plus. Maar oké, ik ben er en ik doe mooi. En ik denk dat dat het leukste is voor mij. Dat ik altijd op zoek ben dat het paviljoenkacht gaat. Ik gingen geen idee. Wij woon een hak, nu gaan we dit. En misschien een zo'n mooi plak als het worden is voor iedereen, dat moet besteemblonen. Maar ik ga geen idee dat ik het klacht. Dat is hetzelfde dat ik nou bedenk. Ik doe die dag mooi. Maar hoe leuk is het om gewoon iets te doen, wat je net weet hoe het komt. Dat vind ik het leukst. En ik hou van bouwen, maar ook fysiek bouwen. Dus nu dat sport nog. Maar ik heb samen deze vakantie die we nu aan Sander en ik ben uit denken, van hoe kom het nood aan mijn Mem? Want ik merk wel dat de wereld om ons heen ontveroren is. En hoe kunnen we nou dat mooie plak, die magneet, die we hadden, hoe kunnen we die nou inzetten om meestal nog steeds meer de roemte te jan. Om te wijzen, zat het wijzen mooi. En dus maken we misschien een oren keuzesmaatje of dat joven. Maar vooral, meestal plakbieren om te wijzen, mooi muziek, maar ik maak me kwaad. En misschien wel echt, ja, ik weet niet, Jan is kracht en kracht is Jan. Zij hield die Trom in Hollen. En alleen ik ken het nooit. Dus ik lou in het weer in dat we het samen dwaanmaten. Dan maakt hij roemte voor jou. En dat is eigenlijk wat we dwaan worden. Maar heel veel mooie muziekdingen hoop ik.

SPEAKER_02 21:01

En is dat iets wat de meesten die luister naar deze podcast? Is dat echt iets wat mij was? Kist hen iets jam van, dat gun ik de oor.

SPEAKER_01 21:13

Ja, ik gun iedereen het vermogen, nogmaals, om in je eenvoud het riekdom te vinden. Kist dat versteen?

SPEAKER_02 21:20

Ja, ik vind het.

SPEAKER_01 21:22

En soms broek ik wel naar Shut in mijn oor en dan denk je van nou, het is prima, maar dit weet ik net. Dus dat toets ik dan wel eens. Maar dat lijkt niet zo mooi. Dat het net mijn heel te minder had of mijn intellect, of mijn brutte lef hebben, of heel dapper werzen. Maar dat je elke dag in één fout waar ziek kennen, waarom dat die dij mooi wie verdijd. En natuurlijk ben ik heel veel broeroeren dingen waar je geen invloed op had. En ziektes en al dat soort dingen, dat is kloten. Maar elke dag is er toch weer een naijedai, waarin je misschien wel de leefde fine kennen van de oren. Of zelf genieten van het licht. Of genieten van de stilte, of genieten van dingen die je soms net ziet kennen. En dat zoek iedereen gunnen, dat we naar me kwaar samen de eenvoud versteen kunnen van het leven. En dat het net om mij geeft of om jij, maar om u.

SPEAKER_02 22:18

In die zin vielen wat de oor vertellen wil, daar net een meer in oor ha.

SPEAKER_01 22:23

Nee, dat jouw net zo vallen. Dat is mijn optiek.

SPEAKER_02 22:27

Ik keer het vaak, ik wil mis. Dat wij inderdaad van alles zien, maar dat we net meer lusteren naar de oren.

SPEAKER_01 22:33

Nee, maar lustering is heel moeilijk. Praat is net zo moeilijk. Maar lustering. Dus ik hoop luster gaan naar de vraag en dat ik die de goede handen wil jongen. Want der keer dat ik hoor, hè?

SPEAKER_02 22:45

Ja, jazeker. Ja, zeker. Ja, nou Adje, ik wil u heel erg bedanken voor dit parteer. Mooi. Ik vond het een heel mooi gesprek. Ik had er dingen, zeker dingen van leerd. Ik hoop dat wij in de tak komst. Mekko ik nog eens een keer een moodje. Maken me kon versteen kunnen. Want door is toch wel iemand die zin ligt dat maatschappelijke impact net al die grut of bloed hoeft te werzen. Soms begint het gewoon mij wat roemte, maatje, met lustriën. Mij doren te viel. Dat is echt een ding, wat zeker is. En was u drost in nem, in de natuur, in de muziek, in contact met meesten, dat brengt dus in het zin dat we ook net altijd hoeven te ontvoegen van uw geliek. Maar dat wil ik ook mooi gemaaien. Dat is denk ik heel belangrijk. Misschien neemt u dit parteer, wat liet mij: een gedachte, een gevoel of de uitnodiging om zelfs. Er is een gewone paard aan te wieken. Dank u wel voor het harken en mooi dat u wist. In de volgende aanlevering ging ik op een IPT mij in mijn regio die het indruk maakt. Maatkipelijk, muzikaal of uit politieke belut niet wij. Ontan.

SPEAKER_00 23:58

Van dichterbij.