Yn Petear mei Titus Vogt

Het korte maar krachtige gesprek dat Titus Vogt op Keningsdei voerde met Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima krijgt mogelijk nog een heel mooi staartje. Dat liet de gedreven aanjager van de stichting ‘Ik ben Wil’ maandag weten in het programma Yn Petear op RTV NOF. Sinds het koninklijke onderonsje in Dokkum regent het reacties.

Voor Titus is de stichting geen zakelijk project, maar een pure hartenwens. Vernoemd naar zijn moeder, zet ‘Ik ben Wil’ zich in voor mensen met Alzheimer en hun naasten. “Dat gesprek op De Zijl was een fantastische manier om de stichting te promoten, met een dikke, vette glimlach van m’n moeder daarboven!” glundert Titus.

Kijk voor nieuws uit Noordoost Fryslân op www.rtvnof.nl

Transcript

SPEAKER_00 0:05

Else manision van Poner8 en online via rtvnov.nl. Importeer bij René Koster.

SPEAKER_01 0:14

En jurent ik mij, Tietesvocht. Welkom hier in de studio. Dankjewel, René. Code rood, het is heel krijg, maar je in de studio eerder in werking traint, want de temperatuur in die ben je royaal Bob in de 30, ga ik het idee, maar we met je er mooi verkeerd van. Tietes, ik begin in het Fries. Maar als ik op Stritter mee die praat, dan spreken wij altijd Nederlands. Ik vind het prima waar jij het beste bevoelt, Renee. Oké, maar nu praat je Holland waarom? Ja, maar je zijn hele leven in Doggem hoor.

SPEAKER_00 0:41

Klopt, ik kan ook wel een beetje vrienden, maar ik waag me er vanavond niet aan.

SPEAKER_01 0:45

Dat moet ik net. We maken het even na opraten dat we er geen probleem in op krijgen. Het dokum is alvallen een 100% dokker. Ja, al 62 jaar geboren echt al. Meestal kennen jij misschien nog Wolf van de familie Vocht van de Hema. Nou ja, der is dat van de meeste denk ik begon om kennis te metje, mede-familie Vocht. En letter is dat bij jij, met name via een KPN telefoonwinkel nog teruggong naar de Jumbo. Ook het goed gaat. En toen kwamen dan Jumbo bij, mee en ik. Ja, twee jumbo's.

SPEAKER_00 1:19

Eén was niet genoeg. En nog eens nul. En nu heb ik nul. Ja, zo werkt het. Ja, ik ben bij mijn ouders en bij mijn oom bij Bonnie ben ik in de zaak terecht gekomen in de HEMA. Daar heb ik negen jaar gewerkt. Hartstikke mooi bedrijf, toch iets andere elan gebracht, toch wat jonger. Uiteindelijk is mijn vader eruit gegaan, en die is met pensioen gegaan. Ik heb nog twee jaar met mijn moeder gewerkt en met Bonnie. En daarna is mijn moeder toch ook uitgegaan en toen heb ik samen met Bonnie daar als bedrijfsleider. Maar op een gegeven moment dacht ik van ja, ik wil eigenlijk wat anders. Ik was daar negen jaar en ik zag eigenlijk wel een gat in de markt met de telecom. En dat is eigenlijk het begin van de mobiele telefonie. We hadden toen nog vaker. 1998. En dat was dus echt de opkomst van de telefonie.

SPEAKER_01 2:07

Maar dan woest je misschien ook wel wat los met je van die hemar. Want vocht en hem, maar dat was eigenlijk in één ademutje sput.

SPEAKER_00 2:13

Nou, heel eerlijk gezegd, ik wilde eigenlijk iets voor mezelf beginnen. Ik vond het te makkelijk om te zeggen, ik stap erin. En ik ga op het was een fantastisch bedrijf, goedlopend bedrijf. Gezond bedrijf. Maar ik had toch de drang om te zeggen, ik wil eigenlijk beginnen gewoon met 0 euro. Nul gulden toen inderdaad.

SPEAKER_01 2:30

Maar dan begist mij een KPN-winkel, dat denk ik, dan is toch alweer onder de koepel van een oor. Dan is toch nog net de eindbaas.

SPEAKER_00 2:38

Nou ja, we hadden toen uiteindelijk heel weinig winkels nog van KPN. KPN begon toen net met Franchise. En ik meende dat het toen iets van acht winkels met Franchise waren. En we waren best wel heel vrij. Want KPN leerde eigenlijk van ons. Daar kwam het eigenlijk een beetje op neer. Ze zetten natuurlijk de telecom verstand van. Alleen het hele Franchise gebeuren minder. Dus ik was daar wel een hele vrije vol.

SPEAKER_01 2:58

Maar kloffen we je dat net genoeg?

SPEAKER_00 3:00

Nee, ik heb daar uiteindelijk een aantal jaren, vier jaar, heb ik dat gehad. Op 40 vierkante meter de winkel. Ik ben begonnen met één medewerker, geëindigd met zes medewerkers. Het was echt de tijd. Booming business was het. Maar ik zag op een gegeven moment wilde ik toch wel weer terug naar iets groters. Dus grotere oppervlakte. En toen ben ik gaan snipen op het internet, wat toen nog vrij nieuw was. Al die introducties hebben we meegemaakt. En toen kwam ik Jumbo tegen. En Jumbo had op dat moment 40 winkels. En ik heb Jumbo gebeld, gewoon naar Vegel toe. En die zeiden, bel maar als je gegrond hebt, nou ik zijn prima. En een week later belde ik heb grond. Zo ging dat toen.

SPEAKER_01 3:36

Het zit mij bij wie er net een nieuwe wemer of zo. Supermerk aan die kant van de stijl?

SPEAKER_00 3:41

Ja, nieuwe wem was dat toen. Dat was toen vanuit de Breedstraat zijn ze verhuisd. De nieuwe wemer. En later is dat super de boer geworden. Nee, toen eerst nog kom maar nog. En toen super de boer nog.

SPEAKER_01 3:52

Dus het vindt al je formules, maar dat toch. En wie dat nou een lucky shot, die dat kreeg, Lieke Goerd Albert Heijn, of zo werken.

SPEAKER_00 4:00

Dat had gekund. Alleen, wij hebben toen best wel veel van weer gehad. Want er waren al een aantal supermarkten. En de supermarkten hebben ook een rechtszaarzaak toen destijds aangespannen. Want die wilden geen supermarkt bij. Maar die gaven eigenlijk aan van ja moest luisteren, moeten wij mensen gaan ontslaan. Nou, daar reageerde ik heel makkelijk op. Nou, jullie kunnen mooi bij mij werken. Want ja, dat kan nooit iets wezen om een winkel tegen te houden. De klanten bepalen uiteindelijk waar ze naartoe gaan.

SPEAKER_01 4:24

Ja, maar aan de oren komt, de oerhit steward, tot ik, die had ik vaak onder oren in jouw havelijks die discussie naar zoemen, hoe ik een naar je super. En zei de woongemeente bestuurd, nee, het al meesten dat je winnen. En het al van jou kan te meten, dus dat we hier ha. Als er een naar je supermerk komt, ken dat net. Jij zat er een oren tegen. Wie die stuwing hier in dokumen dan net?

SPEAKER_00 4:45

Nee, toen op dat moment niet. Nee, zeker niet. En we werden eigenlijk aangemoedigd. Wij hebben uiteindelijk zijn we op de rondweg terecht gekomen, waar toen Autodijk zat. Dus dat was een karous geweest toen. Met verplaatsen van winkels. En we hadden dus die parkeergarage, maar we hebben geen. Nee, dat is bij ons toen sprake geweest. Alleen, het was natuurlijk wel voor een panten. Er waren vijf, zes andere supermarkten en die riepen toen op dat moment, we zijn de goedkoopste. En ik was de enige. Ik had een heel goed spandoek gelijk opgehangen, dat we de leukste supermarkt van dagen waren. Dus daar gaat je gelijk aan onderscheiden.

SPEAKER_01 5:16

Ja, en misschien rekens ook Votendelijk wel even een punt. Ik heeft mij die Rabbo. Hoe die zich van ondernemen, hier is altijd creatieve ideeën wet roch als zo met die winkel even in het neus komen koest. En had dat nou een speciale machine wie je om de lege flessen mee in te nemen bij het oorlog. Waarbij de media dacht, het is misschien wel commercieel, maar we kennen het net schitterend. We maken het allemaal even weer in.

SPEAKER_00 5:44

Ja, het begon eigenlijk toen ik op vakantie ging, toen was de winkel nog niet geopend. En toen had ik al een primeur, dat was de parkeerplaats voor zwangere vrouw. Die was bredere plakken. Want ja, ik zag dat wel. Dat ik zei van ja, als klant en je bent zwanger, we willen ze graag hebben, want het gezin wordt groter. Maar dan moet die deur ook wat verder open. Dus als je daar wat meer ruimte hebt. En dichtbij? Bij de inwoning van de winkel, klopt, en wat een breder parkeer? Ja, klopt. Nou, dan had ik meteen de telegraaf te pakken. Dus ik had meteen landelijk nieuws. En daar begon het eigenlijk mee. Dat soort dingen. Betinstel dan zelf? Ja, uiteindelijk wel. En dat is ook een stukje gevoel wat je daarbij hebt. En hoe dat kan, weet ik eigenlijk niet. Maar die ingevingen, die heb ik toch wel vrij snel. Maar besteer je dit nergens? Nee, op dat moment niet. Dat ga ik in Amerika een keer jongens dat dockje. Oh, dat zou best kunnen dat het uiteindelijk niet dat het, dat je het daarvan af hebt gehaald. Nee, het was echt omdat je diep in die klant gaat. Je gaat naar die klantenbeleving toe. Want je begint, zoals ik net al zei.

SPEAKER_01 6:40

Diep in de klant.

SPEAKER_00 6:41

Nou ja, je verdiept je in de klant. Dit is wel een marketingpraatje. Nee, dat is niet René, dat is niet zo. Ik vind, je moet goed, kijk, uiteindelijk, die klanten komen bij jou. En die besteden geld bij je. Uiteindelijk betalen ze ons loon. Zo heb ik er altijd in gestaan. Dus het is gewoon keihard werken. En zorgen dat je gewoon de beste bent. Iedere dag. En daardoor zag je ook dat wij binnen een jaar marktleider waren in Dokken. En dat vind ik toch wel een hele prestatie. Omdat je eigenlijk, ik heb meer dan duizend sollicitanten toen we begonnen met de Jumbo. Duizend sollicitanten. Daar had ze daar een verklaring voor. Waarom woon die bij, werk je net bij een hoor? Ja, ik denk toch op een andere manier. En het was een nieuwe formule, maar het was voor mij natuurlijk ook nieuw. Want wij moesten toen bijna 3 miljoen gulden of 3 miljoen euro investeren. Voor uiteindelijk het totaalbeeld van Jumbo. Met je verbouwing en etcetera allemaal. Dus dat was voor mij ook een gok. Maar ik vertrouw er wel op, want Jumbo had toen maar 45 winkels.

SPEAKER_01 7:37

Dan ga ster als ondernemer die energie insmitten. Dat is goed parkeerd, voelde dat een meesting in vechel van de Jumbo-organisatie. Ik op van verrek wat die jongen der in dok om docht, daarken we misschien op oren plakken. Ik profijt van haar. Absoluut.

SPEAKER_00 7:54

Ik heb regelmatig in het Jumboblad gestaan. En ik was uiteindelijk ben ik ook gekozen door de beste supermarktondernemer van Friesland. Dus in die competitie hebben ze mij ook naar voren geschoven na twee jaar. En je moet nagaan dat uiteindelijk had geen verstand van supermarkt. Maar ik denk dat dat de grote kracht is geweest. Dat je eigenlijk oud of the bloed, zeg maar out of the box, dat je eigenlijk in zo'n formule terechtkomt. Dus ik huurde eigenlijk mensen die namelijk aan, die hadden er verstand van. Dus een slager en een groenteman. En daar had ik ook geen verstand van. Maar ik had wel verstand om mensen te binden. En dat recht. Dat je daar ook je dat je daar ook goed mee omgaat met die mensen. Want uiteindelijk, ze zijn mijn grootste kapitaal, alleen ze staan niet op het balans.

SPEAKER_01 8:35

Maar als je je dan verwingt, ik zakelijks jongen, kun je eigenlijk een beetje eigen wisp.

SPEAKER_00 8:43

Nou ja, dat moeilijk natuurlijk voor mijzelf. Ik voel dat zelf niet zo, en ik denk ook niet dat het zo is. Want het is hele mooie. Ik heb nooit een personeelskort, nooit een medewerkerstekort gehad. Mensen werkten graag bij mij, omdat ik zelf ook keihard meewerkte.

SPEAKER_01 8:55

Misschien is het dan uit eigen wies, maar zelfverzekerd. Ik heb wel een gokje wegen, want ik het godt in de merkjocht, of als ik de kans joh, dan brengt het altijd wat op.

SPEAKER_00 9:06

Nee, dat is het valkuil, denk ik. Ik denk dat je daar heel veel er voor moet oppassen. Het is iedere dag gewoon op scherp staan. Iedere dag zeven dagen. En destijds was het toen maar even zes dagen. Maar later natuurlijk in mijn jumbo gebeuren zeven dagen. Mont online alles bij. Nee, dat is gewoon hartstikke scherp bezig. En ook niet te denken van ik ben de grote. Nee, ik ben gewoon een zelfstandig ondernemer. En ik moet werken.

SPEAKER_01 9:27

Alfmaat wie je? Want wij constateer de hartsnoog nog nul jumbo's. Klopt.

SPEAKER_00 9:33

Ja, ik ben geen ondernemer meer. Nee, absoluut niet.

SPEAKER_01 9:37

Alleen als ik nog niet in pensionado?

SPEAKER_00 9:40

Nee, eigenlijk ben ik dat wel een beetje. Renteneer. Ja, ik weet niet als dat renteneer is. Als je de zaak verkocht hebt en dan gaat ze een Google Gield voor krijgen, dan krijg je nog een schoftje Utje. Ja, ik heb het niet gekregen, ik heb het verdiend. En ik ben natuurlijk heel wat jaren, zeven dagen de week aan het werk geweest.

SPEAKER_01 9:56

Dan geeft het helemaal net om. Maar kom maar even om. Bis naar het renteneer of best nog ontbijbeunen op allerlei orden te doen.

SPEAKER_00 10:04

Nee, nee, ik ben niet een bijbeun, absoluut niet. Klussen die ik ook doe. Ik doe natuurlijk wel voor een aantal hogescholen wat. Maar dan zeg ik, als je me wilt geven, dan geef ik maar voor onze stichting. Lezingen houden best wel veel.

SPEAKER_01 10:12

Ja, voor jou adviezen. En is inderdaad was steeds bij bepaalde squal verboem. Om der ik, ondernemers in de dop, adviseerden. Altier te vertellen, hoe zo het in gaat.

SPEAKER_00 10:24

Maar dat is. Het is allemaal prodeo? Ja, absoluut. En dat is met de stichting precies zo. Dus ik heb dat niet, ik heb het verder goed, ik klag niet. En we kunnen ons prima redden. En ja, wat nu mijn werk eigenlijk is, en daar voel ik me toch wel een beetje ondernemer voor. Maar dat is andere mensen helpen.

SPEAKER_01 10:41

Ja, daar komen we dadelijk even door te spreken. Maar door best dus ik net die feit van ik heb de tent verkocht. Het yelst zit nu op een bank. Ik keer hier een camper voor en wij en jelly hier op het paard.

SPEAKER_00 10:54

Nee, dat past totaal niet bij ons. Ik had het misschien ook al op dat matrasje kunnen leggen aan het komen meer. Maar nee, dat past totaal niet bij. Dus 14 dagen misschien, maar dat vind ik al wel langer.

SPEAKER_01 11:04

Of mag zo gewoon altijd Dokken een beetje roeken kennen.

SPEAKER_00 11:08

Nee, nee, dat niet. Maar ik vind het gewoon veel te mooi om zeker in deze mogelijkheden die ik heb om iets voor anders te betekenen. Als dat nou in Dokker is, toevallig is dat nu Dokker. Maar als ik bij een hogeschool ben, vind ik het ook prachtig. Alleen mijn zogenaamde werk, dat is eigenlijk toch wel de Stichting.

SPEAKER_01 11:25

Ja, de Stichting, de naam is al een peer keer van. En dan geht het om de stichting Ik Bent Wil. Herkennen dat wel, zeker in deze regio, want ik derde is, krijg ik als in die supermarkt, vandaar altijd Wolbe wordt te beleven. Groenliter van de Stichting en wat bij Belutsen. Maar Dorist net meer het klappend het van die Stichting, toch? Ook het Goed begrepen haar. En hoe bedoel je dat? Nou, ik op INE Gore van die Stichting Alweer, om te zwaar niet dat het misschien net helemaal alleen nog maar tien ding is.

SPEAKER_00 11:57

Nee, dat wel. Kijk, we doen dat met elkaar. Laten we dat voorop stellen. En dat is helaas ontstaan doordat mijn moeder getroffen werd door Alzheimer. En ik deed verschillende acties. Ik heb bijvoorbeeld een keer een marathon gelopen in New York. Dat was mijn eerste, de enige, maar ook de laatste. Maar die heb ik voor Kika gelopen. Ik denk, als ik hem loop, ik wou gewoon de zwaarste marathon van de wereld hebben. Nou, dat is onder andere New York. En als ik hem daar loop, loop, kom voor Kika. Zo heb ik er altijd in gestaan. Zo heb ik het ook voor mijn moeder gedaan. Dat ik dacht, ik moet aandacht vragen, terwijl mijn moeder toen nog leefde. Daar heb ik grote plakaten in de jumbo gehad. En daar heb ik aandacht gevraagd. En toen heb ik een actie op gestart. Ik heb een aantal mensen om me heen verzameld in mijn netwerk. En heb ik gevraagd: help mij. En ik wil graag je aandacht aan geven. En die actie, die tijdelijke actie heette, ik ben wil en ik heb Alzheimer. Misschien kun je het nog herinneren, grote foto's. En wij hebben ons als familie heel kwetsbaar opgesteld. En dat het iedereen kan overkomen. Ben je ondernemer, ben je arm, ben je rijk, whatever. Dat maakt niet uit. Dat kan iedereen overkomen. Het is een vreselijke ziekte. Daar heb ik 16.000, of hebben we 16.000 euro mee opgehaald in vijf weken tijd. Helaas is mijn moeder daarna twee weken daarna overleden. Maar ik werd zoveel aangesproken in de winkel. Dat heeft mij heel veel bij mijzelf heel veel teweeg gebracht. Dat ik echt en dat mensen zeiden, wat is dit mooi wat jullie doen? Dus we hebben daar heel veel mensen mee geholpen. Mijn moeder was overleden, 23 november is overleden. En januari dacht ik, ik denk, ik kan dit niet laten rusten. Dit kan niet. Dus ik heb me voorgenomen op de stichting. Ik heb diezelfde mensen die toen met de actie bezig waren, die hebben gevraagd van help mij daarin, gaan we Stichting africhten. En zo is eigenlijk de Stichting al ontstaan. En wat is de doelstelling van de Stichting? Hoe staat voor wit je? Het doelstelling is voor de eerste Friesloon en voor Dansmedeel om te zorgen dat we de boer eraf halen. Dat we daar vrij kunnen over spreken. Dat we dat continu onder de aandacht brengen.

SPEAKER_01 13:44

Taboed eraf halen, dat is wel heel breed.

SPEAKER_00 13:46

Ja, in ieder geval. Nu spreek ik soms nog wel eens mensen en die zeggen dan tegen mij, mijn man heeft ook gehaald. Mensen schamen zich ook een beetje. Nee, dat klopt. En wij hebben getracht, mijn moeder heeft dat ook gevraagd op een sterrenwet, van vertel dit. Deze ziekte is een vreselijke ziekte. Mijn moeder was de laatste dag, net voordat ze stierf, ze glas helder. En daar hebben wij samen hele mooie gesprekken gehad. En daar vroeg ze ook van, vertel dit verder, doe je hier wat mee. Dus altijd uit de gedachte, ook vanuit hun ondernemerschap, altijd klaarstaan voor een ander. Zorgen dat je, als jij het goed hebt, heeft een ander het ook goed en je inzetten. En ik denk dat dat, dat heeft mij geraakt. En dat heb ik natuurlijk wel onthouden.

SPEAKER_01 14:28

Hartstikke het idee dat je Mem altijd dit meisje zocht als nee, de Stichting One wist.

SPEAKER_00 14:32

Ja, dat heb ik soms wel. Ik zie het ook wel op onze kennissessies of symposia's. Ja, dan hebben we altijd een grote foto van wil hebben daar te hangen. Ja, dat doet mij persoonlijk draad. Het emotioneert mij altijd. Dat vind ik wel heel mooi.

SPEAKER_01 14:46

Vooral ze mijn oer bekend hiet. Oer, het fenomeen Alzheimer. Wat dat de chut. Het taboe er oor helden, dat je de vrij oer praten kennen. En meer concreet, voor mensen die daaronder leiden en de familie daaromheen. Kem dergelijk dingen voor dan.

SPEAKER_00 15:02

Jazeker. Nou neem je bijvoorbeeld het eerste event wat we jaarlijks hebben, dat is het vergetelen koken. Koken mensen met dementie, koken voor hun mantelzorgers en familieleden. Dus eigen tweeledig. Voor de mensen die dementie hebben, zorg je dat ze nog bij de wereld horen, dat ze kunnen koken. Wel met hulp, maar wat kunnen koken, dus een stukje eigenwaarde. Maar voor de mantelzorgers en familie. En zo wordt het ook gewaardeerd. Zo wordt het ook aangegeven. Dus verrekt emotioneel vind ik dat altijd. Als je dat ziet met die mensen. Maar tevens voor de mantelzorgers en familie doe je ook wat. Dusnijheid aan twee kanten. Plus de medewerkers, onder andere van de Wagen Dokken, die doen dat. Fantastisch. Jonge mensen die zo gegrepen zijn door dit, die melden zich eigenlijk dezelfde avond alweer aan voor volgend jaar. Ja, bijzonder. Heel bijzonder.

SPEAKER_01 15:50

We hadden het net over activiteiten die toch bij de Jumbo ondernaam zijn, die het dan landelijk opvoeren. Zo'n initiatieven als dit. Ben de ik al oren kern in in Nederland van maar wacht je even, wat ze daarmee die stichting in Waat Eersloggen. Dat is misschien ook wel wat voor uus.

SPEAKER_00 16:06

Ja, we hebben nou diverse gemeentes die bij ons terechtkomen die ons vragen. kijk, we kunnen niet zeggen, nou, Wil gaat bijvoorbeeld naar Amersfoort toe. Want niemand kent Wil en Amersvoort. Ik denk dat dat onze kracht is. Concept aan zich wel. Ja, we hebben nu inmiddels vijf, zes gemeentes. En die komen eigenlijk bij ons. En dat zijn gemeenten, niet gemeentes, maar mensen die eigenlijk ook zoiet willen. En die komen bij ons te raden om te vragen van nou hoe doen jullie het eigenlijk? En wat kunnen we daarvan leren? Ja, we worden wel gevolgd, absoluut.

SPEAKER_01 16:31

Nou, we praten derdelijk goed terug. En ik heb nog oordeing verscheld. Maar ik kreeg om wat muziek te rochten aan. Om een beeld van de gos te krijgen. Dat we wat muziek jaren worden. Of de soundtrack van je libban zei ik wat door de gosst versteld. Direct als eerste.

SPEAKER_00 16:46

Ja, dat vind ik een hele mooie band. Niet dat ik nou van alles direct, maar ik vond dit nummer wel een speciaal nummer. Ik kijk altijd Jamie naar die drummer. Vind ik altijd geweldig om dat te zien. Ook de andere bandleden. Dat draai ik regelmatig.

SPEAKER_03 16:59

Through the looking glass It's too quiet today. We'll even start it an eating. I'll be drinking at my own front door. There's no way to stay. What is it that we're starting to do? Look at that. Look at that. One way to face that we stack.

SPEAKER_01 20:48

We draai het omdat Titus Vocht Jontagh bij Inpeteer. Derom Vregen had je hem witte. Het recept is eigenlijk heel eenvoudig. We praten een oerlang bij de gost over verschillende thema's werken we hem of haar een beetje van kennen. Maar de soundtrack van haar lippen speelde ik een rol in dit programma. Daarom trei stukjes muziek die het zij zelf wilt kiezen. En de eerste van Titusvocht Direct. Ja, Titusvocht weer al even zijn. De Jumbo, de man van de Hema, de KPN-telefoonwinkel, de man van Dokken. De man van de stichting Ik Ben Wil. Dat is echt een prachtig tekentje tegeltje nog van die listen. Ja, die hebben we voor jou meegenomen in één. Cadeautjes, maar soms ik gewoon even een vreegje.

SPEAKER_00 21:29

Ja, nee, klopt, klopt. Dit is het tegeltje. Samen maken we lokaal het verschil met de afbeelding van mijn moeder erop. Die wil ik ook graag over handigen namens onze stichting. Hartstikke mooi. En eigenlijk is het zo: wij vinden dat je er geen keuze meer is van mag je samenwerken, je moet samenwerken, zeker in onze regio. En dat vinden we heel erg belangrijk om te verbinden. En ja, in het begin hadden we natuurlijk best veel moeite met onze stichting. Toen we nieuw waren, werden we werden we nooit gebleid. Nu worden we gebeld. En soms, enkele keren is er wel een partij die eigenlijk niet nut ziet om samen te gaan werken, nou daar gaan we dan omheen. Links of rechtsom.

SPEAKER_01 22:09

Het is prijsenswaardig, wordt je hem toch. Het initiatieven en de acties die hem ondernemen, het heel dat je hem ophuilde, de publiciteit ziet je hem krijgen, het taboe wat er al geeft. Verkeerd wordt het oer, te zijn. Maar denk ik dan. In dit net gewoon de taak van de Oeriet. Dat de Oeriet zwaar het dit soort dingen goed regelen binnen, dat die mantelzorgers, het plakrijden dat ze vercheen, dat de taboe er AG, dat dat net van particulieren ohingt.

SPEAKER_00 22:39

Nee, ik zou het juist andersom willen draaien. Ik zou willen dat de overheid meer gebruik maakt van ons. En wij hebben geen verstand van zorg, maar wij hebben wel verstand van andere dingen. En ik denk dat je dat moet samenbinden. Samen de uitdaging uitgaan. Ik denk dat dat. En dat vind ik, dat mag er mij wel meer, ook lokaal. Dus dan zo het op die manier alsnog landelijk Utreald willen kennen. Ja, dat zou zeker. Ik denk dat je er. Je kan nooit, als je dit werk doet en het kost allemaal niks wat wij doen voor andere mensen. Ja, wat is daarop tegen? Ik bedoel, er zijn een hele groep mensen, wij werken met 60 vrijwilligers. En als je ziet van jong tot oud, die meedoen bij ons. En sommigen zijn iedere dag zijn werkgroep, weet ik niet allemaal wat. Wat is dit fantastisch dat mensen zich zo belangrijks inzetten voor deze mensen die het zelf niet meer kunnen, die dementie hebben. Dus ik nodig graag de partijen uit. En ook zorgverzekeraars, vind ik ook echt. Die kunnen veel meer gebruik maken van ons.

SPEAKER_01 23:35

Het verhaal is al royaal verteld. In deze regio konden we het al een beetje. Maar toen kwamen de koningen en de keniën op de ziet. En toen kreeg ik nog eens de komers om het hun. Ik nog eens een perupe leveren. Ja, dat was fantastisch. Allereerst al dat we uit werden gekozen om daar ons verhaal te mogen doen. WINtreorganisaties ook. Op een ziel even inpeteen, maar het peer nog. Die even oorscoden om tafel. En door wist hier van die trein om hoe Jem Stichting het hier net hoort te verteld. Eigenlijk tekort. En ik wil eigenlijk ook nog graag een vervolg gaan doen.

SPEAKER_00 24:04

Ik denk dat hij ook nog gaat komen. En daar signalen concreet? Nee, nog niet concreet helemaal, maar dat komt er denk ik wel aan. Maar in ieder geval op dat moment hebben we de kans gehad om in ieder geval iets te gaan vertellen. En onze stichting. We hebben er zoveel reacties. Ik heb honderden reacties gehad van het positieve verhaal, van toch prachtig die kans. Ja, en dat was voor ons een stuk erkenning ook weer. En met een grote, dikke, vette knipoog naar mijn moeder.

SPEAKER_01 24:27

En hoe hem het warm dat Jim om dat tafeltje in een van de traje partijen win. Nou, ik denk dat wij gewoon ook opvallen in de markt. Ik denk dat dat ook is. Maar had alle mogelijkheden even ongrepen om de svaring van de maatwijl mee weten.

unknown 24:42

Nee.

SPEAKER_00 24:42

Eerlijkheidshalve heb ik in het begin heb ik een mail gestuurd. En dat zou mooi zijn dat wij hebben ook een koor wil scoren, mensen met dementie. Nou, het zou het niet prachtig zijn dat ons koor, er zitten inmiddels 40 leden op. Dat die mensen mogen zingen voor de koningoning. Nou, dat is het dus niet geworden, maar dat is wel over de stichting.

SPEAKER_01 24:59

Er is wel zonde, maar terughoren mensen die het van Sofieren dat wij witte en net lijden oorschijnen. Dat klonk ik geweldig. Niks de nadelen van dat dat koor dat zo bedoelt. Maar dat had denk ik een orde doelstelling dan de meest mooie muziek. In het idee dat wij direct hier als muziek even opgien, haar zo u de dwarske tree libbersvragen selecteert. Nou, die klink maar even bij die Del als het goed vindt. Wat is het meest impulsieve dat je ooit hebt gedaan?

SPEAKER_00 25:32

Ik doe best wel veel dingen impulsief. En ik denk de laatste echte impulsiviteit is de beklimmen van een kilometer jaren. In een vriendengroep met twee handen, vrienden met Jochem met heelke. En we zei nou, zullen we dat gaan doen? Zullen we hem gaan beklimmen? Prima, dat gaan we doen. Maar ik wist niet dat hij 6 kilometer hoog wordt. Ik wist het echt niet. En ook niet hoeveil.

SPEAKER_01 25:56

En werkzaam.

SPEAKER_00 25:58

Ja, juist, ik wist het echt niet. Ik wist wel dat het in Afrika lag, maar verder niet. Dus het is best wel impulsief. Een beetje dom? Nee, zeker niet. Nee, want we hebben een ruim een jaar kunnen voorbereiden. Alleen als je A zegt, moet je ook B zeggen.

SPEAKER_01 26:12

Dat niet, maar die marathon als haar? Ja, marathon precies het eigenlijk. We doogen eerst dus de vier mijl van Grains. Dat zou kunnen. Maar hup? Nee, fotomarathon.

SPEAKER_00 26:21

Ja, ik denk meteen maar een van de zwaarste. En dan is het goed.

SPEAKER_01 26:24

Je kan een bergje beklimmen en dan net de Zevenheuvelen of zo.

SPEAKER_00 26:30

Nee, we pakken het gelijk wat veel terug aan. Maar weet je, dat klinkt ook wat beter, want uiteindelijk was ons doel om geld op te halen. En wij noemden dus niet de Kilimanjaro, maar de William Jaren naar mijn moeder toe. En ik was op dat moment op die 6 kilometer hoogte even dichter bij mijn moeder. Dus dat was voor mij zeer emotioneel. En voor de jongers trouwens ook weer Elke van Jog. Er klinkt ook iets in terug van hield hij, grenzen verschoren. Ja oprekken. Ja, dat heb ik wel een beetje. Was ik altijd de beste werzen? Nee, niet de beste. Nee, gewoon. Ik vind het gewoon heel erg leuk. En ik merk dat aan vrienden van mij die vinden het ook fantastisch. Ja, wij drijven elkaar op, zeg maar wel in een leuke, positieve zin. Ik ga nu straks in september ga ik de 100 kilometer lopen in België binnen 24 uur. Samen met de maat.

SPEAKER_01 27:14

Wat vinden ze daar Thuis van? Goed idee?

SPEAKER_00 27:17

Nou, dat is wel redelijk goed, ja.

SPEAKER_01 27:19

Ik krijg toch iets in om jou, ik wil dus signaal van dit is nu even een beetje op een remje. Ja, inderdaad.

SPEAKER_00 27:25

12 meer? Nee, dat klopt. Maar ja, ik had ook nog ideeën om richting China te gaan en zo. Dat wordt me nou eerst even afgeraden, maar het wordt nu nog ook nog. Tuurlijk heb je het thuis, maar ik overleg het wel allemaal thuis. Thuis moet het wel goed vinden.

SPEAKER_01 27:36

Als je daar in Gringel Jocht van komt? Nee, dan doe ik het niet. Nee, dan gaat nou een dochter mijn naam, want die zei van het gebeurt net, dan bestus.

SPEAKER_00 27:44

Nou, dan hou ik er wel rekening mee. Alleen, het is natuurlijk wel zo. Kijk, het is natuurlijk wel zo dat zo'n marathon ook, die loop je natuurlijk niet voor niks. Die loopt voor Kika, voor kinderkanker. Dus het zit wel een doelaager. Ik doe het dan ook niet voor mezelf, maar als ik het doe, dan kan ik het dan doe ik het graag van anderen ook. Dus dat is denk ik ook mooi.

SPEAKER_01 28:00

Jullie nog een vraag. Wat is er het meest aan jou veranderd in de afgelopen tien jaar?

SPEAKER_00 28:06

Nou, dat ik wat ouder ben geworden. In zich, eigenlijk denk ik verder hoop ik toch dat ik voor heel veel mensen dezelfde persoon ben gebleven. Maar verlims het via de Wonders al de rust? Nee, ja, tuurlijk. Ik heb wel een tempo wat wardig hoog is. Ook nu nog. Ik ben nu 62 en ik sport zes keer in de week. Dus dat is wel, maar wel met veel plezier. Dus dat is ook heel belangrijk. En ik heb toch wel heel vaak, ook in mijn werk, mijn werk was mijn hobby. Dus dat is wel een heel geluk wat ik heb gehad. Ik heb fantastische mensen omheen gehad. Dus ik ja. Ik kan niet zeggen dat ik nou. Kijk, ik kan niet meteen 18 jaar van hardlopen, dat ga ik verliezen. Maar daar gaat het niet om. Het gaat om een stukje plezier wat je doet.

SPEAKER_01 28:51

Ja, die vraag je toe. De veroring in de laag zit hier, nou, de hartstikke laagsters in hier onder oren de zaak verkocht. Dat is gewoon een heel logisch antwoord wer. Maar dat is nou ja, ik ben ouderen. Maar denk ik, misschien vernimt er dat wel meer als er blikkenlid.

SPEAKER_00 29:08

Nee, de zaak heb ik verkocht, omdat ik uiteindelijk nog een aantal miljoenen moest investeren. En dan houdt het gewoon in dat ik dus tien jaar door gaat moeten. En dat betekent dat ik dus. Dat wie een ijs van Jumbo. Nee, dat is de ijs die je vanuit gaat vanuit jezelf. Omdat bij ons heb je toch wel als je zo'n groot bedrag gaat en gaat lenen, dat je er gewoon tien jaar moet werken. En snot te gaat. Dan ben ik 68, 69. Dat doe ik mezelf, maar ook de zaaktekort. Daar ben ik gewoon heel realistisch.

SPEAKER_01 29:33

Hele zakelijke aanwagen.

SPEAKER_00 29:34

Ja, heel zakelijk. En je moet niet vergeten, nee, toen ik mijn zaak verkocht, was ik al twee jaar daarmee bezig. Want het is een heel trace waar je doorheen gaat. Dus het is niet zo van dit. Want mijn werk was mijn hobby. Dus was ik tien jaar jonger geweest, was ik doorgegaan. 100%.

SPEAKER_01 29:47

Is Derrien dan toch wel, die leeftijd van dit zien. Ja, de aanweging maken om voor jezelf.

SPEAKER_00 29:55

Nog een vraag. Gelooft u in God? Geloven is maar ik heb soms wel eens contact voor mezelf, met God. En ik heb ook wel contact met God gehad, uiteindelijk met mijn ouders. En ja, je hebt soms momenten dat je daar toch wel eens even omvraagt. Ik zit natuurlijk nou meer in die zorgkant. Dus ik zie best wel heel veel ingewikkelde dingen waar ik toch wel best wel verdrietig van word. En aan de andere kant weer heel veel energie krijg, om dat toch te bewerkstellen van mensen die het zelf niet meer kunnen. De namen Titus komt uit de knesvergis van Titus Brandsma. Ja, ik ben er niet naar vernoemd. Mijn opa heette Titus, mijn vader heette Titus, mijn neef heette Titus, en ik was kleine Titus. Dat ben ik tot eigenlijk tot aan mijn vijf te zijn.

SPEAKER_01 30:35

Maar in die Roomse Mierskip speelde de familie Vocht een wichtige rol. Dus het lijf van die relatie met Titus Brandsma, die ik van Dogmanwichtige rol spielen had om die te lissen.

SPEAKER_00 30:48

Nou, ik zou je zeggen, wij zijn. Ik ben de datum even kwijt, maar wij zijn toen naar de zalenverklaring naar Titus Brandswear geweest in Rome met mijn opa. De hele verklaring. Ja, heilige verklaring. Mijn opa was toen 89 jaar, die werd 90 in Rome. En die heeft daar live nog zelf de hand mogelijk schudden van de pauze. Dus de vier Titus zijn erheen gegaan. We hebben toen ook nog best wel publiciteit gehad. En de pastoor. De pastoor Ros is toen nog mee geweest, dat Dokken. En mijn opa die zorgde ervoor dat we met z'n allen daarheen konden. En daar hebben we de salenverklaring meegemaakt van Titus Brandsbaar.

SPEAKER_01 31:20

Rooms Katholieker, of het mierschip is relatief lieds in Dokken. Ben je dan altijd een beetje oorst? Dus al die geriformeerden en die hervormd. Nee, nee.

SPEAKER_00 31:31

Persoonlijk vind ik, daar moet je geen verschil in maken. Je moet iedereen ook daar vrij aan.

SPEAKER_01 31:36

Misschien volzaam, maar nu al aan.

SPEAKER_00 31:37

Hetzelfde met. Ik heb de zonneopenstelling heb ik aangejaagd toen destijds al jaren geleden in Dokken. Ook met respect voor de kerk. Niet s'morgens open, maar de smiddags open. En diegene die wilde komen, die kom. En wil je niet, kom je niet. Heel simpel.

SPEAKER_01 31:51

Ja, maar dat is een beetje de liberale inslag. Maar dat had bijvoorbeeld. We zitten nu in de wedstrijd. Het had in Dantem nog dat een PM Marnelien het worden verstrekken.

SPEAKER_00 32:01

Je gringel die ook verliefd. Ja, maar misschien als ik dan hier had ik het misschien niet gedaan. Je moet ook je keuzes maken daarin. En in de plaats. Da vind ik, dan moet je wel rekenen houden. Net zoals ik bijvoorbeeld sportclubs sponsorde in dorpen, waar geen supermarkt was. Dus staat daar een supermarkt, deed daar verder niks. Maar anders zorg ik ervoor dat ik. Dus je houdt wel rekening met heel veel dingen.

SPEAKER_01 32:19

In dit programma is dat ik de regie had. Dat vind ik altijd wel leuk. Dus ik bepaal veel wat ik net heb. Ik jou wel een stukje regie uw hand. Het trouwens de draaien van de muziek en dat soort dingen. En natuurlijk gisteren eigen antwoorden. Maar ik vond het notaf wel niks kertig om even een stukje regie uw hand te aan. Doe zo onder de muziekskniers schrijft van: vrees dadelijk ik nog even naar de bekers. Want dat is niet een mooi verhaal. Nou, ik ken het verhaal. Tink ik net. Toen je net een vraag vond ik van doel, wie om te stellen, maar dat docht ik nog toch even. Wel nodig van die bekers.

SPEAKER_00 32:50

Nou, kijk, wij waren toen marktleider. En het blijft een van mijn mooiste verhalen. Wij waren toen marktleider in Dokum. Van de Jumbo. Maar ik bezocht, iedere week bezocht ik vijf, zes verschillende supermarkten om te kijken. Want ik vond zelf, gekscherend, er stonden nog te veel auto's op het parkeerterrein. Dus wij wilden graag wat meer klanten hebben. Nou, anders met knipoog. Maar ik zag in die winkel zag ik ook allemaal bekers staan. De beste dit of de beste dat. Dus ik denk, hoe kan dat nou? Wij zijn gewoon de beste. Ze ik dat tegen mijn medewerkers om de zaak op te zwiepen. Dus ik ben naar de prijzenwinkel en dan woudig gaan, heb ik 40 prijzenbekers gehad. En daar heb ik gewoon van die op laten zetten, laten graveren. Het beste gehaakt, het beste groente, het beste personeel, het beste brood, het beste dit. Do de hele winkel. En wij krijgen allemaal felicitaties van klanten. Die zijn altijd geweldig, dat jullie een prijs hebben gewonnen. Nou, dat vond ik toch wel mooi, dat denk ik van ja.

SPEAKER_01 33:37

Maar dat is dan. Ik werd even zo'n ondernemingsnimmersgrafje. Waarbijt je misschien jezelf wat een schouderklop, jou?

SPEAKER_00 33:45

Nee, ik denk niet. Het is wel lachen natuurlijk. Hetzelfde, bijvoorbeeld, als er een concurrerende iemand bij mij van de supermarkt toch zijn boodschap bij ons haalt, omdat we toen de goedkoopste waren, en zij misschien wel. Dan maakte in ik even een foto van het breug van die had dan kleding aan. Zelfs bepaalde supermarkt die winkelt bij de Jumbo. Dus het is met een knippen.

SPEAKER_01 34:06

Ja, maar een knipeg, maar wel, het is een concurrentiestreet en daar zie je die het wel weer naar borst.

SPEAKER_00 34:12

Ja, uiteindelijk, ik wil hem niet verliezen.

SPEAKER_01 34:16

Dat heb ik op hetzelfde deel. Ja, nee, klopt klopt. Nou ja, jouw werkstukje regie het hand, want we draaien nog even muziek. Er lief meerdere noemers trojden, waaronder ik YouTube en BB King. Zer hem dood.

SPEAKER_00 34:32

Nou, dit nummer is al 25 jaar geleden dat wij in een berghut in Zuid in Frankrijk waren. Ik zei Zuid-Frankrij in Frankrijk waren aan het skiën. En wij kwamen daar terecht in die berghut. En het was het einde van de middag. En we hebben daar dit nummer weg gedraaid. Het was een kleine berghut, maar die ging gewoon helemaal op de kop met de mensen die er waren. Maar het was zo fantastisch. En welke we haast het aan de orde? Wij waren met een groep vrienden, maar er waren ook andere mensen, maar eigenlijk die hele berghut, inclusief het bedienende personeel, ging eigenlijk los op dit nummer. En wie the king ving sowieso op prijs. We vinden in elk geval hoe het nou klinkt.

SPEAKER_04 36:17

Let's take it in the team.

SPEAKER_01 39:10

Supermerkttermen, het is een twiver price van Ian. YouTube en BB King, beide het in dit noemer. We draait omdat Tietis Vochter omvregen hier. En dan over dat, dat stukje regie krieger in elk geval. We praten met hem over supermerkzaken, door de stichting Ik Ben Wil. Het parteer dat zelfs mij de familie der oerhouden is. En we kregen een tipje van de sluier dat het samenwerking dat dat nog een vervolg krijgt. De Gutte, Udagingen, die er onget. En door mijn name mijn opbringst van het goede doel. Hij gaat misschien nog op het takkomstplan. Dat zit we dadelijk even op haar. Maar we binden aan de reactiecarousel. Voor de mensen die het net kennen, ik vur je 24 namnen, begrippen, wordden of wat. En ik in heeg tempo op de gast die jouw een spontane reactie. En als haar onderleding voor eerst binnen een stikker wordt, dan letterlijk nog even op de brond komen. Nou, jou zit er kleer voor. Ik ben er klaar voor. Kom maar op. Havermelk. Prima. Kooiestadion. Ik heb niks meer voor de Songfestival. Daar heb ik ook niks mee. Dit is de bal. Ik heb ook. RMB volliefde. Niet zo veel mee. De jeugd. Goed, zonder. Als mij het helpt, gaat dit altijd 24 weer. Ik wil even wat meer, oeuwens als alwinnig die eerste reactie.

SPEAKER_00 41:21

Nou, misschien de jeugd wel. En dat de jeugd niet altijd, dat jeugd ook heel veel goede dingen heeft. Als ik dat zie, dat er ook best heel veel jeugd in de vrijwilligerswerk zit. Dan prijs ik dat. Vind ik dat hartstikke mooi. Maar het geert vaak in negatieve zin, hoe jongeren? Je leest natuurlijk soms wel eens wat. Alleen, ik vind dat soms dat het onbelicht wordt voor jeugd die, nogmaals, die dus ook heel veel vrijwilligers doet. Of toch een bijbaantje doet.

SPEAKER_01 41:45

Nee, maar het geeft vaak over hangjeugd en snakedbindes. En rutte bekken.

SPEAKER_00 41:51

Ja, maar bijvoorbeeld uit mijn jumbotijd, ik ben nu drie jaar uit de zaak, herken ik dat totaal niet. Heb ik echt mensen gehad die echt werkten voor hun geld en graag aan het werk wilden. Alleen je moet soms compromis sluiten. Bijvoorbeeld, ik neem een heel kort een voorbeeld met sportclubs. Ik sloot aan een koevenant af, zelf bedacht, met sportclubs. Dat zij zorgen dat ze gingen trainen op dinsdags en donderdag, dan zorg ik ervoor dat zij dinsdag donderdag niet werden ingepland. En dan kwamen ze op andere dagen werken. Dus zo zorgden zij voor fitte mensen en ik zorgde ervoor dat ze bij mij aan het werk konden en een saxcentje konden verdienen.

SPEAKER_01 42:22

Dus ik heb daar alleen maar goede positieve reacties. Maar daar ben je natuurlijk boefjes bij. Zeker. En ik wil meestal die als vakken vulde dan misschien bij Dijkamer. Hoe gang ze er mee om?

SPEAKER_00 42:30

Nou ja, dan ga je toch uiteindelijk het gesprek aan. En je gaat dat niet gelijk uit de weg dat je zegt, nou die ontslaat, maar die hoef ik niet meer. Nee, daar ging het gesprek mee aan. En je ziet toch vaak dat daar wat achter schuil gaat. En als je ze daar verdiept en dat deed ik in mensen. Ik heb ook een jongen gehad die was dus verslaafd. En daar ben ik uiteindelijk op bezoek geweest in de kliniek. Terwijl het voor mij helemaal niet hoeft. Maar uiteindelijk is die jongens weer volledig op een rails gekomen.

SPEAKER_01 42:55

personeelsbeleerd ik altijd een motivator werd. A het begin van de tijd, dan zei de jongens, en nou knallen weer. Maar in achterrollen, misschien wel de dollartekens van dat is goed voor omzet.

SPEAKER_00 43:05

Nee, nee, nee, zo werkt het niet. Ik denk dat het uiteindelijk. kijk, wij werken hebben werkt in verschillende shifts, maar het is uiteindelijk ook dat je zelf meedoet. En daar creëer je een stukje respect. En respect moet je verdienen. En dat zul je als eigenaar dat ook moeten doen.

SPEAKER_01 43:18

Dus die stel, ik met de biërsum op het parkeerterrein om het onder te vijf.

SPEAKER_00 43:21

En in de containers, en ik hiel zelf achter de flessenband, dat maakt me al niks uit. Stropdas had ik niet om, ik heb bij mijn bedrijfsleider een keer de stropdas afgeknipt. Ik zei met de stropdas kun je niet werken. Dat was een dure stropdas, maar uiteindelijk was het wel heel duidelijk.

SPEAKER_01 43:34

Het jouw misschien dus in de hiërarchie in het bureau die er natuurlijk wel weer zijn mat, want de matmees kunnen ongeword worden. Maar dat binnen die hiërarchie, er kennelijk een omgangsvorm te vinden is, waarbij op een heel soort terrein deliken ze van wat binnen.

SPEAKER_00 43:50

Ja, kijk vergeet niet, je moet het samen doen. Ik kan het niet alleen. Ik had geen verstand van groenten, geen verstand van vlees. Dan moest je samen, moeten we dat klaren, die klus. Dat is het verhaal. Ik denk, als je dat uitstraalt, dat je samen dat je ook om elkaar denkt. Hé, maandagmorgen zieken had ik niet. Ik had wel jeugd aan het werk, maar die waandigen. Die vonden het leuk om te werken. Je moet het ook respecteren. Je moet het ook eens een keer een schouder klappen. Gesprekken, functioneer gesprekken deden wij niet. Maar moet ik vijf maanden wachten terwijl ik een functioneers gesprek heb? Ik zie dat niet. Ik zie dat toch op een andere manier. En dan is het net zo dat Jumbo iets vergel ropt van dat mat wol? Ja, dat moet wel, maar deden we niet. Zo is dan ook, maar ik ben zelfstandig ondernemer. En natuurlijk haak ik onder de vlag, hing ik onder de vlag van Jumbo, maar toch met een eigen sausje. En dat is denk ik ook de kracht die we hebben gedaan. Je is niks met voetbal, ze is het.

SPEAKER_01 44:36

Nee. Dan haast de regent die het nog deed. Nee hoor, ik maak maar prima. Maar dit WK voetbal. Er is vannacht een wedstrijd, die zit ook in wekker. Nee, zeker niet. Nee zeker. Nee, absoluut niet. Nee. En is het handig dat retailers der wol op inspringen? Ja, zeker.

SPEAKER_00 44:54

Dat was natuurlijk wel de markt.

SPEAKER_01 44:55

Oranje vlagje en de jeugd shirt en wat voor alles mogelijk.

SPEAKER_00 44:59

Ja, nee, tuurlijk. Dit is wel de als ze ver ook in de wedstrijd, dan is dat prima. Dan is het goed voor die chips en voor bieren, et cetera. En als het barbecue weer is, is het helemaal prima in combinatie mee. Nee, tuurlijk, absoluut. En dat moest je op wel volgen. Maar iedere dag dan lif je der wol op, maar ik al ga je er zelf niet van. Zeker, zeker. Maar ik bedoel, ik was iedere dag ook met weer bezig. Wat van weer worden, toch wel afhankelijk. Wat regent het? Ja, dan gaan de klanten toch wel andere keuzes maken. Dus meer op one-stop shopping. Dus dan kwamen ze toch meer bij onze winkel om hun boodschap in één keer te halen in plaats bij verschillende winkels. Dus daar moest je reken mee houden. Dus daar was je altijd wel op de achtergrond mee bezig.

SPEAKER_01 45:31

Oké, de takkomst nog even. Want daar gaan ze voor dingen achter die oorsletten. Daar ben ik een aantal activiteiten er best nog heel tief actief mee. Dan maak ik al bij plan al bij jet. Nou ja, was al je van teorbeest. Maar gaat nog een hele concrete takkomstplan West mee ondergong woest?

SPEAKER_00 45:49

Ja, nou daar zijn we altijd mee bezig. Naast onze Wilshuiskamer in de demotheek zijn we druk bezig met een Wilshuis in Dokken, waar mensen dus kunnen wonen met dementie. Niet in de klassenzorg, maar iedereen die dementie heeft, die zou daar eventueel kunnen gaan wonen, daar zijn we heel druk mee bezig op de achtergrond. Zijn met verschillende landelijke partijen in gesprek.

SPEAKER_01 46:07

Maar is dat nou net typisch een voorbeeld van iets wat wol toch een Gut organisatie of de oerhiet, ongersje, hoe het weer dat?

SPEAKER_00 46:14

Nou, kijk, het wordt wel aangestuurd. Maar als wij nou kunnen zorgen als organisatie dat we dat mogelijk maken dat het een dokken kan en wordt een Wils huis. Dan zou dat natuurlijk fantastisch zijn. Wer er is zoveel. Het gaat alleen maar goede mensen met dementie. 1 op de vijf krijgt het, één op de drie vrouwen. Dus er is ruimte ook voor zo'n huis. Of een respreidkamer waar iemand kan. De familie weekend weg wil. En waar dus de patiënt, de mens daar terecht kan, dat hij goed wordt opgevangen. Nou, dat is een van de mooie uitdagingen. En we hebben een prachtige mooie volgend jaar, daar ben ik heel trots op. We hebben 20 september los dokken. Dan gaan honderden sporters los dokken. Er gaan honderden sporters komen in beweging, onder andere voor wil. Want we gaan volgend jaar de hoogste berg van Nederland beklimmen. Mes mensen met dementie uit onze gemeente. En de hoogste berg van Nederland is? Ik dacht, misschien is de Vanberg wel. Nee, het is niet de vanberg.

SPEAKER_01 47:08

We matten het verder voor.

SPEAKER_00 47:09

We moeten wat verder weg. Maar de intentie is natuurlijk daarachter. Het is voor jou en voor mij een peulenscheil om 400 meter te gaan klimmen. Maar voor die mensen is het een heel lang. Maar dan neem ik je van mee.

SPEAKER_01 47:20

Spreek voor diezelfde.

SPEAKER_00 47:22

Dus het is fantastisch dat we dat kunnen doen. Die mensen kunnen pas zes weken van tevoren kijken dat ze mee kunnen. Maar het is fantastisch dat we dat volgend jaar. En door het middel van dat zoveel sporters, honderden sporters, 20 september in actie komen. Voor wil onder andere, kunnen we dat gaan doen. Da gaan we met een heel team heen. En daar zie ik enorm uit. Dat lijkt me geweldig. Je bent bang dat je zelf als ruimer krijgt. Nee. Want we hebben natuurlijk neurologen, we hebben geriaters, we hebben nou straks neuropsychologen. Ja, het kan erfelijk zijn, het kan gewoon dom op weg zijn. Ik probeer er zelf heel actief, maar ook sportief te zijn, goed om wat eten te letten. Dat deed ik altijd al en dat doe ik altijd al en nu ook nog. Dus ja, daar doe ik me best voor. Maar ik ben er niet bij voor.

SPEAKER_01 48:08

Maar dat is wel juman worden de dochter.

SPEAKER_00 48:11

Ja, het is vreselijk. Ik vind het een mens onderende ziekte. En ik heb het bij mijn moeder gezien, maar ik heb nu ook, ik heb laatst met partner gesprekken gezeten, van partners van mensen met dementie. En ik heb dat natuurlijk met mijn ouders gezien. Ja, het is schrijnig, echt waar. En als een overheid dan zegt, mensen moeten zo lang mogelijk thuis blijven, ga er maar aan staan. Als je weet dat waar zij zo'n woonhuis willen doen, zo'n Wilshuis. Mensen zitten daar gemiddeld maar zes maanden. Zo slecht komen ze binnen. En als je daar partner van bent, dan moet je maar eens meemaken hoe dat is. Dus ik vind het echt heel. En natuurlijk zijn andere ziektes ook erg, heel erg. Maar dit is er gewoon ontmensing van mensen, dat je gewoon je moeder, in mijn geval mijn moeder, kwijtraakt. Ja, dat is heel erg.

SPEAKER_01 48:54

Maar als je dat intensief belip je, dan vind ik het vind ik het super opmerk. Als ik dacht zei, ik ben helemaal net bang dat ik het misschien krijg.

SPEAKER_00 49:03

Nee, dat dat hele proces zich bij speltjes. Ja, maar daar kan ik natuurlijk. Nee, zo zit ik niet in elkaar. Ik heb niet die gedachten heb ik niet. Ik krijg, het hoort heel raar, maar het is een vreselijke ziekte, maar ik krijg er zoveel energie van om me in te gaan zetten. Met al die vrijwilligers van ons, die 60. Om te zorgen dat we in onze regio bekend zijn. We gaan nu met Will op Reis gaan we naar de dorpen toe. Een prachtig mooi project. Word vanuit onze Wils Huiskamer georganiseerd door Dennis Melk, onder andere en net die Komst. Fantastisch. Daar gaan we dus naar de dorpen toe. Want DMC houdt niet op bij Dokken. Dus daar hebben we weer mooie projecten. Dus wat is niet fantastisch? Ik kan er nog veel langer over. Ik heb helaas maar een uur ineens.

SPEAKER_01 49:48

Meet je wij het nog mee dat er een medicine komt? Misschien wel. Dus dan praten we in die geval, zeg maar, binnen een periode van 30 jaar.

SPEAKER_00 49:58

Nou ja, er zijn nu al ontwikkelingen. Er zijn nu al dat mensen bezig zijn met medicijn, maar mensen geven ook duidelijk aan wat je eigenlijk moet doen om te kijken dat je het wil kunt voorkomen. Maar er zijn natuurlijk al wat ontwikkelingen gaande.

SPEAKER_01 50:08

Ik ga van de Morming Waarde-Gordelroos vaccinatie hoor. En ze hoop je, dat dat een manier is om misschien. Maar goed, dan is de oerhitwer in geen krintergiet, vanuit maar de meesten zelf maar betel je, behalve wat ze sekstig worden.

SPEAKER_00 50:23

In dat hier wat is, René, ik vind gewoon, dat zei ik net ook bij het huis, maar Wilshuis zijn daar is iedereen is daar welkom. Dus geen klassenzorg. Waar ik het grootste heet aan heeft, is klassenzorg. En dit is ook weer zoiets. Als iemand het niet kan betalen, die krijgt die prik niet. Er gaat zoveel geld in dit land verloren, zowel landelijk als lokaal. Dan denk ik, hebben dat nou niet voor elkaar. Dat mensen en dan is dit toevallig deze prik, maar dat heb je met andere zaken ook. Ja, dat vind ik gewoon heel erg.

SPEAKER_01 50:51

Het bent prikken van 220 euro. Ik dat betel je dood, dat betal je, maar een heel soort mensen kunnen net betalen. Ja, ik vind het scandaal. En dat docht mij dan zeer dat ik hem wonneem, maar in de achterrol het idee, maar de binnenmeest die het misschien wel wollen. Klopt. Maar deze overwaging van Domee Koster blijven we dan even heen aan het eind van dit programma. Want het zit er alweer op. Dat wij dadelijk naar de laatste muziek in van dit programma, is wel weer heel bijzonders, maar die tied. Nog even de Gost van Nijwiek. En dat is dan de laagste van de simmer, Anne Goorske Bredeler. Kijsta? Jazeker. Zeer getalenteerd. Zeer getalenteerd op meerdere terreinen nog. Jeden der meer Nijwiek van. Maar nu nog meer van die muzikalismaak. Corrie Konings.

SPEAKER_00 51:33

Corrie Konings-Thuis waren ze er niet blij mee. Maar Corrie draaien regelmatig. Ik zit op zwemtraining en smorgens heel vroeg. En dan ik zal mijn maatsen naam niet noemen, want die schaamt is ervoor, denk ik. Maar dan draaien we vaak twee of drie keer de rotonde rond. Ja, dat is Ilke Krol. En dan hebben we twee, drie keer draaien de rotonde s'morgens door of om richting het zwembad. En hebben we korrie konings op dat is altijd heel gezegd.

SPEAKER_01 51:55

Nokia de handjes omhoog. Ja, dit gaan we zo meteen even door ja. Tieters volgens Dijker Wolf die heb een hit interpreteert, hebben we door de handjes meegeep ik korry koning. Mooi was die tijd.

SPEAKER_04 52:09

Ik zou zeggen met z'n allen.