Η τέχνη ως δημόσιο αγαθό

Σε αυτό το επεισόδιο του Culture & Tonic, ο Μιχάλης Καλοπαίδης φιλοξενεί την εικαστικό Μαρία Λοϊζίδου για μια συζήτηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την τέχνη ως δημόσιο αγαθό, τη διαχείριση της κρατικής συλλογής τέχνης, αλλά και θέματα που αφορούν το καθεστώς του καλλιτέχνη και την πολιτιστική διαχείριση στη χώρα μας.

Transcript

SPEAKER_02 0:18

Καλώ ήρθατε σε τα ακόμα Καλοπέδου και σήμερα με ιδιαίτερη χαρά φιλοξενούν την Μαρία Λοζήτου. Χαρίστε πολύ που είστε εδώ μαζί μα σήμερα για να συζητήσουμε κάποια πολύ σημαντικά θέματα που έχουν κανονικό σύστημα του πολιτισμού. Γνωρίζω ότι έχει μια πάρα πολλά σημαντική εμπειρία στον χώρο, στι θέση τη που επιρέτησε, στο προσωπικό του έργων, τη γνώση του. Και νομίζω ότι να έχουμε μια ώρα ανικοδομητική συζήτηση. Πριν ευμαύμουμε στα θέματα που ανακύξουμε σήμερα. Ένα θέλω έτσι λίγο για τα άτομα που μπορεί να μην γνωρίζουν να του πούμε ποια είναι η Μαρία.

SPEAKER_00 1:08

Σε ευχαριστώ μη χάρη για τη φιλοξενία. Είμαι η Μαρία Λοζήδου, είμαι εκατοσχότη. Εργάζομαι στο χώρο από το 1981. Είμαι από του πολύ τυχαρού καλλιτέχνε που είχα την εμπειρία του εργαστήρου και έχω την εμπειρία του εργαστήριου. Την πρακτική δηλαδή του Ελεύθερου Παγγελματία, ο οποίο ξυπνά πήγαινε στο εργαστήριο του, εργάζεται και παράγει έργα τα οποία εκτίενται συγχρονία με μια πραγματική που ενδιαμνεί τα κοινά. Είναι ένα κύριο στόχο για μένα, παράλληλα με τη δουλειά μου. Αλλάτι μου ότι είναι μέρο τη δουλειά του κάθε ενό από μα, ό,τι και να κάνουμε. Η εμπειρογνωσία που παράγεται από την πρακτική μα να ενδυναμώνει τα σύνολα και να ενδυναμών μια πρακτική των κοινών. Έτσι από το 2006 σαν ιδιωτικό μέλο του Φιτορίου. Ανικό στην ομάδα των καλλιχνών των ελεύθερων επαγγελματίων που διεκδικουμε τα δικαιώματα του καλλιτέχνη. Εργάζουμε για την εφαρμογή νομοθεσιών που ισχύουν ιοθετούμε από την Ευρώπη. Εξαστούμε μια γκριτική στο τιμβαίνει στον τόπο μα, προσπαθώντα με τούτο των τρόπων κυρίω να ενισχύσουμε την κοινότητά μα και να συνομιλήσουμε με τα άτομα τη εχθλαστική εξουσία.

SPEAKER_02 2:47

Εδώ είσαι μια πολλά εισαγωγή. Μίλησε για ενδιάμεση και για το καθεστώ του καλλιτέχνη. Για το οποίο το φιτόριο είναι καμία πάρα πολλά καλή δουλειά. Α ξεκινήσουμε από το καθεστώ του καλλιτέχνη. Η δική μου εμπειρία με το θέμα, συνομιλώντα μια άλλη θέση με διάφορου φορεί που αντιπροπεύουν τιμήματα του οικοστημά του, ενώ δεν υπάρχει μια νέα αντίληψη για το τι θέλουμε, σαν καλλιτέχνε, δηλαδή, άλλα θα ακούσει από μουσικού, αλλά από σκηνοθέτε, αλλά από εκατοστικού. Διαφθύμα πάρα πολλά ειδική σου άποψη και τοποθετήσει ένα το θέμα. Ένα ήθελα πάρα πολύ να ακούσω το πώ εσύ το αντιλαμβάνε, τι σημαίνει για ένα καθεστώ του καλλιτέχνη.

SPEAKER_00 3:55

Θα έλεγα ότι ενιά απόψη υπάρχει, γιατί όλοι ζητούμε να το χειρωθεί το επάγγελμα μα. Τι σημαίνει τούτο. Σημαίνει ότι συμμετέχουμε σε μια δραστηριότητα η οποία φέρνε αποτελέσματα είναι το επάγγελμα μα και η εργασία μα, η οποία κοινωνικά μέσα από την ίδια τη Κυριακή Δημοκρατία, σημαίνει ακαλύπτον σε κοινωνικέ χρόνια. Οπότε όλα τα σχήματα είμαστε μέσα στην ίδια επιθυμία και προσπάθεια να αποκτήσουμε τι κοινωνικέ χρόνε που οφείλονται σε κάθε πολίτη κάθε κοινωνία. Εκεί που ενδιαφέρουν οι διάφοροι κλάδι είναι στα επιμέρου θέματα τη πρακτική του. Διαφορετική είναι η όρια εργασία και εντοτέ για ένα νηθοποιών, για ένα δικαστικών, για ένα μουσικών κλπ. Όταν εκεί για μένα είναι το πιο εύκολο, γιατί θα πρέπει να εισακουστούν οι επιμέρου ανάγκε, προκειμένου να προσαρμοστεί ένα ενιαίδιο σε κάθε ανάγκη. Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι δεν πήγαμε ποτέ και δεν πλησιάσαμε, μα καθόλου μέσα από τα πολλά χρόνια που προσπαθούμε το να εμπλακούν οι φορεί, οι κύριε φορεί που θα πρέπει να εμπλακούν σε μια τέτοια διαδικασία που στην περίπτωση του πολιτισμού και στην περίπτωση των κοινωνικών προνιών. Χτιμούμε εμεί ⁇ μέσα από τα χρόνια που εργαζόμαστε, ότι θα πρέπει να εργαστούμε μαζί το Υπουργείου Πολιτισμού, σίγουρα το υπουργείων εργασία και του Υπουργείου οικονομικών. Γιατί πρόκειται για μια δαπάνη στην οποία θα συνηθί το κράτο αρχικά μέχρι να μπορέσει να λύσει τα επιμέρου θέματα. Είμαστε πάρα πολύ μακριά από το να έρθουν οι τρει φορέ μαζί βρισκόμαστε σε τούτη δηλαδή την αρχική θέση που χρειαζόμαστε για να μπορούμε να προχωρήσουμε εντοποιήσαμε τα κύρια θέματα. Δεν βλέπουμε όμω καμίαν πρόθεση εκ μέρου τη εχθλητική εξουσία να μα ⁇ ακούσει σοβαρά, να αφιερώσει χρόνο και να συσταθεί ένα σώμα γιατί τούτο έπρεπε να γίνει και πιθανόν να ξεκινήσει από το Ευπουργείο πολιτισμού, στο να υπάρχουν δηλαδή αρμόδειο λειτουργεί οι οποίοι θα εργαστούν αποκλειστικά προτού την εκατεύθυνση. Γιατί αντιλαμβάνε σε ότι πρόκειται για τεράστια ποσά, τα οποία αυξάνονται μέσα από το πέρασμα χρόνο, και αντί να πλησιάζουμε προ μια ανεπίση να απομακρύνόμαστε από την επίλυση του θέματο. Μία επιπόλεγει και πρόχειρη πρακτική μα αφήνει σε τεράστια αναπότευση, γιατί το θέμα δεν είναι να βάλουμε μια ετικέτα στην επίλυση. Πρόκειται για το πολύ σοβαρό θέμα το εργασιακών, το οποίο σχεδόν το κράτο παρανούμα το να αφήνει ανάλυπου του πολίτε ⁇ . Είναι σοβαρά προβλήματα. Είναι σοβαρέ, ανεπάρχη κρατικέ για όλου και κυρίω για αυτού που θα ακολουθήσουν γιατί είναι γνωστό ότι οικονομικά τα πράγματα συνεχώ σε σχέση. Δεν ξέρω γιατί δεν μπορεί τούτο πράγμα να μπει στι προτερτητε του κράτου. Είναι μια πολιτική αποφάση.

SPEAKER_02 8:09

Ακριβώ και σίγουρα πηγάζει που την έλλειψη εντίμηση κατανόηση που τα άτομα τα οποία συνήθω είναι στην εκτελευση στην εξουσία ή στην πολιτική εξουσία ειδικά του εκλογικμένου για το πώ αντιλαμβάνονται την αξία του που ονομάζουμε. Πολιτισμό, σύγχρονο πολιτισμό ή ισοχίωση αντίληψη για τα πολλά απλά οφέλητητα που πηγάζουν μέσα από τον πολιτισμό. Κάτι το οποίο απέτυχε η κοινότητα των καλλιτεχνών εξήσαμε από το Φιτόριο Σύραντα στο να υπάρχει η νομοθεσία για το 1% των δαπανών για τα δημόσια χτίρια. Σωστά, κάτι το οποίο είναι μια νίκη αυτή. Υπάρχουν φυσικά θέματα που αφορούν την εφαρμογή τη νομοθεσία. Να θέλει να μα περιγράψει το τι προνοή του τη νομοθεσία και τι κάθε τη δική σου άποψη πρέπει να γίνει έτσι ώστε να εφαρμόζεται καλύτερα.

SPEAKER_00 9:27

Πριν προχωρήσουμε στο 9% θα ήθελα να συμπληρώσω κάτι για το καθεστώ. Το θέμα του καθεστώ, όπω και πολλών άλλων προβλήματων είναι όταν μένουν πολλά κενά. Δηλαδή το κύριο πρόβλημα με το καθεστώ που όντω είναι σύνθετο πρόβλημα και είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα για να το εμπιλήσει κάποιο. Είναι το κενό ότι μαζί με μα πάνω όλοι οι άλλοι ελεύθεροι επαγγελματίε, για του οποίου επίση το κράτο δεν εφαρμόζει μια δίκαιη εφαρμογή. Οι ελεύθεροι επαγγελματίε είναι και όλοι οι βιοτέχνε. Είναι ένα μεγάλο μομάδυμα κοινωνία μα, που όπω ⁇ σε όλα τα προβλήματα που δεν επιλύονται και υπάρχουν γενικά χρονικά τα οποία επιβαρύνουν τα προβλήματα, είναι το ότι κάθε φορά που πάμε να λύσουμε ένα θέμα για μια κοινότητα συγχρονώσαμε των κίνδυνων ότι το πρόβλημα αφορά πολύ περισσότερου ⁇ ανθρώπου και έτσι φέρνοντα μαζί όλα τα κενά των εφαρμογών το πρόβλημα γίνεται αδυνατόν στην επιλύση του. Τώρα, όσον αφορά το 1% είναι μια ευρωπαϊκή νομοθεσία που αναφέρεται στην διαχείριση των δημόσιων χτηρίων και στο γεγονό ότι το 1% του κόστου του κάθε δημόσιου χτηρίου δαπανείται για εργατέχνη. Είναι εργατέχνη που πραγματοποιούνται κατά του ανοιχτού διαγωνισμού σε Ευρωπαίου πολίτε και εκεί προφερε με τι ⁇ προσπάθειε του εκκάτε και του φιτορίου να προτείνει την νομοθεσία στην πουλήνη και να γίνει αποδεχτεί. Οπότε ψηφίστηκε η νομοθεσία του από το 2009. Και είναι κάτι το οποίο επιτρέπει σε μια μεγάλη κοινότητα καλλιτεχνών, σε ένα μεγάλο αριθμό καλλιτεχνών, να δημιουργήσουν έργα για τα δημοσιακτήρια ή για εξωτερικού χώρου. Και το κύριο κομμάτι που αφορά την νομοθεσία αυτή είναι ότι επιτρέπει στον πολίτη να έχει πρόσβαση στην τέχνη, να έχει αυτή την εύκολη πρόσβαση στη σχέση του με την τέχνη. Δεν επιλέγει να πάει στην καλερί να πάει στο μουσεί, βρίσκεται την τέχνη στο δρόμων του. Το έχει αποδεικτεί ότι είναι ένα εξαιρετικά δημοκρατικό τρόπο να απολαμβάνει ο κάθε πολίτη την τέχνη και να έρχεται σε επαφή με κάτι που πιθανόν από μόνο ⁇ του να νιώσει ότι δεν είναι σε θέση να κατανοήσει. Δεν ισχυρι, δεν μπόρεσαν, δεν υιοθέτησαν όλε οι χώρε τη Ευρώπη στην νομοθεσία. Δεν είναι δηλαδή κάτι απλό. Είμαστε εμπερήφανοι ότι το καταφέραμε στον τόπο μα και δυστυχώ εκκρεμεί το ποιο φορέ αναλαμβάνει την ευθύνη εφαρμογή του τη νομοθεσία.

SPEAKER_02 13:02

Όλοι λένε ότι δεν είναι στη δικαιοδοσία μα. Δεν είμαστε υπεύθυνοι να το επιτηρούμε. Το Χηπουργείων πολιτισμού ίδιο, λέει Ενεφθύνη του Εργολάβου, ενευθύν του οποίουδή άλλου.

SPEAKER_00 13:15

Όχι, η κύρια Ευθύνη είναι ενό φορέ κυβερνητικού, υπήρξε ευθύνη στο Υπουργείο, πριν Υπουργείων. Σε κάποια φάση, κάποιο από του υπουργού πεδία απάλαξε το υπουργείο του από την ευθύνη του τηπεσε στο κενόν. Μαζί με τον εξυγωνισμό τη νομοθεσία σαν φιτόριο και κάθε το επαναφέραμε στη Βουλή και αποφασιστεί ότι η ευθύνη τούτη ανήκει στο Υπουργείο.

SPEAKER_02 13:49

Πολιτισμό. Πολιτισμό.

SPEAKER_00 13:52

Είναι μια διαδικασία που επίση, όπω και το καθεστώ, θέλουν τον ορμόδιο λειτουργό να δουλεύει συστηματικά πάνω στην εφαρμογή του. Γιατί τι σημαίνει το δόνο πράγμα. Σημαίνει ότι κάθε χτίριο που χτίζεται, κυβερνητικό, θα πρέπει να σπρώχνεται, να ενημερώνεται κατά αρχή και μετά να το επιβάλλεται να ακολουθήσει την νομοθεσία. Δεν υπάρχει ένα αρμόδιο το κάθε τμήμα στο κάθε υπουργείο, στο κάθε δημοσιοκτήριο που να είναι ενήμερο για το 1%. Οπότε πρέπει να υπάρχει ένα φορέα ο οποίο ⁇ θα ασχολείται με το αν πραγματοποιείται, εφαρμόζεται ο νόμο ή όχι, μέχρι τώρα με μεγάλε προσπάθειε το κάναμε από προσωπικό ενδιαφέρον μέλη του εκάτε και μέλη του φιλού. Αντιλαμβάνεστε ότι τούτο δεν είναι κασοστό γιατί πρέπει να ελέγχουν αυστηρά πρόκειται για τεράστια ποσά. Αντιλαμβάνεστε τη σημαίνει του 1% στην εκπούση κάθε χτυπήου δεν έχουμε το χρόνο. Ούτε είμαστε ειδικοί να διαχειριζόμαστε του είδου στα θέματα. Κάνουμε από την πλευρά μαζί μπορούμε, πολλά από τα χτίρια που πραγματοποιούνται έχουν εμπερισμένου λειτουργού που σκέφτονται το 1%. Όταν μπαίσουμε σε τέτοια περιπτώσει, οι διαγωνισμοί προχωρούν. Όμω δεν υπάρχει το τμήμα στο Υφυργείων ή το άτομο, το οποίο να παρακολουθεί όλε τι συναντήσει, να παρακολουθεί τη διεξαγωγή, τη σωστή διαξαγωγή των διαγωνισμών κλπ. Με αποτέλεσμα να έχουμε πάρα πολλά κενά πολλά χτίρια να μην εφαρμόζουν τη νομοθεσία και σε κάποιε περιπτώσει όταν εφαρμόζεται να παρουσιάζει πολλά κενά. Είναι πάρα πολύ κρίμα τούτο το θέμα γιατί υπάρχει μια συσχέτηση που θα βοηθούσε όλου ⁇ . Επειδή όπω είπα προηγούμενα πρόκειται για μεγάλα ποσά, τα οποία μοιράζονται σε διάφορα σημεία του χτίου για διάφορα έργα. Είναι οι καλλιτέχνε που κερδίζουν του διαγωνισμού. Είναι τα δεύτερα τρίτα βραβία επέντιο που δέχονται ένα ποσό. Είναι οι συνεργάτε του κάθε καλλιτέχνη που αμείβονται. Και είναι ένα μέσο που αν τολαμβάνε σοβαρά υπόψη σαν κράτο. Αμέσω θα φέρναμε τη θέση την οικονομική του καλλιτέχνη να είναι πιο κοντά στο να καλύπτει τι κοινωνικέ του ανάγκε και τι κοινωνικέ προνέσαι να συμφέρει σε θέματα κοινωνικών ασφαλήσεων κλπ.

SPEAKER_02 16:55

Από μόνο του, με το έργο με το οποίο παράγει, στι φορολογίε του. Στη φορολογία του γνωστά.

SPEAKER_00 17:02

Μπορείτε αντιλαμβανόμαστε ότι η δυσκολία είναι στην λειτουργία των πραγματων, στο χρόνο που χρειαζόμαστε και κυρίω στου λειτουργού που πρέπει να ορίσουμε και τούτον είναι μια πολιτική απόφαση τη ενίσχυση του Υπουργείου Πολιτισμού. Έχει χρόνια πριν τη δημιουργία του. Και θα θέλει να συζητήσουμε και τούτο θέμα τη ανάγκη τη λειτουργία του Φυπουργείου που ω πολιτιστικέ υπηρεσίε προηγουμένω και τώρα ω Φιγριού, είναι υποστοιχο. Δεν μπορεί κανένα ενλέξει και να κάνει τη δουλειά που δεν έχει οριστεί να την κάνει γιατί μετά γίνεται η καλή θέληση του καθου λειτουργού. Φιλανατροπία των να βοηθήσουμε, και μια συστηματική εκ μέρου μα προσπάθεια γιατί κουραζόμαστε σε κάποια φάση. Έχουμε τι δουλειέ μα σε όλα τούτερόμαστε χωρί αμοιβέ.

SPEAKER_02 18:11

Το εξή τομέα υποστέλεχο. Πάντα όλοι να σου πούνε το τάδε μα είναι υποστελεπωμένο. Δηλαδή είναι κάτι που είναι γεννητικό ναύτη. Όμω το χειρουργείο πολιτισμού όντω είναι και όντω ξέρουμε τον κόσμο του χειμιών πολιτισμού που υπερπαίνει αυτό για να κάνει όσα πιο πολλά μπορεί.

SPEAKER_00 18:38

Αφού ερχόμαστε ένα από την πλευρά μα στη στιγμή που πρέπει να χτυπήσουμε έναν τηλέφωνο, γιατί είναι άνθρωποι που μεγαλώσαμε μαζί η λειτουργία του Υπουργείου, οι οποίοι έχουν όλοι είναι τεχνογνωσία των πολλών χρόνο στον τομέα. Έχουμε μαζί δηλαδή έχουμε ζήσει την αρχή των προσπαθειών τι πρώτε συμμετοχέ ⁇ μα ⁇ στην Πυρενάλευ εναντίον. Μέχρα έπρεπε να το εσκεφόμαστε και ήταν τούτα τα κενά που εμίλησα προηγουμένω που στείνεται το ένα πάνω στο άλλον και φτάνουν σε χάλετε καταστάσει. Όταν δημιουργήθηκε το φυπουργείο, επιμέναμε σαν φτόριο και σαν εκατάτε, ότι έπρεπε είναι προτίσω να στελεχωθούν τα τμήματα τα οποία θα μπορούσαν όντω να αποτελέσουν ένα υφυργείο. Δεν μπορεί ⁇ να ορίζει το υφηργείο σαν τίτλο. Κάτι το οποίο επενεργόμαστε τώρα να δώσουμε τίτλο σε ένα μουσίω χωρί να υπάρχουν υποδομέσει.

SPEAKER_02 19:56

Μια ανατροπή που μπατζέμε συνεχίζει την διαβάσει.

SPEAKER_00 19:59

Την οτροπία και να βάλουμε τα μπέλ. Πρέπει να σεβαστούμε των περιεχόμενο του αντικείμενο μα και να σκεφτούμε κάθε φορά τον χρόνο που χρειαζόμαστε, γιατί μέσα στον χρόνο που χρειαζόμαστε προκειμένου κάτι να γίνει σωστά, οι εργασίε που προκειτούν είναι επίση προτάσει. Το να παράγουμε ενέργεια, το να κάνουμε εξθέσει είναι ένα πράγματα, το να σχολιάζουμε την πραγματική τιζητήσει, τι υποδομέ μέχρι να φτάσουμε εκεί. Είναι παράλληλε δραστηριότητε που όλα μαζί λειτουργούν οριζόντια προκειμένου να ονομάσουμε και να είμαστε στο ύψο του που λέμε πολιτισμό. Δυστυχώ υπάρχει μια εκμετάλλευση, θα το έλεγα που αυξάνεται όσων προχωρούμε παραπάνω, στο να χρησιμοποιούμε τι εργασίε των καλλιχνών και των ανθρώπων που παράγουν πολιτισμό σαν διακομοσκτικά στοιχεία πίσω μα ⁇ όταν έχουμε γεγονότα, όταν έχουμε παρουσιάσει, όταν παρουσιάζμαστε σε διεθνή συνέδρια κλπ. Άρχισε είναι τούτον να γίνεται πάρα πολύ βαρύρο και να λειτουργεί πλέον τη σβάρο του πολιτισμού. Του πρέπει να μα απασχολήσει δεν έχουμε κανένα λόγο. Ούτε να εγκρινιάζουμε ούτε ναστερούμαστε στι ώρε τη δημιουργική μα εργασία για να εξασκούμε εγτική. Έχουμε όμω πλήρη συνδυή όλοι μα, όλοι το τομέα ότι για να παραχθούν πράγματα τα οποία μπορεί να συναντήσουν τον κόσμο και όταν λέω τον κόσμο. Να συναντήσουν το τι συμβαίνει διεθνώ και παράλληλα, τη στιγμή που διεύγουνται πόλεμοι, τη στιγμή που γίνονται τεράστιε αντικείμενα ενάντια στον άνθρωπο, το τι παράγουμε, να μιλά όντω για δημοκρατία και να είναι εισάξιο. και να έχει συνέπειε απέναντι στην καθημερινότητα μα. Να εννοούμε πραγματικά, όταν λέμε έχουμε εντέχνη και τη χρησιμοποιούμε με του ανθρώπων, ότι σευμόμαστε όντω του ανθρώπου που την παράγουν.

SPEAKER_02 22:41

Το συνδέεται που συζητήσαμε σε μια άλλη φορά για το πώ γίνεται η διαχείριση τη κρατική συλλογή έργων τέχνη. Συνδέτε άμεσα τζόμενο των Μουσίων. Γιατί ένα μουσίο το οποίο κανονικά πρέπει να προβάλλει και την συλλογή, μια συλλογή την οποία όμω αντιπροστατεύουμε. Όπω θα πρέπει να ξύναν προστατεύουμε. Να φτάσει λίγο να μα μιλήσει για το δύο θέματα, συνδέονται άμεσα.

SPEAKER_00 23:19

Συνδένοντα άμεσα είναι εξήγου περίπτωση γιατί το έναν εξαρτάται από το άλλο προκύπτουν τότε τα θέματα ειδικά τώρα με τι δραστηριότητε τη Προηδία, τη Κυπρού και η Κήτρο έχει αυτή τη στιγμή του ότι την ευνοική θέση να προεδρεή στην Ευρώπη. Και η τέχνη έρχεται μέσα στην οξύμωρη σχέση με ό,τι έλεγαμε πριν να υπηρετήσει το θεσμών είναι στο πίσω μέρο όλων των πολιτικών, όλων των δηλώσεων, όλων των εκδηλώσεων, μέσα σε έναν, θα έλεγα, διακοσμητική σχέση μέσα σε μια διακοσμυτική σχέση τη χρήση τη στιγμή που δεν υπάρχει κοινωνική χρόνια του ανθρώπου που την παράγει. Τουδόν από τη στιγμή που δεν καταβάλουμε ιδιαίτερε προσπάθειε να συντηρήσουμε την κοινωνική συνθήκη που οφείλουμε στου ανθρώπου που παράγουν τον πολιτισμό, δεν υπάρχει και ανάλογα εκτίμηση στο τι παράγει πέρα από τη χρήση σε συγκεκριμένε. Για θέματα εντυπωσια. Έχουμε ένα αρκετά θέματα να αντιμετωπίσουμε που βγαίνουν στην επιφάνεια αν τούντι περίοδο και είναι ολοκάθερα μπροστά μα, που εκεί προβάλλεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Προσωπικά είμαι εξαιρετικά περιφανή γιατί έχουμε εξαιρετικά έργα από άξιου ⁇ ανθρώπου σε όλα τα επίπεδα, τα οποία μα ⁇ φέρνουν εισόδημού με του ⁇ Ευρωπαίου συναδέλφου μα. Και όντω ενώ εκεί προηγούμενη, πω ο ουσιαστικά σε σχέση με τον πληθυσμό τη, έχει μια εξαιρετικά μεγάλη και άξια ομάδα ανθρώπων σε έναν υψηλών επιπέδων παραγωγή. Είτε είναι θέατρο, είτε είναι μουσική είτε είναι εκαστικά. Όπω επίση και στη θεωρία αντιστέρα. Έχουμε ερευνητέ στον τομέα του πολιτισμού που συμμετέχουν σε διεθνή συνέδρια, που γράφουν κείμενα, βιβλία κλπ. Είναι μέσα από έναν ιδιωτικό φιλότιμο, μέσα από μίαν προσπάθεια που πηγάζει από τη μεγάλη ενέργεια που μα φορτίσει η ίδια δημιουργία. Και παρόλε τι τοπικέ δυσκολίε, το να προσπαθούμε δηλαδή εμείοι να μην είμαστε εντορίστε εκεί στον τόπο μα. Γιατί κάπου αλλού και μα στέβονται περισσότερο και μα αμείβουν σωστά και μα συμπεριφέρονται μέσα σε πλαίσια δημοκρατικά. Αντιλαμβάνε σε ότι το να προσπαθούμε από την πλευρά μα, να τα εφαρμόσουμε στον τόπο μα από μόνη μα, για να μην είμαστε στον τόπο μα περαστική, έχει απαιτεί μια εξαιρετικά παράλληλη ενέργεια την οποία μου προσωπικά διακρίνω ω μια ενέργεια που πηγάζει από την ίδια μα στη δουλειά. Έχουμε δηλαδή, αν είμαστε σε τότε την ευνοική συνθήκη, το να αυτό συντασκόμαστε σε μια ανεβουνοκή συνθήκη. Την οποία αν παράγουμε από μόνη μα. Στη συνθήκη μέσα στην οποία μπορούμε να δουλέψουμε. Του είναι μαγικό. Του δηλαδή πρέπει να απασχολήσει του ειδικού, του ειδικού όταν λέω του ανθρώπου που οφείλουν να μα κατανοήσουν και να μα υποστήξουν. Όχι τον καθένα μα προσωπικά τον πολιτισμό, γιατί δεν είναι δεδομένο ότι αυτό συντηρήθηκε. Οι παράλληλε συνθήκε οι οικονομικέ, οι πολιτικέ, οι κοινωνικέ είναι τόσο δύσκολε στην παρούσα τιμή που βρισκόμαστε σε μια ευθυνότητα μέσα στην οποία η ποιότητα των δουλειών μα δεν είναι δεδομένων πόσο θα διαρχέσει και πώ θα διαρχέσει το πράγμα. Δηλαδή, βλέπουμε σήμερα ότι η τέχνη αρχίζει να υποφέρει μέσα από συντηρητικά καθεστώτητα ενό πλούσιου διανομέα κοντιλίων τα οποία πηγαίνουν στι δουλειέ που είναι πιο διακοσμητικέ, που είναι πιο εύκολε, που δεν φύγουν, που δεν κριτικά. Του είναι μια διεθνή συνθήκη την οποία δεν περιγράφω εγώ, περιγράφουν οι μελετήτε του 20ου προτιώνα στο τι σημαίνει τώρα. Έχουμε την ευχαίρια να είμαστε σε ένα μικρών τόπο που τα πράγματα είναι εύκολα να τα παρατηρήσουμε, να εξτάσουμε τι ποιότητε, να διακρίνουμε τι συμμετέχουν, τι ήταν ζητούν του τα πράγματα, πόσο να ζητά το δικό μα κοινό, το οποίο όντω έχει αυξηθεί πάρα πολύ. Το Σάββατο είναι μου στην καινούρια να έξαφ. Συνείδα σαν παρατηρητή, σαν επισκέπτη που τρέχει τώρα στη Σπλ, η αγροποιητική σε επιμέλεια τη Έλληνα πάρκα. Μεξερητικά εργαξεών καλλιτεχνών. Ήταν μεγάλη προσέυση. Είναι συγκριτικό γιατί σημαίνει ότι ο κόσμο το έχει ανάγκη. Υπάρχουν στι εκθέσει τουτα στι χειρονομίε, οι πολύανθρόπινε, οι οποίε γίνονται διακριτέ του στον απλό κόσμο, ο οποίο ώστε τα φτίζε με την καθημερινότητά του και τι έχει ανάγκη. Και δεν αφισμηθεί κανένα μα φυσικά, ότι η τέχνη παρηγορή. Η τέχνη έχει την ένταση του να θέσει ερωτήματα απέναντι στην καθημερινότητα όλων μα και απέναντι στι επιλογέ μα. Και αναφυστή είναι καθήκον κάθε εθελοντική εξουσία να δημιουργείτε συνθήκε προκειμένου να αναπτύσετε παρά να κοινέ. Ξέφτη από το θέμα μου χάλια.

SPEAKER_02 30:17

Τα προγραμματικά μα είπατε ένα πολύ σημαντικά παρά η απαντήσει στο ερώτημα που πέφτασα πιο πριν, γιατί είναι η ουσία.

SPEAKER_00 30:28

Το σημαντικό ήταν το 1%. Είναι όμω εδώ που κατέληξα ότι το 1% ακριβώ απευθύνεται σε έναν ευκρίνο το οποίο έχει το ανάγκη.

SPEAKER_02 30:42

Έτσι όπω το περιγραφή.

SPEAKER_00 30:44

Καλό στο προχωρήσε στο ερώτημα τη κρατική συλλογική.

SPEAKER_02 30:50

Μέσα από όλα αυτά τα οποία περίγραψε, μπορούμε να κρατήσουμε το ότι η καλλιτεχνική κοινότητα αυτήν τη μη υπάρχει λόγω του ότι κάτι άτομα έχουν το φιλότιμα να συνεχίσουν να το παλεύουν.

SPEAKER_00 31:07

Είναι πολλά τύτω.

SPEAKER_02 31:09

Καρτάνα άτομα. Έστω ότι θα είναι για πάντα και το προβλέδα τη λεπτά.

SPEAKER_00 31:14

Σε τι ιδιέ ποιότητε.

SPEAKER_02 31:15

Σε με τι ίδιε ποιότητε.

SPEAKER_00 31:16

Στου ποιότητε δηλαδή τι καλλιεργούμε, είναι εδώ που έχει σημασία η συλλογικότητα, γιατί ζούμε και δουλεύουμε όλοι μαζί έναν περίοδο η τέχνη είναι για την τέχνη, ο καθένα είναι κλεισμένο του χώρο του και παράγει κάτι το οποίο έλεγαμε παλιότερα εμπρεύση.

SPEAKER_02 31:38

Ακριβώ, το την ίδια ώραν κρατώ, ή μάλλον μεταφράσω που είπε, που περίγραψε, στο ότι πρέπει να αναγνωρίσουμε επιτέλου σε την χώρα ότι η τέσνη έναν δημόσιο αγαθό. Σε τούτον το αγαθό πρέπει να είναι προσβάσιμο σε όλου. Και επαναρχόμαστε στο ερώτημα. Για την κρατική μα συλλογή. Πώ τη μεταχειριζόμαστε, πώ τη σσευόμαστε και πώ δημιουργούμε πρόσβαση σε αυτή μέσα από τη δημιουργία κάποιο δρόμο όπω το κρατικό μουσείο σύγχρονη Τέχνηση. Αυτή τη στιγμή βάλαμε την ταβέλα όπω είπαμε εμπειρία. Τι ενδείγματο βουλύει.

SPEAKER_00 32:25

Το Μουσίω Σύγχρονη Τέχνη είναι επίση μια προσπάθεια των κάθε και φιτόριο στο να δημιουργη ο χώρο όποιο σαν μπορεί να φιλοξενεί μόνιμα τα σύγχρονα έργα. Η προσπάθεια τούτη είναι πάρα πολύ χρόνο, μια προσπάθεια που δημιουργηθεί κανάλια σε τοίχη τη σύνδεσμο. Ήταν για να δουλέψουμε προτούν στι κατευθείαν, του καθεστώ του 10 ετών του Μουσίου, μαζί με ό,τι παρουσιάζεται έχταφτα μέσα στο πέρασμα των αναγκών και των συνδικών, σε μιαν υποστήριξη των αλληλεχτών.

SPEAKER_02 33:08

Το μουσίω όμω είναι ο χώρο.

SPEAKER_00 33:11

Το μουσίω ακριβώ ήταν μια προσπάθεια υπάρχει η ματζέ και η κρατική πυρακουθήκη, που κυρίω είναι έργα μοντέρα τέχνη, και μα έλειπε μα λύπη ένα χώρο σύγχρονη τέχνη. Δημιουργήθηκε ένα χώρο ο οποίο άρχισε ω τέτοιο και θα επανήθηκαν κάποια πολλά εκατομμύρια, που είναι το πρώτο νχτίριο τη Πέρα. Όταν το χτίριο είναι τέλειο, έναν είναι για πάρα πολλά χρόνια ανεβαλυτώ, χωρί να μαζί λόγο, δεν καταλαβαίνουμε ποτέ γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε. Μετά από μια μεγάλη ενέκθεση του Χριστόφου Σαβάν. Μα ανακοινώθηκε ενώ είμαστε στην Ελπίνα, ότι μετά την έκθεση είχε γίνει ήδη μου ψιολογική μελέτη από ερευνητέ, υπήρχε μελέτη. Μα ανακινόθηκε ότι για λόγου που δεν μπορούσαν να μα εξηγήσουν. Ήπήρχε μια νομική διαφορά, η οποία επίση δεν ματιλώθηκε, ότι ο χώρο του δεν είναι κατάλληλο για μουσική. Πέρασε ο καιρό, περιμέναμε να καταλάβουμε γιατί κλπ. και μα ανακοινώσει και πρόσφατα επειδή ο χώρο αυτό δεν ήταν καλό για ένα μουσεί σε χροντέχνη Όπω είχε γαπανηθεί το ποσοστό παλαιότερα, εσυφώνησαν για ένα χτίριο στην κρατική έκθεση. Όρισα μίαν επιτροπή που συζητούσαν το θέμα. Όλα τούτα φυσικά τα μαθαίνουμε εκ των θέρω, σαν εξαγγελίε. Είμαστε έπληκτική κάθε φορά να παίρνει στι ανακοινώσει γιατί εκεί που προσπαθούμε να καταλάβουμε κάτι, έρχεται κάτι άλλο που μόνο δεν μα βοηθάνα να κατανοήσουμε το τι ακόμα μέχρι τη στιγμή φέρνει μα ένα μεγαλύτερο χάο, πράγματι. Ήδη δεν επανοίσαμε πώ επιλέχθηκαν τα άτομα τα οποία συζητούσαν το καινούριο μουσίω, πρόσφατα με τώρα με την ανακατοσύνα τη νέα ανακοίνωση, μα θέλουμε ότι τα άτομα αυτά με δημόσια αντίλωση εννό από τα μέλη, δούλευε αφιλοκερδό στον ελεύθερο του χρόνου. Πρέπει όμω όλα τα θέματα που φτιάξαμε προηγουμένω, να κατανοήσει του επιβλημίων πολιτισμού ότι τα θέματα του πολιτισμού δεν γίνονται στο πόδι, ούτε αφιλοκερδώ. Γιατί αφύλο κερδό τι σημαίνει. Είναι το ίδιο όπω οι επιτροπέ που επιλέγουν έργα, όπω οι αγορέ ⁇ των έργων, όπω πολλά πράγματα. Όταν το κάνει αφιλοκαιρό, πετάσαι ουσιαστικά και κυριολεκτικά στον ελεύθερο του χρόνου ή στον χρόνο που κλέβει από άλλε του δραστηριότητε να συμφέρει και σε κάτι το οποίο του κάνει και χάρη με ασχολήσει. Δεν θέλουμε χάρε ⁇ . Θέλουμε έναν επαγγελματισμό απέναντι σε ένα χρόνο που αφοσιώνουμε, για να έχουμε και την ευθύνη του αποτελέσματο. Να έχουμε και την ευθύνη τη απόφαση γιατί διαφορετικά οι μία απόλια τη διαπραγματεύτη πρέπει την άλλη και όλε μαζί με το χάω.

SPEAKER_02 36:43

Σε πιο διαφανή τη διαδικασία.

SPEAKER_00 36:45

Επειδή δεν υπήρχε αυτή η προσπάθεια στον καλυπτεί ο χώρο του μουσίου τόσα χρόνια, τα έργα που αγοράζονται. αποθηκεύονται σε κάποιου χώρου. Ένα πού του χώρου, το οποίο γνωρίζετε εγώ μπορεί να υπάρχουν άλλοι χωρί δεν του ξέρω είναι κάποιε αποθήκε το δάλει. Τα έργα και ξέρουμε ότι από του μεταφορίου μα, από του χώρου που αγοράζονται τα έργα μα, μεταφέρονται σε αυτόν τον χώρο που τον ξέραμε ω αποθήκε στο δάλει. Πρέπει φυσικά να πούμε ότι στι αποθήκε αυτέ που υπάρχει μεγάλο αριθμό τρέχον, το οποίο δεν γνωρίζω ακριβώ. Οι συνθήκε θα πρέπει να είναι όπω ορίζουν οι διεθνεί κανονισμοί τη φύλαξη μια συλλογή που επίση δεν είμαι σε θέση να ξέρω την ακρίβεια λειτουργία γιατί όλα τούτα έχουμε μια τεχνογνωσία ειδικών.

SPEAKER_02 37:52

Θερμοκρασίε, υγρασίε, κονταξία.

SPEAKER_00 37:56

Τώρα πάλι ενώψη τη προεδρία και αφού στην ακουσία του μουσίου, όπω εξηγά σε έναν από τι αναρτήσει του γλάφικο Κουμίδε, δεν υπάρχει ένα χώρο που αναφέρει την κυβέρνηση τέχνη. Η τέχνη των γύπρι των καλλιτέχν. Έτσι αλλιώ στον εικοπό των αιώνων, η συλλογή του κράτου, δεν θα έπρεπε να περιορίζεται μόνο σε κυμπευρον καλλιτέχνη. Γιατί είμαστε για Ευρωπαίοι πολίτε και προσφέρουμε τούτο. Βρήκαν την ευκαιρία διάφοροι οργανισμοί, αν θέλετε, χώροι, ιδέε που ήρθαν από το υφυγείο να στολιστούν διάφοροι χώροι και επιμένω στον ορισμό στολισμού, γιατί όταν αντιμετωπίζει ευχή μερα, γρήγορα και πρόσκειρα στο να τοποθετήσει κάποια έργα σε κάποιου τοίχου, συνήθω καταλήγουν ω τέτοια να δανίζουν έργα από την κρατική συλλογή. Και μάλιστα στην περίπτωση του Προεδρικού να μετομάζονται σε συλλογή του προετρικού. Είναι συλλογή του προετρικού, είναι συλλογή έργοντα του κράτου. Απανήθηκαν λεφτά από το δημόσιο για να αγοραστούν του τα τέρα και ανήκουν σε όλου του πολίτε. Τη Ευρώπη. Πέρα από του πολίτε τη Κύρτου. Τούτον συμβαίνει στην έλλειψη του μουσίου. Και φυσικά στην έλλειψη του λειτουργού, ο οποίο να έχει την ευθύνη ή των λειτουργών τη συλλογή. Γιατί συνήθω τι συλλογέ είναι συλλογέ μουσίων. Δηλαδή η κρατική συλλογή θα έπρεπε να είναι η συλλογή ενό μουσίου. Το μουσίων έχει το διευθυντή του, έχει το δικηδικό του συμβούλιων, έχει του λειτουργού του, οι οποίοι σε ομάδα διαθέτουν την τεχνοσία προκειμένου να διαχειριστούν τη συλλογή του. Τίποτε από αυτά δεν σημαίνει. Ο κάθε φορέ αν είναι προεδρικών, αν είναι το συνεταιριακό κέντρων που εφοξενεί τώρα του συνέδρου τη προετρία, αν είναι αεροδρόμιο, αν ορίζουν έναν υπεύθυνο, ο οποίο είχε τυρεθεί την ευθύ την περίοδο, να πάρει έργων από την κρατική συλλογή για να στήσει σε τούτου του χώρου. Αντιλαμβανόμαστε το χάσω που δημιουργηθηκε, σε μια συλλογική οποία δεν ήταν ταξινομημένη, που τα έργα βρίσκονται σε και βότια που πρέπει να ανοιχτούν, γιατί η αρχιοθέτηση και η ταξιδιώση είναι έκλειπη. Τι επέφερε. Και πόσε ⁇ χρόνο θα χρειαστεί να συμμαζέψουμε τα κομματάκια όλων των θέλων που δημιουργήθηκα, όταν τελειώσει προετρία και επιστρέφουν τα έργα αν επιστρέφω. Γιατί φοβάμαι ότι παρατοχάνει τα έργου προεδρικού, θα μείνουν ένα στολισμό του προετρικού, που το κύριο θέμα μου εμπειπαιδε εδώ είναι ποιο επισκέπτεται το προετρικό. Πόσοι από του πολίτε θα έχουν την ευκαιρία να δουν τα έργα τη συλλογή, ακόμη και αν έχει όλη την καλή θέλει στην κάθε οικοδεσπήνα του Προεδρικού να ανοίγει μίαν ή δύο φορέ το χώρο στο κοινό αλλήλω δεν είναι αρκετέ. Μέσα σε τούνη περίοδο, ενώ η περιστατομένη έκθεση και η μοναδική στο χώρο μα που είναι η αγροπιτική στο παλιόχτη πέρα με βουλήνα μπρο. Μέσα από μία δουλειά η οποία καλύψε επαγγελματικά και με μεγάλο σεβασμό το αντικείμενο το θέμα τη με πολύ σημαντικά έργα. Σε ένα χώρο που ξέραμε ότι μέχρι πρόσφατα ότι χρησιμοποιείται για κάποιε εκθέσει. Έρχεται το φυμβριο να ονομάσει τον χώρο αυτών που μέχρι προτίσωση, ξέραμε ότι δεν τυρίτερε προδιαγραφέ για να είναι μουσείο, χωρί να ξέρουμε του λόγου, να το ονομάσει μουσείο μοντέλα και σύγχρονη τέλεντα. Του έχει πολλαπλέ από σοβαρέ απόλυε και προτίσω τη μεγάλη απόλυση τη εμπιστοσύνη σε έναν κοινων που κατάλληλα θα έπρεπε το Υφυπουργείο να έχει μαζί του. Δεν ξέρω αυτή τη στιγμή πώ θα καταφέρει το εφηπουργείο να επαναφέρει, να επαναχτίσει την εμπιστοσύνη μα. Γιατί το κύριο έλλειμα σε τούδε είναι η πράξη είναι η απόλυτα του σεβασμού και η έλλειψη σεβασμού που δείχνει απέναντι μα. Χωρί καμιά εξήγηση. Θα μπορούσαμε να κάνουν να το προεμάσουμε, να κάνουμε μια ανακίνηση, να μα εξηγήσουν του λόγου. Όχι, μόνο στα άτομα του πολιτισμού σε όλου του πολίτε του Κυπριακού Κράτου, το οποίο σε τελική είναι ανάλυση να Από του φόρου του αγοράζονται τύποτα έργα, και από τι φορολογίε όλων μα εκπαιθούν έργα στο πολιτισ.

SPEAKER_02 44:09

Άρα, νομίζω η Μαρία κατάφερε έτσι να μα περιγράψει ένα πάρα πολλά ωραία τρόπο να καταλάβει οποιοδήποτε μα ακούσε τα προβλήματα που αντιμετωπίσε την κοινότητα των τρόπο με τον οποίο οι αρμόδει στα διάφορα υπουργεία, η πολιτική ηγεσία αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό και πώ χειρίζονται κάποιε καταστάσει και το πόσο σεβασμό ή όχι υπάρχει προ το ίδιο κοινότητα στο έργο τη κοινότητα, που όπω είπε, πολλά συχνά θέλουν να το χρησιμοποιούν τον έργο για του διακομμυντικού σκοπού, όποτε βολεύει.

SPEAKER_00 45:10

Ναι, να μου επιτρέψει στη χάρη να προσθέσω ότι δεν εντοπίζεται κυρίω σαν πρόβλημα άδική συμπεριφορά απέναντι στου καλλιτέχνε. Εγώ βρίσκω ότι είναι πολύ πιο πλατείο το πρόβλημα είναι η ασέμεια απέναντι σε όλου του πολίτε. Γιατί πρέπει να εστιάσουμε όλοι στο γεγονό ότι η τέχνη είναι το αγαθό που ανήκει σε όλου. Και όταν γίνεται μια κακή διαχείριση στην τέχνη, γίνεται κακή διαχείριση στο τι οφείλει το κράτο να προσφέρει στον πολίτη. Και σε τούντο σημείο θα έλεγα ότι για να γίνει συντηρητή η απόλιά στην κακή διαχείριση του πολιτισμού στον τόπο μα, θα πρέπει να εντοπίσουμε τη συλλογική ανάγκη στη σχέση μαζί. Εκείνη που γίνεται μεγάλη απόλυση. Απέναντι στον κάθε πολίτη.

SPEAKER_02 46:44

Μα ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο σου που μοιράστηκε μαζί μα την γνώση σου, τι απόψει σου. Ελπίζω ότι αρκετή φίλοι θα ακούσουν την συζήτηση αυτοί οι οποίοι παίρνουν αποφάσει θα ακούσουν έστω μέσω τούδη τη εκπομπή αυτέ τι απόψει και εκπίζω να δειλά σοβαρά υπόψη.

SPEAKER_00 47:13

Είμαστε στη διάθετηση ενό.

SPEAKER_02 47:15

Ωραία. Χαριστούμε και του ⁇ φίλου ⁇ μα ⁇ ακούσαν. Μαζί σύντομα με μια επεισόδιο του Culture Entonic.

SPEAKER_01 47:32

Black Lemon Podcast.