#24. Zes voedingsfouten die je nekken in triatlon - Deel 1

Trainen voor een triatlon is veel méér dan trainen voor een triatlon. In deze aflevering bespreek ik de eerste 3 van 6 voedingsfouten die je wedstrijd kunnen nekken als triatleet: van een structureel energietekort tot een ongetrainde buik en een fuelplan dat eigenlijk een beredeneerde gok is. 

Herkenbaar, praktisch en direct toepasbaar voor elke triatleet die zijn voorbereiding serieus neemt. 

Luister nu en leg een extra puzzelstukje vast in jouw weg naar D-day! 

Wil je verder bouwen op kennis die werkt?

Haal het boek De Sportapotheek nu in huis via www.desportapotheek.com

Want trainen is zilver... maar fuelen is goud! 

https://www.desportapotheek.com

https://www.instagram.com/desportapotheek/

Transcript

SPEAKER_00 0:04

Hallo en welkom bij de Sportapothek Podcast. Ik ben Charlotte Meerschoud. En in deze podcast breng ik jou als apotheker, sportvoedingsexpert en gepassioneerd fietser alles wat je moet weten om een betere sporter te worden: voeding, sportvoeding, supplementen, wedstrijdvoorbereiding, specifieke huidverzorging, genante probleempjes en bizarre vragen, er is geen onderwerp dat we mijden om jouw prestaties naar een hoger niveau te brengen. En dat zonder harder te treinen. Want treinen is zilver, maar vielen is goud. Even een kleine disclaimer voor de aflevering waar je nu naar luistert. Het gaat dan wel specifiek over triathlon, maar ook als je een andere duursporter bent, een loper, een fietser, een zwemmer, een skieleraar, mountainbiker, maakt niet uit. Kun je er ook heel veel uithalen voor jezelf. Stop dus zeker niet meer luisteren omdat je denkt van het gaat over triathlon en ik doe niet aan het triatlon. Nee, ben er zeker van dat je ook heel veel elementen van kunt meenemen in je eigen duursport. Maar als je een triatleet bent, heb je het misschien wel al eens meegemaakt. Dat je maanden getraind hebt en heel zorgvuldig en gedisciplineerd geweest bent. Dat je aan je zwemtechniek gewerkt hebt, je fietspositie geoptimaliseerd hebt en dat je de nodige uren gemaakt hebt. Je hebt aan je loopeconomie en aan je looptechniek gewerkt. In feite, je hebt alles gegeven, allemaal voor dat ene doel, namelijk die triathlon. En je komt aan de startlijn en je weet dat je conditie er staat als een huis. Eigenlijk klaar om de kroon op het werk te zetten. Maar toch, ergens onderweg tijdens uw wedstrijd keert je gevoel om. En uw vertrouwen en uw wedstrijde euforie die je aan het begin had, die smelten in één keer weg als sneeuw voor de zon. En uw hoofd wil wel nog, maar uw lichaam reageert niet meer zoals jij het zelf wilt. Uw buik begint stilkens te protesteren, uw benen smeken om genade. En de wedstrijd verandert eigenlijk zonder dat je het doorhebt van een doelstelling op zich in een ware sletageslag. Het is oorlog tussen je hoofd en je lichaam om de finishlijn te halen, maar het is nog zo heel ver of dat lijkt toch zo. En wanneer je dan na die zware mentale en fysieke strijd de finish bereikt, weet je eigenlijk dat dit gevoel niet aan je conditie lag. Want je hebt je voorbereid in de mate waarin dat mogelijk was. Maar je weet ook niet exact wat dan wel de oorzaak was van dat slechte gevoel in die wedstrijd, van die buikklast, van die krampen, van dat leeg gevoel. En je blijft dus achter met een knagend gevoel dat er eigenlijk veel meer in zat dan je eruit gehaald hebt. En dat je gewoon de kans niet hebt gehad om het eruit te halen. En vooral dat is gewoon wegzonde van al die voorbereiding en van die wedstrijd en die investeringen die je mentaal, fysiek en ook financieel hebt gedaan. Soms moet je wel eens met je hoofd tegen de muur lopen om eruit te kunnen leren. En een dergelijke minder goede wedstrijdervaring is voor veel sporters en triatleten wel een belangrijk leermoment om ergens het keerpunt ook te kunnen creëren. Meestal zorg het ergens wel voor het besef dat er zeker bij triathl een pak meer komt kijken dan enkel de inspanning op zich. Want triathl is veel meer dan enkel zwemmen, fietsen en lopen naar elkaar. Er is namelijk nog een vierde discipline in triathlon en dat is voeding. Niet alleen op je wedstrijddag zelf, maar evenzeer doorheen je trainingsperiode. En dat wordt nog steeds zwaar onderschat door heel veel mensen. Want ook op vlak van voeding is triathl dan de som van de drie delen. De wedstrijdsituatie die ik daar juist beschreven heb, is niet te wijd aan pech. Het is niet het resultaat van te weinig training, zeker en vast niet. Het zijn eigenlijk de gevolgen van een aantal klassieke voedingsfouten die soms afzonderlijk en soms gecombineerd altijd terugkomen bij triatleten, zowel bij beginners tot zelfs atleten die al jaren op niveau presteren. Het zijn fouten die bijna altijd te voorkomen zijn, maar die toch heel vaak niet openlijk besproken worden. Dat het een beetje onder een mat geschoven wordt en waarbij het vaak toegeschreven wordt aan pech of aan externe omstandigheden die niet te controleren zijn of waren. Maar ergens is dat een beetje een gemakkelijke verklaring. Want eigenlijk is er veel meer dat je zelf in de hand hebt dan dat je zelf beseft. In deze en de volgende podcastaflevering ga ik het dus hebben over de meest voorkomende voedingsfouten die je triaton kunnen nekken. Vandaag komen de eerste drie aan bod. Dat zijn de fouten die je in de weken en de maanden voor je wedstrijd al maakt, vaak zonder het te beseffen. En in de volgende aflevering nemen we de laatste drie door en dat zijn de fouten die je pas voelt op wedstrijddag zelf, wanneer het eigenlijk al te laat is om nog bij te sturen. Maar waardoor dat dus wel belangrijk is dat je vanop de hoogte bijt, zodanig dat je ze kunt vermijden. Een eerste belangrijke fout in je voorbereidingsperiode is dat je gaat onderschatten wat je lichaam echt nodig heeft als sporter. Dat is een misvatting, een veel voorkomende misvatting in sport en duursport in het algemeen, maar zeker in het triathl in het bijzonder. Want je kunt simpelweg niet presteren op energie die je niet hebt. Dat klinkt nu heel logisch als ik het vertel. Maar toch zie ik in de begeleiding van triatleten heel vaak hetzelfde patroon terugkeren. Dat zijn sporters die gezond eten, die heel bewust bezig zijn met hun voeding en vaak ook wel met hun gewicht. Die onbewust structureel te weinig eten in verhouding tot wat hun trainingsroutine van hun lichaam vraagt. Triathl is klassiek een sport met hoge trainingsvolumes en met drie disciplines die elk apart intensief getraind moeten worden. En daardoor een energievraag die de meeste sporters heel erg gaan onderschatten. Want die totale energiebehoefte over bijvoorbeeld een week of een trainingsblok is echt gigantisch. Je spreekt hier namelijk niet enkel over het dekken van de energiebehoefte van drie aparte sporten. Nee, het gaat hier over zo hoog mogelijk trainingsrement halen in die aparte sporten. Over optimaal tussentijds recupereren onder tijdsdruk. Want vaak zijn er verschillende trainingen op een dag. En over zo weinig mogelijk trainingsvermoeidheid gaan opstapelen, zodat je kunt blijven gaan en dat je je trainingsroutine kunt blijven onderhouden. En daar kom je gewoon weg niet aan met hier en daar een lepeltje extra honing, met een paar druiven of met een halve dadel bijvoorbeeld. En dat onderschatten van die energiebehoefte is iets waar zelfs de meest ervaren sporters tegenaan lopen. Ik denk nu bijvoorbeeld aan een triathlete die al jaren actief was, heel gedisciplineerd. Gezond eten, goed slapen, het trainingsschema. Heel goed afgewogen, wel een hele drukke job. Maar alles leek onder controle tot natuurlijk het moment dat dat niet meer zo was. Dat haar evolutie een beetje stagneerde, dat ze zich constant moe voelde en dat ze ook ziek werd na een trainingsstage. Er waren regelmatig nachten dat ze badend in zweet wakker werd, haar bloedwaarde signaleerde een ijzertekort, en het leek ook alsof haar schildklier niet kon volgen. Voor mij zijn dat heel duidelijke alarmsignalen. We hebben ook haar voedingsdagboek een keer naast haar trainingsdagboek gelegd. En dan was het heel pijnlijk duidelijk dat er structureel toch ongeveer 600 tot 800 kilokalorieën te weinig gegeten werden per dag. Gewoon weg omdat ze haar energie vraag had onderschat. Want ondanks het feit dat ze wel haar besteed om goed te fuelen en gezond te eten, kan het toch zijn dat dat toch te weinig is. Soms kan de focus op gezond eten juist een valkuil zijn voor sporters. Want je focus op gezond kan er juist voor zorgen dat je lichaam niet krijgt wat het nodig heeft op het moment dat het dan nodig heeft. In functie van een hoog trainingsritme is het op sommige momenten juist nodig om te kiezen voor simpele en geraffineerde suikers, voor voeding waard je lichaam heel snel en heel veel energiekanalen op een manier waarop dat eigenlijk minimaal belastend is voor je maagdarmstelsel, is het soms echt nodig om te kiezen voor voeding waarvan de meeste mensen zullen beweren dat ze ongezond is. Want onder een heel hoge druk van een intens trainingsregime met meerdere trainingen op een dag, is het vaak echt moeilijk om de momenten te kiezen waarop er energie kan getankt worden. Omdat je altijd, ofwel, voor een trainingsssessie zit, oftewel er juist na, moet je vaak wel gaan kiezen voor die snel opneebare suikers, die geraffineerde suikers. Zaken die sommige mensen rommel zullen noemen, als gesuikerde cornflakes, bijvoorbeeld, pannenkoeken, stroop, honing. Noem maar op. Maar dat lijkt alleen maar zo wanneer je het uit zijn context trekt. Want in de context van triatleten is dat echt wel vaak een strijd om genoeg energie te kunnen binnenkrijgen en om goed te kunnen blijven trainen en goed te kunnen blijven herstellen. En het is ook effectief zo dat je de grootste eten aan tafel kunt zijn en dat je toch te weinig energie binnenkrijgt in verhouding met wat je lichaam nodig heeft. En dat klinkt heel raar misschien, maar juist dat is een sluitmoordenaar voor je prestaties en voor je systeem. Dus zeker als triatleet is het enorm belangrijk dat je niet laat fuelsamen door familie of collega's of vrienden die zeggen vane, zit jij het nu weer aan het eten of oei, ga je dat ook nog allemaal opeten? Want je moet vooral doen wat je lijf nodig heeft, en dat is zorgen dat er genoeg energie is, dat er genoeg bouwstenen zijn, zodat het kan blijven doen wat jij ervan vraagt. De signalen van een chronisch energietekort beginnen heel stiekem, maar zijn heel verraderlijk. Dat begint met een iets verminderde trainingskwaliteit, een iets strager herstel, een licht verhoogde blessuurgevoeligheid, wat slechter slapen en ook uiteindelijk een plateau in je prestaties. En ironisch genoeg is de reflex die de meeste sporters hebben wanneer dat niet vooruit gaat, om harder te trainen en om nog secuurder om te gaan met voeding, waardoor dat probleem natuurlijk alleen maar groter wordt. Je hebt gewoon brandstof nodig om je motor te kunnen laten blijven draaien, om ervoor te zorgen dat je niet begint te sputteren. Dat je goed kunt trainen en goed kunt herstellen, en dat je het trainingsvolume en de belasting blijft aankunnen zonder altijd maar vermoeider om vermoeid te worden en geblesseerd te geraken. En als triatleet is het dus super belangrijk om een keer je voedingspatroon helemaal onder de loep te nemen en te kijken of dat klopt met uw behoeften. Of er genoeg brandstof binnenkomt, genoeg bouwstenen, genoeg gezonde vetten, genoeg vezels. En genoeg micronutriënten zoals vitaminen en mineralen. En om ook nog een keer de timing van al die dingen te gaan bekijken, in functie van je trainingsroutines. Wat is natuurlijk ook belangrijk. Nee, dat is zeker niet simpel. Zeker wanneer je middenin zit zelf, is het vaak moeilijk om het overzicht te bewaren. Maar het is wel heel cruciaal wanneer je op een juiste manier wilt voorbereiden. Het is ook vaak interessant om je een keer te laten begeleiden door een expert in dat soort dingen om al die zaken op punt te krijgen. Want als triatleet wil je je voorbereidingsperiode niet gewoon overleven of doen. Nee, je wilt er eigenlijk het maximale uithalen, zodat je als je best mogelijke zelf aan de start van je wedstrijd kunt staan. Want tegen het moment dat je daar in je wetzoet aan de rand van het water staat, is het grootste werk eigenlijk al gebeurd. Het is de voorbereidingsperiode die eigenlijk de fundering van je triatlonresultaat gaat gaan leggen. En die kan zoveel meer renderen wanneer je je voeding, je sportvoeding en je herstel gaat optimaliseren door je voeding op de juiste manier aan te passen. Dus wil je een wedstrijd neerzetten waar je achteraf met trots op kunt terugkijken, focust je dan zeker niet enkel op uw trainingen, maar eigenlijk op de volledige periode, inclusief je voeding. Een tweede fout die uw triaton kan verpesten, is dat je je buik vergeet te trainen en dat die buik wraak neemt op wedstrijddag. Het is misschien ook wel een heel onderschatte factor in het volledige verhaal van triathling. Maar tegelijkertijd is hij zo klassiek en zijn de gevolgen zo voorspelbaar dat het eigenlijk absurd is dat mensen er nog tegenaan lopen, want het is compleet te vermijden. Iedereen heeft een buik en iedereen zijn een buik strijenbaar. Juist op dezelfde manier, zoals je hart en je longen bijvoorbeeld zich aanpassen aan inspanning, past ook je maagdarmstelsel zich aan aan hetgene dat je eet. Dat is een natuurlijk en fysiologisch proces waarbij onder andere transportmechanismen in je dunne darm letterlijk efficiënter worden wanneer ze regelmatig blootgesteld worden aan hetgeen dat ze moeten verwerken. Voor en tijdens een doelstelling, zoals bijvoorbeeld een triathlon willen we als sporter extra brandstof gaan tanken om een mooie, continue prestatie te gaan neerzetten, liefst met nog een beetje marge op het einde. En daarvoor hebben we dus koolhydraten nodig en veel. Een triathl mikken we klassiek een beetje op koolhydraatinnames. Die gaan van 60 tot 90 tot zelfs 120 gram per uur. Er zijn zelfs uitzonderingen die zelfs nog meer koolhydraten kunnen verwerken per uur. Maar dat komt helemaal niet vanzelf. Het klinkt nogthans gemakkelijk en het ziet er ook logisch en eenvoudig uit als je de profs ziet doen bijvoorbeeld. Maar wanneer je daar zelf aan begint, is dat helemaal niet vanzelfsprekend. Je wilt er ook voor zorgen dat je lichaam de energie niet alleen kan innemen, maar je wilt ze ook effectief kunnen opnemen en benutten. Want als de koolhydraten gewoon in je buik blijven zitten, dan gebeurt er niets mee en kan dat alleen maar leiden tot klachten. En daar loopt het dus voor veel triatleten wel fout. Want de aanpassing van je maag-darmstelsel, dat gebeurt niet in 1, 2, 3. Dat past zich niet aan door een keer een groot bord pasta te eten of een keer één training met veel koolhydraten te doen. Nee, daar gaan weken, soms zelfs maanden over om dat op te trainen. Zeker beginnende. Minder ervaren triatleten trainen wel op hun zwemtechniek en op hun positie en hun uithouding op de fiets, op hun loopeconomie. Ze zijn bezig met interval- en duurtrainingen en meerdere trainingen per dag. Maar een voeding tijdens training wordt vaak er een beetje bijgenomen, lichtjes genegeerd of uitgesteld of vereenvoudigd tot ik zal wel een paar gels meenemen en ik doe maar wat. En dan wordt die gut training, die training van je buik, eigenlijk gewoon vergeten, dat geeft natuurlijk problemen op de wedstrijddag zelf. Want je lichaam is op dat moment dan misschien wel gewend aan de inspanning die het moet leveren. Maar uw buik is totaal niet voorbereid op hetgeen dat het moet gaan verwerken om die inspanning te gaan ondersteunen. Zeker bij triatleten die zich voorbereiden op de kortere afstanden, is het vaak ook een probleem dat een beetje in het onderbewustzijn zit. Ze weten wel dat ze tijdens het fietsen moeten extra eten en dat doen ze vaak ook wel. Maar de meeste van de looptrainingen voor pakweg, een kwart of een halve triathlon kun je wel afwerken zonder extra brandstof. Meestal is dat in de praktijk ook wat er gebeurt. Ik hoor dan ook heel veel van sporters dat ze voor een training van pakweg een uur tot anderhalf uur niets extra meepakken. Maar hoe verwacht je dan om tijdens een triathlon op 60 gram koolhydraten per uur of meer te mikken tijdens het lopen, als je daar nauwelijks op voorbereid bent. Wanneer je je lijf protesteert door de overgang na dat fietsen, wanneer je hartslag je adem afsnijdt en uw benen schreven om genade, laat staan dat uw buik het dan nog enthousiast wil meewerken na die lange inspanning die je al geleverd hebt en dan nog een keer onder dat schokken van dat lopen. Soms beginnen de problemen ook zelfs al tijdens het fietsonderdeel nog, waar je eigenlijk iets meer tolerantie hebt van je buik, doordat je inspanning enerzijds nog minder lang bezig is. En anderzijds ook omdat de houding van het fietsen en de belasting wat vergefelij is naar je maag-darmtolerantie toe. Maar daar wordt dan zo hard op ingezet, op die hoge koolhydraatinnames per uur, dat dat toch problemen geeft. Dan begint het een opgeblazen gevoel, misselijkheid, krampen of gewoon de onmogelijkheid zelfs om nog iets in te nemen van voeding. Wun buik kan maar verwerken wat hij aan kan. En wat er niet kan verwerkt worden, dat blijft zitten en moet er uiteindelijk uit. En dan hebben twee opties natuurlijk. En dat zijn twee opties die je zeker niet toewens in uw wedstrijd. Dus wie zijn buik niet voldoende heeft getraind, betaalt daarvoor de prijs op wedstrijddag. De regel is daarbij simpel: dat als je je voeding niet of slechts heel minimaal en beperkt test in je trainingsperiode, dan test je ze eigenlijk op wedstrijddag. Je kunt mij waarschijnlijk wel volgen als ik zeg dat dat het slechtste mogelijke moment is om te gaan experimenteren. Het is dus belangrijk om gut training op dezelfde manier in je trainingskalender in te plannen als pakweg je volume en je intensiteitsblokken. Op tijd ermee aan de slag gaan minstens drie à vier keer per week en onder verschillende duur en intensiteit. Uw buik moet evengo getraind zijn, eigenlijk als de rest van uw lijf. En daar komt dan nog een bonus gratis cadeau bij. Want die gut training gaat er ook voor zorgen dat uw carboloding een stuk comfortabeler en efficiënter ga worden. Dus dat is alleen nog maar een extra reden om er zeker op tijd en uitgebreid mee aan de slag te gaan. Een derde vaak gemaakte fout in het triathlon is eentje die eigenlijk naadloos aansluit op het puntje van gut training. Want wie dat in een buik niet heeft getraind, heeft ook maar zelden een echte strategie voor een wedstrijd. En wanneer je geen fuelingstrategie hebt, dan zet je eigenlijk aan het gokken op het moment dat je dat absoluut niet wilt doen. Een goede fuelingstrategie voor een wedstrijd, inclusief carboloding, is tijdig vooraf uitgewerkt en wordt zeker en vast niet op het moment. Zelf impulsief beslist. Vulen op gevoel is het slechtste idee dat je kunt hebben. Je vuulplan is bij voorkeur uitgebreid getest en op tijd geëvalueerd in trainingsperiodes. Niet iets dat je voor het eerst uitprobeert in je wedstrijd. Uw strategie moet afgestemd zijn op je lichaam, op je voorkeuren qua drank, voeding, smaken, texturen, tolerantie en op je doelstelling zelf, dus op de duur, op de intensiteit, op het hoogteprofiel. Dus het is niet zomaar iets dat je blindelinks kunt overnemen van pakweg een trainingspartner of kunt kopiëren van iets wat je op het internet hebt gelezen. Een goed fuelplan houdt rekening met heel concrete zaken. Met hoeveel koolhydraten per uur je wilt nemen, in welke fase je die wilt nemen en welke producten je gaat gebruiken, welke samenstelling dat die hebben, op welk moment dat je gaat kiezen voor welke bepaalde producten. En hoe dat je gaat bijsturen als de omstandigheden van de situatie veranderen. En heel belangrijk om daarbij te onthouden, is ook dat je niet wint met het meest ambitieuze plan op vlak van koolhydraatinname. Je wint wel met een slim en gestructureerd plan dat je mooi en continu kunt uitvoeren in gegeven omstandigheden van aan de zwemstart tot aan de finish. Liever dus iets meer conservatief dan overambitieus, waarbij dat dan een groot risico gekoppeld is aan problemen. Want sowieso laat je veel meer tijd liggen door buikproblemen die je ofwel aan de kant dwingen, om te staan overgeven of om naar het toilet te gaan. Of die ervoor zorgen dat je eigenlijk geen energie niet meer kunt innemen, waardoor je gaat undervullen, waardoor je tempo sowieso ook helemaal er gaat uitgaan. Dan dat je mogelijks kunt winnen door overambitieus 5 of 10 gram koolhydraten per uur extra te willen innemen, waar je lichaam mogelijk niet mee weg kan. In wedstrijdsituaties is er sowieso ook altijd een factor stress, die een rol speelt en dat heeft ook een impact op je maag-darm tolerantie, op je maaglediging. Bij de ene persoon veel sterker dan bij de andere. Dus het is wel belangrijk dat je daar een soort veiligheidsmarge voor inbouwt. En sowieso net op dezelfde manier als je je wedstrijdtempo en je pacing gaat trainen, moet je ook je wedstrijdvoeding gaan trainen. Gut training is daar een belangrijk onderdeel van. Maar ook is het natuurlijk belangrijk om te weten wat je gaat gebruiken. Je wilt je sportvoedingsproducten heel bewust en zorgvuldig gaan uitkiezen. Want de ene keuze heeft een gevolg voor de andere keuze. Bijvoorbeeld, wat gaat je drinken tijdens je wedstrijd, wat gaat je drinken tijdens het fietsen, wat gaat je drinken tijdens het lopen, welke gels wilt je gebruiken. Lukt dat om dat urenlang aan een stuk op die manier vol te houden, zoals je het vanuit je theorie opgeschreven hebt. Je wilt dus al heel veel trainen op je fuelingsstrategie. Je wilt priktrainingen doen met je strategie. Die testen onder intensiteit, onder vermoeidheid, bij verschillende weeromstandigheden. Want ook dat is de realiteit van een wedstrijd. En hoe beter je lijf je fuelingsstrategie kent, hoe gemakkelijker het ook zal zijn om op Race Day te presteren zoals jij ervan verlangt. Zeker in de laatste trainingsweken in aanloop naar uw doelstelling, wil je exact dezelfde producten gaan gebruiken als op uw wedstrijddag. Niet een alternatief met evenveel koolhydraten, niet een variant van een ander merk, gewoon hetzelfde. Tot dezelfde smaak toe. Want je maagdarmstelsel is heel gevoelig voor verandering. En de stress van een wedstrijd maakt dat kleine verschillen in samenstelling soms een groot verschil in effect kunnen gaan triggeren. Dus consistentie in producten is een van de makkelijkste manieren om problemen op wedstrijddag te gaan vermijden. En daarvoor wil je gewoon kiezen voor een gekend recept, dat je eigenlijk liefst vanal ook een keer hebt uitgeprobeerd in een generale repetitie. En qua fuelingsstrategieën zijn er zeker voor triathlon heel veel verschillende opties. Van high carb drank tot isotonen tot zelfs water als drinkstrategie. Gecombineerd met minder of meer gels, soms zelfs met vaste voeding. Het kan nodig zijn om extra water te drinken of elektrolyetoplossing te gebruiken in functie van omstandigheden, maar ook in functie van je drank- en voedingskeuzes. Het hangt allemaal af van de keuzes die je in het begin maakt. Dus is het wel superbelangrijk dat je daar goed over nadenkt en dat je op een gegeven moment ook heel duidelijk gaat kiezen voor een bepaalde strategie en dat je daar ook gaat aan houden. Hoe meer ervaring je hebt hoe meer je bewust bezig bent met voeding en fueling, hoe gemakkelijker en hoe gefundeerder die beslissing kan zijn. Dus heel belangrijk om op tijd aan de slag te gaan met je vuurplan. Ook al kun je de puzzel nog niet volledig leggen, een drietal viertal maanden op voorhand. De belangrijkste stukjes van je puzzel kunnen wel al een kader vormen die de rest van uw puzzel meer structuur geeft. En mist je bepaalde puzzelstukjes, passen die niet, of mist je zelfs het hele totaalplaatje. Laat u dan alsjeblieft begeleiden door een expert om er samen structuur in te brengen en samen het plan op te maken. Zo, dat waren eigenlijk drie fouten die uw triathlonwedstrijd kunnen saboteren nog voor uw tenen het water hebben geraakt. Te weinig energie, een ongetreide buik, geen echte strategie op vlak van fuelplan. Als je die fouten kunt vermijden, gaat je sowieso sterker en met meer vertrouwen aan de start staan, en heb je toch al een vrij grote garantie dat je een prestatie gaat kunnen neerzetten waar je achteraf geen spijt van hebben. Wil je nog meer weten over een optimaal dagelijks voedingspatroon voor een triatleet of duursporter, dat je trainingsbelasting en uw herstel maximaal ondersteunt. Wil je heel concrete tips en strategieën voor bijvoorbeeld gut training, fuelplanning en carboloding, dan kan ik u alleen maar mijn boek De Sportapotheek heel sterk aanbevelen. Want daarin gaan we veel dieper in op al het voorgaande en nog veel meer. Het neemt een diepere duik in hydratatie, in voeding en herstel op gewone dagen, op trainingsdagen en op wedstrijddagen. Bevat ook tips om doelstellingen in de hitte te tackelen over welke supplementen wel en niet zinvol zijn. En verder ook over slaap, wonzorg, schuurletsels. Eigenlijk alles waar een duursporter mee af te rekenen krijgt. Het is een aanrader voor iedereen. Ook als je denkt dat je het al allemaal weet. Voor 24,99 euro kun je in feite heel veel prestatiewinst pakken, gewoon vanuit je zetel. Meer info over het boek vind je op www.desportapotheek.com en daar kun je het ook direct in je winkelmandje gooien. In de volgende aflevering van de Sportapotheek Podcast neem ik u zoals beloofd nog mee in drie andere fouten die uw triathl kunnen verpesten. Dat zijn dan fouten die zich pas tonen op de wedstrijddag zelf. Bedankt alweer voor het luisteren naar deze aflevering en ik zie u graag in de volgende.