Een Kwestie van Tijd
‘Een Kwestie van Tijd’ is de podcast waarin wij, Erwin (Generatie X, vader) en Nina (Generatie Z, dochter), samen de wereld verkennen door elkaars ogen. In een tijd waarin het soms lijkt alsof generaties mijlenver uit elkaar liggen, vragen we ons af: is dat echt zo? Of vertellen we onszelf dat verhaal, terwijl we eigenlijk verrassend veel op elkaar lijken?
Met nieuwsgierigheid, een open blik en humor duiken we in actuele en alledaagse thema’s, ontdekken we hoe de tijdsgeest ons vormt, en vooral: wat we van elkaar kunnen leren. Zelfs als dat soms betekent dat Erwin iets met TikTok moet… of Nina iets met een printer.
Visueel ontwerp: Mica Pronk.
Een Kwestie van Tijd
#4 Van Burn-outs tot Jobhoppen: over Werk
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Het is de plek waar verschillende generaties elkaar misschien nog wel het meest ontmoeten: op het werk. Tegelijkertijd is het ook waar je de contrasten elke dag ziet en voelt.
Want: lui, veeleisend, kunnen niet tegen kritiek. Wat wordt er allemaal niet gezegd over Gen Z op de werkvloer? Nina's generatie hecht veel waarde aan een goede werk-privé balans. Maar wat zegt dat over hoe ze zich gedragen op de werkvloer en hun carriere?
Is werk meer dan gewoon werk geworden? En hoe wérkt dat dan, als alles om je heen duurder wordt. Heb je de luxe wel om waarden leidend te laten zijn waar en voor wie je werkt?
We duiken erin. Van Burnouts tot Jobhoppen: We gaan aan de slag!
Je ging gewoon werken en je stapte gewoon in die trein? En die trein rolde wel.
SPEAKER_01Ik vind printen heel stressvol. En ik prin ook bijna nooit wat. Waarom zou je dingen printen? Waarom is zo'n printer zo groot? Waarom is het zo van lawaai? Waarom is het zo moeilijk?
SPEAKER_02Ik zie joggingbroeken. Joggingbroeken. Ik zie joggingbroeken. En dan nog niet eens de fancy ones.
SPEAKER_01Zijn de oudere generaties helemaal niet zo AI-shy. Weet jij bijvoorbeeld wat een porder is?
SPEAKER_02Nee.
SPEAKER_01Ik denk vooral versnellen. Maar ik ben ook wel een beetje bang voor het verdommen eigenlijk.
SPEAKER_02Misschien is het wel herkenbaar, je Gen Z marketingcollega wijst je campagne-idee af omdat het niet sly genoeg is.
SPEAKER_01Of je zit je weer te verbazen over waarom je Gen X-collega je per se wil bellen in plaats van gewoon een appje te sturen.
SPEAKER_02Dit is een kwestie van tijd: de podcast waarin Generatie X en Generatie Z botsen en verbinden over de grote thema's van nu. Het voelt soms alsof generaties verder uit elkaar staan dan ooit.
SPEAKER_01Maar juist in deze tijd van snelle verandering is het belangrijk om elkaars perspectief te kennen. Daarom deze podcast.
SPEAKER_02Werken is de plek waar verschillende generaties elkaar misschien nog wel het meest ontmoeten. Tegelijkertijd is het ook waar de contrasten elke dag zichtbaar zijn.
SPEAKER_01Ja, luik, veel ejzend, kunnen niet tegen kritiek. Wat wordt er allemaal niet gezegd over Gen Z op de werkvloer? Mijn generatie hecht veel waarde aan een goede werkprivébalans. Wat zegt dat over hoe we ons gedragen op de werkvloer en onze carrière?
SPEAKER_02Is werk meer dan gewoon werk geworden? En hoe werkt dat dan als alles om je heen duurder wordt? Heb je de luxe dan wel om waarden leidend te laten zijn waar en voor wie je werkt?
SPEAKER_01We duiken erin: van influencers tot working 9 to 5. We gaan aan de slag.
SPEAKER_02Werk, Nina, het moet gebeuren.
SPEAKER_01Het moet gebeuren, ja.
SPEAKER_02Wat was je leukste bijbaan?
SPEAKER_01Mijn leukste bijbaan. Twee leukste bijbaan heb ik. Ik heb twee en een half jaar bij een Pokéball tent gewerkt. En dat was heel leuk, was met een heel leuk team. Dus daar maakten we raad het al, pokeballs. Ik kan geen pokebol meer zien. En ik heb heel veel in de horeca gewerkt. En dat was ook altijd heel leuk, veel te gezellig. En heel veel geleerd qua stressbestendigheid. En voor jou, jij hebt heel veel bijbaantjes gehad, dat weet ik.
SPEAKER_02Ik heb heel veel bijbandjes gehad. Hoeveel? Geen idee.
SPEAKER_01Meer dan tien?
SPEAKER_02Ja, zeker wel. Maar sommigen ook wel kortlopend hoor. Maar de leukste, denk ik, die ik had, dat kwam ook omdat veel van mijn vrienden dezelfde bijbaan hadden, was postbode. Begonnen op de middelbare school en eigenlijk blijven doen tot de universiteit.
SPEAKER_01Ook een baan die wellicht steeds steeds minder.
SPEAKER_02Nou, zeker. Het lijkt me tegenwoordig ingewikkeld om deze bijbaan nog te kunnen vinden. Maar toen was het erg leuk en erg gezellig. Ondanks dat je om zes uur ochtends al moest beginnen.
SPEAKER_01Ja, vond jij dat pittig?
SPEAKER_02Nou ja, het was gewoon zoals het was. Ik bedoel, dat kwam nog eens bij dat de twee dagen daarvoor had ik altijd nachtdienst. Dus ik had eigenlijk altijd een week waarin ik vijf van de zeven nachten sliep. En die andere twee wat minder.
SPEAKER_01Op zichzelf heb ik nooit zulke gekke werktijden gehad. Ik weet wel nog, toen ik in de horeca werkte dat ik wel, dan sloten we om drie uur en dan moet je daarna nog opruimen en schoonmaken. Dus dan was je wel tot vijf uur bezig. En dan had je de volgende dag gewoon college om tien uur, elf uur. Maar ik had thuiscollege, want ik studeerde in de coronatijd. Dus dat scheelt. Maar ja, ik zei het al, maar er wordt natuurlijk vaak gezegd dat mensen Gen Zui vinden. Of lui op het gebied van werk, op het gebied van carrière. Volgens een enquête van The Times, van dit jaar. Vindt de helft van Gen Z ook zelf lui zijn. Het is wel echt apart, vergeleken met hun ouders. Slechts 5% vindt dat ze harder werken dan hun ouders.
SPEAKER_02Ja, in die context.
SPEAKER_01Dus als je kijkt naar je ouders. Maar ik ging daar even verder kijken. En er is ook een Cambridge professor die zegt van oké, Gen Z is niet per se lui. Maar we kijken gewoon best wel anders naar werk. En dat herken ik ook zelf wel. Het is niet alleen werk is werk en ik ga naar mijn werk en voor geld. En daarna is het klaar en dan kom ik thuis. Het is veel meer een soort identiteitsding en een soort balans in je leven.
SPEAKER_02Nee, zeker. En dat is natuurlijk ook al een beweging die zich iedereen heeft ingezet met de millennials. Dat heb ik ook duidelijk op mijn werk gezien, die verschuiving. En ik denk, als je kijkt naar generatie X, want ja, op zich nog even terug naar het statistiekje. Want 5% vindt dat ze harder werken dan hun ouders. Dat is dus generatie X meestal. Maar daar zit ook denk ik best wel een groot werketos in die generatie. In jouw generatie. Ja, dat denk ik wel. Ik merk toch best wel dat hele mensen van mijn generatie meer zoiets hebben van kom op, doorpakken. Niet te lang bij de pakken neerzetten. Dit moet af, weet je wel, dat soort mentaliteit. En dat komt misschien ook wel weer door de generatie waar wij zijn door opgevoed, als je het hebt over normen en waarden. Maar dat is denk ik misschien wel een van de grootste verschillen tussen generaties.
SPEAKER_01Ja, want waar komt dat dan door?
SPEAKER_02Nou ja, ik denk toch dat ook na de oorlog, na de Tweede Wereldoorlog, dat er een soort mentaliteit is van dit land moet worden opgebouwd. Tegelijkertijd was het ook een periode waarin we eigenlijk als maatschappij natuurlijk vanuit enorme chaos. Redelijk snel in een situatie kwamen waarin er ook heel veel groei was, heel veel welvaartsgroei, meer kansen voor mensen ook om te werken. Als je dat weer vergelijk met de generatie eerder in de jaren dertig is natuurlijk weer een heel ander verhaal. Dus het was ook dankbaarheid, denk ik, voor werk. En het was ook gewoon een groot deel van je identiteit juist toen. Omdat je ook vaak langer voor één baas werkten. En ik denk dat dat weer is meegegeven door onze ouders. En dat op onze beurt weer weer aan jullie, denk ik.
SPEAKER_01Maar hoe is dat dan doorgegeven van zeg maar generatie X op generatie Z? Is dat dan juist van oké, omdat wij over het algemeen zo'n grote werketels hebben en dat heel erg hoog hebben zitten, willen wij een beetje aan generatie Z meegeven van oké, maar het is wel meer dan werk. En dat is ook belangrijk.
SPEAKER_02Ja, gek genoeg denk ik dat dus wel. Puur als ik gewoon naar mezelf kijk en hoe ook jij en ik in dit soort gesprekken over, die gesprekken hebben we nu nog over je gaat zo aan je master beginnen, dat ik eigenlijk meer soms zeg van nou niet, werk maar niet te hard. Je moet ook goed voor jezelf zorgen. Wat eigenlijk een beetje contra is met hoe ik ben opgevoed, waarin eigenlijk werk gewoon. Je moet gewoon werken, niet zeuren. Niet dat jij zeurt, maar ik zeg het eigenlijk, ik zeg het eigenlijk proactief. En ik denk dat misschien zit die kiem van die wisseling, juist wel eigenlijk meer bij generatie X, in de manier waarop ze hun kinderen op hebben gevoeld. Dat zie ik zelf heel duidelijk.
SPEAKER_01Ja, wat ze hun meegeven. Ja, precies. Dan vinden ze zich lui in ten opzichte van hun ouders, dan is dat op zich wel logisch.
SPEAKER_02Nee, dat klopt dan ook wel. Ja, precies.
SPEAKER_01Maar ja, het is ook wat is lui? Dat is die soort van heel erg behoefte aan een werkprivébalans. Is dat lui?
SPEAKER_02Nou ja, ik weet niet of het lui is. Ik denk dat de nuance wel echt heel anders is. En ik denk dat dat gek genoeg juist weer, volgens mij meer met millennials begon. Die gewoon eigenlijk zeiden van ja, maar wacht even, dit is niet zomaar dat het bedrijf alles maar bepaalt hoe dit loopt. Ik heb zelf wensen en ik wil zelf welzijn. En dat betekent niet per se carrière of een groter loon. Andere dingen begonnen meer een rol te spelen.
SPEAKER_01Ja, precies. De meeste millennials en gensies, die zeggen ook dat ze werklevenbalans belangrijker vinden dan carrièrepromotie. Slechts 6% noemt het bijvoorbeeld leiderschap als een doel. Dus dan is werkprivébalans belangrijker dan een promotie. Dus het gaat natuurlijk best wel ver. Ik denk dat dat voor jouw generatie best wel gek klinkt.
SPEAKER_02Ja, en toch was er ook, volgens mij werd die vraag ook niet zo gesteld, moet ik eerlijk zeggen.
SPEAKER_01Het was überhaupt, het kwam niet ter sprake.
SPEAKER_02Nee, je ging gewoon werken. En ik merk ook dat ik in deze podcast die zin veel te vaak zeg. Je ging gewoon. Je deed gewoon. Je had gewoon en grappig genoeg, er zit wel een kern van waarheid in. Want ik denk dat dat reflectiemoment, en dat is eigenlijk wel interessant. Ik weet niet hoe dat voor jou is, maar gewoon dat reflecteren over wat wil ik nou precies. Ik denk dat dat een veel kleiner deel had in Generatie X op jouw leeftijd. Je rolde er gewoon in. En daarna ging je gewoon carrière maken. En als het goed ging, ging het goed. En daar kreeg je ook dingen voor terug. Dus het was niet zozeer een vraag van wil ik dit wel of zijn er überhaupt nog alternatieven? Je stapte gewoon in die trein en die trein rolde wel.
SPEAKER_01Ja, en dat is natuurlijk ook een thema dat vaker voorkomt, maar ook gewoon het aanbod. En dat begint al met je studiekeuze, denk ik. Dus het is veel meer inderdaad op zoek naar je identiteit en de rol van je werk daarin. En dat begint dan met de studiekeuze van wie wil ik zijn en wat zegt dat over mij, wat ik nu ga kiezen. Dus er zijn ook veel meer studies om uit te kiezen dan in jouw tijd.
SPEAKER_02Dat is ook zo.
SPEAKER_01Dus dat maakt het ook moeilijker en dat maakt het ook dat als je een bepaald pad op gaat, dat dat specifieker is. Dus ik merk dat ook heel erg onder mijn vrienden dat bezig zijn en heel erg nadenken over wat is mijn identiteit in mijn werk en in mijn studiekeus. Ik merk dat dat heel erg leeft en dat dat ook echt wel bepalend is voor wat ze willen doen en wat voor studie ze kiezen, in plaats van dit levert me waarschijnlijk de meeste baanzekerheid op.
SPEAKER_02Ja, toch is dat wel grappig. Want ik weet niet of ik nou representatief ben, want ik heb toen ik ging studeren, waren er genoeg mensen om me heen die een vrij duidelijke keuze maakte. Daar ligt mijn interesse, wil ik heel graag doen. Maar ook mensen die super pragmatisch waren van joh, ik weet eigenlijk helemaal niet goed wat ik wil. Dus doe ik mijn bedrijfseconomie of ik doe maar rechten. Want dat is altijd wel goed. Dus dat had je toen, maar dat heb je denk ik nu ook. Maar ik heb bijvoorbeeld mijn studie gekozen met echt nul beroepsverwachting. Ik vond gewoon dat lijkt me super interessant, in mijn geval politicologie. En ik zie daarna wel wat er gebeurt. Dus was dat een identiteitskeuze? Misschien wel. Maar ik had daar eigenlijk helemaal geen consequenties aan. Ik ging dat gewoon studeren.
SPEAKER_01Ja, precies. Ik denk dat wij misschien wel iets meer bezig zijn met waar brengt het me heen?
SPEAKER_02Ja, dat was natuurlijk wel ook in de tijd dat de economie vrij goed liep. Ik weet ook nog dat toen ik klaar was met mijn studie, zeker toen in de IT-sector, die eigenlijk een enorme groei door maakte, dat bedrijven die hielden hun sollicitatiegesprekken in de showroom van het autobedrijf als ze dan meteen een liefse auto konden meenemen. Om maar mensen te kunnen lokken. Om het zo moeilijk was om mensen te kunnen vinden. En dus in die zin maakte ik me niet heel veel zorgen dat ik niet ergens terecht zou kunnen komen. Maar ik weet niet of het nou zo'n identiteitskeuze was. Het was gewoon, ik volgde wel gewoon een bepaalde interesse. En ik had zoiets van daarna komt er vast wel iets. En dat was ook zo.
SPEAKER_01Ja, precies. Ja, ik weet niet of dat. Ik bedoel natuurlijk, de banenmarkt is nu ook best wel goed. Voor werkzoekenden. Maar ik denk dat er toch meer een soort behoefte aan stabiliteit achter zit bij ons.
SPEAKER_02Ja, en dat is natuurlijk nu niet het geval. Dus die zenuwachtigheid, ondanks dat het op dit moment gewoon qua banen echt wel goed loopt, maar je hebt toch de schaduw misschien ook wel. En ook de kansen van AI, daar gaan we het straks over hebben. Nou ja, en ik denk wat echt wel anders is, dat wat ik begrijp, is dat jouw generatie ook echt wel zegt van nee, daar wil ik niet voor werken. Dat past niet in mijn waardepakket. En dat vind ik een bedrijf waar ik me niet aan wil verbinden. En dat is wel echt veel meer een geval dan toen ik op zoek ging naar een baan.
SPEAKER_01Ja, precies, dus dat is waarschijnlijk gewoon kieskeuriger. Maar dat zit ook in dat identiteitsgedeelte. Dus het gaat om bepaalde normen en waarden. En wat denk ik daar ook wel mee te maken heeft. Is dat heel veel jonge Nederlanders, volgens mij meer jonge Nederlanders dan ooit werken voor zichzelf. Dus dat zie je ook terug in cijfers van de Kamer van Koophandel, het aantal ondernemers onder de 21. Veel meer dan vroeger.
SPEAKER_02Waar ligt dat dan aan?
SPEAKER_01Nou, ik denk dus dat dat wel te maken heeft met en die schurigheid. Van ja, als ik voor mezelf werk, dan hoef ik aan iemand verantwoording af te leggen. En identiteit, want je werkt voor jezelf. Dus ik denk dat dat wel daarmee te maken heeft. En denk ik ook een bepaalde soort trend van groot geld maken en financiële stabiliteit. En vanuit daar voor jezelf willen werken. Dus je eigen baas zijn en geen baas willen hebben.
SPEAKER_02Ja, en tegelijkertijd is het ook zo dat op het moment dat er dan een soort waardeconflict is, dat jouw generatie ook eerder zegt, ja tot hier en niet verder. Zo wil ik niet werken. Maar komt het dan omdat je je ook heel erg vereenzelvig met van nou, daar werk ik en dat is gewoon precies wat je zegt: dat is onderdeel van wie ik ben. Of is dat gewoon van ik heb gewoon een baan en ik verdien mijn geld en wie ik ben, is wat is een ander.
SPEAKER_01Nee, het moet betekenisvol zijn. Het moet je wat brengen, denk ik.
SPEAKER_02Ja, en moet ook echt. Ik bedoel, kan het ook zonder?
SPEAKER_01Ja, tuurlijk kan het zonder. Maar ik denk dat de behoefte aan dat welheben wel groot is. Het kunnen zeggen ik ben werknemer van puntje puntje. Welk gevoel geeft dat jou en ben je daar tevreden mee? Ik denk dat mijn generatie daar meer mee bezig is.
SPEAKER_02Komt het ook omdat er sowieso een misschien wel scherpere mening is over bedrijven'algemeenheid en alles wat daarmee wordt geassocieerd. Waarschijnlijk. Want opnieuw. Kijk, als ik kijk naar toen ik op zoek was naar een baan. Ik bedoel waar ik niet wilde werken, bijvoorbeeld was iets als Phili Morris of zo. Ik bedoel omdat ik gewoon zelf niks met roken heb of iets dergelijks met tabak. Natuurlijk had ik wel mijn bakjes met dat doen we misschien niet. Maar ik heb wel het gevoel dat er nu ook van de buitenkant er ook veel meer wordt geprojecteerd op als jij ergens voor werkt, dan word je daar automatisch één op één mee geassocieerd. En dat is natuurlijk ook wel een beetje zo. Ja, ik vind dat niet gek. Nee, maar ik denk dat er in mijn generatie een veel grijzer gebied was.
SPEAKER_01Ja, ik denk dat het nu wel sneller één op één wordt geplakt. Jij bent puntje, puntje werknemer. Ja, dat snap ik wel. En het is zelfs dat bijna de helft van de Nederlandse Gengiers ooit een baan heeft opgezegd, omdat deze niet als betekenisvol werd ervaren volgens Deloitte. Dus het is denk ik niet alleen de naam van het bedrijf en de status van het bedrijf, of die nou positief of negatief is. Het is denk ik ook gewoon wat de baan jezelf brengt. Of je er genoeg uit kan halen. Een specifieke functie. Het is en en.
SPEAKER_02Maar dat betekent eigenlijk ook dat je heel goed moet weten wat je wil. Ja, en dat is dus heel moeilijk. Dat is een hele gekke positie. Dat je het super belangrijk vindt. Zo erg dat je ook gewoon hele duidelijke conclusies trekt als het ontbreekt. En tegelijkertijd het ingewikkeld vindt om het vorm te geven wat dat dan precies is.
SPEAKER_01Ja, maar dat is denk ik wat heel veel van mijn generatiegenoten ook heel moeilijk vinden. Dat zoekenden zijn aan de ene kant niet echt weten wat je wil, aan de andere kant best wel goed weten wat je niet wil. En tegelijkertijd zoveel opties hebben. Dat is best wel een rare plek om jezelf in te vinden.
SPEAKER_02En tegelijkertijd dat niet weten wat je wil, dat is volgens mij oké, dat is niet van alle tijden. Want nog niet zo heel lang geleden was er überhaupt niks te wil. Behalve voor een hele selecte groep mensen op deze planeet. Maar als ik kijk naar mijn generatie, misschien nog eentje terug. Dat is toch ook een soort van coort of life crisis. Wil ik nou allemaal. Dus dat is op zich niet nieuw, bedoel ik?
SPEAKER_01Nee, klopt. Maar ik denk dat wij er misschien meer gewicht aan geven. Aan dat moment.
SPEAKER_02En ik vraag me dan gewoon af waarom?
SPEAKER_01Ik ook. Ik weet het ook niet.
SPEAKER_02Dan laten we die gewoon even op tafel liggen.
SPEAKER_01Dat weten mijn kinderen misschien.
SPEAKER_02En dat waarde dingetje, ik moest van, toen we deze aflevering voorbereiden, moest ik even denken aan. Ik werkte zeg maar in wat toen IT heet en tegenwoordig Tech heet. En ik weet nog goed dat ik dat zelf best merkwaardig vond. En dat was dat vijftien jaar geleden is of zo. Het was geen bedrijfsfeest, het was een soort afsluitend feest van een soort evenement waar ook klanten en partners waren of zo. En op een gegeven moment waren daar gewoon paaldanseressen. Op een gewoon werkevenement. En ik vond dat toen al heel merkwaardig. Ik dacht, dat is een beetje raar. Maar niet dat ik dacht van.
SPEAKER_01Waar was dit? We bliepen het er wel uit.
SPEAKER_02Waar dit was? Dit was een zeg maar een beursevenement gekoppeld aan Microsoft. Dat hoeft er op zich niet uitgeknipt worden, dat is prima. Maar het was niet iets waarvan ik dacht, bijvoorbeeld van nou, hier trek ik een lijn of zo. Of nog sterker, ik weet wel dat het. Ik dacht wel van dat is een beetje gek. Maar heel veel langer dacht ik er verder ook niet over na. Misschien lag dat aan mij.
SPEAKER_01Ja, kijk, dat is dan een heel specifiek voorbeeld. Ik weet ook niet of kijk, er zijn natuurlijk bepaalde incidenten die kunnen gebeuren. Maar ik denk dat het ook gewoon gaat om de imago in zijn algemeenheid.
SPEAKER_02Ja, maar toch heb ik het idee dat jouw generatie dan eerder afhaakt bij dat soort dingen. En afhaakt inderdaad. En ik weet niet, en dit is een aanname van mij. Afhaken. En de vraag is: of ga je dan ook de dialoog aan? Wil je het ook van binnen uit? Wat dat is misschien ook wel een soort verschilletje wat ik een beetje zie met mijn zeker geen wetenschappelijke perspectief. Maar dat ik het gevoel heb dat er eerder wordt gezegd van nee, zo kan het niet. En dan gewoon weglopen. Terwijl je zou ook kunnen zeggen van nee, dit is gewoon een. Elke organisatie is in ontwikkeling. En ik ga meehelpen om die organisatie de kant op te bewegen waarvan ik als generatie, vind dat het moet zijn. Maar het wordt heel vaak gezegd, nee, en dan deur dicht en dat was het.
SPEAKER_01Ja, dat kan. Ik weet het niet. Maar ik denk dat dat ook alles wel te maken heeft met een bepaalde onstabielere wereld. Waar wil je je tijd aan besteden? Wat is het je waard? Dus ik weet niet of dat zo is überhaupt. Maar in zo'n onstabiele wereld wil je denk ik ook gewoon iets waar je blij mee bent en waar je niet ook nog moeite en tijd in moet steken.
SPEAKER_02Nee, dat zou een heel terechtpunt kunnen zijn. En dat is ook wel weer een grappig bruggetje naar dat Gen Z van alle generaties. Natuurlijk hebben we de wereld, en ik heb het even over laten zeggen. Informatie, intensief werk, kantoorwerk, dat soort werken. We hebben het nu even niet over straten maken. Maar waar de mogelijkheid is om thuis te werken, dat grappig genoeg, dat Gen Z eigenlijk de generatie is die het liefste op kantoor werkt. In een soort hybride vorm nog wel, maar wel gewoon op kantoor wil zijn. Terwijl mijn generatie eigenlijk bij voorkeur veel meer tijd thuis wil werken. En dat is toch ook een soort zoektocht naar contact bijvoorbeeld.
SPEAKER_01Ja, ik herken dat wel. Ik werk bijna nooit thuis. We mogen bij mij momenteel één dag per week thuis werken. Maar ik doe het meestal niet. Want inderdaad, dan zit ik daar de hele dag met niemand te praten en af en toe bellen. Ja, ik ben liever gewoon op kantoor. Maar het zou me drie uur per dag schelen als ik niet naar mijn werk zou hoeven qua reistijd. En toch doe ik het. Ik vind het echt fijner.
SPEAKER_02Er zit wel een soort dieper dingetje aan, want veel Gen Z-medewerkers die zeggen ook gewoon op de vraag van of je je behoorlijk eenzaam hebt gevoeld tijdens je werkdag. Dat ongeveer een kwart van Gen Z die zegt ja, ik voel me behoorlijk eenzaam. En het is bijvoorbeeld maar 15% voor Gen X. En maar 10% voor de boomers. En mijn nil zit er daar een beetje tussen eenzaam op je werkdag.
SPEAKER_01Ja op je werkdag.
SPEAKER_02En zeker als je dan inderdaad remote werkt. Ik weet niet of het komt omdat zoveel van de interactie vanuit jouw generatie al via een scherm verloopt. Dat je dan als je dan de kans hebt om meer face-to-face te doen, dat je dat ook wil.
SPEAKER_01Ik denk het wel. Ik heb persoonlijk ook heel erg van, ik heb echt genoeg binnengezeten. In coronatijd.
SPEAKER_02Ja, dat is natuurlijk ook een hele recente ervaring. Wat voor qua werkervaring, voor mij was dat eigenlijk een soort zijsprongetje. Maar voor jou is het natuurlijk ook heel vormend geweest in hoe je op een best wel een cruciale fase in je ontwikkeling. Dus dat snap ik al dat dat heel anders is.
SPEAKER_01Ja, precies. Dus ik weet niet of dat mee wanneer deze survey is gedaan die je aanhaalt, maar ik denk dat dat wel echt een rol speelt hoor. Van de dat thuis zitten, dat hebben we geprobeerd. Dat is het ook niet helemaal.
SPEAKER_02Ja, die studie, dat onderzoek was van dit jaar.
SPEAKER_01Ik denk dat dat zeker meespeelt.
SPEAKER_02Ja, ik denk dat je wel gelijk. En wat ik ook heel erg merk, als we het hebben over waar we tegenwoordig werken, is dat op kantoor dingen natuurlijk ook heel erg veranderen. Ik werk nu dan voor mezelf en doe een opdracht bij een ander techbedrijf. En ik ben denk ik echt by far de meest overdressed persoon op kantoor. En dan ben ik helemaal niet zo overdressed, vind ik zelf. Nee, vind ik ook niet. Ik ben best wel business casual. Maar ik zie gewoon van alles van alles en nog wat komt naar kantoor. Dat is wel echt heel grappig. Wat zelfs in de wat vrijere sectoren waar ik toch veel van mijn werkende leven heb gezeten. Da was het ook al vrij dan bijvoorbeeld in vergelijking met een bank. Maar wat ik hier zie, dat is toch wel niks. Want wat zie je dan? Ik zie joggingbroeken. Joggingbroek? Ik zie joggingbroeken. En dan nog niet eens de fancy ones.
SPEAKER_01Joggbroek vind ik, vind ik als Gen Zier op kantoor. Nee.
SPEAKER_02Ik zie korte broeken, ik zie teenslippers, ik zie alles. En prima, het bedrijf is ook erg van come as you are en allemaal goed. Dat is ook prima. Het is ook niet goed of slecht, maar het is wel gewoon heel anders.
SPEAKER_01Ja, het hangt natuurlijk ook van de plek af, maar ik denk dat in zijn algemeenheid dat zeker soepeler is geworden. Ja, ik vind dat wel goed. Want bijvoorbeeld een korte broek vind ik echt prima kunnen op de werkvloer.
SPEAKER_02Ja, ik toch het niet eigenlijk, vind ik. Ik zou dat zelf niet zo snel doen. Nee.
SPEAKER_01Nou ja, het grappige is, ik zou geen echt korte broek dragen op mijn werk. Gewoon dat ik dat zelf niet fijn vind. Maar ik denk dat als iemand anders het zou dragen dat ik zou denken. Prima, you do you. Het is meer gewoon een eigen overweging. Maar ik heb wel gewoon rokken met blote benen gedragen en dat soort dingen. Dat is dan kledingvoorschriften, maar ook gewoon qua taalgebruik bijvoorbeeld. Want je zei al in het begin van je Gen Z-collega vindt het niet sle genoeg. Dat soort dingen. Ja, het wordt misschien wel allemaal wat informeler.
SPEAKER_02Nou, het is zeker informeler. En dat heeft deels ook wel een beetje te maken met denk ik. Oké, tuurlijk dus altijd taalontwikkeling. Maar ik merk ook gewoon echt als. Ik voel me nu ook echt heel oud als ik dit allemaal zeg, maar als ik ook vergelijk met hoe formeel kantoorcommunicatie vroeger was? Dan heb je het echt over dat ik, toen ik begon met werken hadden we allemaal ook gewoon nog een postvakje op ons bureau waar gewoon papier binnenkwam. En een vax en brieven en een fax inderdaad. Wat is een fax?
SPEAKER_01Een fax, dit weet ik. Een faxmachine, hoe noem je zo'n ding? Volgens mij is het dus dat je dan een papiertje hebt en dan kun je dat in die machine doen. En dan is er op een andere locatie ook een faxmachine. En dan komt daar dat papiertje weer uit. Dus oké, niet hetzelfde papiertje uiteraard. Leg ik het goed uit?
SPEAKER_02Ja, je legt het goed uit.
SPEAKER_01Ik heb er nog nooit één gezien. Ik heb er nog nooit één aangeraakt. Of ik denk nooit in dezelfde ruimte geweest. Ik zou het niet herkennen, maar ik weet wel wat het is. Maar ja, inderdaad, dat soort kantoorapparatuur, dat is er allemaal niet meer. Ik vond printen ook altijd heel. Ik vind printen heel stressvol. En ik prin ook bijna nooit wat. Waarom zou je dingen printen? Waarom is zo'n printer zo groot? Waarom maakt het van lawaai? Waarom is het zo moeilijk? Ik vind printen gewoon echt niet leuk, maar dat er zijde. Ook bijvoorbeeld. Laatst duurde een collega een interne mail. Wie heeft mijn briefopener gezien? Wat is er ook erbij geschreven van voor de Genji collega's? Het is een soort mesje waarmee je een brief opent. Dat ik ja, dit weet ik nog wel. Maar het zegt wel wat over alles wat verdwijnt. Ik bedoel, nietmachine.
SPEAKER_02Ja, maar ook gewoon vooral dat communicatiestuk heeft ook echt invloed op de vorm van communicatie. Want als ik bijvoorbeeld even terugkijk naar inderdaad, nou oké, toen ik werkte was er wel e-mail, maar het was ook echt anders. Ook als je kijkt naar een gemiddelde aantal e-mails in eind jaren 90 op een werkomgeving. Nou, tien per dag max. En nu is 120 is de norm of zo. Nou, en alles wat ertussen is geweest. Maar wat je dan merkt is dat gewoon de manier waarop er wordt gecommuniceerd, dat dat ook iets doet aan het formele of informele karakter. Dus veel bedrijven nu werken met appgroepen en met dingen als Slack of Teams, waarbij die formaliteit van een e-mail met een aanhef en een middenstuk en een eindstuk. Dat verdwijnt. En dat betekent ook gewoon dat zijpelt toch door ook in hoe je met mensen omgaat. Dus ik zie dat heel duidelijk dat dat echt een groot verschil is.
SPEAKER_01Is dat erg?
SPEAKER_02Helemaal niet. Dingen hebben altijd zich ontwikkeld. Dus dat is helemaal niet erg, maar het is wel gewoon grappig te zien.
SPEAKER_01Vind jij het minder professioneel als een collega jou een mailtje stuurt? En die gebruikt geen beste en niet met vriendelijke groet en geen hoofdletters? Hoe zie jij dat dan? Vind jij dat minder professioneel?
SPEAKER_02Niet per se. Maar het hangt wel heel erg af van de context, moet ik zeggen. Misschien ligt dat gewoon aan hoe ik ben. Hoe zeg je dat? Hoe mijn professionele leven is gevormd. Maar er zijn ook wel momenten waarop ik denk van ja, dit is wel iets waarop je bepaalde structuur wil hebben. Maar dat is denk ik. Ik denk dat dat 50 jaar geleden niet anders was. Dus die omgangsvormen, die zijn altijd in beweging. En ik merk wel dat ik soms denk van nou dat mag best iets meer structuur.
SPEAKER_01Ja, nee, snap ik. Dat zit natuurlijk breder. Dat is natuurlijk een collega die zo communiceert, die zal waarschijnlijk jonger zijn. En als je op een plek werkt waar je heel erg te maken hebt met veel leeftijden. Ja, dan kom je dat gewoon tegen. Dan kom je dat soort verschillen gewoon tegen. En werk is misschien wel nog de plek waar het meeste gebeurt. Dat er veel tijd wordt doorgebracht tussen best wel verschillende leeftijden. Iemand die bijna met pensioen gaat en iemand die net het werkveld betreed. Dus dat is toch best een interessante plek om naar te kijken.
SPEAKER_02Nee, juist. En daarom is de werkplek ook juist zo'n goede plek eigenlijk. En zo'n belangrijke plek ook. Want weet je, behalve familie, wat is nou een andere plek waar je zoveel verschillende generaties treft. Kijk, een vrienden is toch meestal je eigen generatie. Als je zeg maar hobby's doet, misschien dat je op een sport gaat of zo. En misschien dat de coach of zo wat ouder is, of je geeft zelf les of daar zit dan ook al wat in. Maar werk is natuurlijk bij uitstek de plek. Waar je heel veel verschillende mensen treft van verschillende generaties. En dat is juist super tof.
SPEAKER_01Ja, en dat daar die verschillen dus ook zo duidelijk worden. Dus als je het hebt over kledingvoorschriften of communicatiemiddelen. Dat is niet per se erg, maar dat valt daar juist denk ik het meeste op.
SPEAKER_02Zeker. En ik werk met ik help managers bij organisaties om eigenlijk slimmer te worden hoe ze hun team optimaal kunnen begeleiden. En daar merk ik dat ook super duidelijk. Dat met name in jongere bedrijven, dat die nieuwe werknemers, dat die gewoon veel op een hele andere manier eigenlijk naar die managers kijken van wat ze zoeken. Dus dan gaat het veel meer om. Help me de context te begrijpen. Stel veel meer vragen over waarom dan. En wat is het idee dan hierachter.
SPEAKER_01Dat heeft misschien ook wel te maken met dat hele zingevingstuk, waar we het over hadden. Je zoekt iets meer naar oké, wat is mijn rol in dit bedrijf en mijn toegevoegde waarden. Dus ik denk dat dat wel hand in hand gaat.
SPEAKER_02Nee, zeker. En ik denk dat je dan een van de grappige dingen is dat die managers dus ook gewoon beter moeten worden. In snappen waarom die vraag gesteld wordt. In plaats van meer in een soort reflex te schieten van waarom doen ze niet gewoon wat ik zeg.
SPEAKER_01Ja, is dat een generationeel ding, denk je, of een managersding?
SPEAKER_02Allebei. Want ook dat is denk ik, als je dan weer één generatie teruggaat, heeft zich dat ook al een keer herhaald. Maar ik denk dat het nu wel sterker is dan ooit. Omdat met name die waarom vraag eigenlijk veel centraler staat. En dan hadden we het eerder over op de werkvloer, in plaats van laten we zeggen, toen ik begon met werken, toen was dat veel minder.
SPEAKER_01Ja, precies. Ja, dat is wel interessant. Maar ik merk ook wel dat ik dat belangrijk vind om dat gesprek aan te gaan.
SPEAKER_02Ja en de vraag is dan, met wie ga je dan dat gesprek aan? Want dat is natuurlijk de andere grote factor die nu op de werkvoer speelt. En dat is hoe gaan we met kunstmatige intelligentie? En ook ik ben wel benieuwd, als jij naar jouw generatie kijkt, en ik kijk naar mijn generatie, of er ook een verschil in zit in hoe we het toepassen.
SPEAKER_01Op werk bedoel je? Nou, van wat ik tot nu toe heb gezien, zijn de oudere generaties helemaal niet zo AI-shy. Om even een woord te introduceren.
SPEAKER_02In goed Nederlands is AI shy.
SPEAKER_01Ik heb juist het idee dat wat oudere collega's die vinden dat helemaal geweldig. Oh, ik ga het even aan chat vragen. Voor de sector waarin ik werk of slechts wil werken, namelijk de journalistiek, is het best wel een moeilijk onderwerp natuurlijk. Want AI-journalistiek, dat is ongelooflijk ingewikkeld. Maar als hulpmiddel, als steunmiddel. Ik weet niet of er echt een groot verschil is in hoe dat nu zo wordt gebruikt. Ik denk dat het toegankelijker is voor Gen Z. Gewour en alleen omdat altijd nieuwe technologische dingen makkelijker omarmd worden. Maar zoveel mensen die gebruiken dat nu volgens mij.
SPEAKER_02Ja, maar er is wel één groot verschil, denk ik. En dat is dat heeft meer te maken met het ervaringsniveau. En welke rol AI dus ook gaat spelen. Is het een vervanger? Is het zeg maar uitbesteden of is het iets wat je eigenlijk wel weet hoe het werkt, maar gewoon sneller, slimmer kan doen? En dat is natuurlijk wel een grappige vraag. Want een heleboel van de ervaring die misschien mensen vanuit mijn generatie, vanuit generatie X hebben, en die nu naar AI kijken als een middel om die dingen gewoon sneller te kunnen doen. Maar je weet het eigenlijk wel. Maar je haalt gewoon het surf verwerkt uit.
SPEAKER_01Nee, precies, dat is ook bedoelend een hulpmiddel.
SPEAKER_02Maar als je die ervaring nog niet hebt, dan mis je misschien wel de kans om juist op te bouwen. Om die cognitieve ervaring op te doen en dat op te bouwen. Omdat het zo makkelijk is om het uit te besteden. En nogmaals, ik weet niet, is dat goed, is dat is dat slecht? Dat weet ik niet. Maar dat is natuurlijk wel een groot verschil.
SPEAKER_01Ja, klopt. In een recent rapport van de Randstad. Dus dat ging echt om in Nederland gebruikt 51% van Gen Z AI om problemen op het werk op te lossen. En dat vergeleken met 34% van generatie X en 18% babyboomers.
SPEAKER_02Dat is toch best wel een groot verschil.
SPEAKER_01Dus je ziet wel dat Gen Z het meer omarmt. Maar hier staat, terwijl de meerderheid AI gebruikt voor bijscholing, groeit ook de bezorgdheid. 47% in Nederland maakt zich zorgen over de impact op hun baan. Ten opzichte van 43% vorig jaar. Dus dat neemt ook wel een stukje bij beetje toe. Maar hoe ik er een beetje naar kijk, is het voelt ten eerste heel erg ongrijpbaar, de impact die dat zal hebben. Zo'n groot iets waar je weinig controle over hebt, dat je maar ook gewoon een beetje mee met de stroom moet bewegen. En ten tweede, denk ik dat we ook niet moeten vergeten dat er hierdoor ook nieuwe andere soort banen ontstaan.
SPEAKER_02Dat is zeker zo.
SPEAKER_01Weet jij bijvoorbeeld wat een porder is? Of weet jij wat een ijsdrager is?
SPEAKER_02Een ijsdrager. Oké, ik snap waar dit heen gaat.
SPEAKER_01Of de dorpsomroeper.
SPEAKER_02Ja, precies. Of de strondschepper als het gaat om de paarden en.
SPEAKER_01Precies, precies. Trouwens, een porder is dus iemand, eigenlijk een menselijke wekker. Dus die ging dan in de ochtend langs bij mensen om hun wakker te maken. En de ijsdrager is, vroeger was er geen koelkast. Dus die kwamen dan grote blokken ijs langsbrengen. Dat zijn dus allemaal voorbeelden van banen die vroeger waren en nu niet meer bestaan. Kijk, dat is natuurlijk niet één op één te vergelijken. Dit is zo'n enorme technologische ontwikkeling, maar puur alleen om aan te tonen, dat hoort er ook een beetje bij, denk ik. Maar zo'n groot iets hebben we volgens mij nog nooit meegemaakt.
SPEAKER_02Er is één uitspraak die vind ik altijd wel nuttig als je naar dit soort technologische ontwikkelingen kijkt. En die is dat we overschatten de impact van technologie vaak op korte termijn, maar we onderschatten het op lange termijn. En dat is wat je nu denk ik heel erg voelt. Dus dat je in die spanning zit van wat gaat het allemaal doen, en dit en dat. Maar het paradoxale daaraan is dat de daadwerkelijke verandering waarschijnlijk nog veel groter gaat zijn dan dat we nu al denken. En dat is natuurlijk heel gek. En daar zitten ook al dat nieuwe banen in. En dat hebben we eerder meegemaakt. In vele vooral technologisch gedreven veranderingsgolven. Maar deze voelt op de een of andere manier fundamenteler aan dan al die anderen bij elkaar.
SPEAKER_01Ja, ik las ook laatst dat vooral de white collor baan. De witte bordenbaan. De witte bordenbaan, in goed Nederlands. Ten opzichte van de blue collor job. Ja, geef daar. Dat ze ook wel verschil in impact. Want in dit geval zal het eerder volgens mij de witte bordebaan aantast, toch?
SPEAKER_02Nou, allebei denk ik. Daarom is dit zo anders. Dus als je kijkt naar productie, vloeren en daar zit natuurlijk ook heel veel. Vergeet niet dat AI en robotisering heel erg hand in hand gaan. Dus daar zit ook heel veel impact op. En tegelijkertijd, ik las gisteren of zo nog dat 90% van alle AI-projecten op dit moment levert nog niet de laten we zeggen, beloofde impact op. Dus er zit op dit moment ook heel veel scepts in het systeem. En tegelijkertijd, wat ik al net zei, waarschijnlijk gaat de impact nog veel groter zijn dan dat we ons ooit hebben kunnen voorstellen nu.
SPEAKER_01Ja, dat is ook wat ik bedoel met dat ongrijpbare. Wat moet je ermee? Helemaal als jong persoon die nu dan een studie moet kiezen of een baan moet vinden. Ik weet ook best wel dat er mensen om me heen zijn die bijvoorbeeld iets meer in de kunstsector willen werken. Maar die dat best wel spannend vinden. Bijvoorbeeld met graphic design en AI. Ik snap wel dat je dan denkt, oké, maar dat kan binnen één seconde. En dat kunnen grote bedrijven nu gewoon uitbesteden aan AI en dan heb ik geen baan meer. Dus ik snap wel dat dat meewegt in het overwegen van wat je wil gaan doen, dat is echt wel een factor geworden.
SPEAKER_02Nee, dat geloof ik wel. En ik denk dat als je dan ook weer veel langer terugkijkt naar meer schokgolven. Dus als je aan het begin van de 20e eeuw, laten we zeggen, de paardenindustrie in wilde vanwege het vervoer. Dat is dan ook een moment waarop je misschien toen al de vraag kon stellen, is dat een goed idee? Tegelijkertijd weten we natuurlijk nu veel meer en is er veel meer info over wat er allemaal aan zit te komen. Dat is maakt natuurlijk ook heel onzeker, denk ik. Ja, precies. Want heel veel van die vragen kun je eigenlijk ook nog niet beantwoorden. Want dat weten we eigenlijk gewoon nog niet. Wat moet je daar dan mee? Behalve voor dingen waar het misschien zo voor de hand ligt, zou ik denk ik gewoon toch maar het pad lopen zoals je dat voor je ziet.
SPEAKER_01Ja, dat denk ik ook.
SPEAKER_02En dan zien we wel waar het heen gaat. Vanuit de optiek van werk, maar misschien ook wel wat breder, vanuit de optiek van leren. Hoe kijk jij dan daar nu tegenaan? Als je naar met name, nieuwe dingen leren kijkt en AI. Is dat vanuit jouw blik, vanuit jouw generatie, is dat iets waarvan je zegt van wauw het vet, want ik zag toevallig laatst zag ik een site waarin je gewoon een onderwerp kan aangeven en een beetje kan aangeven wat je al weet en hoe je graag leert. En dan maakt hij gewoon een heel programma voor je over hoe je een bepaald onderwerp kunt leren. Met video, met tekst, met voorbeelden. Puur op maat gemaakt, dus je kunt het heel erg inzetten om je juist eigenlijk dat leerproces te versnellen, misschien persoonlijker te maken. Maar het kan ook het helemaal vervangen. Want waarom zou je het leren als AI het voor je kan doen? Ja, wat vind jij? Wat vind jij daarvan? Is dat iets wat je van je vrienden meekrijgt over hoe die dat zien?
SPEAKER_01Nou ja, qua het gebruik van AI voor dat soort taakjes bedoel je?
SPEAKER_02Ja, wordt het meer gezien van hey, dat kan mij helpen, dingen te versnellen. Of is het iets van nee, dat hoef ik allemaal niet meer zelf te doen.
SPEAKER_01Ik denk vooral versnellen. Maar ik ben ook wel een beetje bang voor het verdommen eigenlijk. Ik vind het ook wel belangrijk om eerst even zelf na te denken. En kijk, als je echt haast hebt, of als je echt denkt van oké, dat kan even sneller met AI. Dan prima als hulp, als extra ernaast. Maar ik heb ook wel eens nu al kritiek zullen opkomen, ook onder mijn vrienden, dat er gezegd wordt van oké, laat AI niet voor jou nadenken, laat het ernaast bestaan. Dus denk zelf na. En prima als je het gebruikt als hulp bij een opzet of een soort steunmiddel. Maar het lijkt mij geen goed idee als AI ook echt voor ons gaat nadenken in al die aspecten. Want dan heb je inderdaad wat je net zei over dat je dat leerproces mist. Dat je dat gedeelte mist. En dan is het handig dat je alles snel snel, snel kan doen. En dat is denk ik iets wat in deze samenleving wel heel erg wordt gestimuleerd. Dat we sneller, sneller zijn en meer kunnen doen en efficiënter. Maar of we daar echt meer van leren. Nee, daar ben ik wel kritisch op. Dus ik gebruik AI zeker wel. Maar ik probeer wel als het eerst even zelf na te denken. Dat lijkt me echt de basis van wat je kan doen.
SPEAKER_02Ja, en er zit nog een andere kant aan. Dat het ook nog iets is wat nog weer meer discipline vraagt van mensen. Want het is net zoals we het in de andere aflevering hebben besproken, over het aanbod van eten bijvoorbeeld, hebben we het over gehad. Waarin je het jezelf super makkelijk kan maken. Maar wil je bijvoorbeeld gezond en zo, dan moet je er toch iets meer moeite voor doen. En ook hier is weer dus weer een optie aangeboden waarin je dingen toch weer een soort shortcut kan vinden. En dan moet je wel de discipline kunnen vinden om te zeggen. Nee, dat ga ik niet doen, want ik waardeer het leermoment.
SPEAKER_01Maar dat is natuurlijk eigenlijk niet de meest aantrekkelijke optie. Ja, en daar moeten we dus wel voor waken, denk ik. Want inderdaad, er zijn al genoeg dingen die onze aandacht vragen. En wat ik zei, de omgeving stimuleert je niet om dat te doen om even een stapje terug te doen. En dat is met de komst van de AI, denk ik, wordt dat proces versterkt.
SPEAKER_02Nou zeker, en als ik ook juist naar de werkvloer kijk, dan zie ik vooral bedrijven en organisaties die dingen sneller gedaan willen krijgen. En als jij als individu dan zegt van nee, wacht hou even, ik wil graag AI gebruiken als een hulpmiddel bij het ontwikkelen van mezelf en mijn eigen vaardigheden. En als jouw werkgever dan zegt ja, dat is hartstikke leuk, maar het moet gewoon wel twee keer zo snel af, dan ben je daar dan ben je daar heel snel klaar mee.
SPEAKER_01Nee, precies. Dus ja, we moeten dan oppassen dat we niet in zo'n soort omgeving creëren waarin weet je, het kan. En dat is fijn in sommige aspecten, maar ik denk dat dat een van die langere termijn dingen is waar we misschien rekening mee moeten houden.
SPEAKER_02Ja, nee, dat denk ik ook. En misschien als laatste AI-haakje. Misschien ken je dat verhaal wel van een bedrijf Klarna, wat ook veel betalen op afbetaling en zo aanbiedt.
SPEAKER_01Ja, dat je dan iets koopt en dat je dan later kan betalen en dat daardoor heel veel schulden ophoopt.
SPEAKER_02Ja, even los van of dat nou een goed idee is voor mensen of niet. Maar het bedrijf zelf had heel vroeg eigenlijk al in de AI-cyclus besloten van dat is een goed idee. Dan gaan we al onze customer support mensen ontslaan en vervangen door AI. En die komen daar nu heel hard van terug. Omdat het A niet de efficiëntie heeft gebracht die ze hadden verwacht. Maar ook omdat het voor klanten bijzonder frustrerend was.
SPEAKER_01Ja, we hebben het helemaal niet over chatbots gehad.
SPEAKER_02En dat is ook weer een vraag van wat willen we nou eigenlijk? Die drang naar efficiën is natuurlijk super groot. Telijkertijd. Misschien kan je je als bedrijf juist wel hoe noem je dat, onderscheiden. Door het niet te doen.
SPEAKER_01Ja, dat bedoel ik met een stapje terug doen. Ik snap de aantrekkingskracht, maar inderdaad, is dat wat je wil. Voor jezelf, voor een bedrijf, voor een samenleving, je kan het zo groot of klein maken als je wil. Maar ik denk dat het goed is om daar collectief bij stil te staan.
SPEAKER_02Nou ja en daar denk ik ook je stem over te laten horen. We hebben het eerder gehad over zingeving en wat voor organisatie willen we zijn. En dan gaat het meer om sociaal, maatschappelijke thema's. Maar ik denk dat dit eerlijk gezegd, misschien wel het groot thema is. Waar je als misschien jonge medewerker juist de dialoog aan wilt gaan over hoe willen wij dit doen? Vus reageren of zeg maar maar meegaan in de stroom.
SPEAKER_01Ja, nee eens. Dat is echt iets om in de gaten te houden voor de komende periode. Ik ben heel benieuwd hoe het zich gaat ontwikkelen.
SPEAKER_02En laten dat dan de uitnodiging zijn. Met name aan alle Gen Z medewerkers om vooral de dialoog aan te gaan. Over wat je met AI moet op de werkvloer. En ik ben heel benieuwd hoe we er over twee, drie jaar uitzien. En dan gaan we deze aflevering vast nog een keer maken.
SPEAKER_01Ja, en laat even weten in de comments hoe jij de ontwikkeling van AI ziet.
SPEAKER_02Precies, we zijn heel benieuwd. Dankjewel voor het luisteren.
SPEAKER_01Dit was een kwestie van tijd tot de volgende