Boekentijd: Avery & de Hawthorne broers

Midden in de maand een boekenaflevering? 

Zeker weten! Dat heeft alles te maken met mijn verjaardag, die mooie match van de serie, focus, doelen stellen en jarig zijn.... Dat kon ik niet laten gaan!  

Duik in deze aflevering mee in de verslavende serie De Erfenis (ook bekend als The inheritance games) en de hoofdpersoon Avery. Over grenzen opzoeken, balanceren en doorgaan omdat je een doel hebt. 

Niks missen? Schrijf je in voor de nieuwsbrief! 

Transcript

SPEAKER_00 0:11

Hoi, welkom bij Positiviteit. De podcast voor een positieve levenshouding en een vrolijke mindset. Ik ben Stevie. Laten we starten, Hoi! Voy het nog niet weet, ik ben bijna jarig. 19 december is het zover. En dat vertel ik je niet zomaar. De aflevering van vandaag heeft er eigenlijk wel een beetje mee te maken. Want rond mijn verjaardag gebeurt er altijd hetzelfde. 1t en kerst natuurlijk. Maar ik heb ook altijd zin om aan iedereen te vertellen dat ik bijna jarig ben. Ja, I know. Ik ben dan net een blij kind. Maar daarom luister je. Ik vind het ook altijd heel erg fijn om terug te blikken op het afgelopen jaar. Wat heb ik gedaan? Waar werd ik echt enorm blij van, en waarvan niet? Wat ging er echt goed? En waar ben ik trots op? Let op, trots zijn is dus de next step in dingen die goed gaan. Het is niet snel dat ik zeg dat ik echt trots op mezelf ben. En wat is een mooier cadeau om jezelf te geven dan zacht aardigheid, compassie en een flinke bak met ik ben trots op mezelf omdat ik een podcast ben begonnen, dit jaar twee coach's heb om te ondersteunen in hoogsensitiviteit en mindset voor gewone mensen. Omdat ik ben gevraagd om te spreken op een congres in 2026. Omdat ik meegedaan heb met de schrijfwedstrijd, uitslag is nog niet bekend. En omdat ik mijn eigen mindset versterk door en voor de podcast. Dat mindset iets is waar je regelmatig aan werkt of mee bezig bent, dat is simpelweg gewoon zo. En dat ik graag heel veel levenslessen en mindsetlessen uit boeken en van personages haal, dat weet jij inmiddels al, denk ik. Omdat ik bijna jarig ben. En omdat ik bezig ben met reflecteren en vernieuwingen door te voeren voor de podcast, haal ik de boekenaflevering naar voren. Dus get ready for Avery Kylie Grams uit de Ervenis. En die serie staat ook al bekend als The Inheritance Games. Het boek of de boeken van de Erfenis serie die krijg ik aangeraden door een coach en man, wat een gave serie. Dit is trouwens een Young Adult serie. De serie gaat met name over Avery, die uit het niets een erfenis krijgt van iemand die ze niet kent. Geen verrefamilie ofzo, maar van de miljardair Tobias Hawthorne. De voorwaarden om dit te krijgen, ze moet een jaar in het huis, of eigenlijk op het landgoed wonen met de onterfde familieleden van Tobias Hawthorne en met name zijn vier kleinkinderen, de Hawthorne broers. En niemand is er natuurlijk blij mee dat de erfenis niet naar de familie is gegaan. Ze moeten complexe raadsels en puzzels oplossen die Tobias Hawthorne heeft achtergelaten om te begrijpen waarom hij haar heeft gekozen. Terwijl ze verwikkeld raakt in complexe intrises en geheimen van de familie. En er ontstaat zelfs een soort van liefdesdriehoek. Maar vooral die puzzels en die geheimen, die blijven terugkomen in elk boek. En misschien raad je het al dat het inderdaad over Avery Kylie Graham blijft gaan. Waarom Avery? Simpelweg omdat ik deze serie begin dit jaar heb gelezen en ik nog regelmatig aan haar en de Halthormboers denk. Ze hebben dus echt een flinke indruk op me achtergelaten. Avery is slim weet puzzels en vraagstukken eerst goed te bekijken voor ze er volledig induikt. En ze geeft niet op tot het haar gelukt is wat ze wilde bereiken. Ze overziet het hele plaatje en niet alleen de puzzel of het probleem zelf. Maar wat ze vooral ook doet, en dat lees je heel veel terug in de verhalen, is het negeren van ongemak. Dat doet ze wel tot op het randje, want pijn of honger negeren is natuurlijk niet aanbevolen om dagelijks te doen, maar dat zet ze me wel aan het denken. Je hoeft niet op elke prikkel van binnen of buiten te reageren. Die mag er ook gewoon zijn zonder dat je er direct wat mee doet. Niet omdat ze denkt dat pijn niet bestaat, maar omdat stoppen voor haar gewoon geen optie is op dat moment. Avery is nieuwsgierig, scherp, koppig. En ja, soms zit ze daarmee zichzelf flink in de weg. Ze blijft doorgaan, zelfs als haar lichaam, haar hoofd of haar gevoel al lang signalen afgeven. En dat wordt in de boeken niet zozeer geromantiseerd. Maar wat me daar vooral in raakt, is dat ze niet doorgaat om indruk te maken, dat ze dat doet omdat ze iets wil snappen, iets wil doorgronden. Omdat ze weigert zich klein te laten maken door een systeem dat groter is, rijker of machtiger dan zijzelf. Komt heel duidelijk naar voren dat ze bedenkt dat ze altijd een keuze heeft in wat zij doet, in hoe zij zich gedraagt. En daar zit de vraag die vooral bij mij bleef hangen. Wanneer is doorzetten kracht en wanneer is het jezelf voorbij lopen? Die grens is dun, heel dun. En Avery balanceert daar continu op. En dat maakt het wat mij betreft absoluut een personage om in de spotlight te staan. Maar, zoals ik al zei, heeft deze aflevering ook iets met mijn verjaardag te maken. Want in deze aflevering gaat het over Avery, maar eigenlijk ook over de Hathornebroers. De broers blinken uit in diverse talen, vaardigheden, verschillende sporten en sommigen zelfs in uitvindingen maken of doen. Dat zetten we vanaf het begin af aan al aan het denken. Hoe kan het dat deze tieners zoveel kunnen en doen? Elk jaar kozen zij een aandachtspunt of een doel voor het komende jaar. Dat was niet omdat het leuk was, maar omdat hun opa, weet je nog, die gigamiljardair, het van hen vroeg. Elk jaar op hun verjaardag kozen ze een nieuw doel uit en lieten ze ook hun vaardigheid van het afgelopen jaar zien. Het was een ijs. Een opvoedkundige strategie. Verpakt als keiharde training. Best een interessant concept. Niet helemaal hoe je vrijblijvend een hobby kiest overigens. Maar tegelijkertijd zie je wat het hen oplevert. Focus. Diepgang. Vaardigheden die blijven hangen. En toen dacht ik dus. Ik heb geen opa die me dwingt, maar ik heb wel de vrijheid en daarmee de verantwoordelijkheid om zelf te kiezen. Dus dit wordt mijn jaarfocus. Niet opgelegd, wel heel bewust gekozen. Schrijven. Vorig jaar schreef ik op mijn verjaardag dat ik mezelf serieuzer wilde nemen en meer wilde gaan schrijven. Dat is zeker gelukt. Ik heb veel meer geschreven en zelfs meegedaan aan een wedstrijd. Daarnaast heb ik ook nog een verhaal idee-wedstrijd gewonnen. En nu wordt het tijd om de volgende stap te nemen. En ik denk dat ik daarvoor echt iets van een cursus of een opleiding ga doen. Want wie mij kent, weet het al. Ik denk veel beter na als ik schrijf, wanneer ik schrijf. Soms voelt het zelfs als zuurstof voor me. 2026 wordt voor mij naast de podcast uiteraard het jaar waarin ik mijn schrijfskills ga verbeteren. En misschien is dat wel de echte erfenis uit deze serie. Niet het geld, niet de puzzels, niet het spektakel, niet het liefdesverhaal. Maar de vraag wat jij doet als je moet kiezen waar je aandacht naartoe gaat. En ja, dat geldt ook zonder een miljard op je rekening. Wat wordt jouw focus? Of heb je daar hulp bij nodig? Daar gaat de aflevering van volgende week over. Wil jij die als allereerste krijgen? O ga naar de link in de beschrijving. Tot volgende keer!