Boekentijd: Hanna Heeftgeentijd

📖Boek: Digibrein (Boost je brein en blijf je schermen de baas)

✍️ Auteurs: Anders Hansen & Mats Wänblad

In deze aflevering duik ik in een boek dat eigenlijk iedereen met een telefoon zou moeten lezen. We maken kennis met Hanna Heeftgeentijd en andere herkenbare personages zoals Slaperige Sam en Fladderige Freek. Aan de hand van Hanna ontdek je hoe digitale tijddieven ongemerkt je dag opslokken, waarom “even kijken op je telefoon” zelden even is, en wat dat doet met je brein, je focus en je energie.
 Deze aflevering verbindt herkenbare situaties, heldere uitleg over ons digibrein én praktische tips om weer de baas te worden over je tijd en aandacht. Voor kinderen, leerkrachten, ouders… en eigenlijk voor alle volwassenen die zichzelf soms betrappen op nog één ping. 📱✨ 

Transcript

SPEAKER_00 0:11

Hoi welkom bij Positiviteit. De podcast voor een positieve levenshouding en een vrolijke mindset. Ik ben Stevie laten we starten. Het is weer tijd voor boekentijd. Dit is een boek dat elke leerkracht ouder en bovenbouwer gelezen moet hebben. Want behalve Hanna zitten er namelijk nog veel meer interessante personages in dit boek. Slaperige Zam, Vladderige Freek en hashtag Ping en uiteraard Tante Truus. Dit is een informatief boek voor de bovenbouw. Hier gaan we. Ontmoet. Hanna heeft geen tijd. Ze lijkt altijd gestrest, ook al doet ze bijna nooit echt iets. Ze heeft namelijk geen tijd. Ze is altijd met alles te laat, zowel voor de bus als met haar huiswerk. Ze vindt zelf dat ze vaak nee moet zeggen tegen leuke dingen. Dit is de beschrijving aan het begin van het hoofdstuk. En zo worden ook andere personages andere karakters beschreven voordat je het hoofdstuk induikt. Ik lees een stukje voor over een dag uit het leven van Hanna. Otend. Hanna rent de keuken in voor het ontbijt. Eet gehaast een boterham en drinkt een glasap. Trekt dan snel wat kleren aan en rent naar de bus. Vanaf het moment dat ze in de keuken kwam tot het moment dat ze in de bus stapte, gingen er precies 11 minuten voorbij. Toch was Hanna al meer dan een uur wakker. Hoe dan? Overdag. Hannah heeft beloofd om na schooltijd naar de puppy van Hamid te komen kijken. Ze is om half drie uit. Ze komt om tien voor drie thuis en wil alleen even haar tas wegleggen voordat ze naar Hamiet gaat die naast haar woont. Om drie minuten over vijf doet Hamiet de deur open en laat Hanna binnen. Ze heeft nog net een paar minuten tijd om de schattige pup te aaien voordat ze weer naar huis moet voor het avondeten. Wat is er met de tijd gebeurd? Avond. Toen Hanna besloot om het voetballen te stoppen, kreeg ze s'avonds veel meer tijd om leuke dingen te doen. Oh nee, toch niet. Het lijkt eerder alsof haar avonden steeds korter worden. Hanna zegt dat ze graag gitaar speelt, maar zodra ze een somtekst op internet opzoekt, blijft ze plakken op een website en komt er die dag weer niets van gitaar spelen terecht. Maar ze gaat wel altijd vroeg slapen, want Hanna weet hoe belangrijk slaap is. Om half tien schud ze haar kussen op en kruipt ze onder de dekens. Heel fijn. Om vijf half één slaapt ze. Of nou ja, dan legt ze haar telefoon weg. Daarna volgt de uitleg van de digitale tijddief, waar ze wel kinderen, maar ook veel volwassenen mee te maken krijgen. Misschien heb je zelf kinderen die als er nog 10 minuten gamet is, na een uur nog aan het scherm geplakt zitten. Misschien herken je het stiekem toch ook wel bij jezelf dat je even iets opzoekt, 40 minuten verder bent, drie paar nieuwe regenbroeken in je mandje hebt liggen en ondertussen aan het appen bent, terwijl je alleen maar even het antwoord opzocht op de vraag wie die acteur nou is, die je in de film ziet, die je samen op de bank aan het kijken bent. Even kijken op je telefoon. Dat zorgt er al heel snel voor dat je bezig bent met appjes, mails, pushberichten. En wordt dan ook heel goed uitgelegd in dit boek in Digibrein. Wat al deze afleiding doet. Met jezelf, met je gedrag, met je hersenen, maar ook met je omgeving en je tijd en zelfs met je resultaten op school. Hanna doet er ruim een uur over om van haar bed naar haar ontbijt te komen. En dat komt door de groepsapps, spelletjes en alle andere dingen die haar aandacht de hele tijd vragen door pushberichten. En op zich zou het geen ramp zijn waren het niet dat je volledig onderbroken wordt in wat je aan het doen bent. Dat kost energie en kracht om weer terug te gaan naar waar je eigenlijk mee bezig was. En dat heel de dag door. En dat geldt niet alleen voor Hannah, heeft geen tijd, dat geldt voor ons allemaal. Wanneer je je telefoon oppakt terwijl je een e-mail aan het schrijven bent, met ander werk bezig bent, ben je afgeleid en kost het gemiddeld 10 minuten voordat je weer een beetje in die flow begint te komen. Even een zijsprongetje van dit boek. Nadat ik dit boek had gelezen, heb ik ook echt besloten om focustime te plannen voor mezelf. Dat is tijd waarin er geen meldingen binnenkomen. Waarin mijn telefoon zelfs in een andere kamer ligt. Ik ben dan even niet bereikbaar voor wie dan ook. Mijn telefoon staat dan wel aan dat als ik echt bereikbaar moet zijn voor familie of vrienden dat het kan. Maar die weten dan ook van tevoren. Hey, dan heb ik een berichtje gestuurd, focustuin, weet mijn man genoeg. Bij een van die andere karakters, fladderige freek, wordt dat dus verder besproken wat al die onderbrekingen doen met je hoofd en je aandacht. Online en offline zijn er al best wel mensen die geen pushberichten notificaties aan hebben staan. Maar probeer dat eens veel breder te zien. Doe dat ook eens met je binnenkomende e-mails op je werk, op je telefoon. Want dat is ook wat dit boek zo enorm goed uitlegt. Niet alleen waarom Hannah heeft geen tijd zoveel last heeft van alles, maar ook hoe die pushberichten nou inspelen op de werking van je hersenen. Dat je elke keer dat er een ping is een dopamineshotje krijgt. En dat je wel moet kijken omdat onze hersenen echt dol zijn op het woord misschien. Omdat er misschien iets belangrijks is. Omdat er misschien iemand iets van jou nodig heeft. En die ping geeft trouwens een grotere kik dan het daadwerkelijke berichtje. Het is een prachtige mix tussen de karakters zoals Hanna heeft geen tijd, informatie over je hersenen en hoe je er goed voor kan zorgen. Want naast de beschrijving van de verschillende karakters en problematiek eindigt dat hoofstuk dan ook met tips hoe jij Hanna of Sam of Freek kan helpen. Zo help je Hanna heeft geen tijd. Wil jij de oude Hannah weer terug, die vriendin die hier altijd was als er iets leuks te beleven viel. Hieronder volgen een paar eenvoudige tips die je aan Hanna kunt geven, zodat ze meer tijd overhoudt voor de dingen waar ze zo van houdt. 1. Zet pushberichten uit. Zeg tegen Hanna dat ze alle pushberichten van games en social media uitschakelt. De dingen die ze echt belangrijk vindt, mag ze natuurlijk wel laten staan. Rustig opbouwen. 2. Spreek met haar af in real life. Stel je voor om af te spreken en praat verder over dingen waar jullie het eerder online over hadden. Het is natuurlijk veel leuker om elkaar in het echt te zien. 3. Onderneem samen activiteiten. Zorg ervoor dat Hanna met je meegaat als je bijvoorbeeld gaat zwemmen of schaatsen. Ook als je haar eerst thuis moet ophalen. En bel haar gerust, want dan is het lastiger voor haar om nee te zeggen. 4. Berg je eigen telefoon op. Zet ook de pushberichten uit als je met Hanna afspreekt, want steeds als jij je telefoon tevoorschijn haalt, zal Hanna waarschijnlijk hetzelfde doen. 5. Zeg wat je denkt. Dit kan best moeilijk zijn, maar als jij vindt dat Hanna alleen maar op haar scherm zitten staren en niet echt aanwezig is, zeg dan dat je het leuker vindt als ze er wel bij is. Dit geldt trouwens net zo goed voor papa en mama Wijsvinger. Zij moeten ook weten dat je liever hebt dat ze hun aandacht aan jou besteden. En jij moet papa en mama Wijsvinger leren om met hun duimen te typen. Wat ze nu doen is natuurlijk gewoon gênant. Zoals je merkt, zijn er ook best wel veel linkjes naar de volwassenen van nu, hoe wij als volwassenen met schermtijd of schermen überhaupt omgaan. Kortom, echt een enorm waardevol boek voor iedereen die een telefoon heeft. Die vijf tips zijn er natuurlijk ook voor de andere karakters. En je zou het bijna niet zeggen, maar berg je eigen telefoon op. Vind ik misschien nog wel de beste tip die erin kan staan in een boek over je brein. En blijf de schermen de baas. Ik wens je een rustige week zonder telefoon. Tot volgende week.