Ode aan de kinderboekmakers

Deze speciale aflevering is voor zij die... 

... zorgen dat de wereld te begrijpen is.

... zorgen dat er kennis gedeeld wordt, de mooie en de lelijke kant.

... zorgen dat je troost kan vinden

... zorgen voor erkenning, herkenning.

... zorgen voor een manier om te ontsnappen uit de werkelijkheid.  

Want dat is wat kinderboeken betekenen voor ons. Niet alleen voor kinderen maken zij de wereld inzichtelijk of begrijpelijk, ook voor volwassenen.

-- Vorige week was ik aanwezig op De middag van het kinderboek en wat een voorrecht was het om daar aanwezig te zijn! Er werden zware onderwerpen zoals haat, activisme, oorlog, trauma's, het klimaat en nog veel meer besproken. 

In een zaal vol makers, strijders, werd het me ineens duidelijk. Deze mensen verdienen een eigen aflevering. 

Veel luisterplezier! 

Transcript

SPEAKER_00: 0:11

Hoi! Welkom bij Positiviteit, de podcast voor een positieve levenshouding en een vrolijke mindset. Ik ben Stevie. Laten we starten. Wat boeken kunnen zijn voor ons. Als fanatieke leesbevorderaar en leespecialist was ik afgelopen week bij de middag van het kinderboek. En dat was zo indrukwekkend dat ik het erover moet hebben. Dit jaar stond er een bijzonder thema centraal met het oog op de wereld. En die wereld waarin we nu leven is niet altijd even mooi. In een wereld waarin we een aantal jaar geleden nog enorm geschokt waren als er een aanslag was, oorlog begon of een president rare fratsen uithalden, lijkt het wel alsof die ellende zich in een razend tempo opstapelt. En dat we het normaal lijken te vinden. Dat het slechte nieuws als een grote golf over ons heen blijft rollen. De meeste van ons zijn aan het verdrinken zonder dat ze het zelf doorhebben. En de mensen die het wel doorhebben, zijn naarstig op zoek naar troost of actie om te ondernemen. Dit is de wereld waarin we leven. Lekker donker geschetst. Misschien heb jij zelf helemaal niet te maken met aanslagen, oorlog, ellende of kijk je geen nieuws. Dat laatste doe ik ook minimaal. Ik lees liever een paar keer wat nieuwser. Dan kan ik het veel beter een plek geven en kritischer blijven. Ik merk namelijk dat als ik nieuws kijk, dat het op de een of andere manier eerder voelt als dit filmpje of dit fragment is de waarheid is, waar ik bij geschreven nieuwsberichten toch sneller en vaker vragen stel. Wat klopt hieraan? Hoe zit dit nou eigenlijk? En dat jij, of eigenlijk wij, niet direct iets te maken hebben met de ellende die door anderen veroorzaakt wordt, betekent niet dat je alleen maar de goede kant van zaken wil zien of moet zien. Wie een goed beeld wil hebben van een onderwerp, kennis op wil doen en zich wil verdiepen, zal beide kanten moeten leren kennen. Het mooie, leuke, goede en vrolijke, maar ook het lelijke, onprettige, het stomme deel. Ik vertel je dit omdat er aan elk verhaal meerdere kanten zitten, omdat de wereld niet bestaat uit maar één versie, en dat boeken, nonficie en fictie eraan bijdragen om een completer beeld te krijgen, om de wereld te zien alsof het oorlog is in jouw land, om te leren dat de natuur prachtig is, maar ook daar een donkere kant door de mens aanzit. Zoals ik de afgelopen week leerde over de luijaard dat enorm leuke en mooie dier. Dat dier die zijn bomen kwijtraakt in de bewoonde wereld terechtkomt en daar elektriciteitsdra als takken ziet om vervolgens geëktrocuteerd te worden. Omdat dit simpelweg is hoe de wereld op dit moment in elkaar steekt. Verhalen over echte onderwerpen of gebaseerd op waar gebeurde verhalen met alle rauwe lelijke kanten van de wereld erbij. Want wie echt een verschil wil maken, zou kennis van beide kanten moeten hebben. En daarom zijn kinderboeken geen luxe, maar noodzaak. Want die rauwe en lelijke kant raakt mij regelmatig. Wanneer zoiets mij raakt, heb ik tijd nodig om te verwerken om een bewuste keuze te maken of ik er iets mee kan of niet, of ik er iets mee wil of niet. Ik blijf erbij dat kennisdelen een van de grootste bronnen van verandering kan zijn. Wie kennis heeft over vul hier je onderwerp in, zal sneller, harder en eerder strijden dan als je geen weet hebt. Strijden en troost zoeken, die lijken namelijk heel veel op elkaar. Want beide komen voort uit een enorme passie. En soms moet er eerst troost gezocht worden om daarna te kunnen strijden. Dit klinkt allemaal niet heel positief, en toch haal ik hier echt iets heel bijzonders uit. Iets wat zo ontzettend mooi is dat ik werkelijk verbaasd ben wanneer iemand zegt dat hij geen kinderliteratuur leest. Want dit is wat kinderboeken bieden: kennis, troost, ontsnapping aan de werkelijkheid, strijdbaarheid, moed, inzicht en nog zoveel meer. Al deze kanten van de wereld, de mooie en de donkere kant, de waargebeurde verhalen en de nonficie is waar kinderen tegenwoordig mee te maken krijgen. En het mooie hier is dat ik de afgelopen week in een enorme zaal zat met alleen maar strijders. Zij die zorgen dat de wereld te begrijpen is, die zorgen dat er kennis gedeeld wordt, de mooie en de lelijke kant. Die zorgen dat je troost kan vinden, die zorgen voor erkenning, voor herkenning. Die zorgen voor een manier om te ontsnappen uit de werkelijkheid. Want dat is wat kinderboeken betekenen voor ons. Niet alleen voor kinderen maken zij de wereld inzichtelijk of begrijpelijk, ook voor volwassenen. Zonder deze mensen zou de wereld er een heel stuk slechter aan toe zijn, zouden veel mensen het positieve aan de wereld uit het oog verliezen. Het belang van verhalen gaat zoveel verder dan alleen maar een boek. Aan elke kinderboekmaker, promotor of welke rol je ook hebt binnen de kinderboekenwereld wil ik dan ook zeggen: dikke dankjewel dat je de wereld een stukje draaglijker maakt.