Aflevering 24 - De keuze voor een huisdier

In deze aflevering zitten we er weer met z’n drieën: Jan, Zeno en Patrick (ja, die is er weer). We nemen op op zondagochtend (veel te vroeg) en Zeno begint zoals altijd met rare stemmetjes in de microfoon.

We praten bij over Zeno’s week: gamen (verrassing), een voetbalwedstrijd met de mooiste goal van het seizoen én zijn presentatie op school die nét wordt uitgesteld door een veel te lange presentatie van iemand anders. Daarna gaan we het hoofdonderwerp in: een huisdier.

Hoe kwamen we daarbij? Via een nogal… bijzondere inspiratiebron (“Rest in Peace Mimi” met een vogeltje 😅). We duiken in de opties: een grasparkiet, een kat (waar Zeno nog steeds geen fan van is), of toch ooit een hond — als we de verantwoordelijkheid kunnen “uitbesteden”. Maar dan komt de twist: Zeno krijgt mogelijk een allergische reactie na contact met een vogel, dus dat wordt nog even testen en slim nadenken.

We sluiten af met Instagram-stickervragen, “welk dier zouden jullie kiezen als geld geen rol speelt?” en het legendarische moment waarin we het hele gezin aan dieren koppelen… inclusief een pittige omschrijving van papa.

🎧 Luister mee, lach mee, en stuur ’m vooral door als je dit soort vader-zoon chaos leuk vindt.

👉 Volg Omdat ik het zeg! in je podcast-app, geef ⭐⭐⭐⭐⭐ als je moet lachen, en stuur deze aflevering door in je favoriete groepsapp.

📲 Volg ons ook op Instagram: https://www.instagram.com/omdatikhetzeg_depodcast/

Transcript

Jan: Hoi allemaal!

Zeno: Hallo!

Jan: Wij zijn Jan en… zijn zootje Zeno! En wat doen wij vandaag?

Zeno: Een podcast opnemen van… ik ben even aan het teksten.

Jan: Maar je hebt geen tekst, je kan gewoon lekker praten, Zeno. Dat is het relaxte voor jou.

Jan: Zeno wordt gehaald uit de woonkamer, komt hierheen, en dan gaat hij eerst nog een paar gekke stemmetjes doen in de mic.

Zeno: Ja, doe maar een keertje. Hallo!

Jan: Daar kan Zeno zich in vijf minuten mee vermaken, terwijl wij het licht op hem zetten. En wie zijn wij? Dat is Jan… en Patrick.

Jan: Hij reageert helemaal niet. Hij zit helemaal in zijn eigen wereld.

Jan: Het is wel vroeg. We nemen dit op om half tien, zondag. En waar is Selma?

Zeno: Die is in Oslo.

Jan: Oslo? Nee, nu niet. We hebben haar al een paar weken niet gezien.

Zeno: Dat komt omdat mama de podcast niet leuk vindt.

Jan: Is dat zo?

Zeno: Ik denk dat het komt door het huwelijksaanzoek dat er niet was van Jan… met zijn vliegtuig.

Jan: Ja, want dat vliegtuig… Ik had een vliegtuig met 200.000 volgers achter als tekst. En mama dacht: dit is een huwelijksaanzoek.

Zeno: Denk je echt dat mama dat dacht? Nee, het was allemaal opzet. Wie denk je wie het vliegtuig geregeld heeft?

Jan: Jij?

Zeno: Nee. Mama.

Jan: Arme mama doet alles. En vervolgens denkt iedereen dat zij niet in huwelijk gevraagd wordt.

Jan: Patrick is er weer, die helpt. Zeno, wat heb jij afgelopen week gedaan?

Zeno: Beetje gegamed, gegamed en nog een beetje gegamed.

Jan: Dat is niet waar. Je hebt wel gegamed, maar je hebt ook een presentatie gehouden. Vorige week zei je: “Ik ben zenuwachtig voor mijn presentatie.” Hoe ging dat?

Zeno: Ja, goed.

Jan: Van tevoren was je wel een beetje chagrijnig op woensdagavond.

Zeno: Ik weet niet wat je bedoelt met chagrijnig. Ik was alleen zenuwachtig.

Jan: Oké. Dat mag ook.

Zeno: Iedereen vond het superleuk.

Jan: Echt?

Zeno: Nee. Iemand had een hele lange presentatie. Daardoor moesten twee kinderen de presentatie na de vakantie doen. En ik was een van die kinderen.

Jan: Was je daar blij mee?

Zeno: Ja… weet ik niet. Of ik ben nu meer gespannen, of ik heb meer tijd om mijn presentatie af te maken.

Jan: Allebei. Maar je gaat nu waarschijnlijk minder gespannen zijn, want je hebt het al een keer meegemaakt.

Jan: Gisteren, wat heb jij gedaan?

Zeno: Een voetbalwedstrijd. De mooiste goal van dit seizoen. Van ons team dan.

Jan: Hoe ging het?

Zeno: Tommy, een vriend van mij, was keeper. Hij gooide de bal. Ik dacht: hoe ga ik dit doen? Er stonden mensen voor me. En toen stuitte die bal precies goed voor mijn voet. Toen schoot ik… en die bal ging over de keeper heen in de goal. Echt zo nice.

Jan: Ik vind het jammer dat ik er niet bij was.

Zeno: We wonnen 10-1.

Jan: Lekker.

Jan: Ik ben begonnen met de nieuwe YouTube-serie met Selma.

Zeno: Ja, ik ging op YouTube en toen zag ik een shirt van mama en jou. Iets met reageren.

Jan: We reageren op filmpjes die ik op TikTok zie. Niet helemaal de bedoeling dat jullie dat ook zien, dus daar moet ik nog even naar kijken.

Zeno: Ik heb hem niet gekeken. Ik vond het alleen grappig.

Jan: Ik ben ook begonnen met streamen, toch Patrick?

Patrick: Bijna.

Jan: We zijn enorm lang bezig geweest om de stream op te zetten, maar ik wil het altijd perfect hebben. Dan lukt het niet, dan moet ik weer iets bestellen, snoertjes… Dinsdag komt er iets binnen waarvan ik denk dat ik dan echt kan gaan streamen.

Jan: Maar goed. Hoofdonderwerp: hoe is het idee voor een huisdier ontstaan?

Zeno: We gingen naar Feyenoord. We zagen een bordje: “Rest in Peace Mimi.” Met een vogeltje. Toen dachten we: misschien kunnen we wel een vogeltje.

Jan: Dus we zagen een begraven vogeltje en toen dachten we: leuk vogeltje.

Zeno: Wil je een dode vogel of liever een levend vogeltje?

Jan: Grapje. Levend.

Jan: We denken al langer na over een huisdier, ook omdat Amena nu drie is. Cas zou het leuk vinden. Jullie leren ook verantwoordelijkheid. Dus we dachten: een grasparkiet.

Zeno: Een grasparkiet, ja.

Jan: Jij appte mama en we gingen ook naar de dierenwinkel.

Jan: Selma reageerde niet heel enthousiast. Ze had veel “maren”: niet te veel geluid, niet te veel dit, niet te veel dat.

Zeno: Ja, heel veel maren.

Jan: Toen kwam jij met een nette presentatie om haar te overtuigen. En ik had iets op Instagram gepost en ik kreeg reacties: vooral over stof en rotzooi.

Jan: In de dierenwinkel zei die vrouw: het kan eigenlijk niet tot mei, want dan komen er pas weer nieuwe vogeltjes. Tenzij je bij een kweker bent die met lampen werkt.

Jan: Maar toen kwam jij woensdag thuis bij Jim vandaan… en je ogen deden raar.

Zeno: Weet ik niet.

Jan: We vrezen dat je een allergische reactie had.

Zeno: Zo erg was het ook weer niet.

Jan: Maar we moeten er rekening mee houden. Mama heeft contact met de dokter, maar die zei eigenlijk: ga maar langs bij mensen.

Jan: Mama dacht al langer dat je misschien stofallergie hebt. Bij Monkey Town, die blokkenbak, dan nies je veel.

Jan: Mama wilde eigenlijk graag een kat.

Zeno: Ik heb nog liever een vis dan een kat.

Jan: Jij bent een keer gekrabd door een kat.

Zeno: Vaker. Vaker op één dag.

Jan: Er zijn ook lieve katten. Maar ja, hoe weet je dat? Dat heb je met kinderen ook.

Zeno: Je krijgt een kind. Je neemt niet een kind. Tenzij je hem adopteert.

Jan: Dan zeg je iets goeds en maak je het weer cru.

Jan: Bij vogels zeggen ze ook: per twee. Maar sommigen zeggen: eerst één om tam te krijgen, dan een tweede erbij.

Jan: Ik heb iemand gesproken die valkparkieten kweekt. Je kan daar komen kijken. Maar jouw allergie is wel iets waar we rekening mee moeten houden.

Zeno: Ik nies alleen maar, dat is toch niet erg?

Jan: Soms nies je zoveel dat ik denk…

Zeno: Maar dat is door stof.

Jan: Misschien moeten we je gewoon meenemen naar die kweker en je daar een uurtje laten zitten. Dan weten we het wel.

Jan: Tijd voor de stickervraag: als geld geen rol zou spelen, welk dier zouden jullie kiezen?

Zeno: Een hond.

Jan: Ja, een hond. Maar dan moet iemand hem drie keer per dag uitlaten.

Zeno: Nice.

Jan: Met trainer erbij. Uiteindelijk toch een hond.

Jan: Iemand zegt: “Twee weken mijn hond lenen om te testen.”

Jan: Nee, dat gaan we niet doen.

Zeno: Ik zou dat willen.

Jan: Welke hond dan?

Zeno: Een dago. Gewoon een beetje groter. Niet zo’n chihuahua.

Jan: En wie gaat hem dan uitlaten?

Zeno: Cas.

Jan: Ja, hier begint het al.

Jan: Nog een vraag: vergelijk elk gezinslid met een dier en leg uit waarom.

Zeno: Cas is sowieso een aap. Omdat hij een apengezicht heeft en heel actief is: bouwen, klimmen, alles.

Jan: Amena?

Zeno: Amena is een hond. Een puppy. Actief.

Jan: En ik?

Zeno: Jij bent een luiaard.

Jan: Eerlijk. En mama?

Zeno: Mama… vrouw. Dat is alles.

Jan: Zo omschrijf je je moeder.

Zeno: Ze heet Selma. Ik had haar naam Brana.

Jan: Mama is wel beschermend, maar kan naar buiten toe soms een beetje hard zijn. Misschien een vrouwtjesleeuw.

Zeno: Ja, dat klopt wel.

Jan: Oké, ik mag kiezen wat jij bent. Een olifant.

Zeno: Waarom?

Jan: Omdat hij ook dik is. En geen haar. En grijs.

Jan: Dus: mama is een leeuw, Cas is een aap, Amena is een hond, Zeno is een luiaard en ik ben een olifant.

Zeno: Amena is de enige normale.

Jan: Dan nog iets: Zeno’s blik op… dit ding hier.

Zeno: Hier kan je koffie in doen. Of koffie maken.

Jan: Hoe weet je dat?

Zeno: Het ziet eruit als een koffiemok. En ik zag de binnenkant.

Jan: Ik denk dat je water onderin doet en koffie, en dan op het fornuis, en dan stoomt het naar boven.

Zeno: Ja!

Jan: Hoe heet dit ding? Als jullie het raden krijgen jullie duizend euro.

Zeno: Ik denk… een esprettiato.

Jan: Nee.

Zeno: Een perculator.

Jan: Ik zal het thuis even overleggen.

Jan: Sorry schat, ik heb duizend euro voor Zeno. Ik moet even pinnen.

Jan: Oké Zeno, wat ga je komende week doen?

Zeno: Gamen, gamen, gamen, wedstrijd winnen… en presenteren.

Jan: Presenteren is na de vakantie. Wanneer is het vakantie eigenlijk?

Zeno: Over een weekje of twee.

Jan: Het is echt niet normaal.

Jan: Ik ga deze week zorgen dat de stream helemaal goed komt, en dat YouTube gevuld gaat worden met content.

Jan: Zeno, vond je het weer gezellig?

Zeno: Ja.

Jan: Hoe heet dat ding nou?

Zeno: Perculator.

Jan: Perculator. Je krijgt nu 200 euro van je vader.

Zeno: Nee, je krijgt helemaal niks van mij.

Jan: Over een huisdier gaan we nog goed bekokstoven met Selma en met de broertjes en zusjes.

Zeno: Mag ik de eindtune doen? Doei!

Jan: Nee, even de eindtune.

Zeno: Nou, het was weer heel gezellig. Jan wil graag dat jullie allemaal de podcast doorsturen naar vrienden als je het leuk vindt.

Jan: Heb jij dat gezegd?

Zeno: Nee.

Jan: Dat zeg ik nu even namens jou.

Zeno: Oh ja. Ik wil eigenlijk dat jij nu gewoon je mond dichthoudt. Dank je.

Jan: Met deze gekke stem.

Jan: Het was weer heel leuk dat jullie allemaal hebben geluisterd.