32. Τα Σχολεία της Φύσης και των Χρωμάτων

Οι προσπάθειες για τη δημιουργία δικτύων.

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Φίλε και φίλοι πολλέ πολλέ πολλέ καλέ. Εδώ μέσα από το αυτοκίνητο. Σήμερα έξω από το Στίβιο Ειχωγραφού και το αλλάζω για να μην βαριέ μετάται μια φορά έξω το χώρο, μια φορά έξω το στίβο. Υπάρχει μια ποικίλια βέβαια. 26 μαρτίου σήμερα μία μέρα μετά την εθνική επέτειο. Τη ζητήσει αυτή τη γιορτή του επαγγελμού και τη ένωση τη επανάσταση. Τα περάσαμε πολύ ωραία για να κάνουμε μια εισαγωγή στο χωριό στο λάμω. Εντάξει πάντα μένω μου άρεσαν πολύ αυτά, οι παραλάξει στο χωριό, οι ομιλίε και από τον πλάτο, ξέρετε τα γνωστά. Και το σημαντικό είναι καφέ μετά τη λήξη, μέσα χωριά και γονεί και μαθητέ και όλα αυτά είναι πάρα πολύ ωραία. Οπότε νομίζω ότι εξή να βρείτε ένα χωριό να περνάτε αυτέ τι ειδικέ επειδή, θα είναι πραγματικά πολύ ωραία. Εμεί πάμε και το λάγομα σα καιμαστε είστε ευπρόσθε. Λοιπόν, πριν ξεκινήσω ή ήθελα να ευχαριστώ πάρα πολύ την αγγελική η οποία μετίμησε με την αγορά του βιβλίου μέσα από την πλατφόρμα του Band Κόφ. Εκεί μπορείτε να το βρείτε. Το σχολείο τη φύση και των χρωμάτων μιλά για το βιβλίο που είχα γράψει πριν από χρόνια. Το 2015-16 εκδόθηκε για πρώτη φορά. Τώρα δεν κυκλοφορεί άλλο, παρά μόνο κάποια τελευταία 4050 περίπου που έχουμε στο σπίτι, οπότε αυτά είναι που δίνω τώρα. Πάντο είναι η ιστορία ουσιαστικά του σχολείου που σα περιγράφω τώρα, του σχολείου τη φυσικό χρωμάτων και την οποία μοιράζαμε με πάρα πολύ μεγάλη χαρά. Αγγελική σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Επίση να πω ότι η εβδομάδα αυτή είχε μία μέρα που πιάσαμε τι 100 ακροασει ⁇ τη σημερίσει. Έτσι ανέβηκαν τα νούμερα των εκπομπών, το οποίο είναι πολύ θετικό αυτό και σα ευχαριστώ επίση πάρα πάρα πολύ. Οπότε νομίζω ότι έχει τελειώσει και το τραγούνη τη αγωγή, πώ το κατάφερε αυτό δεν ξέρω. Πάμε λοιπόν να ξεκινήσουμε το podκ. Η έμπνευση για αυτό το podcast ήρθε μετά από μία ανάτηση στο Facebook από αυτέ που σου θυμίζει πράγματα. Βγήκε λοιπόν ότι πριν από 12 χρόνια τέτοια εποχή βρισκόμασταν στην ιεράπετρα σε ένα συγκεκριμένο στο κάτω χωριό τη Εράπετρα στον όνειοθυ, μαζί με την Έντο, μαζί με το χωριό του κάτω χωριού, το σχολείο του Κατοχωριού και το δημοτικό μα το φουρφορά και στην ιεράπετρα για να τρέξουμε έναν κοινό διαγωνισμό ρομποτική. Αυτό μπορεί να φαίνεται απλό. Να πω ότι δεν είναι τόσο απλό σου ακούγεται. Κυρίω για την εποχή την οποία μιλάμε τότε και για αυτό το θέμα το οποίο θα ήθελα να αφήσω και αφορά το θέμα τη σημερινή μα εκπομπή. Η σημερινή μα εκπομπή λοιπόν ονομάζεται τα σχολεία τη φύση και των χρωμάτων. Και γιατί λοιπόν είναι στον πληθυστικό αριθμό και δεν είναι το σχολείο τη καινοχρωμάτων, όπω ήταν το δημοτικό σχολήφορά. Κάποια στιγμή νομίζω τον τρίτο χρόνο, τρίτο με τέταρτο χρόνο ίσω που ήμασταν εκεί, σκεφτήκαμε πώ θα ήταν αν φτιάχναμε ένα δίκτυο σχολείων τα οποία σκέφτονται με ένα κοινό τρόπο. Και έτσι λοιπόν, βγάλαμε ένα κάλεσμα στο Facebook τότε και να καταλάβει την εποχή το Facebook ήταν το μοναδικό που μπορούσε κάπω να εκφράσει το social τη εποχή α πούμε. Οπότε εκεί κάπω καθίσαμε με τα παιδιά και βγάλαμε με του συναδέλφου δηλαδή κάπω μια σειρά με αξίε στην πραγματικότητα οι οποίε θα έπρεπε να διέπουν το σχολείο σου για να μπει στο δίκτυο των σχολείων τη φύση και των χρωμάτων. Και πιο ήταν σκοπό, αυτό που είχαμε καταφέρει βασικά εκείνο φουρφουρά και είχε γίνει και πολύ γνωστό και έχει ακουστεί ήταν ότι δεν μιλούσαμε ουσιαστικά για κάποιε συγκεκριμένε δραστηριότητε οι οποίε γίνονταν, αλλά ουσιαστικά μιλούσαμε για την αλλαγή του παραδείγματο για το πώ μπορεί να μοιάζει ένα ολογοθέ δημοσικό σχολείο. Εμεί πιστεύουμε πάρα πολύ στα ολογοθέτα σχολεία και πιστεύω ακόμα προσωπικά. Θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι τα πειραματικά κέντρα ολοκληρώτηση τη Ελλάδα, γιατί έχουν κάποιε συνθήκε οι οποίε είναι πάρα πολύ καλέ. Έχουν μικρό αριθμο μαθητών, υπάρχει ρεμήξη λυκιών και υπάρχει διάθεση. Είναι νέοι δάσκοι που πάνε και συνήθω, οπότε έχουν διάθεση να δοκιμάσουν πράγματα κλπ. Οπότε θεωρώ ότι τα μικρά σχολεία γενικά είναι το μέλλον θα μπορούσε να είναι το μέλλον τέλο πάντων τη εκπαίδευση. Έτσι λοιπόν, βγάλαμε μια ανακοίνωση για τα σχολεία τη φυσικών των χρωμάτων. Και τότε η Μαρία Στρατάκι, μια δασκάλα από την ιεράπετρα, επικοινώνησε μαζί μα και είπε ότι θα ήθελα πάρα πολύ το σχολείο μου να μπει σε αυτή την ομάδα. Εμεί τότε που το ανακινόναμε, δεν πιστεύουμε ποτέ ότι κάποιο σχολείο θα μπει θα ήθελα να μπει σε αυτή την ομάδα. Γιατί ο καθένα, ξέρετε, πολλέ φορέ τα σχολεία μου στο δικό του μικρό κόσμο α πούμε, και μπορεί να μην θέλανε να δανιστούν ουσιαστικά το όνομα κάποιο άλλου σχολείου και προκειμένου να. Εγωριστικά σκεπτώμενοι ίσω α πούμε. Εμεί τότε ενθουσιαστήκαμε, λοιπόν, και είπαμε εννοείται ότι θα μα άρεσε πάρα πολύ. Τα πράγματα να πω την αλήθεια για ματιότερα είναι πάρα πολύ απλά. Δηλαδή, για το λογόπο πήραμε μια φωτογραφία από το Google που βρήκαμε και μάλιστα ήταν ένα δέντρο με ανακύκλωση που τα φίλα του ήταν το σύμβολο τη ανακύκλωση. Δεν ξοδεύουμε χρόνο σε κάποιε πιο πρακτικέ ίσω διαδικασίε, αλλά θέλαμε να προχωράει αυτό που έχουμε στο μυαλό μα. Οπότε εκείνη την περίοδο κάπω στην υπάρχειει η σκέψη του δικτύου με τη γνωρημία μου με τον κόσμο του βασιλείου. Ο κόσμο Βασιλείου είναι ο πρόεδρο και ηδητη τη Έντοακό εκπαιδευτικού οργανισμού, ο οποίο ουσιαστικά έχει φέρει τη ρομποτική στη Θεσσαλονίκη σίγουρα αλλά και επανελαδικά από του κορυφαίου οργανισμού όπου διοργανώνει το Fair Legolik και πολλά πολλά πολλά άλλα πράγματα πάντα και ήταν και ο κόστο στα πρώτα του βήματα, στι πρώτη χρονιά τη λειτουργία του οργανισμού. Μπορεί να ήταν η δεύτερη τρίτη χρονιά τέλο πάντων. Και είπαμε ότι θα μπορούσαμε η πρώτη μα εκδήλωση να είναι ένα διαγωνισμό ρομποτική, ένα φευγάλ ρομποτική. Και καλέσαμε τον κόσμο από Θεσσαλονίκη και ήρθε παρέα με την ομάδα του, νέα παιδιά όλη του. Με πολλού από αυτού όχι απλά έχουμε κρατήσει επαφή. Έχουμε τη χαρά και την τιμή να ονομαζόμαστε φίλοι και φίλε στο ένα με τον άλλον, ένα με την άλλη. Και για μένα είναι αυτό ίσω το πιο σημαντικό πράγματα που μπορούσε να συμβεί. Και μαζευτήκα μόλι την εράπετρα, η δάσκαλα του φωφού, η δάσκαλα του κάτω χωριό, η γωνίστα του κάτω χωριό, η γωνίστα του φοφούρα. Τα παιδιά από τα δύο σχολεία και ξεκινήσαμε να κάνουμε ένα φεσβάλ ρομποτική. Για μα τότε ήταν μοναδική εμπειρία να πηγαίνει σε ένα άλλο τόπο και να διοργανώνει πράγματα μαζί να συμμετέχει. Μαρή, ήταν μια εξαιρετική οικοδέσπινα και όλο το χωριό εκεί. Υποδέχαν την ιδέα τη ρομποτική και την ιδέα τη συνεργασία του ασχολούμαι πάρα πολύ μεγάλη χαρά και προχωρούσαν τα πράγματα, δηλαδή ότι ακολουθούσαν πράγματα που κάπω έχουν υποθεί, αλλά οδηγούσαν καταστάσει μπροστά, το οποίο θεωρώ ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό. Και βλέποντα τι φωτογραφίε αυτέ τέλο πάντων τώρα, μετά από 12 χρόνια, σε ένα γκαράζει, νομίζω ήταν γκαράζο αυτό που έγινε το πρώτο. Η κλειστό πάρκι κάτι τέτοιο το πρώτο φεσβάλει. Βλέποντα λοιπόν αυτά, κάπω πολύ συγκινήθηκε και είπα ότι αξίζει τέλο πάντων να επενδύσει αυτό. Ο κόστο όμω και έδω δεν ήταν κοντά μα μόνο σε κίνηση φάση, αλλά μα φιλοξένισε επειδή κάποια στιγμή είμαι ότι αυτό έχει νόημα. Προσπαθήσαμε το δίκτυο του Σχολεί του Φίστου και των Χρωμάτων να το επεκτείνουμε ουσιαστικά και μαζευτήκαμε καμιά 15, 10, 15 εκπαιδευτική από όλη την Ελλάδα. Και για δύο χρόνια πηγαίναμε στο κάμπ στη χαλληδική που έκανε η έντοα. Μα φιλοξενούσε λοιπόν παράλληλα τι δράσει τη, ώστε να μπορέσουμε να βγάλουμε μια άκρη και να αστείσουμε κάπω στο δίκτυο. Τι έμεινα από αυτό, η αλήθεια είναι ότι το δίκτυο δεν έχει μείνει. Και όσο είμαστε. Μάλλον πάντα τι είχαμε στον ομάδα ότι πώ γίνεται να αλλάξει ένα ολόκληρο σχολείο, αν συμμετέχει μόνο ένα από του δύο, από του δέκα, από του τρει ή πάντο που υπήρχε αυτή τη δυσκολία και αυτή η δεύτερη σκέψη. Ωστόσο, όλοι όσοι είμαστε εκεί, παρούσαμε φανταστικά προσπαθώ να σκεφτούμε πώ μπορεί αυτό να γίνει η πραγματικότητα, πώ μπορεί να φτιάξει ένα δίκτυο σχολείο που σκέφτεται διαφορετικά. Το δίκτυο αυτό δεν λειτουργεί πια και αυτό που μα έχει μείνει είναι μια πολύ γλυκή ανάμψη από αυτό. Ωστόσο, εγώ αυτό που νομίζω ότι έχει νόημα να πω είναι ότι ο Χρήστο, ένα από του ανθρώπου που ήταν τότε και ο φάνη, ένα από τα παιδιά που διαδικτυακά γνωριστικά μετά, μου στείλαν μήνυμα πριν από ένα μήνα και μου λένε τι θα έλεγκε να ενεργοποιήσουμε πάλι αυτό το δίκτυο. Και κάπω δεν ξέρω μου φαίνεται πολύ συγκινητικό όλο αυτό. Τώρα βέβαια, με τι υποχρέω και όλα αυτά έχω γίνει πιο συντηρητικό κάπο, δηλαδή δυστυχώ βάσουν μπροστά με τι πρακτικέ δυσκολίε, οπότε χρειάζεται ένα άλλο βλέμμα να αναλάβει δράση. Οπότε μάλλον αυτό το podcast είναι και ένα κάλεσμα τέλο πάντων για σχολείου όλη την Ελλάδα τα οποία πραγματικά κάνουν πολύ σοβαρή δουλειά να μπορέσουν κάπο να ενώσουν τι φωνέ του και να δείξουν ότι υπάρχει και ένα άλλο τρόπο για να εκπαιδεύσει. Όπω καταλάβετε ξέχασα να κάνω το κινητό αθόρυβό. Αυτά έχουν τα live. Οπότε για να ολοκληρώσω, η δύναμη των δικτύων είναι πάρα πολύ μεγάλη σε πολλά επίπεδα. Είναι η συνεργασία το να μπορεί να μοιράζει απόψει, να μοιράζολογίε, να μοιράζει ιδέε, να μοιράζε πάνω, να μοιράζε χαρά, να μοιράζεται δυσκολία, να μοιράζε εμβόλια. Όλα αυτά είναι πάρα πάρα πάρα πολύ σημαντικά για να μπορεί να προχωράσει. Επίση είναι πάρα πολύ σημαντικό να μπορεί να βρορίσει ανθρώπου που να σου λένε που κάνει λάθο και μαζί του να εξελίσει γιατί αυτό πραγματικά είναι που σε προχωράει. Και όλα αυτά μέσα από τη δύναμη των δικτύων είναι πάρα πολύ σημαντικά γιατί νομίζω ότι οι εκπαιδευτικοί έχουν την ανάγκη και διψούσουν από ιδέε, από παραδείγματα, αλλά αυτό που νομίζω ότι έχει μεγάλη σημασία είναι ότι πρέπει να φύγουμε από το κομμάτι ότι θα σου πω μια μεθολογία, θα σου πω πώ κάνω κάτι. Γιατί αυτό κάποια στιγμή θα το βρει. Το σημαντικό είναι τα σχολεία να κάτσουν κάτω και να πουν θέλουμε αυτόν τον άνθρωπο και αυτόν τον άνθρωπο που θα τον πετύχουμε κάνοντα αυτά τα τρία πράγματα. Και δεν έχει σχέσει πώ θα κάνει στο μάθημα. Το μάθημα μπορεί να το κάνει πάρα πολύ βαρετά. Όμω οι αξίε που διαπερνούν το σύστημά σου είναι αυτέ και αυτέ θα είναι αντίθετα. Και αυτό από μόνο του θα δώσει μια κινηταυτότητα στα πράγματα. Εμεί αυτό είχαμε προσπαθεί να κάνουμε τότε. Δεν θέλαμε να επεβούμε σε κομμάτια μεθοδολογία κτλ. Όσο κάτω και να ήταν αυτό, δηλαδή φυσικά και είναι σημαντικό να μπορεί να κάνει το μάθημα διαφορετικά, αλλά η βάση των πραγματων είναι να μπορεί το κάθε σχολεί να έχει την ελευθερία, αλλά ταυτόχρονα να διέπεται από κάποιε αξίε οι οποίε είναι κοινέ και από ένα κοινό όραμα για τον άνθρωπο. Αυτό το επεισόδιο λοιπόν είναι αφιερωμένο σε όλου του εκείνου ⁇ ανθρώπου ⁇ οι οποίοι βρέθηκαν στον δρόμο μα, μα στήριξαν με τιμέ του, δημιούργησαν πάνω σε αυτέ, για αυτέ και με αυτέ και μα έκαναν και τα δίκτυα τα δίκτια που φτιάξαμε μαζί του μα βοήθησε να γίνουμε καλύτερη εκπαιδευτική. Και με την ευχή φυσικά να βρείτε όλοι σα ⁇ εκεί το δίκτυό σα, το οποίο θα σα εκφράζει θα σα προχωράει μπροστά και θα σα ⁇ κάνει να εξελίσετε. Να είστε πολύ πολύ καλά. Αυτό λοιπόν είναι το 32 podcast των μικρών εκπαιδευτικών. Θα ήθελα να σα ευχαριστήσω πάρα πολύ που 32 εβδομάδε τώρα είστε κοντά σε αυτό το ταξίδι. Ξεκινήσαμε μέσα με τέλη Αυγούστου και πλησιάζουμε ξανά καλοκαίρι τσούρκουρ εντάξει. Λοιπόν, αν θέλετε και εσεί ⁇ να γίνετε μέλι αυτέ τι παρέασου. Μπορείτε το κάνετε μέσα από το byme coffι και να γίνετε μέλι ή υποστηρικτέ αυτή τη εκπομπή είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί έτσι μπορούν και πληρώνουν λογαριασμοί στην πραγματικότητα και μπορεί και υπάρχει όλη αυτή τη διαδικασία. Εκεί θα βρείτε άρθρα, θα βρείτε το κατάστημα το οποίο δείχνουμε έχει μόνο το βιβλίο, αλλά φιλοδοξούμε να βάλουμε και άλλα πραγματικά εκεί σιγά σιγά. Σε κάθε περίπτωση το project των μικρών εκπαιδευτικών. Θα ήθελα πολύ να βοηθήσει με τον δικό του τρόπο, στο δικό του κομμάτι αυτό που ονομάζουμε ελληνική πραγματικότητα και ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Μπορείτε πάντα να παρακολουθείτε το προφίλ στο TikTok και στο Instagram, μάθε ⁇ πατιά, αλλά και στο Facebook και φυσικά στο YouTube, το προφίλ των μικρών εκπαιδευτικών. Να είστε όλοι σα πάρα πάρα πολύ καλά, μέχρι την υπόλοιπη την άλλη πέμπτη, να είστε όλοι καλά.