Μικρά Εκπαιδευτικά
Ιστορίες, ιδέες και στιγμές που αλλάζουν τον τρόπο που βλέπουμε την τάξη, την εκπαίδευση και το παιδί γενικότερα.
Κάθε επεισόδιο είναι μια μικρή εκπαιδευτική ιστορία, εμπνευσμένη από πραγματικές εμπειρίες μέσα και έξω από την τάξη.
Στόχος μου είναι να δώσω έμπνευση, πρακτικές ιδέες και αφορμές για σκέψη σε εκπαιδευτικούς και γονείς.
Δεν έχω να σας προσφέρω κάποιο “χρυσό” εκπαιδευτικό χάπι.
Αντίθετα, σας προσκαλώ να ταξιδέψουμε μαζί σε ένα μονοπάτι εξέλιξης, μάθησης, λαθών και αναστοχασμού.
Είμαι ο Άγγελος Πατσιάς και σας καλωσορίζω στα «Μικρά Εκπαιδευτικά».
Μικρά Εκπαιδευτικά
34. Ιστορίες απο την Μ. Εβδομάδα Μέρος Α
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Ιστορίες από την Μεγάλη εβδομάδα έτσι όπως τις λέω στα παιδιά .
Φίλε και φίλε, σα καλησπέρα σα. Αυτή τη φορά όχι μέσα από κάποιο αυτοκίνητο αλλά από το άλλο του σπιτιού. Ολοδώξο είναι μόνο στο σπίτι που δεν συμβαίνει και πολύ συχνά αυτό οπότε είπα να κάτσε και να γράψω ένα ακόμα επεισόδιο του 34ο επεισόδιο των μικρών εκπαιδευτικών. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το επεισόδιο ήθελα να το ηχογραφήσω στην αρχή τη μεγάλη εβδομάδα γιατί για αυτή την αφορά. Αλλά κάθε φορά που έπαιρνε το τάμπλετ δεν μπορούσα. Δεν ήθελα να πω την αλήθεια, ήταν ένα χρόνο ο οποίο νομίζω ότι έπρεπε να μείνει έτσι μακριά από την τεχνολογία και από όλα αυτά. Οπότε να με συγχωράτε. Ωστόσο τώρα τερεχνισμένα για να το έχετε για το χρόνο μου τέτοια εποχή, θα κάνουμε ένα επεισόδιο το οποίο είναι οι ιστορίε τη μεγάλη εβδομάδα και πώ αυτέ μπορούν να αξιοποιηθούν κάπω δυνακτικά σου βασικά. Δεν πρόκειται περιαξοποίηση, είναι το τι πω εγώ τι προσεγγίζω τέλο ⁇ πάντων, όσον αφορά το τι λένε στα παιδιά και τι θα μπορούσε να του θυμήσει, να του πει βάση αυτών. Οπότε ελπίζω να είστε όλοι σα πολύ καλά, χρυστόμη σε όλου ⁇ . Ελπίζω να περάστε καλά και να ξεκουραστήκατε και να ξεκινάμε ή να ξεκινήσατε ήδη τι δουλειέ σα, όσο πιο ευχάριστα γίνεται. Αυτά λοιπόν και ξεκινάμε. Οι ιστορίε λοιπόν που θα σα δειθώ έχουμε έτσι ένα συνήθιο στο σχολείο. Κάθε φορά πριν κλείσουν τα σχολεία για πάσχα. Μαζεύω την τάξη μου και κάποιε άλλε όσε τυχαίνει όσε μπορούν εκείνη στιγμή μικρότερε πρωτάκια, τετάρια πεντάκια έχει τύχει από όλε τι τάξει, και λέμε έτσι αυτέ τι ιστορίε μεγάλη εβδομάδα μέρα προ μέρα και τι μπορούν να μα μάθουν. Η πρώτη προσέγγιση που έχει πολύ ενδιαφέρον για τα παιδιά που του αρέσει πολύ είναι ότι αυτό που α πούμε του λέω είναι ότι αν πούμε ότι η ζωή του Χριστού είναι μια ταινία, κάπω από τα Χριστού για να μέχρι το πάσχαισ και εδώ τώρα πια είμαστε στα κορυφαία ουσιαστικά σημεία τη ζωή του, μέρα μέρα πια κοινούμαστε μέχρι και το νηστάυρο και την ανάσταση και όπω γίνεται και στι ταινίε, σε αυτά τα σημεία, τα κουβικά, είναι τα σημεία στα οποία ο κάθε συγγραφέα, ο κάθε σκηνοθέτη θέλει να πει τα πιο σημαντικά πράγματα. Συνεπώ αυτέ οι ιστορίε που ακούγονται κατά τη διάρκεια τη μεγάλη εβδομάδα είναι πάρα πολύ σημαντικέ και έχουν να περάσουν όλε σε ένα πολύ μεγάλο μήνυμα. Οπότε κάποια ξεκινάω και θα το προσπαθήσω να το πάω μέρα μέρα όπω και στο σχολείο. Δεν ξέρω που θα φτάσουμε. Σίγουρα μέσα στην τάξη υπάρχουν ερωτήσει, τα παιδιά ενδιαφέρονται πολύ να μάθουν παραπάνω πράγματα. Συνήθω μα παίρνει δύο μέρε για να κάνουμε όλη αυτή τη διαδικασία και κυρίω να επικεντρωθούμε στι πρώτε μέχρι μεγάλη πέμπτη σκεφτείτε, μα πριν περίπου 4 δεκτικέ ώρε. Όσο δηλαδή τα παιδιά εντέχουν και θέλουν. Οπότε ξεκινάω α πούμε, για να το κάνω το δύο και σε εσά και ελπίζω να μην βαρεθείτε και θα το σταματήσουμε εκεί που νιώθω, α πούμε, ότι κάπω μπορεί να το πάμε σε ένα επόμενο επεισόδιο. Λοιπόν, ξεκινάμε λοιπόν, κλείνουμε σχολεί και πάμε στο μεγάλο Σάβατο. Εκεί έχουμε μια την ιστορία με την ανάσταση του λαζάρου. Τι γίνεται λοιπόν εκεί, είναι ο Χριστό κάπω στην εξοχή, κάθε από κάποια ελιά από κάτω το φαντάζουμε, είναι με του μαθητέ του. Και έρχεται κάποιο και τον βρει και του λέει και τα δίσοι σου ο φίλο σου, ο λάζαρο πεθαίνει, έλα γρήγορα. Είσαι από τον προλαβαίνει. Ο Χριστό βλέπουμε ότι είναι πολύ ψύχρεμο, δεν βιάζεται να φύγει. Εκνεβιστικά σχεδόν κάθε και περιμένει. Και κάποια στιγμή ξεκινάει να πάει εκεί που ήταν ο λάζαρο τέλο πάντων. Λοιπόν, πλησιάζει, καθώ πλησιάζει. Φυσικά οι αδερφέ του είναι πολύ συναχωρημένε και εκνευρισμένε μαζί του και του λέει, εντάξει, είπαμε με πεθαίνουμε παιδί. Μάνε λίγο πιο γρήγορα εσύ το χαβάσω με το πάσα λάου. Ωστόσο, ο Ισού λέει, που τον έχετε του δείχνουν, λέει ο Ισου αν είστε στην πέτρα και λέει το γνωστό, λάζα βιεσίε έξω και ο λάζα αναστείνεται. Και σε αυτή τη φάση, κάπω λέω στα παιδιά, α πούμε, τι σα φαίνει περίγω σε αυτή την ιστορία. Τι ένα Θεό, α πούμε, δεν θα χρειαζόταν, πότε να κάνει. Και κάποιε φορέ ναι κάποιε όχι, τα παιδιά το βρίσκουν και έχει να κάνει με τι ερωτήσει που κάνει ο ίσου που έχει να κάνει με το που τον έχετε ή βγάλε την πέτρα κτλ. Εκείνο που, α πούμε, λέμε, στα παιδιά Θεό είναι, δεν ξέρει που τον έχουν ή δεν μπορεί να ανοίξει την πέτρα εδώ θα το αναστήσει, α πούμε, τον αναστέει μετά. Οπότε ξεκινάει μια κουβέντα πάνω σε αυτό. Και στο ότι δεν αρκεί να αυτό που ουσιαστικά ο Χριστό θέλει να μα πει με αυτό είναι ότι κάντε εσεί αυτό που μπορείτε. Δείτε μου δηλαδή που είναι, βγάλε την πέτρα και εγώ θα κάνω τα υπόλοιπα. Είναι δηλαδή ότι ζητάει από εμά ένα βήμα έστω και μικρό, ό,τι μπορεί ο καθένα και τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει αυτό. Και αυτό πώ μεταφράζεται στι ζωέ μα ότι δεν αρκεί να προσευχέσει και να παρακαλάσει όλα να ζου πάνε όπω θέλει, να βγουν τα πράγματα όπω εσύ τα θε. Πρέπει να προσπαθεί και εσύ. Πρέπει να κάνει το ανθρωπίνο στο δυνατό να παλέψει, να ασχοληθεί με τον εαυτό σου, να διαβάσει, να κοπιάσει και μετά και τα υπόλοιπα θα έρθουν. Είναι αυτό που και η αρχή Έλληνα, είχα συναθούμε και χειρακίτη. Είναι ακριβώ ουσιαστικά αυτό ότι ο καθένα από μα έχει ένα χρέο να κάνει το καλύτερο που μπορεί όσον αφορά την ζωή του, να μην τα περιμένει όλα ω τα έχει παρέμβαση, και μετά όλα τα υπόλοιπα θα πάρουν τον δρόμο του. Οπότε αυτό είναι το πρώτο μήνυμα α πούμε του μεγάλου σβάτο. Και αυτό που έχει ενδιαφέρον εδώ για τα παιδιά είναι ότι α πούμε ότι ο ίσω κάνοντα αυτό το θέμα η δημοτικότη του πια αυξάνεται κατακόρηφα και είναι να μπει στα ηροσόλιμα την επόμενη μέρα, την Κυριακή, και χωρί να υπάρχουν κινητά, χωρί να υπάρχουν εφημερίδε, τη λογράσει. Ο κόσμο έχει μάθει ότι θα πάει εκεί αυτό που θα βαθούν, αυτό που είναι ένα πολύ σοφό δάσκαλο, αυτό που ανέφερε σε έναν άνθρωπο κτλ. Οπότε πάμε στην Κυριακή των Βαιών. Όπου εκεί στην πραγματικότητα έχουμε τον Χριστό να ανεβαίνει σε ένα γαϊδουράκι και να μπαίνει στα αεροσόληματα και ο λαό να φωνάζει ο ξανά και να το σημασία κτλ. και να πετά τα φύλλα των βαϊδων, τα φοινικό φύλα δηλαδή, για όπω οι βασιλιάδε για να περπατάει πάνω. Και πάντα αφού λέμε αυτή την ιστορία τέλο πάντων, αρχίζει κουβέντα πάνω σε αυτό που ακούσαμε, που σε κείμενο και περίπτωση νομίζω ότι έχει δύο πράγματα να μα πει αυτή η ιστορία. Το πρώτο κομμάτι είναι ότι ταπεινότητα ουσιαστικά δηλαδή δεν μπαίνει μέσα με θρία άμπο, με άλογα με στρατό, αλλά με ένα γαϊδουράκι, ένα ταπινό γαϊδουράκι. Ουσιαστικά δίνοντα το παράδειγμα τη ταπείνωση, ότι για να είσαι ένα άνθρωπο που αξίζει ότι είσαι σημαντικό δεν χρειάζεται να επιδικαιώσει ούτε να φτιάξει γι' αυτό, αλλά να κρατιέσει ταπεινού χωρί φυσικά να κρύβει τα χαρίσματα, αυτό πάει και σε επόμενη παραβολή στη συνέχεια. Και μετά έχει να κάνει κυρίω αυτή η παραβολή με την δύναμη του όχλου. Δηλαδή ότι ήδη οι άνθρωποι που φώναζαν να του ο Βασιλιά α πούμε, να του εσωτερα, ήδη φώναζαν στα αυρώστε τον. Και αυτό νομίζω ότι αυτή την ιστορία τα παιδιά την καταλαβαίνουν, τη νιώθουν πάρα πολύ. Το έχουν ενδεικία να συμβαίνει ίσω με αθλητέ με διάσμου που πολύ του ανεβάζουν, του συχριάζουν και μετά κάποια στιγμή κάνουν κάτι στραβό και όλοι παίρνουν να του φάνε, γιατί δεν βλέπουν το πρόσωπο στην πραγματικότητα, αλλά κοιτάνε την είδηση. Και αυτό που προσπαθώ να πω στα παιδιά είναι ότι αν πρέπει να αναζητείτε κάτι είναι ανθρώπου που η κριτική του είναι πάντα καλοέρευτοι. Δηλαδή να είναι αυτοί οι λίγοι άνθρωποι στη ζωή σα που θα σα λένε τα στραβά και τα καλά σα και θα ξέρετε ότι είναι για καλό. Τώρα όλα τα υπόλοιπα, οι άνθρωποι που σα ανεβάζουν πολύ μπορεί την επόμενη στιγμή να σα κατεβάσουν και πάρα πολύ γιατί θα κάνετε κάτι το οποίο θα του αρέσει και κάπω θα νιώσουν ίσω απαιτοί ή ό,τι του προδώσατε. Οπότε θα πρέπει να μην επιδιώκουμε να αρέσουμε σε όλου, αλλά να είμαστε καλά μέσα μα και να εμπιστευόμαστε του λογαριασμού ανθρώπου που έχουμε επιλέξει. Και εμπιστευόμαστε όσον αφορά την άποψή του. Νομίζω ότι αυτό το κομμάτι ειδικά πάντοτε έχει να κάνει πολύ, του άρέσει πολύ στα παιδιά πάνω και ξεκινήρον τη μια συζήτηση για το τι είναι σημαντικό πω πω όντω κάποια άνθρωποι στην αρχή του φέρονται έτσι, μετά του φέρονται διαφορετικά και σε πόσε η δυσκολία του φέρει αυτό πράγματα θέλω να πω ότι είναι από τι παραβολέ από τι ιστορίε που πραγματικά έχει έτσι νόημα γι' αυτά. Και κάπω έτσι λοιπόν, φεύγουμε και από την Κυριακή των Βαϊόν και πάμε στα γεγονότα τη μεγάλη δευτέρα. Αυτό που έχει ενδιαφέρον για τα παιδιά και αν κάποιο θελήσει να πάει στην εκκλησία είναι ότι στην Εκκλησία ουσιαστικά το απόγευμα τη προηγούμενη μέρα διαβάζονται τα κείμενα τη επόμενη. Δηλαδή την Κυριακή το βράδυ, το απόγευμα θα μιλήσουν για τη μεγάλη δευτέρα. Την μεγάλη δευτέ, το απόγευμα θα μιλήσουν για τη μεγάλη τρίτη και πάει λέγοντα αυτό. Γιατί θεωρούν ότι εκκλησιαστικά η μέρα αλλάζει από τη στιγμή που δύο ήλιο και μετά. Και ίσω αυτό βέβαια είναι και πρακτικό, γιατί όποιο θέλει να πάει στην εκκλησία είναι πιο εύκολο να πάει το απόγευμα παρά το πρωί που έχουν και τι δουλειέ οι άνθρωποι. Οπότε παίζει και αυτό. Πάμε λοιπόν στην μεγάλη Δευτέρα. Εδώ υπάρχουν ουσιαστικά δύο παραβολέ. Η μία αγγίζει λιγότερο τα παιδιά. Του αρέσει γιατί έχει ένα σπέμσει του Ιωσίφου του Πάνκαλου, του μικρότερου γιου, του Ιακόβου, ο οποίο προδόθηκε από τα δέφτια του, πετάχθηκε σε ένα πηγάδι, πήραν τα ρούχα του και τα πήγανε στο μπαμπά του και είπαν τον κλέψαν, τον σκοτώσα να θυμάμαι ότι είπαν τέλο πάντων. Και μετά ο Ιωσίφ τελικά σώζεται, πηγαίνει στην Έλλητο και γίνεται όλη αυτή ανατροπή στην ζωή του, είναι πολύ ενδιαφέρον ιστορία και αυτό έχει ενδιαφέρον γιατί είναι μια προοικονομία όσον αφορά την ζωή του Χριστού. Ωστόσο, η δεύτερη παραβολή που διαβάζεται είναι αυτή που εμένα προσωπικά όταν τη διάβασα δε μου βγάλε κανένα νόημα, αλλά όσο το έξι α πούμε και το σκεφτόμια, είναι από αυτέ που στα παιδιά τα αγγίζει πολύ, αρκεί να την τοποθετήσει με τη σωστή τη με κάτι που να του ταιριάζει. Έχει να κάνει λοιπόν με την άκαρπιση, η οποία είναι πολύ απλή, πάρα πολύ και λέει το εξή ότι ο Ησού κάποια στιγμή πίνασε. Είδε μια σειζιά με φύλλα σε μια εποχή που δεν θα έπρεπε να έχει και πήγε να πάρει να φάει. Όμω η ζητιά δεν είχε σήκα και αυτό στην καταράστηκε και την ξένα. Λοιπόν, το οποίο αν το πάρει έτσι είναι πάρα πολύ περίεργο για έναν θεότητε πάντα, να συμπεριφέρεται με τόσο πίσω σε μια σειά. Ωστόσο, όπω είπαμε, επειδή είναι οι μέρε του αυτέ τι τελευταίε μέρε, πραγματικά έχουν να σου δώσουν πολύ μεγάλα μηνύματα. Εδώ στέκομαι στο εξή. Έχει να πω ότι αυτή η άκαρη ζηκού για την θεολογικά ίσω να συμβολίζει το ευραϊκό λαό, ο οποίο δεν δέχθηκε όχι τον ευρωπαϊκό λαό, του Φαριστέου κτλ. Οι οποίοι ήταν τυπολάτε, αλλά όχι επί τη ουσία πιστείται α πούμε. Οπότε είχε να κάνει με αυτού, αλλά αυτή η ιστορία έχει να κάνει πάρα πολύ και με τι ζωέ των παιδιών. Και έχει να κάνει με το ότι α πούμε, ένα δέντρο που δεν θα πρέπει να έχει φύλα έχει, σημαίνει ότι κάνει κάποια πράγματα πριν την ώρα του. Και προσπαθεί να δείξει ότι είναι κάτι έξω από αυτό που θα έπρεπε να είναι εκείνη τη στιγμή. Αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει καρπού. Δηλαδή ότι εξωτερικά μπορεί να φαίνεται κάπω, αλλά οι καρποί του λύπουνε. Και νομίζω ότι αυτό αγγίζει πολύ τα παιδιά χωρί να πει τίποτα παραπάνω, γιατί έχουν στο μυαλό του. Μπορεί και ίδια να συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο, να του μοιάζει μόνο η εξωτερική εμφάνισ και να φέρουν απλώ να μπουν σε παρέχει για συγκεκριμένου λόγου και να μην του νοιάζει ή να αμελλούν το εσωτερικό κομμάτι του, δηλαδή τη φροντίδα τη ψυχή του και το πώ να στέκονται ω σωστοί και αξιάνοι τέλο πάντων. Οπότε νομίζω ότι η άκαπλησικά είναι αυτή που φέρνει ουσιαστικά ίσω τα χρόνια του γυμνασίου πιο μπροστά στα μάτια του. Γιατί είναι ένα νέο κόσμο, ο οποίο εκείνοι ηλικιακέ ομάδε. Κάποιοι που είναι πιο κοντά στην πεντική ηλικία, κάποιοι οι οποίοι έχουν ξεφύγει είναι και αυτά τα χρόνια και ξέρουν, έχουν δει παιδιά πώ προσπαθούν να το παίξουν μεγαλύτερο ή χωρί όμω η ψυχούλά του να είναι αυτό. Οπότε κάπω το ξανασέφτονται και να σου πούν την αλήθεια δεν ξέρω τι αποτέλεσμα μπορεί να έχει αυτό. Αλλά είναι κάτι που όταν υπόθεση, τα παιδιά έχουν πάντα πολλά πράγματα να πούνε πάνω σε αυτό, είτε για τον εαυτό του, είτε για το πώ το έχουν βιώσει με άλλα παιδιά. Νομίζω ότι αυτά για την ώρα θα μείνω στην μέχρι εδώ. Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλο χρόνο. Βασικά ίσω να πούμε και άλλε δίκη να πάμε και στη μεγάλη τρίτη, γιατί την άλλη πέρα δεν θα κάνω η κομπήσαμε εκδομή με τα παιδιά. Οπότε να αφούμε και τη μεγάλη τρίτη και τα υπόλοιπα θα τα προχωρήσουμε μετά κάποια στιγμή θα ευρώ το χρόνο να σα το κάνω. Λοιπόν, η μεγάλη τρί τώρα έχει διάφορα πράγματα. Έχει να κάνει με την ιστορία με τι 10 παρθένε που ουσιαστικά περιμέναν τον νυφείο. Κάποιε ήταν προετοιμασμένε, είχαν βάλει στο λιγνάρι του λάδι, κάποιε όχι. Και όταν ήρθε ο νηφίο, σε αυτέ που είχαν το λάδι μπόρεσαν και πήγανε και τον είδαν και τον υποδύθηκαν και πήγανε μαζί του στο πάρτι τέλο πάντων, ενώ οι υπόλοιπε δεν μπόρεσαν να πάνε γιατί καθένα και μην αναπέξω, αλλά δεν ξέρουμε τελικά τι έγινε αν μπήκαν ή όχι τέλο πάντων εκεί. Αυτή λοιπόν είναι μια ιστορία που εύκολα τα παιδιά καταλαβαίνουν ότι μοιάζει με τον φροντίον τα παιδιά πριν να σου μαγειρεύουν. Δηλαδή πολύ γρήγορα κάνουν αυτή τη σύνδεση ότι έχει να κάνει με την προετοιμασία στην πραγματικότητα. Ακόμα και αν δεν το συνδέουν θεωγικά. Σου λένε ότι πρέπει να είσαι προετοιμασμένο για κάτι που πρόκειται να γίνει. Αυτό το καταλαβαίνουν αμέσω. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο αυτή τη ιστορία είναι το κομμάτι του λαδιού του Έλα, του ελαίου, το οποίο συμβολίζει από ό,τι μου είπαμε το έλεο, το να μπορέσει να συγχωρεί δηλαδή, ότι είναι απαραίτητη προπόθεση αυτή τη προετοισία. Είναι απαραίτητη συνθήκη για να μπορέσει να μπει στο πάρει να μπορεί να συγχωρεί, που πραγματικά το καταλαβαίνω 100% και το νιώθω και το βιβλίο. Οπότε έχει αυτό το ενδιαφέρον ότι το λάδι στο λιγνά είναι απλώ ένα αλλάζει, είναι το έλεγ. Η συχώρεση λοιπόν. Μετά έχουμε την παραβολή των τάντων που επίση έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον για τα παιδιά, που εκεί τι γίνεται ένα φενικό φεύγι. Φε φωνάζει του τρει δούλου του και λέει στον ένα σου δίνω πέντε τάλα και κάντα ότι καλύτερο μπορεί να αυτά. Στο δεύτερο είναι να σου δίνω 2 και στο τρίτο είσαι να σου δίνω ένα και φεύγει τέλο πάντων. Και γυρνά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, φωνάζει του τρει δούλου πάλι και του λέει τι κάνατε με τα χρήματα που σα έδωσα. Λέει ο πρώτο, εγώ λέει τα έκανα 10 και ορίστε, ο άλλο λέγοντα έκανα 4 και ορίστε. Και λέει και ο τρίτο εγώ αφεντικό τριμένω και το έθα. Πάρε το ξέρω εγώ το ένα από μου έδωσε. Και το Αφεντικό εκπαιδευτεί και πολύ μαζί του. Και ουσιαστικά αυτό έχει να κάνει με τα ταλέντα. Αυτό είναι μια σύνδεση που την κάνουμε τα παιδιά εύκολα με το επειδή τάντο και τα λέντο ταιριάζει με τα χαρίσματα ουσιαστικά. Που είναι ουσιαστικά τι σου λέει αυτή. Η παραβολή ότι είναι χρέο σου το χάρημά σου να το αξιοποιήσει για το καλό των ανθρώπων. Σου δώθηκε για κάποιο λόγο. Έχει ωραία φωνή τραγούδα να γλυκίνει τι ψυχέ των ανθρώπων. Είσαι καλό στη συγγραφή γράφει κείμενα για να ταξιδεύει στον κόσμο. Μην κρύβει αυτό που είσαι. Δεν είναι τα ποινότητα να κρύβει τα χαρίστά σου. Σίσα ίσα είναι κάτι το οποίο δεν το θέλουμε γιατί αυτά τα χαρίματα σου δώθηκαν για να μπορεί να κάνει τον κόσμο ομορφότερο, γλυκύτερο, καλύτερο να απολύσει τον πόνο, να ενισχύσει τη χαρά κτλ. Οπότε τα παιδιά το καταλαβαίνουν πολύ αυτό, έχουν πολλέ κουβέντε και πράγματα να πουν πάνω σε αυτό και είναι από αυτά που νομίζω στεκόμαμαστε πάρα πολύ ώρα. Γιατί εδώ μπερδεύεται και συνήθω αυτό που λέμε ότι πρέπει να είστε τα πεινό και μετριόφρων που ναι, δεν είναι σωστό να συνεχώ να ακουμπάζει για αυτά που έχει, αλλά είναι πολύ λάθο να μην αξιοποιεί τα χαρίματα που σου δώθηκαν. Οπότε κάπου εδώ θα σταματήσω. Και σα ευχαριστώ πολύ που έτσι είστε σε αυτό το ταξίδι τη μεγάλη εβδομάδα. Μια εβδομάδα μετά τη μεγάλη εβδομάδα. Και νομίζω ότι θα κάνω ότι μπορώ για να το τελειώσω και να το έχουμε έτσι σαν αρχείο για το χρόνο με τον καλό. Αυτά από μένα, να είστε πολύ πολύ καλά. Και ναι, έχω ηχογραφεί το μεγαλύτερο επεισόδιο μέχρι τώρα. Ελπίζω να σα άρεσε κάπου να το χρησιμοποιήσετε άμα θέλετε. Αυτέ οι ιστορίε γενικά έχουν πολύ ωραία πράγματα να πούνε. Τα παιδιά άστά μα είναι από οικογένειε που πιστεύουν όχι πάντο έχουν να μιλήσουν πάνω σε αυτά γιατί και ρωτάνε πολλά πράγματα που επειδή εγώ δεν είμαι κατατισμένοι στο λοιπόν, δεν μπορούν να απαντήσω σε όλα, αλλά μου κάνει πάντα εντύπωση πώ με πόσο α πούμε ενδιαφέρον τι ακούνε αυτέ τι ιστορίε, βρίσκουν κομμάτι του αυτού του μέσα αυτέ και θέλουν να δουν τι θα γίνει στη συνέχεια και να ακούσουν και άλλο. Αυτά λοιπόν για την ώρα. Αν θέλετε και εσεί ⁇ να υποστηρίξει το κανάλι μπορείτε να το κάνετε μέσα από την πλατφόρμα του Buy Meκόφιου. Υπάρχει πάντοτε κάτω από τι περιγραφέ στο σύνδεσμο, γι' αυτό το λόγο. Πού λέει support The Show ή Support Now κάτι τέτοιο. Και φυσικά μπορείτε να βρείτε μικρά εκτερατικά στο YouTube και στο TikTok και στο Instagram ω ⁇ Άντελο πατσιά. Αυτά τα όλα. Να είστε πολύ καλά.