36. Γίνε ό,τι θες.

Μια πρακτική εμπνευσμένη από το diy.org

Transcript

SPEAKER_00 0:00

Φίλε και φίλοι, πολλέ πολλέ καλλιέρε, εδώ από το μαλκόμι του σπιτιού αυτή τη φορά ομολογό ότι έχει πολύ περιπαιτιότη τύπο, από το αυτοκίνητο που πήγα στην τουαλέτα, τώρα στον παλικόντιο πιάνει τέλο πάντων. Σα καλωσορίζω σε ένα ακόμα επεισόδιο των μικρών εκπαιδευτικών αν τυχόν είναι το πρώτο που ακούτε, να σα ⁇ πω ότι υπάρχουν αλλά 35 πιο πίσω από αυτό, τα οποία μικρά εκπαιδευτικά είναι μικρέ εκπαιδευτικέ ιστορίε που κυρίω είναι μια δική μου προσωπική ψυχοθεραπεία α πούμε και ίσω και πιθανό να βρείτε και σα ⁇ κάτι σε αυτέ ⁇ και να σα ⁇ χαλαρώσουν, να σα ⁇ επηνεψουν, δεν ξέρω οτιδήποτε. Σίγουρα, αν υπήρχε κατηγορία κοιμίσω μαζί μα ⁇ το podcast αυτό θα ήταν στην πρώτη τέτοια θέση. Ειδικά μετά το τελευταίο επεισόδιο που στο μοντάζ έμεινε η μουσική του φώντου του background για 54 λεπτά, οπότε μπορούσε άνετα να το ακούσει και να κοιμηθεί μετά με τη συνοδία μουσική, αλλά είπαμε, είναι μια πολύ διάστατη εκπομπή. Ευχαριστώ πάρα πολύ για όλου και όλε που στηρίζετε αυτό το podcast. Είναι πραγματικά πολύ σημαντικό. Είναι πολύ σημαντικό για σάπου που ακούτε, που σχολιάζετε, που βάζεται σταράκια που υποστηρίζεται κορμικά αυτό το εγχείρημα. Πραγματικά σα ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί αλλιώ δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Και φυσικά με αυτό τον τρόπο μαθαίνεται σε όλο και περισσότερου ⁇ ανθρώπου, κάτι που είναι πάρα πάρα πολύ όμορφο. Γενικά, σε αυτή τη φάση προσπαθώ να σχεδιάσω και να σκεφτώ πώ θα μπορούσε να είναι η θεμεολογία των επόμενων podκast τη επόμενη ⁇ χρονιά. Είμαι ανάμεσα σε Έλληνε ⁇ πεταγω, γνωστού και άγνωστο, ή σε εκπαιδευτικά συστήματα για τον κόσμο. Πέζω σε αυτά τα δύο σενάριο, οπότε αν έχετε κάποια ιδέα που να επιθυμείτε με χαρά να το ακούσω. Και αφού τα κατάφερα και πάλι και τελείωσε το η μουσική του background τη εισαγωγή, α πούμε στο θέμα. Βρισκόμαστε πάντο στο δημοτικό σχολείο του Φουρφορά, το Αμάρι ρεθύμη. Έτσι πέντε χρόνια τα τελευταία μου στο δημόσιο, τα οποία πέρασαν πραγματικά ονικά με πολλά όμορφη πράγματα που δοκιμάστηκαν και πραγματοποιήθηκαν, κοιλογήθηκαν και εμπειρίε. Και πάνω σε αυτέ τι ιστορίε ουσιαστικά χτίζουν τη σειρά αυτών των podcast. Να σα προεμάσω επειδή τα podcast είναι σε εξωτερικό χώρο. Μπορεί να ακούσετε τίποτα σκληλιά να γραβίζουν, μουσικέ να παίζουν, ξέρετε από το υπερπαίνο και όλα τα σχετικά. Αλλά εμεί προχωράμε. Λοιπόν, στο σημερινό επεισόδιο θα ήθελα να σα διηγηθώ μια όχι ιστορία, μια πρακτική α πούμε, η οποία συνέβαινε για κάποιου μήνε, όχι μήνε, μπορεί και χρόνια, κανένα χρόνια. Στα τελευταία λογικά του σχολείου, το οποίο ήταν μια πρακτική την οποία νομίζω ήταν πάρα πολύ όμορφη και την αγαπήσαμε και την αγαπήσαμε πολύ και τα παιδιά. Έχει κάποιε τεχνικέ δυσκολίε, αλλά άξίζει τον κόσμο, τον κόσμο πιστεύω. Την περίοδο λοιπόν που δημιουργείται το σχολείο τη φίση και των χρωμάτων. Ταυτόχρονα ξεκινάει το ίντερνετ να γίνεται και πιο διαδραστικό. Αρχίζουν, δηλαδή και όχι απλά διαδραστικό να ασχολείται και με την εκπαίδευση κατά κάποιον τρόπο. Δημιουργείται λοιπόν μια σελίδα η οποία υπάρχει ακόμα και τώρα, η οποία λέγονταν doityourself.org, dialorg. Αυτή η σελίδα λοιπόν έχει την εξή κορυφαία ιδέα. Κοια ήταν ιδέα ότι έμπαινε, α πούμε, έκανε μια εγγραφή και έλεγε. Γίνεται αρτοποιό. Και πατούσε πάνω και σου βγάζει, παιδί μου 5, 6, 7, 8 αποστολέ τι οποίε έπρεπε να περάσει για να γίνει αρτοπιό και έπαιζε, α πούμε, μια ψηφιακή ένα ψηφιακό σήματι ότι είσαι αρτοποιό. Καθώ περνούσε τι αποστολέ, ανέβαζε τι φωτογραφίε και μοιραζόσαμε με την κοινότητα και άλλων παιδιών αυτέ τι ιδέε και προχωρούσε έτσι τέλο πάντων δουλειά, εμπνέτα σμένοι των άλλων, βάζω τα παιδιά προκλείσει τον εαυτό του, προκλείψω άλλου κτλ. Οπότε αυτή η ιδέα κάποια άρεσε πάρα πολύ και θέλαμε να την εφαρμόσουμε και στο σχολείο. Το θέμα ήταν το εξή. Τα παιδιά δεν είχαν υπολογιστή και ίντερνετ τι περισσότερε φορέ. Και εμεί το σχολείο δεν είχαμε υπολογιστέ και ίντερνετ, ή δεν το είχαμε. Υπολογιστέ δεν είχαμε, ώστε να μπορέσει αυτό να γίνει ψηφιακά. Οπότε έπρεπε να σκεφτούμε κάτι και ποια ήταν η σκέψη, αφού δεν μπορεί να γίνει ψηφιακά, α γίνει χειροκίνητα. Οπότε πήγαμε και πήραμε τι ιδέε, α πούμε, εκεί από το D.I. του. Είναι αρτοπικό, γίνει τι έχει μέσα να δείτε γίνει χτίστηκα, γίνανο, γίνεται τώρα να γίνεται άλλο. Γι' χωρετή, γυροπίο κτλ. Και αυτά τα φυλάδια τα είχαμε σε έναν τσέι στο βοηθυτικό θυμάκει από κάτω. Και τα παιδιά πήγαιναν και παίρναν ουσιαστικά το φυλάδι που θέλαμε, που είχαμε ετοιμάσει και αρχίζανε και φτιάχνετε τι αποστολέ. Οι αποστέλε αυτέ μπορούν να γίνονται στο διάλειμμα που θα γίνει και στου πίτου. Και μα φέραν μετά τα αποδικτικά των αποστολών. Και όταν τα παιδιά τελειώνουν μια αποστολή, αυτά ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρον. Στο συμβούλιο τη παρασκευή, κάναμε απονομή των κονκάδων, δηλαδή είχαμε τώσει κανονικέ κοκάδε που για την δεξιότητα που ξεκλίδασε, για το επάγγελμα που ξεκλείωσε. Είχε λοιπόν, φοβερή πλάκα να βλέπει τα παιδιά. Κάραμε την παρασκευή φορούσαν τι κοκάρτε του. Δηλαδή, μαζί με το τίτσου μου, ήταν και η κοκάρ. Σαν γίνεται τα προσκοπάκια που ήταν την καστική κοκκάρη για κάθε επίπεδο που είχαμε. Κάπω έτσι ερχόταν για την παρασκευή στο σχολείο και ήταν πολύ περίφημα στιγμή, α πούμε, που μπροστά σε όλου. Παίρνε την κορτά του. Και αυτό το ονομάσαμε γίνεται ότι θέσει. Έτσι ήταν η δική μα μετάφραση α πούμε στην δράση αυτή. Και βλέπαμε πραγματικά τα παιδιά να γνωρίζουν πράγματα για τον εαυτό του, που ίσω να μην ήξεραν ότι είχαν, α πούμε, θυμάμαι χαρακτηριστικά, βασικά να πω το εξή ότι η φιλοσοφία πίσω από αυτό ήταν να μπορούμε να απασχολούμε δημιουργικά τα παιδιά έξω από το μάθημα αλλά και στο σπίτι και ταυτόχρονα να γνωρίσουν επαγγελματα και να καλλιγήσουν δεξιότε μέσα από μία κατάσταση στην οποία, α πούμε, περιπετιών και αποστολών που είναι διασκεδαστική, α πούμε, ήταν ένα πολύ ιδιαίτερο επαγγελματικό προσνατολισμό αν θέλει, α πούμε, αυτό που κάνουμε τότε και γινόταν με πολύ ωραίο και χαρούμενο τρόπο. Αυτό νομίζω που θέλαμε όλοι τότε δεν ήταν να αλλάξουμε ουσιαστικά τα παιδιά, αλλά θέλαμε να γνωρίσουμε πτυχέ του αυτού του που δεν ήξεραν ότι είχαν. Δεν νομίζω ότι τότε θεωρίσαμε ότι έχουμε πάνω μα στην απόλική πολιτιστική, πολιτισμική και διανοητική κουλτούρα την οποία αξίζει να μοιραστούμε με όλου. Αλλά αν κάτι κάναμε καλά ήταν ότι μπορούσαμε να θέλαμε να ξεκλειδώσουμε από το παιδί ότι παραπάνω μπορούμε. Θυμάμαι, ένα χρόνο αφιεγω από τον φουρφουρά, είχα παρευτεί από το δημόσιο και όλα τα σχετικά. Ήμουν Θεσσαλονίκη και με παίρνω από ένα ραδιοφωνικό σταθμό για μια συνέντευξη με το ρεθύμου. Και μου λένε σου έχουμε μια έκπληξη και ήταν στο τηλέφωνο Γιάννη, ο Γιάννη του Γιαμντά, το παιδί που αναφέρω και στο βιβλίο μου το σχολείο τη φύση και των χρωμάτων. Οπότε Γιάννη ήταν το πρώτο παιδί που συνέβη στο φουρφορά και κάπω καθόλησε για μένα το πώ βλέπω ουσιαστικά του ανθρώπου και κυριχοί. Και έρώτησα τον Γιάννη μου έχει μείνει αυτό, λέει, σα άλλαξαν αυτά που γίνανε στο σχολείο, κάπω έτσι ήταν ερώτηση. Και λέει ο Γιάννη Όχι, δεν άλλαξα κάτι σε μένα. Και εκείνη στι μία α πούμε το θυμάμαι και αν τοποθετήθηκε ακριβώ. Πάντοτε αυτό με τα παίζανε δύο πράγματα στο μυαλό μου. Το ένα ήταν μακά δεν κάναμε τίποτα και το άλλο είναι τελικά του κάρουμε καλά. Από την άποψη ότι δεν θε να αλλάξει τον άλλο, θέλει να αλλάξει το άλλο. Να βρει το δρόμο του πούμε, το μόνο πάτο, να το ενισχύσει. Δεν ξέρω ίσω όλα αυτά να είναι και σκέψει κάπω πιο σκόρκε χρόνια μετά και πάντοτε ξέρετε όταν προσπαθεί να θυμηθεί ένα γεγονό μετά περάσει από διάφορα φίλτρα και ερμηνείε. Οπότε καταλαβαίνει ότι αυτό που σα λέω τώρα δεν είναι πολύ του αντικειμένω. Πάντοτε πραγματικά ομιλητήκα με ένα πλαίσιο στο οποίο να μπορεί το κάθε παιδί να είναι ο εαυτό του. Και νομίζω ότι αυτό κάναμε όλα όσα κάναμε ήταν γύρω από αυτήν τη σφαίρα του πράγματο. Αυτό λοιπόν ήταν το γίνεται τη θέση. Ήταν μια δραστηριότητα, μια πρακτική την οποία αν θέλετε να δείτε πώ έμειναζε. Μπήκα εντελή να το δώσει σήμερα. Υπάρχει ακόμα σελίδα του φουρφουρά, το σχολείο τη φυσικών χρωμάτων. Βάλετε γίνεται θέσει το σχολείο τη φυσική των χρωμάτων και θα μπορείτε να δείτε τη σελίδα τη παλιά του φουρφορά ή αλήθεια ότι δεν ξέρω κάποιο έχει πρόσβαση σε αυτή τη σελίδα. Τώρα ούτε στο Facebook ούτε στο κίνη. Πάντοτε όλο το υλικό είναι εκεί ακόμα. Δεν έχει πέσει, δεν έχει κατέβη δηλαδή αυτή τη σελίδα και νομίζω ότι έχει πολύ ενδιαφέρον έτσι και μόνο να το δείτε ω ανάμψη για να καταλάβετε περίπου πώ χτιζόταν αυτό. Και κάπου α πούμε ζηλεύω τον εαυτό μου τότε που ξέρει είχα το αυτό το ότι αυτό είναι ωραίο, α το εφαρμόσουμε. Είναι αυτή η ασφέλεια τη του ενθουσιασμού που σε κάνει να δοκιμάζει πράγματα συνέχεια. Τώρα δεν ξέρω αν είμαι έτσι ακόμα. Υπάρχει ακόμα αυτό, απλώ το σκέφτομαι διπλά. Πάντοτε προσπαθώ να βρω το μακροπρόθεσμα όφελο σε αυτό που γίνεται, οπότε κάπω είμαι πιο αυτοπεριορίζουμε σε αυτά που σκέφτομαι. Αλλά δεν μπορώ και να μην ζηλέψω και να με χαμογελά όταν σκέφτομαι τα χρόνια εκείνα που καθόλου κάτω από το καφέ μουριά. Είχαμε μια ιδέα και λέμε άστιν εφαρμόσουμε και προχωρούσαν έτσι τα πράγματα γιατί νομίζω ότι τα παιδιά δεν θέλουν τέλου δασκάλου. Θέλουν δασκάλου που να του παίρνουν μαζί στο ταξίδι το οποίο έχουν αποφασίσει να κάνουν. Οπότε εμεί τότε πραγματικά μπορούσαμε να πάρουμε όλα τα παιδιά σε αυτό το ταξίδι που ετοιμάζαμε. Και γι' αυτό άφησε το αποτύπωμα που άφησε. Αυτά λοιπόν τα ολίγα από μένα και ελπίζω να είστε όλοι σα πολύ πολύ καλά. Αυτό λοιπόν ήταν και το 36ο επεισόδιο του podcast των μικρών εκπαιδευτικών. Σα ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ που ήσασταν και σήμερα εδώ, στον παλικόν για αυτή τη φορά. Μαζί με τα σκοινιά, με του γείτονε και όλα τα σχετικά. Να σα ⁇ υπευνήσω ότι αν θέλετε να δείτε περισσότερο υλικό, μπορείτε να δείτε στο TikTok και στο Instagram, στο προφίλ Άγκελο Πατζιά και στο Facebook το ίδιο και στο YouTube στο προφίλ Μικρά εκπαιδευτικά. Ωστόσο, ο κόσμο, ο φίλου ⁇ και συνάδελφου ⁇ από το σχολείο μου έστειλε να δω κάτι το οποίο με προβλημάσε αρκετά και θεωρώ ότι έχει δίκαιο, είναι ότι για να μπορεί μια πληροφορία να έχει νόημα πρέπει να υπόνετε σε μεγάλο χρονικό διάστημα και με μια επιχειρηματολογία δομή τέλο ⁇ πάντων, αρχεί μέσα τέλου. Και ενώ απολαμβάνω αυτά τα σφάκια των μικρών εκπαιδευτικών που μπαίνουν στα social στο TikTok, στο Instagram και στα υπόλοιπα. Ωστόσο, κάποια στιγμή πρέπει αυτό να γίνει μεγαλύτερο, να έρθουν άνθρωποι να μιλήσουν και όλα τα σχετικά το οποίο είναι στο σχεδιασμό τη επόμενη ⁇ χρονιά. Θα ήθελα πολύ την βοηθά σα ⁇ , αν θέλετε κ εσεί να προτείνετε θέματα τα οποία θα θέλετε να κουβεντιάσουμε σίγουρα μέσα στο μενού είναι εκπαιδευτικοί που έχει σημασία να ακουθούν είτε είναι γνωστοί είτε δεν είναι, αλλά και άνθρωποι από την εκπαίδευση οι οποίοι έχουν πράγματα να πούνε από διάφορου τομεί. Αλλά και τα εκπαιδευτικά συστήματα διαφορών χωρών. Και θα ήθελα να εξελίξω και εγώ ήδη και να μάθω. Οπότε παίζουν αυτά τα τρία θέματα αν θέλετε διάλεξιμη. Αυτά τα λίγα λοιπόν. Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ μέχρι την επόμενη 5. Είναι πολύ πολύ καλή.