1. Σχολεία που διαφέρουν - Osterskov Efterskole

Γνωρίστε ένα σχολείο στη Δανία που διδάσκει τα μαθήματα μέσα από παιχνίδια ρόλων!

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Φίλε και φίλοι καλησπέρα. Καλωσορίσατε στο πρώτο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου των μικρών εκπαιδευτικών με τίτλο Σχολεία που διαφέρουν. Έπειτα από 37 επεισόδια προσωπικών ιστοριών τη εκπαίδευση, από τα 7 πρώτα χρόνια τη δική μου προσωπική πορεία, ήρθε ο καιρό να αλλάξουμε κάπω κατεύθυνση. Δεδομένου ότι η εκπαίδευση δεν είναι μόνο προσωπικέ ιστορίε ενό ανθρώπου αλλά είναι οράματα πολλών, οι οποίοι με τον δικό του τρόπο θέλησαν να βάλουν το δικό του λιθαράκι στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την εκπαίδευση. Έτσι λοιπόν, στα καλοκαιρινά αυτά επεισόδια θα τα εξηδέψουμε σε όλο τον κόσμο και θα γνωρίσουμε σχολεία που κάνουν τα πράγματα διαφορετικά. Δεν θα συμφώνουμε με όλα, δεν είναι αυτό ο σκοπό, αλλά σίγουρα θα προσπαθήσουμε να καταλάβουμε του λόγου για του οποίου κάνουν τα πράγματα έτσι όπω θα κάνουμε. Θα ήθελα λοιπόν να σα ευχαριστήσω και να σα καλωσορίσω για ακόμα μια φορά στον δεύτερο κύκλο των μικρών εκπαιδευτικών. Για εσά που τώρα ξεκινάτε να ακούτε τα podcast, είμαι ο Άγγελο πατσιά, και δέστε τι ζώνη σα γιατί ξεκινάμε. Πάμε λοιπόν να δούμε το πρώτο σχολείο που θα ταξιδεύουμε για αυτό το λόγο στη Σκανδιναβία, συγκεκριμένα στη Δανία. Όπου εκεί θα γνωρίσουμε ένα σχολείο το οποίο λέει το εξή απλό. Πώ θα ήταν αν τα γνωστικά αντικείμενα σε ένα μεγάλο ποσοστό στο μεγαλύτερο ποσοστό για του συγκεκριμένου ανθρώπου διδάσκουν μέσα από παιχνίδια ρόλων, επιτραπέζια κτλ. Έτσι λοιπόν, με αυτή τη σκέψη πάμε στο Osterσκοφτε Σκόλ στη Δανία για να δούμε τι είναι αυτό που κάνουν. Τώρα η προφορά, καταλαβαίνετε μην το συζητάτε. Αυτό που είναι ιδιαίτερο σε αυτό το σχολείο είναι ότι είχα την τύχη και γι' αυτό μάλλον ξεκινάω και από αυτό το πρώτο σχολείο να γνωρίσω έναν εκ των δύο ειδικών και διευθυντών του σχολείου αυτού στην Αθήνα πριν από κάποια χρόνια. Και να κουβεντιάσουμε γι' αυτό. Και ήταν ένα άνθρωπο στον οποίο συμπάθησε πραγματικά πάρα πάρα πολύ. Και τώρα πια δεν είναι βέβαια διευθυντή αυτού του σχολείου. Αλλά ήταν αυτό ο οποίο ξεκίνησε και νομίζω ότι η φιλοσοφία και όλα αυτά βασίζονται πάνω σε αυτόν. Πάμε όμω να καταλάβουμε πριν δούμε όμω το σχολείο του συγκεκριμένα. Πάμε να δούμε λίγα πράγματα για τη Δανία. Γιατί είναι σημαντικό να καταλαβαίνουμε το πλαίσιο στο οποίο βρισκόμαστε. Η Δανία λοιπόν είναι μια χώρα η οποία σε έκταση είναι το 1 τρίτο περίπου τη Ελλάδα και έχει λίγο παραπάνω από τον μισό πληθυσμό. Δηλαδή, γίνει γύρω στα 6,5 εκατομμύρια. Στην εκπαίδευση, οι Δανοίνοι ιστορικά δαπάνούν πολύ πάνω από τον μέσο όρο του αΕΠου που προβλέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δηλαδή, αυτή τη στιγμή είναι στο 5,4 με 6,8 το αε, ενώ σκεφτεί η Ελλάδα δίνει το 3,4. Βρίσκεται η Ελλάδα συστηματικά στι χαμηλότερε θέσει όσον αφορά την επένδυση στην εκπαίδευση. Οπότε καταλαβαίνετε ότι αυτό από μόνο του λέει πολλά για το κράτο κτλ. Είναι μια χώρα η οποία έχει και δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση. Ωστόσο, η ιδιωτική εκπαίδευση τη χώρα είναι συχριματοδοτούμε από το κράτο. Δηλαδή, ένα μέρο του διδάκτρων καλύπτεται από το κράτο. Και οι γονεί δίνουν ένα ακόμα υπόλοιπο, α πούμε. Το σχολείο λοιπόν που θα δούμε σήμερα, το όστερ είναι ένα οικοτροφείο boarding school που λέμε και στο χωριό, το οποίο ουσιαστικά εκμεταλλεύει μια συγκεκριμένη εδομή στο εκπαιδευτικό σύστημα τη Δανία. Στη δανεία, λοιπόν, τι συμβαίνει ανάμεσα στα 14 και 18 χρόνια μπορεί ένα παιδί να κάνει μια παύψη τη ροή, α πούμε, τη καδημιακή του, και να φοιτήσει ένα από αυτά τα boarding school, τα οικοτροφία για ένα ή για δύο χρόνια. Είναι κάτι σαν ένα θεσμό που το παιδί μεγάλνει με την μακριά την οικογένεια. Εξερεύει τα λέντα του. Γιατί όλα αυτά τα boarding school συνήθω είναι εξειδικευμένα σχολεία, δηλαδή. Αθλητικά σχολεία, καλλιτεχνικά και παλέγκα. Και μετά από εκεί και πέρα μπορούν να επιστρέψουν ή όχι στην τυπική ερωτήνη τη εκπαίδευση. Το συγκεκριμένο τριβικό σχολείο είναι ένα τέτοιο σχόλιο. Και ο μάτ, Ματ Λούνα, δεν ξέρω πώ μπορεί να διαβάζει το επίθετό. Ο ένα και τον διεθνεί που σα έλεγα, μου είπε την ιστορία τη ίδρυσή του ω εξή. Αυτό με τον συντηρητή αγαποσα πάρα πολύ τα παιχνίδια ρόλων, τα επιτραπια, παίρνουν DND και ήταν σε διάφορε τι ομάδε τέλο πάντων. Ήταν εκπαιδευτική κυβέρνητικά, ο ένα ομίνοντικό και ο άλλο δεν θυμάμαι τι ήταν. Και κάποια στιγμή σκέφτονται ότι θα ήταν μια πολύ καλή περίπτωση να ειδήσουν ένα σχολείο. Πηγαίνω λοιπόν στον υπεύθυνο γραμματέο του Υπουργείου Παιδία που ήταν για τι ίδρή των σχολείου και κάνουν την εξή κουμπίτα. Και του λένε και τι να δει, Εμεί σκεφτόμαστε να κάνουμε ένα boarding school το οποίο δεν θα έχει παραδοσιακά μαθήματα. Θα ακολουθεί φυσικά του τύπου το πρόγραμμα, α πούμε, τη στοχοθεσία του υπουργείου, αλλά θα διδάσουμε τα μαθήματα μέσα από παιχνίδια ρόλων, επειραπέζια και gaming κλπ. Ο τότε λοιπόν ο γραμματέα, που και αυτή η ατάκα του είναι πολύ ενδικτική. Είπε ότι ποιοτάξινα δείτε, οι ιδέε σα μου φαίνεται θεώτερη. Ωστόσο λέει, αν δεν τα πάτε καλά, θα κλείστησε κανένα χρόνια και κανεί δεν θα σαμάτε. Αν όμω, πάτε καλά, θα θυμούν και μένα μαζί σα. Οπότε λέει, σα θέλω την άδεια να ξεκινήσετε. Και έτσι κάπω ξεκίνησε και ιδρύθηκε το σχολείο. Δεδομένου ότι γνωρίζω ότι κάποιε αναγκελώσει του ελληνικού γραφιουκρατικού συστήματο. Αυτό μου φάνηκε πάρα πολύ εντυπωσιακό όταν το είχα πρώτα ακούσει. Και το θυμάμαι ακόμα πάρα πολύ καλά. Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν πήγανε σε μια πόλη χόμπρο λέγεται η πόλη. Βρίσκεται βόρειο ανατολικά τη Δανία και έχει μόλι 12 με 13.000 κρατή που είναι πάρα πολύ μικρή και έδρασαν εκεί το όστω στο οποίο είναι ένα σχολείο το οποίο μα το βρείτε και το Google Μάσυνα είναι, σαν σπίτι μοιάζει τέλο πάντων. Και χωράει 90 άτομα τα οποία φυτούν κατά κύριο λόγο για ένα χρόνο, και κάποια παιδιά πάνε για δύο χρόνια. Τι γίνεται λοιπόν σε αυτό το σχολείο. Σε αυτό το σχολείο, το βασικό κομμάτι του είναι η μεγάλη καρταρόμπα του σχολείου, η οποία εκεί τα παιδιά ετίνονται ανάλογα με τι θεματικέ ή όχι, που υπάρχουν κάθε εβδομάδα ή δύο εβδομάδε. Δηλαδή, κάθε εβδομάδα ή δύο εβδομάδε αλλάζει το θέμα που ασχολούνται το σχολείο και έτσι λοιπόν τα παιδιά μπαίνουν σε ένα νέο ρόλο. Οι οποίοι νέοι ρόλοι υπάρχουν καθόλου τη διάρκεια τη ημέρα. Ακόμα και όταν σε κάποιο δικηματέα που παρακολούθησε, ακόμα και όταν α πούμε πρέπει να περάσουν σε μια τάξη για να κάνουν γλώσσα, παριθμό χάρη, μαθηματικά πιο συγκεκριμένα, διακόπουν για λίγο όμω μπορεί ο καθηγητή ο υπεύθυνο να τραβήξει παιδιά του μαθημά του και να πει τώρα πάμε να συνεχίσετε εσύ η μισή το παιχνίδι που τρέχουμε. Ποιο είναι στο σκοπό που το κάνουμε αυτό τώρα, αυτοί θέλουν να δημιουργήσουν ένα πλαίσιο στο οποίο η γνώση να θεωρείται προαπετούμε για να μπορέσει να λειτουργήσει το σενάριο. Δηλαδή, θέλουν να κάνουν ξέρω εγώ κάποια πράγματα στη φυσική θα δημιουργούσαν ένα σενάριο μια εβδομάδα ή δύο εβδομάδων για ένα πικησμό στο διάστημα. Θέλουν να κάνουν λογοτεχνία, θα ζωντανέψουν με παιχνίδια ρόλων του σου ίδια κανονικά του μυστορίματο και θα το παίξουν α πούμε. Θέλουν κάνει ιστορία, θα διαμορφώσουν την αυλή του γιατί έχουν πολλά άλλα στο χαινιά όπλα και τα λοιπά. Θα διαμορφώσουν την αυλή του ή θα πάνε σε κάποια από τα κάστρα ή τα χωριά των βίξιν που έχουν εκεί, και θα πάει να κάνουν την ιστορία με ρόλου όμω. Άλλε πάλι φορέ μπορεί να κάνουν ένα σενάριο το οποίο να έχει καθαρά να κάνει με την κριτική σκέψη και την επίλυση προβλημάτων και την συμπερίληψη. Γενικά. Το Όστερ θεωρείται ένα από τα πιο συμπεριληπτικά σχολεία τη Δανία. Όσο περίπου και να μα φαίνεται. Ακόμα και στη Δανία υπάρχουν παιδιά τα οποία νιώθουν ότι δεν ανοίγουν. Και αυτό το παράδειγμα το συνάδελτισε πολλέ φορέ διαβάζοντα συνεντεύσει και βλέποντα το κυματέρ που αφορούν αυτό το σχολείο. Οπότε έλεγε ότι εγώ έχω το άλλο ήταν εξηγώ με άσπερ, το άλλο ήταν δέπια, α πούμε, και με διάσταση δηλαδή προσοχή, συμπερινότητα κλπ. που δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν στο δανέσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Ήπήρχε μυλίν, τα παιδιά ή νιώθανό ότι δεν μπορούν, δεν είναι γινθονα αποδοχή, άλλε φορέ λόγω σεξουαλικότητα και όλα αυτά. Ήταν πράγματα τα οποία το Oσκόφ τα έλησε μέσα από ένα κλίμα αποδοχή που χτίζουν τα παιδιά, τα οποία μπαίνοντα σερό ουσιαστικά να καλύπουν και ένα κομμάτι του εαυτού του. Δεν ξέρω εγώ αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι εκεί μέσα το μέγιστο διακύβλημα είναι να είσαι εσύ και αυτό να είναι οκ. Και αυτό είναι μια μαρτυρία που αρκετοί μαθητέ λένε ότι βιώνουν αρκετά σύντομα κιόλα στη θυθία του εκεί. Συνεπώ ένα ερώτημα που α πούμε, κάπω μα ξυπνά είναι το αν αυτό ο τρόπο είναι αρκετό για να προχωρήσει μετά. Θα σα πω μια ιστορία που μου είπε ο Μάτσιο Διεθντή. Αρχικά να πω ότι τα αποτελέσματα αυτού του σχολείου, δηλαδή ένα 70 με 80% των παιδιών από αυτά που πάνε στο Όσκοφ, συνεχίζουν και στην εκπαίδευση στην Ακαδειακή την υπόλοιπη. Από τα παιδιά, αυτά το 70 με 80%, όλα του είναι πάνω από το μέσο όρο του δανέσκου εκπαιδευτικού συστήματο. Αυτό λοιπόν, από μόνο του ήδη λέει κάποια πράγματα: ότι αυτό ο τρόπο έχει νόημα. Μπορεί τόσο α πούμε και να συμπεριλάβει, αλλά και να διδάξει. Και θα δούμε μετά το πώ αυτό μπορεί να το καταφέρει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν μια μαθήτρια η οποία έδωσε τάσει για ένα σχολείο και αρίστε στην ιστορία και τη λένε πώ γίνεται να ξέρει τόσο καλά ιστορία και αυτή είπε το εξή κορυφαίο, μα αφού ή μου εκεί. Και πράγματι, αυτή η κοπέλα είχε ζήσει ω ιστορικό πρόσωπο, είχε ζήσει τη μάχηση, είχε παίξει παιχνίων για πολλέ δωμάτε βασισμένα στην ιστορία. Οπότε στην πραγματικότητα έχει βιώσει όλα τα δηλήματα των ανθρώπων εκεί, έχει μπει στο συνέστημα του, χωρί να χρειάζεται ξέρει να πολεμήσει, να πάρει αποφάσει και τα λοιπά. Κάτω που το παιχνίδι το κάνει και το παιχνίδιων επίση το κάνει ακόμα περισσότερο. Κάτω το οποίο αυτό είναι πολύ όμορφο και εντυπωσιακό. Αυτό που, θυμάμαι, α πούμε, μου έλεγε ο Μάτσ, ότι θέλανε να μάθουν, είχε ολούθυρο σαν λάθο, είχε 100 κανόνε, α πούμε, οι οποίοι που να κάνει να του μάθουν. Είναι στην ήλξη του δανέσκου, να του μάθουν και του 100. Αυτοί λοιπόν για να του μάθουν στη σαν ένα λάρουμε, όπου τα παιδιά, του έπαιρνε, του έβζαν σωστή σειρά και αν του έπαιρνε εγώ ένα βελτισεβούλη που είχαν εκεί, του έβγαζα στο καθαρτίριο και δεν συμμαζεύει τέλο πάντων. Προσπαθούμε να τέλο πάντων να ανακαλύψουν συνεχώ τρόπου για να γίνει αυτή η γνώση και η πληροφορία ακόμα πιο προσβάσιμη. Να πω την αλήθεια ότι έχω ένα κενό όσων αφορά το που φτάνει αυτή η εκπαίδευση. Δηλαδή η πληροφορία που έχω δεν με βοηθάει να καταλάβω αν α πούμε, μπορεί να είναι βαθίνει σε ένιωση. Αν δηλαδή στα μάθημα του υπάρχει διερεύνηση, αν σκαλίζουν τι ένθεινε, αν τι μελεσαι σε βάθο και τα λοιπά. Αυτό δεν ξέρω δεν προκύπτει από κάποιο, δηλαδή δεν το έχω δίνει να συμβαίνει. Θα ήταν πολύ ωραίο να συμβαίνει αυτό στα μαθήματα που κάνουν. Ωστόσο, αυτό που σίγουρα πετυχαίνουν και είναι μια ανάγκη του εκεφου. Είναι να νιώσει όταν πά και μαθαίνει κάτι, βασικά ο εγκέφαλο για να μάθει κάτι είναι ένα όργανο το οποίο χρειάζεται πλαίσιο. Αυτά δεν τα λέω εγώ. Έτσι. Τα λένε είναι ευρωεπιστήμια. Είναι ένα όργο το οποίο χρειάζεται πλαίσιο. Χρειάζεται να εμπλακίσει συναισθηματικά. Χρειάζεται να εμπλακούν οι αισθήσει. ώστε να μπορεί όλα αυτό το πράγμα να δέσει καλύτερα και να γίνει κτίμα να δοθεί το εσωτερικό κίνητρο και όλα τα σχετικά. Σίγουρα με του ⁇ τρόπου που το κάνουν το καταφέρουν αυτό. Δηλαδή, όταν πάει και μπαίνει στη θέση κάποιου, όταν παίζει, αυτό με ενεργοποίηση στον εγκέφαλό σου, νιώθει χαρά, νιώθει συγκίνηση. Άρα η γνώση αποτυπώνεται πολύ πιο εύκολα. Και ξαναλέω, τώρα κουβεντιάζουμε για το αντιπτωθεί πληροφορία, ή αν μαθαίνει πραγματικά και μπορεί και δημιουργεί νοητικά μόνο πάτια. Αυτό δεν μου είναι ξεκάθαρο να σα πω την αλήθεια πώ ακριβώ γίνεται εκεί. Θεωρώ όμω ότι είναι μια πολύ καλή βάση για να ξεκινήσει. Αυτό λοιπόν είναι το Oster Coffer Skoler. Ένα οικοτροφείο στη Δανία που τα περισσότερα παιδιά φετούν ένα ή δύο χρόνια και τη βάση του έχει το λάπ. Θα χαρώ πάρα πολύ να ακούσω σχόλια, να γράψετε κάτω από τι αναρτήσει. Είτε το Facebook από το Instagram ή ξέρω εγώ από το Spotify ή το Apple Podcast. Γιατί είναι ωραίο να ξεκινάει έτσι ένα διάλογο. Και για μένα να σα πω ότι την αλήθεια είναι μεγάλη έμπνευση να μπορώ να ακούω ιστορίε άλλων σχολείων, να διαβάζω ιστορία άλλων σχολείων και να δω πώ μπορώ κομμάτια από αυτά να τα μεταφέρω και στην δική μα πραγματικότητα. Αυτό λοιπόν ήταν το πρώτο επεισόδιο. Κατευθείαν από τη Δανία. Σα ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ που ήταν εδώ. Αυτό λοιπόν ήταν το πρώτο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου των μικρών εκπαιδευτικών με τίτλο σχολεία που διαφέρουν. Είδαμε την ιστορία του ω κοφέρε σχολέ στη Δανία, στον χόμπρο τη Δανία. Ελπίζω να σα άρεσε να σα πω ότι η κάθε σα βοήθεια είναι πολύτιμη, είτε ένα like, ο κοινοποιήσει τα σχόλια σα. Αλλά ακόμα πιο σημαντική είναι η συνδρομοί σα σε αυτό το κανάλι, γιατί πραγματικά βοηθάει ώστε όλο αυτό να μπορεί πρακτικά να συνεχίζετε. Αν λοιπόν θέλετε και εσεί ⁇ κάποιο να συνδράτε και να γίνετε μέλη των μετακλίδων τη εκπαίδευση, μπορείτε να πατήσετε του συνδέου κάτω από τα podcast στο bymi και να διαλέξετε το πακέτο που σα ταιριάζει. Σε κάθε περίπτωση θα χαρώ πάρα πολύ να μάθω νέα σα και αν όλο αυτό σα ⁇ αρέσει πολύ. Και μπορείτε να παρακολουθείτε στο TikTok Άγγελο Πατιά, στο Facebook Άγγελο Πασιά και στο YouTube μικρά εκπαιδευτικά. Με την ευχή να κρατήσουμε μια επαφή και μέσα στο καλοκαίρι διότι όταν είστε στη θάλασσα χειρο και μια παρέφω. Αυτά τα ολίγα λοιπόν να είστε πολύ πολύ καλά.