2. Σχολεία που διαφέρουν - Michaela Community school

Γνωρίστε το πιο αυστηρό σχολείο της Αγγλίας! 

Transcript

SPEAKER_00 0:03

Κυρίε και κύριοι πολλέ πολλέ πολλέ πολλέ καλεφέ. 11 και 16 με το βράδυ 5 σήμερα, προσπαθώντα να τηρίζω την υπόσχε να έχω γραφώ πέντε και να ανεβάζω πέντε. Ελπίζω να σα βρίσκω όλου καλά, άγγελο παντιά σε πίσω από το μικρόφωνο σε μια δεύτερη σεζόν των μικρών εκπαιδευτικών με θέμα σχολεία που διαφέρω. Στο πρώτο επεισόδιο είδαμε το Oster Schoffer Scholer. Μεταφερθήκαμε δηλαδή στη Δανία για να δούμε ένα οικοτροφείο για παιδιά ηλικία από 14 με 16 και πέρα, όπου θεωρεί ότι μπορεί να διδάξει μέσα από παιχνίδια όλων, επιτραπέζεια και gaming. Σήμερα, η ερώτητα μα είναι διαφορετική. Θα είμαστε κοντά πάλι στη Δανία. Πάμε στο Ηνωμένο Βασίλιστο και συγκεκριμένα στην Αγγλία. Για να δούμε ένα σχολείο το οποίο θεωρείται το πιο αυτηρό σχολείο τη χώρα. Αν σα αρέσουν αυτά τα επεισόδια, θα εκτιμούσα πολύ να μου γράψετε στα σχόλια, τη γνώμη σα, ή να αξιολογήσετε στο Spotify και στο Apple Podcast τι εκπομπέ αυτέ. Βοηθάνε πάρα πολύ στο να τη γνωρίσουν και άνθρωποι που δεν ακολουθούν κάποιο το προφίλ μου στο Instagram ή στο Facebook ή στο TikTok που έχουμε και πολλά. Οπότε ανίστε και σα έτοιμη, δέστε τη ζώνη σα και αυτό το όμορφο καλοκαιρινό βράδυ ταξιδεύουμε για ακλία. Αρχικά να ενημερώσω ότι ανακούσετε τα γραβήματα σαν και το προηγούμενο είναι γιατί είμαι έξω. Οπότε τα σκοινιά προσπαθούν να δείξουν τώρα ότι αξίζουν το φαγητό που τρώνε και μπορεί να του δίνουν λίγο παραπάνω έτσι. Θα το ανοίσατε, αυτά έχουν τα λάηξάου. Είπαμε ότι αυτέ οι εκπομπεγραφούνται μόνο κοπάνια. Λοιπόν, άρα, ξεκινάμε σήμερα το ταξίδι μα για την αγγλία και λέω αγγλία και όχι μεγάλη Βρετανία γιατί που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι η αγγλία, η οαλία, η σκοτία και η βόρεια Ερνδία διαφέρουν στο εκπαιδευτικό σύστημα. Έτιναν κάποιο να έχουν κοινό, αλλά τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να χωρίζουν τα τσανάκια του και να παίρνουν διαφορετικού δρόμου. Εγώ είχα προλάβει να δω το οαλικό και τι τροποποίησει που κάνω τα τελευταία χρόνια σε σχέση με το αγγλικό. Αλλά εμεί τώρα πάμε αγγλία, ατόφια αγγλία. Γενικά το ενούριο Βασίλιστο είναι από κάποια στοιχεία να πούμε είναι μια χώρα 10 φορέ μεγαλύτερη από τη δική μα με πληθυσμό 5 φορέ περισσότερο και γύρω στα 56-6 εκατομμύρια ανθρώπου. Αυτό που είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε είναι ότι και η μεγάλη Βρετανία και συγκεκριμένα το η Αγγλία είναι από επενδύουν συγγνώμη στην εκπαίδευση πολύ πάνω από το μέσο όρο τη Ευρώπη γενικότερα. Συγκεκριμένα η Αγγλία επενδύ γύρω στο 6% συνήθω κάτι πάνω από αυτό. Οπότε να θυμηθούμε ότι η Δανία είναι 6 με 6,8 εκεί πέρα, η Αγγλία είναι και κοντά στο 6%. Ο μέσο όρο είναι 4,7 η Ελλάδα επενδύει 3,1 του ΑΕΠΑ. Οπότε καταλαβαίνετε. Γενικότερα, λοιπόν, η Αγγλία, πρωτεύουσα το Λονδίνου έτσι, και το σχολείο για το οποίο θα μιλήσουμε σήμερα λέγεται Μικέλα Μικέλα, Μικατέλα, community School. Διευθύνεια είναι μια κάθρι που το επίθετο αποκλείται να μπορέσει να το προφέρω, είναι πάρα πολύ ιδιαίτερο και δύσκολο για μένα. Θα την ονομάσουμε το Κατερινό και το κατευνό λοιπόν έχει τη φήμη τη αυστηρότερη διευθύντρια όλη μα όλε τι χώρα. Πριν όμω πάμε να κάνουμε λίγο zoom στο σχολείο αυτό να συνεχίσουμε να λέμε κάποια χαρακτηριστικά του αγλικού εκπαιδευτικού συστήματο. Γενικά, η αγγλία φυμίζεται για τη γραφειοκρατία τη όσον αφορά την εκπαίδευση, αλλά οπότε υπάρχουν αρκετή εξουθενωμένοι δάσκαλιά ουσιαστικά και υπάρχουν αρκετή που οδηγούν σε παρέτηση, ωστόσο, ταυτόχρονα έχουμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο έχει βγάλει τα κορυφαία πανεπιστήμια στον κόσμο με κορυφαίε διαδικασίε γενικότερα εκπαιδευτικέ, οι οποίε υιοθετούνται ενμέ ή πλήρω από άλλα κράτη στην πρωτοπάθεια, δευτεροβαθμία και τριποπάθεια εκπαίδευση και είναι ένα σύστημα που παρότι είναι εξαιρεσιο κεντρικό, προσπαθεί να κάνει ότι το καλύτερο μπορεί τέλο πάντων ώστε να βγάζει καλού μαθητέ και τα λοιπά. Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι το οποίο θα μπορούμε να κρίνουμε τόσο επιφανειακά, αλλά είναι μια δήλωση α πούμε, την οποία και κάνουν. Σκεφτείτε ότι η δική μα πρώτη δημοσίου που ξεκινάει κάποιο στον Υπουργείο, μετά τα πράγματα είναι ίδια σχεδόν. Η δευτερόβάθη του δεν χωρίζεται ένα τρίτε, αλλά τέσσερα δύο χρόνια. Τα τέσσερα χρόνια είναι το στάδιο του Γυμνασίου α πούμε, το οποίο καταλαμβάνει 12 με 16 και το 16 με 18 είναι το προπασκευαστικό του πανεπιστημίου άμα θέλει να πά. Το σχολείο του Μικέλα είναι ουσιαστικά. Το σχολείο αυτό είναι δευτερόβάθημα τη εκπαιδευση, είναι γυμνά και δεν είναι σίγουρο. Αν έχει και τμήμα το οποίο δίνει και αυτό το 16 με 18 το προπασκευαστικό. Αυτό λοιπόν, το σχολείο πώ ήρθε στο μενού. Ήρθε στο μενού για τον εξή λόγο. Γιατί θεωρείται πρώτο το αυστηρό σχολείο τη χώρα. Και δεύτερο έχει τα υψηλότερα ποσοστά ακαθμική επιτυχία σε όλη τη χώρα. Η μέθοδο του λοιπόν είναι εξαιρετικά αν φιλεγόμε για τη χώρα. Η διεθνεί έχει βρεθεί πάρα πολλέ φορέ σε τηλεπτικά πάνω και για να δώσει ενδέχεται αυτό που κάνει. Και εγώ προσωπικά για να μπορέσω να μάθω γι' αυτό είδα όσα παραπάνω βιντεάκι μπορούσα από συνεδέξει τη μέσα τη σελίδα. και ανθρώπου που έχουν επισκεφτεί το σχολείο και έχουν γυρίσει βίντεο με την επίσκεψη του στο σχολείο, προσπαθώντα τέλο πάντων, να καταλάβω κάπω πώ λειτουργεί όλο αυτό και αν αυτή η αυστηρότητα αυτού του σχολείου λοιπόν κάπω χτίζει πάνω στην προσωπικότητα του παιδιού με καλό ή με κακό τρόπο τέλο πάντων. Αυτό το σχολείο για το οποίο μιλάμε τώρα το Μικέλακ, είναι ένα δωρεάν σχολείο, ένα δωρεάν σχολείο το οποίο, παρότι υπάρχουν ιδιωτικά στην Αγγλία καινού, το οποίο φιλοξενοί περίπου 800 παιδιά και έχει σύνθημα ότι δεν υπάρχουν δικαιολογίε. Αυτό λοιπόν κάπω μπορεί να μα κτυπήσει εμά, μπορεί και όχι, έτσι εννοείται. Ωστόσο, αυτό που άκουσα από τη διευθύνια και μου έκανε κάτι είναι το γεγονό ότι υποστηρίζει ότι επειδή ακριβώ αυτό το σχολείο στο Wembleυση και συγκεκριμένα είναι σε γειτονικέ που δεν είναι πολύ ανεπτυγμένε ότι λέει εξαιτία αυτού του σχολείου, παιδιά τα οποία ουσιαστικά δεν είχαν την ικανότητα να ανεβουν ταξικά, μπορούν και χτυπάνε σπαρ αποτελέσματα, σούπε υποτροφίε και έτσι μπορούν και αλλάζουν κοινωνική τάξη και υπάρχει για αυτού μια διέξοδο. Το ακούω αυτό φυσικά, τα σχολεία πάντα ήταν αυτά τα οποία βοηθούσαν τον κόσμο να μην εξαρτάται από το πώ γεννήθηκε, αλλά από το τι μπορεί να γίνει. Και με συγκεντίκα από ο στόχο τη, αν αυτό είναι η ελκριμή τέλο πάντων. Τώρα ο τρόπο που είναι να τον πετύχει είναι άλλο θέμα αυτό. Γενικότερα, όπω σα είπα, αυτό το σχολείο βαθμολογείται, χωρί που εξετάσειται σούπερ. Βαθολογείται και από την Όφστε. Ξων Όφστ να την έχετε ακούσει από το Σάμερχιλ γιατί είναι κάτι σαν του επιθυτέ, α πούμε, είναι μια υπηρεσία η οποία επιθυμεί τα σχολεία, τα βαθμολογεί, τα κατατάσει και οι γονεί που να διαλέγουν σε ποιο θα πάνε. Δηλαδή όλα τα σχολεία έχουν μια ετικέτα. Το οποίο αυτό επίση είναι πολύ μεγάλη κριτική για το σύστημα τη Αγγλία, έχει υποστήριξαν ότι βλέπει, πάω σε ένα σχολείο το οποίο μέτριο, καλό, φτωχό, ανερχόμενο. Το συγκεκριμένο είναι outstanding. Είναι ανάποδα από το Σάμερχ που πήγανε να κάνουν τότε και να το κλείσουμε. Λοιπόν, οπότε τώρα τι κάνει αυτή το κατευγινό μα και θεωρείται πιαστηρή καθηγήτρια διευθύντρια. Αρχικά, υπάρχουν τιμωίε με τη μορφή που βλέπουμε στι αμερικάνικέ ταινίε ότι μένει μέσα, απομονώνε σε λίγνε ασκήσει, αν δεν συμμετέχει, αν δεν ακού, αν κάνει φωταρήμα στηντάξει. Άρα αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να δεχτούν όλοι. Ότι θα γίνει αυτό. Και μάλιστα το θεωρήσαν μια φυσική συνέπεια τη κακή συμπεριφορά. Είτε αυτή είναι γνωστική είτε είναι συμπεριφορικό. Επίση ένα σχολείο το οποίο δεν στου διαδρόμου υπάρχει κανόνα από όλη τη ηχία. Από αγορέ τα παιδιά λοιπόν να μιλάνε στο διάδρομο, απλώ σκυνούνται για να αλλάξουν τάξει. Και είναι ένα σχολείο στο οποίο, ακόμα και στο γεύμα, που το λένε Family Land, τα θέματα τα οποία συζητάνε είναι προκαρισμένα. Ωστε να μπορούν ακόμα και εκεί να αναπτύξουν επιχειρήματα κλτλ. Στην τάξη μέσα, και αυτά τώρα σα τα λέω από ανθρώπου που πήγαν εκεί και είδα κάποιε συνδέσει, μιλάνε για μια συμμετοχή του τύπου το 100%. Δηλαδή όταν ρωτάει κάτι όχι εκπαιδευτικό, α πούμε. Το να σικό σχέδιο και να συμμετέχει σε κάτι το οποίο συμβαίνει στάνταρ. Επίση, από ό,τι λένε, δεν διαφαίνεται τέλο πάντων από τα παιδιά. Ότι υπάρχει αυτή η δρηματοποίηση, ότι είναι φυλακή κτλ. Τα παιδιά έχουν πολύ καλή διάθεση. Είναι πάρα πολύ ευγενικά. Εκφράζουν την ευνοσύνη του στο γεύμα πάντα είναι κάτι σαν ρουτίνα α πούμε, αλλά γενικότερα το έχουν αυτό στο σκεπτικό του. Οπότε αυτοί που πήγαν εκεί δεν είδαν κάτι τέτοιο. Απ' την άλλη, στα σχόλια από κάτω, άνθρωποι που δεν δούλεψαν εκεί, δεν ξέρω να όντω δούλεψαν εκεί, μιλάνε για μια βιτρίνα ουσιαστικά που επίτιδε χτίζεται για του επισκέπτε που πάνε εκεί. Οπότε και αυτό είναι πολύ εντυπωσιακό αν συμβαίνει. Τι άλλο μπορούμε να πούμε στο σχολείο. Α, τα πθανία επίση. Αυτό τα λέει διεύθεια τώρα. Δεν υπάρχει εννοεί συνεργατική διμάθηση, ούτε διερευνητική μάθηση. Η μάθηση έχει μια πολύ ξεκάθαρη ιεραρχία. Ο εκπαιδευτικό μιλάει και να το πω, διανέμη τη γνώση. Και οι μαθητέ είναι εκεί για να ρουφείξουν όσο παραπάνω μπορούν από αυτή τη διανομή τη γνώση. Υπάρχουν βέβαια πρακτικέ και τεχνικέ με πυνακάκια με τα λοιπά ώστε να αυξήσουν την συμμετοχή. Αλλά σε γενικέ γραμμέ το μάθημα είναι full παραδοσιακό και είναι επίτιδε παραδοσιακό γιατί θεωρεί το κατευγόει ότι έτσι κερδίζει χρόνο στο να μπορεί να πει όσα παραπάνω πράγματα γίνεται. Το γεγονό, λοιπόν ότι γίνεται αυτό συγγνώμη, πάει εδώ λίγο. Τι θα γίνει. Το γεγονό, λοιπόν, ότι γίνεται αυτό σε συνδυασμό με το. Ό στου διαδρόμου κινούνται γρήγορα, μιλάει το κατευγόνο για την πιο καθαρή δακτική ώρα που υπάρχει στη χώρα. Πού το ακούω αυτό, και αυτό το μάλιστα το επιβελώνει και ένα από του επισκέπτε που είδα που τράβηξε ένα κάποιο βίντεο εκεί. Ότι πράγματι αν α πούμε η ώρα είναι 60λεπτη. Τα 55 λεπτά γίνεται, 55 με 56 λεπτά, μάλιστα λέει γίνεται καθαρό μάθημα φούλιο συμμετοχικό. Φούλη συμμετοχή, όχι συμμετοχικό. Τα παιδιά δεν συνεργάζομαι τα θρανί, είπαμε είναι όλα με τοπικά και αυτό γίνεται επίτιδε. Αυτά λοιπόν όλα που σα ανέφερα οδηγούν σε ένα σχολείο το οποίο οδηγεί την κούρσα των αξιέμεων σχολείων τη χώρα. Μα τα παιδιά του σε ένα ποσοστό άνω των 70% να είναι στο 1% των κορυφαίων μαθητών τη χώρα. Που το σκεφτείτε είναι αδιανόητα μεγάλο το ποσοστό αυτό. Τώρα, τι θησιάζουν για να είναι σε αυτό το πακέτο, δεν ξέρω. Σίγουρα αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι πολλέ φορέ. Όταν καλλιεργεί μια κουλτούρα ότι εμεί εδώ είμαστε για να μάθουμε και δεν θα αφήσουμε τον χρόνο να χαθεί, αυτή η κουλτούρα γίνεται η έμπνευ, γίνεται η ανάγκη για να γίνει η καλύτερη εκδοχή του εαυτού. Πολλέ φορέ, και εγώ μέσα αυτό, παρασηρόμαστε, προσπαθούμε μάλλον να εμπλέξουμε τα παιδιά με διάφορε διαφορετικέ μεθοδολογίε προκειμένου να πετύχουμε ένα αποτέλεσμα, προκειμένου να χαρίσουμε απόλαψη και γνώση. Γιατί αμέλουμε εγκέφαλο εμπλακή με διαφορετικού τρόπου, που είναι οκ αυτό φυσικά. Όμω εδώ έχουμε κάτι άλλο. Εδώ έχουμε μια κουλτούρα σχολείου η οποία λέει ότι όλοι μα είμαστε καλύτεροι, α πούμε, και είμαστε εδώ για να δώσουμε τον καλύτερο μα αυτό για να μπορέσουμε να διαψέψουμε το γεγονό ότι επειδή γεννηθήκαμε έτσι ή θα παραμένουμε έτσι. Και αυτό από μόνο του θεωρώ ότι λειτουργήσα ένα εξαιρετικό κίνητρο, φούλ συμπεριφορικό όλο το σύστημα, φουλ. Δεν ξέρουμε τι άνθρωποι γίνονται αυτοί οι άνθρωποι μετά, τι ανάγκη έχουν, γίνονται υπάλληλοι καλοί, γίνονται δημιουργικοί άνθρωποι. Επίση λέω ότι η δημιουργικότητα δεν έχει θέσει στο σχολείο ουσιαστικά. Αν και οι επισκέπτε οι διάφοροι μιλούν για μαθήματα καστικών τεχνών και τα λοιπά με πολύ μεράκια και προσοχή σε αυτά. Οπότε δεν ξέρουμε τι άνθρωποι. Όπω και δεν ξέρουμε και από το προηγούμενο σχολείο ότι οι άνθρωποι βγαίνουν από εκεί. Υποθέσει μπορούμε να κάνουμε μόνο. Το σίγουρο είναι ότι το Μικέλα Community School αυτή τη στιγμή με τον τρόπο του έχει προκαλέσει απίστευτε αντιδράσει στην Αγγλία. Καποτέλεσμα βέβαια είναι ανδιαφισβίτητα. Και το ερώτημα το μεγάλο είναι αντί η παιδική ψυχή έχει υποστεί προκειμένου να. Μπορεί και να είναι όλο κουμπλέ, μπορεί και όχι, αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Είναι μια που παρακολουθού δασκάλα η οποία θέλει να πάει και να κάνει εκεί παραπάνω για να το καταλάβει. Ωστόσο, η επισκέψει εκεί είναι πολύ συγκεκριμένε από ό,τι καταλαβαίνω και οι επισκέψει τα μαθήματα είναι του 10 λεπτού. Μπαίνει, βγαίνει κτλ. Αυτά, λοιπόν για αυτό το σχολείο, και ελπίζω να προβληματιστεί καμόλοι με όμορφο τρόπο και να το απολαύσατε και εσεί. Ναστε. Αυτό λοιπόν ήταν και το δεύτερο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου των μικρών εκπαιδευτικών σχολία που διαφέρουν και μικέλα community school από αγγλία αυτή τη φορά. Σήμερα στο επεισόδιο είχα μαζί την άλλα και την παλού, όπω τι ακούσατε πολύ καλά. Ελπίζω να μην το βάλετε κάποιο για να κοιμηθείτε και να σα ξύπνασα. Με συγχωρείτε. Θα ήθελα να σα επενθυνω ότι η βοήθεια σα, οι συνδρομοί σα σε αυτό το κανάλι κάνοντα, ενισχύοντα ουσιαστικά αυτή την προσπάθεια. Είτε με είτε οικονομικά είτε με εξεολογήσει, είτε με σχόλια. Είναι πολύ την πραγματικά για να μπορεί όλο αυτό να συνεχίσετε και να διαμειράζετε. Να επενθυώ ότι μπορείτε να βρείτε πράγματα και στο Spotify και στο Apple Podcast. Στο προφίλ μου στο Instagram και στο TikTok Άγκελο Πατζιά και στο Facebook το ίδιο και στο YouTube μικρά εκπαιδευτικά. Αυτά τα όλίγα λοιπόν, έχουμε να είστε πολύ πολύ καλά, να περνάτε πολύ πολύ καλά και το podcast αυτό να σα συντροπέσει όπω και όλα τα προηγούμενα. Να είστε καλά.