3. Σχολεία που διαφέρουν - High tech high

Γνωρίστε το σχολείο που έκανε το project based learning γνωστό σε όλη την Αμερική! 

Transcript

SPEAKER_00 0:01

Αγαπημένε φίλε και φίλοι. Πολλέ πολλέ πολλέ καλεσμένε. Εδώ από το δωμάτιο τη Ελισάβη. Αυτό αυτή τη σεζόν πραγματικά θα είναι κάθε επεισόδιο και άλλο χώρο. Δεν υπάρχει αυτό το κίνητο, καλοκαίρι είναι, οπότε αυτέ τι ηχογραφείσει είναι πια παρελθόν. Οπότε είμαστε εδώ από το δωμάτιο μέσα να κουβεντιάζουμε για τα σχολεία που διαφέρον. Ξεκινήσαμε από τη Δανία και το Oσκοφερε σχόλια, ένα σχολείο που κάνει λάρτα, live action role playing δηλαδή. Συνεχίσαμε στην Αγγλία, στο Λονδίνο και στο Wemmli συγκεκριμένα για να δούμε το Μικα Community School, το πιο αυτερό σχολείο τη χώρα, με τι ⁇ υψηλότερε επιδρόσει σε όλη τη χώρα. Και σήμερα φεύγουμε γενωμένε πολιτείε Αμερική σε μια ομάδα σχολείων με την επονομία Hightech Hai. Θα ήθελα να ξεκινήσω να ευχαριστήσω όλου σε εσύ που είστε μέλι των μετακλίδων και στηρίζετε οικονομικά αυτή την εκπομπή, είναι πάρα πολύ σημαντικό για να μπορέσει να τρέχει, να λειτουργεί και είναι για μένα μια μεγάλη ειδική επιβράβηση. Σα ευχαριστώ όλου σα που κοινοποιεί αυτή την εκπομπή και γίνετε γνωστοί σε όλο τον κόσμο που κάνετε σχόλια που αξιολογείται ίσω που γράφετε κάποια πράγματα μια κριτική. Όλα αυτά ξέρετε βοηθάνε πάρα πολύ, όχι τόσο πολύ στον εμβολισμό όμω στο να γίνει εκπομπή κάπω πιο γνωστή και να αποκτήσει επίκηση και σε ανθρώπου έξω από τον δικό μα κύπιο. Αν λοιπόν και σα είστε έτοιμοι δεν ξέρω, βάλετε τον καφέ σα το ποτό σα, έτη μαθήσετε για ύπνο. Πολλάστε την οδήγησή σα και πάμε για το επόμενο επεισόδιο. Λοιπόν, ξεκινάμε στο επεισόδιο αυτό με ένα ταξίδι στι Ηνωμένε Πολιτείε Αμερική. Εδώ τώρα τι στοιχείω να δώσω στατιστικά. Μιλάμε για μια χώρα 630 εκατομμυρίων, η οποία είναι από τι επικρατούσε χώρε όσον αφορά πολλού τομεί τη παγκόσμια οικονομία. Ωστόσο, μάλλον σε αυτή τη στιγμή μα αφορά η εκπαίδευση και αυτό που έχει νόημα να πούμε για την Αμερική για τιμένε πολιτεύσει για κρεμένα είναι ότι δεν υπάρχει αυτό που έχουμε στην Ελλάδα ότι είναι ένα Υπουργείο το οποίο ουσιαστικά δίνει όλε τι αποφάσει που αφορούν την εκπαίδευση και πρέπει όλοι να ακολουθούν αυτέ τι οδηγίε, αλλά κάθε πολιτία στην Αμερική μπορεί να έχει το δικό τη θεσμικό πλαίσιο όσον αφορά την εκπαίδευση, το πότε ανήκουν, κλείνουν τα σχολεία, τι θα διδάσουν, πώ θα το διδάσκουν και όλα αυτά είναι εσωτερικέ αποφάσει στην πραγματικότητα. Οπότε μιλάμε για μικρότερη υπουργία αν θέλετε σε κάθε πολιτία. Οι Ηνωμένε πολιτείε γενικά όσον αφορά το ΑΕΠ, να θυμίσω ότι στην Ευρώπη, ο μέσο όρο είναι το 4,1% το ΑΕΠ να πηγαίνει στην πεδία και αλλά δεν είναι γύρω στο 3,1. Είδαμε το όστρυκο στη Δανία. Οι Δανέζ είναι η Δανή είναι στο 6,8 πολύ πάνω, γύρω στο 6 είναι οι Άγγλη και οι Αμερικάνι είναι γύρω στο 5. Πάνω πάλι από το μέσο όρο τη Ευρωπαϊκή Ένωση. Χαμηλότερα βέβαια από τι χώρε που είδαμε. Αυτό επίση που πρέπει να πούμε γενικά για το οικοσύστημα το εκπαιδευτικό τη Αμερική είναι ότι είναι ένα σύστημα με πάρα πολλέ αποκλίσει, δηλαδή, ενώ παράγεται πολύ υψηλή εκπαίδευση και κοινοτομία σε πολλέ περιπτώσει. Υπάρχουν και πάρα πολλέ άλλε περιπτώσει, όπου οι ανισότητε, η κακή εκπαίδευση είναι εκεί. Οπότε, αν κάπω μπορούμε να χαρακτηρίζουμε το Αμερικάνικο εκπαιδευτικό σύστημα είναι ένα εκπαιδευτικό σύστημα ανισοτήτων. Γενικότερο όσον αφορά του διεθνεί διαγωνισμού κατάταξη είναι στο μέσο όρο πάνω. Δεν είναι ούτε κάτω, αλλά ούτε πολύ πάνω, όπω στι χώρε που είδαμε. Η Αμερικά είναι κάπου στο μέσο όρο. Για να μιλήσουμε όμω, για να πούμε και κάποια πράγματα ακόμα και να γίνει κατανοητό αυτό που συμβαίνει είναι ότι στην Αμερική υπάρχει ένα θεσμό που ονομάζεται charter school. Και σα το λέω αυτό γιατί το Hite High αυτό το σχολείο για το οποίο θα μιλήσουμε, που είναι πια σχολεία. Είναι ένα τέτοιο σχολείο, ένα charter school. Τι είναι λοιπόν αυτά τα σχολεία. Αρχικά, είναι σχολείο το οποίο είναι δωρεάν. Δεν είναι δημόσια από την έννοια ότι ανήκουν στο κράτο. Ωστόσο, είναι σχολεία που ανοίγουν από μερικού ανθρώπου, χρηματοδοτούνται πλήρω από το κράτο, έχουν το δικαίωμα να διδάσκουν ό,τι θέλουν, όπω το θέλουν, αλλά και την υποχρέωση να μην ξεχωρίζουν ποιου με αυτέ τα πάρουν. Δηλαδή, όχι κάνουν έτοιση πρέπει να μπουν αν οι αιτήσει υπερύνουν τι θέσει του πρέπει να κάνουν κλήρωση. Ένα τσάρτρε σχολόμε τόσο, αν τα αποτελέσματα του στιτάσει, τα σταθμένα, α πούμε, είναι χαμηλά πολύ, έχει δικαιωματικό κράτο να το κλείσει αυτό το σχολείο. Είναι απάντη χρηματοδότηση, α πούμε, που είναι ουσιαστικά κλίσιμο. Διότι για του ματί είναι δωρεάν αυτό το σχολείο και τι οικογένειε του. Τι άλλο όσον αφορά τα τιάλλημα, έχουν δικό του πρόγραμμα, είναι δωρεάν. Αυτά, αν δεν κάνω λάθο. Λοιπόν, τώρα πάμε στο Hite High. Βρισκόμαστε στην Καληφόρια. Γνωρίζετε φυσικά την πολιτική αυτή είναι στα δυνικά τη Ηνωμένων Πολιτειών, τη γνωρίζουμε από διάφορα χολυβή και τέτοια και τεχνολογικά. Το Silicon Vάλι βρισχαι και γενικά άλλε περιοχέ που αναδικνουν τεχνολογικού κουλού. Ωστόσο, εμεί βρισκόμαστε στο Santiago, δηλαδή αν το Σίλον είναι ψηλά από το φορά, το Σαν χαμηλά στο όνό. Και κάποια στιγμή τη δεκαετία του 1990 οι επιχειρήσει που βρίσκονται εκεί συντοποιούσαν ότι η πολιτή τη Καληφόρεια βγάζει γενικά μαθητέ μεψηλέξει επιδόσει, αλλά δεν έχουν κάποιε βασικέ δεξιότητε. Δεν μπορούσαν να συνεργάζονται, δεν έχουν ιδέα από ενισχύσει. Κοινωνικά και επικοινωνιακά είναι πίσω. Και αυτά τα πράγματα ήταν πάρα πολύ σημαντικά για το νέο κόσμο που έρχεται. Δεν ακούσε να είσαι λοιπόν ένα καλό εργάτη, ένα καλό γνώσει, ένα καλό ή πάλι έχει κάποιε δεξιότητε διαφορετικέ από αυτέ. Οπότε αρχίσα ουσιαστικά να στρέφονται στην εκπαίδευση και να προσπαθούν να αλλάζουν την εκπαίδευση προκειμένου να αλλάξει αυτή τη συνθήκη στην οποία βρίσκονται. Στην όλη αυτή κατάσταση υπάρχει ένα ξυλουργό, παύλα δικηγόρο, αυτό είναι δικηγόρο: ο Λάρι Ρόzenτο. Και δούλευε και σαν ξυλουργό, είχε εργαστώ ξυλογίσει σε διάφορα σχόλια για να καθίτη ξυλορχεί. Και κάποια στιγμή λοιπόν αυτό αποφασίζει να ανοίξει ένα τέτοιο charter school το οποίο ονόμασε Hightech High. Και ποιο είναι αυτό το γενικό κόνσεπτ αυτού του charter school ότι τα πάντα μα τα πάντα διδάσκονται μέσα από project. Ξαφνικά, λοιπόν, το project δεν είναι γέμισμα στι ώρε του κανονικού προγράμματο, είναι το πρόγραμμα. Ό,τι και να θε να φτιάξει, συγγνώμη να σχεδιάσει, σχεδιάζε γύρω από το project. Λοιπόν, εγώ προσωπικά για να μελετήσω αυτό το σχολείο να ξέρετε, θα σα λέω πάντα τι πηγαί. Φυσικά η σελίδα του σχολείου είναι μια μεγάλη πηγή και πολύ από YouTube και το εντουτόπια. Δηλαδή, το εντουτό είχε ασχοληθεί πριν από κάποια χρόνια με το σχολείο αυτό, και επίση το YouTube στο κανάλι του σχολείου, υπάρχουν πάρα πολλά βίντεο με καθημερινή ζωή και πέρα και συνετεύσει. Και επίση υπάρχει ένα, δεν θυμάμαι πώ το λέω από την αλήθεια αυτό. Ήταν ένα σύνδεσμο το οποίο ήταν μέσα από τη σελίδα το βρήκα, το οποίο είναι ένα βιβλίο στο οποίο έχουν όλα τα project του σχολείου. Είναι ένα επιτυκακό βιβλίο, όχι όλα τα project, είναι τα καλύτερα, ξέρω εγώ project που έχει κάνει το σχολείο αυτά από τα χιλιάδε που έχουν κάνει τέλο πάντων και έχει μια συνοπτική παρουσίαση. Μπορείτε να το δει σαν ηλεκτρονικό πιτέφε που έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον επίση. Γιατί βλέπει ότι τα project τα οποία κάνουν δεν είναι και τεχνολογικά, μπορεί να είναι κοινωνικά project, ιστορικά project, μπορεί να είναι και τεχνολογικά φυσικά. Οι συνενδύσει του λάρε αυτό το DFD, του λευτέ, α πούμε, θα λέγαμε, είναι εντυπωσιακέ γιατί συνεχώ αναφέρει το γεγονό ότι τα μαθήματα που πήρε για να μπορέσει να τα μεταφέρει στο σχολείο, είναι από την ξηλογική, από το πώ έβλεπε τα παιδιά, να μπορώ να τη ξυλογική, να ρωτάνε πάρα πολλά πράγματα, να κάνουν μαθηματικά με αυτό, να κάνουμε φυσική με αυτό, να μπορεί να του δεισει ό,τι χώρα είναι το μυαλό σου μέσα από την ξηλογική και από τα project κατασκευή με το ξύλο. Προσπάσει λοιπόν να φέρει αυτή τη φιλοσοφία σε ένα σχολείο και πράγματι είναι ένα σχολείο το οποίο τα παιδιά ξεκινά πέσω 8,5 ώρα, 8,5 με 9, καλημερίζονται και λένε τα σουσού του α πούμε. Και συζητάνε για το πώ α πούμε θα κοιμηθούν οι ομάδε γιατί υπάρχουν ομάδε project, δηλαδή μπορούν να κάνουν πολλά τα άτομα μια συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα να κάνουν διαφορετικά πράγματα. Δεν είναι δηλαδή ότι όλη και τι δημόξε που κάνει κάτι. Όχι, είναι ομάδε παιδιών, οι οποίε ασχολούνται με ένα project. Άλλο ομάδα παιδί που ασχολούνται με ένα άλλο project. Οπότε ουσιαστικά το σχολείο είναι δομεμένο περισσότερο με ερευνητικό κέντρο και πανεπιστήμιο παρά σαν σχολείο. Γιατί είναι χωρισμένο με χώρου εργασία. Δηλαδή, υπάρχουν το ξειλογίο, ο χώρο με τα δυκά, με το STEM, ο χώρο με το άλλο, το χώρο με το άλλο. Συνεπώ στα παιδιά μαζεύονται σε κάποιο κεντρ φαντάζομε σταθμό και μετά διαμοιράζονται για να ασχοληθούν με τα project του. Και στο τέλο ημέρα, φυσικά, κάνουν τον αναστοχασμό του προφύγουν, λένε τι πήγε καλά, τι πήγε κτλ. Το γνωστικό αντικείμενο που βρίσκεται, βρίσκεται ανάμεσα στα project. Κάθε φορά λοιπόν που δημιουργεί οι ανάγκη για ένα project, αρχίζουν το μελετάνε, και κάποια στιγμή τα παιδιά φτάνουν σε ένα σημείο που χρειάζονται κάτι για να μπορέσει αυτό να συνεχιστεί. Οπότε η δάσκαλη μπορεί ταυτόχρονα να είναι να πηγαίνουν, από ομάδα σε ομάδα και στην ομάδα να κάνουν δομή κυμένου. Στην άλλη ομάδα να του βοηθάνε σε κάτι που έχει σχέσει με μια κατασκευή που δε βγαίνει να κάνουν στέμμα του χάρη. Στην άλλη να βγαίνει κάτι μαθηματικά. Άρα έτσι λειτουργεί το γνωστικό κομμάτι ουσιαστικά. Εδώ ένα στεράκι, εδώ πετυχίσουν κάτι πάρα πολύ σημαντικό, πεθαίνουν την ανάγκη, δηλαδή θα μάθω αυτό γιατί είναι ανάγκη. Ωστόσο, αυτό που καταλαβαίνω. Και δεν ξέρω να κάνω λάθο, α πούμε, νομίζω ότι δεν κάνω λάθο. Είναι ότι μέσα σε 10-15 λεπτά δεν μπορεί να ενθίνει στο οποιοδήποτε επιστημονικό αντικείμενο. Δηλαδή, αν δεν έχει μακρά τριβή με αυτό. Δεν ξέρω να το κάνω από την αλήθεια. Αυτό που βρήκα εγώ είναι, α πούμε, αυτό που σα είπα, σαν πρακτική, και ότι αν κάτι είναι κοινή αγορά για πολλέ ομάδε. Ο δάσκαλο σταματάει το μάθημα και μπορεί για 15 λεπτά να παραδώσει τη θεωρία. Η παράδοση τη θεωρία λοιπόν από μόνιση δεν είναι μια διαδικασία για να μπορεί να κατασκευάζει ένα νοητικό μόνο πάτι. Είναι κάτι για να σε δευτελίστε να προχωρήσει σωστό. Εντάξει, άρα εδώ βάζουμε ένα στεράκι. Τώρα, αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ο χώρο, όπω σα είπα πριν. Υπάρχει μια κουλτούρα σε αυτό το σχολέ και ένα σχολείο χωρί κουδούνι έτσι, γιατί στην πραγματικότητα δεν υπάρχει ανάγκη να χωριστεί η μέρα σε κομμάτια, γιατί όλη μέρα είναι ένα κομμάτι το project. Άρα δεν μπορεί να υπάρχει κουδούνι. Αυτό που πολλοί επισκέπτε περιγράφουν σε διάφορα βίντεο είναι ότι είναι σαν ένα πολύ βοηγομελή, α πούμε, που όμω δεν υπάρχει χάο και όχλωση. Άλλε εργαστήρια θα βγάλουν λέει μουσική, θα ακούτε μουσικέ, άλλα συζητήσει, άλλα γέλια, αλλά θα υπάρχουν σιωπή και θα γίνονται εργαστήρια. Είναι δηλαδή κάτι ένα μελίσιο όλο αυτό, το οποίο εξελίσσεται, α πούμε, και δράκε, δουλεύει όλο μαζί. Συνεπώ, ο χώρο λέει με το που μπαίνει και αυτό το λένε όλοι όσοι πήγαν εκεί, του βγάζει κάτι πάρα πολύ δημιουργο, κάτι πάρα πολύ ακαθηματικό, κάτι πολύ ερευνητικό. Βιάζει περισσότερο με πανεπιστήμιο παράγει σχόλιο. Επίση, οι χώροι δεν είναι διαμορφωμένοι με τάξει. Ειδικά ο Λάρι, που έβλεπα σε κάτι συνεδέξει, προτιμώσε λέει του ανοιχτού χώρου και να του αποθήκε ουσιαστικά, του εργοστασιασμού, που του έκοβε μετά σε μικρότερα κομμάτια και έφτιαν στα δικά σου εργαστήρια, τα οποία εργασία ήταν διάτριδα με τζαμαρίε. Γιατί σου λέει ότι εγώ δεν θέλω τα παιδιά να κυκλοφορούν, να βλέπουν, να παρατηρούν, να εμπνέονται και να κάνουν και αυτή κατά τη αντίστοιχο, α πούμε. Οπότε δεν θέλω να κλείνουν τι αίθουσε που είναι απομονωμένο, θέλω να υπάρχει ορατότητα. Οπότε το γέμισε με τι τζαμαρίε. Άρα σκεφτείτε ένα βιομηχανικό χώρο, εννοείται πιο όμορφα ή διαμορφωμένο, με τζαμαρίε χωρισμένο σε στου, α πούμε και σε εργαστήρια. Επίση αυτό που έχει πολύ ενδιαφέρον είναι ότι η τύχη είναι γεμάτη όλοι με έργα παιδιών, δίνουν πάρα πολύ μεγάλη αξία στα έργα των παιδιών και το παρατήρησε αυτό και το βιβλίο με τα project. Πώ ήταν καταγραφέ, πω περιποιμένο και προσεγγμένο ήταν όλο. Ήταν εντυπωσιακό. Λοιπόν, και αυτό ισχύει και για του στίχου του σχολείου. Και μάλιστα λέει ότι υπάρχει μια κουλτούρα στο σχολείο που δεν ανεβάζουν μόνο τα επιτυχημένα, ανεβάζουν και τα αποτυχημένα project. Η αυτά που είναι στι φάσει του project για να μπορεί ο άλλο να έρχεται να ξυπνήσουν το λάθο ω ένα σταθμό προ την επίδεξη α πούμε, αλλά και να καταλάβουν τα παιδιά ότι υπάρχει μια διαδικασία για να σημαίνει όλα έτσι και όλα αυτά είναι έργα με αυτόν τα οποία σεύονται και τιμούνται και αυτό μου άρεσε πάρα πάρα πάρα πολύ όταν το διάβασα. Φυσικά όταν κάνει, τα φωνικά το οποίο νομίζω το καταλαβαίνουμε όλοι, δεν υπάρχουν καλοί και κακιμαυτέ. Όταν λοιπόν δεν βασίζονται στην δασκαλούσε φιλεργασία και διαγωνισμένα, δεν λέω ότι δεν γράφουν, γράφουν και τέτοια. Απλώ είναι πολύ πιο περιορισμένα. Αλλά όταν δεν βασίζει τη δασκαλία σε αυτό, τότε δεν πάουν να υπάρχουν καλή κακιματέ, γιατί κάποιο που είναι καλό σε αυτό, δεν θα είναι καλό σε άλλο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει για όλα τα παιδιά. Οπότε αυτό είναι ένα πάρα πολύ ωραίο τρόπο να διαμορφώσει ομάδε και όλα αυτά. Και ταυτόχρονα, επειδή ακριβώ δεν υπάρχει ανταγωνισμό, υπάρχει αυτή η κουλτούρα ότι μπορώ να σου πω, τι πάει καλά, τι δεν πάει, δηλαδή έχουν εξασκληθεί πάρα πολύ στον αναστοχασμό. Λοιπόν, Άρα, μιλάμε για ένα σχολείο τώρα το οποίο το 2000 που ειδήθηκε, δεν θέλω να το είπα αυτό. Έκανε την επανάσταση στην Αμέρική γιατί έφερε το project και είπαμε όχι ω γέμισμα ανάμεσα στι ώρε πώ έχουμε εργαστήρια δεξιότητών, έτσι αυτό που κάνουμε εμεί στην Ελλάδα είναι ένα γέμισμα να χαμενα λέγανε καμιά σχέση. Εκεί το project είναι η κορονίδα του προγράμματο. Όλα γυρίζουν γύρω από αυτό. Που έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον επίση. Και με τα πολλά, 26 χρόνια μετά, το σχολείο είναι πια 16 σχολεία και 6.500 μαθη. Με χιλιάδε πρότεικν να έχουν διαμορφωθεί και να έχουν δημιουργηθεί εκεί. Το ερώτημά είναι λοιπόν να φούρνε τόσο επιτυχισμένο σχολείο και έχει εντοκιμά στην ντουπια και αυτό σε όλο τον κόσμο έχει ακουστεί. Γιατί δεν γίνεται η υπόλοιπα σχολεία έτσι. Τι είναι αυτό που το εμποδίζει λοιπόν. Κάποιοι μπορεί να πει χρηματοδότηση. Γιατί αυτά τα σχολεία, επίση, έχουν την δυνατότητα να μπορούν να επιζητήσουν χρηματοδοτήσει. Επειδή ακριβώ είναι ένα σχολείο το οποίο καλύπτει πολύ συχνά ανθρώπου απ' έξω, ερευνητέ, πανεπιστήμια κλτ. Μάλιστα ειδήθηκε με τη βοήθεια επιχειρηματιών και πανεπιστημίων. Έτσι. Άρα όλοι αυτοί μπορούν να χορηγήσουν και να συνδράσουν στο έργο αυτού του σχολείου. Άρα κάποιο θα πει ότι μπορεί να είναι τα λεφτά που κάνουν αυτή τη διαφορά. Ωστόσο, υπάρχουν σχολείε τα οποία έχουν χρήματα, αλλά δεν είναι έτσι. Εδώ νομίζω ότι υπάρχει ένα εξαιρετικό ζήτη οράματο για το τι ανθρώπου θέλουμε. Και αυτό έχει να κάνει με του δασκάλου που υπηρετούν το συγκεκριμένο σχολείο. Γιατί αυτοί οι δάσκαλοι στην πραγματικότητα δεν είναι μεταφορέ πληροφορία. Είναι σχεδιαστέ εμπειριών το κάτι που είναι εξαιρετικά απαιτικό. Για όποιον το έχει κάνει με καταλαβαίνει απόλυτα, εμεί στο πίκμα αυτό συνέχεια και καταλαβαίνουμε πόσο απαιτητικό είναι αυτό. Και μάλιστα πρέπει να συνεργάζε και με άλλου δασκάλου. Δηλαδή, αν θε να κάνει παραγωγάρι με ένα παρτέρη, α πούμε, πράσινα ο ξυλογικό πριν συγκεκριμένα το βοτανολόγο ξέρω εγώ και δεν συμμετέβατε. Άρα, ουσιαστικά εδώ μιλάμε για εκπαιδευτικού, οι οποίοι είναι δημιουργεί εμπειριών και ταυτόχρονα έχουν την ικανότητα να μπορούν να συνεργάζονται με άλλου εκπαιδευτικού ώστε να μπορούν να στήσουν project. Τα οποία πατάνε στι ανάγκε και στα ερωτήματα των παιδιών. Για μένα αυτό είναι εξαιρετικό να αποτελεί. Αυτό είναι κάτι το οποίο εμένα με καλύτερο άνθρωπο. Έτσι φυσικά και δεν έχω άπειρο αντίλογο σε αυτό, δεν το σου δώσω. Αλλά για μένα είναι πάρα πάρα πολύ όμορφο και θεω. Αυτό λοιπόν, ήταν το Hitek High. Ένα σχολείο το οποίο έβαλε το project στην καρδιά τη Αμερική. Υπήρχε φυσικά βιβλικά πολλά χρόνια πριν, αλλά συνοπτικά να πούμε ότι έφερε το project ξανά στην επιφάνεια. Είναι ένα σχολείο το οποίο ένωσε την αγορά εργασία και την ακαταματική κοινότητα με την ίδια την εκπαίδευση. Ένα σχολείο το οποίο καταφέρνει να προσωποίησει περισσότερο τη μάθηση δεδομένου ότι το κάθε παιδί ασχολείται με αυτό που το αρέσει. Υπάρχουν διαφορέ, ναι, ίσω εδώ μιλάμε για μια αναλογία δασκάλων και μαθητών κάπω ψηλότεροι, δηλαδή λιγότεροι μαθη, μάλλον με περισσότερου δασκάλου, αλλά και δασκάλου, οι οποίοι δεν είναι μεταφορέ πληροφορίε, αλλά δημιουργεί εμπειρών. Μα κάνει να μπορέσω κάποια στιγμή πραγματικά. Καθώ ψάχνω και αυτά τα σχολεία. Είτε συμφωνώτε, όχι μου τρέχουν τα σάλεια. Θέλω από όλα. Η περιέργεια είμαι ένα σύλλογια μεγάλη να τα δω κοντά. Πιθανόν και κάποτε ένα συμβεί. Θα ήθελα πολύ. Αυτά λοιπόν από μένα. Ελπίζω να είστε καλά και να απολαύσετε και στο επεισόδιο πραγματικά, αν σα αρέσει. Θα ήθελα πάρα πολύ να σχολιάσετε στο facebook να αφήσετε ένα σχόλιο πάνω στο Spotify ή στο Apple Podcast για να γράψετε μια κριτική να το κοινοποιήσετε το podcast αυτό για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό και πάρα πολύ χρήσιμο. Σα ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ. Φίλε και φίλοι, τελειώνει και το τρίτο επεισόδιο και έχω την αίσθηση ότι έχει στο μεγαλύτερο επεισόδιο του podcast και από τον πρώτο κύκλο και όλα. Σε περάσαμε 20 λεπτά, βέβαια δεν υπολογίζει για το podcast που κράτη κανένα πενταδία επειδή κράτη μου και παραπάνω και να κοιμάστε λίγο ακόμα. Σα ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ που ήρθαν εδώ. Ευχαριστώ όσου είστε συνδρομητέ αυτό το κανάλι, βουθάτε πάρα πολύ και ευχαριστώ πολύ σα που θα γίνεται συνδρομητέ αυτό το κανάλι. Το καλοκαίρι πραγματικά είναι μια δημιουργία περιοδο για μένα και διάφορα projects επητάνε στο μυαλό μου για το σχολείο για εδώ τα μικρά εκπαιδευτικά και χαίρομαι πολύ γι' αυτό. Κάπω χαλαρών από κάποιε ⁇ έρευνε και αρχίζω και μπαίνω σε κατάσταση δημιουργικότητα και είναι πολύ ωραίο. Αν θέλετε να ακούσετε περισσότερα μικρά εκπαιδευτικά μπορείτε στο TikTok, στο Facebook, αντσου πατσιάσει στο YouTube, μικρά εκπαιδευτικά. Και φυσικά μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα μου στο by μια κόφιση όπου εκεί υπάρχουν άρθρα και οι δυνατότητε να γίνεται και εσεί μέλη αυτή τη ομάδα. Πατώντα ⁇ το support κάτω από το σύνδεσμο του podcast, μπορείτε και εσεί ⁇ να υποστηρίξετε με τον τρόπο σα το εγχείρημα αυτό. Να είστε λοιπόν πάρα πάρα πολύ καλά και τα λέμε την επόμενη πέτλη. Τώρα από πια χώρα θα δούμε.