Bryan - Dieren

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:03

Hey, ik ben Brian Beekman. Aangezien het mijn eerste wekker bijdrage is, zal ik me eerst even kort voorstellen: ik ben katholiek en dokter in de theologie met specialisatie Oude Testament. Zoals je ongetwijfeld al gehoord hebt, kom ik uit Vlaanderen. Ik roeide op in Gerasbergen, maar woon ondertussen al een tijdje in Antwerpen. Ik werk bij het Nederlands Vlaams Bijbelgenootschap als specialist vertalen en exegese en geef ook les aan de Kahle Leuven. Ik kijk er enorm naar uit om via Wake Me Up af en toe met jou de dag te mogen starten, hopelijk met een gedachte die inspireert en blijft hangen. Als kind hadden we thuis verschillende huisdieren. Van kleine, ondeugende hamsters tot vissen. Al was hun leven vaak veel te kort. Toch heb ik de mooiste herinneringen aan mijn honden. Als tiener had ik een Foksterrier die Ash noemde, jawel, vernoemd naar Ash van Pokémon. Een echte rakker was het. Ash is er helaas ondertussen niet meer. Maar mijn moeder heeft tegenwoordig wel twee Italiaanse windhondjes. Dat zijn zo van die magere miniatuurhondjes. Heel fragiel, maar ozelschattig. Ze geven veel liefde en verdienen het om gekoesterd te worden. Ikzelf heb momenteel geen huisdieren. Wel word ik steeds begroed door enkele kleine bewoners wanneer ik mijn kelder neerdaal: wolfspinnen. Ik noem ze graag Jacob, vraag me niet waarom. Al heb ik niet veel op met spinnen, toch laat ik ze gewoon met rust. Ergens voelt het niet juist om ze dood te maken, want voor mij zijn zij ook deel van de schepping met een eigen plek en eigen waarde. Op 4 oktober was het Werelddierendag. De Rooms-Katholieke Kerk herdenkt op die dag de Heilige Franciscus, patroonheilige van de dieren en de ecologie. Hij had het toen ook al goed gezien: dieren hebben een speciale plaats in de schepping. Toch is de christelijke traditie soms verweten dierenvriendelijk te zijn, vooral door Genesis 1, 28, waar staat dat de mens zal heersen over alle levende wezens. Als je dat vers losleest van de rest van het Oude Testament, zou je inderdaad kunnen denken dat we alles met dieren mogen doen en dat ze aan ons ondergeschikt zijn. Maar als je het Oude Testament beter bekijkt, zie je juist dat mensen opgeroepen worden om op een zorgzame manier met dieren om te gaan. Laten we daarom even stilstaan bij enkele mooie passages uit het boek Spreuken. Volgens spreuken bevatten de kleinste wezens meer wijsheid dan de mens. Wil je wijs worden en zo God ontmoeten en ten zegen krijgen, dan moet je letten op de wegen van die kleine schepsels. Zo lezen we in Spreuken 6 8. Ga naar de mieren, luijaard. Kijk hoe ze werken en word wijs. Hoewel er onder hen geen leider is, geen aanvoerder, geen koning, halen ze in de zomer voedsel binnen, leggen ze in de oogstheid een voorraad aan. Ook verder in het boek betuigt men respect voor de kleinste dieren. Zo leest hoofdstuk 30 versen 24 tot 28 het volgende. Vier dieren zijn de kleinste op aarde, maar ze zijn buitengewoon. De mieren. Sterk zijn ze niet, maar al in de zomer leggen ze een voorraad aan. De klipdassen. Machtig zijn ze niet, maar ze maken holen in de rotsen. De springganen. Een koning hebben ze niet, maar ze rukken in slagorde op. De Hadadissen. Je kunt ze met je handen vangen, maar ze dringen door tot in het paleis van de koning. Wat opvalt in deze beschrijvingen is dat de natuurlijke rangorde uit het Genesisch verhaal, waarbij de mens het hoogtepunt van God schepping is, hier eigenlijk omgekeerd wordt. De mieren, de klipdassen, springganen en Gadadissen, kortom, de kleinste diertjes zijn wijzer dan de mens. Al zijn deze dieren zo klein, ze zijn stille getuigen van Gods scheppende kracht. Sterker nog, door hun manier van leven zijn ze wijzer dan ons en staan ze dichter bij God dan sommigen van ons. Door hun eigenheid en leven te respecteren, kunnen we onze band met God versterken. De teksten van spreuken roepen ons op om een voorbeeld te nemen aan de kleinste schepselen, want zij hebben hun eigen waarde en zijn zelfs wijzer dan wij. De teksten getuigen van een groot respect voor de kleinsten der kleinsten. Ze laten ons zien dat zelfs het kleinste diertje ons iets te leren heeft. Hoe gaan wij als christenen om met de schepping? Hoe verhouden wij ons tot de kleinsten der kleinsten? Als christenen worden we geroepen om goed voor de schepping te zorgen en in het bijzonder de kleinste wezens. Dat doe ik ook, bijvoorbeeld met die amusante wolfspinnen aan mijn keldertrap. Ik laat ze lekker zitten en groet hen telkens als ik de kelder inga. Denk dus toch nog eens twee keer na als je die irritante vlieg, mug of angstaanjagende spin wil doodmappen. Zie ze als bronnen van wijsheid die jou misschien wel een glimp van Gods wezen kunnen geven.