⏰Judith - Tranen met tuiten

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap

Transcript

SPEAKER_00: 0:02

Goedemorgen, Judith hier. Is het je wijs opgevallen dat wanneer een bekende voetballer overleden is, er een moment van stilte wordt gehouden voor de start van de wedstrijd. Of tijdens de dodenherdenking op 4 mei worden we met z'n allen twee minuten stil. We worden letterlijk stil van het leed. In Jeremië 9 roept God tot het tegenovergestelde op. God zegt tegen het volk dat alles is kwijtgeraakt. Let op en roep de kagvrouwen. Zorg dat ze zo gauw mogelijk komen. Vraag hen om treurliederen voor jullie te zingen. Laat de tranen over jullie wangen stromen. Klaagvrouwen waren vrouwen die getraind waren om verdriet hardop te uiten samen met de gemeenschap, zodat de rouw en pijn eruit kwamen. In sommige culturen droeg ze zelfs kleine kruitjes om hun tranen op te vangen. Hoe voller het kruitje, hoe beter ze hun rol hadden vervuld. Vandaar de uitspraak tranen met thuiten huilen. Zie jij het er voor je dat wij dat hier publiekelijk zouden doen? Juist door flink de weeklagen komt er ruimte voor iets anders. Misschien ken je het boek Klagliederen uit de Bijbel: een boek vol bittere tranen. Het opvallende is dat in het midden van klaagliederen er in hoofdstuk 3, vers 22 en 23 staat. De Heer bewijst zijn liefde, wij zijn nog in leven. Zijn ontherming kent geen einde. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldad. Veelvuldig blijkt uw trouw. Opeens een hoopvol geluid, een andere toon. Tranen laten stromen is geen teken van zwakte, het is een weg naar hoop. Wij hebben misschien geen klagvrouw hier, maar wij hebben wel peuters in ons land. Zij hebben de gaven om te weeklagen als een echte kagvrouw. Toen mijn oudste dochter drie was, leek ze wel een professional. Janken schreeuwend kon ze zich ter aarde storten en ze was niet te bereiken met woorden of logica. Totdat mijn man haar dan oppakte en met haar op de grond ging zitten en haar vasthield. Nou, dat maakte haar juist nog kwaader in het begin. Maar hij hield haar vast en zei dan: gooi het er maar uit. Kom maar op, ik ben bij je. Net zo lang totdat de emotie begon te zakken en ze rustig werd en ze zich ontspannen in zijn armen. Toen kwam er een hele andere toon uit haar mond. Een hoop vol geluid. Plaagvrouwen en peuters herinneren ons eraan dat het soms gewoon nodig is om je verdriet of boosheid flink te laten gaan in de aanwezigheid van een vader. Wie of wat zou jou kunnen helpen om vandaag eens ongefilterd en rauw te zijn, met of zonder tranen, in de armen van de Vader. Over het leed in je eigen leven, of dat van een ander, of het onrecht in deze wereld. Net zo lang of zo vaak als nodig totdat je weer komt op dat hoopvolle geluid. Durf jij het aan? Zo ja. Let op en roep de kagvrouwen. Zorg dat ze zo gauw mogelijk komen. Vraag hen om treurliederen voor jullie te zingen. Laat de tranen over jullie wangen stromen. En weet dat vanuit die beweging je uiteindelijk weer komt bij die woorden uit klaagliederen 3. De Heer bewijst zijn liefde. Wij zijn nog in leven. Zijn ontferming kent geen einde. Elke morgen schenkt Hij nieuwe weldadig veelvuldig blijkt uw trouw. Een fijne dag.