⏰Noor - De vriend

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap

Transcript

SPEAKER_00: 0:03

Een hele goede morgen zonder zorgen. Mijn naam is Noor en vandaag wil ik het met jou hebben over een confronterend gesprek wat ik laatst heb gehad. Ik ga heel eerlijk met je zijn. Op het moment dat ik nu deze overdenking schrijf, zit ik niet heel lekker in mijn vel. Niet heel lekker in mijn vel dekt eigenlijk geen eens de lading over hoe ik me voel. Ik voel me rot, zwaar, eenzaam en verloren. Deze fases heb ik vaker, en het voordeel daarvan is, je weet dat het ook weer goed komt. Maar toch is dat in het moment niet waar je mee bezig bent. In zo'n fase ga ik enorm alles vanuit eigen kracht doen, zelf nadenken, lijstjes uitschrijven en noem zo maar op: allemaal vanuit eigen kracht. En zo had ik laat iets in mijn agenda staan waar ik eigenlijk niet naartoe wilde. Ik was zo ontzettend moe, ik vond het zo ontzettend ingewikkeld. De gelegenheid aan zich was ook wat complex, dus ik wist dat het een taie avond zou gaan worden. Het stond al anderhalve maand in mijn agenda, maar ik bleef maar wikken en wegen. Ik besloot vooral te mopperen, negatief te denken en tegen iedereen te vertellen dat ik hier geen zin in had. Goed, het leven gaat door en de week voordat deze happening gebeurt, zit ik op kantoor. Een vriend van mij loopt binnen en we hebben even een praatje. En dat is erg leuk als je een goede vriend zo dichtbij hebt. Ik heb het een beetje over dat ik zo op zie tegen de agendaactiviteit en niet goed weet of het slim is om me naartoe te gaan. En hij zegt: En wat zegt God erover? Ik kijk een beetje, ben vooral stil en realiseer me: ik heb God hier geen eens bij uitgenodigd. Het is geen eens door me heen gegaan dat ik het aan God kan vragen. Nee, zegt die vriend, want jij durft God maar moeilijk over dit onderwerp van je leven te laten spreken. Auds. Hij had zo enorm gelijk. Op dit pijnpunt, deze kwestie, daar komt God niet bij. Ik voelde me betrapt, maar dan in positieve vorm. Het was ook goed om weer even scherp gezet te worden hierover. En dus bad ik de volgende dag. Heer, spreek tot mij. Ik wil vergeving vragen voor het feit dat ik u hier niet heb voor uitgenodigd. Spreek tot mij, uw dienstknechtwoord. De dagen erna had ik heel veel rust. Ik wist dat God het zegende, dat voelde ik. Ik ben gegaan. Het was een fijne avond, het was goed. En ik ben dankbaar dat die vriend dat even zo scherp tegen mij zei. Ik ben dankbaar dat hij net even de woorden gaf die ik nodig had. Zo ben je echt het lichaam van Christus met elkaar.