Natasja: Ochtendhumeur

In Wake Me Up bekent Natasja haar ochtendhumeur en ontdekt hoe juist die eerste zucht een plek wordt waar God dichtbij komt ☕️. Durf jij in de vroege chaos mild naar jezelf te kijken en één kort gebed te bidden dat je start verandert? Luister mee!

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Ik ben het asja en ik heb een ochtendhumeur. Zodra ik wakker word, begint mijn hoofd meteen na te denken over de dingen waar ik tegenop zie. Soms heb ik het idee dat ik alle moed die ik in de dag heb, besteed aan het uit bed komen. Ik kon daarover heel streng zijn tegen mezelf. Ik ging proberen uit te vinden hoe ik vrolijker wakker kon worden. Want zo redeneer ik naar het bekende vers uit klaaglieder 3. Elke morgen schenkt hij nieuwe weldaden. Veelvuldig blijkt u trouw. Wie ben ik dan om zo ondankbaar wakker te worden? Herken maar? Of misschien moet je er stiekem een beetje om grimlachen. Ik doe dat nu ook, want waar ik totaal overheen gelezen had, was de zin ervoor in vers 22. De Heer bewijst zijn liefde. We zijn nog levend. Zijn ontferming kent geen einde. Dat we wakker worden, is een teken van zijn liefde. Het is zijn ontferming over ons. Maar die ontferming houdt niet op na de nacht. Het gaat door, het kent geen einde. Ook de schrijver van klagliederen weet dat in de ochtend niet altijd alles opeens op zijn plek valt. Hij klinkt soms zelfs als iemand met een ochtendhumeur. Dus nu, als de dag begint, wacht ik mezelf als het ware op. Als een moeder wiens kind van een lange scholdig thuiskomt of zoals een labrador die kwispelend wacht op zijn baasje na een lange dag werk. Hoe ik ook aankom die ochtend, ik mag een beroep doen op de ontferming die God voor mij heeft. En als ik streng word van mezelf, bid ik Help God. En weet je wat? Ik heb nog steeds een ochtendhumeur. Maar nu kan ik er bijna van genieten. Ik weet dat het overgaat. Ik hoef niet te veranderen. Het is zelfs een plek geworden waar ik God ontmoet, net zoals de schrijver van Klaageden. In vers 55 gaat hij verder. Uit de diepte van de put roep ik uw namer. U hoort mijn stem, sluit uw oor niet voor mijn zuchten en mijn hulp geroep. Altijd als ik roep, bent u nabij. U zegt wees niet bang. Soms zijn de omstandigheden hoge muren om ons heen, soms voelen we ons gewoon alsof we in een put zitten. Op beide momenten hoort God ons. God hoort ons zuchten en de kreten in ons hart. Hij wil er graag bij zijn. Zoals een moeder bij haar kind, en zoals een trouwe labrador bij zijn baasje. Dus vandaag nodig ik je uit waar je ook bent, of je nu ochtends met frisse moed je bed uitspringt of eerst een flinke bak koffie nodig hebt voordat je aan te spreken bent. En speciaal voor jou als je daar ook zo streng over bent. Dit is een kans om God te ontmoeten en zij liefde te ontvangen in je hart. Heilige Geest, help ons uw liefde en ontferming te ontvangen.