Janno: Liefde was het, onuitputtelijk

Waar verstop jij je achter als Jezus zegt: Ik ben het? Janno neemt je mee tussen fakkels en zwaarden naar die bewuste keuze van liefde, en nodigt je uit je maskers af te leggen 🔥. Luister mee!

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Hey, wat leuk dat je luistert. Ik ben Janno, en vanmor heb ik een korte overdenking voor je. Kort, maar over hele diepe dingen. Ik hoorde pas een indrukwekkende verwording over het moment waarop Jezus wordt gearresteerd in de hof tussen de olijfbomen. Iemand zei: Tussen die verweerde kronkelige bomen lopen slingerpaatjes door de hof. En die nacht slingeren zich de soldaten in het donker over die wegjes met de fakkels in hun hand. Van boven gezien als een vurige, kronkelende slang op weg naar die man in de hof naar het licht van de wereld. Het plaatje van Johannes 18. En een paar gedachten daarbij. Er lijkt een confrontatie te zijn tussen macht en waarheid. De soldaten hebben zich met van alles bekleed. Ze hebben waarschijnlijk een wapenrusting aan met pancers en zij dragen fakkels en zwaarden. Maar wat blijkt? De woorden van de Heer Jezus, Ik ben het, blijken veel meer impact te hebben dan die hele uitrusting kan aanrichten of kan tegenhouden. En zij vallen neer voor de naam van God. En als wij beleiden dat God dezelfde is en dat zijn woord blijft tot in eeuwigheid, dan heeft dat dus ook iets voortgaans in zich. Dat het woord van God, Ik ben het, breekt door van alles wat krachtig en machtig kan lijken te zijn. Je kunt je als mens zomaar verschuilen achter de schilder die jouw veiligheid lijkt te geven. Je maskers, je hardheid naar je pijn, je dol voor ogen waar je veel voor opzij zet. Het kan zomaar een ander licht komen te staan, door de stem die inbreekt en die zegt Ik ben het. En die je roept. Om los te komen van leugens en om het woord van de waarheid, om Hij, die de waarheid zelf is, te laten spreken in jouw leven. Pas som op de Witte Berg bij ons getijden gebed het lied: Liefde was het, onuitputtelijk. Misschien ken je het lied wel, en hoe goed is het om bij die woorden stil te staan, zeker nu in de leidestid. Het nodig je uit tot inkeer, tot vertraging, tot nadenken over wat hier gebeurde en wat vandaag voor jou daarin gebeurt. Liefde was het, onuitputtelijk. In Johannes 18, vers 6 staat, toen hij dan tegen hen zei: Ik ben het, toen deindden zij terug en zij vielen op de grond. En dan het wonderlijke, dat Jezus zich vervolgens toch aan hen overgeeft. Hij sprak zijn woord van waarheid, de soldaten vallen, ze lijken machteloos, en toch geeft hij zich over. Waarom? Omdat zijn kruisdood geen ongeluk was en geen onmacht, maar een keuze. Een bewuste weg om te gaan. Het was geen arrestatie, het was een offerhandeling. Liefde was het, onuitputtelijk. En misschien vraagt het wel aan jou en aan mij om te vallen op de grond, in aanbidding en in geloof dat Hij ons zal oprichten. Heb een goede dag vandaag.