Robin: Confrontatie met je emoties

Robin neemt je mee van een spelletjesavond naar stilte in de sauna, en wat er gebeurt als je je emoties niet langer wegduwt 🫶. Durf jij vandaag ruimte te maken voor God en voor wat er in je leeft? Luister mee!

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Goedemorgen, mijn naam is Robin. En vandaag neem ik jullie graag mee naar een paar momenten de afgelopen tijd waarbij ik ontdekte dat er veel meer in mij omgaat dan ik vaak denk. Het is een zaterdag in februari een beetje fris, maar geen sneeuw. Ik doe een jasje aan die ik zelf tof vind en stap naar buiten waar een vriend van mij staat te wachten met zijn auto. Wij gaan vanavond naar vrienden toe om lekker samen te eten, spelletjes te spelen en vooral te verbinden met elkaar. Terwijl we aankomen, loop ik meteen naar binnen, want die vriend van mij doet nooit zijn deur op slot. Meteen geven we elkaar een knuffel van natuurlijk echte broers en zusters doen. In de Bijbel wordt het vaak beschreven als een heilige kus. Maar ik kies toch liever voor de heilige knuffel. In ieder geval mooi om ook fysiek elkaar te begroeten en als mensen hebben we ook vele dikke knuffels per dag nodig. Daarna gingen we lekker met elkaar eten en gingen nog even met een andere vriend naar de supermarkt, want met drie blikjes bier gingen we deze avond niet redden. Toen we terugkwamen, deden we een aantal spelletjes en daarna speelden we het spel Kameraden. Een spel met diepgaande vragen dat je online kan vinden. Het werkte erg goed om tot diepe gesprekken te komen en zo ging dat bij ons ook. Even een kleine triggerwarning tussendoor. Het volgende gedeelde gaat over iemand die wij zijn verloren door zelfnoding. Mocht je zelf struggelen met negatieve gedachtes of wil je dit nu niet horen, dan is dit misschien een goed moment om af te haken. Je kan natuurlijk altijd gratis 1 in 3 bellen. Oké, we gaan verder. Want na een aantal vragen begon een van onze vrienden over een vriend die wij een jaar geleden zijn verloren. Terwijl hij aan het vertellen was en vragen stelde aan de anderen, merkte ik hoe ik voor mijn gevoel langzaam verder de bank inzakte en er water voor mijn ogen verscheen. Opeens kwamen er emoties omhoog die ik niet specifiek kan of kon plaatsen van waarom of door welk aspect dat opeens gebeurde. Ik ben ook iemand die zijn emoties zeker laat zien en ook vaak huilt, maar meestal heeft dat wel een duidelijke aanleiding. Ik merkte namelijk dat nu de oorzaak niet kon vinden en daar schrok ik ook wel een beetje van. Natuurlijk ging het over de overleden vriend, maar ik dacht eigenlijk dat ik daar wel vrede over had. Hij is nu in de hemel en heeft het goed. Een paar weken daarvoor was ik met een vriend een avond in de welnis, lekker in de saunane, opgietingen, koude baden, bubbelbaden en gewoon even volledig tot rust komen. Toen liep ik naar een opgieting naar buiten en stond ik opeens met tranen in mijn ogen midden op het pad zonder dat ik wist waardoor. Wat ik wel wist, is dat ik de laatste maanden vrij veel bezig was geweest en niet veel tijd in rust en ontspanning had geïnvesteerd. En het wel logisch is dat er nu onverwerkte dingen naar buiten komen. Dit deed mij op de terugwaris in de auto aan Jezus denken. Hij koos er namelijk vaak voor om de stilte en rust op te zoeken en te bidden, of in andere woorden, om bij zijn vader te zijn. Terwijl ik daar zo over nadacht, moest ik ook denken aan een quote van Moeder Theresa, die ik ooit in een podcast van John Markomer heb gehoord. Toen een interviewer ooit aan Moeder Teresa vroeg: Wat zeg je tegen God wanneer je bidt? Zij zei: Ik zeg niks, ik luister. Toen vroeg de interviewer, wat zegt God dan tegen jou? Zij zei: Hij praat ook niet, hij luistert. Gebed is dan als het ware een liefdevolle uitwisseling van aanwezigheid. En dat is ook precies wat ik ervaar als ik bijvoorbeeld tijd neem alleen om te ontspannen en te verstillen. Bijvoorbeeld in de welnis of met vrienden waarbij ik me veilig voel. Op die momenten voel ik Gods aanwezigheid en daardoor ook een ruimte om mijn emoties er te laten zijn zonder dat ik weet waar ze vandaan komen. Ik wil jou ook uitdagen om die veilige momenten met vrienden en solo momenten met God op te zoeken en in zijn aanwezigheid je emoties er te laten zijn.