Robin: Het klooster en de wellness

⏰Robin laat zien hoe bewust kiezen voor stilte, even zonder telefoon, je helpt om weer echt te leven. Ook als het niet bijzonder voelt, geeft zo’n pauze later meer rust vanbinnen. Zet een kleine stap en ontdek nieuwe ademruimte. ✨

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Goedemorgen, mijn naam is Robin. En een tijdje geleden mocht ik een dag mee met Live Roels naar het klooster Nieuwsion. Ik mocht mijn telefoon inleveren zodat ik de hele dag niet gestoord kon worden. En dat deed ik met liefde. De rest van de dag was er veel focus op stilte en volgde ik een aantal workshops. Tegelijkertijd had ik ook vele mooie gesprekken. Zo sprak ik tijdens de lunch iemand die tegen mij zei: Eigenlijk is dit net als een dagje welnis. Dan laat je ook je telefoon achter en heb je momenten van stilte in sauna's en momenten van verbinding tijdens het eten. Terwijl wij zo in gesprek waren, dacht ik dat het gaat niet om hoe, waar of wanneer, maar het gaat erom dat het af en toe goed is om jezelf stil te zetten. Het zorg er namelijk voor, zoals we dat bij lijfroels mooi zeggen, dat we gaan leven in plaats van geleefd worden. Het past heel goed bij het ritme dat God ons laat zien door op de zevende dag te rusten in het scheppingsverhaal. Jezus deed het ook tijdens zijn leven hier op aarde. Hij deed ook mee aan de sabbat en rustte zowel in stilte als in verbinding met zijn vrienden en discipelen. En soms zonder hij zich ook af om bij zijn vader te zijn. Hij deem tijd voor rust zonder verbinding uit het oog te verliezen. Door een dag verbinding en stilte op te zoeken, zeg je als het ware nee tegen deze hypernerveuze, individualistische samenleving en ja tegen verdieping, rust, onrust en herkenning. Ik zeg rust en onrust omdat ik merk dat deze momenten niet altijd alleen maar vredig zijn. Soms loop je ook tegen jezelf aan, studeelde ik laatst in een eerdere wake me up hoe onverwachte emoties tijdens deze momenten omhoog kunnen komen. Tegelijkertijd merk ik ook dat deze momenten heel leeg kunnen voelen. Er gaan wel gedachten door je hoofd, maar je maakt ook niet altijd iets bijzonders mee. Soms gebeurt er gewoon niks. Ik merk dat ik mezelf era moet herinneren dat dat oké is. Ergens in deze prikkelgevoelige, social media gefocuste wereld ben ik dus ook erg gevoelig geworden voor het bijzonder moeten zijn van een moment. Ik ben dus eigenlijk verleerd om gewoon te kunnen zijn in het normale moment. Te genieten van de genade en te rusten in zijn tastbare of juist niet tastbare aanwezigheid. Zelfs als ik niks of weinig ervaar tijdens een moment van stilte of zo'n hele dag in het klooster, merk ik de dagen erna in mijn hart dat ik rustiger ben geworden. Hopelijk heeft mijn verhaal je nieuwsgierig gemaakt naar momenten van stilte en verbinding. Misschien denk je nu ergens, ik wil ook bewust kiezen voor dit soort momenten. Ga het doen. Ik wil je echt aanmoedigen. Of nu met vrienden een dag naar de welnis gaat, of een weekend naar een klooster, een middag naar het bos, een avond zonder de telefoon kiest voor verbinding, of een weekend weggaat om te rusten en echt gesprekken aan te gaan. Naast dit soort grote momenten die je helemaal stilzetten, is soms een mini-uitdaging ook goed. Als je dat aandurft, zet dan nu een timer op je mobiel van drie minuten. En doe dan drie minuten je telefoon in je zak of leg hem weg. Overdenk dan de komende drie minuten terwijl je op je ademhaling of een vogel die voorbij vliegt let. Deze woorden geïnspireerd door Psalm 46. Wees stil en weet dat ik God ben. Denk eraan of herhaal dit en rust in zijn aanwezigheid en genade voor jou. Wees stil en weet dat ik God ben.