René: Jij bent de allermooiste

René laat zien hoe Jezus je liefdevol uitnodigt om met Hem op weg te gaan naar een nieuw begin. Ga je mee? 🌱

🌅Ook elke ochtend positief beginnen? Schrijf je hier in.
📱Lees meer over Wake me up
🌟Laat een review achter in jouw podcastapp!
📖Bekijk online de NBV21 Jongerenbijbel
📷Volg je Move en het NBG al op Instagram?
❤️Lees meer over het Bijbelgenootschap 

Transcript

SPEAKER_00 0:02

Hoi, ik ben René. In het voorjaar was ik met een aantal mensen op een conferentie van Awakening in Duitsland. Eens zou verwachten, Duitsers zijn gestructureerd, die houden van orde, dus die houden zich aan het programma. Maar de Heilige Geest was op die conferentie zo krachtig aanwezig dat het helemaal niet op tijd stopte. Mensen werden krachtig aangeraakt, die bleven aanbidden, die bleven bidden. En ik vond dat heel mooi. Maar eerlijk gezegd begon ik me ook wat ongemakkelijk te voelen. Want ik had een reservering gemaakt voor onze groep bij een restaurant en ik bleef me naar de klok kijken. Stoppen we al bijna? Is het al tijd om te gaan? Ik had het restaurant al twee keer gebeld dat we later waren. Maar het werd voor mijzelf steeds moeilijker om echt mee te aanbidden. Ik was waar ik een beetje van geschrokken. Hoezeer ik zelf vastzit in ritmes van orde en structuur. En hoe lastig ik het kan vinden om echt spontaan mee te doen. Zo van, God, ik wil u ontmoeten op deze conferentie, maar dan wel binnen dit tijdsframe. Want ik wil ook nog eten en op tijd slapen en op tijd naar huis en mijn koffie hebben en al het andere. Ken je daar iets van? Hoe we God soms in een box stoppen, datin we Hem op een bepaalde manier willen ontmoeten en op ons tijdstip. Alleen het probleem is, dat brengt mij niet dichter bij Hem. Sterker nog, dan kan geloof iets krijgen van een routine. Maar onze God is niet op zoek naar routine, die is op zoek naar relatie. Een van de meest bijzondere Bijbelboeken waarin dat naar voren komt is het boek Hoogliet. Hooglid is een apart boek over liefde, over verlangen, over het mooie dat pure liefde en verliefd kan zijn. Maar dit boek gaat veel verder dan alleen de liefde tussen man en vrouw. Overaf het vroegste begin is hierin de liefde van God tot zijn volk gelezen. En later ook van Christus tot zijn gemeente of de bruidige grond tot zijn bruid. In hooglie 2 staat dan het volgende: vers 10. Mijn lief roept mij toe. Sta op, vriendin, mooi meisje, kom. Kijk, de winter is voorbij. Voorbij zijn de regens, weggegaan. De bloemen zijn verschenen op het veld. Nu breekt de zangtijd aan. Het koeren van de duif klinkt op het land. De vijgen bomen zal vol vruchten. De wijnstok rangt en geurt. Sta op, vriendin, mooi meisje, kom. Mijn duif in de rotkloof, verscholen in de bergwand. Laat mij je gezicht zien. Laat mij luisteren naar je stem. Want je stem is zo liefelijk, je gezicht zo bekoorlijk. Mijn lief, zo begint het. Het is een beeld van Christus die naar Zijn mensen komt. Niet met teleurstelling of veroordeling, maar vol liefde. Hij verlangt er naar om dicht bij je te zijn. Want hij roep je toe, sta op. En waar wij lezen, mooi meisje, zeggen andere vertalingen de allermooiste. Zo ziet hij dus. Als de allermooiste. Wat jij ook over jezelf zegt, of vindt of denkt hoe Jezus naar je kijkt, hij ziet de allermooiste. En met dat hij dichtbij komt, kunnen wij eigenlijk niet blijven zitten waar we zitten. Hij nodigt ons uit om erop uit te gaan. Hij wil om zo te zeggen op date, want hij heeft iets moois om ons te laten zien. Namelijk dat er een nieuw seizoen aanbreekt. Een seizoen waarin de winter voorbij is, de regen over is en de lente aanbreekt. Dat gebeurt er, hè? Als je samen met Jezus gaat wandelen, dan blijkt dat er veel meer is te zien. Dat er hoop is dat er een nieuw leven is. Dat het leven zoveel mooier is dan je misschien zelf tot nu toe hebt gezien of hebt gedacht. Dat Jezus al ziet wat wij vaak nog niet zien. Nogmaals klinkt de uitnodiging. Sta op allermooiste. Kom! Juist waar jij je verscholen hebt, nodigt Hij je uiter om tevoorschijn te komen. Om jezelf te laten zien. Even lang te naar. Om je aan te kijken, om je gezicht te zien, om je stem te horen. Misschien ben je eigenlijk wel een beetje onbereikbaar geworden voor Jezus. Heel druk geweest met voor alles en nog wat. Misschien zelfs wel heel druk met goede dingen. Dan is dit de tijd om op te staan en op zijn uitnodiging in te gaan. Hij verlangt er naar je te zien en je te ontmoeten. Hij verlangt er naar jouw stem te horen, te horen wat jij tegen hem te zeggen hebt. En dat jij kan luisteren naar wat Hij jou wil laten zien. Durf jij vandaag zijn hand te pakken en zeg je, Jezus, ik ga vandaag met u mee. Ik ben benieuwd wat u mij wil laten zien. Als ik bij u de allermooiste ben, dan wil ik deze dag doorbrengen met u. Ik denk dat je verrast kan staan van alles wat Hij jou deze dag wil geven. Ik wens je een hele mooie dag.